Τέλος στο αρνητικό σερί των 9 συνεχόμενων ηττών έδωσε η ομάδα σήμερα κερδίζοντας το Λαύριο για 2η φορά φέτος. Η ομάδα έκπληξη του φετινού πρωταθλήματος που πριν λίγες ημέρες κόντρα εκτός έδρας τον πανίσχυρο Παναθηναϊκό συνάντησε έναν παθιασμένο ΑΡΗ που με τον κόσμο στο πλευρό του δεν υπήρχε περίπτωση να χάσει. Επέστρεψε ο Αθηναίου στις καλές εμφανίσεις ύστερα από καιρό που μαζί με τον Τσαϊρέλη και τον Μούρτο(!!!) ήταν οι  πρωταγωνιστές στη σημερινή νίκη!

Αν και το Λαύριο ήταν με διαφορά ο πιο δύσκολος αντίπαλος σε σχέση με τις ομάδες που αντιμετωπίσαμε στα 2 προηγούμενα εντός έδρας παιχνίδια ο ΑΡΗΣ απέδειξε σήμερα ότι με όλους τους παίκτες ετοιμοπόλεμους και χωρίς το βαρίδιο(λόγω των ειδικών φετινών συνθηκών) της Ευρώπης  αξίζει πολλά περισσότερα από ότι δείχνει η βαθμολογική του θέση. Ο Γ.Αθηναίου από το καλοκαίρι που αποκτήθηκε προοριζόταν για τον ηγέτη αυτής της ομάδος, ο τραυματισμός του τον άφησε πολύ πίσω αλλά σήμερα έδειξε μετά από καιρό το καλό του πρόσωπο. Και αν οι 12 πόντοι δεν λένε τίποτα το ιδιαίτερο οι 12 ασιστ μεταμόρφωσαν σχεδόν όλη την ομάδα.  Αντίστοιχα και ο Μ.Τσαϊρέλης που για τον φετινό ΑΡΗ αποτελεί σημείο αναφοράς  και τις τελευταίες εβδομάδες ήταν τραυματίας ήταν αγωνιζόταν είτε όχι σήμερα ήταν εξαιρετικός. Ιδιαίτερα στο πρώτο ημίχρονο προβλημάτισε πάρα πολύ την αντίπαλη άμυνα. Η ευχάριστη έκπληξη της βραδιάς ήταν ο Σπύρος Μούρτος  που εκτός από το γνωστό του πάθος στα αμυντικά του καθήκοντα έδωσε και πολύτιμες λύσεις στην επίθεση φορτώνοντας το καλάθι του Λαυρίου με 15 πόντους. Μάρας, Μποχωρίδης και Μπέλ  ήταν αρκετά καλοί όπως και ο Χρηστίδης που τον χρησιμοποίησε ο Π.Γιαννάκης σε ένα κρίσιμο σημείο του αγώνα και τα πήγε εξαιρετικά και στις 2 πλευρές του γηπέδου!  Φλιώνης και Προύιτ ήταν η μοναδική παραφωνία του  σημερινού ΑΡΗ όπως και η μη χρησιμοποίηση του Πουλιανίτη που ίσως στην άμυνα θα μπορούσε να τα είχε πάει καλύτερα από ότι ο Φλιώνης που είχε πρόβλημα με τα γκαρντ του Λαυρίου. Ανεξάρτητα πάντως από τις ατομικές επιδόσεις όλων όσων αγωνίσθηκαν σήμερα η νίκη ήταν 100% αποτέλεσμα της  ομαδικής προσπάθειας σε όλους τους τομείς του παιχνιδιού. Τόσο στην άμυνα και στα ριμπάουντ όσο και στην επίθεση οι παίκτες μας ήταν απόλυτα συγκεντρωμένοι  και συνδυάστηκαν εξαιρετικά.  Ούτε καν όταν οι γκρι προσπάθησαν να φέρουν τούμπα το παιχνίδι με τα απίστευτα σφυρίγματα  τους δεν έχασαν την ψυχραιμία τους. Στο τέλος μπήκαν και τα μεγάλα σουτ και το Λαύριο που "ψήλωσε" πολύ τελικά έφυγε όπως ήταν αναμενόμενο με σκυμμένο κεφάλι.

Και μόνο ότι αυτή η νίκη ήρθε μετά από 9 συνεχόμενες αποτυχίες είναι αρκετό για να καταλάβει κανείς πόσο σημαντική είναι.  Βαθμολογικά το αρνητικό σενάριο απομακρύνεται ενώ ψυχολογικά σίγουρα οι παίκτες μας θα ανέβουν και θα απελευθερωθούν ενόψει της συνέχειας.  Η διακοπή περίπου 3 εβδομάδων παρά την απουσία 3 παικτών για τις Εθνικές ομάδες θα είναι ευεργετική. Όσο για την συνέχεια, από την στιγμή που πιάσαμε πάτο μόνο καλύτερη μπορεί να είναι… Αρκεί φυσικά και ο Νίκος Λάσκαρης να αντιληφθεί ότι ο ΑΡΗΣ πρέπει να προχωρήσει και ότι αυτό δεν είναι κάποιου είδους αντιπολίτευση αλλά η καθολική απαίτηση του κόσμου της ομάδος. Του κόσμου που σήμερα έγινε έκτος παίκτης και έσπρωξε την ομάδα στην πολύτιμη νίκη! Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Ρε πόσο κομπλέξ κατά του ΑΡΗ κουβαλάτε ρε "γκρι" ανθρωπάκια;

