Με την θερμοκρασία να έχει αρχίσει να ανεβαίνει και το μουντιάλ να βρίσκεται προ των πυλών το ενδιαφέρον για τις εξελίξεις στα μπασκετικά έχει πιάσει πάτο παρόλο που υπάρχουν αρκετά καυτά θέματα στην "ατζέντα" όπως το νέο Δ.Σ. της ΚΑΕ, το μετοχικό, το απαγορευτικό της FIBA, ο νέος προπονητής και φυσικά το τι μέλλει γενέσθαι με τους Βεζένκοφ και Μποχωρίδη που καθημερινά διαβάζουμε για τις ομάδες που βρίσκονται μια ανάσα από την απόκτηση τους.  Πάνω λοιπόν που αρχίσαμε να αναζητάμε την ηρεμία μας ξεχνόντας όλα αυτά και όλους αυτούς που μας "πλήγωσαν" κατά την διάρκεια της σεζόν ήρθε αυτή η συνέντευξη του Μίλαν Μίνιτς να μας υπενθυμίσει ότι ο σύλλογος νοθεί άσχημα και ότι το πιο πιθανό είναι το μικρόβιο που υπάρχει στην ΠΑΕ και τον Α.Σ. να έχει εξαπλωθεί παραπέρα...

Τα περί πετυχημένης σεζόν, πετυχημένου πλάνου και εξαιρετικού τεχνικού τιμ που κάνει φανταστικά την δουλειά του ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα απλά τα προσπερνάμε. Όπως και την επιλεκτική στατιστική ανάλυση του Μίνιτς σύγκρινε την φετινή του πορεία με την αντίστοιχη πορεία του Ντ.Μπλάτ, που απομόνωσε την 3η καλύτερη άμυνα στο πρωτάθλημα(η επίθεση δεν μας ενδιαφέρει, όπως και οι άλλες στατιστικές κατηγορίες) αλλά και την συμμετοχή(ποιά?!?) του Μήτογλου στον φετινό ΑΡΗ... Αυτό όμως που δύσκολα μπορούμε να προσπεράσουμε είναι οι αναφορές του σε πραγματικούς Αρειανούς που στηρίζουν(όχι σαν τους άλλους τους ντεμέκ Αρειανούς...), αυτούς που εκ των έσω κάνουν πόλεμο στον ΑΡΗ και χαίρονται όταν χάνει η ομάδα γιατί έχουν συμφέροντα και διεκδικούν την "καρέκλα" καθώς και οι ύμνοι του σε παράγοντες που στηρίζουν από την αρχή της χρονιάς. Με λίγα λόγια ένας άνθρωπους που ήρθε στον ΑΡΗ τον μήνα Ιανουάριο για μόλις 5 μήνες πρόλαβε να καταλάβει ποιοι είναι οι καλοί Αρειανοί και ποιοί όχι, ποια είναι τα παιχνίδια εξουσίας που παίζονται στην ΚΑΕ και φυσικά να ενημερωθεί και ποιοι είναι οι καλοί παράγοντες που από την αρχή της προετοιμασίας(δηλαδή κανά 6μηνο πριν έρθει ο Μίνιτς)  στηρίζουν την ΚΑΕ. Αν λοιπόν οι προπονητές του ΑΡΗ αντί να ασχολούνται με το αγωνιστικό κομμάτι και το πως θα βελτιωθεί το παιχνίδι της ομάδος σπαταλάνε τον χρόνο τους για αλληλοκολακίες, παιχνίδια εξουσίας και φήμες τότε δεν πρέπει να μας εκπλήσσει το γεγονός ότι ο ΑΡΗΣ βγήκε 7ος. Άλλωστε υπήρχαν και οι εσωτερικοί εχθροί που έβαζαν τρικλοποδιές και πανηγύριζαν όταν έχανε ο ΑΡΗΣ...

Βέβαια για να μην είμαστε εντελώς αρνητικοί ο Μίνιτς έβγαλε και θετική είδηση! Δεν θα συνεχίσει στον ΑΡΗ γιατί η διοίκηση φαίνεται να είναι πιο φιλόδοξη από τον ίδιο που έχει άκρως ρεαλιστικούς στόχους και δεν θέλει να λέει μεγάλα λόγια. Ίσως λοιπόν του χρόνου να μην ακούσουμε για σενάρια υποβιβασμού και στόχους εισόδου στα πλέιοφς με ταβάνι την 6η θέση. Αν δεν πάρει την γενναία απόφαση η διοίκηση να κλείσει την πόρτα και να βάλει γερό face control για το ποιος θα μπαίνει στην "ομάδα εργασίας" αυτής της τεράστιας ομάδος τότε πάντα θα υπάρχουν αυτοί που θα παραμονεύουν για να μπουν να κάνουν το "αγροτικό" τους ή να κολλήσουν τα τελευταία ένσημα... 

