Σημαντικό πλεονέκτημα για τη συνέχεια της διοργάνωσης απόκτησε ο ΑΡΗΣ μας κερδίζοντας τη Βενέτσια με 90-86 στο Nick Galis Hall! Με σκαμπανεβάσματα στην απόδοση της η ομάδα, μας άγχωσε από εκεί που φαινόταν ότι έλεγχε το παιχνίδι, στο τέλος όμως έδειξε χαρακτήρα και πήρε τη νίκη. Μια νίκη που όπως φάνηκε από τις δηλώσεις του προπονητή και των παικτών αλλά και από τις αντιδράσεις του κόσμου, την είχαμε ανάγκη.

ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΕ 5’ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΤΗΣΕΙ ΤΟ ΓΚΑΖΙ

Να αιφνιδιάσουν θέλησαν οι Ιταλοί στο ξεκίνημα του αγώνα με την ευστοχία τους, ο ΑΡΗΣ όμως είχε τις απαντήσεις. Και όχι μόνο είχε τις απαντήσεις και δεν επέτρεψε στην Βενέτσια να ξεφύγει στο σκορ, με το που ολοκληρώθηκε το πεντάλεπτο πάτησε για τα καλά το γκάζι. Τζόουνς και Νουά έδειχναν από το ξεκίνημα ζεστοί, την διαφορά όμως την έκαναν οι Κουλμπόκα και Μποχωρίδης που ήρθαν από τον πάγκο. Μαζί με την πολύτιμη συνεισφορά του Φόρεστερ το δυνατό ξεκίνημα των Ιταλών έγινε καπνός και ο ΑΡΗΣ κατάφερε να πετύχει 33 στο πρώτο δεκάλεπτο και να προηγηθεί μέχρι και με 14 πόντους. Ένας ξέφρενος ρυθμός στο παιχνίδι και μια επίθεση φωτιά που συνεχίστηκε και στο 2^ο δεκάλεπτο που έκλεισε στο +13!

ΠΗΓΕ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΞΑΝΑ

Σαν σε επανάληψη του αγώνα με την Κλουζ, ο ΑΡΗΣ στο Β ημίχρονο θυμήθηκε τον κακό του εαυτό. Αυτόν τον επιπόλαιο που με μια αδικαιολόγητη βιασύνη, τα κάνει όλα λάθος! Όχι μόνο ενώ είχε το πάνω χέρι έτρεχε χωρίς λογική αλλά οι κακές επιλογές του στην επίθεση επέτρεπε διαρκώς στους Ιταλούς να πετυχαίνουν εύκολους πόντους στην αντεπίθεση! Κάπως έτσι ένα παιχνίδι που το είχε φέρει στα μέτρα του, το μετέτρεψε σε ντέρμπι για γερά νεύρα. Από την μια ο ΑΡΗΣ μας να προσπαθεί να ξαναβρεί ένα μαξιλαράκι ασφαλείας και από την άλλη η Βενέτσια να μην εγκαταλείπει την μάχη με τίποτα.

ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΗΤΑΝ ΨΥΧΡΑΙΜΟΣ

Την ωριμότητα και την ψυχραιμία στα τελευταία λεπτά που δεν είχαμε κόντρα στην Κλουζ, την είχαμε σήμερα. Ο ΑΡΗΣ έστω και με καθυστέρηση πάτησε και λίγο το φρένο και κοίταξε το φινάλε με περισσότερη ηρεμία. Άτζουτζιτς, Νουά και Μήτρου Λόνγκ ήταν εύστοχοι στις κρίσιμες βολές, ενώ όσες στις κακές επιλογές στην επίθεση ο μαχητικός Χάρελ αλλά και ο Φόρεστερ πήραν σημαντικά επιθετικά ριμπάουντ ροκανίζοντας καταλυτικά τον χρόνο.

ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΔΕΝ ΕΧΑΣΕ ΕΝΤΕΛΩΣ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΑΝΤΕΔΡΑΣΕ

Μετά από αυτό που πάθαμε με την Κλουζ, ο φόβος μην ξανασυμβούν τα ίδια ήταν διάχυτος σε όλο το Nick Galis Hall.  Από τον προπονητή μέχρι τους παίκτες και τον κόσμο στην κερκίδα, εκεί γύρω στο 25’ φοβόμασταν ότι θα δούμε ακριβώς το ίδιο έργο. Αυτή τη φορά όμως ο Μίλιτσιτς δεν έκατσε με σταυρωμένα χέρια και κάπου με τις αλλαγές του τράβηξε το χαλινάρι στην ομάδα. Αν και τους είχε ξεχάσει, στο τέλος «πόνταρε» στην εμπειρία παικτών όπως του Νουά και του Άτζουτζιτς. Άνοιξε περισσότερο το ροτέισον και πήρε βοήθειες σχεδόν από όλους. Και αυτή η αντίδραση του κόουτς ήταν που έκανε τη διαφορά σε σχέση με το παιχνίδι της περασμένης αγωνιστικής. Όσο για τους παίκτες, ζητούμενο παραμένει η σταθερότητα στην απόδοση τους.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΚΟ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟ ΝΤΟΠΑΡΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Νίκη ουσίας και ψυχολογίας για τον ΑΡΗ μας κόντρα στη Βενέτσια, σε ένα παιχνίδι για γερά νευρά. Ευτυχώς αυτή τη φορά η ομάδα αντέδρασε καλύτερα στην αντεπίθεση των Ιταλών και πήρε αυτό που ήθελε. Μια νίκη που μας δίνει το προβάδισμα για ένα καλύτερο πλασάρισμα στην τελική κατάταξη και πιθανό πλεονέκτημα στην επόμενη φάση. Το σημαντικό είναι ότι η ομάδα σήμερα φάνηκε να «ξεκολλάει» πνευματικά να βρίσκει τις λύσεις και να οδεύει με ανεβασμένη ψυχολογία στο σημαντικό παιχνίδι για το πρωτάθλημα στο Ιβανώφειο. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Καθοριστικά τα επιθετικά ριμπάουντ στα τελεύταια δευτερόλεπτα των δύο κυρίων της φωτογραφίας!

Με άδεια χέρια επιστρέφει ο ΑΡΗΣ μας από το ντέρμπι της Τούμπας, σε ένα παιχνίδι όπου οι φόβοι που προϋπήρχαν για τη διαιτησία επαληθεύτηκαν μόλις σε λίγα δευτερόλεπτα.  Η συνέχεια δεν ξέφυγε από τον κανόνα και σε ένα παιχνίδι που αν εξελισσόταν χωρίς «τεχνητά εμπόδια» ίσως να πετυχαίναμε και κάτι, τελικά δεν αποφύγαμε την ήττα. Στοίχισε και το ότι δεν καταφέραμε να βρούμε τρόπο να καλύψουμε τις αδυναμίες μας λόγω των πολλών και αλλεπάλληλων τραυματισμών από την αρχή της χρονιάς. Και εκεί μάλλον θα πρέπει να στρέψουμε το βλέμμα μας, μπας και σωθεί με κάποιο τρόπο ότι σώζεται πλέον.