Την ήττα-αποκλεισμό γνώρισε η ομάδα μας στο ΟΑΚΑ σε ένα παιχνίδι που ο ΑΡΗΣ προσπάθησε αλλά δεν μπόρεσε να ακολουθήσει τον ρυθμό των αντιπάλων του με τους Φελντέιν και Γκίστ να είναι αυτοί που έκαναν την διαφορά για τον Παναθηναϊκό. Το κακό πρώτο ημίχρονο και η έλλειψη λύσεων σε άμυνα και επίθεση ήταν αυτό που στοίχισε στην ομάδα μας.

Κάτι από την αναμέτρηση της Τετάρτης θύμισε το πρώτο δεκάλεπτο με τον Παναθηναϊκό να μπαίνει δυνατά και τον ΑΡΗ να δυσκολεύεται να αντιδράσει. Μάλιστα οι "πράσινοι" είχαν την "τύχη" να έχουν και στο πλευρό τους, τους 3 διαιτητές που στα πρώτα δέκα λεπτά επέτρεψαν την σκληρή άμυνα  των παικτών του Παναθηναϊκού και σε τουλάχιστον 4 φάσεις που θα έστελναν υπό φυσιολογικές συνθήκες τους παίκτες μας στις βολές έκλεισαν τα μάτια δίνοντας έτσι ένα μεγάλο ψυχολογικό πλεονέκτημα στους αντιπάλους μας. Πάνω σε αυτό το καλό ξεκίνημα "επένδυσε" ο Παναθηναϊκός και άφησε τους παίκτες μας να παλεύουν να μειώσουν το σκορ. Και αν και αρκετές φορές βρεθήκαμε στο -6 με την ευκαιρία να μειώσουμε ακόμη περισσότερο τελικά δεν καταφέραμε να κάνουμε κάτι καλύτερο μιας και στην άμυνα δεν μπορέσαμε να περιορίσουμε τα ατού του αντιπάλου. Πολύ καλός ο Γουάιτ, συγκινητικός ο Μούρτος που έκανε το double double  με 10 πόντους και 11 ριμπάουντ, προσπάθησαν οι Μακνήλ και Γουότερς αλλά ήταν αρκετά άστοχοι. Θετική παρουσία και ο Τσούπκοβιτς αν και ώρες ώρες με κάποιες ενέργειες του χαλούσε τις καλές εντυπώσεις. Οι υπόλοιποι δεν μπόρεσαν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους και αυτός ίσως να ήταν και ο λόγος που ο ΑΡΗΣ μας σήμερα δεν μπόρεσε να κάνει κάτι καλύτερο.

Παρά την σημερινή ήττα αναμφισβήτητα ο ΑΡΗΣ κέρδισε κατά κράτος τις εντυπώσεις κόντρα στον Παναθηναϊκό. Οι 2 συνεχόμενες νίκες στην Θεσσαλονική πέρα από την χαρά που πρόσφεραν στον κόσμο σίγουρα θα γέμισαν με περισσότερη αυτοπεποίθηση τους παίκτες μας ενόψει της συνέχειας. Το Παλέ αποδείχθηκε ότι είναι το απόρθητο φρούριο και από τη στιγμή που ο Παναθηναϊκός δεν κατάφερε να φύγει νικητής από εκεί πόσο μάλλον να το καταφέρει η ΑΕΚ. Κρατάμε το βήμα παραπάνω που έκανε η ομάδα μας φέτος κοιτώντας στα μάτια τον Παναθηναϊκό και πάμε για "σκούπα" με την ΑΕΚ!

ΥΓ. Τελικά μόνο σε επικοινωνιακά τρικ αρκέστηκε ο κόσμος του Παναθηναϊκού που ούτε σήμερα δεν ήρθε μαζικά στο γήπεδο. Και μετά σου λέει μπασκετικός λαός...

ΥΓ2. Τεράστιος ο Λάσκαρης που έχει καταφέρει να δώσει άλλη πνοή στην ομάδα και όραμα σε όλους μας. Όπως φάνηκε και από την ατμόσφαιρα στο γήπεδο, κακώς δεν βρέθηκε δίπλα στην ομάδα.

Δεύτερη συνεχόμενη ανέλπιστη νίκη για τον ΑΡΗ μας που μετά την ΑΕΚ καταφέρνει με σχεδόν πανομοιότυπο τρόπο να "αρπάξει" τη νίκη μέσα και από τα χέρια της Κηφισιάς! Πολύ κακή η ομάδα στην μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα  που  ξεδίπλωσε στο παρκέ όλες τις αδυναμίες της αλλά στο τέλος έδειξε χαρακτήρα νικητή, δεν παράτησε το παιχνίδι και απλά αρνήθηκε να χάσει! Πρωταγωνιστές σε αυτή την σημαντική νίκη οι Γουότερς και Μούρτος που με τα δικά τους καλάθια όταν όλοι οι υπόλοιποι είχαν κολλήσει επιθετικά γύρισαν το παιχνίδι!

