Αν υπάρχει ένα όνομα για την θέση του προπονητή στο οποίο συμφωνούμε όλοι οι Αρειανοί αυτό χωρίς αμφιβολία είναι του Παναγιώτη Γιαννάκη. Η λαμπρή ιστορία που έχει γράψει με την φανέλα του ΑΡΗ σαν παίκτης αλλά και η αξιοσέβαστη καριέρα με σημαντικές επιτυχίες σαν προπονητής δίκαια τον έχουν τοποθετήσει στην κορυφή της λίστας για την θέση του προπονητή. Δυστυχώς όμως η σκληρή πραγματικότητα λέει ότι ο Γιαννάκης την δεδομένη χρονική στιγμή απέχει αρκετά από το να αναλάβει τον ΑΡΗ και μάλλον θα πρέπει να συμφωνήσουμε και να συμβιβαστούμε με αυτό. Άλλωστε το γεγονός ότι ακόμη δεν έχει λυθεί το θέμα με την FIBA, όπως και η παραμονή των Βεζένκωφ και Μποχωρίδη δείχνει ότι ο ΑΡΗΣ είναι ακόμη διοικητικά-οικονομικά αδύναμος. Αναγκαστικά στρέφουμε το βλέμα μας αλλού, εκεί όπου δεν υπάρχουν πολλά ονόματα αλλά λίγα και καλά για τα δεδομένα του σημερινού ΑΡΗ.

Δημήτρης Πρίφτης και Ηλίας Ζούρος είναι τα 2 φαβορί για να αναλάβουν καθήκοντα προπονητή, με τον Νέναντ Μάρκοβιτς παραδόξως να παραμένει το μεγάλο αουτσάιντερ. Ήδη έχει πραγματοποιηθεί μια συνάντηση με τον Δ.Πρίφτη όπου φάνηκε να υπάρχει πρόσφορο έδαφος για συνεργασία ενώ όμως είχε ήδη προηγηθεί κρούση προς τον Η.Ζούρο με το θέμα να φαίνεται να κολλάει σε πρώτη φάση στο οικονομικό. Σίγουρα ο καθένας έχει την προσωπική του άποψη για τους 2 προπονητές και αρκετοί είναι αυτοί που στο πρόσωπο του Η.Ζούρου βλέπουν το ανεπιτυχές πέρασμα του από την ομάδα πριν περίπου 9 χρόνια. Αυτό όμως που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι να δούμε όλοι τα δεδομένα και τις τεράστιες διαφορές που υπάρχουν σε αυτούς τους 2 προπονητές. 

Καταρχήν ο Δημήτρης Πρίφτης πρόκειται για μια αρκετά συμπαθητική φυσιογνωμία που στο πέρασμα του από τον ΑΡΗ δίπλα στον Φ.Κατσικάρη αλλά και τον Ντ.Μπλατ στη συνέχεια άφησε θετικές εντυπώσεις σε όσους συνεργάστηκαν μαζί του. Παρόλα αυτά το "τελικό αποτέλεσμα" σπάνια μπορείς να το χρεώσεις σε βοηθό προπονητή είτε μιλάμε για την αποτυχία του ΑΡΗ στο διάστημα που ήταν στην ομάδα μας, είτε μιλάμε για την κατάκτηση του τίτλου με τον Παναθηναϊκό την χρονιά που μας πέρασε. Σαν βοηθός προπονητή έχει υπάρξει για αρκετά χρόνια και στην Εθνική Ελλάδος δίπλα στους Καζλάουσκας, Η.Ζούρου και Π.Γιαννάκη. Σε αντίθεση με τον πρώην προπονητή της ομάδας μας Β.Αγγέλου που από πολλούς Αρειανούς παράγοντες κάπως επιπόλαια χαρακτηρίστικε ως ένας από τους κορυφαίους προπονητές στην Ευρώπη ο Δ.Πρίφτης έχει κάμποσες γεμάτες χρονιές στην Α1 σαν βασικός προπονητής, με αρκετές από αυτές να θεωρούνται άκρως επιτυχημένες. Γιατί άλλο να πανηγυρίζεις την κατάκτηση της 6ης θέσης με τον ΑΡΗ και άλλο να πανηγυρίζεις την 6η θέση με την Καβάλα ή τον Κολοσσό. Ο Δ.Πρίφτης έχει δείξει έργο στις ομάδες που ανέλαβε πετυχαίνοντας να τις οδηγήσει σε σημαντικές επιτυχίες για τα δεδομένα τους. Αυτό όμως που αποτελεί τεράστιο ερωτηματικό και ρίσκο είναι το κατά πόσο μπορεί να ανταποκριθεί σε μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ, ιδίως σε μια χρονιά όπου ο κόσμος περιμένει κάτι παραπάνω από την μετριότητα των τελευταίων χρόνων. Είδαμε εξαιρετικοί προπονητές σαν τον Φ.Κατσικάρη να λυγίζουν από την πίεση της καρέκλας και να πηδάνε από το καράβι με την πρώτη ευκαιρία αλλά και κορυφαίοι σαν τον Ντ.Μπλάτ να μην μπορούν να κάνουν το παραμικρό για να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα που υπήρχαν στην ομάδα μας. Η λέξη ρίσκο  πάει μαζί με τον Δ.Πρίφτη και σίγουρα αυτός είναι και ο βασικός λόγος που υπάρχουν κάποιες ενστάσεις στα εσωτερικά της ΚΑΕ και δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη η συμφωνία μαζί του.

