Μονόδρομο θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε την νίκη μέσα στην έδρα του Πανελληνίου που μας καταδιώκει βαθμολογικά όχι γιατι στην περίπτωση ήττας θα υπάρχει ουσιαστικός κίνδυνος για την 3η θέση αλλά γιατι μετα την τραγικότατη εμφάνιση με την Ολύμπια πιστεύω οτι οι παίκτες και ο προπονητής μας έχουν την ηθική υποχρέωση απέναντι στον κόσμο της ομάδος να κερδίσουν! Το να πούμε οτι θα δώσουν απάντηση σε όλους τους επικριτές τους νομίζω οτι δεν ταιριάζει μιας και ο τελευταίος οπαδός του ΑΡΗ έχει καταλάβει οτι αυτή η ομάδα είναι ικανή για το καλύτερο αλλά και για το χειρότερο! Δυστυχώς έχουν καταφέρει και με έχουν κάνει απαισιόδοξο  όχι για την νίκη κόντρα στον Πανελλήνιο ή κάποιον άλλο αντίπαλο αλλά για το οτι θα βρουνε κάποια στιγμή την σταθερότητα στην απόδοση τους. Πλέον εύχομαι σε όλα τα σημαντικά παιχνίδια που θα έρθουν στα πλέιοφ να είναι οι παίκτες μας σε καλή μέρα όχι μόνο επιθετικά αλλά και αμυντικά. Όσα χρόνια παρακολουθώ μπάσκετ νομίζω οτι είναι η πρώτη φορά που παρατηρώ αυτό το φαινόμενο. Δηλαδή το να υπάρχει καλή και κακή μέρα στην επίθεση είναι κάτι φυσιολογικό(στην μετα Γκάλη εποχή) αλλά να υπάρχει καλή και κακή ημέρα σε άμυνα και ριμπάουντ είναι κάτι πρωτοφανές! Το τι φταίει για το συγκεκριμένο θέμα αλλά και το τι πιστεύει ο κόσμος του ΑΡΗ(σύμφωνα με το γκάλοπ αλλα και γενικότερα) είναι κάτι που θα αναλύσουμε μετά τον κυριακάτικο αγώνα. Νίκη λοιπόν και πάλι νίκη γιατι μόνο που δίνουμε το δικαίωμα σε κάποιους να ονειρεύονται την 3η θέση αλλά και την έξοδο στην Ευρωλίγκα με κάνει και τρελένομαι! Ο ΑΡΗΣ είναι ομάδα Ευρωλίγκας, το έχει αποδείξει τα 2 τελευταία χρόνια με την πρόκριση του στις 16 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης και αυτό θα πρέπει να το καταλάβουν όλοι! Τόσο εκτός όσο και πολύ παραπάνω εντός των Ελληνικών συνόρων...

Εαν δεν το έβλεπα δεν θα το πίστευα και έγω όπως και πολλοί Αρειανοί που ενημερώθηκαν για το τελικο 48-58. Και πώς να το πιστέψει κανείς όταν πριν λίγες ημέρες ο ΑΡΗΣ της Ευρωλίγκας παρά την απουσία του Ράιτ κερδίζει σχετικά εύκολα την εξαιρετική Λιέτουβος Ρίτας! Δυστυχώς η μεγάλη πληγή της φετινής ομάδας είναι ακριβώς αυτές οι αδικαιλόγητες εμφανίσεις που έχουν ώς βάση την αδιαφορία, την χαλαρότητα, την απειθαρχία και την έλειψη επαγγελματισμού! Και δεν νομίζω να διαφωνεί κανείς μαζί μου γιατί το έχουμε δει πολλές φορές φέτος οτι η ομάδα έχει τις δυνατότητες και το υλικό για να καταφέρει πολλά. Τώρα γιατί δεν το κάνει σε κάθε παιχνίδι είναι μεγάλη ιστορία. Προσωπική μου άποψη είναι οτι καταρχάς φταίνε οι ίδιοι οι παίκτες που έχουν έλειψη αυτοσεβασμού, γιατι τέτοιες εμφανίσεις πάνω απο όλα προσβάλλουν τους ίδιους. Μερίδιο έχει σίγουρα και ο προπονητής που επιτρέπει αυτές τις εμφανίσεις και δεν τους αρχίζει στα "καψόνια" αλλά και σημαντικό