Ο φετινός ΑΡΗΣ είναι ομάδα ρυθμού και ψυχολογίας και για αυτό φοβόμασταν αυτές τις 2 εβδομάδες διακοπής μην αποσυντονίσουν την ομάδα όπως και έγινε. Από την αρχή μπήκαμε νωθροί στον αγώνα, δεν είχαμε ενέργεια σε άμυνα και ριμπάουντ ενώ και στην επίθεση ήμασταν τραγικοί. Ο Μακνήλ(3 στα 14 σουτ) ήταν σκιά του εαυτού μιας και δεν μπορούσε να βάλει ούτε τα πιο απλά, ο Γουάιτ(1 στα 6 σουτ) πήγαινε διαρκώς σε επιπόλαιες ενέργειες ενώ και ο Χάγκινς δεν πήρε τις πάσες που έπρεπε από τους συμπαίκτες του ώστε να βοηθήσει σημαντικά στο σκοράρισμα. Και σαν να μην έφθανε η επιθετική αφλογιστία είχαμε και τους 3 διαιτητές να είναι ιδιαίτερα ευαίσθητοι και να φορτώνουν από νωρίς με φάουλ τους Χάγκινς, Μακνήλ και Γουάιτ. Ο αντίπαλος σέντερ Χόγκ(15 ριμπάουντ και 9 πόντους) είχε στήσει το δικό του πάρτι κάτω από το καλάθι μας, ιδίως όταν απουσίαζε ο Χάγκινς φανερώνοντας για ακόμη μια φορά πόσο μεγάλο είναι το κενό ενός δεύτερου βαρύ σέντερ για αλλαγή του Χάγκινς. Το φιλότιμο του Σίμτσακ και του Τσούπκοβιτς δεν μπόρεσαν να καλύψουν το κενό του Χάγκινς και ο ΑΡΗΣ είχε χοντρό πρόβλημα κάτω από τα καλάθια. Την κακή απόδοση των παικτών του ακολούθησε και ο κόουτς της ομάδος επαναλαμβάνοντας τα γνωστά του λάθη. Τον "ήρωα" του αγώνα με την ΑΕΚ Κοέν τον έβαλε ελάχιστα για να δώσει χρόνο στον Τσούπκοβιτς και τον Σίμτσακ, τον Χάγκινς που τέλειωσε τον αγώνα με 3 φάουλ και βάσει στατιστικής ήταν εκ των κορυφαίων αγωνίσθηκε μόλις 17' 12'' σαν αλλαγή του Σίμτσακ... ενώ και με τον Γουάιτ όταν έκανε το τρίτο του φάουλ υπήρξε αδράνεια μέχρι να γίνει η αλλαγή του με αποτέλεσμα να κάνει στην επόμενη φάση και το τέταρτο... Ευτυχώς στο τέλος οi Γουότερς και Μούρτος με συνεχόμενα καλάθια ψυχής γύρισαν το παιχνίδι και οδήγησαν την ομάδα στη νίκη. Και αν για τον Γουότερς το ξέραμε ότι το έχει για τον Μούρτο ήταν μια έκπληξη η αντίδραση του στο νικητήριο καλάθι μιας και είναι η κλασσική του κίνηση που συνήθως αντί να πάρει τον ελεύθερο χώρο και να σκοράρει πετάει την μπάλα έξω και μας σπάει τα νεύρα. Σήμερα όμως είχε καθαρή κρίση, είδε το κενό στην άμυνα της Κηφισιάς μπούκαρε μέσα και έβαλε με ένα απλό λέιαπ το καλάθι της νίκης! Μακάρι από αυτό το καλάθι να πάρει αυτοπεποίθηση και στη συνέχεια να πιστέψει περισσότερο στις δυνατότητες του. Σίγουρα όμως η σημερινή του εμφάνιση ήταν αυτή που άλλαξε τα δεδομένα.

Η ομάδα απέφυγε το στραβοπάτημα και πήρε την πολύτιμη νίκη στην άτυπη κούρσα της 3ης θέσης. Είμαστε χαρούμενοι για τη νίκη και αναμένουμε και στα εναπομείναντα παιχνίδια να είμαστε εξίσου αποτελεσματικοί. Κατά τα άλλα θα πρέπει ο Δ.Πρίφτης να βρει μια ισσοροπία στο ροτέισον που κάνει, να δει τι συμβαίνει στην επίθεση και τα βασικά του όπλα είναι τόσο ντεφορμέ αλλά και να πιέσει λίγο παραπάνω τους παίκτες του στο θέμα των βολών. 10 χαμένες βολές είναι απαράδεκτο νούμερο για μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ ακόμη και όταν ο αντίπαλος καταφέρνει και αστοχεί σε περισσότερες. Στόχος πρέπει πάντα να είναι η βελτίωση ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα. Άλλωστε ΑΡΗΣ είσαι και πρέπει πάντα να παλεύεις για να φθάσεις στην κορυφή!