Ο Ηλίας Ζούρος από την άλλη πρόκειται για έναν φτασμένο προπονητή πολύ πιο έμπειρο και διαφορετικό από τον Η.Ζούρο που γνωρίσαμε το 2005. Σε μια χρονιά που ίσως και βιαστήκαμε να τον κρίνουμε μιας και ο ΑΡΗΣ που έχτισε ο Η.Ζούρος το καλοκαίρι κατάφερε να φθάσει στον τελικό του Uleb Cup εκείνη την χρονιά. Ενώ και ο Μ.Ουίλκινσον τον οποίο όλοι είχαμε πάρει στην αρχή με πολύ κακό μάτι και τον χρεώσαμε ως κακή επιλογή του τότε προπονητή μας, όπως αποδείχθηκε στην συνέχεια ήταν ένας εξαιρετικός παίκτης που απλά ήθελε τον χρόνο του. Πέρα από τον ΑΡΗ ο Η.Ζούρος έκανε πολύ καλές πορείες με τον Πανελλήνιο στην Α1 ενώ η πόρτα του εξωτερικού είχε ανοίξει από πριν με τον Ρασινγκ Παρί στην Γαλλία. Η προπονητική του καταξίωση όμως ήρθε με την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας της Ζαλγκίρις Κάουνας, της Εφές Πίλσεν και φυσικά της Εθνικής Ελλάδος. Τρεις μεγάλες ομάδες που έχουν πάντα ως στόχο την κορυφή. Το τι έκανε με αυτές τις ομάδες έχει την σημασία του αλλά και μόνο που ανέλαβε ομάδες με υψηλούς στόχους όπου οτιδήποτε άλλο εκτός της κορυφής τις περισσότερες φορές θεωρείται αποτυχία στα δικά μου μάτια τον κάνει πιο συμβατό με τον ΑΡΗ όπως τον έμαθα. Γιατί ναι μεν ο ΑΡΗΣ τα τελευταία χρόνια είναι καταδικασμένος στην μετριότητα αλλά αυτό είναι απλά μια προσωρινή κατάσταση από την οποία πρέπει να ξεφύγουμε το συντομότερο δυνατό.

