Κάτι από το παιχνίδι με τον Ιωνικό θύμισε και σήμερα ο ΑΡΗΣ μένοντας στο μηδέν και πετώντας με μεγάλη ευκολία άλλους 2 βαθμούς. Στοίχισαν οι απουσίες μεσοεπιθετικά με τον Αλί να προλαβαίνει να αγωνιστεί περίπου 10’ προτού γράψει και αυτός το όνομα του στη λίστα των τραυματιών. Αποδοκιμασίες στο φινάλε από τον δικαιολογημένα απογοητευμένο και αγανακτισμένο κόσμο που βρέθηκε σήμερα στο γήπεδο.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΠΛΑΝΟ

Με τις σημαντικές αλλά και γνωστές απουσίες ο Άκης Μάντζιος ήταν αυτός που έπρεπε να βρει τους τρόπους ώστε η ομάδα να παρουσιαστεί όπως έπρεπε σήμερα. Αντ’ αυτού είδαμε έναν ΑΡΗ που να μην ξέρει πώς να κινηθεί μέσα στο γήπεδο. Πίεση δεν υπήρχε προς τον αντίπαλο, η ομάδα δεν έμενε ψηλά και όταν είχαμε την μπάλα στα πόδια κανείς δεν έκανε κίνηση προς την αντίπαλη περιοχή. Αποτέλεσμα όλης αυτής της εικόνας ένας ακίνδυνος ΑΡΗΣ που εκνευριστικά παίδευε την μπάλα στο δικό του μισό.

ΕΝΑ ΕΚΡΗΚΤΙΚΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΚΑΙ 10’ ΣΤΟ Β ΗΜΙΧΡΟΝΟ ΟΛΟ ΜΑΣ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Το δυνατό ξεκίνημα της ομάδος με την τεράστια ευκαιρία στο 5΄ και τα 10’ από το 69’ μέχρι το 79΄ κυρίως χάρη στον δραστήριο Μάνο ήταν όλο μας το παιχνίδι. Ο Απόλλων ξεκάθαρα έπαιζε αμυντικά και έδιωχνε την μπάλα με κάθε ευκαιρία αλλά η πίεση που ένιωσε ήταν από ελάχιστη ως μηδαμινή.

ΆΝΕΥΡΗ ΚΑΙ ΔΙΣΤΑΚΤΙΚΗ ΟΛΗ Η ΟΜΑΔΑ, ΧΩΡΙΣ ΙΔΕΕΣ Ο ΜΑΝΤΖΙΟΣ

Όπως και στα παιχνίδια με τον Ιωνικό και τον ΟΦΗ έτσι και σήμερα η συνολική εικόνα ήταν τόσο μέτρια που δεν μπορείς να ξεχωρίσεις κανέναν. Χωρίς ένταση στις κινήσεις τους, αβίαστα λάθη στις μεταβιβάσεις και μια διστακτικότητα σε κάθε σκέψη για επίθεση ήταν αυτό που είδαμε από τους περισσότερους και αυτό μαζί με τις σημαντικές απουσίες είναι πιθανόν και το άλλοθι του προπονητή. Από την άλλη όμως δεν είδαμε μια ομάδα στημένη ψηλά, να πιέσει και να διεκδικήσει στο γκολ και αυτό σίγουρα είναι ευθύνη του Άκη Μάντζιου. Ίδια αποτυχημένη προσέγγιση δηλαδή σε ένα ακόμη παιχνίδι που γνωρίζεις ότι  ο αντίπαλος  θα έρθει για το Χ.

ΠΙΣΩΓΥΡΙΣΜΑ Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ, ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ Η ΑΛΛΑΓΗ

Έλειψαν οι εμπνεύσεις του Γκάμα και του Μπερτόγλιο όπως και τα τρεξίματα του Μαντσίνι. Απουσίες που ναι μεν έπαιξαν τον ρόλο τους αλλά δεν αρκούν για να δικαιολογήσουν την συντηρητική προσέγγιση του αγώνα από τον Μάντζιο άλλα και την έλλειψη έντασης από την πλειοψηφία των παικτών. Πισωγύρισμα η σημερινή εμφάνιση αλλά και η απώλεια των βαθμών. Πολλά αυτά που πρέπει να αλλάξουν και η διακοπή που ακολουθεί είναι ίσως η καλύτερη ευκαιρία για σημαντικές αλλαγές.

ΥΓ. Μάλλον για δεύτερο αγιασμό το πάμε με τόσους τραυματισμούς.