ΥΓ. Δύσκολη η τελευταία φάση. Πάντως είναι ωραίο και σπάνιο για εμάς τους Αρειανούς το συναίσθημα να σχολιάζεις μια αμφισβητούμενη φάση που μπορεί να έκρινε και τη νίκη με τους διαιτητές να μην σε έχουν σφάξει!

Δύο εντελώς διαφορετικά πρόσωπα παρουσίασε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα με την Καβάλα με αποτέλεσμα ένα φαινομενικά εύκολο παιχνίδι να εξελιχθεί προς στιγμή σε αυτοκτονία αλλά στο τέλος να γλιτώνει το κάζο και να παίρνει την πολύτιμη νίκη. Γουάιτ, Μακνήλ και Μούρτος ήταν αυτοί που ξεχώρισαν και οδήγησαν την ομάδα μας στη νίκη σε ένα παιχνίδι όπου το πρόβλημα στα ριμπάουντ και η άμυνα κάτω από το καλάθι έκανε και πάλι έντονα την εμφάνιση του.

Ο αγώνας ξεκίνησε ιδανικά με τους παίκτες μας να δείχνουν εκπληκτική προσήλωση στα αμυντικά τους καθήκοντα και με τεράστια ευκολία να κόβουν τις επιθέσεις της Καβάλας. Την ίδια στιγμή στην επίθεση με τον Σπύρο Μούρτο να πραγματοποιεί ίσως την καλύτερη φετινή του εμφάνιση και όλη την ομάδα να έχει εξαιρετικά ποσοστά κυρίως έξω από τα 6.75 το παιχνίδι πολύ γρήγορα άρχισε να ξεφεύγει και όλα έδειχναν ότι οδηγούμασταν σε έναν εύκολο περίπατο. Μάλιστα η είσοδος του Ξανθόπουλου και τα εντυπωσιακά συνεχόμενα κλεψίματα του(συνολικά 8!!!) έμοιαζε να είναι το ολοκληρωτικό χτύπημα στην Καβάλα που τα είχε χαμένα. Σε εκείνο όμως το σημείο μάλλον ο Δ.Πρίφτης είτε υποτίμησε τον αντίπαλο είτε απλά βιάστηκε να ξεκινήσει το ροτέισον του με αποτέλεσμα οι πολλές αλλαγές να βγάλουν την ομάδα μας εκτός ρυθμού δίνοντας στο τρίτο δεκάλεπτο την ευκαιρία στην Καβάλα να κάνει την αντεπίθεση της. Για ανεξήγητο λόγο υπήρξε μια εμμονή σε σχήματα και σε παίκτες που δεν αποδίδανε με αποτέλεσμα το +16 να εξαφανισθεί και η Καβάλα να φθάσει σε απόσταση ενός σουτ. Ο ύψους 2.03 σέντερ Γουίλιαμς έστησε το δικό του πάρτι κάτω από το καλάθι μαζεύοντας 16 ριμπάουντ και πετυχαίνοντας 16 πόντους με εξαιρετικά ποσοστά ευστοχίας. Ευτυχώς σε εκείνο το σημείο και αφού επέστρεψαν οι παίκτες που είχαν βοηθήσει ώστε ο ΑΡΗΣ να πάρει το προβάδισμα μπόρεσαν να απαντήσουν στα καλάθια των αντιπάλων μας και να οδηγήσουν εκ του ασφαλούς την ομάδα στη νίκη.

Αν και η εμφάνιση του Β ημιχρόνου μας προβλημάτισε η ικανοποίηση για το διπλό είναι αυτό που μένει από τη σημερινή αναμέτρηση. Εκτός από την ομάδα που κατάφερε να πάρει τη νίκη την παράσταση έκλεψε και ο κόσμος του ΑΡΗ που όπως ήταν αναμενόμενο κιτρίνισε το κλειστό της Καλαμίτσας. Πλέον με 1 παιχνίδι την εβδομάδα η ομάδα θα μπορέσει να ξεκουραστεί αλλά και να βελτιωθεί μέσα από τις προπονήσεις. Έτσι λογικά ο ΑΡΗΣ μας στο κρίσιμο παιχνίδι με την ΑΕΚ στο Παλέ θα κατέβει απόλυτα έτοιμος και με τον κόσμο στο πλευρό του δεν έχει να φοβηθεί τίποτα!

Το προσπάθησε στην Ελευσίνα, κόντεψε με τον Απόλλων Πατρών, το πάλεψε όσο μπορούσε στη Δράμα, παραλίγο θα το πετύχαινε και με την Κηφισιά... αλλά τελικά το κατάφερε στην Αμαλιάδα απέναντι σε μια από τις πιο αδύναμες ομάδες και έδρες του φετινού πρωταθλήματος. Το +16 του πρώτου ημιχρόνου δεν ήταν αρκετό, η διαιτησία έβαλε το χεράκι της, οι παίκτες μας βραχυκύκλωσαν, ο προπονητής έμεινε πιστός στις εμμονές του και ο ΑΡΗΣ μας κατάφερε να μας ξενερώσει με μια ήττα που θα κοστίσει στη συνέχεια του πρωταθλήματος. 

