Όσο αισιόδοξος και θετικός μπορεί να είναι κάποιος άνθρωπος σίγουρα το αποτέλεσμα της Τετάρτης θα τον έχει πληγώσει πολύ και ακόμη θα τον τρώει μέσα του. Τι έφταιξε και ο ΑΡΗΣ βγήκε εκτός του βασικού του στόχου? Νομίζω οτι αν αφήσουμε την διαιτησία στην άκρη όλοι θα συμφωνήσουμε οτι ο βασικός λόγος ήταν η επιθετική μας αφλογιστία ή όπως αρκετές φορές την αποκαλούμε η ατυχία και ως ενα σημείο τα ατομικά λάθη στην άμυνα. Το θέμα όμως είναι οτι αυτά τα προβλήματα δεν τα είδαμε μόνο την Τετάρτη αλλά τα βλέπουμε απο την αρχή του πρωταθλήματος όπου η ομάδα μας σε 7 αγωνιστικές έχει 4 ήττες και 3 νίκες με 3 νικητήρια γκολ όπου το 1 μάλιστα ήρθε στο φινάλε απο γέμισμα απελπισίας. Το παράξενο σε αυτήν την κατάσταση είναι οτι αν γυρίσουμε λίγο πίσω στο χρόνο πολύ εύκολα θα διαπιστώσει κανείς οτι και πέρσι και πρόπερσι και παραπρόπερσι κ.ο.κ. τα ίδια προβλήματα είχαμε, τις ίδιες συζητήσεις κάναμε και ως ενα σημείο παρόμοια αποτελέσματα είχαμε. Ακόμη και μέσα απο αυτό το blog που διανύει το τέταρτο έτος ζωής και αντικατοπτρίζει ένα ελάχιστο κομμάτι της Αρειανίδικης κοινωνίας  εαν πάμε στα παλιότερα ποστ των προηγούμενων ετών θα διαβάσουμε τόσο στα άρθρα όσο και στα δικά σας σχόλια τους ίδιους ακριβώς προβληματισμούς. Λάθη στην άμυνα, αφλογιστία στην επίθεση, φταίει αυτός, φταίει ο άλλος και συνεχίζουμε... Η σημαντική διαφορά σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν ακούει στο όνομα Κούπερ που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει και είναι κάτι παραπάνω απο βέβαιο οτι εαν μείνει στον σύλλογο μας για αρκετά χρόνια σίγουρα και οι επιτυχίες θα έρθουν. Προσωπική μου αίσθηση είναι οτι με τα ίδια αποτελέσματα εδω και ενάμιση χρόνο  που είναι ο Κούπερ στον πάγκο του ΑΡΗ μπορεί να είχαμε αλλάξει 2 προπονητές ή ακόμη και διοίκηση. Άρα σίγουρα η παρουσία του Κούπερ είναι θετική γιατί όπως και να το κάνουμε οι συχνές αλλαγές προπονητών δεν κάνουν καλό και αυτό είναι αποδεδειγμένο σε όλες τις ομάδες. Ποιος είναι όμως ο κοινός παρανομαστής των επαναλαμβανόμενων προβλημάτων των τελευταίων ετών? Η λογική λέει οτι είναι οι παίκτες που αγωνίζονται εδώ και χρόνια στην ομάδα. Κόκε,  Χαβίτο, Κάλβο,  Γκιάρο, Κουλουχέρης, Πρίτας, Βαγκελί και Νέτο είναι αρκετά χρόνια στην ομάδα μας και έχουν βάλει την δική τους σφραγίδα στο αγωνιστικό προφιλ του ΑΡΗ μας. Με εξαίρεση τον Κόκε (όπου όποιος υποστηρίζει οτι τον ικανοποιεί η παρουσία του   συγκεκριμένου αθλητή τα τελευταία χρόνια και δεν αναπολεί την χρονιά που έβαζε γκολ με κλειστά μάτια είναι τουλάχιστον υποκριτής) όλοι υπόλοιποι έχουν πολύ μεγάλη βελτίωση και δικαίως κάποιοι παίκτες σαν τον Γκιάρο, Πρίτα, Χαβίτο, Νέτο θεωρούνται ως βασικοί. Παρόλα αυτά εδω και χρόνια οι αδυναμίες των συγκεκριμένων παικτών είναι δεδομένες και πάντα λέγαμε στις μεταξύ μας κουβέντες οτι ναι μεν είναι καλοί αλλά ο ΑΡΗΣ χρειάζεται καλύτερους παίκτες και αυτοί απο πρωταγωνιστές να αποκτήσουν δευτερεύοντα ρόλο γιατί πολύ απλά έχουν αποδείξει οτι δεν μπορούν να σηκώσουν την ομάδα και τα όνειρα  μας για αυτήν στις πλάτες τους. Δηλαδή εαν ξαφνικά ο Γκιάρο  μείνει απο δυνάμεις θα μας φανεί περίεργο? Εαν ο Κάλβο και ο Χαβίτο χάνουν και τα πιο εύκολα γκολ είναι κάτι πρωτόγνωρο? Εαν ο Πρίτας ώρες ώρες έχει έλλειψη δημιουργικότητας είναι κάτι που πρέπει να μας ξενίζει? Εαν όποτε μπαίνει ο Κουλουχέρης δημιουργείται πανικός στην άμυνα μας είναι επίσης κάτι καινούργιο? Εαν ο Νέτο και ο Βαγκελί έχουν μεγάλα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση τους δεν είναι ενα σενάριο που το έχουμε ξαναδιαβάσει? Όλα τα παραπάνω είναι εδω και χρόνια γνωστά και έχουν ειπωθεί αμέτρητες φορές. Εαν σε αυτά προσθέσουμε και κάποιες ακόμη σημαντικές αδυναμίες της ομάδος μας όπως η έλλειψη αριστερού μπακ, η αξιόπιστη εναλλακτική λύση στο κέντρο της άμυνας και ο "killer" στην επίθεση όπου σε κάθε μεταγραφική περίοδο όλοι συμφωνούμε ότι είναι "τρύπες" που πρέπει να κλείσουν τότε η όλη κατάσταση είναι κάτι σαν deja vu με όλα αυτά να τα έχουμε ξαναζήσει όχι μόνο μια φορά αλλά πολλές περισσότερες. Μέχρι και οι πιο υγιείς σκεπτόμενοι Αρειανοί που δεν θέλουν να μένουν σε πρόσωπα έχουν καταντήσει γραφικοί με το να αναφέρουν ξανά και ξανά τις αδυναμίες των παραπάνω όπου στην ουσία τα παιδιά δεν μας φταίνε σε τίποτα απλά αποδίδουν σύμφωνα με τις πραγματικές τους δυνατότητες που μπορεί απο την μια να έχουν την δυνατότητα να κερδίσουν την Ατλέτικο αλλά και απο την άλλη να αποκλειστούν απο τα Τρίκαλα... Σαν συμπέρασμα επίλογο αυτού του πόστ θα σας αναφέρω ενα παράδειγμα με την ομάδα της Κλέανθους όπου πριν μερικά χρόνια είχε μια τεράστια ευκαιρία να μπει στους χρυσοφόρους ομίλους τ
ου Τσάμπιονς Λιγκ κόντρα όχι στον Άγιαξ όπως αυτό το καλοκαίρι αλλά κόντρα σε μια σαφώς πιο αδύναμη και άσημη ομάδα απο το Ισραήλ και μόλις έναν προκριματικό γύρο. Τότε λοιπόν ο πιο πετυχημένος προπονητής στην ιστορία της ομάδος του έκανε πλάτες στην διοίκηση εκμεταλλευόμενος την υποστήριξη και την εμπιστοσύνη που έδειχναν τα πρόβατα προς το πρόσωπο του, την είδε προπονητής-μάγος και πίστεψε οτι με το μαγικό του ραβδάκι θα μετατρέψει μια ομάδα μετρίων παικτών περιορισμένων δυνατοτήτων σε ομάδα Champions League... Ας μην κάνουμε λοιπόν και εμείς τα ίδια λάθη που κάνανε οι γείτονες μας και ας εκμεταλλευτούμε με τον καλύτερο τρόπο την ευκαιρία που έχουμε με τον Κούπερ στον πάγκο. Ας σταματήσουμε να βασιζόμαστε σε ναι μεν καλούς παίκτες αλλά και περιορισμένων δυνατοτήτων που εδώ και χρόνια που είναι στον σύλλογο έχουμε δει ποιο είναι το ταβάνι τους και ας τους βοηθήσουμε τόσο αυτούς όσο και τον Κούπερ να κάνει τον ΑΡΗ μας μεγαλύτερο ενισχύοντας την ομάδα με παίκτες αξίας που μπορούν να κάνουν την διαφορά. Η ενίσχυση στην επόμενη μεταγραφική περίοδο με παίκτες αξίας είναι κάτι παραπάνω απο απαραίτητη γιατί σε διαφορετική περίπτωση το καλό χαρτί που λέγεται Εκτορ Ραούλ Κούπερ αργά ή γρήγορα θα το κάψουμε...