ΥΓ. Ούτε μια κουβέντα για τους  κακούς δημοσιογράφους που δεν στήριξαν την προσπάθεια? πως του ξέφυγε...

Παρακολουθώντας χθες αποσπασματικά τα 2 αρκετά συναρπαστικά παιχνίδια για τον τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδος ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό αλλά και αυτό του πρωταθλητή των φτωχών ανάμεσα σε μπαογκ και Πανιώνιο μου ήρθε στο μυαλό η προ λίγων ημερών συνέντευξη του κ.Μουρατίδη. Του εκλεκτού συνεργάτη του Β.Αγγέλου από το ξεκίνημα της χρονιάς, που ήρθε σε μια θέση που ήταν κενή στον μπασκετικό ΑΡΗ για να βάλει και αυτός το λιθαράκι του στον ΑΡΗ που παρακολουθήσαμε φέτος. Το αν ο κ.Μουρατίδης είναι σωστός επαγγελματίας και η προσφορά του στις ομάδες που συμμετείχε ήταν θετική δεν είμαστε εμείς οι κατάλληλοι να κρίνουμε αλλά για τον απολογισμό που έκανε έχουμε πάρα πολλά να πούμε...

2 Ιουνίου έχουμε σήμερα με το πρωτάθλημα να μην έχει ολοκληρωθεί ακόμη σε αντίθεση με τις αγωνιστικές υποχρεώσεις του ΑΡΗ μας που έχουν ολοκληρωθεί εδώ και 1 μήνα περίπου. Σύμφωνα λοιπόν με τον κ.Μουρατίδη η χρονιά που ολοκληρώθηκε για τον ΑΡΗ ήταν πολύ πετυχημένη... Μπορεί ο ΑΡΗΣ να κατέληξε 7ος και να τον πέρασαν ομάδες με σαφώς μικρότερο μπάτζετ όπως είναι ο μπαογκ και ο ΚΑΟΔ. Φυσικά η επιτυχία του κ.Μουρατίδη βασίζεται στο περιβόητο πολυετές πλάνο τεχνικού τιμ και διοίκησης που βολεύει άπαντες εκτός από εμάς τους φιλάθλους που πονάμε να βλέπουμε τον ΑΡΗ μας σε αυτή την κατάσταση. "Ιδανική" κατάσταση για τους συμμετέχοντες σε μια επαγγελματική ομάδα που συμμετέχει σε ένα επαγγελματικό πρωτάθλημα με νίκες-ήττες, θέσεις κατάταξης και τίτλους εσύ να αποφασίζεις να μην ανταγωνίζεσαι και να θέτεις άλλους στόχους που δύσκολα να μπορούν να κριθούν με κάποιους αριθμούς παρά μόνο με φιλολογικές συζητήσεις και θεωρίες του χάους... Και το χειρότερο είναι ότι ο κ.Μουρατίδης υποτιμάει την νοημοσύνη μας αναφερόμενος σε ομάδα που θα κινδύνευε με υποβιβασμό επειδή δεν έχει ξένους σε αυτό το αστείο πρωτάθλημα, σε ένα πλάνο που ο εμπνευστής του αποχώρησε με την πρώτη ευκαιρία, ο καλύτερος παίκτης που βγήκε από την καθημερινή δουλειά(μιας και δεν είχε δείξει τέτοια δείγματα γραφής ο Αθηναίου) σηκώθηκε και έφυγε, ενώ και παίκτες όπως ο Λαρετζάκης έπρεπε να πιάσουμε μήνα Μάρτιο για να αγωνιστεί...  Ενώ για τους παίκτες που ανέδειξε το όλο σύστημα-πλάνο απλά θα τους υπενθυμίσω ότι ο Παπανικολάου που τώρα αγωνίζεται στην Μπαρτσελόνα και είχε πουληθεί για σχεδόν 1 εκ.ευρώ είχε αγωνιστεί με την φανέλα του ΑΡΗ στην Α1 1' και 40''. Για τον γενικότερο σχεδιασμό με τους ψηλούς να μην συμμετέχουν στο παιχνίδι της ομάδος  και το πολυετές συμβόλαιο του Χαντ ούτε λόγος. Μάλιστα ο κ.Μουρατίδης προχώρησε και ακόμη παραπέρα και διαχώρισε τον κόσμο του ΑΡΗ σε υγιείώς σκεπτόμενους και μη, με τους υγιειώς σκεπτόμενους να στηρίζουν. Βλέπετε στην Ελλάδα μέχρι και το ήθος που δείχνουμε μερικοί φίλαθλοι και χειροκροτάμε κάθε προσπάθεια ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα μπορεί να παρεξηγηθεί και να νομίζει κανείς ότι είμαστε ευτυχισμένοι με την κατάκτηση της 7ης θέσης! Φυσικά το ερώτημα αν ο κόσμος του ΑΡΗ αναγνωρίζει την προσπάθεια που γίνεται είναι πολύ ευκόλο να απαντήθει μιας και την απάντηση μπορούμε να την μετρήσουμε στα εντός έδρας παιχνίδια του ΑΡΗ με την προσέλευση του κόσμου να έχει περιοριστεί στους μπασκετικά άρρωστους.

