Τόσα και τόσα έχουμε περάσει σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ αλλά όπως φαίνεται κόσμος και  διοικήσεις αρνούνται πεισματικά να διδαχθούν από τα παθήματα-μαθήματα. του παρελθόντος και προτιμώντας τακτικές ωραιοποίησης καταστάσεων και στρουθοκαμηλισμού να αποφεύγουν να αντιμετωπίζουν τα πραγματικά προβλήματα της ομάδος. Σε σημείο όπου ο στόχος είναι σχεδόν πάντα η απόκρυψη των προβλημάτων και η αποφυγή κάθε συζήτησης γύρω από αυτά. Αργά ή γρήγορα όμως έρχεται η στιγμή όπου τα ψέματα τελειώνουν και πρέπει να αντιμετωπίσουμε την αλήθεια. Σήμερα το απόγευμα στο άδειο Παλέ ήρθε αυτή η στιγμή για τον μπασκετικό ΑΡΗ. Η βαρειά ήττα από τον Κολοσσό Ρόδου "ξεγύμνωσε" διοίκηση και προπονητή και πλέον δύσκολα να υπάρχει κάποιος που να συνεχίζει να κοιμώμενος ήσυχος να θεωρεί ότι όλα λειτουργούν καλά στην ομάδα... Η ευκολία με την οποία επικράτησε σήμερα η ομάδα από την Ρόδο που από τα πρώτα λεπτά του αγώνα πήρε διψήφια διαφορά πόντων και τα 7 στα 34 τρίποντα  αποτυπώνουν στο απόλυτο το σημερινό ναυάγιο του ΑΡΗ...

Μπορεί ο Τζέιμς να έκανε την καλύτερη φετινή του εμφάνιση με 28 πόντους αλλά ο κορυφαίος του γηπέδου ήταν ο Βεζένκοβ. Μόνο που οι 21 πόντοι, τα 12 ριμπάουντ, οι 3 ασίστ και το 1 κλέψιμο δεν ήταν αρκετά για να αλλάξουν τα πράγματα για την ομάδα μας. Σε ένα παιχνίδι όπου ο νεαρός ήταν εκπληκτικός αλλά παράλληλα απελπιστικά μόνος του μιας και όλοι υπόλοιποι ή απουσίαζαν από το γήπεδο ή είχαν τεράστια σκαμπανεβάσματα στην απόδοση τους... Εκεί όμως που υπήρξε η απόλυτη επιτυχία ήταν στο σημείο που υποτίθεται ότι ήμασταν καλοί. Άμυνα για γέλια που επέτρεψε στους αντιπάλους μας να κάνουν πάρτι και μέχρι που παίκτες που ως τώρα δεν είχαν φάνει να γίνονται ήρωες. Κανένα αγωνιστικό πλάνο, καμία αντίδραση από τον πάγκο παρά ένα σκορποχώρι από παίκτες που έμοιαζαν να βρίσκονται σε άλλο γήπεδο. Τα 3 στα 23 που είχαν οι Πάσαλιτς, Τόμας και Αντεγκμπόγιε αυτό ακριβώς δείχνει. Η έκφραση αγωνιστική πειθαρχία μοιάζει να απουσιάζει εντελώς από την καθημερινότητα της ομάδος όπως και η λέξη βελτίωση μιας και ο ΑΡΗΣ αντί να έχει ανοδικές τάσεις στην απόδοση του αντιθέτως από παιχνίδι σε παιχνίδι δείχνει ολοένα και χειρότερος. Η διαχείριση του ρόστερ από τον Δ.Πρίφτη δείχνει ότι ο ίδιος ο προπονητής μας δεν εμπιστεύεται τις επιλογές του και το πιο σημαντικό ότι αδυνατεί να βρει λύση στα τεράστια αγωνιστικά προβλήματα της ομάδος. 