Σε ένα παιχνίδι όπου απο την αρχή εως το τέλος όλα λειτούργησαν εις βάρος μας η ομάδα μας γνώρισε την ήττα στα πέναλτι και αποκλείστηκε απο τον θεσμό του κυπέλλου που ήταν ίσως και ο βασικός στόχος. Απο που να αρχίσουμε για αυτά που είδαμε σήμερα και απο που να τελειώσουμε... Να πούμε για την ασταμάτητη βροχή που έκανε το γήπεδο χωράφι και στέρησε το πλεονέκτημα που έχει η ομάδα μας με την μπάλα κάτω? Να πούμε για την χαλαρότητα με την οποία μπήκαν οι παίκτες μας στο Α ημίχρονο? Να πούμε για την εμμονή του Κούπερ στον Κόκε ιδίως σε ενα τέτοιο γήπεδο όπου έχεις ανάγκη σαφώς πιο δραστήριους παίκτες? Να πούμε για την ανόητη συμπεριφορά 10 ανεγκέφαλων που προσέβαλαν ολόκληρο το οπαδικό κίνημα του ΑΡΗ αλλά και την προσπάθεια της Λέσχης Φίλων ΑΡΗ για να καθιερώσει άλλα ήθη στον σύλλογο μας εδώ και χρόνια? Να πούμε για την απίστευτη έλλειψη συγκέντρωσης στην τελική προσπάθεια? Για την τύχη που αν και με το αυτογκόλ που προηγηθήκαμε νωρίς νομίζαμε οτι μας χαμογελάει και τελικά απλά μας έκλεισε το μάτι και μας γύρισε την πλάτη? Να μιλήσουμε για τον Τσινιάρη που δεν σφύριξε ενώ έπρεπε να αφήσει το πλεονέκτημα στο γκολ του Χαβίτο και στην συνέχεια τιμώρησε με κίτρινη τον αντίπαλο τερματοφύλακα σε μια φάση που σύμφωνα με τον κανονισμό(εαν δεν κάνω λάθος) είναι κόκκινη κάρτα? Να μιλήσουμε για τον Κοντογουλίδη που προκάλεσε τον Μίσελ έκανε προκλητικά θέατρο μπροστά στον τέταρτο διαιτητή της αναμέτρησης και επιβραβεύτηκε κερδίζοντας την αποβολή του παίκτη μας? Μάλλον μοναδική επιλογή που είχε ο Μίσελ ήταν να αποχωρήσει απο το παιχνίδι για κανα δίλεπτο μέχρι να ηρεμήσει ο Κοντογουλίδης που προφανώς ζήλεψε την δόξα μεγάλων και τρανών ποδοσφαιριστών σαν τον Καφέ, τον Μανιάτη, τον Καραγκούνη, τον Γιαννακόπουλο, τον Βύντρα και πολλά άλλα "παλικάρια" που έχουν βάλει την σφραγίδα τους στο Ελληνικό ποδόσφαιρο με τα καραγκιοζλίκια τους και τους θεατρινισμούς.  Αυτό που όλοι είχαμε πει πριν το παιχνίδι είναι οτι σήμερα "το αποτέλεσμα μετράει", δεν μας ενδιαφέρει η εμφάνιση αλλά μόνο η πρόκριση. Έτσι λοιπόν αν και η ομάδα μας στο Β ημίχρονο ήταν πολύ καλή, στην παράταση οι παίκτες μας υπερέβαλαν τους εαυτούς και κυριάρχησαν στον αγωνιστικό χώρο παρόλο που παίζανε με παίκτη λιγότερο απο την στιγμή που δεν βάζεις το γκολ να πάρεις την πρόκριση τότε όλη η προσπάθεια πάει στο καλάθι των αχρήστων μαζί με α όνειρα μας για το κύπελλο. Σίγουρα η απογοήτευση είναι μεγάλη όπως και οι κραυγές διαμαρτυρίας και αγανάκτησης θα είναι πολλές. Πλέον τα λογικά ερωτήματα που έχει ο κόσμος της ομάδος θα πρέπει να τα απαντήσουν οι υπεύθυνοι της ομάδος, ο προπονητής, αυτοί που προσπαθούν να ωραιοποιήσουν κάθε κατάσταση στον σύλλογο μας, αυτοί που όποτε μας συμφέρει έχουν σύνθημα τους το "αποτέλεσμα μετράει", αυτοί που κάθε υγιή προβληματισμό και διαφωνία θέλουν να την πνίγουν για το "καλό" της ομάδος. Φυσικά και ο ΑΡΗΣ δεν τελειώνει σήμερα, ούτε και η φετινή χρονιά. Καιρός όμως να πούμε κάποια πράγματα με το όνομα τους, να παρθούν σημαντικές αποφάσεις και τον Γενάρη να δούμε κινήσεις. Μπορεί ο Κούπερ να λειτουργεί ως ασπίδα αλλά εαν συνεχίσει η διοίκηση να τον χρησιμοποιεί με αυτόν τον τρόπο σίγουρα τότε κάποια στιγμή θα τον "κάψει" και η ομάδα μας αντί να κάνει βήματα μπροστά θα κάνει άλματα πίσω... Όσο για εμάς την αγάπη μας και την τρέλα μας για τον ΑΡΗ δεν την εγκαταλείπουμε για κανέναν χασογκόλη και κανέναν Τσινιάρη...

