Τα λόγια είναι περιττά σε παιχνίδια σαν το σημερινό όπου μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ με απίστευτη αυτοθυσία προσπαθεί να μαζέψει τα κομμάτια της, κάνει μια υπερπροσπάθεια και φθάνει μια ανάσα από μια νίκη ελπίδας και τελικά πέφτει σε ακόμη έναν τοίχο με σφυρίχτρα ονόματι Ιωαννίδης να του κλέβει με το έτσι θέλω τους 3 βαθμούς. Ανύπαρκτα φάουλ, ανύπαρκτες κάρτες, ανάποδα πλάγια, ανάποδα κόρνερ, οφσάιντ που δεν υπήρχαν και μια συμπεριφορά από τον διαιτητή και τον επόπτη που παρά το 1-3 δεν μπορούσαμε να είμαστε ήσυχοι ότι το ματς θα έληγε υπέρ μας. Αισθητά βελτιωμένος ο ΑΡΗΣ χάρη στα νέα μεταγραφικά αποκτήματα αλλά όπως φάνηκε οι μεταγραφές που έχουν αξία στο σιχαμένο πρωτάθλημα της σουπερλίγκας είναι αυτές εκτός γηπέδου.

Ο ΑΡΗΣ ξεκίνησε πολύ δυνατά, πιέζοντας σχετικά ψηλά και με όλες τις γραμμές να λειτουργούν καλύτερα από κάθε άλλη φορά. Και ενώ οι Τάτος και Ηρακλής έμειναν στον πάγκο η ομάδα είχε αρκετά καλή ανάπτυξη μιας και οι Βλάχος, Καμινιώτης και Μπακασέτας έβγαζαν αρκετή ενέργεια και είχαν σωστές μεταβιβάσεις με ψυχραιμία. Ενώ στα μετόπισθεν ο Μπουγαϊδης έμοιαζε ο απόλυτος κυρίαρχος. Μάλιστα ο νεαρός αμυντικός όποτε του δινόταν η ευκαιρία προωθούσε και την μπάλα σωστά με αποκορύφωμα την αντεπίθεση και την ασιστ που οδήγησε στο 0-1. Ο Μπακασέτας δικαιολόγησε στο απόλυτο τον θόρυβο που είχε γίνει γύρω από το όνομα του και πολλούς από εμάς μας είχε προξενήσει ιδιαίτερη εντύπωση μιας και με πολύ ωραίο διαγώνιο συρτό σουτ έκανε το 0-2. Από την αρχή όμως του παιχνιδιού ήταν φανερό ότι ο ΑΡΗΣ δεν είχε να αντιμετωπίσει μόνο τους 11 του Λεβαδειακού αλλά είχε απέναντι του και έναν Ιωαννίδη που μαζί με τον βοηθό του έκαναν ότι μπορούσαν για να βάλουν τον αντίπαλο μας στο παιχνίδι. Χαρακτηριστική η φάση του 1-2 μιας και μετά την ανακάλυψη ενός ανύπαρκτου φάουλ πάνω στον Β.Βλάχο και την ώρα που συνομιλεί ο διαιτητής με τους παίκτες του ΑΡΗ οι παίκτες του Λεβαδειακού μειώνουν το 1-2.  Τα σφυρίγματα που έσπρωχναν τον Λεβαδειακό προς την εστία μας συνεχίστηκαν και στο 77' μπορεί το φάουλ που έκανε ο Μπουγαϊδής να ήταν ίσως λίγο παραπάνω από όσο έπρεπε σκληρό σε έναν χώρο που δεν χρειαζόταν αλλά η πρώτη κίτρινη κάρτα που είχε δεχθεί ήταν μια ανακάλυψη του Ιωαννίδη. Και έτσι με δέκα παίκτες τα πράγματα είχαν δυσκολέψει. Η εξαιρετική ασιστ στον  Μανιά και το 1-3 στο 82'  μας έκανε προς στιγμή να πιστέψουμε