Πολύ πιθανό φαντάζει το ενδεχόμενο ο έμπειρος ισπανός μέσος της Βαλένθια να καταλήξει στην ομάδα μας! Παρά τα 34 χρόνια του ο Μπαράχα παραμένει ένας ολοκληρωμένος παίκτης ικανός να βοηθήσει και με πολύ όρεξη για ποδόσφαιρο και αυτό φαίνεται απο το οτι τον παίκτη διεκδικούν αρκετές ομάδες της Πριμέρα Ντιβιζιον. Σύμφωνα με τις δηλώσεις του αυτό που τον ενδιαφέρει είναι να πάει σε έναν σύλλογο όπου θα έχει αρκετό χρόνο συμμετοχής και θα του επιτρέψει να διατηρηθεί σε υψηλούς αγωνιστικούς ρυθμούς. Η παραπάνω δήλωση του Μπαράχα και το γεγονός οτι είχε άψογη συνεργασία με τον Κούπερ στην Βαλένθια ενισχύει τα δημοσιεύματα στον Ισπανικό τύπο. Μάλιστα στο site της wikipedia(που κανείς δεν πρέπει να το θεωρεί 100% έγκυρο παρά τον τεράστιο όγκο πληροφορίας και το κύρος που έχει)  ο Ρούμπεν Μπαράχα αναφέρεται ως ποδοσφαιριστής του ΑΡΗ! Ο Μπαράχα φημίζεται για την εξαιρετική του πάσα αλλά και την έφεση του στο σκοράρισμα, επίσης και στα αμυντικά του καθήκοντα είναι πολύ καλός. Ένας παίχτης που αν τελικά έρθει στον ΑΡΗ μας θα αποτελεί σίγουρα μια σπουδαία κίνηση παρά τα 34 του χρόνια μιας και το Ελληνικό με το Ισπανικό πρωτάθλημα όπου ο Μπαράχα είχε εξαιρετική παρουσία έχει τεράστια διαφορά.

Είτε ολοκληρωθεί ή όχι η συγκεκριμένη μεταγραφή το σίγουρο είναι οτι άλλος ένας παίκτης προστίθεται στην καλοκαιρινή φημολογία για πιθανούς στόχους της ομάδος μας και η λίστα στην ενότητα ΜΕΤΑΓΡΑΦΟΛΟΓΙΑ 2010 συνεχίζει να μεγαλώνει... 19 τα ονόματα που γράφτηκαν και μόλις 2 για την ώρα έχουν ανακοινωθεί!

Μπορεί το σενάριο που ήθελε τον Ντέιβιντ Μπλάτ να είναι στο τιμόνι της ομάδος μας και για την νέα χρονιά παρά το χαμηλό μπάτζετ να φάνταζε ως ιδανικό αλλά δυστυχώς όπως φαίνεται θα παραμείνει σενάριο. Σύμφωνα με τον Ισραηλινό τύπο ο Ντ.Μπλάτ έχει συμφωνήσει με την Μακάμπι Τέλ Αβίβ και το μόνο που μένει είναι η επίσημη ανακοίνωση. Τελικά απο ότι φαίνεται η κωλυσιεργία που υπήρξε στα διοικητικά μας στοίχισε και η ομάδα μας φαίνεται να χάνει το σημαντικό χαρτί που είχε στα χέρια της. Φυσικά ο ΑΡΗΣ δεν τελειώνει με οποιαδήποτε φυγή προπονητή, παίκτη ή παράγοντα και πάντα θα πρέπει να κοιτάμε μπροστά. Έτσι λοιπόν ήδη έχουν βγει τα πρώτα ονόματα των υποψηφίων προπονητών στην επιφάνεια με πρώτο και καλύτερο αυτό του Γιούρι Ζντόβς. Μεγάλη προσωπικότητα σαν αθλητής αλλά και έμπειρος σαν προπονητής τόσο με την Ολύμπια Λουμπλιάνας όσο και με την εθνική Σλοβενίας. Απο την άλλη ακούγεται αρκετά έντονα το όνομα του Μπαρτζώκα αλλά και του Σφαιρόπουλου ως αουτσάιντερ. Προσωπικά και τους 2 δεν τους θεωρώ κατάλληλους για τον πάγκο της ομάδος μας και σίγουρα θα προτιμούσα έναν ξένο προπονητή που δεν θα είχε τόσο πολύ μέσα στο πετσί το στάτους που επικρατεί εδώ και πολλά χρονιά στο Ελληνικό μπάσκετ. Παρόλα αυτά εαν τα οικονομικά δεδομένα είναι τόσο περιορισμένα που η Ελληνική αγορά είναι μονόδρομος νομίζω οτι θα πρέπει να αναγνωρίσουμε οτι τόσο ο Μπαρτζώκας όσο και ο Ζούρος έκαναν σοβαρή δουλειά τα τελευταία χρόνια και έχουν να παρουσιάσουν έργο. Απο εκεί και πέρα νομίζω οτι κάποια στιγμή ο ΑΡΗΣ και στο μπάσκετ θα πρέπει να σταματήσει τα πειράματα, να βρει έναν έμπειρο προπονητή και να χαράξει ένα πλάνο με βάση τους νέους παίκτες της ομάδος αλλά και προσεκτικές επιλογές ξένων παικτών  με όρεξη για μπάσκετ που να έχουν τα αρ@@@ια να αγωνιστούν σε μια ομάδα με απαιτήσεις όπως είναι ο ΑΡΗΣ.  Χωρίς πολλά λόγια, χωρίς ταβάνια, χωρίς υπερβάσεις κτλπ. Απλά να παλεύει με νύχια και με δόντια κάθε παιχνίδι ανεξάρτητα απο τον αντίπαλο και ανεξάρτητα απο την διοργάνωση 'ωστε να ξαναγίνει επιτέλους ο μπασκετικός ΑΡΗΣ μαχητής όπως είναι και ο κόσμος του!