Αν μια ομάδα την τελευταία δεκαετία έχει "ανοιχτές εκκρεμότητες"  στο θεσμό του κυπέλλου και θέλει πάση θυσία να τις κλείσει αυτή είναι ο ΑΡΗΣ μας. 4 τελικοί τα τελευταία 10 χρόνια όχι απλά μας έχουν ανοίξει την όρεξη αλλά μας έχουν κάνει σαν πεινασμένα λιοντάρια έτοιμα να κατασπαράξουν όποιον βρουν μπροστά τους στον δρόμο προς το κύπελλο! Κάπως έτσι αισθανόμαστε όλοι μας και κάπως έτσι περιμένουμε να νιώθει οποιοσδήποτε παίκτης φοράει την φανέλα του ΑΡΗ μας γιατί πολύ απλά ο ΑΡΗΣ έχει παρελθόν, παρόν και μέλλον και δεν αρχίζει και τελειώνει με τον ερχομό ή φυγή οποιουδήποτε παίκτη, προπονητή ή προέδρου. Ο κοινός παράγοντας και το σημείο αναφοράς όλα τα χρόνια απο την ίδρυση του αγαπημένου σωματείου  μας δεν είναι άλλο απο τον ίδιο του τον κόσμο. Έτσι λοιπόν πρέπει να καταλάβουν όλοι όσοι αποτελούν τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ οτι αυτό το τρόπαιο πρέπει να καταλήξει στο Κλ.Βικελίδης!  Μπορεί σήμερα να έχουμε να αντιμετωπίσουμε μια υποδεέστερη ομάδα όπως είναι τα Τρίκαλα αλλά αυτό δεν σημαίνει οτι δεν θα σεβαστούμε τον αντίπαλο και δεν θα δείξουμε την απαιτούμενη προσοχή και αποφασιστικότητα ώστε να προχωρήσουμε στην επόμενη φάση. Νομίζω οτι με τον τρόπο που διαχειρίζεται ο Κούπερ το υλικό της ομάδος τα σχόλια είναι περιττά και λίγο πολύ ξέρουμε οτι θα δούμε και πάλι μια ομάδα με αρκετές αλλαγές και πιθανόν μια σαφώς καλύτερη παρουσία με δεδομένη βέβαια και την δυναμικότητα των αντιπάλων μας. Αν και όπως αρκετές φορές έχω αναφέρει το μότο "το αποτέλεσμα μετράει" δεν με εκφράζει αλλά όταν μιλάμε για knock out παιχνίδια ή γενικότερα παιχνίδια όπου κρίνονται προκρίσεις, τίτλοι και σημαντικές επιτυχίες φυσικά και συμφωνώ. Ειλικρινά δεν με νοιάζει το πως θα παρουσιαστεί σήμερα ο ΑΡΗΣ, ούτε καν το ποιοι θα αγωνιστούν.   Το μόνο που μετράει είναι η πρόκριση και ας έρθει και στο 120' πριν μερικά χρόνια με το γκολ του Κυργιάκου στο φινάλε όπου ήταν και η αρχή για την πορεία μας προς τον τελικό του Καυτατζογλείου. Αν και οι καιρικές συνθήκες δεν είναι καλές αρκετοί φίλοι της ομάδος θα βρεθούν στο γήπεδο των Τρικάλων και για ακόμη μια φορά ο ΑΡΗΣ μας θα αγωνιστεί με την συμπαράσταση του κόσμου του. Εμείς που δεν θα μπορέσουμε να βρεθούμε στο πλευρό του Θεού θα αρκεστούμε στην τηλεοπτική μετάδοση(20.00 ConnX TV) και στα internet live tv streams που όπως σχεδόν σε κάθε παιχνίδι θα υπάρχει ενημέρωση για τα σχετικά links λίγο πριν αρχίσει το παιχνίδι στα σχόλια αυτού του post. Και καλό είναι να αρχίσουμε απο τώρα το ζέσταμα... ΑΡΗ ΓΕΡΑ, ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΟΑΚΑ, ΤΟ ΚΥΠΕΛΛΟ ΑΥΤΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΡΕΛΑΘΩ ΣΗΚΩΣΤΟ ΨΗΛΑ!

Όσο και αν θέλουμε να λέμε οτι η ομάδα μας  βλέπει όλα τα παιχνίδια το ίδιο ανεξάρτητα απο αντίπαλο, διοργάνωση και σημασία αγώνα δυστυχώς απο ότι φαίνεται θα πρέπει να προσαρμοστούμε στην σκληρή πραγματικότητα όπου τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά. Διαφορετικό πρόσωπο την Πέμπτη, διαφορετικό πρόσωπο την Κυριακή, άλλη ομάδα την Πέμπτη άλλη ομάδα την Κυριακή και ενα ροτέισον απο τον Κούπερ που ή φαντάζει υπερβολικό ή απλά φανερώνει την γύμνια μας σε σημαντικές θέσεις τόσο σε άμυνα όσο και σε επίθεση. Δεν είναι η πρώτη φορά που είδαμε την άμυνα του ΑΡΗ να "ψάχνεται" την έχουμε δει και άλλες φορές τόσο φέτος όσο και τα προηγούμενα χρόνια με τον κοινό συντελεστή να έχει όνομα και επίθετο και να μην είναι άλλο απο αυτό του Ευθύμη Κουλουχέρη. Πως αρκετές φορές γίνεται θετική αναφορά στον Ρονάλντο Γκιάρο και οτι με την παρουσία του βοηθάει με τέτοιον τρόπο τους συμπαίκτες του ώστε φαντάζουν καλύτεροι απο αυτό που πραγματικά είναι... στην συγκεκριμένη περίπτωση ισχύει εντελώς το αντίθετο! Όταν παίζει ο Ευθύμης κάθε επίθεση του αντιπάλου "μυρίζει" γκολ. Ναι το παιχνίδι έληξε μόλις 1-0 αλλά δεν γίνεται να παραβλέψουμε οτι δημιουργήθηκαν αμέτρητες ευκαιρίες απο τους αντιπάλους μας με τις περισσότερες απο αυτές να οφείλονται σε τραγικά λάθη της άμυνας. Δηλαδή θα έπρεπε να φάμε άλλη μια 4άρα για να το καταλάβουμε? Για την επίθεση τι να πούμε? Με το που βγήκε ο Ρουίζ παρόλο που ελέγχαμε τον ρυθμό και είχαμε την κατοχή της μπάλας δεν μπορούσαμε να δημιουργήσουμε ούτε κατα διάνοια κάποια αξιόλογη φάση! Δυστυχώς ο Σέρχιο Κόκε έχει αποσυρθεί εδώ και καιρό απο την συγκεκριμένη θέση και έχει παραιτηθεί απο το σκοράρισμα. Προτιμάει τον εύκολο δρόμο της "καλής" πάσας, του "έξυπνου" παιχνιδιού, της υπερβολικής ομαδικότητας, των καλών τοποθετήσεων και εμπνεύσεων και γενικά οτιδήποτε άλλο δεν έχει να κάνει με το γκολ που γουστάρουμε και χρειαζόμαστε... Καλός ο Μεδρινός, φιλότιμος ο Μενδρινός αλλά ανύπρκατος ο Μενδρινός σε μια θέση που προφανώς δεν την γνωρίζει μιας και είναι μόλις η 2η φορά στην καριέρα του που αγωνίστηκε εκεί. Απο εκεί και πέρα η ομάδα προσπάθησε, έδειξε οτι ήθελε να αλλάξει την κατάσταση αλλά δεν μπορούσε. Φυσικά σε αυτό συντέλεσε και ο Μήτσιος που είπε όχι στο πεντακάθαρο πέναλτι που έγινε πάνω στο Ρουίζ όπου και θα μπορούσε η ομάδα μας να ισοφαρίσει. Σαν να μην φτάνει αυτό είχαμε και τον απίθανο speaker με κάθε ευκαιρία να μας σπάει τα νεύρα και να αβαντάρει προκλητικά τον Ολυμπιακό την ίδια ώρα που ο Θεσσαλονικιός δημοσιογράφος Τραπεζανίδης φοβήθηκε να μιλήσει και να πάρει θέση σε ξεκάθαρες σε αντίθεση με τον συνάδελφο του. Ακόμη και για το ακυρωθέν γκολ του Ρουίζ μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση πόσο εύκολα το είδαν σε αντίθεση με τις άλλες φάσεις... Μιας και με αυτήν την ήττα ολοκληρώθηκε μια σειρά δύσκολων αγώνων και πλέον το πρόγραμμα είναι σαφώς πιο βατό καλό είναι να κοιτάξουμε μπροστά και να επικεντρωθούμε όμως στις δικές μας αδυναμίες και στα 2 διαφορετικά πρόσωπα που δείχνει η ομάδα μας απο την αρχή της χρονιάς. Καλό είναι επίσης να αρχίσουμε απο τώρα να ψάχνουμε για πιθανούς παίκτες που μπορούν να έρθουν τον Γενάρη και να βοηθήσουν άμεσα την ομάδα γιατί αν είναι να θέλουν κανα 2 μήνες προσαρμογή ή ξεχωριστή προετοιμασία... ας τους πάρουμε απο τώρα..