Δικαιολογίες για την σημερινή ήττα δεν υπάρχουν. Δυστυχώς οι νίκες τις πρώτες αγωνιστικές αντί να αξιοποιηθούν ώστε ο ΑΡΗΣ να βελτιώνεται και να παρουσιάζει μια καλύτερη εικόνα χωρίς άγχος και μέσα σε ένα θετικό κλίμα τελικά ήρθε ο εφησυχασμός και η αποφυγή αντιμετώπισης ουσιαστικών προβλημάτων σε άμυνα και επίθεση. Μετά από 7 αγωνιστικές με ένα εξαιρετικό πρόγραμμα που θα μπορούσαμε αν ήμασταν αυτοί που έπρεπε να ξεκινούσαμε την χρονιά τρένο έχουμε καταλήξει να είμαστε προς την μέση της βαθμολογίας και το μέλλον μας να φαντάζει δυσοίωνο... Βλέποντας μάλιστα και τα αποτελέσματα των άλλων αγώνων η χρονιά μοιάζει παρόμοια με τις προηγούμενες όπου ο ΑΡΗΣ απέτυχε παταγωδός πάνω στο παρκέ. Φέτος δεν υπήρχε το απαγορευτικό της FIBA ενώ και η διοίκηση υποτίθεται ότι είναι πιο έμπειρη... παρόλα αυτά το αποτέλεσμα το ίδιο τραγικό σε μια χρονιά όπου το μπάσκετ θα έπρεπε να είναι το τμήμα που θα κρατούσε την σημαία του συλλόγου και το ηθικό του κόσμου ψηλά... Αλλά ξέχασα.. άρθρο 99, γκρινιάρηδες οπαδοί, μικρά μπάτζετ, ατυχία, θα μας κρίνετε στο τέλος κτλ κτλ κτλ...

ΥΓ. Πετυχημένη αγωνιστική χρονιά για μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ την δεδομένη χρονική στιγμή δεν είναι να κάνει το μπρέικ στα πλέιοψς για να καταλήξει τρίτος ή τέταρτος αλλά να καταφέρει να ανακτήσει την αγωνιστική του αξιοπιστία με συνέπεια από την αρχή ως το τέλος του πρωταθλήματος. Έτσι θα φέρεις τον κόσμο στο γήπεδο, έτσι θα προσελκύσεις χορηγούς, έτσι θα βρεις επενδυτές, έτσι θα ξεχρεώσεις...

ΥΓ2. Και ένα μκρό κουίζ: 2 χρονιές "φαγούρα" με την διοίκηση Αρβανίτη και οδεύουμε ολοταχώς και για μια τρίτη εξίσου μίζερη με τις 2 προηγούμενες... Άραγε ποιοι είναι αυτοί εντός της οικογένειας του ΑΡΗ που και άλλες 5 τέτοιες χρόνιες  να έχουμε όχι μόνο  δεν θα χαλαστούν αλλά μπορεί και στην τελική να μείνουν και ικανοποημένοι θεωρόντας ότι το γενικότερο πλάνο λειτουργεί μια χαρά?

Λόγω της μη τηλεοπτικής κάλυψης του αγώνα, της ανύπαρκτης ενημέρωσης από το επίσημο ραδιοφωνικό σταθμό του συλλόγου (που όπως και στο παιχνίδι με τον Κολοσσό δεν θεώρησε απαραίτητο το να φροντίσει για την μετάδοση του αγώνα) και την δυσκολία που αντιμετωπίσαμε για να βρούμε εικόνα μέσω του διαδικτύου καταφέραμε και παρακολουθήσαμε μόνο το δεύτερο ημίχρονο του αγώνα. Έτσι λίγο δύσκολα να εξηγήσουμε το τόσο κακό ξεκίνημα που μας έφερε από πολύ νωρίς στο -14 αλλά και τους λόγους που Ταπούτος και Τσαλδάρης αγωνίστηκαν συνολικά 18' και οι 2 μαζί όλα στο πρώτο ημίχρονο. Από αυτό πάντως που είδαμε στο Β ημίχρονο η Ντόνετσκ είναι μια ομάδα στα μέτρα μας, ελαφρώς χειρότερη από την Νίμπουργκ, με 2-3 καλούς παίκτες αλλά όχι με κάποιον που να ξεχωρίζει τόσο πολύ και να είναι σημείο αναφοράς. Αυτό όμως που έκανε την διαφορά στο σημερινό παιχνίδι και ουσιαστικά έδωσε την νίκη στην Ντόνετσκ ήταν ότι είχε ένα ξεκάθαρο πλάνο βασισμένο πάνω στην ξαφνική απουσία του Τζέιμς και στην εμφανής αξιόπιστων λύσεων στον άσσο. Αναγκαστικά ο Β.