Εδώ και πολύ καιρό ακούμε για το δυναμικό μπάσιμο της "ΣΑΡΙΣΑ" στα κοινά της ΚΑΕ, την επαναδραστηριοποίηση της "ΓΕΝΕΣΙΣ" που ενσωματώνεται ουσιαστικά στην "ΣΑΡΙΣΑ" και την μεγάλη επιστροφή του πρώην προέδρου της ΚΑΕ Θ.Τζεβελέκη. 'Ολα καλά αλλά μέχρι εκεί... Συζητήσεις επι συζητήσεων, συνελεύσεις επίσημες και ανεπίσημες, προτάσεις επι προτάσεων, διαρροές στον τύπο με διαφορετικές ερμηνείες, μένει ο Μπλάτ φεύγει ο  Μπάτ, Θέλει ο Δαμιανίδης δεν θέλει ο Δαμιανίδης, επίτημος πρόεδρος ο ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΛΗΣ καμιά επαφή με τον ΝΙΚΟ ΓΚΑΛΗ, λύσεις και αβεβαιότητα μαζί... Και όλα αυτά για ένα μεγάλο διάστημα που όπως είναι λογικό όλους μας  έχουν κουράσει μιας και αυτό που θέλουμε είναι να δούμε συσπείρωση των Αρειανών δυνάμεων στο απόλυτο που να εκφράζεται μέσα απο δυναμικές ενέργειες ώστε να αφυπνίσουν και τον κόσμο της ομάδος που τα τελευταία χρόνια έχει απομακρυνθεί απο το θρυλικό Παλέ. Επιτέλους μπορούμε να πούμε οτι χθες έγινε η αρχή με την ανακοίνωση της σύστασης διοικητικού συμβουλίου που θα αποτελείτε απο 7 μέλη. Φυσικά όπως ήταν αναμενόμενο επικεφαλής του σχήματος και ουσιαστικά πρόεδρος της ΚΑΕ ΑΡΗΣ θα είναι και πάλι ο Γ.Δαμιανίδης πάρα την δελεαστική πρόταση που του έγινε να αναλάβει πρόεδρος στον ΕΣΑΚΕ αλλά και την πρόθεση που έδειξε ώστε να απεμπλακεί απο το "βάρος" της θέσης του προέδρου.  Ένα πρόσωπο στο οποίο έχει ασκηθεί πολύ έντονη κριτική(ακόμη και απο αυτό το blog)  για κάποιες λανθασμένες αποφάσεις του  αλλά κυρίως για την "εικόνα" της ΚΑΕ ΑΡΗΣ που προσπαθεί να βγάλει προς τα έξω που όπως αρκετές φορές έχει αποδειχθεί δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα με αποτέλεσμα αρκετοί φίλοι της ομάδος να  πιστεύουν οτι τους κοροϊδεύουν...  Παρόλα αυτά για ακόμη μια φορά απέδειξε οτι είναι "στρατιώτης" του ΑΡΗ και εκεί που οι άλλοι φοβούνται να βγούν μπροστά αυτός είναι πάντα έτοιμος να προσφέρει. Το καλό αυτής της εξέλιξης είναι οτι ο ΑΡΗΣ πλέον εκτός απο εναν πρόεδρος με μεγάλη εμπειρία αποκτά και άλλους παράγοντες με θέση στο Δ.Σ. της ΚΑΕ που λογικά έχουν όρεξη να βοηθήσουν και απο οτι φαίνεται θα έχουν και ενεργό ρόλο. Πολύ σημαντικό αν σκεφτεί κανείς οτι φέτος σε πολλούς εντός έδρας αγώνες είδαμε τον Γ.Δαμιανίδη στην πρώτη σειρά  των επισήμων να κάθεται μόνος και αυτό απο μόνο του λέει πάρα πολλά για την κατάσταση που επικρατεί τα τελευταία χρόνια στον μπασκετικό ΑΡΗ. Σύντομα θα ανακοινωθούν και επίσημα τα ονόματα που θα αποτελούν την διοίκηση. Αυτό όμως που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι το νεο Δ.Σ. να πιάσει άμεσα δουλειά, να καταφέρει να κρατήσει τον Ντ.Μπλάτ, να προχωρήσουν στον μεταγραφικό σχεδιασμό, να αποκτηθούν οι παίκτες που θα στελεχώσουν τον ΑΡΗ της επόμενης αγωνιστικής περιόδου και επιτέλους η ομάδα να κάνει καλή προετοιμασία με έναν σοβαρό προπονητή! Γιατί σίγουρα θα πρέπει να μας γίνει μάθημα το περσινό παράδειγμα με τον Αντρέα Ματζόν στον πάγκο όπου εκτός απο τις τραγικές επιλογές παικτών η προετοιμάσια στην Ιταλία μάλλον ήταν καλοκαιρινές διακοπές στο εξωτερικό... Τουλάχιστον αυτό φάνηκε στην αρχή της σεζόν σε Ευρώπη και Ελλάδα όπου η ομάδα μας διασύρθηκε και το γόητρο του Αρειανού οπαδού πληγώθηκε σοβαρά. Όπως έχω αναφέρει αρκετές φορές στο παρελθόν η συνύπαρξη Τζεβελέκη - Ματζόν έφερε στην ζωή μας την λέξη μπάτζετ που αποτελούσε την μόνιμη δικαιολογία μετά απο κάθε αποτυχία ή τον βασικό λόγο για να χαρείς για κάποια επιτυχία που λόγο μπάτζετ έπρεπε να την εκλάβουμε ως υπέρβαση! Αυτό λοιπόν το καταραμένο μπάτζετ όπως έχει χιλιοειπωθεί φέτος θα είναι χαμηλό. Φυσικά όμως το χαμηλό μπάτζετ δεν προεξοφλεί και μια χρονιά στην μετριότητα απλά απαιτεί σαφώς καλύτερο σχεδιασμό. Ο ΑΡΗΣ όταν είχε παει σε 3 συνεχόμενα Final-4 οι ομάδες που αντιμετώπιζε ήταν "μεγαθήρια" και είχαν σαφώς μεγαλύτερο μπάτζετ και οργάνωση. Ακόμη και στην σημερινή εποχή η Παρτιζάν για παράδειγμα που  έχει απο τα μικρότερα μπάτζετ της Ευρωλίγκας λίγο έλειψε να αποκλείσει τον Ολυμπιακό και να βρεθεί αυτή στον μεγάλο τελικό απέναντι στην Μπαρτσελόνα. Επομένως ο σωστός σχεδιασμός είναι μονόδρομος για τον φετινό ΑΡΗ και επίσης ένας λόγος παραπάνω για να γίνει τεράστια προσπάθεια ώστε να μείνει ο Μπλάτ. Και αν τα πράγματα γίνουν όπως πρέπει να είστε σίγουροι οτι ο κόσμος της ομάδος θα στηρίξει την προσπάθεια και το Παλέ θα ξαναγίνει η πιο καυτή έδρα της Ευρώπης!