[youtube=

Κόντρα σε όλα τα προγνωστικά που θέλουν τον Ολυμπιακό το απόλυτο φαβορί για την σημερινή μάχη η ομάδα μας θα προσπαθήσει για ακόμη μια φορά να αποδείξει οτι κανένας αντίπαλος δεν πρέπει να θεωρεί τον εαυτό του ακλόνητο φαβορί όταν έχει μπροστά του τον ΑΡΗ!  Φυσικά εις βάρος μας υπάρχει και μια μεγάλη δυσμενή παράδοση και κάποια στατιστικά που δείχνουν οτι δεν κερδίζουμε τον Ολυμπιακό μέσα στο σπίτι του. Αυτό με την σκληρή γλώσσα των αριθμών είναι αλήθεια απο την άλλη όμως βλέποντας τυχαία στην τηλεόραση μια σύντομη ανασκόπηση των 10 τελευταίων παιχνιδιών μας στο Καραϊσκάκη θυμήθηκα μια άλλη πραγματικότητα που όχι μόνο  έχει  τον ΑΡΗ μας αξιόμαχο αλλά τον αντίπαλο συνήθως να παίζει με 14 παίκτες την ίδια ώρα που εμείς παίζουμε με 10... Απίστευτα πέναλτι και αδιανόητες κόκκινες κάρτες που αλλοίωσαν το τελικό αποτέλεσμα κυριάρχησαν στα στιγμιότυπα της σύντομης ανασκόπησης. Που να είχε τα οφσάιντ, τα πέναλτι που δεν δόθηκαν υπέρ μας, τις κάρτες που χαρίστηκαν στους παίκτες του Ολυμπιακού και όλα αυτά που έχουν σημαδέψει το Ελληνικό ποδόσφαιρο με πρωταγωνιστή συνήθως την ομάδα του Πειραιά και θύματα-κομπάρσους την πλειοψηφία των υπόλοιπων Ελληνικών ομάδων... Μπορεί να είναι λίγο μοιρολατρικό πριν ξεκινήσει το παιχνίδι να μιλάμε για την διαιτησία αλλά όταν παίζεις με τους "μεγάλους" του ΠΟΚ(συμπεριλαμβανομένου και του γκαγκατσιακού)  πάντα το συγκεκριμένο κομμάτι μας ανησυχεί ιδιαίτερα.  Κατά τα άλλα λογικά ο Κούπερ θα ετοιμάσει την ομάδα με συνταγή Ευρώπης και μάλλον ελάχιστες αλλαγές. Αν και με τον Κούπερ δύσκολα μπορεί να πεις με σιγουριά ποιους τελικά θα εμπιστευτεί και ποιους όχι. Πάντως το συμπέρασμα που βγαίνει εως τώρα για την απόδοση της ομάδος μας είναι οτι βαρόμετρο δεν αποτελούν συγκεκριμένα πρόσωπα αλλά η αποφασιστικότητα  και νοοτροπία που θα δείξει όλη η ομάδα απο την αρχή του αγώνα. Εαν ο ΑΡΗΣ μπει νωθρός σίγουρα ο φορμαρισμένος Ολυμπιακός θα πάρει τα πάνω του και θα πετύχει αυτό που θέλει. Σε διαφορετική περίπτωση όμως και εφόσον δείξουμε απο την αρχή οτι έχουμε "άσχημες" διαθέσεις θα αναγκάσουμε τον Ολυμπιακό να είναι πιο σφιχτός, να καλύπτει αρκετά τα νώτα του και όσο θα κυλάει ο χρόνος η πλάστιγγα θα γέρνει υπέρ μιας και το άγχος της νίκης σίγουρα βαραίνει πιο πολύ τον αντίπαλο παρά εμάς. Πρόβλεψη δεν θέλω να κάνω αλλά θεωρώ πως παίκτες και προπονητής μας χρωστάνε και μια μεγάλη εμφάνιση και στο Ελληνικό πρωτάθλημα και καλύτερη ευκαιρία απο την αποψινή αναμέτρηση δεν υπάρχει!

