Σε ένα απολαυστικό παιχνίδι για κάθε φίλο του μπάσκετ και ένα ευχάριστο φινάλε ειδικά για εμάς τους Αρειανούς, ο ΑΡΗΣ επικράτησε της ΑΕΚ με 93-91 στο κλειστό των Άνω Λιοσίων! Αλύγιστη η ομάδα παρά τις απουσίες, το νευρικό ξεκίνημα και το γρήγορο φόρτωμα με φάουλ βρήκε αστείρευτες ψυχικές δυνάμεις και πήρε μια σπουδαία νίκη. Αρχηγός με όλη την σημασία της λέξεως ο Βασίλης Τολιόπουλος με 25 πόντους, 10 ασίστ και μερικά σπουδαία σουτ που «σκότωσαν» την ΑΕΚ. Ενθουσιασμός στον κόσμο που βλέπει το γιορτινό κλίμα της περασμένης Τετάρτης να συνεχίζετε!

ΝΕΥΡΙΚΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΕΚΡΗΚΤΙΚΗ ΑΕΚ

Η ΑΕΚ είναι μια ομάδα που τρέχει και βγάζει ένταση σε αρκετά σημεία της αναμέτρησης αλλά μάλλον ο τρόπος με τον οποίο μπήκε στο παιχνίδι αιφνιδίασε τους παίκτες μας. Πιθανόν να είχε να κάνει και με το ότι στην άκρη του μυαλού τους υπήρχε το ποσοτικό πρόβλημα στην περιφέρεια λόγω της απουσίας του Στάρκ, του Μποχωρίδη και του Φίλιου. Το αποτέλεσμα ήταν η ομάδα να κυκλοφορεί την μπάλα με τεράστια νευρικότητα και το ένα λάθος να διαδέχεται το άλλο. Η ΑΕΚ προσπάθησε να το εκμεταλλευτεί χτίζοντας μια διαφορά 8 πόντων αλλά ο ΑΡΗΣ έδειχνε να προσαρμόζεται στο παιχνίδι και να βρίσκει τους τρόπους να μειώνει το σκορ με τους Σανόγκο, Γκάλινατ και Μπάκστον να έχουν κέφια.

Η ΑΠΕΙΛΗ ΤΩΝ ΦΑΟΥΛ ΚΑΙ Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ

Με τον Καστρίτη από τον πάγκο να διαβάζει σιγά σιγά το παιχνίδι των αντιπάλων και να προσαρμόζει ανάλογα τα πλάνα του ο ΑΡΗΣ άρχιζε να πατάει ολοένα και καλύτερα και στις 2 πλευρές του γηπέδου. Με όλους όσους έριχνε ο κόουτς στο παρκέ να δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό ο ΑΡΗΣ προσπέρασε, πήρε ένα μικρό προβάδισμα 5 πόντων και ανάγκασε την ΑΕΚ να κυνηγάει το σκορ. Μοναδικό πρόβλημα σε εκείνο το σημείο ήταν τα φάουλ που είχαν χρεωθεί οι Γκάλινατ και Κατσίβελης αλλά και οι ανάσες των περιφερειακών μιας και η ΑΕΚ ξεκάθαρα στόχευε στις απουσίες μας.

ΑΛΥΓΙΣΤΟΣ ΠΕΙΣΜΑΤΑΡΗΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Τα φάουλ και η κούραση ανάγκαζαν τον Καστρίτη σε πολλές αλλαγές και την ομάδα να παλεύει διαρκώς να διατηρήσει τη συγκέντρωση της. Προς στιγμή τη χάσαμε και η ΑΕΚ που δεν το έβαζε κάτω βρήκε την ευκαιρία να προσπεράσει στο σκορ. Μάλιστα το +4 και το μομέντουμ έδειχνε ότι η ΑΕΚ είχε βρει τον ρυθμό της. Τα φαρμακερά σουτ του Γκάλινατ και το «δολοφονικό ένστικτο» του Τολιόπουλου που σόκαρε την ΑΕΚ από τα 6.75 ήταν αυτά που έγειραν την πλάστιγγα της νίκης στην πλευρά μας.

Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΧΡΩΣΤΟΥΣΕ

Εδώ και καιρό ο ΑΡΗΣ χάνει κερδίζει δεν παίζει καλά. Πιθανόν για τους λόγους που έχουμε σχολιάσει αρκετές φορές εδώ και πέρα αλλά και πρόσφατα ανέλυσε και ο κόουτς στην συνέντευξη τύπου μετά το παιχνίδι με τους Μαυροβούνιους. Σήμερα όμως η ίδια ομάδα, με περισσότερα προβλήματα από ότι στα προηγούμενα παιχνίδια έπαιξε φανταστικά. Ακόμη και αν το ξεκίνημα δεν ήταν καλό και η ΑΕΚ έδειχνε αποφασισμένη, όλοι όσοι πάτησαν παρκέ ήταν πνευματικά έτοιμοι να παλέψουν με όλες τους τις δυνάμεις. Το ίδιο και ο κόουτς που στην μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα κατάφερε να διαχειριστεί ιδανικά τους παίκτες του παρά την όποια κούραση και φάουλ αλλά και να βρει τα κατάλληλα σχήματα για να φθάσουμε στη νίκη. Ο Μπάξτον βελτιωμένος από παιχνίδι σε παιχνίδι, ο Κατσίβελης επανέρχεται, ο Μπλούμπεργκς ξανά πολυεργαλείο, ο Χάρελ σήμερα ευχάριστα αλλοπρόσαλλος, ο Σανόγκο θύμισε τον παίκτη πριν τον τραυματισμό του και ο Γκάλινατ πιο αποτελεσματικός από ποτέ. Και όταν φθάνουν τα κρίσιμα και η μπάλα ζυγίζει 100 κιλά, εσύ έχεις μέσα έναν ΑΡΧΗΓΟ σαν τον Τολιόπουλο με @@ κιλά δεν φοβάσαι τίποτα! Οπότε καταλήγουμε ότι ναι μεν οι απουσίες παίζουν τον ρόλο τους αλλά όταν ο Καστρίτης και οι παίκτες του θέλουν… όλα τα μπορούν!

ΑΧΑΜΠΑΡΟΣ ΜΑΧΗΤΗΣ ΚΑΙ ΝΙΚΗΤΗΣ

Αχάμπαρος… μαχητής ο ΑΡΗΣ από την αρχή μέχρι το τέλος! Τι και αν ξαφνικά 2 βασικοί παίκτες απουσιάζουν από το παιχνίδι και οι άλλοι 2 σου έχουν φορτωθεί με φάουλ από νωρίς; ΑΡΗΣ είσαι! Αδιαφορείς για τις στραβές, παλεύεις με όλες σου τις δυνάμεις και στο τέλος φεύγεις νικητής! Αρχηγάρα ο Τολιόπουλος με 25 πόντους, 10 ασίστ και μερικές καθοριστικές βόμβες έκλεισε το σπίτι της αξιόμαχης ΑΕΚ. Πολλά συγχαρητήρια στην ομάδα για την σημαντική νίκη και την αρ@#δάτη εμφάνιση που μας κάνει υπερήφανους! ΕΤΣΙ ΡΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Ζούμε για τη στιγμή να δούμε αυτή την ομάδα με όλους τους παίκτες υγιείς.

Με ένα εντυπωσιακό φόλοου κάρφωμα του Γκάλινατ 0.8’’ πριν τη λήξη ο ΑΡΗΣ πήρε τη νίκη απέναντι στην Μπουντούτσνοστ και αγκάλιασε την πρόκριση! Κακή η ομάδα για περίπου 3 δεκάλεπτα, μεταμορφώθηκε στο 4^ο δεκάλεπτο όπου με την ώθηση της εκστασιασμένης από την ποδοσφαιρική πρόκριση κερκίδα έκανε την ολική ανατροπή έστω και με αυτόν τον περιπετειώδη τρόπο. Κλίμα γιορτής στο Nick Galis Hall με το 2 στα 2 να φωτίζουν μια σπουδαία ΑΡΕΙΑΝΗ βραδιά.

ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΙΖΕΙ ΑΜΥΝΑ

Στο ίδιο μοτίβο ακριβώς με τα τελευταία μας παιχνίδια, και σήμερα ο ΑΡΗΣ μπήκε σαν υπνωτισμένος. Πολύ κουρασμένος για να παίξει άμυνα, πολύ ταλαιπωρημένος για να πάρει τις σωστές επιλογές στην επίθεση. Έτσι έμοιαζε παρά το ότι ο Τολιόπουλος μπήκε ζεστά και φόρτωνε το αντίπαλο καλάθι.  Και σαν σε επανάληψη όταν ξεκίνησαν τα λάθη στην επίθεση οι Μαυροβούνιοι που είχαν κυριαρχήσει μέσα στη ρακέτα μας ξέφυγαν με +11. Διαφορά που για περίπου 2 δεκάλεπτα παλεύαμε να μειώσουμε και δεν μπορούσαμε.