Αυτά είναι τα δεδομένα που υπάρχουν για τους 2 προπονητές που βγαίνουν προς τα έξω ως τα ακλόνητα φαβορί, με τον Ν.Μάρκοβιτς αν και είχε ακουστεί από πέρσι για την ώρα να μην έχει πέσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Ένας Μάρκοβιτς που στις ομάδες που ανέλαβε στην Ελλάδα και είχαμε πλήρη άποψη μπορούμε να πούμε ότι κατάφερε να τις κάνει να παίζουν σχετικά καλό μπάσκετ και να αποδίδουν καλύτερα από την θεωρητική τους αξία.  Όπως κυλάνε τα πράγματα η απόφαση μοιάζει να έχει να κάνει με την φιλοσοφία του ΑΡΗ που θα δούμε την επόμενη σεζόν γενικότερα. Δηλαδή έχεις επιστροφή Νίκου Γκάλη, φθάνεις μια ανάσα από Π.Γιαννάκη, λύνεις το θέμα με την FIBA, κρατάς Βεζένκωφ - Μποχωρίδη(ή έναν από τους 2) και έχεις τον κόσμο ζεστό. Μια επιλογή σαν του Δ.Πρίφτη παρά την προοπτική που μπορεί να έχει σαν προπονητής δεν παύει να είναι ένα ρίσκο και να ανήκει στην φιλοσοφία των προηγούμενων ετών που προσπαθούμε να αποβάλλουμε όπου όποιος έβλεπε φως στο Παλέ μπορούσε να μπει και να δουλέψει και όποτε γούσταρε να πάρει το καπελάκι του και να φύγει. Από την άλλη ο Η.Ζούρος έχει ένα βιογραφικό που μιλάει από μόνο του και αρμόζει και με το παραπάνω στον ΑΡΗ των τελευταίων ετών. Φυσικά κανείς δεν μπορεί να προκαταβάλλει το αποτέλεσμα ανεξάρτητα από την επιλογή. Ευχόμαστε οι άνθρωποι της ΚΑΕ να κάνουν την καλύτερη δυνατή επιλογή και να δώσουν στον νέο προπονητή όλα τα απαραίτητα "όπλα" ώστε να δούμε έναν ΑΡΗ δυνατό και ανταγωνιστικό. Η απουσία από την Ευρώπη για ακόμη μια φορά πληγώνει σημαντικά. Η πετυχημένη παρουσία στο Ελληνικό πρωτάθλημα ιδίως από την στιγμή που ο Πανιώνιος μοιάζει να διαλύεται και ο μπαογκ να πληρώνει το τίμημα της επιτυχίας του μοιάζει με μονόδρομο. Άλλωστε με τον "Νικ" στο πλευρό της ομάδος είμαστε καταδικασμένοι να πετύχουμε!

ΥΓ. Το γράψαμε και θα το ξαναγράψουμε "το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού" . Και όμως εκεί στην ΚΑΕ αυτή η εμμονή με τους "under 18" μοιάζει να συνεχίζεται. Τι και αν ο νόμος δεν σε προστατεύει και σαν ομάδα δεν μπορείς να δελεάσεις έναν αθλητή να υπογράψει επαγγελματικό συμβόλαιο. Εμείς εκεί...Προφανώς κάποια πράγματα σαν απλοί οπαδοί αδυνατούμε να τα κατανοήσουμε...

ΥΓ2. Δεν είναι στην φιλοσοφία μας η "αυτοπροβολή" για αυτό και κάθε χρόνο σχεδόν το ξεχνάμε. 13-7-2007 γεννήθηκε το PlanetARIS.gr  και προχθές έκλεισε τα 7! ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΣ ΠΟΛΛΑ! ...έστω και καθυστερημένα :)

Άλλη μια χρονιά έλαβε τέλος με τον γνωστό άδοξο τρόπο που χαρακτηρίζει την παρουσία του ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια σε όλες τις διοργανώσεις που συμμετέχει σε Ελλάδα και Ευρώπη. Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος άλλη μια ομάδα αναδείχθηκε πετυχημένη εις βάρος μας μιας και όπως και να το κάνουμε το να ξεπερνάς τον ΑΡΗ ακόμη και στην διεκδίκηση της 3ης θέσης που δεν δίνει κάποιο τίτλο, ούτε καν το εισιτήριο στην Ευρωλίγκα όπως αρέσκονται όλοι να λένε είναι τεράστια επιτυχία. Ακόμη και ο πιο χαζός μετά μάλιστα και τις δηλώσεις του Χατζηβρέττα κατάλαβε το τι φταίει και γιατί αυτή η ομάδα όπως δήλωσε ο ίδιος ο αρχηγός αυτά τα 2 χρόνια(και όχι μόνο) ποτέ δεν παρουσιάστηκε σαν ομάδα μέσα στο γήπεδο. Και ας έχουν περάσει εξαιρετικοί παίκτες από το ροστερ της όπως πέρσι όπου αν και είχαμε εξαιρετικούς παίκτες καταλήξαμε έβδομοι. Ο προπονητής και ο σχεδιασμός που θα κάνει το καλοκαίρι σε συνεργασία πάντα με την διοίκηση είναι το Α και το Ω  για μια πετυχημένη  χρονιά. Θέλετε παραδείγματα? Οι ομάδες έκπληξη της φετινής χρονιάς ήταν ο μπάογκ, το Μαρούσι, ο Κολοσσός Ρόδου και η Καβάλα. Και οι 4 αυτές ομάδες είχαν κατά την διάρκεια της χρονιάς τα οικονομικά τους προβλήματα, τις αποτυχημένες επιλογές παικτών και τις αντικαταστάσεις ξένων όπως και η δική μας ομάδα αυτό όμως που κατάφεραν και έκαναν διαφορετικό από τον ΑΡΗ και τους "βγήκε" είναι από την αρχή της σεζόν να μοιράσουν σωστά τους ρόλους στην ομάδα και έτσι παρά τα όποια προβλήματα έβγαιναν στην πορεία υπήρχαν κάποιοι παίκτες σημεία αναφοράς όπου διατηρούσαν την αγωνιστική ταυτότητα της ομάδος. Φυσικά μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι αυτές οι ομάδες είχαν μια σταθερότητα στην θέση του προπονητή αλλά και από την άλλη οι προπονητές στις ομάδες αυτές είχαν ένα ξεκάθαρο αγωνιστικό πλάνο για τις ομάδες του και δείχνανε την απαραίτητη εμπιστοσύνη στο υλικό που είχαν στην διάθεση τους σε αντίθεση με τον Ντρούκερ που  από την αρχή της χρονιάς έδειξε να μην εμπιστεύεται τις ίδιες τις επιλογές του. Και αν προσθέσουμε και την απαράδεκτη συμπεριφορά του απέναντι στον Κουμπούρα που αν πολλοί το έχετε ξεχάσει στον πρώτο γύρο του πρωταθλήματος που είχε πραγματοποιήσει αρκετά καλές εμφανίσεις και αποτελούσε ενεργότατο μέλος της ομάδος. Αν λοιπόν δούμε και την συνέχεια με τον Τάκερ που ήταν ότι καλύτερο είχαμε σαν ομάδα να επιδείξουμε και τις τάσεις φυγής που παρουσίασε ανάλογες με αυτές τον Μπορόβνιακ και του Τόμας τότε καταλαβαίνουμε ότι η ομάδα μας δεν είχε ούτε έναν παίκτη σημείο αναφοράς από την αρχή μέχρι το τέλος της χρονιάς. Μπορεί παίκτες σαν τον Ταπούτο, τον Χαραλαμπίδη, τον Σλούκα και ανά διαστήματα οι Μπράουν και Μπάβτσιτς να κάνανε κάποιες φιλότιμες προσπάθειες για να "σπρώξουν"  την ομάδα προς την επιτυχία αλλά αυτός ο ανισόρροπος καλοκαιρινός σχεδιασμός, οι αποτυχημένες ενισχυτικές κινήσεις με Γουίντερς, Κίνγκ(θέλει να μείνει κιόλας!!!!!!) και Κασίροβ αλλά και η κάκιστη διαχείριση του υλικού τόσο από τον Ντρούκερ όσο και από τον Σούμποτιτς μας οδήγησαν στην αποτυχία. Μια αποτυχία που αν κανείς αναλογιστεί πόσα λάθη έγιναν και ότι παρόλα αυτά στις λεπτομέρειες δεν πετύχαμε τον στόχο μας σε αυτά τα 5 παιχνίδια με τον μπάογκ τότε εύκολα μπορούμε να καταλάβουμε πόσο προσιτός ήταν ο στόχος που είχαμε θέσει και με ένα κλικ λιγότερο όσο αφορά τα λάθη που είχαμε κάνει άνετα θα είχαμε βγει τρίτοι και δεν θα βιώναμε αυτό το δράμα της περασμένης Τετάρτης. Σε αυτήν την αποτυχημένη χρονιά καταφέραμε να βάλουμε ακόμη ένα λιθαράκι χαζομάρας από μόνοι μας με όλη την ιστορία της παρουσίας του Λ.