ότι θα φεύγαμε νικητές αλλά το παιχνίδι δεν είχε τελειώσει. Το κόρνερ που οδηγεί στο 3-2  ήταν ένα ακόμη δώρο του επόπτη μιας και ήταν πεντακάθαρο άουτ. Μάλιστα ο βοηθός του Ιωαννίδη αρχικά πήγε να δείξει άουτ και μετά το μετάνιωσε... Κάπου εκεί η ομάδα μας άρχισε να καταρρέει  και ο Γουναρίδης που ήταν εξαιρετικός να μεταμορφώνεται σε μοιραίος. Σίγουρα όταν το παιχνίδι στο 82' είναι 1-3 εύκολα μπορείς να πάρεις την νίκη που δικαιούσαι αλλά όλα αυτά αν μιλούσαμε για έναν φυσιολογικό αγώνα.  Προσπάθησαν οι παίκτες μας να καθυστερήσουν και να παγώσουν τον ρυθμό αλλά ο Ιωαννίδης επέμενε. Μάλιστα η κίτρινη κάρτα που έδωσε στον Γουναρίδη για καθυστερήσεις ενώ δεχόταν τις πρώτες βοήθειες δείχνει τον καημό που είχε ο διαιτητής για την έκβαση του αγώνα. Μέχρι και πριν το τέταρτο γκολ υπάρχει καθαρή αγκωνιά πάνω στον Ηρακλή από τον σκόρερ του τέταρτου γκολ που δεν σφυρίζετε...

Χάθηκε μια μεγάλη ευκαιρία να ανακάμψουμε με έναν πικρό τρόπο αλλά με λίγο πιο καθαρό μυαλό θα πρέπει να δούμε τι ακριβώς συμβαίνει. Ο ΑΡΗΣ σήμερα έκανε την καλύτερη του εμφάνιση, κυρίως χάρη στις μεταγραφές. Αν λοιπόν δεν υπήρχαν οι τρικλοποδιές από την ΕΠΟ ο ΑΡΗΣ μπορεί να παρουσιαζόταν ακόμη καλύτερος στα σημαντικά παιχνίδια με τον Απόλλων και την Καλλονή. Σαν να μην φθάνει αυτό έχουμε μπροστά μας και τύπους σαν τον Σιδηρόπουλο που καθάρισε το παιχνίδι με τα Γιάννενα, το άλλο το φυντάνι που έβαλε το χεράκι στον αγώνα με την Καλλονή και σήμερα τον Ιωαννίδη. Με λίγα λόγια όσοι μιλάνε εδώ και καιρό ότι η προσπάθεια του ΑΡΗ για επιβίωση πρέπει να επικεντρωθεί εκτός γηπέδου και στο παρασκήνιο απλά επιβεβαιώνεται. Έρχεται εδώ μέσα ο Ατρόμητος και έχει μια εκνευριστική πενήντα πενήντα διαιτησία και πηγαίνεις εσύ στην Λειβαδιά σε ένα γήπεδο με συγγενείς και φίλους και καμιά 30αριά γενναίους Αρειανούς που ακουγόντουσαν σε όλο τον αγώνα και σε παίζει το κοράκι 100-0. Με αυτές τις συνθήκες ελπίδα δεν υπάρχει... Η συνέντευξη τύπου του Σ.Παπαδόπουλου αποτυπώνει ξεκάθαρα την εικόνα του αγώνα. Περιμένω μια αντίδραση επιτέλους από την ΠΑΕ για αυτό το έγκλημα που παρακολουθούμε με τους ίδιους πρωταγωνιστές. Στόχος δεν είναι να αρχίσουμε να έχουμε καλύτερες διαιτησίες αλλά όπως μας έχουν κλέψει τόσους βαθμούς έτσι ακριβώς να μας τους δώσουν. Εύχομαι να μην εγκαταλείψει κανείς την προσπάθεια και μέχρι το τέλος να παλέψουμε με όλες τις δυνάμεις που μας απομένουν. 