Σαν σε επανάληψη με όλα σχεδόν τα προηγούμενα παιχνίδια ο ΑΡΗΣ μπήκε δυνατά στηρίχθηκε στον επιθετικό οίστρο του Ρίντ  και του Πάσαλιτς, στο καθαρό μυαλό του Τόμας και στην καλή αμυντική λειτουργία με τον Νέιμικ να κρύβει τον δρόμο προς το καλάθι. Κάτι που οδήγησε στο +16 αλλά και τον Κόροιβο να τα περιμένει όλα από τους γκρι που έδειχναν μια υπερευαισθησία στα σφύριγματα τους. Όσο περνούσε ο χρόνος ο ΑΡΗΣ άρχισε να παρουσιάζει όλες τις αδυναμίες του πάνω στο παρκέ δίνοντας την ευκαιρία στους αντιπάλους τους να ροκανίσουν την διαφορά και να φθάσουν στην νίκη. Τι έφταιξε? Ότι ακριβώς έφταιξε και στα προηγούμενα παιχνίδια που ο ΑΡΗΣ που από μόνος του τα μετέτρεψε σε ψυχοβγαλτικές νικές με την διαφορά ότι σήμερα ο Αντεγκμπόγιε δεν έβγαλε το φίδι από την τρύπα στο τέλος και άφησε τον Βεζένκοφ στο φινάλε του παιχνιδιού απελπιστικά μόνο του... Τηλεοπτική μετάδοση όλου του αγώνα δεν υπήρχε πέρα από τα αποσπάσματα που υπήρχαν στο Novasports παράλληλα με τα άλλα παιχνίδια. Τι είδαμε όσες φορές συνδέθηκε με το γήπεδο στην Αμαλιάδα? Το Βεζένκοφ να πετυχαίνει κάποια ωραία καλάθια, τον Πάσαλιτς να δίνει λύσεις, τον Τόμας να κάνει απερίσκεπτες ενέργειες, τον Μούρτο να κάνει ανόητα λάθη, τον Σίμτσακ να χάνει 2 φορές λέιαπ, την ομάδα να μην μπορεί να πάρει ένα ριμπάουντ και τους Νέιμικ και Ριντ να κάθονται στον πάγκο... Συνδυάζοντας λοιπόν τα αποσπάσματα του αγώνα με την στατιστική η εικόνα που σχηματίζουμε είναι σχεδόν ίδια με τα προηγούμενα παιχνίδια. Μια εικόνα που θέλει τον Ριντ να ξεκινάει καλά αλλά να χάνεται στον πάγκο, τον Τόμας να κάνει περίσσοτερα λάθη από ασίστ, έναν Νέιμικ να αγωνίζεται πιο λίγο από τον Σίμτσακ και έναν Μούρτο που να μην δικαιολογεί ούτε στο ελάχιστο τον  χρόνο συμμετοχής του... Όπως λένε η στατιστκή πολλές φορές δεν λέει την αλήθεια και ο προπονητής βλέπει πράγματα που εμείς οι "άμπαλοι" δεν βλέπουμε. Ας πάρουμε όμως την συνολική στατιστική του Σίμτσακ και του Μούρτου  που αγωνίστηκαν 25' και 20' αντίστοιχα για να αναρωτηθούμε τι είδε ο Πρίφτης που δεν μπορεί να αποτυπωθεί με αριθμούς. Και οι 2 παραπάνω παίκτες μαζί είχαν 6 πόντους με 3 στα 16 σουτ, 4 ριμπάουντ, 3 ασιστ, 1 κλέψιμο, 1 κόψιμο και 3 λάθη. Ενώ είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι το μεγαλύτερο χρόνο συμμετοχής τον είχαν από το δεύτερο δεκάλεπτο και μετά, εκεί δηλαδή που ο ΑΡΗΣ άρχισε να πέφτει αγωνιστικά. Φυσικά το παιχνίδι κρίθηκε στις λεπτομέρειες και αν είχαμε μια πιο καλή διαιτησία θα μπορούσαμε να το είχαμε κερδίσει ακόμη και έτσι. Μέχρι το επόμενο που δεν θα καταφέρναμε να κρύψουμε τα προβλήματα της ομάδος κάτω από το χαλάκι.