Αλεξανδρής μοίραζε τον χρόνο μεταξύ των Βεργίνη και Μαυραϊδή στην θέση του πόιντ γκαρντ και έβαζε ως στήριγμα τον Ντέιβις στο κατέβασμα της μπάλας και πολύ πιθανόν τον Τσαλδάρη στο πρώτο μισό που αγωνίστηκε. Όχι μόνο πίεζαν σε όλο το γήπεδο σε κάθε επαναφορά μπάλας από έξω αλλά ακόμη και όταν περνούσαμε το κέντρο όλοι οι παίκτες της Ντόνετσκ πίεζαν ψηλά και κάνανε ντάμπλ τιμ στον πόιντ γκαρντ με αποτέλεσμα να γίνουν πολλά αβίαστα λάθη και η οργάνωση της επίθεσης μας να είναι σε κάθε φάση ένας πραγματικός Γολγοθάς. Αν και η ομάδα κατάφερε να ανακάμψει και να μειώσει την διαφορά στους 5 πόντους και να είναι κοντά στο παιχνίδι στο τέλος του δεύτερου δεκαλέπτου και στις αρχές του τρίτου κάποια επιπόλαια λάθη και εύκολοι πόντοι από τους αντιπάλους μας έφεραν την διαφορά σε διψήφιο αριθμό και την ομάδα μας να κυνηγάει να την μειώσει. Φυσικά όπως πάντα έτσι και στο τέταρτο δεκάλεπτο είχαμε το γνωστό επιθετικό μπλακ άουτ όπου χρειάστηκαν 3' και 30'' για να πετύχουμε τον πρώτο μας πόντο με βολή.  Συγκινητική η προσπάθεια των Ντέιβις και Κεϊρούς που λόγω της έλλειψης λύσεων ανέλαβαν να σηκώσουν το επιθετικό βάρος της ομάδος και να προσθέσουν άλλη μια καλή εμφάνιση χωρίς όμως να είναι αρκετή για να μας δώσει την νίκη. Το πάλεψε και ο Βεργίνης αλλά η αστοχία του στα μακρινά σουτ και τα πολλά λάθη λόγω της πίεσης των αντιπάλων και της αδυναμία του Β.Αλεξανδρή να τοποθετήσει και ένα πόιντ γκαρντ δίπλα μας στοίχισε. Τελικά όπως αποδείχθηκε η απουσία του Τζέιμς ήταν καθοριστική και ο ΑΡΗΣ είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα μπορούσε να φθάσει στην νίκη αν τον είχε στην διάθεση του.  Πάντως αξίζει να σημειωθεί ότι αυτή η ήττα με 7 πόντους δεν είναι καταδικαστική μιας και θεωρώ πολύ δύσκολο αυτή η Ντόνετσκ να καταφέρει να πάρει νίκη από την Κίμκι άρα όλα θα κριθούν στην Γαλλία και στην διαφορά πόντων με τους Ουκρανούς στο Παλέ. Ελπίζω μέχρι τότε τα σενάρια περί διωγμού του Β.Αλεξανδρή να διαψευσθούν και να φωτίσει ο Θεός τους συνΑρειανούς μας που κρατάνε αιχμάλωτη την ομάδα να την αφήσουν να αναπνεύσει. ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Και ενώ όλοι ευελπιστούσαμε ότι από αυτήν την δύσκολη χρονιά που ξεκινούσε το καλοκαίρι με όλες τις προβλέψεις να είναι δυσοίωνες τελικά μπορούσε να βγει κάτι καλό τελικά φαίνεται ότι υπολογίσαμε χωρίς τον "ξενοδόχο".  Δυστυχώς μετά και τις τελευταίες εξελίξεις το σημαντικό παιχνίδι κόντρα στην Ντόνετσκ περνάει σε δεύτερη μοίρα. Μπορεί ο Γ.