μερίδιο έχει και η διοίκηση. Γιατί η διοίκηση? Μα γιατί έχει ρίξει απο μόνη της τον πήχη και προσπαθεί να περνάει προς τα έξω οτι πάντα όλα είναι καλά. Ε όχι λοιπόν. Οταν χάνεις μέσα στην έδρα σου με 10 πόντους διαφορά απο την Ολύμπια που πετυχαίνει μόλις 58 πόντους ε τότε σίγουρα δεν είναι όλα καλά. Κάποτε είχα γράψει για το τι μπορεί να διορθώσει την κατάσταση και για την περίπτωση του προπονητή που ακούγονται πολλές γκρίνιες. Δεν νομίζω οτι είναι ο βασικός υπαίτιος αλλά και απο την άλλη θα πρέπει να του δώσουμε την ευκαιρία να αποδείξει μέχρι τέλους το τι μπορεί να καταφέρει με την ομάδα που δημιούργησε απο το καλοκαίρι. Η διοίκηση όμως θα πρέπει επιτέλους να τους πεί οτι αυτές οι εξωπραγματικές εμφανίσεις δεν έχουν θέση στην ομάδα μας. Στον ΑΡΗ οταν αγωνίζεσαι θα πρέπει να τα δίνεις όλα κάθε στιγμη που πατάς το παρκέ και να τιμάς με την προσπάθεια σου την φανέλα που φοράς! Έφοσον δεν υπάρχει φιλότιμο και επαγγελματισμός απο παίκτες και προπονητή τότε θα πρέπει να τους δώσει η διοίκηση να καταλάβουν οτι δεν λειτουργούν τα πράγματα έτσι στην ομάδα μας. Ένα βαρύ πρόστιμο ίσως να είναι τελικά αυτό που χρειάζεται για να καταλάβουν την σοβαρότητα της κατάστασης και να αλλάξουν στάση. Είναι κρίμα πάντως που σε μια εποχή που υπάρχει προβληματισμός για την προσέλευση του κόσμου στο γήπεδο η ομάδα αντί να τους φέρνει να τους διώχνει. Βέβαια η σίγουρη πιστεύω νίκη που θα πάρουν το Σάββατο με τον Πανελλήνιο δεν νομίζω να διώξει την ντροπή... Κάναμε υπομονή σε πολύ δυσκολότερες καταστάσεις απο αυτήν που είμαστε σήμερα και πάντα στηρίζαμε την ομάδα, ε αυτό θα κάνουμε και σε αυτήν την περίπτωση...

Διπλή μάχη σε μπάσκετ και ποδόσφαιρο έχουμε αυτό το σαββατο/κο με τα "τυριά" της Λάρισας! Αν και σε γενικές γραμμές μου είναι αρκετά συμπαθητικό σωματείο θα ήθελα πολύ μετά και απο το 3ο γκόλ της ομάδας μας να ακουστεί το γνωστό σύνθημα "Αφήστε την μπάλα να μην χυθεί το γάλα!" κτλπ, κτλπ... Βέβαια σήμερα προηγείται ο αγώνας μπάσκετ όπου φυσικά δεν υπάρχει άλλο αποτέλεσμα πέρα απο την νίκη. Αν και στην προηγούμενη αγωνιστική χάσαμε απο την άλλη ομάδα της Λάρισας πιστεύω οτι μετά και την εμφάνιση της Τετάρτης κόντρα στην Λιέτουβος Ρίτας οι παίκτες(όπως και ο κόσμος) έχουν καταλάβει οτι όλα κρίνονται απο την διάθεση που δείχνουν οι ίδιοι μέσα στο γήπεδο. Δηλαδή είναι εντελώς παράλογο την μια μέρα να χάνεις απο την ΑΕΛ και την άλλη με απώντα τον 2ο καλύτερο σου παίκτη(Ράιτ) να κερδίζεις τους Λιθουανούς σχετικά εύκολα. Μιλάμε συνεχώς για την στήριξη του κόσμου στην ομάδα μπάσκετ αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει και οι ίδιοι οι παίκτες να αρχίζουν να σέβονται όσους βρίσκονται στο γήπεδο(ή έστω παρακολουθούν τον αγώνα τηλεοπτικά) και να δείχνουν τον ίδιο ενθουσιασμό σε κάθε αγώνα. Έτσι η ομάδα θα καταφέρει να βρεί την