Σπουδαία νίκη με 3-1 στο Περιστέρι για τον ΑΡΗ μας που επιβεβαιώνει την ανοδική του πορεία με εμφατικό τρόπο! Ανώτερος σχεδόν σε όλη την διάρκεια του αγώνα, ξεπέρασε τους 3 αναπάντεχους τραυματισμούς πριν καν συμπληρωθεί μια ώρα παιχνιδιού αλλά και τον προκλητικό Περράκη που έπνιξε το πέναλτι στο 47’ και πήρε τη 2^η σερί νίκη στο πρωτάθλημα!  Έξαλλοι οι πανηγυρισμοί από τους φίλους της ομάδος που κατάφεραν και μπήκαν στο γήπεδο του Ατρομήτου.

ΠΡΟΣΗΛΩΣΗ ΣΤΟ ΠΛΑΝΟ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΝΤΡΑ

Δεν έκρυβε εκπλήξεις η ενδεκάδα με τον Μάντζιο να εμπιστεύεται τους 11 του Β ημιχρόνου με τον Παναθηναϊκό που «κλείδωσαν» τη νίκη. Αυτή τη φορά όμως ο ΑΡΗΣ παρουσιάστηκε από το ξεκίνημα πιο έτοιμος και όλοι σχεδόν οι παίκτες έδειχναν πιο ουσιαστικοί στις κινήσεις τους. Ο Εντιαγέ όργωνε όλο τον άξονα, ο Καμαρά έκανε άνω κάτω την αντίπαλη άμυνα με τις τοποθετήσεις τους και οι Γκάμα και Μαντσίνι έβρισκαν τους διαδρόμους προς την αντίπαλη εστία. Κάπως έτσι από τα πλάγια Γκάμα και Σούντγκρεν συνδυάστηκαν εξαιρετικά με τον Σουηδό να σερβίρει την ασίστ στον Μαντσίνι που με ωραίο σουτ στην κίνηση έγραψε το 0-1!

ΜΠΛΑΚ ΑΟΥΤ ΓΙΑ ΠΕΡΙΠΟΥ 15’ ΚΑΙ ΓΚΟΛ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗ ΡΟΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Όπως και κόντρα στον Παναθηναϊκό έτσι και σήμερα το γρήγορο προβάδισμα στο σκορ αντί να μας δώσει περισσότερη αυτοπεποίθηση μάλλον μας αποσυντόνισε. Για περίπου 15’ η ομάδα όχι μόνο οπισθοχώρησε παραχωρώντας με ευκολία την κατοχή αλλά έχασε σε μεγάλο βαθμό την συνοχή που είχε από το ξεκίνημα του αγώνα.  Ο Κουέστα όμως ήταν εκεί που έπρεπε παρών και αυτή η «κοιλιά» πέρασε αναίμακτα.  Και ενώ η ομάδα βρήκε ρυθμό, ανέβασε αισθητά την απόδοση της δημιουργώντας ευκαιρίες και πετυχαίνοντας και 2 γκολ που ακυρώθηκαν ως οφσάιντ ήρθε μια στιγμή αδράνειας στις καθυστερήσεις του ημιχρόνου και η ισοφάριση από το πουθενά.

ΤΟ ΠΑΛΕΨΕ Ο ΠΕΡΡΑΚΗΣ ΟΣΟ ΜΠΟΡΟΥΣΕ… ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΣΕ Ο ΓΚΑΡΣΙΑ

Τις φοβίες που υπήρχαν πριν το παιχνίδι σχετικά με την διαιτησία έσπευσε να επιβεβαιώσει ο Περράκης  στο 47’ που παρά τη συνδρομή του VAR «ερμήνευσε» το πεντακάθαρο χέρι του Παπαδόπουλου ως ακούσιο. Στο 60’ όμως δεν μπόρεσε να κλείσει ξανά τα μάτια στο δεύτερο καθαρό χέρι του Κουλούρη και από την άσπρη βούλα ο Γκάμα έδωσε και πάλι το προβάδισμα. Πέντε λεπτά αργότερα ήρθε η σειρά του Ματέο Γκαρσία να εκμεταλλευτεί  την λάθος πάσα στο κέντρο σε μια ανύποπτη φάση και με μια προσωπική κούρσα βγήκε τετ α τετ με τον τερματοφύλακα και έγραψε το τελικό 1-3! Στη συνέχεια δεχθήκαμε πίεση από τον Ατρόμητο αλλά Δεληζήσης, Γκανέα και Κουέστα ήταν αποτελεσματικοί στις επεμβάσεις τους.

ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ Η ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ, ΒΡΙΣΚΟΥΝ ΤΟΥΣ ΡΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ

Θέλει η ομάδα τον χρόνο της… και όπως φάνηκε μέρα με την μέρα γινόμαστε ολοένα και καλύτεροι.  Με εξαίρεση τον μέτριο και σήμερα Σάσα και τις κακές στιγμές των 2 στόπερ όλοι οι παίκτες έδειχναν από το πρώτο σφύριγμα να πατάνε πολύ καλύτερα και να γνωρίζουν πως πρέπει να υπηρετήσουν το πλάνο του προπονητή τους. Η πίεση των Μαντσίνι, Εντιαγέ και Καμαρά ήταν υποδειγματική ενώ και ο Γκάνεα ξαφνικά δείχνει στοιχεία που δεν πιστεύαμε ότι θα βλέπαμε ποτέ από αυτόν τον παίκτη.  Ο Σούντγκρεν ξεκόλλησε από την άμυνα, άρχισε να περνάει το κέντρο και έβγαλε και μια ασίστ ενώ και ο Γκάμα ήταν πιο ουσιαστικός στο παιχνίδι του. Ο Καμαρά μπορεί να μην σκόραρε αλλά έδειχνε να απολαμβάνει όλη την υπόλοιπη «βρωμοδουλειά» που έκανε βοηθώντας σημαντικά ώστε να έρθει η νίκη. Πιο άνετος και ο Μάντζιος πλέον στον πάγκο, έχει βρει την άκρη από το κουβάρι των συστημάτων και των πολλών επιλογών και  σιγά σιγά το ξετυλίγει με επιτυχία. Ακόμη και οι αλλαγές  του, αναγκαστικές και μη είχαν άμεση προσαρμογή στο σύνολο.

ΕΜΦΑΝΗΣ Η ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΑΛΛΑ ΤΡΟΜΑΖΟΥΝ ΟΙ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΙ

«Δια πυρός και σιδήρου» πέρασε ο ΑΡΗΣ από το Περιστέρι με το εμφατικό 1-3! Αισθητά βελτιωμένος προσπέρασε τους απροσδόκητους τραυματισμούς και τον προκλητικό Περράκη και πήρε μια σημαντική νίκη.  Αρχίζει και πείθει το σύνολο του Μάντζιου ότι βρίσκεται στον σωστό δρόμο, τρομάζει όμως το απουσιολόγιο που μεγαλώνει επικίνδυνα. Νίκες όμως σαν την σημερινή σου δίνουν απλόχερα τον χρόνο να ανεβάσεις ακόμη περισσότερες στροφές και να γιατρέψεις με ασφάλεια τις πληγές σου.

ΥΓ. Αν συνεχίσει έτσι η ομάδα αυτό το -6 θα καθυστερήσει πάρα πολύ μέχρι να «ανατραπεί».

Με τους «παλιούς» να δείχνουν τον δρόμο προς τη νίκη και τους «νέους» να την κλειδώνουν ο ΑΡΗΣ πήρε τη νίκη στο πρώτο ντέρμπι της χρονιάς! Ο χρυσός σκόρερ Καμαρά και ο Εντιαγέ που πέρασε στο Β ημίχρονο έκαναν την διαφορά. Άρεσε η ομάδα στο Β ημίχρονο με τη μαχητικότητα της, άρεσε και ο Μάντζιος που με τις κινήσεις του διόρθωσε τις παραφωνίες των πρώτων 45΄.  Χαμόγελα στις κερκίδες από τον κόσμο που αψήφησε τις περίεργες καιρικές συνθήκες και στήριξε δυναμικά την ομάδα.

ΑΓΧΩΤΙΚΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ, ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΜΕ ΓΚΟΛ

Οι αλλαγές στο αρχικό σχήμα έδειχναν ότι ο Μάντζιος ήθελε παίκτες με περισσότερη προσήλωση στο αγωνιστικό πλάνο και ως ένα βαθμό αυτό ακριβώς έγινε. Η ομάδα αν και αγχωμένη ή αιφνιδιασμένη από τον δραστήριο Παναθηναϊκό πατούσε πολύ καλύτερα σε σχέση με τα προηγούμενα 2 παιχνίδια. Ο Τζέγκο στο κέντρο ήταν εξαιρετικός και μπόρεσε να καλύψει ακόμη και τον μέτριο για ακόμη ένα παιχνίδι Σάσα. Ο Γκάνεα είχε ταχύτητα και εξαιρετικές τοποθετήσεις στην πλευρά του και κάπως έτσι ο ΑΡΗΣ απέκρουσε την πίεση των πρώτων λεπτών. Όχι απλά την απέκρουσε αλλά με το που βρήκε την ευκαιρία ο Μπερτόγλιο έβγαλε την ασίστ στον Καμαρά για το 1-0 στο 10’. Ένα γκολ που άλλαξε τις ισορροπίες του αγώνα αλλά δεν μας έδωσε την ώθηση που θα θέλαμε μιας και η δυσκολία να ανέβουμε προς την αντίπαλη περιοχή παρέμεινε.

ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΤΟΥ ΜΑΝΤΖΙΟΥ ΚΑΙ Η ΜΑΧΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΚΑΜΑΡΑ ΚΑΙ ΕΝΤΙΑΓΕ

Ο Μάντζιος δεν αρκέστηκε στο 1-0 του ημιχρόνου, είδε το πρόβλημα μεσοεπιθετικά κυρίως λόγω της κακής απόδοσης του Μπερτόγλιο(που πρόλαβε να δώσει την ασίστ) και αντικαθιστώντας τον με τον Εντιαγέ άλλαξε την εικόνα της αναμέτρησης. Ο Εντιαγέ αγωνιζόμενος μπροστά από τους Τζέγκο και Σάσα έκανε τα πάντα! Έκοβε, κρατούσε μπάλα όσο χρειαζόταν και προωθούσε το παιχνίδι την κατάλληλη στιγμή. Μαζί με τον Καμαρά πάλευαν σε κάθε φάση και με το πάθος τους παρέσυραν και τους υπόλοιπους. Ακόμη και οι αλλαγές των Ιτούρμπε, Γκαρσία και Ματίγια αν και δεν πρόσφεραν τα αναμενόμενα ήταν λογικές. Ο ΑΡΗΣ στο δεύτερο ημίχρονο δεν επέτρεψε στον Παναθηναϊκό να κάνει το παιχνίδι του. Πίεσε αρκετά, έμπαινε στις φάσεις με δύναμη και ήταν απειλητικός με κάθε ευκαιρία. Φλερτάραμε έντονα και με το δεύτερο γκολ χωρίς όμως αποτέλεσμα.

ΠΑΛΙΑ ΣΥΝΤΑΓΗ ΜΕ ΝΕΑ ΥΛΙΚΑ

 Στην άκρη άφησε ο Μάντζιος την διάθεση που έδειξε στις πρώτες 2 αγωνιστικές να μας παρουσιάσει κατευθείαν έναν νέο ΑΡΗ με πολλά νέα πρόσωπα και σήμερα προτίμησε μια παλιά συνταγή με 3 νέες προσθήκες. Κουέστα, Τζέγκο, Γκάνεα και Γκάμα μπήκαν στο αρχικό σχήμα και βελτίωσαν αισθητά την εικόνα της ομάδος. Ο Τζέγκο  γέμισε το κέντρο, ο Γκάνεα κάλυψε άψογα την αριστερή πλευρά, ο Γκάμα ήταν ουσιαστικός στις κινήσεις του και ο Κουέστα ξεχείλιζε από αυτοπεποίθηση σε κάθε του βήμα. Ακόμη και στα πρώτα 45΄ όπου η ομάδα ήταν αγχωμένη και ο Παναθηναϊκός ήταν πιο δραστήριος είχαμε μια ψύχραιμη αντίδραση και βρήκαμε μάλιστα και το νικητήριο γκολ. Στο δεύτερο ημίχρονο είδαμε έναν βελτιωμένο ΑΡΗ που έχει την ποιότητα για να παίξει πολύ καλύτερα από σήμερα.

ΤΟ «ΠΡΕΠΕΙ» ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕ ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΑ

Ευεργετικά λειτούργησε η «πίεση» όλων των προηγούμενων ημερών και η ομάδα σήμερα έβγαλε την αντίδραση που έπρεπε παίρνοντας μια σημαντική νίκη.  Κορυφαίος ο Καμαρά που εκτός του γκολ είχε μια επιβλητική παρουσία! Έκανε την διαφορά ο Εντιαγέ όπως και ο Μάντζιος με τα αντανακλαστικά του. 3 πολύτιμοι βαθμοί και χρόνος ηρεμίας για να δουλειά και βελτίωση.  Έτσι ρε ΑΡΕΙΝΑΡΑ να γουστάρουμε!

ΥΓ. Όλα καλά εκεί στο VAR; Από πότε η εσκεμμένη  απόκρουση με τον αγκώνα δεν είναι πέναλτι ή τα χαστούκια αποβολές;

Με 3 βολές 1’’ πριν το τέλος ο ΑΡΗΣ γνώρισε πικρή ήττα-αποκλεισμό από την Λάρισα σε ένα παιχνίδι που φαινόταν ότι μπορούσε να το κερδίσει. Η ομάδα έβγαλε ενέργεια πάνω στο παρκέ, είχε το προβάδισμα στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα αλλά οι κακές επιλογές στις κρίσιμες επιθέσεις οδήγησαν στην ήττα. Μεγάλο το κενό του ξένου σέντερ που ακόμη δεν έχει αποκτηθεί με τις εναλλακτικές επιλογές να δείχνουν ανήμπορες να το καλύψουν.