Η ΘΕΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΚΡΙΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΛ.ΒΙΚΕΛΙΔΗΣ ΜΕ ΦΟΡΑ ΓΙΑ ΤΗ ΝΙΚΗ ΣΤΟ NICK GALIS HALL

Στην τελευταία περίοδο η ομάδα έκανε αυτό που κάνει πάντα. Έπαιξε σαν ΑΡΗΣ! Πιεστική άμυνα, δυνατά στις μονομαχίες για τα ριμπάουντ και αποφασιστικότητα στην επίθεση. Οι Μαυροβούνιοι άντεχαν και απαντούσαν κάθε φορά που πηγαίναμε να ισοφαρίσουμε αλλά φαινόταν ότι κάτι έχει αλλάξει. Περίπου 6’ πριν το φινάλε… και τα vibes από το εύστοχο πέναλτι του Βεστράτε στο Κλ.Βικελίδης καταφθάνουν στο Nick Galis Hall! Απότομα το Παλέ γεμίζει, τρέλα ξεχειλίζει από παντού και ο κόσμος μπαίνει δυνατά πλέον στο παιχνίδι για να το γυρίσει.  Ο Τολιόπουλος ασπάστηκε την θετική αύρα του κόσμου και με διαδοχικά μεγάλα καλάθια έφερε τον ΑΡΗ μια ανάσα από τη νίκη. Μια ανάσα από το εντυπωσιακό άλμα του Γκάλινατ που άρπαξε την μπάλα από το άστοχο τρίποντο του Χάρελ και την κάρφωσε στο καλάθι!

ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ ΚΑΛΑ …ΑΛΛΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙ

Must win ήταν το σημερινό παιχνίδι και παρά την μέτρια εικόνα η ομάδα μας τα κατάφερε και έκανε το αποφασιστικό βήμα για την πρόκριση. Και αυτό είναι ίσως το μοναδικό θετικό που μπορούμε να κρατήσουμε από την αποψινή βραδιά. Όπως φυσικά και την σπουδαία εμφάνιση του Τολιόπουλου αλλά και την θετική παρουσία του Μποχωρίδη για ακόμη ένα παιχνίδι που δείχνει να ανεβαίνει. Κατά τα άλλα… τραυματισμοί; ιώσεις; κούραση; ή πιο απλά η ομάδα δεν παίζει καλά. Οι λόγοι ή οι δικαιολογίες δεν έχουν σημασία. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι η ομάδα εδώ και καιρό παρουσιάζεται νωθρή, ξεχνάει να κάνει βασικά πράγματα όπως μπλοκ αουτ, είναι μπερδεμένη στο πως θέλει να παίξει άμυνα, επίθεση με ατομικές ενέργειες μόνο και έχει φθάσει πλέον στο σημείο να μην βάζει και βολές. Δεν ήταν τόσο καλοί οι αντίπαλοι μας σήμερα για να κριθεί έτσι το παιχνίδι. Εμείς δεν ήμασταν αυτοί που έπρεπε. Μακάρι όλο αυτό να οφείλεται όντως σε κάποιους «περαστικούς» παράγοντες και όταν όλοι οι παίκτες είναι υγιείς να ξαναβρεί ο ΑΡΗΣ την αγωνιστική του ταυτότητα. Αν όμως δεν έχει να κάνει με συγκυρίες όλο αυτό τότε σε λίγο που θα ξεκινήσουν τα κρίσιμα θα υπάρξει πρόβλημα.

ΔΕΝ ΕΧΑΝΕ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ

Πολύ λίγοι… οι Μαυροβούνιοι για να μας χαλάσουν την βραδιά και ο Γκάλινατ ήταν εκεί για να διασφαλίσει ότι το πάρτι που ξεκίνησε από το Κλ.Βικελίδης θα συνεχιστεί και στο Nick Galis Hall! Τρομερός ο Τολιόπουλος πάλευε σχεδόν μόνος του μέχρι να μπει και ο κόσμος στην εξίσωση και με την θετική ενέργεια της ποδοσφαιρικής πρόκρισης να σπρώξει την ομάδα προς τη νίκη.  Μέτριος ο ΑΡΗΣ σήμερα αλλά από την στιγμή που πήρε αυτό που ήθελε, τέλος καλό, όλα καλά! 2 στα 2 και ΓΙΝΕ ΑΡΗΣ ΝΑ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙΣ!

Τεράστιος Κουέστα από την αρχή μέχρι το τέλος της αναμέτρησης, υπέγραψε την πρόκριση με 2 αποκρούσεις στην ψυχοφθόρα διαδικασία των πέναλτι! Προηγήθηκε η ΑΕΚ στις καθυστερήσεις του πρώτου ημιχρόνου που ήταν σαφώς ανώτερη, αντέδρασε η ομάδα μας στην επανάληψη και κατάφερε να ισοφαρίσει στο 59’. Το παιχνίδι οδηγήθηκε στην παράταση, κατέληξε στα πέναλτι και εκεί ο ΑΡΗΣ έσπασε την αρνητική παράδοση παίρνοντας μια σπουδαία πρόκριση με τον κόσμο έξω από το γήπεδο αλλά και στο Nick Galis Hall να τραγουδάει εκστασιασμένος!

ΚΑΛΥΤΕΡΗ Η ΑΕΚ, ΜΑΣ ΑΝΑΓΚΑΣΕ ΝΑ ΚΛΕΙΣΤΟΥΜΕ

Σχεδόν την ίδια ενδεκάδα που αγωνίσθηκε στο πρώτο παιχνίδι με την ΑΕΚ αλλά και στο νικηφόρο ντέρμπι με τον πόακ  εμπιστεύτηκε ο Μάντζιος σήμερα, δείχνοντας ξεκάθαρα τη διάθεση να αντιμετωπίσει και αυτό το παιχνίδι όπως τα 2 προηγούμενα. Ωστόσο η ΑΕΚ είχε διαφορετική άποψη και προσπάθησε να βρει το γκολ το με μανία όσο πιο γρήγορα μπορούσε. Μάλιστα τα ανεβάσματα και οι ευκαιρίες του Βίντα έδειχναν ότι η ΑΕΚ δεν είχε μπει καν στην διαδικασία «διαχείρισης» ή «διαβάσματος» του αγώνα και ήρθε για να επιβεβαιώσει την ανωτερότητα της με συνοπτικές διαδικασίες. Κάτι που πιθανόν να μας αιφνιδίασε μιας και ο ΑΡΗΣ παρόλο που αμυνόταν με επιτυχία δεν μπορούσε να συγκεντρωθεί καθόλου στην επιθετική ανάπτυξη του παιχνιδιού και έμοιαζε ακίνδυνος. Ακόμη και τα λάθη της ΑΕΚ στα πρώτα 45’ κατέληξαν σε αδιάφορες φάσεις. Το γκολ της ΑΕΚ στις καθυστερήσεις του πρώτου ημιχρόνου μάλλον έμοιαζε με απονομή δικαιοσύνης για ότι είχαμε δει μέχρι εκείνο το σημείο.

ΑΝΤΕΔΡΑΣΕ, ΙΣΟΦΑΡΙΣΕ ΚΑΙ ΑΝΤΕΞΕ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Αυτό το 0-1 σε συνδυασμό με την νευρική και προβληματική εικόνα του πρώτου ημιχρόνου δεν μας άφηναν πολλά περιθώρια. Ο ΑΡΗΣ έπρεπε να αντιδράσει και αυτό ακριβώς έκανε με το που πάτησε χορτάρι στο Β ημίχρονο. Δεν ήταν ότι κυριάρχησε στο παιχνίδι και έκλεισε την ΑΕΚ στην εστία της, αλλά οι παίκτες μας είχαν μπει αποφασισμένοι αφήνοντας οποιαδήποτε αρνητική σκέψη στην άκρη.  Σε αυτό βοήθησαν και τα αντανακλαστικά του Μάντζιου όπου διέκρινε την συνολική δυσλειτουργία σε άμυνα και επίθεση και αποφάσισε να βάλει τους Φετφατζίδη και Ζαμόρα μέσα αντί για τους Σαβέριο και Ντουκουρέ που ήταν μετριότατοι και να μεταφέρει τον Νταρίντα πίσω προσπαθώντας να συμμαζέψει την όλη κατάσταση. Κάτι που δούλεψε μιας και ο ΑΡΗΣ όχι μόνο φάνηκε να πατάει καλύτερα αλλά κατάφερε και στο 59’ να ισοφαρίσει με την κεφαλιά του Μορόν. Η ΑΕΚ στη συνέχεια ανέβασε και άλλο την πίεση αλλά ο ΑΡΗΣ όχι μόνο έδειχνε να αντέχει αλλά έμοιαζε και ικανός πλέον να βγει και μπροστά για ένα δεύτερο γκολ. Οι χαμένες ευκαιρίες του Νταρίντα και του Σουλεϊμάνοφ στην κανονική διάρκεια θα μπορούσαν να είχαν οδηγήσει στην ολική ανατροπή όπως και το σουτ του Ρόουζ λίγο πριν πάμε στα πέναλτι.  Όσο για τα μετόπισθεν εκεί υπήρχε ο Κουέστα όπου με καλά αντανακλαστικά  και σωστές τοποθετήσεις έκανε τις ευκαιρίες της ΑΕΚ να μοιάζουν ακίνδυνες.

ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΕ, ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΗΚΕ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕ

Σπάνια βλέπεις τον ΑΡΗ να κερδίζει σε παιχνίδια που δεν είναι καλύτερος και αυτό όποτε το πετυχαίνει έχει την ιδιαίτερη αξία του. Ακόμη και αν μιλάμε για νίκη στα πέναλτι. Αυτή τη φορά το πλάνο νίκης του Μάντζιου δεν απέδωσε τα αναμενόμενα και στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα ο αντίπαλος έμοιαζε καλύτερος και πιο αποφασισμένος για να πάρει τη νίκη. Το ότι όμως δεν επέμεινε σε ότι είχε σχεδιάσει, ανακάτεψε την τράπουλα από νωρίς στο Β ημίχρονο και κατάφερε να ισορροπήσει ως ένα σημείο την υπεροχή της ΑΕΚ είναι ίσως αυτό που μας οδήγησε στην πρόκριση. Στο ίδιο τέμπο και οι παίκτες που αν και στα πρώτα 45’ δεν τους έβγαινε το παιχνίδι, στο Β ημίχρονο έδειξαν ένα καλύτερο πρόσωπο. Κάτι που αποτυπώθηκε και από τις ευκαιρίες που δημιουργήσαμε μέχρι και το τέλος της παράτασης σε αντίθεση  με το Α’ ημίχρονο.  Στη διαδικασία των πέναλτι μπορεί ο Φέτφα να μας στεναχώρησε άλλα ο Κουέστα ήταν εκεί για να αποκαταστήσει την τάξη και να στείλει τον ΑΡΗ στην επόμενη φάση. Και όταν μιλάμε για παιχνίδια όπου κρίνονται τίτλοι ή μια σημαντική πρόκριση το μόνο που μετράει είναι να πετύχεις τον στόχο σου. Το αν έπαιξες καλά ή όχι, είχες πολλές ή λίγες ευκαιρίες, ήσουν τυχερός ή άτυχος δεν έχει καμία σημασία. Ο ΑΡΗΣ είχε στόχο την πρόκριση σε αυτά τα 2 παιχνίδια με την ΑΕΚ και το πέτυχε! Όλα τα άλλα είναι ψιλά γραμμάτα.

ΞΟΡΚΙΣΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΑ ΤΩΝ ΠΕΝΑΛΤΙ ΚΑΙ ΠΡΟΚΡΙΘΗΚΕ

Δεν μας πάνε τα πέναλτι και αυτό δεν είναι μυστικό… Οπότε το ότι το παιχνίδι πήγε στα πέναλτι μόνο καλό δεν ήταν για την ψυχολογική μας υγεία. Ευτυχώς όμως ο Κουέστα μας χρωστούσε κάτι από παλιά και σήμερα αποφάσισε να μας το ξεχρεώσει. Με τις 2 αποκρούσεις του στην διαδικασία των πέναλτι ήταν αναμφίβολα ο MVP του αγώνα και αυτός που έκρινε την πρόκριση. Τα πανηγύρια και το ξέσπασμα όλων μας εντός και εκτός των γηπέδων που αγωνιζόταν η ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ  ήταν απολύτως φυσιολογικά και ας μιλάμε μόνο για πρόκριση στους «8».  Αρκεί όταν τελειώσουν οι πανηγυρισμοί όλοι μας και κυρίως ο Μάντζιος με τους παίκτες του να συνειδητοποιήσουμε ότι σήμερα έγινε το πρώτο και πιο αποφασιστικό βήμα μέχρι το επόμενο. Έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ τρέλανε μας και άλλο!

ΥΓ. Για τις διαιτητικές αποφάσεις του προκλητικού Νταμπάνοβιτς ότι και να πούμε είναι λίγο...

ΥΓ2. Και τώρα η σειρά του Ολυμπιακου.

Με 10 χαμένες βολές,  πολλά λάθη σε φαινομενικά δικές του κατοχές και κάμποσα  άτσαλα τελειώματα αντί για εύκολους πόντους δεν κερδίζεις κανέναν. Πόσο μάλλον την αξιόμαχη Καρδίτσα μέσα στην έδρα της όπου είχε και το σπρώξιμο της διαιτητικής τριάδας. Ωστόσο ο ΑΡΗΣ δεν θα πρέπει να ασχοληθεί με οτιδήποτε άλλο πέρα από τα δικά του θέματα μιας και μετά τη Ρουμάνια και σήμερα προβλημάτισε έντονα με την αγωνιστική του συμπεριφορά. Συνεχίζει να κουράζει ο Καστρίτης με τις δηλώσεις του.

ΑΣΥΝΕΠΗΣ ΣΤΑ ΑΜΥΝΤΙΚΑ ΤΟΥ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ

Επαναλαμβανόμενη σύμπτωση παύει να είναι σύμπτωση. Και όταν ο ΑΡΗΣ στα τελευταία παιχνίδια επιμένει να μπαίνει νωθρά και να μην θυμίζει την προς στιγμή κορυφαία άμυνα του Eurocup τότε μάλλον δεν μιλάμε για συγκυρίες. Έτσι και απέναντι στην Καρδίτσα το παιχνίδι στο πρώτο δεκάλεπτο πήγε στην επίθεση με τους Μπλούμπεργκς, Μποχωρίδη και Γκάλινατ να μην επιτρέπουν στην Καρδίτσα να χτίσει διαφορά. Όταν όμως δεν βρίσκεις τους τρόπους να περιορίσεις τα ατού του αντιπάλου τότε αργά ή γρήγορα θα το πληρώσεις όπως και έγινε στο δεύτερο δεκάλεπτο με την Καρδίτσα να φθάνει στο +12. Σε ένα χρονικό διάστημα όπου ο Καστρίτης ρίσκαρε να παίξει χωρίς ψηλό και οι αντίπαλοι μας το εκμεταλλεύτηκαν βρίσκοντας εύκολους πόντους και πολλά επιθετικά ριμπάουντ.

ΘΥΜΗΘΗΚΕ ΤΗΝ ΑΜΥΝΑ, ΞΕΧΑΣΕ ΟΜΩΣ ΝΑ ΒΑΖΕΙ ΒΟΛΕΣ

Στο δεύτερο ημίχρονο είδαμε τον ΑΡΗ που περιμέναμε να δούμε από το πρώτο τζάμπολ. Επιθετική άμυνα με υψηλή ένταση, αποφασιστικότητα στις προσπάθειες και μαχητικότητα σε κάθε διεκδίκηση της μπάλας. Χάρη σε αυτή την άμυνα καλύψαμε τη διαφορά και προσπεράσαμε στο σκορ περίπου 15’ πριν τη λήξη δείχνοντας ικανός να φθάσει στη νίκη.  Ανασταλτικός παράγοντας σε όλη αυτή την προσπάθεια οι χαμένες βολές. Εύκολοι πόντοι στα σκουπίδια που έδειχναν να μας επηρεάζουν και ψυχολογικά μιας και αυτή η αστοχία επεκτάθηκε σε όλες τις γραμμές του γηπέδου. Άστοχος στις βολές, άστοχος στα μακρινά σουτ, άστοχος μέχρι και σε λέιαπ… Δύσκολα έβρισκε πόντους η ομάδα, ακόμη πιο  δύσκολα έβγαζε άμυνες όταν φθάσαμε στα κρίσιμα.  Η Καρδίτσα πήρε μια νίκη ίσως πιο εύκολα και από ότι περίμενε με τον ΑΡΗ μας σε ακόμη ένα παιχνίδι να είναι κατώτερος των περιστάσεων. Πήγε στράφι η καλή απόδοση του Μποχωρίδη αλλά και του Μπάξτον που πέρα από τα εντυπωσιακά καρφώματα σήμερα έδωσε σημεία ζωής σε άμυνα και ριμπάουντ.

ΑΔΥΝΑΤΕΙ ΝΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Με εξαίρεση το ξεκίνημα του τρίτου δεκαλέπτου ο ΑΡΗΣ δεν ήταν αυτός που έπρεπε σήμερα. Ήταν soft, ήταν επιπόλαιος και αδιόρθωτος μιας συνεχίζει να κάνει τα ίδια λάθη ξανά και ξανά. Ακόμη και αν Μπάνκστον και Σόουζα δείχνουν σημάδια βελτίωσης σε ατομικό επίπεδο, σε ομαδικό επίπεδο δεν υπάρχει καμία διαφορά. Όποτε  παίζουμε με αντίπαλο που «μπουκάρει» στη ρακέτα έχουμε πρόβλημα. Και όμως τίποτα δεν αλλάζει. Ούτε καν αυτά που ακούμε μετά από τέτοιες εμφανίσεις. 2 παιχνίδια την εβδομάδα, ταξίδια από εδώ, ταξίδια από εκεί, τραυματισμοί, 6 ξένοι στην Ελλάδα, 7 ξένοι στην Ευρώπη και μια κατάσταση που ο Καστρίτης πρώτα από όλους ζορίζεται να διαχειριστεί. Αν μάλιστα λάβουμε σοβαρά τις δηλώσεις του μετά και το σημερινό παιχνίδι μάλλον δυσκολεύεται να αντιληφθεί την όλη κατάσταση και θεωρεί φυσιολογικό η ομάδα να έχει τόσες μεταπτώσεις στην απόδοση της.  Φυσιολογικό ως ένα σημείο ,  αποδεκτό όμως όχι. Και εκεί ακριβώς είναι το πρόβλημα του ΑΡΗ αυτή την χρονική περίοδο. Ο κόσμος βλέπει δυνατότητες και ζητάει το κάτι παραπάνω, η ομάδα όμως συνεχίζει να επιμένει και να αρκείται στην προσπάθεια. Κάπως έτσι μόνο μπορεί να εξηγηθεί η σημερινή εικόνα μιας και σε καθαρά αγωνιστικό επίπεδο δεν μπορούμε να πούμε και πολλά. Γιατί δεν έβαλαν τις βολές; Γιατί τόση αστοχία στα μακρινά σουτ; Γιατί παίξαμε  πάλι χωρίς ψηλούς στο διάστημα που ξέφυγε η διαφορά; Γιατί ο Γκάλινατ έκανε ότι έκανε στο τέλος;  Όλα αυτά τα γιατί με αγωνιστικά και τεχνικά κριτήρια δεν εξηγούνται…

ΕΧΑΣΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΠΡΟΒΑΔΙΣΜΑ

Μόλις για λίγα λεπτά είδαμε τον κανονικό ΑΡΗ σήμερα και αυτά φάνηκαν αρκετά για να καλύψουν μια διαφορά 12 πόντων και να προσπεράσουμε στο σκορ. Με λίγα λεπτά όμως κανονικού ΑΡΗ, τόσες χαμένες βολές και μπόλικα ανόητα λάθη δεν γίνεται να κερδίσεις. Δεν ήταν η πρώτη φορά που ο ΑΡΗΣ παρουσιάστηκε «αποσπασματικά» σε ένα παιχνίδι. Το γιατί συμβαίνει αυτό είναι η δουλειά του κόουτς και των παικτών να το βρουν και να το διορθώσουν. Πρώτο βήμα για να το πετύχουν είναι να αφήσουν τις δικαιολογίες στην άκρη και απλά να παραδεχθούν ότι δεν έπαιξαν όπως μπορούσαν. Είναι μια αρχή και αυτό…

ΥΓ. Ακατανόητη η αντίδραση  του Γκάλινατ στο φινάλε. «Συγκεντρώμενος» και αυτός στην προσπάθεια όπως και όλη η ομάδα σήμερα.

Σαν σίφουνας πέρασε ο ΑΡΗΣ μας από το Αγρίνιο ισοπεδώνοντας τον Παναιτωλικό με 4-0! Οι 9 αλλαγές στο αρχικό σχήμα και αυτή η «πειραματική» ενδεκάδα όχι μόνο δεν φάνηκε να πατάει στα χαμένα αλλά είχε την φρεσκάδα, την ένταση και την αποτελεσματικότητα ώστε να πάρει μια εμφατική νίκη! Τζούρασεκ, Σουλεϊμάνοφ, Σαβέριο και Ζαμόρα τα γκολ του θριάμβου. Μαγικά από τον Μάντζιο που βλέπει τον «άδειο πάγκο» σιγά σιγά να γεμίζει.

ΝΕΑ ΕΝΔΕΚΑΔΑ, ΙΔΙΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

Φρεσκάδα, διάθεση και προσήλωση στο αγωνιστικό πλάνο έδειξε ο ΑΡΗΣ από το ξεκίνημα του αγώνα. Οι 9 αλλαγές στο αρχικό σχήμα όχι μόνο δεν φάνηκε να επηρεάζουν την απόδοση μας αλλά αντιθέτως έμοιαζαν με ξεκάθαρο πλεονέκτημα. Οι παίκτες του Άκη Μάντζιου αποφασισμένοι να αρπάξουν την ευκαιρία που τους δόθηκε έπαιζαν σαν να είχαν μπόλικα ενενηντάλεπτα στα πόδια τους και μήνες προετοιμασίας. Ο ΑΡΗΣ αμυνόταν καλά και έβγαινε με αξιώσεις στην επίθεση όποτε είχε την μπάλα στα πόδια. Ότι δεν κατάφεραν οι Ρόουζ και Παναγίδης στο 11’ το κατάφερε ο Τζούρασεκ λίγα λεπτά αργότερα στέλνοντας την μπάλα στα δίκτυα με ένα τεχνικό διαγώνιο σουτ από το ύψος της μεγάλης περιοχής. Το 0-1 είχε φέρει το παιχνίδι ακριβώς εκεί που το θέλαμε αλλά η ομάδα δεν έδειχνε διατεθειμένη να αλλάξει την αγωνιστική της συμπεριφορά. Στο 24’ χάθηκε μια σπουδαία διπλή ευκαιρία με τον Μενέντεθ και τον Φετφατζίδη να μην καταφέρνουν να κάνουν το 0-2.

ΓΕΜΙΣΕ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΙΣΟΠΕΔΩΣΕ

Όχι μόνο το σκορ αλλά και η συνολική του πρώτου ημιχρόνου γέμισε με αυτοπεποίθηση τους παίκτες μας που μπήκαν εξίσου ορεξάτοι και στο Β ημίχρονο παρά την διάθεση που έδειξε ο Παναιτωλικός για ανέβει πιο ψηλά. Σε αυτό βοήθησαν και οι αλλαγές του Μάντζιου με τον ΑΡΗ αντί να οπισθοχωρεί να ψάχνει με κάθε ευκαιρία και ένα δεύτερο γκολ. Σουλεϊμάνοφ και Σαβέριο έφθασαν μια ανάσα από το να κάνουν το 0-2 αλλά ο Καπίνο με τρομερές αποκρούσεις κράτησε τον Παναιτωλικό στο παιχνίδι. Στο 77’ όμως ο Φατόρε έβγαλε μια πολύ ωραία παράλληλη σέντρα κόντρα στην εστία του Καπίνο με τον Σουλεϊμάνοφ αυτή τη φορά να κερδίζει τον αντίπαλο γκολκίπερ. Εκεί κάπου κλείδωσε η νίκη μιας και ο ΑΡΗΣ έμοιαζε απόλυτα συγκεντρωμένος στον στόχο του. Ο Παναιτωλικός πίεσε όσο μπορούσε, είχε μια καλή στιγμή που κατέληξε στο δοκάρι μας και μετά ακολούθησε η κατάρρευση. Οι παίκτες μας κυριάρχησαν στα τελευταία λεπτά της αναμέτρησης καταφέρνοντας μάλιστα να σκοράρει 2 φορές με τους Ζαμόρα και Σαβέριο για το τελικό 0-4!

ΑΠΟ ΡΕΖΕΡΒΕΣ ΣΕ ΠΟΙΟΤΙΚΕΣ ΛΥΣΕΙΣ ΕΝΔΕΚΑΔΑΣ

Με 9 νέα πρόσωπα και 11 παίκτες που δεν έχουν ξαναβρεθεί μαζί σε επίσημο παιχνίδι η συνοχή της ομάδας ήταν εξαρχής το μεγαλύτερο πρόβλημα που είχε να διαχειριστεί ο Άκης Μάντζιος. Στην πράξη όμως είδαμε μιας από τις καλύτερες εμφανίσεις του φετινού ΑΡΗ με παίκτες πιο ετοιμοπόλεμους και συγκεντρωμένους από ποτέ. Ο ΑΡΗΣ σε όλη την διάρκεια του αγώνα ήταν κατά πολύ καλύτερος του αντιπάλου του και θα μπορούσε να είχε κλειδώσει την νίκη από το πρώτο ημίχρονο. Το τελικό αποτέλεσμα και η συνολική εικόνα της ομάδας τα λένε όλα σχετικά με τη «δουλειά» του Άκη Μάντζιου. Δεν νομίζω ότι μπορεί εύκολα να εξηγηθεί αλλά ο Μάντζιος κατάφερε να πείσει παίκτες χωρίς αγωνιστικό ρυθμό που έμοιαζαν να είναι εκτός πλάνων ότι ο σημερινός αγώνας ήταν η μεγάλη ευκαιρία που έψαχναν. Και αυτοί με την σειρά τους την άρπαξαν από τα μαλλιά. Μετά από αυτά που είδαμε σήμερα μάλλον το ότι ο ΑΡΗΣ δεν έχει πάγκο και εναλλακτικές λύσεις παύει να ισχύει. Εξακολουθεί να λείπει ο δεύτερος φορ, υπάρχει και το πρόβλημα στο κέντρο λόγω των τραυματισμών του Ζουλ και του Βεστράτε αλλά από εκεί πέρα υπάρχουν παίκτες για όλες τις θέσεις! Άπαντες ήταν καλοί αλλά οι Τζούρασεκ, Σαβέριο, Φατόρε και Ρόουζ ξεχώρισαν. Ενώ και ο βαθμός ετοιμότητας που έδειξε να βρίσκεται ο Φεράρι με τον Ντουκουρέ είναι ένα θετικό στοιχείο για τη συνέχεια. Ο Φετφατζίδης στο αρχική σχήμα αυτή τη φορά δεν τα πήγε πολύ καλά όπως και ο Μανού Γκαρθία στην επανεμφάνιση του. Το σημαντικό όμως είναι πήραν χρόνο που απαιτείται για να βρουν ρυθμό. Ιδιαίτερα ο Ισπανός μετά από απουσία σχεδόν ενός χρόνου θα πρέπει να ενταχθεί σε αγωνιστικούς ρυθμούς με ιδιαίτερη προσοχή. Όλα όμως τα παραπάνω συνθέτουν μια ιδανική ημέρα για τον ΑΡΗ που κατάφερε μέσα από μια εμφατική νίκη να ξεκουράσει βασικούς, να δώσει ευκαιρίες σε αναπληρωματικούς και χρόνο σε παίκτες που το χρειάζονται.