αγωνιστική της αξιοπιστία (που έχει χάσει με τις αλλοπρόσαλες εμφανίσεις) και θα ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη του κόσμου. Βέβαια η παραπάνω άποψη είναι της "άλλης" πλευράς που έχει ενα ποσοστό αλήθειας η δικιά μου άποψη είναι οτι "όπου παίζει ο θεός δεν θα είναι μοναχός, γιατι ΑΡΗ μου δεν γίνεται αλλιώς...". Το Σαββάτο το απόγευμα λοιπόν στο Παλέ για να δούμε τον Αυτοκράτορα! Και Κυριακή η γιορτή συνεχίζεται στο Κλ.Βικελίδης όπου περιμένουμε να συνεχιστούν οι καλές εμφανίσεις και να κόψουμε τον αέρα απο άλλον έναν διεκδικητή θέσης στα πλέιοφ. Αγωνιστικά η ομάδα της Λάρισας είναι δυνατή ομάδα αλλά σίγουρα δεν δείχνει την σταθερότητα που έχει η ομάδα μας κάτι που φάνηκε και απο την πρόσφατη ήττα εντός έδρας απο τον θρασύβουλο. Απουσίες θα υπάρχουν αλλά έχουμε αποδείξει οτι ξέρουμε τον τρόπο για να τις ξεπερνάμε και να κερδίζουμε κάθε αντίπαλο! Ραντεβού λοιπόν στα γήπεδα(Παλέ, Κλ.Βικελίδης) να βρεθούμε κοντά στην ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μας!!!!

Οι εμείς ή κανείς είχαμε πει πριν τον αγώνα και οι παίκτες μας το εφαρμόσανε άψογα στην πράξη! Το να κερδίσεις οποιαδήποτε ομάδα της Ευρωλίγκα με +31 πόντους είναι σχεδόν αδύνατο, πόσο λοιπόν και να τα καταφέρεις έχωντας αντίπαλο και μια εξαιρετική ομάδα σαν την Λιέτουβος Ρίτας. Λίγο πολύ όλοιν το ξέραμε οτι δεν υπήρχαν ουσιαστικές ελπίδες για προκρίση γιατι και να φτάναμε στο +31 η Φενέρ κέρδισε την Ταού και καθάρισε την υπόθεση πρόκριση. Αυτό που είχε σημασία ήταν να πιστέψουν οι παίκτες στην νίκη και να κόψουν τα όνειρα των Λιθουανών για άλλη μια νίκη και πρόκριση στο Παλέ. Απο την αρχή του αγώνα δείξανε το πάθος και την αποφασηστικότητα που έπρεπε και με φανερό κίνητρο την έκπληξη(+31)  είχαν τα ηνία του αγώνα σε όλη την διάρκεια του παιχνιδιού με εξαίρεση το πρώτο αναγνωριστικό 10'. Παρά την σημαντική απουσία του Ράιτ αλλά με έναν εκπληκτικό για άλλο ένα παιχνίδι Μάσεϊ το 83-74 ήρθε χωρίς άγχος. Επιστροφή στις καλές εμφανίσεις ύστερα απο καιρό για τον Ηλιάδη που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο παιχνίδι. Πολύ καλός και ο Γουάσιγκτον που μαζί με τον Τέρι μας χάρισαν 2 εκπληκτικά καρφώματα που ξεσήκωσαν τους πάντες. Δυστυχώς η απουσία του κόσμου ήταν αισθητή στις κερκίδες αλλά όσοι βρεθήκαμε εκεί τα δώσαμε όλα και αποθεώσαμε την ομάδα για την σημερινή νίκη αλλά και την φετινή προσπάθεια της στην Ευρωλίγκα. Ζητούμενο πλέον ή προετοιμασία για τα πλέιοφ, εκεί που θα κριθεί η είσοδος μας στην Ευρωλίγκα της επομένης περιόδου. Και πρέπει να είμαστε εκεί γιατι εκεί ανήκουμε, ανάμεσα στις κορυφαίες ομάδες της ευρώπης. Τώρα για το που θα μπορούσαμε να φτάσουμε αν... κτλπ... έχω να σας πω απλά οτι οταν ομάδες με το μπάτζετ του παο δεν μπορούν να προκριθούν στους 8 πόσο μάλλον υπάρχουν εύκολοι αντίπαλοι για τον ΑΡΗ.