ΜΠΗΚΕ ΔΥΝΑΤΑ ΚΑΙ ΕΠΕΙΣΕ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΟ «ΚΑΘΑΡΙΣΕΙ»

Πολύ καλό το ξεκίνημα του  «νέου» ΑΡΗ με τους παίκτες του Γιάννη Καστρίτη να δείχνουν στο μεγαλύτερο μέρος του πρώτου δεκαλέπτου στοιχεία που μας είχαν λείψει. Υψηλό τέμπο, διάθεση στην άμυνα,  συνεχής κίνηση στην επίθεση και παίκτες σαν τον Κάουαν στη θέση του πόιντ γκαρντ που να μπορεί να κάνει τα βασικά που απαιτεί ο συγκεκριμένος ρόλος. Το προβάδισμα στη μεγαλύτερη διάρκεια του πρώτου ημιχρόνου έπειθε ότι ένα ξέσπασμα καλού μπασκετ για κάποια λεπτά θα έφθανε για να μπουν οι βάσεις για τη νίκη.

ΦΑΝΗΚΕ ΑΣΤΑΘΗΣ ΚΑΙ ΑΓΧΩΜΕΝΟΣ

Από το δεύτερο δεκάλεπτο όμως είχε αρχίσει να φαίνεται ότι η ομάδα έχανε τον ρυθμό της. Ξαφνικά ο δρόμος προς το αντίπαλο καλάθι γινόταν πιο δύσβατος και η εύκολη λύση του μακρινού σουτ αποτελούσε σταθερή επιλογή. Ο Χάνλαν μπορεί να είχε συνολικά μια θετική παρουσία αλλά έπρεπε να πάρει περισσότερες πρωτοβουλίες στα σημεία που η ομάδα κολλούσε στο σκοράρισμα. Κάτι που παρέσυρε ολόκληρη την ομάδα όπου εκτός τις εμπνεύσεις του Κάουαν και τα τρίποντα δεν είχε άλλον τρόπο να επιτεθεί. Αντιθέτως οι αντίπαλοι μας που στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα τα είχαν σπάσει έξω από τα 6.75 βρήκαν στο πρόσωπο του Ζάρα τον «σημαιοφόρο» της ανατροπής. Το φάουλ στο τρίποντο 1’’ πριν τη λήξη που οδήγησε στην ήττα ήταν ένα από αυτά τα κλασσικά σφυρίγματα που δίνονται σταθερά εις βάρος της ομάδος μας. Όπως και το επιθετικό φάουλ  και τα βήματα στα τελευταία κρίσιμα λεπτά που εντόπισαν τα γατόνια με τα γκρι αλλά και το ξεκάθαρο φάουλ που δεν τόλμησαν να σφυρίξουν στην τελευταία αλλαγή.

ΑΦΗΣΕ ΚΑΛΕΣ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΗΤΤΑ

Ακούγεται λιγάκι οξύμωρο να το λες μετά από ήττα στην Λάρισα αλλά η ομάδα άφησε θετικές εντυπώσεις! Ναι ο ΑΡΗΣ σήμερα άρεσε παρόλο που δεν κατάφερε να κερδίσει αυτή την αδύναμη Λάρισα. Άρεσε γιατί είχε ξένους παίκτες που έτρεχαν και διεκδικούσαν κάθε μπάλα. Άρεσε γιατί ύστερα από καιρό είδες 2 φυσιολογικούς γκαρντ σαν τον Χάνλαν και τον Κάουαν. Άρεσε γιατί είδες επιτέλους 2 νεαρούς αθλητές σαν τον Σιδηροηλία και τον Νετζήπογλου να παίρνουν κανονικά χρόνο συμμετοχής στο ροτέισον και όχι σπασμωδικά για τα μάτια του κόσμου. Άρεσε γιατί είδες μια ομάδα να προσπαθεί να βγάλει συστήματα στην επίθεση αλλά και στη δική μας πλευρά να προσπαθεί να κάνει βασικά πράγματα που είχαμε ξεχάσει όπως μπλοκ άουτ και αλληλοκαλύψεις. Ναι η ομάδα θέλει ακόμη πολύ δουλειά. Αυτό όμως που χρειάζεται άμεσα και θα την μεταμορφώσει εντελώς προς το θετικό είναι έναν δυνατό σέντερ. Σήμερα έλειπε και για αυτό ο Κώττας πήρε τόσο χρόνο συμμετοχής, ο Κρούμπαλι τόσες βολές και χάθηκαν και μερικά κρίσιμα ριμπάουντ. Είναι δεδομένο ότι ο ΑΡΗΣ θα βασιστεί στους ξένους του και όταν σου λείπει ένας παίκτης κάτω από το καλάθι που θα έπαιρνε τουλάχιστον 25’ και θα μπορούσε να προσφέρει σίγουρα περισσότερα από τον αναπληρωματικό στο «5» τότε μιλάμε για μια πολύ διαφορετική ομάδα από αυτήν που είδαμε σήμερα.  Θα μπορείς να απειλείς και κάτω από το καλάθι, τα πολύ καλά γκάρντ σου θα έχουν κάπου να σπάσουν την μπάλα και οι αντίπαλοι θα έχουν έναν παίκτη παραπάνω να προσέχουν.

ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ ΣΤΟ ΤΖΑΜΠΟΛ ΤΟΥ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΟΣ

Στραβό το ξεκίνημα και για τον μπασκετικό ΑΡΗ που κατάφερε με τον τρόπο που έχασε να τεντώσει ακόμη περισσότερο τα νεύρα μας. Ωστόσο η ομάδα πάλεψε παρά την ξεκάθαρη έλλειψη του ξένου σέντερ και έδειξε ότι φέτος θα είναι πιο ανταγωνιστικη. Χρόνος υπάρχει αρκεί η διοίκηση και  το τεχνικό τιμ να τον αξιοποιήσουν κατάλληλα ώστε στο τζάμπολ του πρωταθλήματος να είμαστε πλήρης και απόλυτα έτοιμοι.

Μετά από ένα μεγάλο διάστημα επίπονης αναμονής έσκασε χθες η ευχάριστη είδηση της άρσης όλων των μπαν που στραγγάλιζαν ασφυκτικά την ΚΑΕ τα τελευταία χρόνια. Κάτι που όσο αυτονόητο και αν το είχαμε όλοι στο μυαλό μας, στην πράξη ήταν κάτι πάρα πολύ δύσκολο για να επιτευχθεί και για αυτό ακριβώς αξίζει ένα μεγάλο μπράβο στη διοίκηση πρωτοδικείου που το κατάφερε.

Η ΚΟΙΝΗ ΠΑΡΑΔΟΧΗ ΟΤΙ Η ΑΡΣΗ ΤΩΝ ΜΠΑΝ ΗΤΑΝ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Μπορεί να φθάσαμε μια ανάσα πριν την έναρξη των επίσημων αγωνιστικών υποχρεώσεων  ώστε να διαγραφούν τα μπαν από τη λίστα της FIBA και ο ΑΡΗΣ να ανακοινώσει τους ξένους που απέκτησε το καλοκαίρι αλλά από την αρχή ο στόχος ήταν ξεκάθαρος. Σε αντίθεση με άλλα καλοκαίρια όπου μας βομβάρδιζαν-προετοίμαζαν με δεύτερες σκέψεις και plan b των προπονητών και της διοίκησης αυτή τη φορά υπήρχε πέρα από τη θέληση και η αποφασιστικότητα. Μπορεί να πήρε χρόνια αλλά πλέον μπορούμε να πούμε ότι αυτοί οι άνθρωποι που κινούνται κοντά στην ΚΑΕ είτε μέσω του Α.Σ. είτε με άμεση σχέση αφουγκράστηκαν την απογοήτευση και αγανάκτηση του κόσμου αλλά και την ανάγκη να δει κάτι το διαφορετικό μέσα στο γήπεδο. Κάτι πιο ανταγωνιστικό, κάτι πιο ελκυστικό από τον ΑΡΗ των τελευταίων ετών.

Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΚΑΣΤΡΙΤΗ ΚΑΙ Ο ΧΑΝΛΑΝ ΘΕΤΟΥΝ ΤΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