Το πρώτη ήττα στο πρωτάθλημα ακούγεται αρκετά παρήγορο αλλά με το ματς με τον μπαογκ να θεωρείται χαμένο στα χαρτιά και την ομάδα να πετάει βαθμούς σε αυτή την έδρα ουσιαστικά σήμερα έγινε ένα τεράστιο πισωγύρισμα. Από σήμερα θα αρχίσει μια συζήτηση για τα μπάτζετ των ομάδων, τα χρέη, το άρθρο 99 κτλ κτλ λες και συμμετέχουμε σε ένα πρωτάθλημα όπου εμείς έχουμε νεροπίστολα και οι άλλοι πολυβόλα... Όταν υπάρχει ένα πρόβλημα και δημιουργείται γκρίνια γύρω από το πρόβλημα ο στόχος πρέπει να είναι η επίλυση του προβλήματος και όχι το πως οι γκρινιάρηδες θα σιωπήσουν. Στον ΑΡΗ δυστυχώς η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί εδώ και αρκετά χρόνια σε όλα τα τμήματα επιβάλει τους υπεύθυνους των τμημάτων να αποφεύγουν τις ευθύνες τους και να προσπαθούν με κάθε τρόπο να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Αν λοιπόν μιλάμε για τον ΑΡΗ του Σίμτσακ και του Μούρτου(δηλαδή  2 βοηθητικών παικτών) τότε νομίζω κάθε κουβέντα περί στόχων είναι περιττή. Αν μιλάμε όμως για τον ΑΡΗ που ύστερα από 2 χρόνια επέλεξε χωρίς περιορισμούς ξένους, κατάφερε να κρατήσει τον Βεζένκοφ, να φέρει έναν καλό κοινοτικό όπως είναι ο Πάσαλιτς και προσπαθεί να κρατήσει και τον Αντεγκμπόγιε τότε θα πρέπει να μας εξηγήσει κάποια στιγμή  ο Δ.Πρίφτης πως γίνεται αυτοί που αποκτήθηκαν ως βασικοί  να ξεσκονίζουν τον πάγκο και να περιμένουμε από τις "ρεζέρβες" να μας κερδίζουν τα παιχνίδια...

ΥΓ. Ευτυχώς η οικονομική εξυγίανση προχωράει μια χαρά... σε τέτοιο βαθμό που ένα από τα μεγαλύτερα συμβόλαια της ομάδος έχει αναλάβει αποκλειστικά τον ρόλο του παρατηρητή από τον πάγκο...

ΥΓ2. Ποιος Βασίλιεβιτς και παπαριές... αν δεν είναι Ελληνόπουλο και πιτσιρίκι ώστε να έχει προοπτική δεν αξίζει να φοράει την φανέλα του Αυτοκράτορα. Άσε που και αυτός θα ήταν πολύ ακριβός για εμάς όπως ο Κόλεμαν που κατέληξε στον διαλυμένο Πανιώνιο...

ΥΓ3. Όπως είχε πει ένας φίλαθλος του Παναθηναϊκού στην εκπομπή του Τσουκαλά "Βρουμ βρουμ βρουμ τα αεροπλάνα... για του χρόνου κάνω νέα πλάνα...."

ΥΓ4. Παρακαλώ μην αφήνετε υπόνοιες για τους διαιτητές και τις διοργανώτριες αρχές γιατί μετά μπορεί να μας κυνηγάνε και να δίνουν διπλάσιες βολές στον αντίπαλο!

ΥΓ5. Πολλά ψέματα λέει τελικά αυτή η στατιστική υπηρεσία. Πάλι καλά που μερικοί έχουν την διορατικότητα και βλέπουν πίσω από τους αριθμούς που εμείς οι "άμπαλοι" δεν μπορούμε να δούμε. Για αυτό την βάζω και φωτογραφία στο ποστ και μπορέσω τελικά να καταλάβω...

ΥΓ6. Την στατιστική βλέπουν οι Καραθανάσης, Μανωλόπουλος και Πουλιανίτης και κατανοούν ότι θέλουν πολύ δουλειά ακόμη για να πιάσουν αυτά τα νούμερα και να μπουν και αυτοί στο ροτέισον της ομάδος.

ΥΓ7. Ο κόσμος ήταν εκεί, η ομάδα έλειπε. Μπράβο στα αδέρφια που βρέθηκαν στο γήπεδο!

Πραγματοποιώντας μια εκπληκτική εμφάνιση στο τρίτο δεκάλεπτο όπου το επιμέρους σκορ ήταν 12-25 ο ΑΡΗΣ μας κατάφερε να γυρίσει το παιχνίδι και να πάρει μια πανάξια νίκη διώχνοντας τα μαύρα σύννεφα που είχαν μαζευτεί νωρίς νωρίς μετά τον αποκλεισμό από τη Ν.Κηφισιά και την κακή εμφάνιση κόντρα στην ΑΕΚ. Σε μια έδρα όπου η νίκη ήταν επιβεβλημένη αν θέλουμε να κάνουμε φλετος το κάτι παραπάνω σε σχέση με πέρσι ο Δ.Πριφτής και οι παίκτες του αντέδρασαν σωστά και παρά τον τραυματισμό του εξαιρετικού Τόμας που έχασε σχεδόν ολόκληρο το δεύτερο ημίχρονο πήραν την νίκη.