Ήταν φθινόπωρο του 95(δεν θυμάμαι ακριβώς ημερομηνία) όταν η κλήρωση του κυπέλου Κόρατς έβγαλε στην φάση του Β γύρου αντίπαλο μας την Πολωνική Στάλ Μπόμπρεκ, υπο νορμάλ συνθήκες όλα καλά και εύκολα αλλά έλα όμως που λόγω λανθασμένων διοικητικών χειρισμών ο ΑΡΗΣ θα αγωνιζότανε χωρίς τους 2 ξένους που φυσικά αποτελούσαν και μεγάλο μέρος της δυναμικής της ομάδας! Αν και υπήρχε προβληματισμός και πριν τον αγώνα στην Πολωνία σε κανενός το μυαλό δεν είχε περάσει έστω και για λίγο η λέξη αποκλεισμός γιατι πολύ απλά η Πολωνία μπασκετικά και τότε όπως και σήμερα δεν είχε να επιδείξει κάτι ιδιαίτερο. Και να όμως που η ομάδα μας γνωρίζει την συντριβή στην Πολωνία και χάνει με το τελικό 80-54! Μιας και δεν υπήρχε ούτε στο 2ο αγώνα δικαίωμα συμμετοχής των ξένων το +27 φάνταζε άπιαστο. Και όμως με πρωταγωνιστές τους Αγγελίδη, Λιαδέλη και προπονητή τον Σούλη Μαρκόπουλο ο ΑΡΗΣ πραγματοποιεί μια επική ανατροπή και σκορπίζει τους πολωνούς κερδίζωντας τους με +43 πόντους! Απίστευτο παιχνίδι, απο το 1' μέχρι το 40' η διαφορά ανέβαινε και ο κόσμος στην κερκίδα παραληρούσε, ο απόλυτος εκστασιασμός! Όσο και εαν φαίνεται παράδοξο για τον Αυτοκράτορα ΑΡΗ να πανηγυρίζει την πρόκριση στους ομίλους του Κόρατς και όμως εκείνη η νίκη γιορτάστηκε όσο λίγες. Αισθάνομαι τυχερός που βρέθηκα σε εκείνο το παιχνίδι και είναι κάτι που μένει πραγματικά αξέχαστο! Για να καταλάβετε στην παρέα έχει μείνει ώς ατάκα "Πάμε να τους κάνουμε Στάλ Μπόμπρεκ" η οποία χρησιμοποιείται και ως σήμερα όταν η ομάδα μας γ!#$ει τον αντίπαλο! Άσχετα με την πρόκριση είναι και θέμα γοήτρου να κερδίσουμε αυτούς τους Λιθουανούς που μας κέρδισαν 3 φορές φέτος, άλλα και μας απέκλεισαν και πριν λίγα χρόνια απο τα προημιτελικά του Uleb Cup! Για ομάδα που μετράει σχεδόν 15 χρόνια ζωής έχει πάρει πολύ αέρα και πρέπει να τους τον κόψουμε. 'Η εμείς ή κανείς! Αυτό θα είναι το σύνθημα αύριο ώστε να καταλάβουν οι Λιθουανοί οτι δεν μπορούν να έρχονται και να ελπίζουν σε νίκη στο Παλέ για να προκριθούνε. Στάλ Μπόμπρεκ λοιπόν, αυτό θα γίνει αύριο! Στάλ Μπόμπρεκ...