ΚΕΡΔΙΣΕ ΠΟΛΛΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ 3 ΒΑΘΜΟΥΣ

Με 4 γκολ φιλοδώρησε ο ΑΡΗΣ τον «ανεβασμένο» Παναιτωλικό στο Αγρίνιο, προσπερνώντας εντυπωσιακά όλους τους προβληματισμούς που υπήρχαν πριν τη σέντρα για τις αλλαγές και τις εναλλακτικές λύσεις που έχει ή δεν έχει η ομάδα.  Γεμάτη εμφάνιση με 4 ωραία γκολ και μια νίκη που μας  δίνει πολλά περισσότερα από τους 3 βαθμούς. «Στρατηγός» ο Μάντζιος στον πάγκο που βλέπει τους παίκτες του να ανταποκρίνονται εξαιρετικά και τις επιλογές του ολοένα και να αυξάνονται. ΜΠΡΑΒΟ ΡΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Εκνευριστικός ο διαιτητής μάλλον και απογοητευμένος που δεν του  δόθηκε η ευκαιρία να «επέμβει» περισσότερο στο παιχνίδι.

ΥΓ2. Άλλο παιχνίδι μάλλον έβλεπε ο Πετράκης στον πάγκο του.

Μόνο το γκολ έλειψε από τον ΑΡΗ μας σήμερα ώστε να κάνει το πρώτο βήμα για την πρόκριση. Οι παίκτες του Άκη Μάντζιου πιστοί σε ένα πλάνο παρόμοιο με αυτό που μας οδήγησε στη νίκη κόντρα στον συμπολίτη κατάφερε να εγκλωβίσει την ΑΕΚ και να φέρει την μάχη της πρόκρισης σε ένα «τελικό» στο Κλ.Βικελίδης. Άρεσε ο Φετφατζίδης στην πρώτη του εμφάνιση, πείθει ότι μπορεί να αποτελέσει μια σημαντική λύση για τη συνέχεια.

ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΜΕΝΟΣ

Με την ίδια ενδεκάδα που πήρε τη νίκη απέναντι στον ποακ αλλά και με την ίδια τακτική ο Άκης Μάντζιος θέλησε να βάλει τις βάσεις για την πρόκριση απέναντι στην ΑΕΚ και σε μεγάλο βαθμό το πέτυχε.  Η ΑΕΚ λόγω απουσιών και του ροτέισον που επέλεξε ο Αλμέιδα παρουσιάστηκε αρκετά πιο αδύναμη από τον συμπολίτη και αυτό ήταν κάτι που έγινε αντιληπτό από τα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης. Οι παίκτες μας με ευκολία περιόριζαν την ΑΕΚ όποτε προσπαθούσε να ανέβει ενώ εξίσου εύκολα κυκλοφορούσε την μπάλα όποτε την είχε στα πόδια του. Παρόλο που οι αντίπαλοι μας είχαν περισσότερο την μπάλα στα πόδια τους, ο ΑΡΗΣ ήταν η ομάδα που έμοιαζε να ελέγχει το παιχνίδι.

ΕΙΧΕ ΤΙΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΤΟΥ, ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΤΟ ΓΚΟΛ

Με την ΑΕΚ να αδυνατεί να απειλήσει ουσιαστικά την ομάδα μας και τους παίκτες μας να έχουν ως πρώτο στόχο να μην δεχθούν γκολ οι ευκαιρίες που παρουσιάστηκαν για να μπει ένα γκολ ήταν ελάχιστες. Μόλις μια φορά απειληθήκαμε μέσα από την περιοχή μας σε αντίθεση με τις δικές μας ευκαιρίες όπου Ζουλ, Φαμπιάνο και Μορόν έφθασαν μια ανάσα από το γκολ. Λίγο η τύχη που δεν μας χαμογέλασε, λίγο η επιπολαιότητα του Μορόν που προτίμησε να σουτάρει αντί να σπάσει την μπάλα στον Νταρίντα ή τον Παναγίδη και η νίκη που αξίζαμε έμεινε ισοπαλία.

ΤΟ ΠΛΑΝΟ ΠΟΥ ΤΟΥ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ

Τα ντέρμπι του ταιριάζουν περισσότερο και αυτό αποδείχθηκε σήμερα. Ο Μάντζιος μπορεί να μην έχει καταφέρει να βρει ένα πλάνο που να αποδίδει ανεξάρτητα από τον αντίπαλο αλλά στα ντέρμπι φαίνεται να έχει βρει την μαγική συνταγή. Μια συνταγή που φαίνεται να ταιριάζει στους παίκτες μας που δείχνουν ικανοί να ακολουθήσουν. Από αυτή τη συνταγή σήμερα έλειψε το κάτι παραπάνω που έδωσε ο Σαβέριο απέναντι στον μπάογκ και για αυτό δεν κερδίσαμε. Η αγωνιστική όμως συμπεριφορά της ομάδας μας σε όλη την διάρκεια του αγώνα ήταν εξαιρετική, ιδιαίτερα αν συνυπολογίσουμε ότι απέναντι μας είχαμε την ΑΕΚ που πριν λίγες ημέρες έφυγε με διπλό από το Καραϊσκάκη. Και με ένα ρόστερ που παρά τις όποιες απουσίες και ροτέισον έχει περισσότερες λύσεις από εμάς. Λύσεις που ελπίζει ο Μάντζιος να βρει στο πρόσωπο του Φετφατζίδη που σήμερα έκανε το ντεμπούτο με μια καλή εμφάνιση. Αυτό όμως που προέχει και για την ώρα δείχνει να είναι προς τη σωστή κατεύθυνση είναι η ομάδα να αποκτήσει την σωστή νοοτροπία και έναν ξεκάθαρο προσανατολισμό μέσα στο γήπεδο. Στα ντέρμπι το πετυχαίνουμε, ας δούμε τι μπορούμε να κάνουμε και απέναντι και σε ομάδες σαν τον Παναιτωλικό που ακολουθεί.

ΠΕΙΘΕΙ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΚΡΙΘΕΙ

Στη Θεσσαλονίκη θα παιχτεί από το μηδέν  η πρόκριση, με τον ΑΡΗ μας σήμερα στην OPAP Arena να πείθει ότι μπορεί να κερδίσει αυτή την ΑΕΚ. Λίγο πιο προσεκτικοί(και τολμηροί) να είμασταν στην επίθεση και θα πανηγυρίζαμε μια σημαντική νίκη-μισή πρόκριση. Έστω και έτσι, αυτό το 0-0 μας δίνει ένα μικρό προβάδισμα που σε μια εβδομάδα από σήμερα θα πρέπει πάση θυσία να εκμεταλλευτούμε. ΑΡΗ ΕΣΥ ΕΣΥ ΕΣΥ ΘΑ ΠΡΟΚΡΙΘΕΙΣ!

ΥΓ. Μα πόση γκαντεμιά με τους τραυματισμούς φέτος...

Κουρασμένος σωματικά και πνευματικά παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας στη Ρουμανία και μοιραία γνώρισε την ήττα. Η πολυδιαφημισμένη άμυνα στην πράξη έμοιαζε με το απόλυτο μπάχαλο με τους αντιπάλους μας να μπούκαρουνν στην ρακέτα μας με ευκολία να βάζουν πόντους χωρίς την παραμικρή αντίσταση. Και όταν τα έχαναν έπαιρναν το ριμπάουντ(23!) ή κέρδιζαν το φάουλ και σούταραν βολές. Με τέτοια εικόνα και το τελικό -16 μοιάζει ικανοποιητικό.

ΧΩΡΙΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ

Το γρήγορο προβάδισμα της Κλουζ και η ευκολία με την οποία σκόραραν οι αντίπαλοι ήταν τα πρώτα σημάδια ότι ο ΑΡΗΣ δεν πατούσε καλά πάνω στο παρκέ. Το ξέσπασμα όμως του Σόουζα με συνεχόμενους πόντους και καλές άμυνες μας έφεραν μπροστά στο σκορ με 10-11. Μπλούμπεργκς και Γκάλινατ έδωσαν λύσεις στην επίθεση και παρά τα αμυντικά προβλήματα και τα χαμένα ριμπάουντ το πρώτο δεκάλεπτο έκλεισε στο 23-22.