Ο αγώνας δεν ξεκίνησε καλά και με του παίκτες της Ελευσίνας να σκοράρουν από μακριά με εκπληκτικά ποσοστά βρεθήκαμε  να κυνηγάμε στο σκορ τον αντίπαλο που ξέφυγε και με +11. Όπως όμως και με την Ν.Κηφισιά ο ΑΡΗΣ δεν τα παράτησε και καθώς περνούσε η ώρα η ομάδα έβρισκε τα πατήματα της σε άμυνα και επίθεση με αποτέλεσμα το ημίχρονο να κλείσει στο -2. Με ένα επιμέρους σκορ 22-2 και την διαφορά να φθάνει στο +14 οι παίκτες μας απέδειξαν ότι όταν βρίσκουν  ρυθμό δύσκολα να βρεθεί αντίπαλος να τους σταματήσει. Ακόμη και αν στην πορεία έχασαν τον Τόμας που μέχρι εκείνο το σημείο ήταν ο καλύτερος του γηπέδου με 18 πόντους με εξαιρετικά ποσοστά, 5(!!!) κλεψίματα και 1 ασίστ. Ευτυχώς το κενό του μπόρεσε να το καλύψει επάξια ο Σπ.Μούρτος που έδωσε τη δική του απάντηση σε όσους του άσκησαν έντονη κριτική για την   "απουσία" του από τις 2 προηγούμενες αναμετρήσεις. Με 12 πόντους, 10 ριμπάουντ, 2 κλεψίματα, 1 ασιστ και 1 κόψιμο σίγουρα είναι ένας από τους κορυφαίους του σημερινού ΑΡΗ. Μακάρι αυτή η εμφάνιση να ήταν η αρχή μιας καλή χρονιάς για τον Μούρτο μιας και ο φετινός ΑΡΗΣ τον έχει ακόμη πιο πολύ ανάγκη από ότι τα προηγούμενα χρόνια. Αυτός όμως που έχει βαλθεί να σπάσει τα κοντέρ φέτος δεν είναι άλλος από τον Α.Βεζένκοφ! Οι 19 πόντοι με 9 στα 11 σουτ και τα 8 ριμπάουντ τον ανέδειξαν ως τον MVP του αγώνα σύμφωνα με το ranking system της στατιστικής υπηρεσίας! Καλοί κατά διαστήματα οι Πάσαλιτς, Ρίντ και Νέιμικ που είχαν όμως πολλά σκαμπανεβάσματα στην απόδοση τους. 

Πήρε αυτό που ήθελε ο ΑΡΗΣ σήμερα στην Ελευσίνα δείχνοντας μια ωριμότητα σαν ομάδα και αντιδρώντας σωστά στους κραδασμούς από τον αποκλεισμό στο κύπελλο. Πέρα από τους συνήθεις ύποπτους πρωταγωνιστές της ομάδος μας σήμερα είδαμε και τον Μούρτο να δηλώνει παρών. Ελπίζουμε αυτό να είναι η αρχή και να ακολουθήσουν και οι υπόλοιποι με τον Γκίκα πρώτο από όλους. Είναι δύσκολο να βγει ολόκληρη η χρονιά με μια 5αδα. Σήμερα τραυματίστηκε ο Τόμας ενώ πριν λίγες ημέρες Πάσαλιτς και Νέιμικ είχαν τα δικά τους μικροπροβλήματα. Αυτό σημαίνει ότι οι παίκτες του πάγκου θα πρέπει να κατανοήσουν τον ρόλο τους στην ομάδα και να μπορούν να προσφέρουν 5 ποιοτικά λεπτά ο καθένας ώστε να γίνεται ένα υποτυπώδες rotation. Έτσι θα λυθούν τα χέρια του Πρίφτη και θα μπορεί να προσαρμόζει πιο εύκολα την ομάδα σύμφωνα με τις ανάγκες του κάθε παιχνιδιού.  Μετά από αυτή τη νίκη η αισιοδοξία επιστρέφει και όλοι στρέφουμε το βλέμμα μας στον συμπολίτη που σήμερα φάνηκε ότι μόνο με λόγια ούτε ομάδα κάνεις αλλά ούτε γεμίζεις και το γήπεδο... 

ΥΓ. Όπου παίζει ο Θεός δεν θα είναι μοναχός! Μπράβο στα αδέρφια που ήταν στην Ελευσίνα! Ας παραδειγματιστούν κάποιοι συνοπαδοί μας που το Παλέ το βλέπουν μόνο από την τηλεόραση...

Η πολύ καλή άμυνα σε όλη την διάρκεια του αγώνα και μια 3ποντη βροχή στο τρίτο δεκάλεπτο ήταν αρκετά για να χαρίσουν μια άνετη νίκη στην ομάδα μας και να ζεστάνουν τους περίπου 2500 φίλους της ομάδος. Με αυτή την νίκη και με πιθανή ήττα του Ίκαρου από τον Πανιώνιο που αγωνίζεται αυτή την στιγμή η ομάδα μας θα κλείσει τον πρώτο γύρο στην 6η θέση και δείχνει ότι ίσως σε μια χρονιά που έδειχνε χαμένη τελικά να μπορεί να βγεί κάτι καλό. Και όταν μιλάμε για κάτι καλό ενοούμε έναν βασικό κορμό για του χρόνου, κάποιους νεαρούς παίκτες και ένα κοινό ζεστό που να βλέπει σε αυτή την ομάδα μια ελπίδα για το μέλλον.