Σε ένα ματς παρωδία όπου η πλειοψηφία του κόσμου(όπως και εγώ) πίστευε οτι δεν θα ξεκινούσε ο Ολυμπιακός με πλήρη σύνθεση πήρε την νίκη κόντρα στην ομάδα μας που παρατάχθηκε χωρίς τους ενήλικες  Έλληνες παίκτες που έμειναν πιστοί στην απεργία που έχει αναγγείλει εδώ και μέρες ο ΠΣΑΚ. Μπορεί οι καλοπληρωμένοι Έλληνες παίκτες να δέχθηκαν πιέσεις απο τα αφεντικά τους και να μην μπορούσαν να πράξουν διαφορετικά αλλά το ελάχιστο που θα έπρεπε να πράξουν ήταν μια εκδήλωση διαμαρτυρίας και συμπαράστασης  σε αυτήν την απεργία γιατί μπορεί σήμερα να είναι στην κορυφή και να μην έχουν οικονομικά άγχη αλλά ποτέ δεν ξέρεις πως στα φέρνει η ζωή.  Σαν να μην φτάνει λοιπόν που αγωνίστηκαν την στιγμή που το Ελληνικό μπάσκετ μέσο του ΠΣΑΚ δίνει μια απο τις μεγαλύτερες μάχες για την επιβίωση του είχαν το θράσος με την λήξη του αγώνα να μας που οτι το έκαναν για βαθμολογικούς λόγους και για την κόντρα τους με τον Παναθηναϊκό μιας και όπως είναι γνωστό μια ήττα μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια του πλεονεκτήματος έδρας στα πλέιοφς... Μάλιστα αυτές οι δηλώσεις με κάνουν να αναθεωρώ τις σκέψεις μου καθώς έβλεπα το παιχνίδι που νόμιζα οτι οι Έλληνες παίκτες του Ολυμπιακού επηρεασμένοι απο αυτήν την κατάσταση ή ακόμη και εσκεμμένα είχαν μειωμένη απόδοση και αρχίζω να καταλαβαίνω οτι πιθανόν να μην θέλανε να προκαλέσουν γιατί σε περίπτωση που προσπαθούσαν να διασύρουν την ομάδα μας εκμεταλλευόμενοι την κατάσταση μπορεί να υπήρχαν πολύ πιο έντονες αντιδράσεις. Τουλάχιστον μπορούμε να πούμε οτι ο Ολυμπιακός τήρησε κάποιου είδους fair play μιας και η αίσθηση που μου άφησε το παιχνίδι είναι οτι απλά ο Ίβκοβιτς και οι παίκτες του κάνανε προπόνηση και ανα πάσα στιγμή του αγώνα θα μπορούσαν να ξεφύγουν στο σκορ. Άλλωστε δεν νομίζω να υπήρχε προπονητής που υπό φυσιολογικές συνθήκες  όταν θα έβλεπε οτι ο αντίπαλος του παίζει με βασικό πόιντ γκάρντ έναν 16χρονο δεν θα ζητούσε ασφυκτικό μαν του μαν πάνω στον νεαρό και άπειρο παίκτη. Επίσης για μεγάλο χρονικό διάστημα στο παιχνίδι και οι διαιτητές τήρησαν ένα άκομψο fair play συμπάθειας προς τον ΑΡΗ κάτι που με εξόργισε μιας και ο μοναδικός λόγος που το κάνανε ήταν επειδή γνωρίζανε οτι ο Ολυμπιακός θα έπαιρνε σίγουρα την νίκη γιατί αυτά τα σφυρίγματα σε πραγματικά ντέρμπι ουτε στα όνειρα μας δεν θα τα παίρναμε.  Αντιθέτως θα εισπράτταμε ακόμη μια προκλητική διαιτησία έτοιμη να προστατεύσει την επένδυση των προέδρων του Ολυμπιακού... Απο την στιγμή που έγινε το τζάμπολ το μόνο θετικό που μπορούσαν να βρω ήταν οτι παίκτες κλειδιά θα παίρνανε αρκετό χρόνο συμμετοχής και θα μπορούσαμε να βγάλουμε συμπεράσματα για το κατα πόσο μπορούν να βοηθήσουν. Πιρς και Ντάστον νομίζω οτι με την σημερινή τους απόδοση απέδειξαν οτι δεν μπορούν να βοηθήσουν την ομάδα όσο υπομονή και αν κάνουμε. Και οι 2 Αμερικανοί δεν μπορούν να πάρουν πρωτοβουλίες, έχουν εντελώς ανορθόδοξο στύλ επίθεσης και ακόμη και σε άλλους τομείς εκτός του σκοραρίσματος υστερούν πολύ. Ελπίζω σύντομα οι φήμες να γίνουν ειδήσεις και να δούμε Μάιλς στην περιφέρεια και νέο Αμερικανό  κάτω απο τα καλάθια μιας και ο Ντάστον είναι ανύπαρκτος. Τέλος θέλω να αναφερθώ και σε ενα άλλο παιχνίδι, αυτό του μπαοκ κόντρα στην Παναθηναϊκό όπου ο μπάοκ ηττήθηκε με 47 πόντους και αναρωτιέμαι εκεί στον παναθηναϊκό τοσο αστείοι είναι? Έτσι πιστεύουν οτι πρέπει να φέρεται μια μεγάλη ομάδα. Αντί λοιπόν ΠΑΟ καο ΟΣΦΠ να είναι μπροστάρηδες στην εξυγίανση και άνοδο του αθλήματος βρίσκουν την ευκαιρία να πάρουν εύκολες νίκες και να "πιάσουν" 100άαρες... Ο σοφός λαός λέει, "το ψάρι βρωμάει απο το κεφάλι" επομένως στην Ελλάδα που στην κορυφή βρίσκονται μόλις 2 ομάδες τα τελευταία 15 χρόνια είναι λογικό που το μπάσκετ έχει γίνει ανιαρό, ανούσιο και αργοπεθαίνει μιας και πολύ απλά το κάνανε σαν τα μούτρα τους...

Πραγματικά ο κατήφορος που έχει πάρει το Ελληνικό μπάσκετ δεν έχει τελειωμό. Τρανή απόδειξη η αυριανή καθυστερημένη πρεμιέρα της Α1 που βρίσκεται στον "αέρα" μιας και οι Έλληνες παίκτες των 8 απο τις 14 ομάδες έχουν ταχθεί και επίσημα υπέρ της συνέχισης της απεργίας με αποτέλεσμα να υπάρχει ορατός ο κίνδυνος το αυριανό παιχνίδι να μην διεξαχθεί ή να διεξαχθεί χωρίς Έλληνες παίκτες. Το τραγικό της υπόθεσης είναι οτι υπάρχει και η περίπτωση να κατέβει ο Ολυμπιακός υπερπλήρης την ίδια στιγμή που οι Έλληνες παίκτες μας όπως ανακοίνωσαν δεν θα αγωνιστούν. Με λίγα λόγια μπάχαλο χωρίς προηγούμενο. Φυσικά το να μην ξεκινήσει το πρωτάθλημα και πάλι αποτελεί μια καταστροφή και ακόμη ένα σοβαρό χτύπημα στο ελληνικό μπάσκετ  αλλά και το να μην δίνεται καμία λύση στα υπαρκτά προβλήματα των μελών του ΠΣΑΚ και γενικότερα του αθλήματος σε όλα τα επίπεδα είναι ο βασικός λόγος που η κατρακύλα της πορτοκαλί θεας προς τον πάτο δεν έχει σταματημό. Μόνο με δυναμικές κινήσεις σαν και αυτήν την απεργία υπάρχει πιθανότητα να αλλάξει η κατάσταση και το άθλημα που έχει κάνει όλους τους Έλληνες αρκετές φορές υπερήφανους να ορθοποδήσει και να γοητεύσει ξανά. Αν και η προσωπική  μου αίσθηση είναι οτι σύντομα θα βγει ανακοίνωση για νέα αναβολή της αγωνιστικής εμείς ως οπαδοί της ιστορικότερης ομάδας στην Ελλάδα που έβαλε το μπάσκετ στα σπίτια όλων των Ελλήνων και ανάγκασε αμέτρητες  μπασκέτες να φυτρώσουν σε όλη την χώρα θα πρέπει να είμαστε σε ετοιμότητα και εφόσον δεν υπάρξει κάποια νεότερη ενημέρωση να δώσουμε το δυναμικό παρών στις 17.00 στο Παλέ και να βοηθήσουμε την ομάδα μας να ξεκινήσει με το δεξί απέναντι στον Ολυμπιακό. Για την κατάσταση των ομάδων δεν νομίζω οτι μπορούμε να πούμε πολλά αλλά σίγουρα ο Ολυμπιακός την δεδομένη στιγμή φαντάζει ακλόνητο φαβορί εαν σκεφτεί κανείς οτι πριν λίγες ημέρες πήρε μια εύκολη νίκη απέναντι στην Ρεάλ Μαδρίτης ενώ εμείς έχουμε να αγωνιστούμε σε επίσημο παιχνίδι κάτι περισσότερο απο 2 εβδομάδες... Εδώ λοιπόν είναι ο δικός μας ο ρόλος όπου με την φωνή μας θα πρέπει να μεταδώσουμε το πάθος μας στους παίκτες και να τους κάνουμε να πιστέψουν οτι μπορούν να κερδίσουν οποιονδήποτε αντίπαλο. Άλλωστε αυτή η φανέλα που φοράνε είναι ολόκληρη πανοπλία. Με απεργία ή χωρίς, με Έλληνες ή με ξένους Αρειανάρα κάνε το χρέος σου και πάτησε το ψάρι!