ΠΛΗΓΗ ΠΟΥ ΑΙΜΟΡΑΓΟΥΣΕ Η ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΤΑ ΡΙΜΠΑΟΥΝΤ

Και όταν το παιχνίδι κυλάει χωρίς να βρίσκεις λύσεις στα προβλήματα σου τότε αναπόφευκτα κάποια στιγμή ο αντίπαλος θα ξεφύγει. Και αν στο δεύτερο δεκάλεπτο χάρη στην επίθεση καταφέραμε να μείνουμε κοντά στο σκορ στο τρίτο δεκάλεπτο ήρθε η ολική κατάρρευση. Το 74-52 περίπου 11’ πριν τη λήξη της αναμέτρησης αποτύπωνε ξεκάθαρα την αδυναμία μας να αμυνθούμε αλλά και να ελέγξουμε τα ριμπάουντ. Το ξέσπασμα των παικτών μας προς τα μέσα της 4^ης περιόδου έριξε τη διαφορά στους 12 πόντους αλλά ως εκεί. 

ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΑ ΚΟΡΜΙΑ, ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΑ ΜΥΑΛΑ

Εύκολη ήττα σε μια από τις χειρότερες φετινές μας εμφανίσεις που δεν χωράνε δικαιολογίες. Ναι η κούραση είναι ένας σημαντικός παράγοντας αλλά αυτή η αστάθεια που δείχνουμε σε βασικά κομμάτια του παιχνιδιού μας μάλλον έχει τις ρίζες της αλλού. Περισσότερο πνευματικά κουρασμένοι μοιάζουν οι παίκτες και ο προπονητής μας παρά σωματικά. Δεν εξηγείται διαφορετικά η εμμονή να μαρκάρουμε με τρόπο που δεν μας βγαίνει. Ούτε μπορούν να εξηγηθούν διαφορετικά τα «τεχνάσματα» του Καστρίτη με παίκτες που ενώ βρίσκονται σε καλή ημέρα όπως ο Σόουζα ξεχνιούνται στον πάγκο και άλλοι που δεν βλέπονται όπως ο Μποχωρίδης παίρνει τόσο πολύ χρόνο συμμετοχής. Δεν φταίει ο παίκτης για αυτό… Ούτε η σωματική κούραση του κόουτς. Ο ΑΡΗΣ θα πρέπει να μάθει να διαχειρίζεται τα 2 παιχνίδια την εβδομάδα πρώτα πνευματικά και μετά σωματικά. Και για να το πετύχει αυτό θα πρέπει να αρχίσει να προσαρμόζεται και στο παιχνίδι του αντιπάλου και φυσικά να βρει ένα σχήμα με ψηλά κορμιά που να σταθεροποιηθεί. Με το να παίζουν συνολικά 33’ σπασμένα σε τετράλεπτα οι 2 ψηλοί σου χωρίς να έχουν καν πρόβλημα με φάουλ δεν πρόκειται ποτέ να βρουν τα πατήματα τους και να σου δώσουν αυτά που θέλεις. Και αν πορευτούμε με την πίστη ότι στα κρίσιμα παιχνίδια που θα έρθουν θα κερδίσουμε με ψηλό τον Σλαφτσάκη μάλλον θα εκπλαγούμε δυσάρεστα.

ΕΛΛΕΙΨΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ 4 ΓΡΑΜΜΕΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΥ

Ανέτοιμος πνευματικά και χωρίς ενέργεια σωματικά παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ στην Ρουμανία με το τελικό 90-74 να μην μαρτυράει το πόσο κακή ήταν η ομάδα μας σήμερα. Με άμυνα και ριμπάουντ για να σπάνε πλάκα οι αντίπαλοι επί 40’ δεν μπορείς να ελπίζεις σε τίποτα παραπάνω. Κακή η διαχείριση και από τον κόουτς που αδυνατεί να προσαρμόσει τα πλάνα του όταν ο αντίπαλος δεν μας «ταιριάζει». Χάθηκε η ευκαιρία για να κοιτάξουμε ψηλότερα αλλά η πρόκριση παραμένει στα χέρια μας. Συνεχίζουμε…

ΥΓ. Και όταν είσαι τόσο κακός τι να σχολιάσεις και για την εκνευριστική διαιτησία που σφύριζε με άλλα μέτρα και άλλα σταθμά τις 2 ομάδες;

Τέλος στο αρνητικό σερί των πεταμένων βαθμών έδωσε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα κερδίζοντας τον συμπολίτη με 2-1! Εντυπωσίασε ο Σαβέριο στην επανεμφάνιση του με μια μαγική ασίστ στον Σουλεϊμάνοφ για το 1-0 και ένα απίθανο πλασέ για το 2-0! Έχασε τις ευκαιρίες και για ένα τρίτο γκολ αλλά τουλάχιστον αυτή τη φορά δεν «αυτοκτόνησε».  Ποδαρικό με καθυστέρηση για την ομάδα και τον κόσμο που είχε ανάγκη την σημερινή νίκη!

ΠΑΡΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΚΑΙ ΚΑΡΑΔΟΚΟΥΣΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΟΥ

Ξεκάθαρο το πλάνο του Μάντζιου για αυτό το παιχνίδι, με τους παίκτες μας από το ξεκίνημα να παραχωρούν την κατοχή της μπάλας στον αντίπαλο και  να καραδοκούν για τη στιγμή που θα τους δοθεί η ευκαιρία να ψάξουν το γκολ. Μια εικόνα που δεν άρεσε μιας και ο ΑΡΗΣ φαινόταν σε παθητικό ρόλο αλλά τα νούμερα στο τέλος του χωρίς γκολ πρώτου ημιχρόνου έδειχναν ότι η ομάδα μας είχε σαφώς περισσότερες ευκαιρίες από του ποακ παρόλο που δεν είχαμε την μπάλα στα πόδια μας.

Η ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΣΑΒΕΡΙΟ

Και στο πρώτο ημίχρονο ο Σαβέριο ήταν από τους πιο δραστήριους παίκτες μας χωρίς όμως οι ενέργειες του να έχουν κάποιο αποτέλεσμα. Και εκεί κάπου που  λες αυτή είναι η έλλειψη ποιότητας που χαρακτηρίζει το ρόστερ μας έρχεται ο Σαβέριο να σου δώσει την απάντηση του. Μόλις λίγα δευτερόλεπτα από τη σέντρα του Β ημιχρόνου και ο ποδοσφαιριστής από το Εκουαδόρ βγάζει μια εκπληκτική σέντρα στην καρδία της άμυνας του μπαοκ και δίνει την ευκαιρία στον Σουλεϊμάνοφ να τρυπώσει και να κάνει το 1-0! Έλα όμως που ο Σαβέριο δεν αρκέστηκε στην ασίστ που έδωσε και ήθελε το κάτι παραπάνω. Έτσι λίγα λεπτά αργότερα κινήθηκε ωραία στα πλάγια της αντίπαλης περιοχής και με ένα υπέροχο πλασέ έγραψε το 2-0 δίνοντας μας ξεκάθαρο προβάδισμα νίκης!

ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΗΤΑΝ ΨΥΧΡΑΙΜΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΥΤΟΧΕΙΡΑΣ

Μετά το κάζο της Τρίπολης και με το σκορ στο 2-0 στο 59’ μόνο άνετοι δεν ήμασταν απέναντι σε μια ομάδα σαν τον μπάογκ που παραδοσιακά πιέζει ασφυκτικά όταν δεν του βγαίνει το ματς. Ο Λουτσέσκου ανακάτεψε την τράπουλα, έριξε μέσα φρέσκους παίκτες και προσπάθησε να κυνηγήσει τις ελπίδες του για ισοφάριση. Η κακή αντίδραση του Ζουλ και το πόδι του Οντουμπάτζιο που άλλαξε την πορεία της μπάλας οδήγησαν στο 2-1 και γέμισαν με άγχος την πλευρά μας. Στη συνέχεια όμως ο ΑΡΗΣ ανέκτησε την χαμένη του συγκέντρωση και κατάφερε χωρίς ιδιαίτερο άγχος να αντικρούει τα ανεβάσματα του συμπολίτη με εξαίρεση τα τελευταία λεπτά όπου σε 2 φάσεις οριακά αποφύγαμε την ισοφάριση. Παρόλα αυτά δεν δείξαμε τον ίδιο βαθμό αφέλειας που δείξαμε κόντρα σε Τρίπολη και Λαμία και είχαμε την απαιτούμενη αποφασιστικότητα για να κρατήσουμε τη νίκη.

ΠΕΙΘΑΡΧΗΜΕΝΟΣ, ΜΑΧΗΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΣ

Δεν έθελξε ο ΑΡΗΣ με την απόδοση του αλλά ξεκάθαρα ήταν η ομάδα μέσα στο γήπεδο που είχε ένα συγκεκριμένο αγωνιστικό πλάνο που το υπηρετούσε με συνέπεια από την αρχή μέχρι το τέλος του αγώνα. Έπαιξε δυνατά, είχε σωστά τρεξίματα και κατάφερε να βρει  στο πρόσωπο του Σαβέριο την «ποιότητα» που χρειαζόταν για να κάνει τα γκολ και να πάρει τη νίκη. Και όλα αυτά απέναντι στον μέχρι πριν λίγες ώρες πρωτοπόρο της βαθμολογίας και αήττητο για κάμποσα παιχνίδια συμπολίτη. Μάλιστα οι τελευταίες εμφατικές του νίκες έδειξαν ότι δεν βρέθηκε τυχαία στην κορυφή της βαθμολογίας. Και όμως ο ΑΡΗΣ σε μια πολύ δύσκολη περίοδο για αυτόν αντέδρασε όπως έπρεπε και πήρε μια σπουδαία νίκη. Μια νίκη που επιβεβαιώνει ότι παρά τις αδυναμίες της αυτή η ομάδα αδικεί τον εαυτό της. Μακάρι στο πρόσωπο του Σαβέριο ο ΑΡΗΣ να έχει βρει ένα σημείο αναφοράς στο αριστερό άκρο γιατί το χρειάζεται. Και αν ο Μανού Γκαρθία μαζί με τους νεοφερμένους Φετφατζίδη και Ρόουζ βρουν ρυθμό ίσως να δούμε έναν πολύ καλύτερο ΑΡΗ στη συνέχεια.