Η «ΤΡΥΠΑ» ΑΠΟ ΤΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ Η ΕΠΙΔΕΙΞΗ ΔΥΝΑΜΗΣ ΤΗΣ «ΑΣΠΡΟΜΑΥΡΗΣ ΠΑΡΑΓΚΑΣ»

Πιο συγκεντρωμένος σε σχέση με το παιχνίδι της Τετάρτης μπήκε ο ΑΡΗΣ σήμερα, με το πρόβλημα όμως από την αριστερή πλευρά όπου το δίδυμο Ζίβκοβιτς – Φατιγκά δεν έβγαινε με τίποτα να είναι μια πληγή που από την αρχή αιμορραγούσε. Άλλη μια πληγή όμως ακόμη πιο επικίνδυνη ήταν αυτή του Σέρβου διαιτητή Γιοβάνοβιτς και του VAR. Δεν είδαν κόκκινη στο δολοφονικά χτύπημα στον Ρόουζ στο 1’, δεν είδαν το πέναλτι πάνω στον Ράτσιτς, και ανακάλυψαν πέναλτι πάνω στον επερχόμενο Τάισον που τράκαρε πάνω στον Διούδη! Όλα τα παραπάνω επέτρεψαν στον ποακ να βρει γκολ εκμεταλλευόμενος την αδυναμία μας στα αριστερά. Και να αντιδράσει στο γκολ της ισοφάρισης του Γιένσεν μετά από σουτάρα του Μόντσου στις καθυστερήσεις του ημιχρόνου με το πέναλτι-φάντασμα.

ΔΕΝ ΑΝΤΕΔΡΑΣΕ ΚΑΙ ΤΟ ΠΛΗΡΩΣΕ

Σαν μην μας έφθαναν οι διαιτητικές αποφάσεις είχαμε και τα δικά μας αγωνιστικά προβλήματα που αδυνατούσαμε να διαχειριστούμε. Μόλις στο 48’ για μια ακόμη φορά η αριστερή μας πλευρά αποδείχθηκε «Αχίλλειος πτέρνα» και το 3-1 έδωσε κατά κάποιο τρόπο πρόωρο τέλος στον αγώνα. Η ομάδα από εκείνο το σημείο και μετά «άδειασε» σε όλα τα επίπεδα και πέρα από κάποιες εκλάμψεις του Πέρεθ και την φάση του Μορόν αρκέστηκε σε έναν εκνευριστικό παθητικό ρόλο.

ΑΔΕΙΟΣ ΑΠΟ ΙΔΕΕΣ ΚΑΙ ΛΥΣΕΙΣ

Άλλο παιχνίδι αυτό της Τετάρτης και άλλο το σημερινό. Και αυτό φάνηκε κυρίως από τον τρόπο που λειτούργησε ο αντίπαλος μας. Πιο πειθαρχημένος, πιο αποφασισμένος, διεκδίκησε πιο ορθολογικά τη νίκη σήμερα παρόλο που στο παιχνίδι της Τετάρτης είχε μπει πιο δυνατά. Στην δική μας όμως πλευρά μοιάζαμε να έχουμε μείνει στο παιχνίδι του κυπέλλου. Δεν προετοιμαστήκαμε για περισσότερη πίεση και εγκλωβιστήκαμε σε τέτοιο βαθμό που ούτε τις μακρινές μπαλιές δεν μπορούσαμε να βρούμε. Στην άμυνα όμως ήταν τα μεγαλύτερα προβλήματα μιας και τα μπακ μας ήταν κατώτερα των περιστάσεων. Και όταν ο αντίπαλος γίνεται με τόση ευκολία απειλητικός από τα πλάγια δύσκολα να την γλιτώσεις. Και τι να κάνεις όταν οι Μεντίλ, Φαμπιάνο, Σούντμπεργκ είναι εκτός αποστολής και ο Φρίντεκ την Τετάρτη αποχώρησε τραυματίας; Κάτι όμως θα έπρεπε να δοκιμάσει ο Χιμένεθ μιας και η επιλογή Φατιγκά στα αριστερά σήμερα ήταν καταστροφική. Με όλα αυτά όμως τα προβλήματα και την ομάδα ειδικών συνθηκών πάλι έπρεπε να παρέμβει η διαιτησία για να οδηγηθούμε στην ήττα. Το ότι ήσουν κατώτερος των περιστάσεων δεν δικαιολογεί την διαιτητική σφαγή.

ΑΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΤΟΣ ΣΕ ΚΑΛΟΣΤΗΜΕΝΗ ΕΝΕΔΡΑ

Από την κόκκινη κάρτα που «έπνιξαν» διαιτητής και VAR στο 1’, μέχρι το κεφαλοκλείδωμα-πέναλτι στον Ράτσιτς και το πέναλτι-εφεύρεση για το 2-1 στις καθυστερήσεις του Α ημιχρόνου, οι συνθήκες που διαμορφώθηκαν οδήγησαν σε ένα διαφορετικό παιχνίδι από αυτό που θα έπρεπε να δούμε. Και σε αυτό το παιχνίδι ο ΑΡΗΣ δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί και να αντιδράσει. Και από την στιγμή που αυτές τις «ιδιαίτερες συνθήκες» αδυνατούμε διαχρονικά να τις διαχειριστούμε. Ας ασχοληθούμε με αυτά που μπορούμε να αλλάξουμε στην ομάδα μας, μπας και στο μέλλον αντιδράμε καλύτερα σε «ενέδρες» σαν την σημερινή.

ΥΓ. Θα  μας τα εξηγήσει όλα ο Λανουά και ειδικοί των «λαστιχένιων κανονισμών»

Από την «σιγουριά για τη νίκη» που απόπνεε ο ΑΡΗΣ μας  για περίπου 18’ , καταλήξαμε στην απελπιστική εικόνα μιας ομάδας που δεν ξέρει να κάνει ούτε τα βασικά. Οι Ρουμάνοι δεν άφησαν ανεκμετάλλευτη την ευκαιρία που τους δώσαμε και πετυχαίνοντας 60 πόντους στο Β ημίχρονο πήρε την πολύτιμη νίκη. Απογοήτευση στον κόσμο που βλέπει την ομάδα να παραμένει στάσιμη και να μην μπορεί να διορθώσει τα κακώς κείμενα που την χαρακτηρίζουν από την αρχή της χρονιάς.

ΓΕΜΑΤΟΣ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΝΙΚΗ

Ιδανικό ήταν το ξεκίνημα για τον ΑΡΗ μας που με ένα γρήγορο 8-0 ξεσήκωσε το σχεδόν κατάμεστο Nick Galis Hall! Νουά, Άντζουσιτς και Κουλμπόκα με περίσσια αυτοπεποίθηση και καλές επιλογές βοήθησαν στο να φθάσουμε στο +9! Η ωριμότητα στην επίθεση και η συνέπεια στην άμυνα έδειχναν ότι η ομάδα πατούσε πλέον γερά.  Οι Ρουμάνοι είχαν πολλά προβλήματα και στις 2 πλευρές του γηπέδου και δεν έμοιαζαν ικανοί να αντιδράσουν.

ΕΧΑΣΕ ΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Από τα τελευταία λεπτά όμως του 2^ου δεκαλέπτου άρχισε σιγά σιγά να χαλάει το μυαλό των παικτών μας. Η αρχή έγινε μάλλον από τις πολλές χαμένες βολές που επέτρεπε στους αντιπάλους να ροκανίζουν τη διαφορά με το σταγονόμετρο. Η συνέχεια όμως ήταν ακόμη χειρότερη με κακές ατομικές ενέργειες κυρίως των περιφερειακών, φθηνά λάθη και έναν εκνευρισμό που κλόνισε μέχρι και την προσήλωση που είχαμε σε άμυνα και ριμπάουντ. Το τελειωτικό χτύπημα ήρθε από τον πάγκο με το περιορισμένο ροτέισον, τις εμμονές και τα χαμηλά σχήματα που όχι μόνο  δεν έπιασαν τόπο αλλά μας χαντάκωσαν για τα καλά. Οι Ρουμάνοι κάλυψαν τη διαφορά, προσπέρασαν και δεν ξανακοίταξαν πίσω μέχρι το τέλος του αγώνα.