Αν και μετά απο μια αποτυχία δεν είναι καλό να μένουμε σε συγκεκριμένα πρόσωπα και παίκτες όμως λίγο πολύ με την λήξη του αγώνα σχεδόν όλοι μας ψελλίζαμε το όνομα του Σέρχιο Κόκε με ένα παράπονο για την μεγάλη χαμένη ευκαιρία του παιχνιδιού που το πιο πιθανό είναι να έκρινε και την τελική έκβαση του αγώνα. Σε αυτά τα μεγάλα παιχνίδια κόντρα σε ομάδες σαν την Λεβερκούζεν και την Ατλέτικο Μαδρίτης πρέπει την ευκαιρία να την αρπάζεις απο τα μαλλιά μιας και είναι πολύ δύσκολο να δημιουργείς πολλές ευκαιρίες ώστε κάποια απο αυτές να γίνει γκολ. Σήμερα εαν δεν κάνω λάθος ουσιαστικά είδαμε 2 ομάδες με δυνατές άμυνες σε ένα παιχνίδι κέντρου με μόλις 1 ευκαιρία για κάθε ομάδα και με το χαμένο σουτ του Κόκε να στιγματίζει την αποψινή βραδιά. Αυτό το φτωχό 0-0 μιλάει απο μόνο του και έτσι όπως κυλούσε το παιχνίδι ήταν φανερό οτι αυτός που θα πετύχαινε το γκολ θα έπαιρνε και την νίκη. Δυστυχώς ο Κόκε για ακόμη μια φορά έδειξε οτι έχει χάσει εντελώς αυτό το "killer instict" που τον χαρακτήριζε και φάσεις σαν και αυτές που τις τελείωνε με κλειστά τα μάτια πλέον αποτελούν ενα ανυπέρβλητο εμπόδιο που δύσκολα καταφέρνει να το ξεπερνάει. Παρόλα αυτά δεν νομίζω οτι θα πρέπει ο παίκτης να κριθεί μόνο για αυτήν την φάση αλλά για όλη την σημερινή του απόδοση που ήταν κάτω του μετρίου. Χαρακτηριστικό της μετριότητας του Σέρχιο Κόκε είναι οτι ο αντικαταστάτης του Μενδρινός χωρίς να κάνει κάτι σπουδαίο μόνο με την ταχύτητα και την κινητικότητα που είχε θα μπορούσε να πει κανείς οτι άλλαξε τις ισορροπίες στο κέντρο όπου σε γενικές γραμμές οι Γερμανοί κυριάρχησαν. Κορυφαίος για την ομάδα μας σίγουρα είναι ο Βαγκελί που για ακόμη ενα ευρωπαϊκό παιχνίδι δείχνει ενα εξαιρετικό πρόσωπο και έναν παίκτη που μπορεί ακόμη και να πρωταγωνιστήσει στην ομάδα μας. Πάντως με δεδομένη την δυναμικότητα του αντιπάλου και την εξέλιξη του αγώνα νομίζω οτι ο ΑΡΗΣ ήταν καλός σήμερα κυρίως στον ανασταλτικό τομέα οπού εκτός απο την στημένη φάση των Γερμανών με την ωραία απόκρουση του Σηφάκη δεν κινδύνεψε καθόλου. Μπορεί η Λεβερκούζεν να μην εντυπωσίασε με την δημιουργικότητα της στην επίθεση αλλά στις υπόλοιπες γραμμές έδειξε εξαιρετικά στοιχεία. Οι Γερμανοί για 90' παίζανε σαν καλοκουρδισμένη μηχανή, με απόλυτη ψυχραιμία, εντυπωσιακή συνοχή και αλληλοκαλύψεις αλλά και με παίκτες γρήγορους και δυνατούς που κάνανε παίκτες σαν τον ηλεκτροΧαβίτο που φημίζεται για την ταχύτητα του και τις επελάσεις του να μοιάζει πολύ λίγος για να δημιουργήσει κάτι καλό σήμερα. Αυτό που κρατάμε σήμερα είναι οτι ο καλός ΑΡΗΣ ιδίως οταν παίζει στο "κάστρο"  του δεν φοβάται κανέναν αντίπαλο και είναι ικανός να κερδίσει τους πάντες. Απο την άλλη ναι μεν η ομάδα επέστρεψε στις καλές εμφανίσεις αφήνοντάς πίσω το κυριακάτικο στραπάτσο αλλά κατα κάποιο τρόπο δικαίωσε όλους αυτούς που μιλάνε για ομάδα με τεράστια σκαμπανεβάσματα και παίκτες που επιλέγουν παιχνίδια και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να μας προβληματίσει για την συνέχεια. Φυσικά η παράδοση της απόρθητης έδρας στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις διατηρήθηκε για ακόμη μια φορά και απο ότι φαίνεται μια νέα παράδοση πάει να δημιουργηθεί. Ο λαός του ΑΡΗ με μπροστάρη τον Super 3 πλέον στα Ευρωπαϊκά παιχνίδια έχει δημιουργήσει την δική του παράδοση, μια παράδοση που μας θέλει πρωτοπόρους και απόλυτους πρωταθλητές στα οπαδικά δρώμενα μιας και σήμερα αυτό που έγινε στην 3 ήταν κάτι το μοναδικό, το ανεπανάληπτο, το απερίγραπτο, το εντυπωσιακό. Το κάστρο, οι σημαίες, το μήνυμα και η κάθε λεπτομέρεια αυτού του σκηνικού είχε την δική της σημασία και ήταν βγαλμένη μέσα απο τα σπλάχνα του ΑΡΗ με σκοπό να εκδηλώσει αυτό που είναι ο ΑΡΗΣ και ο κόσμος του. Όπως λοιπόν ο κόσμος της ομάδος δεν μένει σε μια οπαδική επιτυχία και κοιτάει πάντα μπροστά στο επόμενο σημαντικό ραντεβού έτσι και η ομάδα μας έχει στόχο πάντα την κορυφή και φυσικά την δεδομένη στιγμή την πρόκριση στην επόμενη φάση του Europa League. Μια πρόκριση που απλά μετά την σημερινή ισοπαλία ελαφρώς δυσκόλεψε αλλά δεν χάθηκε ούτε στο ελάχιστο. Χαρακτηριστικό των πιθανοτήτων που έχει ο ΑΡΗΣ μας είναι οτι με την ολοκλήρωση της πρώτης φάσης των ομίλων βρισκόμαστε στην 2η θέση και αν και έχουμε 2 εκτός έδρας στους εναπομείναντες 3 αγώνες νομίζω οτι το πρόγραμμα είναι ευνοϊκό και θα μπορέσουμε τελευταία αγωνιστική με νίκη επι της Ρόζενμποργκ στο Κλ.Βικελίδης να πάρουμε την πρόκριση. Συνεχίζουμε λοιπόν με αισιοδοξία για την συνέχεια και ζητούμενο μας πρέπει να είναι η σταθερά καλή απόδοση. Όταν ο Κούπερ βρει την λύση στα απότομα σκαμπανεβάσματα του φετινού ΑΡΗ τότε οι επιτυχίες θα ακολουθήσ
ουν σε Ελλάδα και Ευρώπη και ο ΑΡΗΣ αγωνιστικά θα γίνει όσο τεράστιος είναι και ο κόσμος του οπαδικά!