Δαμιανίδης να δηλώνει ότι ο ΑΡΗΣ  δεν του ανήκει, ότι φεύγει τρέχοντας αν έρθει κάποιος άλλος ή ότι δεν υπάρχει κάποια σοβαρή πρόταση αλλά δικές του σοβαρές ενέργειες όχι μόνο φέτος αλλά εδώ και τόσα χρόνια έχουν οδηγήσει τον τεράστιο ΑΡΗ ένα βήμα πριν την διάλυση.  Όταν μάλιστα στο πιο καθοριστικό παιχνίδι της φετινής Ευρωπαϊκής μας πορείας που πιθανόν να κρίνει την πρόκριση ο Ντομινικ Τζέιμς αποφασίζει να μην πετάξει με την υπόλοιπη ομάδα στην Ουκρανία εκφράζοντας με αυτόν τον τρόπο την αγανάκτηση του για τις υποσχέσεις-κοροϊδία του προέδρου της ΚΑΕ προς το πρόσωπο του και προς όλους τους παίκτες και στελέχη της ομάδος τότε νομίζω ότι δεν χρειάζεται κάτι παραπάνω για να πεισθούμε πόσο επικίνδυνος είναι ο συγκεκριμένος άνθρωπος για τον ΑΡΗ μας. Τώρα βέβαια Ντομινικ Τζέιμς φαντάζομαι ότι όταν ήρθες στον ΑΡΗ κανείς δεν σε ενημέρωσε ότι αυτή η διοίκηση επί χρόνια κορόιδευε ολόκληρο τον κόσμο του ΑΡΗ με τις ατάκες περί νοικοκυρεμένου σωματείου, οικονομικής υγείας και αξιοπιστίας και λοιπές μπούρδες που τελικά αποδείχτηκαν μια μεγάλη τρύπα μεγέθους 4εκ ευρώ περίπου... Άρα το να δίνουν υποσχέσεις που να μην της τηρούν και να κοροϊδεύουν ένα μάτσο παίκτες, μερικούς γυμναστές και λοιπούς που αποτελούν την ομάδα είναι το πιο εύκολο.   Φέτος μετά από χρόνια παρακολουθούμε πάνω στο παρκέ μια ομάδα που ως ένα βαθμό μας συγκινεί και γουστάρουμε να την βλέπουμε να αγωνίζεται. Μόνο ο Β.Αλεξανδρής έχει μείνει να πολεμάει και να προσπαθεί να κρατήσει τους απλήρωτους παίκτες του ενωμένους και προσηλωμένους στο αγωνιστικό. Το δημόσιο ξέσπασμα του κόουτς μόνο σαν λογική αντίδραση φαντάζει και αν όλοι οι παράγοντες του ΑΡΗ που ήταν δυσαρεστημένοι και ενοχλημένοι από αυτήν την κατάντια του Αυτοκράτορα έκαναν το ίδιο πολύ πιθανόν να μην φτάναμε ως εδώ.  Και σαν να μην φτάνει αυτό όπως έχει γίνει συνήθεια τα τελευταία χρόνια στον ΑΡΗ όταν δημοσιοποιούνται αυτές οι καταστάσεις οι υπεύθυνοι όχι μόνο δεν απολογούνται αλλά ζητάνε και τα ρέστα.  Κάπως έτσι μόνο μπορούμε να εκλάβουμε την τοποθέτηση του Γ.Δαμιανίδη που ακολούθησε των δηλώσεων του Αλεξανδρή όπου μίλησε για την ύπαρξη ή όχι κάποιων προβλημάτων, για προσωπικές απόψεις του Αλεξανδρή που παρασύρθηκε από την κατάσταση που βιώνει ολόκληρος ο πλανήτης(!!!!)  κτλ... Δεν  με νοιάζει αν ο συγκεκριμένος άνθρωπος έχει την στήριξη των μετόχων, των προέδρων του Α.Σ, του Δ.Σ. της ΛΦΑ και της "ασπίδας" του συλλόγου ή ο κολλητός του Θ.Τζεβελέκης υποτίθεται ότι έβαλε λεφτά στην ομάδα σε μια διετία που το μπασκετικό τμήμα βυθίστηκε στα χρέη... όλοι μαζί είστε πολύ μικροί μπροστά στον κόσμο του ΑΡΗ και θα έρθει η στιγμή που θα λογοδοτήσετε. Από την στιγμή που δεν είχατε κανένα πλάνο για την ομάδα έπρεπε να είχατε φύγει χθες... Όλοι στην συνέλευση της Λέσχης στις 6 Φεβρουαρίου! ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!