Όταν πέρσι περίπου τέτοια εποχή(κανά μήνα αργότερα) η ΚΑΕ ΑΡΗΣ είχε ανακοινώσει τις τιμές για τα διαρκείας χρησιμοποιώντας ένα σλόγκαν που ήθελε να τονίσει πόσο φτηνές είναι οι τιμές των διαρκείας επειδή ήθελαν τον κόσμο κοντά τότε νομίζω τόσο απο εδώ μέσα όσο και απο άλλα μέσα αρκετοί συνΑρειανοί δικαιολογημένα εξέφρασαν την έντονη δυσαρέσκεια τους. Και ενα μικρό παιδάκι να έκανε την πρόσθεση του εισιτηρίου για το Ελληνικό πρωτάθλημα με αυτό του Eurocup θα μπορούσε να διαπιστώσει οτι οι τιμές μόνο φιλικές δεν ήταν... Αντιθέτως φέτος η ΠΑΕ ΑΡΗΣ με την τιμολογιακή πολιτική της δείχνει εμπράκτως πόσο πολύ σέβεται τον κόσμο της ομάδος και πόσο πολύ τον θέλει στο Κλ.Βικελίδης. Με τιμές που ξεκινάνε απο τα 140 ευρώ και συμπεριλαμβάνουν όλους τους αγώνες της Σουπερλίγκας, του κυπέλλου Ελλάδος, το πρώτο παιχνίδι του Europa League καθώς και όλα τα καλοκαιρινά φιλικά πραγματικά η συγκεκριμένη τιμή είναι κάτι παραπάνω απο εντυπωσιακή! Φυσικά υπάρχουν κλιμακωτές τιμές στα εισιτήρια, πολλές διευκολύνσεις και αρκετές εκπτώσεις για διάφορους λόγους. Νομίζω οτι μόνο και μόνο με αυτήν την κίνηση της ΠΑΕ και φέτος θα ζήσουμε ενα κατάμεστο Κλ.Βικελίδης όπου κάθε παιχνίδι θα είναι μια γιορτή!

Αναλυτικά η ανακοίνωση της ΠΑΕ ΑΡΗΣ για τα διαρκείας

Τιμές διαρκείας και λοιπές παροχές για τα μέλη της Λέσχης Φίλων ΑΡΗ

Τα διαρκείας του Super 3

Αν και σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση του εκπροσώπου του ΟΠΑΠ ο ρόλος του συγκεκριμένου οργανισμού δεν είναι να χρηματοδοτεί έργα βελτίωσης σε ιδιόκτητα γήπεδα ομάδων όπως όλα δείχνουν το 1.000.000 ευρώ θα το τσεπώσουν οι συμπολίτες. Προφανώς για να μπαλώσουν μερικά σημεία στο γήπεδο τους αλλά κυρίως για να μπαλώσουν τις τσέπες πρωτοκλασάτων παικτών τους ώστε να μην ακολουθήσουν τον δρόμο που χάραξε ο Σάντος και ακολούθησε ο Κονσεϊσάο... Αν και οι αντιδράσεις για την σκανδαλώδη ενίσχυση του συγκεκριμένου σωματείου σε μια εποχή όπου τα οικονομικά της χώρας πηγαίνουν απο το κακό στο χειρότερο είναι έντονες τίποτα δεν αναμένεται να αλλάξει. Και πώς να αλλάξει όταν τις συγκεκριμένες εξελίξεις τις έχει δρομολογήσει ο Βούγιας με την στήριξη του Ψωμιάδη και των γνωστών "κουμπάρων"  που βρίσκονται απο πίσω τους.  Με αυτήν την κίνηση του ο Βούγιας για άλλη μια φορά δείχνει την "σκληρή" του στάση απέναντι στην βία και ενισχύει ενα σωματείο που άνετα θα μπορούσε να ανακηρυχθεί "πρωταθλητής" στα φαινόμενα βίας. Βέβαια με την έξοδο στο Champions League όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν και πλέον μιλάμε για εναν μπαοκ σεντονάτο με το ανάλογο επίπεδο και ήθος. Τρανή απόδειξη τα απίστευτα γεγονότα στην Λαμία όπου όλη η Ελλάδα παρακολούθησε με ανοιχτό το στόμα... Και όλα αυτά για έναν αγώνα χάντμπολ! Τουλάχιστον αυτήν την φορά σε αντίθεση με το Καβάλα - ΑΡΗΣ  αγωνιζόταν η ομάδα τους και είχαν κάποιο λόγο να βρεθούν εκεί. Και αυτήν την φορά απο τα τηλεοπτικά πλάνα είδαμε το ίδιο σκηνικό που είχαμε δει και στην Καβάλα. Οι κρανοφόροι οπλισμένοι με παλούκια, αλυσίδες κτλπ να κατευθύνονται προς το γήπεδο με συνοδεία της αστυνομίας!!!!! Πάντως για όσους έχουν παρεξηγήσει την συγκεκριμένη οικονομική ενίσχυση του ΟΠΑΠ θα πρέπει να διευκρινιστεί οτι δεν θα είναι μονόπλευρη και θα έχει την μορφή χορηγίας/διαφήμισης του ΟΠΑΠ. 'Ηδη έχουν γίνει παραγγελία τα νέα κράνη με το σήμα του ΟΠΑΠ και το γνωστό σλόγκαν "Πάμε στοίχημα"... Πάντως εκτός απο το χαβαλετζίδικο κομμάτι του πόστ ασχέτως με το οτι εμπλέκεται ο μπαοκ μέσα θα συμφωνήσω απόλυτα με την στάση του Super 3 στο συγκεκριμένο θέμα που δεν ζητάει τίποτα παραπάνω απλά απο ΙΣΗ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΟΜΑΔΩΝ! Αλλά όπως και να το κάνουμε εκφράσεις και έννοιες όπως ισότητα, ισονομία, ίση μεταχείριση κτλπ στο Ελλαδιστάν έχουν εκλείψει εδώ και καιρό...