Αποφασισμένος να φύγει με θετικό αποτέλεσμα παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα αλλά έπεσε πάνω στον Μάνταλο που σφύριζε ότι του κατέβαινε με αποκορύφωμα την κόκκινη κάρτα στον Γκέσιο για θέατρο(!!!) στο ξεκίνημα του Β ημιχρόνου που άλλαξε τις ισορροπίες του αγώνα. Μπορεί η συγκεκριμένη φάση να ήταν το αποκορύφωμα αλλά σε όλο το παιχνίδι ο Μάνταλος έδειξε μια απίστευτη εμπάθεια στην ομάδα όπου κάθε επαφή με τον αντίπαλο την χρέωνε φάουλ ενώ έκλεισε τα μάτια αρκετές φορές όταν οι παίκτες μας βρισκόταν σε πλεονεκτική θέση.

Σε ένα παιχνίδι με αρκετά καλό ρυθμό η ομάδα μας παρά τις σημαντικές απουσίες παρουσιάστηκε αρκετά καλή με τον Γιαννώτα να είναι σε κέφια και τον Κανούλα να αρπάζει την ευκαιρία από τα μαλλιά δικαιώνοντας το τεχνικό τιμ για την επιλογή του. Με σωστή πίεση, καλές αντεπιθέσεις και τις γραμμές να είναι σχετικά κοντά φαινόταν ότι θα μπορούσαμε να πάρουμε τουλάχιστον τον βαθμό της ισοπαλίας αν όχι της νίκης αλλά τελικά η ποιότητα κάποιων παικτών του αντιπάλου, τα ατομικά λάθη στην άμυνα, οι ελλείψεις λύσεων από τον πάγκο λόγω των απουσιών και φυσικά ο διαιτητής Μάνταλος μας οδήγησαν στην ήττα. Τόσο στο πρώτο γκολ όπου ο Πόι περνάει πολύ ωραία τον Μαργαρίτη και πασάρει στον Ζησόπουλο που βάζει ένα γκολ σπάνιας ομορφιάς(και τύχης) όσο και στο δεύτερο γκολ όπου ο Βελλίδης ανεξήγητα επιτρέπει στον Βασιλείου να τον παρενοχλεί σε ένα σημείο όπου ο τερματοφύλακας έχει τον πρώτο λόγο και σίγουρα αν εκβίαζε την επαφή θα κέρδιζε το φάουλ ή τουλάχιστον θα απωθούσε τον σκόρερ του Λεβαδειακού από την πλεονεκτική θέση που είχε. Ευκαιρίες σαν του Καπετάνου μετά από το ωραίο στρώσιμο του Κανούλα, του Γιαννώτα που δεν μεταβίβασε σωστά στον Καπετάνο στην αντεπίθεση αλλά και αυτή του Παπαζαχαρία στην λήξη του αγώνα δεν θα πρέπει να χάνονται γιατί ακυρώνουν ολόκληρη την προσπάθεια της ομάδος. Μπορεί ο Βελλίδης να ήταν αρνητικός πρωταγωνιστής στο δεύτερο γκολ αλλά με τις εντυπωσιακές του επεμβάσεις στην συνέχεια κατάφερε να  μας κρατήσει μέσα στο παιχνίδι. Αρνητικός πρωταγωνιστής για την ομάδα μας ο Καπετάνος. Όχι γιατί ήταν τόσο κακός αλλά σε ένα παιχνίδι σαν το σημερινό και με τον ρόλο που του είχε το δώσει το τεχνικό τιμ  θα έπρεπε να είχε πάρει περισσότερες πρωτοβουλίες και να είχε πολύ πιο δημιουργικός. Πάντως ανεξάρτητα από τις αδυναμίες και τα λάθη που έγιναν αυτό που πρέπει να κρατήσουμε σήμερα ήταν η συνολική εικόνα της ομάδος που με εξαίρεση τον αγώνα με την Βέροια όπου από την αρχή υπήρχε ένα κακό στήσιμο της ομάδος από την στιγμή που ανέλαβαν οι Πασιαλής-Μπουγιουκλής η βελιτώση είναι εμφανής και αυτό είναι το πιο σημαντικό για μια ομάδα. Αν βελτιώνουμε τις αδυναμίες μας τότε πολύ γρήγορα θα έρθουν και οι βαθμοί που θα μας κάνουν να αισθανθούμε πιο άνετα.