ΑΠΟ ΤΟ ΟΛΑ ΣΩΣΤΑ ΣΤΟ ΟΛΑ ΛΑΘΟΣ

Από όμορφος κύκνος σε ασχημόπαπο μεταμορφώθηκε η ομάδα μέσα στο παιχνίδι, επιβεβαιώνοντας ότι αν και η ενίσχυση ήρθε, τα αγωνιστικά αγκάθια παραμένουν καρφωμένα στο σώμα μας. Επιμένει ο Μίλιτσιτς σε αυτά τα χαμηλά σχήματα, επιμένει στο να παίζει με κουμανταδόρους τους Τζόουνς και Μήτρου-Λόνγκ, επιμένει στο να μην εμπλέκει και τους ψηλούς στο παιχνίδι μας.  Με αυτά και αυτά από εκεί που φαινόσουν να σκαρφαλώνεις στην νίκη, μας πήρε ένας κατήφορος χωρίς σταματημό.  Και πως να σταματήσει ο κατήφορος όταν ο ίδιος ο προπονητής δεν δοκιμάζει κάτι το διαφορετικό για να το αλλάξει; Το ίδιο καλάθι το έφαγες 10 φορές. Ένα σύστημα έπαιζαν οι Ρουμάνοι κοντά στο καλάθι και δεν μπορέσαμε να βρούμε τον τρόπο να αντιδράσουμε. Αντιθέτως όσο κυλούσε το παιχνίδι το εκτελούσαν και πιο εύκολα.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΣΤΙΣ ΑΛΛΑΓΕΣ

Ο ΑΡΗΣ μπήκε αποφασισμένος να κάνει ένα καθοριστικό βήμα πρόκρισης κόντρα στους Ρουμάνους και για περίπου 18’ σε έπειθε ότι μπορεί να το κάνει. Τελικά, είδαμε μια ομάδα χωρίς διάρκεια, που πλήρωσε με το χειρότερο δυνατό τρόπο την έλλειψη συγκέντρωσης και την απουσία λύσεων και καθαρού μυαλού από τον πάγκο. Ζορίζεται η ομάδα να απεγκλωβιστεί από τα προβλήματα της παρά τις κινήσεις ενίσχυσης και αυτό φαίνεται κάθε φορά που συναντάμε έναν σοβαρό αντίπαλο. Δεν γίνεται όμως να κυλήσει έτσι όλη η χρονιά…

Μια ανάσα έφθασε ο ΑΡΗΣ από το να πάρει την πρώτη φετινή του νίκη σε ντέρμπι και μαζί μια θέση στην προνομιούχα 4αδα του κυπέλλου, στα τελευταία δευτερόλεπτα όμως της αναμέτρησης αδράνησε και το πλήρωσε… Μέχρι όμως να φθάσουμε σε αυτό το σημείο είχε καταφέρει να επιβληθεί πέρα του ποακ και του προκλητικού Παπαπέτρου που μαζί με το VAR τα έβλεπαν όλα ασπρόμαυρα. Και αυτή τη προσπάθεια κρατάμε ενόψει της συνέχειας τόσο στο κύπελλο όσο και στο πρωτάθλημα.

ΜΕ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗ ΤΟΝ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ …ΚΑΙ ΤΟ VAR

Καλύτερα μπήκαν οι αντίπαλοι μας στα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης δημιουργώντας απειλητικές καταστάσεις και πιέζοντας ψηλά. Ο Αθανασιάδης όμως ήταν σε ετοιμότητα και κράτησε το μηδέν σε 2-3 επικίνδυνες καταστάσεις. Ο Παναγίδης λίγο έλειψε να σπρώξει την μπάλα στην πρώτη αντίδραση μας αλλά τον πρόλαβε ο αμυντικός. Σε ένα παιχνίδι με ωραίο ρυθμό όπως εξελισσόταν ο Παπαπέτρου και το VAR θέλησαν να πρωταγωνιστήσουν με τα εκατέρωθεν αγκαλιάσματα μεταξύ Μόντσου και Βολιάκου να βαφτίζονται πέναλτι υπέρ του συμπολίτη! Ο Αθανασιάδης είπε όχι με μια μεγαλοπρεπής απόκρουση και ο ΑΡΗΣ ξεκίνησε να ανεβάζει την απόδοση του. Στο 42’ η μπάλα «χάθηκε» από τους παίκτες μας, ο Πέρεθ τρύπωσε στην αντίπαλη περιοχή έστειλε την μπάλα στα δίχτυα με εξαιρετικό τρόπο …για να καταλήξουμε στην ακύρωση του για οφσάιντ στο ξεκίνημα της φάσης.

ΓΚΟΛ ΑΠΟ ΤΑ ΑΠΟΔΥΤΗΡΙΑ

Από τα μέσα του πρώτου ημιχρόνου η ομάδα έδειχνε να προσαρμόζεται στις απαιτήσεις της αναμέτρησης, να παίζει πιο έξυπνα και να βρίσκει τους τρόπους να γίνεται απειλητική. Με την ίδια λογική μπήκε και στο Β ημίχρονο και μόλις στην πρώτη ουσιαστικά φάση ο Γένσεν έβγαλε ωραία σέντρα από τα πλάγια και ο επερχόμενος Ντούντου κάρφωσε την μπάλα στα δίχτυα για το 1-0! Ένα γκολ που έδωσε περισσότερη αυτοπεποίθηση στην ομάδα και της επέτρεψε να ελέγξει το παιχνίδι με σχετική ευκολία.

ΣΠΡΩΞΕ ΣΠΡΩΞΕ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ

Δεν ήταν μια και δυο οι φάσεις που ο Παπαπέτρου έσπρωχνε τον ποακ προς την πλευρά μας και μαζί με το VAR έκλειναν τα μάτια σε κραυγαλέες περιπτώσεις. Η ξεκάθαρη 2^η κίτρινη κάρτα και αποβολή του Χαλτσίδη στο 85’ «πνίγηκε» στην επιθυμία του Παπαπέτρου ο ποακ να μείνει ζωντανός μέχρι το τέλος. Όπως και έγινε στην τελευταία φάση του αγώνα όπου οι παίκτες μας δεν μπόρεσαν να διώξουν την μπάλα και έδωσαν την ευκαιρία για την ισοφάριση.

ΤΑ ΣΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΠΛΗΝ ΜΙΑΣ ΠΕΡΙΕΡΓΗΣ ΒΡΑΔΙΑΣ

Πικρή γεύση μας άφησε το παιχνίδι όπως ολοκληρώθηκε παρά την σημαντική προσπάθεια που κατέβαλλαν οι παίκτες μας για να πάρουν τη νίκη. Οι αλχημείες του Χιμένεθ αυτή τη φορά έπιασαν τόπο και σε συνδυασμό με την αγωνιστική άνοδο κάποιων παικτών όπως του Πέρεθ, του Ντούντου και του Φατιγκά αλλά και την επιστροφή του πολύ καλού σήμερα Γιένσεν είδαμε έναν διαφορετικό ΑΡΗ. Έναν ΑΡΗ με περισσότερα τρεξίματα και κίνηση στον χώρο ακόμη και από παίκτες όπως ο Παναγίδης και ο Φρίντεκ. Έναν ΑΡΗ πιο ρεαλιστή που άφησε το ανούσιο build up από πίσω στην άκρη και  προτίμησε τις μακρινές μπαλιές και τα γεμίσματα. Τώρα για την αδυναμία του κέντρου να έχει ουσιαστικό ρόλο στο παιχνίδι ο Μόντσου παραμένει ο αδύναμος κρίκος. Η προσφορά του Ισπανού απέχει πολύ από τα προσδοκόμενα και αυτό δημιουργεί πρόβλημα. Πρόβλημα που τα τρεξίματα τους το κάλυψαν ως έναν βαθμό όλοι οι υπόλοιποι. Κρίμα που η σημερινή εμφάνιση δεν συνοδεύτηκε και με τη νίκη αλλά στο ελληνικό ποδόσφαιρο μετράνε και άλλα πράγματα. Πράγματα όμως που δεν έχουν να κάνουν με τους παίκτες μας, τον Χιμένεθ και την προσπάθεια ανάκαμψης που παρακολουθήσαμε και σήμερα.