Με χαρά ανακοινώνουμε σήμερα μια καινούργια ενότητα στο blog όπου με συχνές και "έγκυρες" ανανεώσεις θα μας συνοδεύσει για το επόμενο δίμηνο και έχει να κάνει όχι τόσο με τις μεταγραφές που πρόκειται να κάνει η ομάδα μας αλλά κυρίως με όλα αυτά που αναφέρονται καθημερινά στα ΜΜΕ με την πλειοψηφία  εξ αυτών να είναι απλά προς λαϊκή κατανάλωση. Μπορεί όταν ήμασταν πιτσιρικάδες να βλέπαμε με μεγάλους τίτλους κάποια ονόματα και να "ψαρώναμε" αλλά πλέον με τόσα που έχουν δει τα ματάκια μας το έχουμε καταλάβει το παιχνίδι που παίζεται και εδώ και πολλά πολλά χρόνια δεν τρώμε πλέον τον "παπά".  Παρόλα αυτά εαν δούμε όλες αυτές τις φήμες, παραπληροφόρηση κτλπ απο την σωστή οπτική γωνία μπορούμε εύκολα να ευθυμήσουμε και να έχουμε θέμα να συζητάμε τους "νεκρούς" καλοκαιρινούς μήνες. Δεκτά όλα τα σχόλια όπως και γενικά ότι έχει πάρει το αυτί σας σχετικά με τις μεταγραφές του ΑΡΗ μας!

ΜΕΤΑΓΡΑΦΟΛΟΓΙΑ 2010

Μιας που έχουν τελειώσει οριστικά οι αγωνιστικές υποχρεώσεις της ομάδος μας μπορούμε πλέον να μιλήσουμε πιο άνετα και πιο ξεκάθαρα για τους παίκτες που εντυπωσίασαν αλλά και αυτούς που απογοήτευσαν με την φανέλα του ΑΡΗ την χρονιά που μας πέρασε. Θα αρχίσω με αυτούς που με απογοήτευσαν με πρώτο και καλύτερο τον Λεάντρο Γκρασιάν. Ο Αργεντινός ήρθε με μεγάλες περγαμηνές απο την Μπόκα Τζούνιορς και όλοι περιμένανε οτι ο ΑΡΗΣ θα βρεί τον παίκτη που θα οργανώνει το παιχνίδι και μοιράζει τις ασίστ στους επιθετικούς όπως και με τις εκτελέσεις του στα στημένα θα έλυνε άλλο ενα μεγάλο πρόβλημα της ομάδος μας. Αντί για αυτό όμως στα περισσότερα παιχνίδια δεν θα έλεγα απλά οτι ήταν "αόρατος" αλλά κάτι περισσότερο απο αρνητικός μιας και δεν έμπαινε ποτέ στον κόπο να μαρκάρει. Και αν αποτελούσε ως ενα σημείο δικαιολογία οι αλχημείες του Μαζίνιο και όλοι περιμένανε οτι με τον ερχομό του Κούπερ ο Γκρασιάν θα έβρισκε τον ρόλο του στην ομάδα και θα μας έδειχνε την πραγματική του αξία τίποτα δεν άλλαξε και δικαιολογημένα τον Ιανουάριο αποτέλεσε παρελθόν. Πολλές φορές γίνεται σημαντικός λόγος για εσωτερικές μεταγραφές της ομάδος όταν περιμένουμε την αναγέννηση ενός παίκτη που γνωρίζουμε τις τεράστιες δυνατότητες του αλλά για λόγους τραυματισμού και όχι μόνο δεν μπορεί να τις δείξει. Αυτό ακριβώς συνέβει και αυτην την χρονιά με τον Νάτσο Γκαρσία, έναν παίκτη που αναπολούμε τις καλές του στιγμές και αναρωτιόμαστε το πως κατάντησε έτσι. Ευκαιρίες πήρε πολλές αλλά νομίζω οτι δεν αξιοποίησε ούτε μια. Σίγουρα μια απο τις μεγαλύτερες απογοητεύσεις της αγωνιστικής σεζόν που μας πέρασε. Τρίτη και μεγαλύτερα για εμένα απογοήτευση ήταν ο Σέρχιο Κόκε που σίγουρα πρόσφερε πολλά παραπάνω απο τους προηγούμενους και υπήρχαν αγώνες που ήταν εξαιρετικός αλλά σε τίποτα δεν θυμίζει πλέον τον παίκτη που λατρέψαμε. Τον παίκτη που κάθε φορά που είχε την μπάλα στα πόδια του στην επίθεση αποτελούσε μόνιμη απειλή για την αντίπαλη εστία. Τον παίκτη που είχε το δολοφονικό ένστικτο και η λέξη γκολ τριγύριζε συνεχώς στο μυαλό του. Φυσικά αντι για αυτό είδαμε έναν Κόκε που να φοβάται να μπει στην αντίπαλη περιοχή, να  γυρίσει προς την εστία, να σκοράρει. Αρκέστηκε σε έναν οργανωτικό ρόλο που ώρες ώρες με την εμμονή του στην πάσα ακόμη και όταν μπορούσε να σουτάρει γινότανε εκνευριστικός! Επειδή περίμενα πως και πως να ξαναδώ εκείνον τον εντυπωσιακό Κόκε για αυτό και η απογοήτευση που νιώθω είναι μεγαλύτερη απο οτι στους 2 προηγούμενους. Και τώρα πάμε στους κορυφαίους που νομίζω οτι κάνανε την