Αυτός που αναμφισβήτητα έκλεψε την παράσταση στο σημερινό παιχνίδι ήταν ο κόσμος του ΑΡΗ που κατέκλεισε το γήπεδο του Λεβαδειακού! Περισσότεροι από 2000 τρελαμένα Αρειανά, ντυμένα στα κίτρινα έδωσαν μια ξεχωριστή νότα στην αναμέτρηση και υπενθύμισαν στους αρμόδιους γιατί πρέπει να επιτρέπονται οι μετακινήσεις αλλά και ότι όλοι οι οπαδοί δεν είναι ίσοι και όμοιοι. Δεν μάσησαν σε καμία στιγμή από το αρνητικό αποτέλεσμα και δεν παρασύρθηκαν από τις προκλήσεις του Μάνταλου. Συνθήματα, φωνή και τρέλα! Κρίμα που η πρώτη εξόρμηση δεν συνοδεύτηκε με νίκη. Συνέχεια στο Κλ.Βικελίδης όπου εκεί τα περιθώρια για απώλειες έχουν στενέψει. Με ελπιδοφόρες εμφανίσεις σαν την σημερινή και με τον τόσο παθιασμένο κόσμο στο πλευρό του ο ΑΡΗΣ μας δεν έχει να φοβηθεί τίποτα!

Αποδεκατισμένος θα κατέβει ο ΑΡΗΣ στο παιχνίδι του Σαββάτου απέναντι στον Λεβαδειακό μιας και μετράει 5 απουσίες από τους παίκτες που αγωνίστηκαν βασικοί στα τελευταία παιχνίδια. Πουλίδο, Παπαστεργιανός, Κοέλιο, Καζναφέρης και φυσικά ο Αγκάνθο δεν θα είναι στην διάθεση των Πασιαλή - Μπουγιουκλή και αυτό κάνει από μόνο του ακόμη δυσκολότερο ένα παιχνίδι που έτσι και αλλιώς εξ αρχής είναι δύσκολο παρά την κακή αγωνιστική κατάσταση του αντιπάλου που αγνοεί τη νίκη από τα τέλη Σεπτεμβρίου.  Σίγουρα δεν ακούγεται καλά στα αυτιά του Αρειανού το να λέμε ότι ο ΑΡΗΣ κατεβαίνει στη Λειβαδιά για να διεκδικήσει ένα θετικό αποτέλεσμα και όχι μόνο την νίκη κόντρα στον προτελευταίο της βαθμολογίας αλλά αυτή είναι μια σκληρή πραγματικότητα που φέτος πρέπει οπωσδήποτε να αποδεχτούμε αν δεν θέλουμε να  μπλέξουμε στο τέλος με περιπέτειες. Ο Λεβαδειακός είναι μια από τις ομάδες που αδειοδοτήθηκε κανονικά το καλοκαίρι και για αυτό στην σύνθεση του έχει πολλούς έμπειρους παίκτες και ξένους όπως οι Πόι, Ναπολεόνι και φυσικά τον Ακόστα έναν από τους κορυφαίους παίκτες της περσινής σεζόν  για την ομάδα μας  που αν και τον θέλαμε δεν μπορέσαμε να ικανοποιήσουμε τις οικονομικές του απαιτήσεις. Αυτό από μόνο του αρκεί για να καταλάβει κανείς ότι πρόκειται για έναν δύσκολο αντίπαλο. Αν μάλιστα συνυπολογίσουμε ότι οι 5 που λείπουν είναι 5 από τους πιο ποιοτικούς και έμπειρους παίκτες του φετινού ΑΡΗ και ανάμεσα τους βρίσκεται και ο Αγκάνθο που όλοι γνωρίζουμε τι σημαίνει για την αποτελεσματικότητα της ομάδος μας στην επίθεση τότε τα πράγματα γίνονται ακόμη χειρότερα.