Σε σωστό δρόμο φαίνεται να είναι πλέον ο ΑΡΗΣ μας που και τις νίκες έχει αρχίσει να παίρνει αλλά και να αποδίδει κατά διαστήματα καλό μπάσκετ. Βέβαια όταν μετά βίας φθάνεις στους 70 με 75 πόντους μέσα στην έδρα σου τότε σίγουρα υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης. Μια βελτίωση που έχει έρθει με "εσωτερικές μεταγραφές", γιατί κάπως έτσι πρέπει να λογίζονται παίκτες σαν τον Χαντ, τον Χαρίση, τον Μούρτο, ακόμη και τον Βεζένκωφ που σχεδόν σε όλο το πρώτο μισό του πρωταθλήματος ήταν ανύπαρκτοι. Χαρίσης, Μούρτος και Χαντ ήταν 3 από τους κορυφαίους παίκτες του σημερινού ΑΡΗ που μαζί με τον Πάσαλιτς, τον Πελεκάνο και κατά διαστήματα τους Ασημακόπουλο, Βεργίνη και Βεζένκωφ δεν άφησαν περιθώρια στον Κολοσσό για κάτι καλύτερο πέρα από ένα ημίχρονο αντίστασης. Η άμυνα ήταν η βάση και το επιθετικό ξέσπασμα στην 3η περίοδο ουσιαστικά τέλειωσαν μια αναμέτρηση που θα είχε τελειώσει πολύ πιο γρήγορα αν ο Χριστοδούλου και τα άλλα 2 ανθρωπάκια με τα γκρι δεν ξεδίπλωναν όλο το κόμπλεξ και ανεπάρκεια τους πάνω στο παρκέ. Είναι πραγματικά λυπηρό για το ίδιο  το άθλημα σε ένα παιχνίδι που η διαφορά κυμαίνεται στους 20 πόντους ανάμεσα στις 2 ομάδες να καταφέρνουν οι διαιτητές να γίνονται πρωταγωνιστές ακόμη και στις πιο απλές φάσεις. Εξίσου λυπηρό είναι και το γεγονός ότι αυτούς τους αστείους διαιτητές βλέπουμε την Uleb και την παγκόσμια ομοσπονδία να τους εμπιστεύεται σε μεγάλες διοργανώσεις και αναμετρήσεις. Άραγε τον Γκόντα που τον βάλανε να σφυρίξει τις προάλλες στην Ευρωλίγκα ενημερώθηκαν για τον λαγό που έβγαλε από την σφυρίχτρα του στο παιχνίδι με τον ΚΑΟΔ? Πάντως έτσι και με αυτή την αστεία διαιτησία ο ΑΡΗΣ κατάφερε να πάρει μια ευρεία νίκη.  Σίγουρα ο Αγγέλου θα νιώθει πλέον πολύ καλύτερα βλέπωντας την ομάδα του να αποδίδει έτσι αλλά από την άλλη καλό είναι να μας εξηγήσει και για ποιο λόγο έναν παίκτη σαν τον Μούρτο που έχει μπει αφηνιασμένος στο παιχνίδι και έχει πετύχει τους 7 από τους 11 πόντους της ομάδος ξαφνικά τον πετάει στον πάγκο και τον χρησιμοποιεί μετά από 2 δεκάλεπτα. Όπως επίσης και τον Τσιάρα που συνηθίζει να του δίνει χρόνο στο ξεκίνημα και μετά να τον ξεχνάει εντελώς. Αυτός είναι ο προπονητής, αυτός ξέρει... Ας κερδίζει η ομάδα και εμείς θα λέμε μπράβο ακόμη και εκεί που δεν συμφωνούμε.

Ικανοποιήμενος έφυγε ο κόσμος από το Παλέ αν και εκνευρίστηκε λίγο από τα σφυρίγματα και όλα δείχνουν ότι σιγά σιγά και στην κερκίδα τα πράγματα αλλάζουν. Όχι ότι επειδή υπήρχαν 2500 άτομα το γήπεδο γέμισε και όλα καλά αλλά σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια ήταν περισσότερος και πιο ζεστός. Θαύματα δεν γίνονται από την μια ημέρα στην άλλη και όπως ο Αγγέλου θέλει τον χρόνο του για να στήσει την ομάδα όπως την θέλει έτσι και ο  απαιτητικός κόσμος του ΑΡΗ(και όχι τα αρρωστάκια σαν και εμάς) θέλει το χρόνο του για να πεισθεί ότι κάτι πάει να γίνει. Υπομονή και πίστη πρέπει να υπαρχει από όλους. Ας συνεχίσει πάντως η ομάδα όπως ξεκίνησε το 2013 και το γεμάτο Παλέ πολύ γρήγορα θα ξαναγίνει μια πραγματικότητα!