διαφορά για την ομάδα μας. Πρώτος και καλύτερος ο Χαβιέ Κάμπορα. Ίσως ο πιο αδικημένος ποδοσφαιριστής της ομάδος μας, ένας παίκτης που έχει το γκολ μέσα  του, το δείχνει με κάθε ευκαιρία και όμως είχε πέσει σε έναν προπονητή σαν τον Μαζίνιο που παρά τα 2 γκολ στον αγώνα με τον Ηρακλή στο Καυτατζόγλειο αλλά και τα άλλα την προηγούμενη χρονιά ως αλλαγή τον άφηνε επανειλημμένα στον πάγκο. Πόσα γκολ θα έπρεπε να πετύχει ο Κάμπορα άραγε για να του δώσει θέση βασικού ο Μαζίνιο? Τα καθοριστικά του γκολ με τον μπαοκ και τον Ολυμπιακό μας "έφτιαξαν" πάρα πολύ και γενικότερα η αποτελεσματικότητα του σίγουρα τον τοποθετεί ανάμεσα στους κορυφαίους αν όχι τον κορυφαίο του ΑΡΗ μας! Ο Ντάρσι Νέτο αναμφισβήτητα ήταν απο τους καλύτερους παίκτες της ομάδος μας φέτος. Στους περισσότερους αγώνες έμοιαζε να είναι το Α με το Ω στο παιχνίδι μας και όποτε απουσίαζε το κενό του ήταν τεράστιο. Το οτι είναι εξαιρετικός παίκτης το γνωρίζαμε πολύ καλά αλλά η φετινή του σταθερότητα σε απόδοση στην πλειοψηφία των παιχνιδιών σε συνδυασμό με το πάθος του μας εξέπληξε θετικότατα! Αν και πολλοί απο εμάς τον Κριστιάν Νασούτι μπορεί να μην τον γνωρίζαμε καλά πριν έρθει στην ομάδα μας, σίγουρα θα δυσκολευτούμε πολύ να τον ξεχάσουμε όταν τελικά αποχωρήσει απο τον σύλλογο μας. Σταθερός σε απόδοση, ακούραστος και πάντα αποτελεσματικός. Ένας κεντρικός αμυντικός που κάθε ομάδα θα τον ήθελε και αποτελεί τρομερή επιτυχία της διοίκησης που τον έφερε στην ομάδα μας. Ας ελπίσουμε να καταφέρουμε και να τον κρατήσουμε... Ο Μεχντί Ναφτί ήρθε να αντικαταστήσει τον Βιτόλο, έναν παίκτη που με την φανέλα της ομάδος μας είχε κάνει εξαιρετική χρονιά και ως εναν βαθμό η μετακίνηση του στον συμπολίτη μας είχε πληγώσει. Και όμως ο Μεχντί Ναφτί με το ολοκληρωμένο παιχνίδι του κατάφερε πολύ γρήγορα να μας κάνει να τον ξεχάσουμε. Ειλικρινά πιστεύω οτι εαν θέλουμε να έχουμε βλέψεις σαν ομάδα μεταγραφικοί μας στόχοι θα πρέπει να είναι παίκτες σαν τον Ναφτί. Δυνατοί, έξυπνοι και πάνω απο όλα με ουσία στο παιχνίδι του
ς. Εκτός απο την αποτελεσματικότητα του στα αμυντικά του καθήκοντα, τόσο οι έξυπνες πάσες όσο και τα μακρινά του σουτ χάρισαν πολύτιμους βαθμούς στην ομάδα μας! Σίγουρα εαν δεν είχε κάποιους τραυματισμούς θα μπορούσε να είχε προσφέρει ακόμη περισσότερα. Για το τέλος άφησα τον Σάκη Πρίττα γιατι πιστεύω οτι όλοι μας θα πρέπει να υποκλιθούμε μπροστά του για την εξαιρετική παρουσία του στην σεζόν που μας πέρασε. Το πιο σημαντικό απο όλα είναι οτι αυτός ο παίκτης ήρθε απο τον πάγκο και πρόσφερε πολλά παραπάνω απο όσα φανταζόμασταν τόσο πολλοί απο εμάς όσο και μερικοί απο τους προπονητές που πέρασαν απο τον πάγκο της ομάδος μας τα τελευταία χρόνια. Παράδειγμα προς μίμηση για όλους τους αθλητές που με την κλίση του στην εθνική Ελλάδος νομίζω οτι δικαιώθηκε και με το παραπάνω. Φυσικά παίκτες όπως οι Σηφάκης, Φερνάντεζ και Γκιάρο είχαν εξαιρετική παρουσία αλλά οι παραπάνω σίγουρα ξεχωρίζουν. Στο planetaris.gr έχει μπει και σχετικό δημοψήφισμα όπου θα ήθελα πάρα πολύ και την άποψη σας. Έτσι να έχουμε να συζητάμε τώρα που μας τελείωσαν οι αγώνες :)