Κόντρα στις απουσίες το τεχνικό δίδυμο θα αντιπαρατάξει το καλό κλίμα και την αισιοδοξία που υπάρχει στα αποδυτήρια μετά από τα 3 συνεχόμενα θετικά αποτελέσματα απέναντι σε ΠΑΟ, ΟΣΦΠ και Βέροια αντίστοιχα. Με την απομάκρυνση του Μ.Κατσαβάκη η εικόνα του ΑΡΗ μας έχει αλλάξει και σιγά σιγά φαίνεται η ομάδα μας να βρίσκει την αγωνιστική της ταυτότητα. Και στα εντός έδρας παιχνίδια απέναντι σε ομάδες που παίζουν αρκετά κλειστά όπως ήταν η Βέροια φάνηκε ότι υπάρχουν σημαντικά προβλήματα κόντρα σε αντιπάλους που παίζουν πιο ανοιχτά και θέλουν να έχουν την πρωτοβουλία των κινήσεων φαίνεται να έχουμε βρει το αγωνιστικό στυλ που μας ταιριάζει. Κάπως έτσι αναμένεται να παρουσιαστούν οι 2 ομάδες αύριο. Από την μια ο Λεβαδειακός θα προσπαθήσει να έχει τον πρώτο λόγο στο παιχνίδι μιας και θεωρητικά παίζει ένα από τα τελευταία του χαρτιά στην αυριανή αναμέτρηση ενώ η ομάδα μας θα προσπαθήσει με αντεπιθέσεις να κάνει την ζημιά και να αποδράσει με τους  βαθμούς της νίκης ή έστω τον βαθμό της ισοπαλίας. Οι πολλές απουσίες αναγκαστικά θα οδηγήσουν το τεχνικό τιμ στο να κατεβάσουν μια 11αδα με πολλά νέα πρόσωπα. Εκτός από τον Παντίδο που θεωρείται σίγουρος για την άμυνα και τον Γκέσιο που τις τελευταίες 2 αγωνιστικές πήρε την ευκαιρία και δικαίωσε τους προπονητές του, οι Καπετάνος, Σουνάς, Νταμαρλής. Αγγελούδης, Κανούλας αλλά και ο Τριανταφυλλάκος που συμπεριλήφθηκε στην αποστολή βάζουν σοβαρή υποψηφιότητα για να φορέσουν φανέλα βασικού. Ανεξάρτητα από τις επιλογές των Πασιαλή - Μπουγιουκλή σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει η ομάδα να παρασυρθεί από τα θέλω του κόσμου. Σε ένα ιδαίτερο πρωτάθλημα όπως το φετινό όπου πέφτουν 2 ομάδες είναι πολύ σημαντικό αν δεν καταφέρουμε να φύγουμε νικητές τουλάχιστον να κρατήσουμε αυτούς τους 4 βαθμούς διαφοράς με τον προτελευταίο Λεβαδειακό και να μεγαλώσουμε την απόσταση από την τελευταία ΑΕΚ που δύσκολα θα μπορέσει να πάρει βαθμό κόντρα στον Ολυμπιακό. Πρωταρχικός στόχος φέτος είναι η επιβίωση και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε. Για να επιβιώσουμε όμως και να μπει ο ΑΡΗΣ μας στον δρόμο της οικονομικής εξυγίανσης θα πρέπει οπωσδήποτε η ομάδα να μην μπλέξει σε περιπέτειες γιατί το πιθανό αρνητικό σενάριο αυτή την φορά θα είναι καταστροφικό. 