Σημάδια χαλαρότητας έδειξε χθες η ομάδα μπάσκετ και γνώρισε την ήττα στην Λάρισα με 104-98 στην παράταση. Ο αγώνας ήταν συναρπαστικός και είχε σημαντικές εναλλαγές στο σκόρ μέχρι το τέλος. Φυσικά η όλη εξέλιξη του αγώνα είχε να κάνει με την διάθεση των παικτών μας που στην μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα δεν έδειχναν την απαιτούμενη συγκέντρωση σε άμυνα και ριμπάουντ με λογική συνέπεια να έρθει και η ήττα. Οταν ένας αγώνας κρίνεται στην παράταση είναι δεδομένο οτι πολύ ευκολα θα μπορούσε να είχε κερδιθεί αλλά οταν φτάνεις με άντιπαλο την Λάρισα το παιχνίδι στον πόντο και δεν το έχεις καθαρίσει απο το ημίχρονο τότε σίγουρα δεν εχεις αποδόσει σύμφωνα με τις δυνατότητες σου. Αυτή η ήττα δεν επηρεάζει τον στόχο της 3ης θέσης που θα πρέπει να κάνουμε και άλλες τέτοιες "πατάτες" για να την χάσουμε. Πέρα όμως απο τον στόχο της 3ης θέσης η ομάδα θα πρέπει να έχει σε κάθε αγώνα τον στόχο της νίκης αλλά και την αγωνιστική βελτίωση και διάρκεια στο παιχνίδι της ωστε να μπει πιο έτοιμη στα πλέιοφ. Δεν θέλουμε να υποτιμήσουμε τον χθεσινό μας αντίπαλο αλλά όπως και να το κάνουμε δεν έχει την ποιότητα της ομάδος μας. Ο κόσμος του ΑΡΗ θέλει να βλέπει καλό μπάσκετ και προσπάθεια σε κάθε αγώνα και κάτι τέτοιες εμφανίσεις φέρνουν απογοήτευση, ας ελπίσουμε τουλάχιστον να κρατούσαν δυνάμεις οι παίκτες μας για τον αγώνα της τετάρτης...

Όσο και αν προσπάθησαν οι παίκτες μας να κάνουν την έκπληξη στην Ισπανία  τελικά δεν κατάφεραν να νικήσουν και πλέον οι πιθανότητες για πρόκριση  είναι ελάχιστες (εώς μηδαμινές) γιατι πέρα απο το γεγονός οτι η Ταού θα πάει εντελώς αδιάφορη στην Τουρκία, θα πρέπει και εμείς να κερδίσουμε με διαφορά 30 πόντων :) την Λ.Ρίτας και όπως καταλαβαίνετε τα πράγματα είναι δύσκολα. Για να πάρεις ένα τόσο δύσκολο παιχνίδι σαν το χθεσινό πέρα απο την σταθερότητα στην απόδοση σου για 40' πρέπει και γενικότερα να σε "πάει" η μπάλλα και γενικότερα να σε "πάει" η νίκη. Πέρα απο κάποια "νεκρά" διαστήματα στο παιχνίδι μας οπου οι παίκτες της Ταού τα εκμεταλεύτηκαν θεωρώ οτι παίξαμε καλά και μπορούσαμε να κερδίσουμε το παιχνίδι. Κάτι τέτοιο φάνηκε στο 1ο ημίχρονο όπου προηγηθήκαμε με +7 αλλά και στο σκόρ μετά το τέλος της 2ης περιόδου οπου πάλι έιμασταν μπροστά έστω με 1 πόντο. Στο να σε "πάει" που ανέφερα πιο πάνω δυστυχώς είναι μέσα και οι διαιτητές. Και δεν εννοώ να παίζουν υπέρ της ομάδος μας αλλά όταν βλέπεις 7 συνεχόμενες επιθέσεις(τόσες μέτρησα εαν δεν κάνω λάθος) των παικτών μας να σταματάνε με σφυρίγματα των διαιτητών τότε σίγουρα πιστεύω οτι παίζουν καθοριστικό ρόλο στο παιχνίδι. Και τι σφυρίγματα!?!? Βήματα, επιθετικό, βήματα, επιθετικό, περιφορά μπάλλας(!!!), βήματα... Και εαν βάλεις αντίστοιχες παραβάσεις απο την άλλη πλευρά όπου φυσικά δεν σφυρίζουν οι διαιτητές για να σταματήσει η φάση και να το αναλύσουμε στο replay τότε συνολικά έχουμε σημαντική  αλλοίωση στην ροή του παιχνιδιού. Κάτι τέτοιο φάνηκε και απο την διακύμανση του σκόρ, όπου με το που άρχισε το ρεσιτάλ διαιτησίας εις βάρος του ΑΡΗ η διαφορά έφτασε στους 15 πόντους. Κάτι αντιστοιχο έγινε και στο παιχνίδι μέσα στο Παλέ και ειλικρινά το βρίσκω στενάχωρο σε μια τέτοια διοργάνωση όπως είναι αυτή της Ευρωλίγκας να φοβάσαι τους διαιτητές και να εύχεσαι να παίξουν καλά. Το σίγουρο είναι οτι οι παίκτες μας προσπάθησαν και χθές αλλά και στους προηγούμενους αγώνες και θα πρέπει να αισθανόμαστε  υπερήφανοι για την προσπάθεια που γίνεται απο όλους στον μπασετικό ΑΡΗ. Είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει σταθερή παρουσία του ΑΡΗ στην κορυφαία διοργάνωσητης Ευρώπης και να περνάμε στο Τοπ16 διεκδικώντας περισσότερα κάθε χρόνο! Ο κόσμος του ΑΡΗ ξέρει να εκτιμά την προσπάθεια που γίνεται και σίγουρα ο τελευταίος αγώνας στο Παλέ με την Λ.Ρίτας θα πάρει μορφή γιορτής!