Σούμποτιτς στον πάγκο και την αποχή του Super 3 που όπως ήταν αναμενόμενο δεν μπορούσε να αρκεστεί απλά σε αυτήν την απόφαση και με συνεχόμενες ανακοινώσεις και κείμενα που σκοπίμως κάποιοι τα παρουσίαζαν ως πρώτο θέμα δημιουργήθηκε ακόμη ένα "αγκάθι" στα πολλά του φετινού ΑΡΗ την στιγμή μάλιστα που έδινε τα πιο καθοριστικά παιχνίδια της χρονιάς. Όπως αρκετές φορές έχω τονίσει για αυτό το θέμα οι θέσεις του συνδέσμου είναι σεβαστές αλλά η επιλεκτική ενασχόληση και κρίση του Super 3 είναι κάτι που με προβληματίζει πολύ έντονα. Δεν μπορώ να καταλάβω πως ο σύνδεσμος που ήταν μπροστάρης στον αγώνα που έγινε από όλο τον κόσμο του ΑΡΗ για να "καθαρίσει" από τα χρέη και έφτασε στο σημείο μέχρι και να αναλάβει την διοίκηση ασχολείται με την περίπτωση του Σούμποτιτς και δεν ασχολείται με το τεράστιο πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί με τα χρέη της ομάδος. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι εκείνοι οι αγώνες και το συλλαλητήριο στην ΧΑΝΘ έγινε για την οικονομική εξυγίανση της ομάδος και όχι για κάποιον
Σούμποτιτς. Και όμως για τα χρέη που δημιουργήθηκαν από Αρειανούς που τους εμπιστευτήκαμε τυφλά την ομάδα κανείς δεν λέει κουβέντα. Να υποθέσω ότι έχει σχέση με την παρουσία του Γ.Δαμιανίδη στα διοικητικά της ΚΑΕ εδώ και 11 χρόνια? Να υποθέσω ότι ξέρουν τι συμβαίνει και απλά δεν θέλουν να χαλάσουν τις "σχέσεις" τους με συγκεκριμένους ανθρώπους? Να υποθέσω ότι δεν τους ενδιαφέρει? Φυσικά και τους ενδιαφέρει όπως ενδιαφέρει κάθε Αρειανό για αυτό λοιπόν όταν υπάρχουν τόσο μεγάλα προβλήματα όπως είναι τα χρέη προς το δημόσιο από την θητεία του κ.Τζεβελέκη που φρενάρουν όλες τις διοικητικές εξελίξεις μην μας παραμυθιάζεται ότι το μεγάλο πρόβλημα του μπασκετικού ΑΡΗ είναι η παρουσία του Σούμποτιτς και αυτοί που τον φέρανε. Όπως λοιπόν όλοι γνωρίζουν αλλά κανείς δημοσιογράφος δεν τολμάει να πει ξεκάθαρα(ή να ρωτήσει τον κ.Τζεβελέκη σε face to face συνεντεύξεις) ο κ.Παλμάς θέλει να δραστηριοποιηθεί στην ΚΑΕ όπως ήδη κάνει μέσο της ΣΑΡΙΣΑ και σκοπεύει να το κάνει από την θέση του προέδρου αλλά πρώτα πρέπει να ξεκαθαρισθεί το τι θα γίνει με τα χρέη της προηγούμενης διοίκησης. Αν δεν σπάσει επιτέλους αυτή η σιωπή και δεν αρχίζουν να καταλογίζονται ευθύνες σε αυτούς που πρέπει αυτά τα προβλήματα ποτέ δεν θα εξαφανιστούν και το απίστευτο που είχε πει ο πρόεδρος της ΚΑΕ Γ.Δαμιανίδης στον "αέρα" της πόλης  σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας της ΚΑΕ  "Κάποιοι έρχονται και κάποιοι φεύγουν. Αυτοί που έρχονται πληρώνουν μερικά από αυτά τα χρέη που άφησαν οι προηγούμενοι και όταν φεύγουν αφήνουν μερικά χρέη για τους επόμενους..." θα διαιωνίζεται για πολύ καιρό ακόμη μέχρι τα πράγματα να φτάσουν στο απροχώρητο. Αν λυθεί αυτό το θέμα τότε όλα τα άλλα μπορούν να διορθωθούν και όπως κάποτε ο ΑΡΗΣ είχε υποδειγματικό σχεδιασμό, καλές επιλογές παικτών και μια άριστη λειτουργία(κυρίως επί ΓΕΝΕΣΙΣ ) σαν σύλλογος μπορεί και πάλι να τα καταφέρει και να πείσει τον κόσμο ότι αξίζει να στηρίξει αυτήν την προσπάθεια. Αλλιώς