ΕΧΑΣΕ ΤΗ ΝΙΚΗ, ΚΕΡΔΙΣΕ ΤΙΣ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ

Μέσα από τα χέρια του έχασε ο ΑΡΗΣ μας τη νίκη και μαζί την ευκαιρία να «κλειδώσει» ένα σημαντικό πλεονέκτημα για τη συνέχεια του κυπέλλου. Η «στήριξη» του Παπαπέτρου(και του VAR) στον συμπολίτη στο τέλος έπιασε τόπο …χαλώντας μια ωραία βραδιά. Η ομάδα έδειξε ένα καλό πρόσωπο και δικαιολογημένα νιώθει αδικημένη από το τελικό αποτέλεσμα. Μια αδικία που θα πρέπει να μας πεισμώσει και σε 3 ημέρες, σε ένα εξίσου σημαντικό παιχνίδι να παρουσιαστούμε ακόμη καλύτεροι και να πάρουμε τη νίκη που δεν πήραμε σήμερα.

Τέλος στο αρνητικό σερί στο πρωτάθλημα έδωσε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα κόντρα στη Λάρισα, με τον Ντούντου να είναι αυτός που γλίτωσε την ομάδα από την αυτοκτονία στην τελευταία φάση της αναμέτρηση. Γιατί σε ένα παιχνίδι όπου ήσουν κατά πολύ καλύτερος από τον αντίπαλο σου, είχες αριθμητικό πλεονέκτημα όχι μόνο δεν μπόρεσες να το τελειώσεις αλλά λίγο έλειψε να έχουμε κηδεία. Ευτυχώς στο τέλος αποδόθηκε ποδοσφαιρική δικαιοσύνη και ο ΑΡΗΣ μας επέστρεψε στις νίκες με τον κόσμο να ξεσπάει στην κερκίδα.

ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΑΠΟ ΝΩΡΙΣ

Μετρημένες οι επιλογές του Χιμένεθ, με τον Ισπανό να εμπιστεύεται τον Μορουτσάν στο 10 και τον Γιαννιώτα στα άκρα σε μια προσπάθεια να υποστηρίξει τον Μορόν καλύτερα σε ένα παιχνίδι που όπως ήταν λογικό θέλαμε να έχουμε τον πρώτο λόγο. Και έτσι ακριβώς έγινε. Η ομάδα μπήκε δυνατά, πίεσε σωστά, έγινε απειλητική με τους  Πέρεθ , Ρόουζ και Μορόν — και τελικά κατάφερε να βρει το γκολ στο 27’ χάρη σε μια ακόμη ατομική ενέργεια του Πέρεθ που σταμάτησε ο Μελισσάς αλλά ο Μορόν ήταν εκεί για να σπρώξει ανενόχλητος την μπάλα στα δίχτυα.

Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΑΕΛ ΔΕΝ ΑΦΥΠΝΙΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ

Ο ΑΡΗΣ φαινόταν να πατάει καλά μετά το 1-0 αλλά πλέον ήταν ξεκάθαρο ότι η σκέψη μας είχε κολλήσει στην άμυνα. Άμυνα που αν και φαινομενικά τα πήγε καλά, επέτρεψε 2 φορές στους αντιπάλους μας να γίνουν απειλητικοί και τελικά στο 43’ να βρίσκουν γκολ που ευτυχώς ήταν οριακά οφσάιντ και ακυρώθηκε.  Και ενώ θα περίμενες ότι όλο αυτό κοντράστ συναισθημάτων θα λειτουργούσε σαν αφύπνιση για τους παίκτες μας μάλλον δεν άγγιξε κανέναν. Ακόμη και όταν στο 46’ η Λάρισα έμεινε με 10 παίκτες, το μυαλό μας παρέμεινε προσκολλημένο στην αμυντική λειτουργία και στη διαχείριση αυτού του ισχνού 1-0. Είχαμε την μπάλα δεν είχαμε όμως τον τρόπο να γίνουμε απειλητικοί όπως στα πρώτα 30’ της αναμέτρησης και αυτό ήταν τεράστιο πρόβλημα.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ

Καρφί προς το 1-0 πήγαινε το παιχνίδι, με τον ΑΡΗ να αμύνεται με ευκολία και τη Λάρισα να ψάχνει απελπισμένη την ευκαιρία της χωρίς επιτυχία. Όταν όμως δεν τα τελειώνεις αυτά τα παιχνίδια και κρατιέσαι από ένα εύθραυστό προβάδισμα, μια φάση όπως αυτή του 94’ είναι ικανή για να δώσει την ευκαιρία στο «κοράκι» να δείξει πέναλτι και να φέρει το παιχνίδι στα ίσια. Σήμερα όμως ο Θεός δεν κοιμήθηκε, ο ΑΡΗΣ βγήκε μπροστά παρά το σοκ, επέμεινε, ο Φατινγκά έκανε ένα εξαιρετικό σουτ, ο Μελισσάς έδιωξε στα πλάγια και ο Ντούντου με ωραίο σουτ έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή.

ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΑΛΛΑ ΖΟΡΙΖΕΤΑΙ

Για 30΄ περίπου είδαμε έναν κανονικό ΑΡΗ και στη συνέχεια επιστρέψαμε στις εργοστασιακές μας ρυθμίσεις. Δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει ότι ο Μανόλο Χιμένεθ προσπαθεί κάτω από αντίξοες συνθήκες να αλλάξει την ομάδα αλλά κάθε προσπάθεια πνίγεται στην ποδοσφαιρική αφέλεια και παραλογισμό που χαρακτηρίζει φέτος. Ο ΑΡΗΣ σήμερα πιο συμπαγής, πιο προσεκτικός αμυντικά και στο κέντρο - ελέω της απουσίας του Μόντσου – λειτουργούσε πιο ορθολογικά. Είχε έναν Ράτσιτς ογκόλιθο, είχε τον Φατιγκά και τους Πέρεθ να πιάνουν υψηλή απόδοση αλλά ως εκεί . Το επιθετικό κομμάτι εξακολουθεί να είναι προβληματικό. Δεν υπάρχει καθαρός δημιουργός, δεν υπάρχει ηρεμία στη μετάβαση από τη μεσαία γραμμή στην επίθεση, δεν φαίνεται να υπάρχει πλάνο παρά μόνο ατομικές εξάρσεις από τις οποίες προήλθαν τα 2 γκολ. Με την παράνοια των τραυματισμών που βιώνει η ομάδα είναι δύσκολο να κριθεί το ρόστερ και το «έργο» του προπονητή. Αυτή όμως είναι η κατάσταση που έχουμε να αντιμετωπίσουμε και θα πρέπει να βρεθούν οι λύσεις. Είτε η λύση είναι να ανεβάσουν οι ετοιμοπόλεμοι παίκτες την απόδοση τους, είτε σιγά σιγά να αρχίσουν να επιστρέφουν οι τραυματίες. Έσπασε το αρνητικό σερί, το αν όμως αυτή η νίκη και η καλή εμφάνιση όπως την χαρακτήρισε ο Χιμένεθ είναι αποτέλεσμα κάποιας συνολικής βελτίωσης θα το δούμε στη δύσκολη συνέχεια.