Τα πάντα όσο αφορά την συνέχεια της ευρωπαϊκής μας πορείας θα "παίξει" σήμερα το βράδυ η ομάδα μας στην Βιτόρια της Ισπανίας απέναντι στην Ταού που αυτή την φορά θα είναι πλήρης σε αντίθεση με τον αγώνα στο Παλέ! Τα προγνωστικά είναι σίγουρα εις βάρος μας όπως ήταν και πριν 1 εβδομάδα στην Τουρκία όπως ήταν και αμέτρητες φορές στο παρελθόν αλλά η ομάδα πήρε ιστορικές νίκες που σήμαιναν τίτλους, μεγάλες προκρίσεις ή και απλά υπερηφάνεια! Με οδηγό λοιπόν το ένδοξο παρελθόν θα προσπαθήσουμε να κάνουμε την έκπληξη και έτσι ο επόμενως αγώνας στο Παλέ με την Λ.Ρίτας να είναι ένας τελικός και όχι ένας αδιάφορος βαθμολογικά αγώνας. Σίγουρα η Ταού είναι καλύτερη ομάδα απο τον ΑΡΗ αλλά όταν πριν 2 εβδομάδες κερδίζεις άνετα(εαν δεν βάζανε το χεράκι τους οι διαιτητές να το κάνανε ντέρμπι) τον πρωταθλητή Ευρώπης τότε σίγουρα υπάρχει η δυνατότητα να κερδίσεις και σήμερα. Το τι έχουμε ξαναπαίξει με την συγκεκριμένη ομάδα και οτι χάσαμε με μεγάλη διαφορά μπορεί να λειτουργήσει πολύ θετικά για τους εξής λόγους:1)Καταρχάς όπως και να το κάνουμε λογικά οι παίκτες της Ταού θα δείξουνε κάποια υπεροψία και χαλαρότητα όχι μόνο της εύκολης νίκης αλλά και γιατί έχουν εξασφαλίσει την 1η θέση. 2)Ο προπονητής και το υπόλοιπο τεχνικό τιμ της ομάδος μας έχει καλύτερη "εικόνα" πλέον για τον αντίπαλο και ξέρουν τι θα πρέπει να προσέξουμε για να μην ξαναγίνουν τα ίδια λάθη. 3)Η διαφορά των 20 πόντων λογικά θα πεισμώσει τους παίκτες μας. 4)Δεν υπάρχει ιδιαίτερο άγχος γιατι όλοι τους θεωρούν χαμένους. Τα λόγια περιτεύουν, ας ελπίσουμε λοιπόν σήμερα να μας δώσει αυτήν την χαρά η ομάδα μας και στον επόμενο αγώνα στο Παλέ θα γίνει Ο ΠΑΝΙΚΟΣ!!!! 'Αϊντε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!!!!