Μπορεί η εμφάνιση της ομάδος μας και σήμερα να ήταν μετριότατη, μπορεί ο μπαοκ να ήταν για ακόμη μια φορά στο Κλ.Βικελίδης για κλάματα, μπορεί ο Ακρίβος και ο Σταθόπουλος να είχαν "περίεργες" αποφάσεις, μπορεί να μας βγάλανε όλοι τους την ψυχή αλλά η ουσία είναι οτι πήραμε την νίκη και σκαρφαλώσαμε στην 4η θέση της τελικής κατάταξης προσπερνώντας τον Ολυμπιακό και δίνοντας περισσότερο χρόνο σε διοίκηση και προπονητή ώστε να προχωρήσουν στον σχεδιασμό της επόμενης αγωνιστικής σεζόν. Για το παιχνίδι αυτό που μπορώ να πω με βεβαιότητα είναι οτι απο μόνοι μας βαλθήκαμε να το κάνουμε ντέρμπι μιας και κάθε φορά που παίρναμε το προβάδισμα στο σκορ ακολουθούσε αναίτια οπισθοχώρηση και απόλυτη έλλειψη ψυχραιμίας στο παιχνίδι μας. Εαν είμασταν ελαφρώς πιο σοβαροί και πιο αποφασισμένοι για την νίκη θα το καθαρίζαμε πολύ πιο εύκολα. Άλλωστε αυτό φάνηκε απο την ευκολία που μπήκε το πρώτο γκολ μόλις στο 11΄ αλλά  και τις υπόλοιπες ευκαιρίες που δημιουργήσαμε. Φυσικά για να κάνει ο Θανασάκης το 1-1 έπρεπε ο επόπτης να κλείσει τα μάτια σε οφθαλμοφανέστατο οφσάιντ, μια καθαρή φάση που δύσκολα μπορεί να την δικαιολογήσει κάποιος ως ανθρώπινο λάθος. Παρόλα αυτά στην συγκεκριμένη φάση τόσο η αντίδραση της άμυνας όσο και του Πέσκοβιτς ήταν για κλάματα... Ένας Πέσκοβιτς που και στο δεύτερο γκολ είχε μια τραγική έξοδος που οδήγησε στην συνέχεια στο πέναλτι. Ευτυχώς με την απόκρουση του λίγο πριν το φινάλε του αγώνα μας έσωσε απο την καταστροφή. Χαβίτο, Φερνάντεζ και Μεριέμ ήταν με διαφορά οι κορυφαίοι. Μεγάλη απογοήτευση ο Αντού που δεν μπόρεσε να κάνει αισθητή την παρουσία του αλλά και ο Νάτσο Γκαρσία που εκτός απο τις εκνευριστικές λάθος μεταβιβάσεις τους για μεγάλα διαστήματα του αγώνα ήταν "αόρατος" και ευτυχώς που κοντά του υπήρχε ένας ασταμάτητος Φερνάντεζ που ήταν σε όλες τις φάσεις μέσα. Αν και αρκετοί συνΑρειανοί εξακολουθούν να πιστεύουν στις δυνατότητες Γκαρσία εγώ εξακολουθώ να απορώ απο που πηγάζει η αισιοδοξία τους για την αναγέννηση του συγκεκριμένου παίκτη. Το σίγουρο είναι οτι πολύ σύντομα θα ξεκαθαρίσει τόσο η περίπτωση του Νάτσο όσο και πολλών άλλων παικτών. Και αν στις καφενειακές συζητήσεις οι φήμες είναι πολλές εγώ θα πρότεινα να κάνουμε λιγάκι υπομονή μέχρι να ακούσουμε επίσημες τοποθετήσεις. Το σίγουρο είναι οτι φέτος θα υπάρξουν σημαντικές αλλαγές  όπως και σημαντικές κινήσεις ενίσχυσης. Μπορεί αυτή η νίκη να μην ισοδυναμεί με την επίτευξη κάποιου μεγάλου στόχου αλλά σε καμιά περίπτωση δεν μπορούμε να χαρακτηρίσουμε την φετινή χρονιά αποτυχημένη. Νομίζω οτι θα πρέπει να αισθανόμαστε ικανοποιημένοι που διατηρηθήκαμε σε ένα υψηλό επίπεδο(συμμετοχή στον τελικό κυπέλλου,  4η θέση, συμμετοχή στο Europa League) αλλά ταυτόχρονα και απογοητευμένοι που πετάξαμε την σπουδαία ευκαιρία που μας δόθηκε στο κύπελλο και στα πλέιοφ για μια μεγάλη επιτυχία. Μια επιτυχία που την έχει πραγματικά ανάγκη ο σύλλογος μας και σίγουρα η διοίκηση της ΠΑΕ θα πρέπει να το καταλάβει και την νέα χρονιά να θέσει τον πήχη στην κορυφή. Ούτε τον τελικό του κυπέλλου, ούτε την έξοδο στο Champions League.  Την κορυφή του πρωταθλήματος και την κατάκτηση του κυπέλλου! Μόνο έτσι θα καταφέρουμε να περάσουμε σε όποιον παίκτη φορέσει την φανέλα του ΑΡΗ μας του χρόνου οτι ο λαός πρωταθλήτης θέλει και την ομάδα του πρώτη. Μόνο έτσι... Αρκετός κόσμος στο Κλ.Βικελίδης αλλά λίγος αν αναλογιστούμε τον αντίπαλο και την σημασία του αγώνα. Απορώ ρε παιδιά με όλους εσάς που καθίσατε στο σπίτι σας πως μπορείτε και δεν δίνετε το παρών στο τελευταίο παιχνίδι της χρονιάς που κατα σύμπτωση είναι και απέναντι στους συμπολίτες... Ειλικρινά μου φαίνεται απίστευτο. Για όλους τους υπόλοιπους, τους τρελαμένους σαν και εμένα  που βρεθήκανε σήμερα στο Κλ.Βικελίδης και γουστάρανε την Αρειανάρα υπομονή 2 μήνες περίπου όπου θα ξαναρχίσουν και πάλι τα γούστα!