ΕΚΑΝΕ ΤΟ «ΠΟΔΑΡΙΚΟ» ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ  

Τα ντέρμπι του ταιριάζουν περισσότερο και αυτό φάνηκε και σήμερα. Ο Μάντζιος έστησε το πλάνο νίκης, οι παίκτες το υπηρέτησαν με συνέπεια από την αρχή μέχρι και το τελικό σφύριγμα της λήξης και ο  ΑΡΗΣ έβγαλε την αντίδραση που θέλαμε μέσα στο γήπεδο! Έλαμψε στην επιστροφή του στην ενδεκάδα ο Σαβέριο βάζοντας την υπογραφή του στη νίκη με μια ασίστ και ένα γκολ! Έλειπε ο κόσμος από τη σημερινή γιορτή στο Κλ.Βικελίδης αλλά ακόμη και τηλεοπτικά… αυτά τα «ρεβεγιόν» είναι σκέτη απόλαυση! Έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Άντε και καμιά μεταγραφή ακόμη πρόεδρε να πάρουμε τα πάνω μας!

ΥΓ2. Από τα 3-4 γκολ που θα μας έριχναν κατέληξαν στην υπερπροσπάθεια για την ισοφάριση που έμεινε στην μέση.

Χωρίς να ζοριστεί  και παρουσιάζοντας ένα εξαιρετικό πρόσωπο σε άμυνα και επίθεση στο Β μέρος ο ΑΡΗΣ πήρε τη νίκη απέναντι στον μαχητικό Απόλλων Πατρών.  Οι παίκτες του Καστρίτη είχαν μια νευρικότητα στα πρώτα 20’ αλλά στο τρίτο δεκάλεπτο πάτησαν γκάζι και δεν ξανακοίταξαν πίσω τους. Μόνιμη κατάσταση η γιορτινή ατμόσφαιρα στο Nick Galis Hall με τον κόσμο να απολαμβάνει άλλο ένα ωραίο παιχνίδι και να φεύγει με το χαμόγελο από το γήπεδο.

ΝΕΥΡΙΚΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ

Παρά το γρήγορο προβάδισμα με 9-3 ο ΑΡΗΣ από την αρχή φαινόταν να αντιμετωπίζει πρόβλημα τόσο στην άμυνα όσο και στην επίθεση με τους Πατρινούς να πιέζουν αρκετά και το ένα λάθος να διαδέχεται το άλλο. Ενώ και στην άμυνα τα πικ εν ρολ των αντιπάλων έβγαιναν με ευκολία.  Η αποτελεσματικότητα του Γκάλινατ και του Μπλούμπεργκς στα πρώτα 20’ ήταν μας διατήρησε μπροστά στο σκορ αλλά ήταν φανερό ότι ο ΑΡΗΣ χρειαζόταν ένα ξέσπασμα ώστε να αποφύγει να δώσει στο παιχνίδι τον χαρακτήρα του «ντέρμπι».

ΑΜΥΝΑ ΑΠΟ ΑΤΣΑΛΙ ΚΑΙ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟ ΚΡΕΣΕΝΤΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΟΛΙΟΠΟΥΛΟ

Ότι δεν έκανε στα πρώτα 2 δεκάλεπτα ο ΑΡΗΣ ξεκίνησε να το κάνει με το που πάτησε στο παρκέ για το Β ημίχρονο. Με τον Σανόγκο, τον Σλαφτσάκη και τον Χάρελ ο ΑΡΗΣ ανέβασε κατά πολύ την πίεση του στην άμυνα και ανάγκασε τους «ζεστούς» Αμερικανούς να σιωπήσουν. Οι αντίπαλοι μας δυσκολευόντουσαν σε μεγάλο βαθμό ακόμη και να εκδηλώσουν επίθεση, πόσο μάλλον να σκοράρουν. Και όταν η καλή άμυνα συνδυάζεται και με ένα επιθετικό κρεσέντο σαν και αυτό του Τολιόπουλου στο Β ημίχρονο όλα γίνονται εύκολα. Ο Τολιόπουλος που στο ξεκίνημα του αγώνα ήταν εκτός ρυθμού, στην επανάληψη πήρε το όπλο του και «σκότωσε» τον Απόλλων Πατρών. Μάλιστα οι πόντοι του Τολιόπουλου απελευθέρωσαν επιθετικά και τους υπόλοιπους παίκτες με τον καθένα τους να προσφέρει πόντους στην ομάδα. Από τον διστακτικό Στάρκ μέχρι και τους μέτριους επιθετικά Μποχωρίδη, Χάρελ κα Σλαφτσάκη που στο Β ημίχρονο πρόσφεραν και πόντους! Με τη διαφορά να φθάνει στους 21 πόντους η νίκη είχε κλειδώσει και ο χρόνος που απέμενε ήταν μια τυπική διαδικασία.

ΠΗΡΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΟΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΗΘΕΛΕ

Βάσει προγράμματος το παιχνίδι με τον Απόλλων Πατρών έμοιαζε ιδανικό για τον Καστρίτη ώστε να «φορμάρει» την ομάδα του στην προσπάθεια να βρει μια σταθερότητα αξιοποιώντας περισσότερο τον Στάρκ αλλά και  να «δοκιμαστεί» με την επιλογή των 6 ξένων. Η τιμωρία μιας αγωνιστικής του Σόουζα ήταν το πρώτο πλήγμα στα πλάνα του Καστρίτη ενώ η ίωση που είχε ταλαιπωρήσει τις προηγούμενες ημέρες αρκετούς παίκτες και ιδιαίτερα τον Στάρκ τον ανάγκασαν σε ένα ακόμη παιχνίδι με αλχημείες. Σχήματα όπως αυτό με τον Μποχωρίδη στον άσσο ή τον Σλαφτσάκη στο πέντε είναι αναγκαστικές επιλογές και όχι αυτό που θα ήθελε να δει ο κόουτς. Το ότι κατάφερε σε ένα ακόμη παιχνίδι να προσπεράσει τα όποια προβλήματα και να πάρει με ευκολία τη νίκη που ήθελε έχει την αξία του. Το ζητούμενο όμως για τη συνέχεια είναι να επιστρέψουν οι τραυματίες και ο πλήρης ΑΡΗΣ να ανεβάσει και άλλο την απόδοση οδεύοντας προς τα κρίσιμα παιχνίδια της χρονιάς.

ΒΟΛΕΥΤΗΚΕ ΣΤΗΝ 4^Η ΘΕΣΗ ΚΑΙ ΚΟΙΤΑΕΙ ΨΗΛΟΤΕΡΑ

Μόλις για 20’ βρήκε αντίσταση ο ΑΡΗΣ μιας και στο δεύτερο ημίχρονο ανέβασε σε ασφυκτικό επίπεδο την άμυνα του, βρήκε ρυθμό στην επίθεση και τα έκανε όλα εύκολα! Ο Γκάλινατ αν και άστοχος έδωσε πόντους στην ομάδα, ο Μπλούμπεργκ ήταν σταθερός από την αρχή μέχρι το τέλος, ο Σανόγκο έδωσε την ενέργεια που έλειπε και ο Τολιόπουλος όταν πήρε το όπλο του «κλείδωσε» ουσιαστικά στη νίκη εκτοξεύοντας τη διαφορά στο +21! Αναμενόμη νίκη που σε συνδυασμό όμως με τα υπόλοιπα παιχνίδια έχει ξεχωριστή σημασία για την μάχη της 4αδας. Όμορφες εικόνες στο γεμάτο και σήμερα Nick Galis Hall με τον κόσμο να απολαμβάνει την φετινή προσπάθεια της ομάδας και να ανυπομονεί για το επόμενο ραντεβού στο γήπεδο!

ΥΓ. Δεν έδωσε την απαιτούμενη σημασία στην παράλογη τιμωρία του Σόουζα η ΚΑΕ παρασυρόμενη από το κλίμα των ημερών και τη δυναμική του αντιπάλου. Κάποια στιγμή όμως θα πρέπει να ασχοληθούμε και με αυτούς… δεν γίνεται η λάθος αποβολή στο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό να επιβραβεύεται και με τιμωρία μιας αγωνιστικής.