Η επιλογή προπονητή για κάθε ομάδα σε μεγάλο βαθμό δείχνει και τις βλέψεις που έχει. Όταν παίρνεις έναν πρωτάρη για τον πάγκο μόνο και μόνο επειδή είναι Αρειανός ή απλά είναι αρεστός σε μια μερίδα του κόσμου τότε αυτομάτως έχεις αφήσει στοιχεία όπως τεχνικές γνώσεις και εμπειρία στην άκρη. Ο Καστρίτης δεν έχει και το πιο πλούσιο βιογραφικό αλλά σίγουρα έχει σαφώς μεγαλύτερη εμπειρία από τον προκάτοχο κάτι που αυτομάτως σημαίνει ότι η διοίκηση κοιτάει πιο ψηλά. Αλλιώς θα ερχόταν άλλος ένας πρωτάρης στους πάγκους της Α1(ή στον πάγκο μιας επαγγελματικής ομάδος) θα κάναμε οικονομία γιατί μια τέτοια ευκαιρία έχει τεράστια αξία και για το αγωνιστικό ο Θεός βοηθός… Δεν προχωρήσαμε με αυτή την λογική και αυτό λέει πολλά. Κάτι αντίστοιχο ισχύει και με την περίπτωση του Χάνλαν που ελπίζουμε να μην εξελιχθεί σε άλλος Σούλερ. Ξένοι παίκτες υπάρχουν για όλα τα πορτοφόλια και όταν ξέρεις ότι θα έχεις και το πλεονέκτημα της αντικατάστασης των κακών επιλογών ρισκάρεις πιο εύκολα. Και όμως η διοίκηση και ο Καστρίτης επέλεξαν έναν παίκτη σαν τον Χάνλαν όπου έχει αποδείξει ότι μπορεί να γίνει ο ηγέτης της ομάδος. Και αυτό ακριβώς περιμένουμε να κάνει φέτος.

ΑΘΛΗΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΠΑΘΟΣ ΚΑΙ ΔΙΨΑ ΓΙΑ ΝΙΚΕΣ Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΜΕ

Με τον βασικό ξένο σέντερ ακόμη να μην έχει κλείσει και τα φιλικά παιχνίδια της προετοιμασίας να έγιναν κεκλεισμένων των θυρών θα είναι ψέματα να πούμε ότι έχουμε εικόνα για τον ΑΡΗ που χτίζεται. Ωστόσο αυτοί που είχαν την τύχη να τα παρακολουθήσουν, οι επιλογές των παικτών  αλλά και η στατιστική δείχνουν κάτι. Δείχνουν ένα σύνολο παικτών που θα βγάζει ενέργεια πάνω στο παρκέ και θα παλεύει σε κάθε φάση. Και από την στιγμή που οι 2 βασικοί γκαρντ Χάνλαν και Κουάν δείχνουν να το έχουν με το σκοράρισμα τότε μάλλον είμαστε σε καλό δρόμο με δεδομένο πάντα το περιορισμένο μπάτζετ. Ελπίζουμε πάντως στην περίπτωση του σέντερ να βρεθεί μια καλή ευκαιρία μιας και η συγκεκριμένη επιλογή θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό την ανταγωνιστικότητα μας.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΗΧΟ ΤΩΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΩΝ ΣΤΗ ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΚΥΠΕΛΛΟΥ

Πάνω που πολλοί από εμάς είχαν πεισθεί ότι οδηγούμασταν σε ένα ακόμη φιάσκο με την άρση των μπαν και τα δελτία των νεοαποκτηθέντων ξένων ήρθε η ευχάριστη είδηση! Ο βραχνάς των μπαν ανήκει στο παρελθόν και κόντρα στη Λάρισα για τον θεσμό του κυπέλλου θα μπορέσουμε να παρακολουθήσουμε τον νέο ΑΡΗ σχεδόν πλήρη.  Όχι ότι το κύπελλο είναι το ζητούμενο με ότι βιώνουμε τα τελευταία χρόνια… αλλά η νίκη είναι πάντα νίκη. Και στον μπασκετικό ΑΡΗ μέχρι και οι νίκες μας έχουν λείψει… Ένα μεγάλο μπράβο στη διοίκηση και μια ευχή να συνεχίσει έτσι. Ο κόσμος του ΑΡΗ ξέρει να αναγνωρίζει και να επιβραβεύει όταν βλέπει κάτι καλό.

ΥΓ. Λίγες οι ημέρες που ανέλαβε η νέα διοίκηση της ΕΟΚ οπότε δικαιολογείται για τις συνήθειες του παρελθόντος όπου ακόμη και η τηλεοπτική κάλυψη των αγώνων αποτελεί θέμα. Αναμένουμε να δούμε την αλλαγή σε όλα τα επίπεδα.

Την πρώτη του ήττα στο πρωτάθλημα γνώρισε η ομάδα μας στη Νίκαια από τον Ιωνικό πληρώνοντας και σήμερα την αφλογιστία του στην επίθεση. Ένα εντυπωσιακό μακρινό σουτ στο 86’ σε μια από τις ελάχιστες φορές που πέρασε ο αντίπαλος μας το κέντρο έκρινε την αναμέτρηση. Μεγάλος ο προβληματισμός για την επιθετική δυστοκία με τον Μάντζιο να ανακατεύει την τράπουλα αλλά να μην βρίσκει την λύση σε αυτές τις 2 πρώτες αγωνιστικές.