Μονόδρομος η νίκη για την ομάδα μας στο αυριανό παιχνίδι κόντρα στον μπαοκ μιας και οι 3 βαθμοί θα μας οδηγήσουν σε μια θέση πιο ψηλά αλλά και παράλληλα θα φύγουμε με το χαμόγελο στα χείλη ενόψει καλοκαιρινών διακοπών γιατί όπως και να το κάνουμε μια νίκη απέναντι στον συμπολίτη έχει πάντα την ξεχωριστή της σημασία ανεξάρτητα απο την βαθμολογική σημασία του αγώνα. Νομίζω οτι οι παίκτες μας έστω σε αυτό το τελευταίο παιχνίδι της χρονιάς έχουν την ευκαιρία να κάνουν κάτι καλύτερο απο αυτό που κατάφεραν στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος, να ανέβουν μια θέση ψηλότερα απο την 5η και παράλληλα να σπάσουν μια αρνητική παράδοση 26 χρόνων απο την τελευταία φορά που προσπεράσαμε ομάδα του ΠΟΚ(1986 την ΑΕΚ). Για να το πετύχουνε οι παίκτες μας αυτό δεν χρειάζεται να κάνουν κάτι το τρομερό αλλά απλά να επαναλάβουν την εμφανίση πριν 2 μήνες περίπου απέναντι στον συμπολίτη που είχε οδηγήσει σε εκείνο το πολύ εύκολο 2-0. Φυσικά οι συνθήκες του αυριανού παιχνιδιού είναι πολύ διαφορετικές σε σχέση με εκείνο του πρωταθλήματος μιας και απο την μια πλευρά η ομάδα μας έχει πολλές απουσίες αλλά και απο την άλλη πλευρά ο μπαοκ έχοντας πετύχει τους στόχους του σίγουρα θα παρουσιαστεί πιο χαλαρός και με αρκετές αλλαγές στο βασικό σχήμα. Παρόλα αυτά σε καμιά περίπτωση δεν θα πρέπει να υποτιμήσουμε τους αντιπάλους μας αλλά το σίγουρο είναι το κίνητρο των παικτών μας για την νίκη είναι πολύ μεγαλύτερο. Αν και όπως είπα και πιο πριν υπάρχουν σημαντικές απουσίες σαν και αυτές των Κόκε, Νασούτι, Ναφτί και όχι μόνο υπάρχει και η σημαντικότατη επιστροφή του Νέτο που η απουσία του έγινε κάτι παραπάνω απο αισθητή στα τελευταία παιχνίδια μιας και πρόκειται για έναν παίκτη που προωθεί με τον καλύτερο τρόπο την μπάλα απο την άμυνα προς την επίθεση. Η ουσία είναι οτι όλοι όσοι αγωνιστούν αύριο θα πρέπει να είναι αποφασισμένοι να ματώσουν για την νίκη γιατί δεν θέλω ούτε εγώ ή ούτε κανείς άλλος συνΑρειανός να σκέφτεται το ενδεχόμενο οτι μπορεί να έρθει άλλο αποτέλεσμα εκτός της νίκης, να πετάξουμε άλλη μια ευκαιρία για κάτι καλύτερο(έστω και κάτι τόσο μικρό όσο είναι μια θέση παραπάνω) και ταυτόχρονα να δώσουμε την χαρά στους άλλους οτι μας "έκοψαν" την χάρα έστω και για αυτήν την 4η θέση. Για αυτό λοιπόν όλοι μας θα πρέπει να δώσουμε βροντερό παρών στο Κλ.Βικελίδης σε αυτό το τελευταίο παιχνίδι της χρονιάς και με την φωνή, το πάθος και την τρέλα μας να στείλουμε την μπάλα στα δίχτυα και να πανηγυρίσουμε την σπουδαία νίκη. Ναι φέτος χάθηκε τεράστια ευκαιρία σε κύπελλο και πρωτάθλημα για το βήμα παραπάνω αλλά ο ΑΡΗΣ δεν σταματάει εδώ και σίγουρα ενα τοπικό ντέρμπι δεν αποτελεί την ιδανική στιγμή για να δείξεις την απογοήτευση σου. Όλοι στο Κλ.Βικελίδης να κερδίσουμε αυτήν την κρατικοδίαιτη ομάδα και να της δώσουμε μια γεύση απο τις πο@@@ες που θα φάει στα προκριματικά του Champions League!