Αδιόρθωτος παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας και το 2024 επαναλαμβάνοντας κατά κάποιο τρόπο το ατόπημα κόντρα στη Λαμία. Αυτή τη φορά μπορεί να μην έχασε τη νίκη στις καθυστερήσεις αλλά κατάφερε έναν υγιεινό περίπατο στα πρώτα 30’ να τον μετατρέψει στο απόλυτο ναυάγιο! Παθητική αντίδραση από τους παίκτες μας στην πίεση των παικτών του Αστέρα, ανήμπορος ο Μάντζιος να αλλάξει κάτι από τον πάγκο. Ένας πάγκος που για ακόμη μια φορά έμοιαζε άδειος…

ΟΝΕΙΡΙΚΟ ΠΟΔΑΡΙΚΟ

Ούτε ο πιο αισιόδοξος φίλος της ομάδας δεν πίστευε ότι μέσα σε 14’ θα είχαμε καταφέρει να προηγηθούμε στην Τρίπολη με 2 γκολ! Ο Μορόν με πέναλτι στο 8’ άνοιξε το σκορ και ο Σουλεϊμάνοφ στο 14’ με εξαιρετικό πλασέ «εξαργύρωσε» την ασίστ του Σαμόρα για το 2-0! Μάλιστα οι ευκαιρίες που ακολούθησαν έδειχναν ότι ήταν θέμα χρόνου η ομάδα μας να μετατρέψει το παιχνίδι σε «κιτρινόμαυρο πάρτι». Ο ΑΡΗΣ ήταν συμπαγής από το ξεκίνημα, είχε γρήγορη σκέψη και αποτελεσματικότητα στις κινήσεις του και κάπως έτσι έπειθε ότι θα πάρει μια εύκολη νίκη.

ΟΙ ΚΑΚΙΕΣ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΛΕΕΙ ΝΑ ΚΟΨΕΙ

Μετά το 2-0 και τις χαμένες σπουδαίες ευκαιρίες μας για ένα τρίτο γκολ θα ήταν ψέμα να πούμε ότι η σκέψη «βρε λες να μας την κάνει πάλι την λαλακία;» δεν πέρασε από το μυαλό μας. Λίγο αυτή η τάση να οπισθοχωρούμε με το πρώτο προβάδισμα, λίγο η άρνηση μας να τελειώνουμε τα παιχνίδια όταν μας δίνεται η ευκαιρία και ο ΑΡΗΣ ξαφνικά άρχισε να μεταμορφώνεται από ικανός για το καλύτερο σε ικανός για το χειρότερο… Η άναρχη πίεση των παικτών της Τρίπολης ξεκίνησε να πιάνει τόπο. Η άμυνα μας ξεκινώντας από το κέντρο και καταλήγοντας στο αριστερό άκρο του Μοντόγια δεν είχε συνοχή, δεν είχε σωστές αποστάσεις, δεν είχε την επιθετικότητα που έπρεπε για να ανακόψει τις «εφόδους» της Τρίπολης. Και αν  και ο Αστέρας αδυνατούσε να φτιάξει προϋποθέσεις για γκολ ήταν φανερό ότι η μεσοαμυντική μας λειτουργία έμοιαζε με πληγή που αντί να κλείσει γινόταν ολοένα και χειρότερα. Το κερδισμένο πέναλτι του Αστέρα χάρη στην κακή αντίδραση του Μοντόγια στη λήξη του ημιχρόνου που οδηγήσει στο 1-2 ήταν η επιβράβευση της μαχητικότητας των αντιπάλων μας και της παθητικής μας στάσης.

3 ΓΚΟΛ ΚΑΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΜΗΔΕΝ

Παρά την ασίστ του Σαμόρα και την κινητικότητα του στην επίθεση ο Μάντζιος είχε εντοπίσει το πρόβλημα της αμυντικής λειτουργίας στις βοήθειες που  δεν έδινε ο Κοσταρικανός και τον αντικατέστησε στο ξεκίνημα του Β ημιχρόνου με τον Τζούρασεκ. Κάτι όμως που στην πράξη δεν βγήκε μιας και οι αντίπαλοι μας συνέχιζαν να πιέζουν και ανεβαίνουν ψηλά με όποιον τρόπο μπορούσαν και ο ΑΡΗΣ το μόνο που έκανε ήταν να οπισθοχωρεί. Να οπισθοχωρεί όπως όπως με αποτέλεσμα από το πουθενά να δεχθεί και την ισοφάριση μόλις στο 50’. Μάλιστα σε συνέχεια άλλης μιας κακής συνήθειας που δεν λέει να κόψει… επέμενε να προσπαθεί να κυκλοφορήσει την μπάλα στα μετόπισθεν ρισκάροντας διαρκώς ένα ακόμη λάθος. Λάθος σαν αυτό του Ζούλ από όπου προέκυψε το 3-2. Είτε ήταν λάθος του διαιτητή  που δεν έδωσε το επιθετικό φάουλ που θα μπορούσε είτε όχι, σίγουρα αυτή εμμονή σε καταστάσεις πίεσης να γυρίζει την μπάλα πίσω ήταν το λάθος που οδήγησε στο σημερινό ξεφτιλίκι… Η μηδαμινή αντίδραση των παικτών μας που με το ζόρι απείλησαν 2-3 φορές στα 35' που απέμειναν ήταν η επισφράγιση της αποτυχίας μας.

ΧΩΡΙΣ ΜΥΑΛΟ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΛΥΣΕΙΣ

Κυριάρχησε ο ΑΡΗΣ στα πρώτα 30’ και με λίγη προσοχή παραπάνω θα μπορούσε να είχε φθάσει σε μια θριαμβευτική επικράτηση. Καλές τοποθετήσεις σε όλες τις γραμμές του γηπέδου, ουσιαστικές μεταβιβάσεις προς την επίθεση, κίνηση χωρίς την μπάλα και αποτελεσματικότητα που οδήγησε στο 2-0.  Κάπου όμως τη φετινή σεζόν έχει κουράσει να πρέπει να σπάσεις το παιχνίδι σε κομμάτια για να ξεχωρίσεις τις καλές στιγμές του ΑΡΗ μας και τα σημεία όπου θα μπορούσαμε υπό άλλες προϋποθέσεις να μας οδηγήσουν στη νίκη. Έλα όμως που τα παιχνίδια διαρκούν 90+ λεπτά και αν δεν είσαι έτοιμος για να αγωνιστείς σε όλο το παιχνίδι από την αρχή μέχρι το τέλος αυτά παθαίνεις. Ναι ο Μάντζιος έχει διορθώσει πάρα πολλά στο τακτικό κομμάτι από τότε που ήρθε. Ωστόσο απέχει πολύ ακόμη από το να μπορείς να πεις ότι ο ΑΡΗΣ έχει κάνει ένα καλό παιχνίδι σε όλη την διάρκεια του αγώνα. Και αυτό δείχνει ότι η ομάδα κινείται στα χαμένα. Δεν έχει ξεκάθαρο αγωνιστικό πλάνο, δεν έχει συγκεκριμένο προσανατολισμό στο παιχνίδι της. Δεν ξέρει πως να προσαρμοστεί στις διαφορετικές καταστάσεις ενός αγώνα και αδυνατεί να αντιδράσει στις κινήσεις των αντιπάλων όταν αυτοί κάνουν κάτι πιο εξεζητημένο από το αναμενόμενο. Όλα τα παραπάνω εύκολα θα μπορούσαμε να τα χρεώσουμε στον προπονητή. Ωστόσο με την εικόνα που δείχνουν οι περισσότεροι παίκτες αμφιβάλλω αν είναι εφικτό να δούμε κάτι καλύτερο. Ποιους θα μπορούσε να βάλει σήμερα που δεν έβαλε και θα βλέπαμε κάτι διαφορετικό; Ο Φεράρι αντί του Μοντόγια από το ξεκίνημα; Πιθανόν αλλά και πάλι δεν είσαι σίγουρος. Ρούπ αντί για Πάρντο; Αόρατος ο ένας αόρατος και ο άλλος. Βγήκε ο Παναγίδης για να μπει κάποιος καλύτερος του; Είμαστε σίγουροι για αυτό; Βάλε και τους τραυματισμούς στο παιχνίδι οπότε οι δυνατότητες του ρόστερ μοιάζουν περιορισμένες. Ακόμη όμως υπό αυτές τις συνθήκες προπονητής και παίκτες αδικούν τους εαυτούς και θα μπορούσαν με ελάχιστη προσπάθεια παραπάνω την ομάδα φέτος να την είχαν πιο ψηλά.

ΑΥΤΟΧΕΙΡΑΣ ΚΑΙ ΤΟ 2024

Δεν υπάρχει δικαιολογία για αυτό που παρακολουθήσαμε σήμερα. Όταν το ματς το έχεις με συνοπτικές διαδικασίες στο 2-0, φθάνεις ξανά και ξανά μια ανάσα από το 3-0 και ξαφνικά εξαφανίζεσαι από το γήπεδο φταίνε όλοι ανεξαιρέτως.  Εκνευριστικά παθητικοί οι παίκτες μας που ούτε μετά το 3-2 δεν έβγαλαν αντίδραση και έμοιαζαν να αποδέχονται με ευκολία την ανατροπή. Ανήμπορος ο Μάντζιος που για ακόμη ένα παιχνίδι ότι τραβάει από τον πάγκο δεν του βγαίνει. Φωνάζει η ομάδα για ενίσχυση και  παρά το ωραίο μεταγραφικό reunion… όπως φάνηκε και σήμερα ο ΑΡΗΣ χρειάζεται πολλά παραπάνω.