ΒΡΗΚΕ ΤΗ ΝΙΚΗ, ΔΕΝ ΒΡΗΚΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ

Μπορεί στο τέλος να ήρθε η νίκη, ο πίνακας να έγραψε 2-1 και η ομάδα να πήρε μια πολύτιμη βαθμολογική και ψυχολογική ανάσα,  η εικόνα μας όμως απέναντι σε αυτή τη Λάρισα των 10 παικτών από το 52’ δεν αφήνει πολλά περιθώρια για ενθουσιασμό. Το γκολ του Ντούντου στο 99' απλώς έσωσε τους 3 βαθμούς. Δεν έσβησε τον προβληματισμό, δεν έδειξε κάποιο δρόμο πιο φωτεινό για τη συνέχεια. Η νίκη όμως είναι νίκη και ο περιπετειώδης τρόπος που ήρθε μας έκανε να σκάσουμε και ένα χαμογελάκι. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Με ανύπαρκτο πέναλτι πήγαν να κλέψουν τον βαθμό, φωνάζουν κιόλας.

Θέμα χρόνου έμοιαζε να ήταν το γκολ για την ΑΕΚ και όταν αυτό ήρθε στο 76΄ τα πάντα κρίθηκαν. Και πως θα μπορούσε να ήταν διαφορετικά όταν επί 97’ αμυνόσουν και περίμενες ένα μικρό θαύμα για να γλιτώσεις το αναπόφευκτο. Ένα μικρό θαύμα όπως για παράδειγμα η φάση του Παναγίδη με το σουτ να καταλήγει στο δοκάρι και όχι στα δίχτυα. Μπορεί να ακούγεται οριακό αυτό το 1-0, εύκολα όμως θα μπορούσε το σκορ να είχε πάρει μεγαλύτερες διαστάσεις.

ΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΕΚ – ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΗ

Με μια αμιγώς αμυντική προσέγγιση από τον Χιμένεθ, ο ΑΡΗΣ μπήκε στον αγώνα για να μην χάσει. Η πίεση των παικτών της ΑΕΚ αν και αναμενόμενη, αιφνιδίασε τους παίκτες μας και από νωρίς η εικόνα του αγώνα ήταν ένας μονόλογος των αντιπάλων μας.  Μια ΑΕΚ που χωρίς να κάνει κάτι το εντυπωσιακό με την μαχητικότητα της έδειχνε μια κλάση ανώτερη και από την άλλη η ομάδα που δυσκολευόταν να κρατήσει την μπάλα και να περάσει το κέντρο. Και εκείνες τις φορές που πέρασε το κέντρο όπως στο 33’ δεν είχε την τύχη ή την αποτελεσματικότητα που χρειάστηκε για να ανοίξει το σκορ.

ΗΤΑΝ ΘΕΜΑ ΧΡΟΝΟΥ

Στις περισσότερες φάσεις της ΑΕΚ η άμυνα μας αντέδρασε καλά αλλά όταν βρίσκεσαι διαρκώς υπό πίεση, αργά ή γρήγορα θα την πατήσεις. Και αν δεν την πατήσεις σε «κανονική ροή αγώνα» τότε κάποιο από αυτά τα πολλά στημένα που παραχωρείς αναγκαστικά στον αντίπαλο θα πιάσουν τόπο. Κάπως έτσι στο 9^ο κόρνερ που κέρδισε η ΑΕΚ, ο Ζίνι με κεφαλιά έγραψε το τελικό 1-0. Στα εναπομείναντα 20’ φάνηκε ξεκάθαρα ότι αυτή η ομάδα δεν κατέβηκε για να κερδίσει αλλά για να μην χάσει.

ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ …ΝΑ ΜΗΝ ΚΕΡΔΙΣΕΙ

Όσο και αν μου αρέσουν οι ρεαλιστές προπονητές κάπου ο Χιμένεθ φαίνεται να έχει χάσει το νόημα και να μην αντιλαμβάνεται την ανάγκη που υπάρχει για βαθμούς, νίκες και χαρές... Μόνο έτσι εξηγείται αυτή η παθητικότητα και αυτό το πλάνο που δεν περιλαμβάνει σχεδόν καμία επιθετική λειτουργία. Δεν έχει να κάνει με τα πρόσωπα, έχει να κάνει με τον τρόπο που θα προσεγγίσεις το παιχνίδι ως ομάδα. Αν θα ανεβάσεις τις γραμμές σου ψηλά, αν θα πιέσεις, αν θα προσπαθήσεις να χτυπήσεις στην αντεπίθεση ή αν θα ρίξεις το τέμπο με πασούλες στα μετόπισθεν. Ο ΑΡΗΣ δεν έκανε τίποτα από τα παραπάνω. Κλείστηκε πίσω, προσπαθούσε ανεπιτυχώς να κρατήσει την μπάλα και αναλώθηκε στο να καταστρέφει το παιχνίδι των αντιπάλων χωρίς καν να γυρίζει το βλέμμα του προς την αντίπαλη εστία. Και το γκολ του Παναγίδη να έμπαινε πάλι υπό πολιορκία θα ήσουν. Εκτός και αν το πλάνο του Χιμένεθ είναι μέσα από «ποδόσφαιρο τακτικής» σαν και αυτό που είδαμε σήμερα, ο ΑΡΗΣ να βρει κάποια στιγμή τον δρόμο του. Μακάρι να τον βρει αλλά για την ώρα παραμένουμε στα χαμένα, πολύ μακριά από τον δρόμο που ψάχνουμε.

ΣΕ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΦΥΓΗ

Νέα ήττα, νέα κακή εμφάνιση, νέοι τραυματισμοί, ίδιο αγωνιστικό αδιέξοδο. Παρηγοριά στα αυτιά να μιλάμε για ένα εύθραυστό 1-0 και το δοκάρι του Παναγίδη… τα μάτια όμως δεν μπορείς να τα κοροϊδέψεις. Και ο φετινός ΑΡΗΣ δεν κοροϊδεύει κανέναν. Αυτό μπορεί, αυτό κάνει και δύσκολα υπό τις υπάρχουσες συνθήκες να δείξει κάτι το διαφορετικό.  

Σε ένα ξεκούραστο απόγευμα μετέτρεψε το επικίνδυνο παιχνίδι με τον Προμηθέα ο ΑΡΗΣ μας, επικρατώντας με 96-80! Ο εξαιρετικός και σήμερα Νουά ήταν ο κορυφαίος για την ομάδα μας, μεγαλύτερη αίσθηση όμως έκανε η πολυφωνία στην επίθεση με 7 παίκτες να έχουν διψήφιο αριθμό πόντων! Θετικά τα πρώτα δείγματα γραφής και από τον Άντζουσιτς, δείχνει ικανός να βοηθήσει ακόμη περισσότερο στη συνέχεια.

ΕΔΕΙΞΕ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΤΟΥ ΑΠΟ ΝΩΡΙΣ

Να αφήσει οριστικά πίσω του το κακό ξεκίνημα και να αρχίσει να φτιάχνει τη βαθμολογία του ήθελε ο ΑΡΗΣ μας και ακριβώς με αυτή τη λογική μπήκε μέσα στο γήπεδο. Από νωρίς έβγαλε ένταση στην άμυνα και στην επίθεση λειτουργούσε με αποφασιστικότητα. Ο Προμηθέας όμως είναι μια καλοδουλεμένη ομάδα όπου παρά το νεαρό μ.ο. ηλικίας αντιδρά ψύχραιμα στις δύσκολες καταστάσεις. Και έτσι όποτε προσπαθούσαμε να χτίσουμε μια διαφορά ασφαλείας πάντα έβρισκε τον τρόπο να απαντήσει. Το 22-22 του πρώτου δεκαλέπτου μάλλον πείσμωσε τους παίκτες μας, ανέβασαν την ένταση, έτρεξαν περισσότερο, πίεσαν με αποτέλεσμα η διαφορά να φθάσει στο +17 λίγο πριν το ημίχρονο.

ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΑΓΧΩΘΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΣΕ ΓΡΗΓΟΡΑ

Ήταν φανερό ότι είχαμε τον πρώτο λόγο και ο Προμηθέας δεν έμοιαζε ικανός να μας τρομάξει αλλά από την άλλη υπήρχε και αυτή εκνευριστική ευστοχία στα τρίποντα που σου έσπαγε τα νεύρα. Με 4 συνεχόμενα τρίποντα στο ξεκίνημα του Β ημιχρόνου η διαφορά έπεσε στους 2 πόντους! Κάτι όμως που για ακόμη μια φορά λειτούργησε μέσα στο παιχνίδι σαν καμπανάκι αφύπνισης. Από εκείνο το σημείο και μετά οι παίκτες μας πάτησαν γκάζι και δεν ξανακοίταξαν πίσω. Η συνέπεια στην άμυνα και η πολυφωνία στην επίθεση παρά τις εναλλαγές προσώπων στο βασικό σχήμα από τον Μίλισιτς επιβεβαίωνε την κυριαρχία μας στο παιχνίδι.

ΑΛΛΑΖΕΙ ΔΥΝΑΜΩΝΕΙ ΑΡΕΣΕΙ

Οι καλές εμφανίσεις(παρά την ήττα) κόντρα στην Μπασακσεχίρ και στον Παναθηναϊκό όπως και η νίκη στη Λιθουανία δεν ήταν κάτι το τυχαίο. Η ομάδα δείχνει πιο δυνατή πλέον με τον Νουά και τον Άντζουσιτς αλλά και πιο ώριμη από παιχνίδι σε παιχνίδι. Ίσως και να ήταν το πρώτο παιχνίδι το σημερινό όπου η συνύπαρξη των Τζόουνς και Μήτρου Λόνγκ όχι μόνο περιορίστηκε χρονικά αλλά και δεν εκνεύρισε όπως στα προηγούμενα. Οι 22 ασίστ, το τάισμα στον Φόρεστερ και οι πόντοι που πετύχαμε μέσα στο ζωγραφιστό είναι η απόδειξη της δουλειάς που γίνεται για τον Μίλισιτς. Έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη μας, δείχνει να ξέρει τι κάνει και αυτό φάνηκε και από την επιλογή να αφήσει εκτός τον Ίνοχ. Ακούσθηκε λίγο περίεργο… στην πράξη όμως δικαιώθηκε. Και όσο οι αποφάσεις του Μίλισιτς θα «δικαιώνονται», ο ΑΡΗΣ θα γίνεται ολοένα και καλύτερος!

ΣΕ ΑΝΟΔΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

Με 7 παίκτες διψήφιους στην επίθεση, τον Νουά να αποτελεί και πάλι σημείο αναφοράς, ένα θεωρητικά δύσκολο παιχνίδι εξελίχθηκε σε χαλαρό απογευματινό ξεμούδιασμα.  Ο ΑΡΗΣ έχει βρει πλέον τον δρόμο του και σήμερα η ομάδα μας πραγματοποιώντας μια πολύ καλή εμφάνιση αποφάσισε να το βροντοφωνάξει! Και με τον Άντζουσιτς να αφήνει καλές εντυπώσεις στο ντεμπούτο του, το κακό μας ξεκίνημα σύντομα θα μοιάζει μακρινή ανάμνηση. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Με τον Νουά να πραγματοποιεί μια ολοκληρωτική εμφάνιση(24 πόντοι – 8 ριμπάουντ) και τους Τζόουνς και Μήτρου Λόνγκ να βγαίνουν μπροστά όποτε τους χρειάστηκε η ομάδα, ο ΑΡΗΣ λύγισε την μαχητική Νεπτούνας! Οι Λιθουανοί επιδόθηκαν σε ένα ρεσιτάλ τριπόντων που αν και μας άγχωσε στο τέλος, ευτυχώς δεν τους βγήκε. Σπουδαία νίκη που μας κρατάει δυνατούς στη μάχη της πρόκρισης στην επόμενη φάση.

ΣΤΑ ΧΑΜΕΝΑ

Νωθρός και με αργή σκέψη εμφανίσθηκε η ομάδα στο γήπεδο και οι Λιθουανοί έσπευσαν να το εκμεταλλευτούν. Η γρήγορη κυκλοφορία της μπάλας έκανε με ευκολία άνω κάτω την άμυνα μας και η Νεπτούνας με συνεχόμενα τρίποντα πήρε προβάδισμα. Προβάδισμα που έφθασε μέχρι τους 13 πόντους μιας και στην άλλη πλευρά του γηπέδου οι κακές επιλογές και τα φθηνά λάθη ήταν το βασικό μας ρεπερτόριο. Το δίδυμο Τζόυνς – Μήτρου Λόνγκ για ακόμη μια φορά ήταν προβληματικό.

10’ ΗΤΑΝ ΑΡΚΕΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΜΠΡΟΣ

Ένα κακό δεκάλεπτο όμως όπως φάνηκε ήταν αρκετό για να αφυπνίσει άπαντες και πλέον μετά και τις αλλαγές του Μίλισιτς παρουσιάστηκε μια εντελώς διαφορετική ομάδα. Η είσοδος του Χάρελ και του Πουλιανίτη έσφιξαν την άμυνα, ενώ ο Κουλμπόκα άρχισε να δίνει λύσεις στην επίθεση που είχαμε κολλήσει. Ο Νουά με εξαιρετικές τοποθετήσεις κατάφερε να μαζέψει κάμποσα επιθετικά ριμπάουντ και να τα μετατρέψει σε πόντους. Και όταν έπαιρνε τη μπάλα σωστά σκόραρε είτε από κοντινή είτε από μακρινή απόσταση! Μέσα σε 16’ το παιχνίδι είχε γυρίσει ανάποδα και το -13 έγινε +17! Σε ένα χρονικό διάστημα όπου η καλή κυκλοφορία της μπάλας οδηγούσε σε πολλά ελεύθερα τρίποντα που έβρισκαν τον στόχο!

ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΕΙΧΕ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΣΟΥΤ

Εκνευριστικά επίμονη αποδείχθηκε η Νεπτούνας που δεν έλεγε να το παρατήσει το παιχνίδι. Με μια non stop σκληρή άμυνα και αψυχολόγητα εύστοχα τρίποντα – δύσκολα να τα μαρκάρεις -  κατάφεραν να ροκανίσουν τη διαφορά και να ξαναμπούν στην διεκδίκηση της νίκης. Σε αυτή την εντυπωσιακή προσπάθεια αντεπίθεσης των Λιθουανών ο ΑΡΗΣ αυτή τη φορά αντέδρασε σωστά.  Δεν αγχώθηκε, συνέχισε να είναι συνεπής στην άμυνα και με διαφορετικούς πρωταγωνιστές κάθε φορά έβρισκε τους πόντους που χρειαζόταν ώστε να φθάσει στη νίκη. Ο Μήτρου Λόνγκ πέτυχε το καθοριστικό τρίποντο όταν η διαφορά έπεσε στους 3 και εκεί κάπου τελείωσαν όλα.