Όσο βέβαια και αν κινδυνολογούμε εμείς από εδώ υπάρχει μια μεγάλη μερίδα του κόσμου που καλά κάνει και συνεχίζει να ονειρεύεται, να απαιτεί και να πιέζει ώστε ο ΑΡΗΣ να βγαίνει νικητής από κάθε μάχη ανεξάρτητα από τον αντίπαλο και τις ιδιαίτερες συνθήκες. Έτσι είναι οι μεγάλες ομάδες, όταν έχεις τόσο κόσμο από πίσω σου υπάρχουν οι τρελοί που ζητάνε το πρωτάθλημα(στην περίπτωση μας έξοδο στην Ευρώπη) και αυτοί που ζητάνε την παραμονή και κάπως έτσι βρίσκεται η ισορροπία κάπου στην μέση. Ότι και αν πιστεύεις όμως τίποτα δεν σε εμποδίσει να ακολουθήσεις την τρέλα του Αρειανού οπαδού που σαν μικρό παιδάκι ανυπομονεί να μπει στα πουλμαν για να βρεθεί στο πλευρό της αγαπημένης του ομάδος. Ο ΑΡΗΣ στην Λειβαδιά θα έχει τον κόσμο στο πλευρό του και αυτό από μόνο του είναι αρκετό για να τα δώσουν όλα οι παίκτες μας σε προσπάθεια να ευχαριστήσουν όλους όσους αψηφήσουν τα χιλιόμετρα για να τους στηρίξουν! Μπορεί ο Λεβαδειακός και ο πρόεδρος του να είναι μπλεγμένοι σε πολλές ύποπτες ιστορίες αλλά τουλάχιστον σε ότι έχει να κάνει με τις μετακινήσεις οπαδών δείχνουν ένα θετικό πρόσωπο που και άλλες ομάδες καλό είναι να ακολουθήσουν. Γιατί το ποδόσφαιρο είναι γιορτή, και γιορτή χωρίς κόσμο δεν γίνεται. Για αυτό λοιπόν όλοι τα πούλμαν να γεμίσουμε και τον Λεβαδειακό να νικήσουμε! Φέρε το διπλό ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Επιστροφή στις νίκες μετά απο 7 ανεπιτυχή αποτελέσματα και επιτέλους 3 βαθμοί χωρίς άγχος μιας και το γκολ του Ναφτι στο 78' εξάλειψε κάθε φόβο μας για στραβή στο φινάλε του αγώνα όπως πρόσφατα  την πατήσαμε κόντρα στον πανιώνιο. Φυσικά και δεν θα προσπαθήσω να ωραιοποιήσω τα πάντα και να μιλήσω για εντυπωσιακή εμφάνιση κτλπ κτλπ μιας και ο ΑΡΗΣ σήμερα ήταν μέτριος και έδωσε αρκετούς χώρους σε μια ομάδα σαν τον Λεβαδειακό όπως και μου φάνηκε διαστακτικός στο να επιτεθεί μαζικά. Μου θύμισε κάτι απο Πανιώνιο με την τεράστια διαφορά όμως οτι ο Λεβαδειακός δεν είχε την απόδοση του Πανιωνίου αλλά και διαιτητής δεν ήταν ο Κωσταντινέας... Όπως και σε εκείνο το παιχνίδι έτσι και σε αυτό η ομάδα μας κάνει το εξής εκπληκτικό. Χωρίς να έχει σπουδαία παρουσία και καλή επιθετική ανάπτυξη καταφέρνει και δημιουργεί καλές ευκαιρίες για γκολ που με λίγη τύχη παραπάνω σίγουρα θα μπορούσε να είχε πετύχει σαφώς νωρίτερα το πρώτο γκολ αλλά και σαφώς περισσότερα γκολ συνολικά! Με λίγα λόγια η ομάδα γίνεται όλο και πιο ουσιαστική, όλο και πιο αποτελεσματική και αυτό είναι φανερό οτι είναι έργο του Κούπερ! Αυτό που πιστεύω οτι αλλάζει μέρα με την μέρα είναι οτι οι παίκτες μας αρχίζουν και βρίσκουν τον ρόλο τους μέσα στο παιχνίδι, καταλαβαίνουν καλύτερα τι ζητάει ο προπονητής μας απο αυτούς και αυτό προσπαθούν να κάνουν σε όλη την διάρκεια