Ιστορική ημέρα η σημερινή  για την αγαπημένη μας ομάδα μιας και ο ARIS FM 92.8 κλείνει 1 χρόνο λειτουργίας και όλοι αισθανόμαστε χαρούμενοι για αυτό και ευχόμαστε να τα εκατοστήσει. Με αφορμή λοιπόν τα γενέθλια του αγαπημένου μας σταθμού θα προσπαθήσω να υπενθυμίσω σε όλα τα Αρειανά την μίζερη κατάσταση που ζούσαμε πριν λίγο καιρό στα ερτζιανά της πόλης και πως οι "εχθροί" μας εκμεταλλευόντουσαν επι χρόνια την αγάπη μας για τον ΑΡΗ και την δίψα μας για ενημέρωση/ενασχόληση με την αγαπημένη μας ομάδα. Πλησιάζοντας τα 35 είμαι απο αυτήν την γενιά που ανδρώθηκε ακούγοντας τις ίδιες και τις ίδιες φωνές να προσπαθούν να μας δηλητηριάσουν το μυαλό συστηματικά και με μοναδικό στόχο τι άλλο εκτός απο το να μικρύνουν την ιδέα του ΑΡΗ θεωρώντας ότι με αυτόν τον τρόπο θα μεγαλώσουν την δική τους ομάδα και θα πετύχουν το αδιανόητο και αδύνατο "μια ομάδα μια πόλη" με χρώματα όχι κιτρινόμαυρα... Και όλα αυτά στην πόλη του Θεού, στην Θεσσαλονίκη μας που πάντα είχε και έχει για καμάρι της τον ΑΡΗ μας μιας και είναι η ομάδα που έχει φέρει με διαφορά τους περισσότερους τίτλους σε αυτήν την πόλη και την έχει κάνει γνωστή σε όλη την Ευρώπη. Γρηγοριάδης, Ζαγόρας, Ραπτόπουλος, Τζατζαράς, Βασιλόπουλος, Πετρουλάκης, Μίνος, Μήρτσος, Τζατζαράς, Μπούζος και άλλοι πολλοί είναι μερικοί απο αυτούς που επι χρόνια προσπαθούσαν να μας πείσουν οτι ο ΑΡΗΣ είναι μικρή ομάδα, να σπείρουν την διχόνοια μεταξύ των Αρειανών, να αναδείξουν και να μεγεθύνουν οτιδήποτε αρνητικό έχει να κάνει με τον σύλλογο μας, να απαξιώσουν όλα τα θετικά με τον πιο γλοιώδη τρόπο και πάντα κάτω απο το πέπλο της αντικειμενικότητας... Και μόνο που γράφω τα ονόματα τους με πιάνει αηδία και ειλικρινά στεναχωριέμαι για όλα εκείνα τα χρόνια πριν την επανάσταση του internet που δεν υπήρχε άλλη διέξοδος για αθλητική ενημέρωση εκτός απο τις ασπρόμαυρες εφημερίδες τους και ράδια τους.  Χαρακτηριστικές στιγμές του μηχανισμού προπαγάνδας που έχουν στήσει οι παραπάνω είναι τα  ηχητικά με τα πιστόλια που βαρούσανε και οι επανειλημμένες συνεντεύξεις των παικτών  του ΑΡΗ όταν η ομάδα μας πάλευε να μπει στο άρθρο 44 και να γλιτώσει την καταστροφή, τα ρεπορτάζ και οι τοποθετήσεις πριν τον κρίσιμο αγώνα με το Αιγάλεω στην Αθήνα όταν ο ΑΡΗΣ προσπαθούσε να γλιτώσει τον υποβιβασμό και λόγο Χατζάρα προσπαθούσαν να περάσουν οτι το μάτς ήταν στημένο με προφανή σκοπό να εμποδίσουν κάτι τέτοιο και ο ΑΡΗΣ να μην σωθεί, τις επανειλημμένες συνεντεύξεις φαντασμάτων απο το παρελθόν και γενικά οποιουδήποτε έχει να πει κάτι κακό για τον ΑΡΗ, τον ψυχολογικό πόλεμο όταν κλήθηκε διαιτητής Αρειανών συναισθημάτων να σφυρίξει τοπικό ντέρμπι ενώ σε αντίθετη περίπτωση παρουσίαζαν τον φιλομπαοκτση διαιτητή ως την ιδανική λύση, τον συστηματικό πόλεμο προς τον Super 3, τις απίστευτες αβάντες στην λαίλαπα  Κοντομηνά και  στα τσιράκια του και άλλα πολλά που χρειάζονται αμέτρητες σελίδες για να αποτυπωθούν. Απο αυτές τις καταστάσεις λοιπόν ο Αρειανός βγήκε ζωντανός ακόμη πιο δυνατός, πήρε την κατάσταση στα χέρια του και δημιούργησε την Λέσχη Φίλων ΑΡΗ και το ARIS Fm. 2 θεσμούς του ΑΡΗ που μοναδικό σκοπό έχουν να προωθήσουν την ιδέα που λέγεται ΑΡΗΣ,  να προστατεύσουν το οικοδόμημα μας και να βάλουν γερές βάσεις για έναν καλύτερο ΑΡΗ τα επόμενα χρόνια μακριά απο "εμφυλίους", απο εσωτερικά τρυπήματα, απο μεγαλοεπενδυτές, απο ανούσιες κόντρες με τεταρτοπέμπτες ανήθικες ομάδες που δεν έχουν να μας προσφέρουν τίποτα. Να συσπειρώσουν τους Αρειανούς και να τους δείξουν πως ο δρόμος για τις επιτυχίες περνάει μέσα απο την ενασχόληση  στα κοινά της ομάδος, απο την σωστή ενημέρωση και την ώριμη σκέψη. Ο ΑΡΗΣ είναι γιορτή, είναι ευλογία και όλοι εμείς που ασχολούμαστε εδώ και χρόνια το ξέρουμε καλύτερα απο όλους. Εδώ και 1 χρόνο λοιπόν ο ΑΡΗΣ μας έχει δυνατή, σπαθάτη φωνή που δεν χρειάζεται να κρυφτεί, δεν χρειάζεται να προπαγανδίσει, δεν χρειάζεται να κοροϊδέψει κανένα για να πείσει το πόσο μεγάλη ομάδα είναι ο ΑΡΗΣ και  ο κόσμος του! Χωρίς πέπλα αντικειμενικότητας, με ποιότητα όπως αρμόζει σε οτιδήποτε έχει να κάνει με τον ΑΡΗ μας και φωνές καθαρές που δεν αποσκοπούν απλά στο χρήμα και στα ποσοστά ακροαματικότητας σαν τους άλλους αλλά εκτός απο επαγγελματίες έχουν την ίδια τρέλα με εμάς για την αγαπημένη μας ομάδα. Εαν εμείς που ζήσαμε την μίζερη εποχή των ΜΜΕ της πόλης και της ασπρόμαυρης προπαγάνδας μπορούμε να αισθανθούμε την διαφορά στην καθημερινότητα μας και τα καλά που έχει φέρει η παρουσία του ARIS FM,  φανταστείτε την νέα γενιά Αρειανών που το δηλητήριο δεν θα έχει αγγίξει καν το μυαλό τους και απο μικροί θα έχουν πάρ