Άλλη μια μετριότατη εμφάνιση πρόσθεσε σήμερα η ομάδα σε αυτήν την διαδικασία των πλέιοφς και έμεινε σε αυτό το Χ και κατα συνέπεια εκτός διεκδίκησης της προνομιούχας 2ης θέσης που οδηγεί στο Europa League υπο σαφώς καλύτερες συνθήκες απο οτι η 3η και η 4η που σε υποχρεώνει να ξεκινήσεις την προετοιμασία σου σαφώς πιο νωρίς. Παρόλα αυτά εφόσον η ΑΕΚ δεν φύγει νικήτρια απο την Τούμπα τότε την ερχόμενη Τετάρτη κερδίζοντας τον αδιάφορο συμπολίτη θα καταφέρουμε να σκαρφαλώσουμε μια θέση πιο ψηλά στην τελική κατάταξη του πρωταθλήματος. Δυστυχώς και σήμερα έκανε την εμφάνιση του το σύνδρομο του εκτός έδρας που καταδιώκει την ομάδα μας απο την αρχή της χρονιάς και "αναγκάζει" τους παίκτες μας να έχουν λιγότερο πάθος και μια ηττοπαθητική νοοτροπία που ακόμη και οταν βρίσκει εναν αντίπαλο σαν τον Ολυμπιακό και την ΑΕΚ που παραπαίουν όχι μόνο δεν μπορούμε να φτάσουμε στην νίκη αλλά ακόμη και το Χ όπως σήμερα φαντάζει ως επιτυχία και ας παίζαμε στην μεγαλύτερη διάρκεια του παιχνιδιού με παίκτη παραπάνω. Αν και υπήρχε μια συνοχή στην άμυνα που δεν επέτρεπε στον Ολυμπιακό να δημιουργήσει ουσιαστικές ευκαιρίες επιθετικά ήμασταν σχεδόν ανύπαρκτοι μιας και όσες φορές και αν βγαίναμε σε αντεπιθέσεις με καλές προϋποθέσεις οι επιλογές των παικτών μας ήταν τόσο τραγικές με αποτέλεσμα οι φορές που ανησύχησε ο Πάρντο να ήταν ελάχιστες.  Πραγματικά σήμερα παρόλο που και ο Ολυμπιακός ήταν μέτριος δεν μπορέσαμε ούτε μια στιγμή να εκμεταλλευτούμε την αριθμητική μας υπεροχή και αν υπήρχε κάποιος που έχασε την φάση της αποβολής του Ζεβλάκοφ δύσκολα θα μπορούσε να καταλάβει οτι  εμείς παίζαμε με παίκτη παραπάνω. Είναι σχεδόν ανεξήγητο πως αυτήν την ομάδα που 2 φόρες μέσα στην έδρα σου είχες τον απόλυτο έλεγχο του παιχνιδιού και πήρες 2 σπουδαίες νίκες μέσα σε ένα άδειο Καραϊσκάκη με παίκτη παραπάνω έχεις το μυαλό σου απλά στο να διατηρήσεις ανέπαφη την εστία σου και να μείνεις στο Χ. Μέχρι και στην φάση του 91' που ο Κάμπορα βρέθηκε μια ανάσα απο το γκολ κατάφερε να πετάξει αυτήν την σπουδαία ευκαιρία στα σκουπίδια δείχνοντας οτι οι παίκτες μας δεν πιστεύανε καθόλου σε αυτήν την νίκη. Αν και απο την εξέλιξη του αγώνα φάνηκε οτι η ομάδα μας είχε ξεκάθαρους αμυντικούς προσανατολισμούς δεν μπορώ να κατηγορήσω τον Κούπερ για αυτό γιατί πολύ απλά υπήρχε το πλάνο να χτυπήσουμε στην αντεπίθεση, υπήρξαν αρκετές φορές οι προϋποθέσεις για να κάνουμε κάτι καλό αλλά σχεδόν πάντα είτε με τον Χαβίτο είτε με τον Κάλβο είτε μερικές φορές με τον Ντέιλι αντι να δούμε μια σωστή πάσα ή μια έξυπνη κίνηση βλέπαμε την μια χαζομάρα μετά την άλλη. Με τους παίκτες που είχε ο Κούπερ στην διάθεση του ειλικρινά δεν νομίζω οτι μπορούσε να κάνει κάτι καλύτερο. Εκτός απο τους Χαβίτο, Κάλβο και Ντέιλι που ήταν μετριότατοι και ο Κάμπορα στις λίγες ευκαιρίες που του δόθηκαν δεν μπόρεσε να δείξει την εκτελεστική δεινότητα που τον διακρίνει. Αυτός που με απογοήτευσε πιο πολύ απο όλους για ακόμη ενα παιχνίδι ήταν ο Νάτσο Γκαρσία. Βλέποντας τις φετινές εμφανίσεις του Νάτσο και έχοντας στο μυαλό μας την εντυπωσιακή του παρουσία τα προηγούμενη χρόνια το μόνο συμπέρασμα που μπορούμε να βγάλουμε είναι οτι ο συγκεκριμένος παίκτης ότι είχε να δώσει στον ΑΡΗ το έδωσε και πλέον έχει τελειώσει... Δυσκολεύομαι να πιστέψω οτι μπορεί να επανέλθει σε εκείνα τα επίπεδα απόδοσης όπως επίσης δυσκολεύομαι να πιστέψω οτι θα τεχνική ηγεσία και διοίκηση θα κάνουν κι άλλο υπομονή περιμένοντας την ανάσταση του συγκεκριμένου παίκτη. Το μόνο θετικό που μπορώ να βρω σε αυτά τα πλέιοφς είναι οτι  λόγο των πολλών απουσιών αρκετοί παίκτες/ρεζέρβες  πήραν σημαντικό χρόνο συμμετοχής σε δυνατά παιχνίδια και έτσι ο Κούπερ θα έχει ακόμη καλύτερη εικόνα ενόψει του σχεδιασμού της επόμενης σεζόν. Φυσικά δεν νομίζω να υπάρχει φίλαθλος της ομάδος μας που να αισθάνεται ικανοποιημένος με αυτό το Χ αλλά παρόλα αυτά την Τετάρτη έχουμε ενα σημαντικό παιχνίδι που εκτός το γόητρο έχει και βαθμολογικό ενδιαφέρον και θα πρέπει πάση θυσία να το κερδίσουμε. Για αυτό το λόγο συνιστώ σε όλους ψυχραιμία μέχρι την Τετάρτη το βράδυ όπου και θα τελειώσουν οι αγωνιστικές υποχρεώσεις μας και θα μπορούμε πιο εύκολα να μιλήσουμε για "ξεκαθαρίσματα" και μεταγραφικούς σχεδιασμούς. Ως την Τετάρτη λοιπόν υπομονή και ψυχραιμία.