του αγώνα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα για αυτό που θέλω να πώ ήταν ο σημερινός  Τόνι Κάλβο που για πρώτη φορά είχε μια ολοκληρωτική παρουσία! Δεν κούρασε με τρίπλες, είχε καλές εμπνεύσεις, δεν δοκίμασε χαζά σουτ και πάνω απο όλα γυρνούσε και μάρκαρε! Σίγουρα ο καλύτερος Κάλβο που έχουμε δει εως τώρα! Κατι αντίστοιχο ισχύει και για τον Ναφτί που επιτέλους τον είδαμε να βγαίνει και μπροστά γιατί θεωρώ απαραίτητο αν όχι σε όλα τα παιχνίδια κυρίως με αντιπάλους της δυναμικότητας του Λεβαδειακού η επίθεση της ομάδος μας να είναι μαζική, πολυπρόσωπη και όχι μια ομάδα κομμένη στα δύο άμυνα και επίθεση. Μέχρι και ο Γκρασιάν αν και δεν έκανε κάτι το εντυπωσιακό νομίζω οτι έδειξε σημάδια βελτίωσης. Για τον Κάμπορα που άνοιξε το σκορ τι να πω? Το παλικάρι το έχει το γκολ και μας το λέει σχεδόν σε κάθε ευκαιρία. Εαν σε αυτόν τον παίκτη οι προπονητές μας δείχνανε την εμπιστοσύνη που δείχνουν στον Κόκε ο Κάμπορα θα είχε μεταμορφωθεί σε κανονικό πυροβόλο. Ελπίζω πραγματικά η επιστροφή του Αμπρέου να μην σημαίνει αυτόματα και την επιστροφή του Κάμπορα στον πάγκο. Μοναδικό μελανό σημείο στην σημερινή αναμέτρηση που με αγανάκτησε ήταν η συμπεριφορά του Κόκε στην μεγάλη χαμένη ευκαιρία να τελειώσουμε το παιχνίδι ακόμη πιο νωρίς. Τι νοοτροπία έχει αυτός ο παίκτης και δεν σταματάει την μπάλα να την πασάρει δεξιά ή αριστερά και προσπαθεί να σκοράρει μόνος του? Για να πάει στην κερκίδα και να ακούσει το όνομα του? Έτσι σκέφτεται ο αρχηγός της ομάδος?  Μήπως τον ενδιαφέρουν τα στατιστικά? Αυτά τα στατιστικά που τον βγάλανε πολυτιμότερο παίκτη της ομάδος μας πέρσι και βασίστηκε πάνω ώστε να μην μπει στην διαδικασία συζητήσεων μείωσης αποδοχών? Μπράβο στον Κούπερ που τον έβγαλε έστω και λίγο καθυστερημένα. Ελπίζω πάντως να ασχοληθεί με αυτό το θέμα γιατί πραγματικά η συγκεκριμένη φάση δεν ήταν απλά μια χαμένη ευκαιρία αλλά ο εγωισμός ενός συγκεκριμένου παίκτη που τυχαίνει να είναι ο αρχηγός της ομάδος και ο παίκτης που έχουμε δείξει τόση ανοχή όσο σε κανέναν άλλο...  Συγχαρητήρια σε όλα τα Αρειανά που κάνανε το ταξίδι και βρεθήκανε δίπλα στον ΑΡΗ μας και πούλησαν τρέλα σε όλη την Ελλάδα χορεύοντας και τραγουδώντας ασταμάτητα για 2 ώρες μέσα στην βροχή! Πραγματικά η εικόνα και ο ήχος που έβγαινε απο την τηλεοπτική μετάδοση ήταν κάτι το εντυπωσιακό, κάτι το μοναδικό, κάτι καθαρά Αρειανίδικο! Είναι φανερό οτι η ομάδα βρίσκει τα πατήματα της, οι παίκτες τους ρόλους τους και το μόνο εμπόδιο όπως έχουμε δει τις τελευταίες αγωνιστικές είναι η διαιτησία. Που θα πάει θα τους κανονίσουμε και αυτούς και μετά ποιος μας σταματάει! Η μηχανή πήρε μπρος, το τραίνο απο την Λειβαδιά ξεκίνησε και επιστρέφει με φόρα στο Κλ.Βικελίδης! VAMOS ARIANARA!!!!!!