ΞΕΔΙΠΛΩΣΕ ΤΙΣ ΕΠΙΘΕΤΙΚΕΣ ΤΟΥ ΑΡΕΤΕΣ

Αν βγάλεις αυτά τα πρώτα 10’ στην άκρη, η ομάδα ήταν καλή σήμερα. Πήρε πολλά πράγματα από τον Νουά που στα προηγούμενα παιχνίδια έλειπαν. Καλές άμυνες, ριμπάουντ και πόντοι με καλά ποσοστά από έναν παίκτη που κρατάει ελάχιστα τη μπάλα στα χέρια του. Η πολυφωνία στο σκοράρισμα (5 «διψήφιοι») και το 51% στο τρίποντο επιβεβαιώνουν ότι σήμερα παίξαμε πιο ορθολογικά. Είχαμε περισσότερη υπομονή, δεν έγινε κατάχρηση των μακρινών σουτ και δημιουργήθηκαν οι ιδανικές συνθήκες για αυτό το 11 στα 21. Υπήρχαν φυσικά και τα «νεκρά διαστήματα» αλλά επιτέλους είδαμε σε κάποιο σημείο του αγώνα η συνύπαρξη των Τζόουνς και Μήτρου Λόνγκ να αποδίδει. Ακόμη και στην άμυνα αν και δεχθήκαμε 87 πόντους δεν μπορούμε να πούμε ότι από το 2^ο δεκάλεπτο δεν είδαμε προσπάθεια.  

ΝΙΚΗ ΟΥΣΙΑΣ ΜΕ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Σπουδαία νίκη ψυχολογικής και βαθμολογικής σημασίας πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας κόντρα στη Νεπτούνας σε ένα παιχνίδι που χαρακτηρίστηκε από τον άναρχο τρίποντο βομβαρδισμό των Λιθουανών αλλά και την πληθωρική εμφάνιση του Νουά! Ο Γάλλος με 24 πόντους και 8 ριμπάουντ ήταν ο πιο επιδραστικός παίκτης του γηπέδου από την αρχή μέχρι το τέλος του αγώνα. Και μαζί με τους Μήτρου Λόνγκ, Τζόουνς, Κουλμπόκα και τον ακούραστο Χάρελ οδήγησαν την ομάδα σε αυτό το σημαντικό διπλό!  Ελπιδοφόρα εμφάνιση που μας κάνει να ανυπομονούμε να δούμε την ομάδα και με την προσθήκη του Άντζουσιτς. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Κοντά στο να κάνει το «μπαμ» στο πρωτάθλημα και να φύγει με ένα σπουδαίο διπλό από το ΟΑΚΑ έφθασε ο ΑΡΗΣ μας, στο τέλος όμως η διαφορά ποιότητας μεταξύ των 2 ομάδων έπαιξε τον ρόλο της. Το εκπληκτικό 2^ο δεκάλεπτο με το εντυπωσιακό ποσοστό ευστοχίας ήταν ότι καλύτερο ως τώρα μας έχει δείξει η ομάδα, ωστόσο τα προβλήματα στην οργάνωση του παιχνιδιού παραμένουν άλυτος γρίφος και παρασύρουν την ομάδα στην μετριότητα.

ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΑΠΟΔΥΤΗΡΙΑ

Η αδυναμία μας να εκδηλώσουμε μια ορθολογική επίθεση ήταν το μείζον πρόβλημα από το ξεκίνημα του αγώνα. Το δίδυμο Τζόουνς και Μήτρου Λόνγκ δεν έβγαινε, ο ΑΡΗΣ πήγαινε στην μια κακή επιλογή μετά την άλλη και όταν απέναντι σου έχεις μια ομάδα σαν τον Παναθηναϊκό το να βασιστείς αποκλειστικά στην άμυνα φαντάζει δύσκολο. Οι αντίπαλοι μας σιγά σιγά έχτισαν μια διψήφια διαφορά και έμοιαζαν να ελέγχουν με ευκολία τον ρυθμό του αγώνα.

ΑΛΛΑΞΕ ΤΟ ΠΛΑΝΟ ΜΕ ΠΟΥΛΙΑΝΙΤΗ ΚΑΙ ΞΕΚΛΕΙΔΩΣΕ Η ΕΠΙΘΕΣΗ

Η είσοδος του Πουλιανίτη στο παιχνίδι ήταν η κίνηση που μεταμόρφωσε ολικά την ομάδα μας. Ξαφνικά ο ΑΡΗΣ απέκτησε την ηρεμία που του έλειπε στην επίθεση, βρήκε τα σουτ και άρχισε να ροκανίζει την εις βάρος του διαφορά. Δεν σταμάτησε όμως εκεί. Με τον Πουλιανίτη να μοιράζει και τον Μήτρου Λόνγκ να βρίσκει το χέρι του ο ΑΡΗΣ πραγματοποίησε ένα 2^ο δεκάλεπτο όνειρο που το επέτρεψε από το -10 να φθάσει στο +10 με τη λήξη του ημιχρόνου!

ΙΔΙΑ ΛΑΘΗ, ΙΔΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Αν και ήταν ολοφάνερο ότι η ομάδα με τον Πουλιανίτη λειτουργούσε καλύτερα στο 3^ο δεκάλεπτο το σχήμα Μήτρου Λόνγκ – Τζόουνς έκανε και πάλι την εμφάνιση του. Αποτέλεσμα… μέσα σε 5’ ο Παναθηναϊκός είχε ισοφαρίσει. Η επιστροφή του Πουλιανίτη εξισορρόπησε λίγο την κατάσταση αλλά από εκεί που είχαμε τα ηνία της αναμέτρησης και τον πρώτο λόγο για τη νίκη, φαινόταν η αυτοπεποίθηση μας να έχει κλονιστεί. Από την άλλη πλευρά ο Παναθηναϊκός βρίσκοντας λύσεις από πολλούς παίκτες κατάφερε να προσπεράσει στο σκορ και στα τελευταία κρίσιμα λεπτά να μπει με ένα «μαξιλαράκι» 4-5 πόντων. Σε εμάς η συγκέντρωση είχε χαθεί εντελώς και οι κακές επιλογές που οδηγούσαν σε φθηνά λάθη εξάλειψαν κάθε πιθανότητα διεκδίκησης της νίκης.

ΚΑΛΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΑΛΛΑ ΘΕΛΕΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΑΚΟΜΗ

Απρόσμενα καλός ήταν ο ΑΡΗΣ σήμερα, με την εμφάνιση του στο 2^ο δεκάλεπτο να ήταν από τις κορυφαίες των τελευταίων ετών. Η βελτίωση στην άμυνα με τη συμμετοχή του Νόα αλλά και τη γενικότερη προσαρμογή στα θέλω του Μίλισιτς ήταν και σήμερα εμφανής. Ενώ και τα ποσοστά ευστοχίας έξω από τα 6.75 ήταν εξαιρετικά αν έχει κάποια αξία. Όσο όμως δεν δίνεται μια οριστική λύση στον «άσσο» το πρόβλημα παραμένει. Όταν η μπάλα πάει στα χέρια του Τζόουνς ή του Μήτρου Λόνγκ και η οδηγία είναι να «μοιράσουν παιχνίδι» αντί να σκοράρουν ξεκινάνε τα μπερδέματα. Αντιθέτως όταν έχει άλλος αυτόν τον ρόλο όπως για παράδειγμα ο Πουλιανίτης όλα λειτουργούν καλύτερα. Δεν ξέρω αν θα εμπιστευτεί περισσότερο τον Πουλιανίτη ο Μίλισιτς ή θα δώσει και έναν αντίστοιχο ρόλο και στον Μποχωρίδη για κάποια λεπτά, όσο όμως διαρκεί αυτή η κατάσταση αχρηστεύουμε τους παίκτες στο 4 και στο 5. Πως να σκοράρει ο Νόα ή ο Ίνοχ αν δεν πάρει σωστά τη μπάλα; Μάλιστα με τον τρόπο που διαχειρίζεται  τα γκαρντ ο Μίλισιτς μάλλον τα πράγματα για την επιλογή του ξένου που αναμένεται να αποκτηθεί και η απόφαση για το ποιος θα μένει εκτός εγχώριων διοργανώσεων περιπλέκεται.

ΠΑΛΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΑ ΈΧΑΣΕ

Το βραχυκύκλωμα των τελευταίων λεπτών… πλήρωσε και σήμερα ο ΑΡΗΣ μας στο ΟΑΚΑ κόντρα στον Παναθηναϊκό. Η εντυπωσιακή αντίδραση του 2^ου δεκαλέπτου που οδήγησε από το -10 στο +12 τελικά δεν αποδείχθηκε αρκετή. Στο τέλος φάνηκε η έλλειψη μιας ηγετικής μορφής που θα έπαιρνε τα μεγάλα σουτ που χρειαζόμασταν. Σε αντίθεση με τους αντιπάλους μας που είχαν μπόλικους και όταν χρειάστηκε έκαναν τη δουλειά τους. Καλή η προσπάθεια, βελτιώνεται η ομάδα αλλά θέλει πολύ δουλειά ακόμη για να στρώσει.

ΥΓ. Άντε πες μου τώρα έτσι όπως τα διαχειρίζεται τα γκαρντ ο Μίλισιτς τι στυλ παίκτη παίρνεις; Ηγέτη σκόρερ; Ή έμπειρο οργανωτή πασέρ; Και ποιον αφήνεις έξω από πρωτάθλημα και κύπελλο;

Επί 30’ ο ΑΡΗΣ μας όρθωνε το ανάστημα του στην Μπαχτσεσεχίρ διεκδικώντας με αξιώσεις τη νίκη, στο τελευταίο όμως δεκάλεπτο τα κατέστρεψε όλα! Η συγκέντρωση και η αποφασιστικότητα των παικτών βιάστηκε να φύγει για τα αποδυτήρια και από εκεί που η ομάδα σε έπειθε ότι μπορούσε να πάρει μια σημαντική νίκη, φρόντισε να μας υπενθυμίσει όλα τα στραβά της. Κατήφεια στις κερκίδες του σχεδόν κατάμεστου Nick Galis, με τον κόσμο να τα δίνει όλα αλλά στο τέλος να φεύγει απογοητευμένος.

ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ ΝΑ ΠΑΛΕΨΕΙ

Πιο έτοιμος από ποτέ έμοιαζε ο ΑΡΗΣ μας στο ξεκίνημα του αγώνα, με τους Τούρκους μάλλον να αιφνιδιάζονται με το δυνατό ξεκίνημα μας. Το 23-14 λίγο πριν το τέλος του 1^ου δεκαλέπτου ήταν το αποτέλεσμα της καλής αμυντικής λειτουργίας αλλά και της αποτελεσματικότητας του Κουλμπόκα που μπήκε φουριόζος στο γήπεδο.

ΓΙΑ 30’ ΕΚΑΝΕ ΚΟΥΜΑΝΤΟ

Χωρίς να κάνουμε κάτι το εντυπωσιακό στην επίθεση αλλά δείχνοντας ιδιαίτερο ζήλο στην άμυνα καταφέραμε να διατηρήσουμε ένα ελαφρύ προβάδισμα για σχεδόν 30’. Οι Τούρκοι ανέβασαν την πίεση δημιουργώντας μας προβλήματα στην επίθεση αλλά στην άλλη πλευρά του γηπέδου δυσκολευόντουσαν πάρα πολύ να σκοράρουν και αυτός ήταν ο βασικός λόγος που παραμέναμε έστω και οριακά μπροστά στο σκορ.

ΟΛΑ ΛΑΘΟΣ

Σαν να γύρισε διακόπτης με το που ξεκίνησε η 4^η περίοδος και γύρισε στην ένδειξη ΟΛΑ ΛΑΘΟΣ. Γρήγορα ανούσια φάουλ, φθηνά λάθη, κακές επιλογές στην επίθεση και γρήγορα γρήγορα από εκεί που ήμασταν στη θέση του οδηγού βρεθήκαμε ζαλισμένοι και ανήμποροι να αντιδράσουμε στην αντεπίθεση διαρκείας των Τούρκων. Μέσα σε κάτι λιγότερο από 3’ το προβάδισμα των 5 πόντων έγινε -1 . Το χειρότερο από όλα ήταν ότι η ομάδα είχε χάσει τη συγκέντρωση της, είχε χάσει την αποφασιστικότητα της και έμοιαζε εγκλωβισμένη σε μια κατάσταση πανικού. Πανικός που όσο κυλούσε ο χρόνος γινόταν και πιο έντονος επιτρέποντας στους αντιπάλους μας να πάρουν στο τέλος τη νίκη χωρίς άγχος.

ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΑΜΥΝΑ, ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ

Για έναν προβληματικό ΑΡΗ που ακόμη ψάχνει την αγωνιστική του ταυτότητα, το αποψινό παιχνίδι είχε πολύ υψηλό βαθμό δυσκολίας. Έχοντας ως βάση αυτό θα μπορούσαμε να πούμε ότι σε γενικές γραμμές στάθηκε καλά η ομάδα. Η βελτίωση στην άμυνα είναι πλέον αισθητή σε τέτοιο βαθμό που είναι ικανή να σου δώσει νίκες όπως αυτή κόντρα στη Μύκονο αλλά παραλίγο και σήμερα μιας και για 30’ έκανε τη δουλειά της. Όταν όμως το χάος στην επίθεση παραμένει δεν γίνεται να κερδίσεις μόνο παίζοντας άμυνα. Ο Μίλισιτς επιμένει στους Μήτρου Λόνγκ και Τζόουνς για την οργάνωση της επίθεσης και αυτό έχει τις επιπτώσεις του. Όπως έχει τις επιπτώσεις του και η αφλογιστία του Φόρμπς(που σήμερα δεν εμψυχώθηκε). Εναποθέτεις σε 2 παίκτες σχεδόν όλη την δουλειά στην επίθεση και τους επιφορτίζεις διαρκώς με το δίλλημα σκόρερ ή πασέρ. Για αυτό οι πολλές κακές επιλογές, τα λάθη και η αστοχία. Για αυτό και οι ψηλοί φαίνονται άσχετοι και όποιος σκοράρει το κάνει σχεδόν πάντα με προσωπική ενέργεια και όχι μέσω μιας ασίστ ή ενός συστήματος. Διορθώνεται εκ των έσω το πρόβλημα της οργάνωσης του παιχνιδιού; Μάλλον όχι και σίγουρα όχι με τους Τζόουνς και Μήτρου Λόνγκ σε έναν ρόλο που δεν τον νιώθουν και δεν μπορούν να τον ακολουθήσουν. Κατά τα άλλα ο Νουά βοήθησε και θα βοηθήσει και ο Φόρμπς θα πρέπει επιτέλους να αντικατασταθεί… με έναν παίκτη ικανό να βγει μπροστά.

ΚΡΑΤΑΜΕ ΤΑ 3 ΔΕΚΑΛΕΠΤΑ

Κόντρα σε ένα εκ των βασικών φαβορί για την κατάκτηση του Eurocup o ΑΡΗΣ μας για 30’ έδειχνε αποφασισμένος να πάρει αυτή τη σημαντική νίκη. Στο τέλος όμως… λύγισε από τις αδυναμίες του και παραδόθηκε στην ανωτερότητα των αντιπάλων. Κρατάμε την καλή εικόνα των 3 δεκαλέπτων και το ενθαρρυντικό ντεμπούτο του Νουά ελπίζοντας ότι η ενίσχυση της ομάδας δεν θα τελειώσει εδώ. Γιατί ο ΑΡΗΣ δεν γίνεται να αρκείται μόνο σε καλές εμφανίσεις.

ΥΓ. Τα είπαμε για την «εμψύχωση» του Φόρμπς στα προηγούμενα παιχνίδια… Να είναι καλά το παλικάρι του ευχόμαστε το καλύτερο στην καριέρα του αλλά ο ΑΡΗΣ αυτή τη στιγμή χρειάζεται έναν σκόρερ που δεν θα αγχώνεται όποτε έχει την μπάλα στα χέρια.