ΝΩΘΡΟΣ ΚΑΙ ΦΛΥΑΡΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ

Κάτι από τον αγώνα με τον ΟΦΗ θύμισε ο ΑΡΗΣ και σήμερα παρόλο που o Μάντζιος έριξε από το ξεκίνημα τον Ιτούρμπε αλλά και προσπάθησε να αφυπνίσει τους Σάσα και Εντιαγέ όλες τις προηγούμενες ημέρες. Ο Σάσα απείλησε στα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης και από εκεί και πέρα έπρεπε να φθάσουμε στο 43΄για να δούμε τον Ιτούρμπε να στέλνει την μπάλα λίγο έξω. Τι και αν είχαμε αναγκάσει τον Ιωνικό σε παθητικό ρόλο, η κατοχή μας ήταν αργές μεταβιβάσεις και επιλογές που μόνο απειλή δεν ήταν για τον αντίπαλο.

ΝΩΡΙΣ ΝΩΡΙΣ ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΑΛΛΑ ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΙΚΡΥΣΜΑ

Αυτή τη φορά ο Μάντζιος αποφάσισε να μην επιμείνει τόσο πολύ στο αρχικό του πλάνο και με την έναρξη του άλλαξε τον σχηματισμό σε 4-4-2 ρίχνοντας στην μάχη τους Γκάμα και Αλί. Έδωσαν μια ζωντάνια οι  2 παίκτες στην ομάδα με τον Γκάμα να βρίσκει τον τρόπο να προωθήσει το παιχνίδι και τον Αλί να είναι αρκετά κινητικός χωρίς την μπάλα. Η προβολή του Καμαρά στο 49’ και οι καλές κεφαλιές  του Αλί και του Χαϊροβιτς ήταν η όλη αντίδραση του ΑΡΗ στο Β ημίχρονο. Το γκολ του Ιωνικού ήρθε κόντρα στη ροή του αγώνα, οδήγησε σε μια ήττα που δεν την αξίζαμε αλλά και χωρίς αυτό πάλι η εικόνα ήταν τραγική. Δεν έχει νόημα να αναφερθούμε στο αν κάποιος ξεχώρισε ή έδειξε βελτιωμένος σε σχέση με το πρώτο παιχνίδι. Η ομάδα σαν σύνολο πάτωσε και αυτό είναι η ουσία.

ΧΩΡΙΣ ΡΟΛΟ ΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ, ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟ ΠΛΑΝΟ ΟΛΗ Η ΟΜΑΔΑ

Μεγάλες οι ευθύνες του Μάντζιου και σήμερα που έδειξε ανήμπορος να αλλάξει κάτι ουσιαστικό παρόλο που το προσπάθησε.  Όσες δικαιολογίες και αν υπάρχουν για την προετοιμασία και το πότε ενσωματώθηκαν τα νέα μεταγραφικά αποκτήματα η εικόνα μας δεν θυμίζει ομάδα που έκανε προετοιμασία. Και αν η άμυνα που ως τώρα δεν έχει δεχθεί πίεση δεν μπορεί να κριθεί, η επιθετική λειτουργία απέναντι σε 2 αδύναμες ομάδες που δεν κατάφερες να πετύχεις ούτε γκολ αποδείχθηκε τραγική. Χειρότερη ακόμη και από την επιθετική δυστοκία είναι οι ελάχιστες πραγματικές ευκαιρίες και η αδυναμία ακόμη και να δώσεις πάσα στον κεντρικό επιθετικό σου… Καμαρά, Αλί και Μάνος σε έναν άχαρο ρόλο δεν πήραν πάσα από τους συμπαίκτες τους και αυτό είναι αρκετό για να καταλάβεις τον βαθμό του προβλήματος.

ΘΕΛΕΙ ΧΡΟΝΟ ΘΕΛΕΙ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΜΑΧΗΤΙΚΟΤΗΤΑ

Αντίδραση περιμέναμε να δούμε μετά τον ΟΦΗ και μόνο αντίδραση δεν είδαμε… Φλύαρη, μαλθακή και βραδυκίνητη όλη η ομάδα κατάφερε να χάσει από έναν αντίπαλο που πέρασε ελάχιστες φορές το κέντρο. Περισσότερο από την ήττα πονάει η εικόνα της ομάδος που δεν έδειξε να βελτιώνεται αλλά μάλλον το αντίθετο.  Σίγουρα χρειάζεται χρόνος για να δέσουν αυτοί οι παίκτες και να δούμε έναν ΑΡΗ που θα γουστάρουμε… χρειάζεται όμως και μαχητικότητα και αποφασιστικότητα που για την ώρα απουσιάζει επιδεικτικά.