πάλι 1500 άτομα θα είμαστε στο Παλέ. Σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές ο ΑΡΗΣ έχει ένα καλό υλικό που μπορεί να διατηρήσει αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να βασιστεί πάνω σε αυτούς τους παίκτες. Ταπούτος, Βεργίνης, Χαραλαμπίδης, Τσαϊρέλης έχουν συμβόλαιο, ενώ Χατζηβρέττας και Μπάβτσιτς έχουν δείξει διάθεση για να παραμείνουν. Βέβαια για να αρχίσουμε να μιλάμε για παίκτες θα πρέπει να ξεκαθαρίσει το θέμα του προπονητή με τον Σούμποτιτς να πρέπει να θεωρείται ήδη παρελθόν. Κατά την άποψη μου όχι γιατί διχάζει τον κόσμο και δεν τον θέλει η "ηγετική ομάδα" του Super 3 αλλά γιατί όπως αποδείχθηκε από την παρουσία του όλο αυτό το διάστημα είναι πολύ λίγος προπονητικά για να κάθεται στον πάγκο του ΑΡΗ.  Τα αποτελέσματα της δουλειάς του μπορεί να ήταν ελαφρώς καλύτερα από αυτά του απίστευτου Ντρούκερ αλλά αυτό δεν είναι αρκετό για να κριθεί με θετικό πρόσημο. Τα πρώτα ονόματα που έχουν βγει στην επιφάνεια είναι αυτά των Σφαιρόπουλου, Ζντόβς και Ζούρου, με αυτό του Σφαιρόπουλου να δείχνει ως το επικρατέστερο μιας και κατά την διάρκεια της σεζόν είχε γίνει προσπάθεια ώστε να είναι αυτός ο αντικαταστάτης του Ντρούκερ.  Κανείς δεν μπορεί να προκαταβάλει κάποιο αποτέλεσμα αλλά εκεί στην ΚΑΕ θα πρέπει να το σκεφτούν πάρα πολύ το θέμα μιας και ο Σφαιρόπουλος είναι ο πιο νέος και άπειρος από τους 3 και σαν πρώτος προπονητής μια 4η θέση σαν και αυτή που καταλάβαμε φέτος θα ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία στην καριέρα του. Επίσης έχουμε και το πρόσφατο παράδειγμα του Κατσικάρη που τον πιστέψαμε, τον στηρίξαμε και αυτός μας πούλησε γιατί όπως είπε δεν άντεξε την πίεση και τις ειδικές συνθήκες της καρέκλας του προπονητή του ΑΡΗ. Από την άλλη Ζντόβς και Ζούρος είναι σαφώς πιο έμπειροι, έχουν παραστάσεις σε μεγάλες ομάδες και έχουν κατακτήσει και τίτλους με ομάδες που ήταν πρώτοι προπονητές. Το ότι είναι και προπονητές στα εθνικά συγκροτήματα της χώρας τους είναι κάτι πολύ σημαντικό και δείχνει και την αξία τους. Συγκεκριμένα θέλω να αναφερθώ στον Ηλία Ζούρο που πιστεύω ότι τον είχαμε αδικήσει. Είχε έρθει ως προσωπική επιλογή του Γ.Ιωαννίδη και πολύ γρήγορα όλοι μας τον "κρεμάσαμε". Παρόλα αυτά η ομάδα που αυτός έστησε το καλοκαίρι κατάφερε και βγήκε στην Ευρωλίγκα αλλά συμμετείχε και στον τελικό του ULEB CUP στο Σαρλερουά. Μάλιστα κάπου στο αρχείο μου έχω και την "αλληλογραφία" από εκείνη την σεζόν όπου μέσα από την προσωπική ιστοσελίδα του κ.Ζούρου τον είχα "κράξει" για την εικόνα της ομάδος και ιδιαίτερα για την επιλογή του Γουίλκινσον που είχε αρχίσει πολύ νωθρά φτάνοντας κοντά στην πόρτα της εξόδου. Μου είχε κάνει ιδιαίτερη εντύπωση που μπήκε στην διαδικασία
όχι μόνο να απαντήσει αλλά να αναφερθεί ακόμη και σε τεχνικές λεπτομέρειες. Στην συνέχεια νομίζω ότι δικαιώθηκε μιας και η ομάδα που ο ίδιος "έχτισε" ήταν άκρως πετυχημένη. Ας λυθούν λοιπόν όλα τα διοικητικά και ας δούμε επιτέλους έναν σχεδιασμό και μια ομάδα αντάξια των προσδοκιών μας και της τρέλας μας για τον Αυτοκράτορα!