[youtube=

Σε ένα γήπεδο όπου τα τελευταία χρόνια η ομάδα μας έχει δημιουργήσει μια αρνητική παράδοση το Σάββατο το απόγευμα καλείται να πάρει την νίκη και τους υπερπολύτιμους 3 βαθμούς που τους χρειαζόμαστε όσο ποτέ. Ο Λεβαδειακός  απο την αρχή της χρονιάς ξεκίνησε ως φαβορί για τον υποβιβασμό και εδώ και λίγες αγωνιστικές με τον Κίκε Ερνάντεθ στον τιμόνι προσπαθεί να αλλάξει αυτήν την κατάσταση. Σαν υλικό, ποιότητα παικτών κτλπ η ομάδα της Λειβαδιάς θα έλεγα οτι είναι αρκετά αδύναμη αλλά αυτό που προβληματίζει όλους μας όσο αφορά τις δυσκολίες της αυριανής αναμέτρησης είναι το γεγονός οτι έχουμε να κάνουμε με μια "δουλική" ομάδα, ιδανικό κομπάρσο της σουπερκλίκας που αρέσκεται να ανεβαίνει σε άρματα, να κάνει χατήρια στους "μεγάλους" παίρνοντας  ως αντάλλαγμα την διατήρηση του στην μεγάλη κατηγορία. Κάποιος μπορεί να σκεφτεί οτι ίσως να έχουμε φτάσει σε σημείο παράνοιας για να τα βλέπουμε έτσι τα πράγματα και να αγχωνόμαστε για τις "συνθήκες" του αγώνα σε ενα παιχνίδι με αντίπαλο τον Λεβαδειακό αλλά δυστυχώς  φέτος με αυτά που έχουν δει τα ματάκια μας έτσι μας έχουν καταντήσει. Διαιτητοφοβικούς... Ανεξάρτητα πάντως απο τους αστάθμητους παράγοντες του παιχνιδιού ο ΑΡΗΣ του Εκτορ Ραουλ Κούπερ έχει την δυνατότητα να ξεπεράσει κάθε εμπόδιο, να είναι κατα πολύ καλύτερος του αντιπάλου του και να πάρει την νίκη. Τρίτο παιχνίδι με τον νέο προπονητή στον πάγκο μας και νομίζω οτι σιγά σιγά τα αποτελέσματα της δουλειάς του έχουν αρχίσει να φαίνονται. Ακόμη και στο παιχνίδι με τον Πανιώνιο που ο αντίπαλος μας είχε τον έλεγχο του παιχνιδιού(κυρίως στο Α ημίχρονο) ο ΑΡΗΣ μας ήταν σαφώς πιο ουσιαστικός ακόμη και όταν έμεινε με 10 παίκτες. Το ίδιο συνέβηκε και στο ματς της τούμπας μέχρι ο Καλόπουλος να πάρει το όπλο του. Ας μην ξεχνιόμαστε, αυτό που ψάχνει ο ΑΡΗΣ εδώ και καιρό είναι η ουσία και η αποτελεσματικότητα στο παιχνίδι του που νομίζω οτι με τον Κούπερ αρχίζει να την βρίσκει. Μόλις 500 τα εισιτήρια που μας παραχώρησαν αλλά είναι σχεδόν βέβαιο οτι θα βρεθούν πολλοί περισσότεροι φίλαθλοι μας στις κερκίδες. Μια ωραία εκδρομούλα στην Λειβαδία που θα γίνει ακόμη πιο ωραία με το διπλό της Αρειανάρας μας.  Το παιχνίδι ξεκινάει στις 17.00 και θα μεταδοθεί τηλεοπτικά απο το ΣΚΑΪ.  Άιντε ρε Αρειανάρα πάρε το διπλό!