Μόλις λίγα 24ωρα πριν την πρεμιέρα των επίσημων αγωνιστικών υποχρεώσεων της ομάδος μας που αρχίζουν με το νοκ άουτ ματς κόντρα στον Ολυμπιακό για το κύπελλο Ελλάδος που θα διεξαχθεί κεκλεισμένων των θυρών.  Όπως φαντάζει λογικό κανονικά θα έπρεπε όλοι να κινούμαστε στους ρυθμούς αυτού του αγώνα αλλά τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι και στο μυαλό όλων μας είναι οι μεταγραφικές κινήσεις που έγιναν αλλά και αυτές που πρέπει να γίνουν ώστε ο ΑΡΗΣ να παρουσιαστεί όπως πρέπει πάνω στο παρκέ. Η 2οάρα από την Καβάλα, ο διασυρμός από την Σπαρτάκ και η εύκολη ήττα από την Ταλίν έχουν ηχήσει όχι απλά τον κώδωνα του κινδύνου αλλά μια ολόκληρη καμπάνα που με τον εκκωφαντικό της ήχο προσπαθεί να ενημερώσει όλους όσους κινούνται γύρω από τον μπασκετικό ΑΡΗ ότι υπάρχει αγωνιστικό πρόβλημα που πρέπει να λυθεί τώρα στο ξεκίνημα του πριν εξελιχθεί σε ανίατη αρρώστια που θα μας ταλαιπωρεί όλη την χρονιά.  Αυτό το σήμα κινδύνου από φαίνεται έφθασε στους διοικούντες της ομάδος που μετά και την διευθέτηση της πρώτης δόσης της εφορίας αποφάσισαν να ασχοληθούν πιο ουσιαστικά με το αγωνιστικό κομμάτι. Έτσι λοιπόν τις τελευταίες ημέρες ανακοινώθηκαν οι Ντομινίκ Τζέιμς και Ματέι Κρούσιτς 2 παίκτες που καλούνται να ανταποκριθούν στην μεγαλύτερη πρόκληση της καριέρας τους κάτι που ισχύει και για τους υπόλοιπους νεοαποκτηθέντες παίκτες του φετινού ΑΡΗ.  Ο Σλοβένος σέντερ ύψους 2.11 θα καλύψει το κενό του Γουότκινς που δεν έπεισε και αποτελεί παρελθόν και θα προσπαθήσει να αποδείξει ότι έχει θέση σε μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ. Φιλότιμος και μαχητικός παίκτης που λίγο δύσκολα να κάνει την διαφορά σε μια ομάδα αλλά με τις κατάλληλες συνθήκες ίσως αποδειχθεί εξαιρετικό εργαλείο στα χέρια του Β.Αλεξανδρή.  Τον Ντομινικ Τζέιμς όσοι είχαμε παρακολουθήσει τα παιχνίδια του ΑΡΗ με την Ακαντέμικ είχαμε πάρει  μια γεύση για τις ικανότητες κυρίως μέσα στο Παλέ όπου με κάποια δύσκολα σουτ παραλίγο να μας κάνει να πάθουμε ανακοπή σε μια βραδιά μεγαλείου του Σαρόν Ντρούκερ που από το καλημέρα φρόντισε να μας δείξει τι θα ακολουθούσε...  Να πω την αλήθεια ο Τζέιμς σε εκείνα τα παιχνίδια δεν με είχε εντυπωσιάσει καθόλου και αυτό που είχε τραβήξει την προσοχή όλων μας ήταν το χαμηλό ύψος του που πολλές φορές αποτελεί τεράστιο ντισαβαντάζ κόντρα σε ψηλά πόιντ γκαρντ. Τώρα βέβαια απο 2 παιχνίδια να κρίνεις έναν παίκτη είναι λιγάκι άδικο και σύμφωνα με τα στατιστικά του σίγουρα μπορούμε να περιμένουμε πολλά από αυτόν τον παίκτη. Αυτό που φαίνεται να θέλει κυρίως ο Αλεξανδρής από τον Τζέιμς είναι εκμεταλλευτεί την ταχύτητα του και την καλή του αντίληψη σε ότι έχει να κάνει με την οργάνωση του παιχνιδιού ώστε να μπορέσει να αξιοποιήσει ολόκληρη την ομάδα και κυρίως παίκτες σαν τον Όλιβερ που σε οργανωμένες άμυνες φαίνεται να έχει πρόβλημα. Το θετικό είναι ότι αναμένεται να υπάρχει και συνέχεια στην ενίσχυση της ομάδος με τον Δημήτρη Τσαλδάρη να φαντάζει πολύ κοντά. Ελπίζω αν επιστρέψει ο Τσαλδάρης να μπορέσει να "βγάλει" τον καλό του εαυτό γιατί τα τελευταία χρόνια έχουμε "ταλαιπωρηθεί" αρκετά από παίκτες που όλη την χρονιά ψάχνουν ανάμεσα από τραυματισμούς και μεγάλες περιόδους ντεφορμαρίσματος τον καλό τους εαυτό... Και επειδή όπως έχει γίνει αντιληπτό από όλους μας υπάρχει μια "παγωμάρα" που έχει ξεκινήσει από την διοίκηση και έχει περάσει έντονα στον κόσμο την Δευτέρα το απόγευμα στις 19.00 υπάρχει ανοικτή προπόνηση στο Παλέ όπου ο κόσμος θα μπορέσει από την μια να ρίξει μια κλεφτή ματιά στην ομάδα και από την άλλη να εμψυχώσει τους παίκτες μας λίγο πριν την κρίσιμη αναμέτρηση με τον Ολυμπιακό. Έστω λοιπόν και σε προπόνηση ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!!!!