Προσθέτοντας άλλη μια προβληματική εμφάνιση στην φετινή χρονιά η ομάδα μας γνώρισε την ήττα κόντρα στην αεκ με το βαρύ αλλά δίκαιο 0-4! Άψυχος, χωρίς συνοχή και καθαρό μυαλό σε όλες τις γραμμές, βραχυκυκλωμένος απο την πίεση της αεκ  αφέθηκε στις ορέξεις των αντιπάλων όπου έστησαν το δικό τους πάρτι μιας και δεν συνάντησαν κάποιο εμπόδιο. Ουσιαστικά Ντιόπ, Τζιμπούρ και Σκόκο κάνανε όλη την ζημιά με τον πρώτο να κυριαρχεί στο κέντρο και τους άλλους δύο να κάνουν συνεχώς άνω κάτω την άμυνα μας. Δεν νομίζω οτι η σημερινή απόδοση της ομάδος μας είχε τεράστια διαφορά με τις εμφανίσεις που κάναμε στην Ν.Σμύρνη, απέναντι στον Παναθηναϊκό, κόντρα στον Εργοτέλη ή στον μπάοκ. Η μεγάλη διαφορά σήμερα ήταν οτι απέναντι μας είχαμε μια εξαιρετική αεκ που σε γενικές γραμμές έπαιξε όπως θέλει κάθε οπαδός να βλέπει την ομάδα του. Απο την αρχή πίεσε, είχε ξεκάθαρους επιθετικούς προσανατολισμούς, έβγαιναν μαζικά στην επίθεση με κάθε ευκαιρία, όλοι οι παίκτες ήταν μαχητικοί και δραστήριοι και πάνω απο όλα σχεδόν σε όλες τις κινήσεις τους είχαν ουσία και ξεκάθαρο πλάνο. Νομίζω σήμερα θα πρέπει να παραδειγματιστούμε απο τον αντίπαλο μας και να απαιτήσουμε απο τους παίκτες μας να δείχνουν την ανάλογη διάθεση σε όλα τα παιχνίδια. Προσωπικά αδιαφορώ αν ο ΑΡΗΣ ήταν θύμα μιας συγκυρίας που έφερε νέο προπονητή και νέα ψυχολογία στην αεκ μιας και επιθυμώ απο την ομάδα μου να παίρνει νίκες σε μεγάλα παιχνίδια με δυνατούς αντιπάλους και όχι να είναι ο μονόφθαλμους στους τυφλούς. Εδώ νομίζω οτι και εμείς ως οπαδοί έχουμε την δική μας ευθύνη γιατί πολλές φορές οι πεποιθήσεις μας, τα θέλω μας, η ψυχολογία μας επηρεάζει ως ένα βαθμό την νοοτροπία της ομάδος. Όταν λοιπόν απο την αρχή της χρονιάς έχουμε κάνει σλόγκαν "το αποτέλεσμα μετράει" με οτι σημαίνει και ότι προσπαθεί να καλύψει τότε λογικό είναι κάποια στιγμή να έρθουν οι ήττες και αν ο αντίπαλος είναι καλός να έρθουν και οι 4άρες. Και στην Ν.Σμύρνη ο ΑΡΗΣ με την απόδοση που είχε θα μπορούσε εύκολα να διασυρθεί αντι να χάσει με το γκόλ οφσάιντ. Και με τον Παναθηναϊκό έχανες απο το ημίχρονο λόγο Δαλούκα αλλά και τότε όπως και σήμερα στο δεύτερο ημίχρονο δεν βγήκες... Και με τον εργοτέλη με 10 παίκτες σε ολόκληρο ημίχρονο έπρεπε να φτάσουμε στο 93' και να αρχίσουμε τα γεμίσματα απελπισίας για να πάρεις την νίκη. Με τον μπαοκ έπαιξες 25' μπάλα και ήταν τόσο κακός ο αντίπαλος μας που εύκολα θα μπορούσαμε να πάρουμε και μεγαλύτερη νίκη αλλά αυτό δεν σημαίνει οτι πρέπει να είμαστε ικανοποιημένοι και να πανηγυρίζουμε επειδή ήμασταν κοντά στην κορυφή.  Νομίζω σήμερα όλοι μας πήραμε ενα καλό μάθημα που θα μας βοηθήσει για την συνέχεια. Η ομάδα να μάθει να είναι σοβαρή και συγκεντρωμένη σε όλα τα παιχνίδια και εμείς να μάθουμε να απαιτούμε απο την ομάδα μας να παίζει μπάλα και όχι να κρυβόμαστε απο εφήμερα αποτελέσματα. Δεν νομίζω κανείς να μπορεί να αρκεστεί για φέτος σε ακόμη μια χρονιά τεταρτοπέμπτος, έξοδο στην Ευρώπη αλλά και την ιστορική νίκη κόντρα στην Ατλέτικο. Ο ΑΡΗΣ έχει τον Κούπερ στο τιμόνι και θα πρέπει να τον εκμεταλλευτεί όσο περισσότερο μπορεί. Όχι για 2-3 σημαντικές νίκες και εφήμερα αποτελέσματα αλλά για να αποκτήσει ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗΣ ταυτότητα, να δημιουργηθεί μια ομάδα που θα έχει συνέχεια και να είναι ανταγωνιστική σε κάθε παιχνίδι και όχι να αποτελεί για όλους μας ενα τεράστιο ερωτηματικό σχετικά με το πρόσωπο που θα παρουσιάσει. Μοναδικό θετικό γεγονός της βραδιάς είναι οτι ο Κούπερ σίγουρα θα έβγαλε χρήσιμα συμπεράσματα  για παίκτες σαν τον Τόχα και τον Νέτο που για ακόμη ενα παιχνίδι ήταν μακρυά απο τον καλό τους εαυτό και ήταν απο τους βασικούς υπαίτιους αυτής της ήττας. Το να μιλήσω για το επιθετικό δίδυμο Κόκε Τσέζαρεκ είναι σαν να ξαναβάζω την κασέτα απο εκείνα τα παιχνίδια που ο Κόκε έπαιζε μαζί με τον Αμπρέου, τον Ντελόρτε και οποιονδήποτε άλλο παίκτη που δεν έχει την κινητικότητα του Ρουίζ, του Κάμπορα, ακόμη και του Τζόνσον. Ναι ο Τσέζαρεκ φάνηκε χώμα σήμερα γιατί δίπλα του είχε έναν στατικό και ανούσιο Κόκε. Ακόμη και στο παιχνίδι της Τούμπας όπου όσο έπαιζε ο Τσέζαρεκ με τον Ρουίζ η ομάδα μας είχε πιο παθητικό ρόλο είχε φανεί καλύτερος. Τώρα αυτό γιατί δεν το βλέπει ο  Κούπερ και οι υπόλοιποι προπονητές που έχουν περάσει απο τον ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια είναι κάτι το ανεξήγητο. Όπως ανεξήγητο είναι γιατί η ομάδα μας όταν βρίσκεται πίσω στο σκορ δεν πεισμώνει για την ισοφάριση και συνήθως εγκαταλείπει την προσπάθεια... Τα συγχαρητήρια μου ακόμη μια φορά στην αεκ για την σπουδαία νίκη όπως και στον κόσμο της ομάδος μας που δεν μάσησε και συνέχιζε να φωνάζει υπο βρ