Όπως αναμενότανε το Μαρούσι εμφανίστηκε δυνατό μέσα στο Πάλε προσπαθώντας να πάρει άλλη μια μεγάλη νίκη μετα απο αυτήν με τον παο εκτός έδρας. Η προσπάθεια όμως των αντιπάλων μας είχε διάρκεια 3 δεκαλέπτων μιας και στο τελευταίο η ομάδα μας δεν έδειξε διατεθιμένη να γίνει η έκπληξη της αγωνιστικής. Βελτιωμένος ο ΑΡΗΣ σε αρκετούς τομείς έδειξε να συνεχίζει την ανοδική του πορεία και να αποκτά σιγα σιγά την σταθερότητα που του λείπει. Γουάσιγκτον, Μπόισα και Τέρι είχαν πολύ καλή παρουσία και δείχνουν να βρίσκουνε τον ρόλο τους στην ομάδα. Ειναι πολύ σημαντικό πλησιάζοντας προς τα πλέιοφ παίκτες που δεν προσφέρανε τόσο καιρό τα αναμενόμενα να άρχιζουν να δείχνουν το καλό τους πρόσωπο και αν στο σκοράρισμα παίζει ρόλο η "μέρα" που θα βρεθεί ο κάθε παίκτης στους υπόλοιπους τομείς όπως στην άμυνα, στα ριμπάουντ και στην "κίνηση" στην επίθεση μετράει η προσπάθεια, το πάθος και η συγκέντρωση που δείχνει ο κάθε παίκτης. Αν και χαλαρά τα πράγματα στο Παλέ απο τον αριθμό προσέλευσης κόσμου όλοι εμείς που βρεθήκαμε δίπλα στην ομάδα είχαμε τον ενθουσιασμό να δημιουργήσουμε μια όμορφη ατμόσφαιρα και να απολαύσουμε άλλον εναν αγώνα της Αρειανάρας μας! Επόμενως σημαντικός αγώνας το παιχνίδι με την Ταού στην Ισπανία! Λίγες ελπίδες για πρόκριση υπάρχουν και φυσικά θα τις διεκδικήσουμε μέχρι τέλος!

Δεν ξέρω για εσάς αλλά εμένα μου αρέσει πάρα πολύ όταν την ίδια μέρα παίζουμε σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ και φυσικά υπάρχει η χρονική δυνατότητα να προλάβω και τα 2! Έτσι λοιπόν αύριο έχουμε τα εξής: Η αρχή γίνεται στο Παλέ(16.15) όπου ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ ( και της "Πόλης" ) ΑΡΗΣ θα αντιμετωπίσει το πολύ επικίνδυνο Μαρούσι που την προηγούμενη αγωνιστική έκανε την έκπληξη της χρονιάς κερδίζωντας τον παο μέσα στο ΟΑΚΑ! Μετά απο τις 2 σημαντικές εκτός έδρας νίκες(Φενέρ - Πανιώνιο) η ομάδα δείχνει οτι έχει βρεί την χαμένη της αυτοπεποίθηση και έχει ξαναπιστέψει στις δυνάμεις της καιρός είναι λοιπόν και όλοι αυτοί οι οποίοι αμφισβητούν την ομάδα μας μετά απο κάθε κακή εμφάνιση να ξαναπιστέψουν σε αυτήν και να έρθουν στο Παλέ. Στις 19.00 στο Κλ.Βικελίδης αναμένεται και πάλι κοσμοσυροή(ασχέτως εαν είναι το 3ήμερο της Κ.Δευτέρας) για τον σημαντικότατο αγώνα με τον Λεβαδειακό! Και λέω σημαντικότατος γιατί οι νίκες με "μικρές" ομάδες σαν τον Λεβαδειακό επιβεβαιώνουν την σταθερή πορεία της ομάδος και κόβουν τις ελπίδες των διεκδικητών της 4ης θέσης! Θεωρώ απαραίτητο τόσο εμείς όσο και οι ανταγωνιστές μας να θεωρούν δεδομένη την νίκη του ΑΡΗ όταν αγωνίζεται με τέτοιες ομάδες και να ελπίζουν σε ενα μικρό θαύμα(σαν αυτό με την Καλαμαριά) για να πετάξουμε βαθμούς και να μειώσουν την βαθμολογική μας διαφορά. Πέρα απο την ανάγκη των βαθμών πιστεύω οτι θα δούμε άλλο ενα ωραίο παιχνίδι σαν αυτό με τον Ατρόμητο ελπίζωντας οτι αυτή την φορά θα δούμε πιο πολλά τέρματα και δεν θα χάνουμε την μια ευκαιρία μετά την άλλη! Ποια Κ.Δευτέρα και αηδίες, Σάββατο όλο ΑΡΗΣ! Μόνο αυτό έχω να πώ και ελπίζω ο κόσμος να μην μπαίνει στην διαδικασία επιλογής παιχνδιού(ποδόσφαιρο ή μπάσκετ) και να δώσει το παρόν και στα 2. Δύο νίκες λοιπόν για να ευχαριστηθούμε με τον καλύτερο τρόπο, με τον τρόπο που εμείς γουστάρουμε αυτό το 3ήμερο!