Ατελείωτες διαμαρτυρίες, φωνές απόγνωσης, αντικείμενα να εκσφεδονίζονται στον αγωνιστικό, οι θεατές έτοιμοι να μπουκάρουν μέσα, προτροπές απο τα ηχεία για ηρεμία, κινητοποίηση των αστυνομικών δυνάμεων και άλλα τέτοιου είδους παρόμοια περιστατικά συμβαίνουν στο τέλος κάθε αγώνα του ΑΡΗ στην Τουρκία! Με ποιόν αντίπαλο? Διαλέξτε όποιον θέλετε... Φενερ/Ουλκέρ? Τοφας Προύσα? Εφές Πίλσεν? Μπεσίκτας? Όποιον και αν διαλέξετε το φινάλε είναι το ίδιο! Ο ΑΡΗΣ είναι ο νικητής, οι τούρκοι είναι οι χαμένοι... Έτσι λοιπόν και σήμερα οι παίκτες μας κάνανε το χρέος τους τόσο προς τους οπαδούς άλλα και προς τον ίδιο τους τον εαυτό που είχε και έχει την υποχρέωση να αγωνιστεί για όποια ελπίδα έχει απομείνει για πρόκριση στις 8 καλύτερες ομάδες στην Ευρώπη! Αφήνωντας πίσω στην Ελλάδα όλες τις θεωρίες περι χαμένων στόχων και έλειψης κινητρου για την νίκη έδειξε απο την αρχή αποφασιστηκότητα, άντεξε στα εχθρικά σφυρίγματα της διαιτησίας, αγνόησε την πίεση των τούρκων οπαδών και πήρε άλλη μια μεγάλη νίκη. Μια νίκη που μας κάνει ιδιαίτερα υπερήφανους και δίνει την απάντηση σε όλους τους κακοπροέραιτους για το ποιός είναι ο ΑΡΗΣ μας! Η μπασκετική ιστορία έχει αναδείξει τον ΑΡΗ ώς τον μεγαλύτερο μαχητή, που δεν τα παρατάει ποτέ κερδίζωντας αμέτρητες φορές χαμένα παιχνίδια και ομάδες φαβορί! Μέχρι να χαθεί και η τελευταία μαθηματική ελπίδα για πρόκριση εμείς θα πιστεύουμε και θα απαιτούμε απο τους παίκτες μας να παλεύουν για αυτήν. Τα συγχαρητήρια μας στην ομαδάρα μας και ελπίζω και την επόμενη αγωνιστική απέναντι στην Ταού να κάνουμε την μεγαλύτερη φετινή μας νίκη ωστε να παραμιλάει όλη η Ευρώπη!!!!! Vamos ARIS! Vamos TOYRKOFAGE!! :)

Το να κάνεις υπολογισμούς για νίκες/ήττες και να οριοθετείς τους στόχους σου στα χαρτιά είναι οτι πιο εύκολο μπορεί να κάνει κάποιος που βρίσκεται έξω απο την ομάδα. Το να κερδίσεις όμως τα παιχνίδια και να πάρεις τα αποτελέσματα που θέλεις οταν αγωνίζεσαι στο υψηλότερο αγωνιστικό επίπεδο της Ευρώπης είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Σίγουρα όλοι περιμέναμε νίκη στην πρεμιέρα με την Φενέρ, πιστεύαμε οτι ο κόσμος θα "λιώσει" την Ταου στο Παλέ κτλπ. Να όμως που τα πράγματα ήρθαν διαφορετικά. Η Φενέρ παρουσιάστηκε πολύ πιο δυνατή απο όσο την περιμέναμε, ο κόσμος ήταν "ντεφορμέ" με την Ταού και η ομάδα μας δεν έδειξε το πρόσωπο που προσδοκούσαμε σε αυτά τα παιχνίδια. Πλέον οι καταστάσεις είναι εντελώς διαφορετικές και η ομάδα μας επιζητά ενα μικρό "θαύμα" για να περάσει στην επόμενη φάση. Δύσκολα βέβαια αλλά ελπίδες υπάρχουν και πρέπει να τις διεκδικήσουμε. Δεν είναι μόνο η υπόθεση πρόκριση αλλά είναι και η υπερηφάνια αυτής της ομάδος, η υπερηφάνια των οπαδών της που απαιτεί απο τους παίκτες που φορούν την φανέλα του ΑΡΗ να ματώνουν σε κάθε αγώνα για την νίκη. Την Τετάρτη στις 20.15 ο ΑΡΗΣ θα προσπαθήσει να πάρει την νίκη για όλα αυτά που εκπροσωπεί, για την υπερηφάνια των οπαδών του, για το αγωνιστικό πνεύμα που έχει και ποτέ δεν τα παρατάει και αμέτρητες φορές στο παρελθόν έχουμε γευτεί επιτυχίες την ύστατη στιγμή, όταν όλοι πιστεύανε οτι τα πάντα έχουν κριθεί, οταν όλοι μας είχανε ξεγράψει... Αυτός είναι ο ΑΡΗΣ μας και αυτό θέλουμε να δούμε το απόγευμα της Τετάρτης στην Τουρκία απο όλους τους παίκτες μας. Να παίζουν σαν τίποτα να μην έχει χαθεί ή ακόμη και για να αποδείξουν οτι κακώς δεν θα είναι αυτοί που θα περάσουν στην άλλη φάση(εάν τελικά χαθεί η πρόκριση). Πάντως δεν θεωρώ ακατόρθωτο να προκριθούμε μιας και παίζωντας απελευθερωμένοι απο το άγχος της πρόκρισης και δείχνωντας το καλό μας πρόσωπο μπορούμε να πάρουμε την αυριανή νίκη και στην συνέχεια να δούμε τον αγώνα με Ταού ως τελικό. Υπομονή λοιπόν να δούμε αν θα μείνει η ζωντανη η ελπίδα!