Είναι κρίμα πάντως αυτή η διοίκηση Αρειανών με την αγνή προσπάθεια που κάνει να μην μπορεί να αφουγκραστεί τον κόσμο του ΑΡΗ. Και δεν μιλάμε για οικονομικές υπερβάσεις μη εφικτές αλλά τουλάχιστον μια προσπάθεια να προστατευτεί το brandname της ομάδος από ανθρώπους που πανηγυρίζουν με την κατάκτηση της 7ης θέσης, με 30αρες σε τελικούς και κάνουν καριέρα με την δικαιολογία στο στόμα. Ναι μεν υπάρχει και η άποψη που λέει ότι "και 3οι να βγαίναμε δεν έγινε και τίποτα γιατί τον ΑΡΗ τον θέλω πρωταθλητή..." αλλά σε αυτό το πρωτάθλημα ο ΑΡΗΣ θα έπρεπε να είναι περπατώντας τρίτος και να κοιτάει ψηλότερα και όχι να παλεύει να μπει στην 6αδα με το βλέμμα προς τα κάτω. Είμαι σίγουρος ότι όσοι πέρασαν φέτος από τις κερκίδες του Παλέ θα πικράθηκαν με αυτή την 7η θέση και όταν βλέπουν τον συμπολίτη του Μαρκόπουλου,του Δέδα, του Τσαϊρέλη και των άλλων "αστεριών" να παίζει σαν ομάδα και να κατακτά την 3η θέση απογοητεύονται ακόμη πιο πολύ. Αλλάξτε φιλοσοφία γιατί αυτή η μιζέρια και μικροπρέπεια στον ΑΡΗ δεν ταιριάζει.

ΥΓ. Καμπανάκι από τον Μπάρλο για την 1η δόση του άρθρου 99. Καλή αρχή...

ΥΓ2. Έξυπνο σχόλιο στο FB μετά τις δηλώσεις περί 2ετές πλάνου του Αγγέλου που ακολούθησαν την ήττα-αποκλεισμό της Εφές "Και ένα 3ετές πλάνο στον ΑΡΗ πάμε στα 5..."

ΥΓ3. Τελικά από τις δηλώσεις των πρωταγωνιστών, ο μόνος στον μπασκετικό ΑΡΗ που στεναχωρήθηκε που δεν έπαιξαν μερικά παιχνίδια παραπάνω για να διεκδικήσουν κάτι καλύτερο πρέπει να ήταν ο Βεζένκοφ.

Σχεδόν μια εβδομάδα μετά την ολοκλήρωση των επίσημων υποχρεώσεων της αγαπημένης μας ομάδας ήρθε η στιγμή να κάνουμε το συνολικό ταμείο της χρονιάς όπως αρέσκονται να ζητάνε διοικούντες, προπονητές και παίκτες κατά τη διάρκεια της χρονιάς και κυρίως μετά από αποτυχίες για να κατευνάσουν τα πνεύματα και να κερδισούν χρόνο. "Κρίνετε μας στο τέλος", "ταμείο θα κάνουμε στο τέλος", "η ομάδα χρειάζεται 2 μήνες", "μετά τον Δεκέμβρη.." κτλ κτλ που προσωπικά τα εκλαμβάνω ως την εύκολη δικαιολογία στην οποία δύσκολα μπορεί οποιοσδήποτε να αντιπαρατεθεί. Όπως όμως σε όλα στην ζωή έτσι και στον μπασκετικό ΑΡΗ έφθασε το πλήρωμα του χρόνου και πλέον με μια πιο καθαρή ματιά συνολικά μπορούμε να δούμε αν το πρόσημο του φετινού ΑΡΗ είναι θετικό ή αρνητικό.

Ο κακός καλοκαιρινός σχεδιασμός και τα οφθαλμοφανέστατα λάθη

Οι ομάδες χτίζονται το καλοκαίρι συνηθίζουνε να λένε οι ειδικοί και θα συμφωνήσω μαζί τους, ιδίως στην περίπτωση του ΑΡΗ μας που οι διορθωτικές κινήσεις στη μέση της χρονιάς δεν είναι εφικτές λόγω του απαγορευτικού της FIBA. Την διατήρηση του βασικού κορμού είχε ως πρωταρχικό στόχο ο Β.Αγγέλου και οι ιθύνοντες της ΚΑΕ αλλά στην πράξη είδαμε διαφορετικά πράγματα. Ολόκληρη η περιφερειακή γραμμή των γκαρντ(Πάσαλιτς, Βεργίνης, Καραποστόλου) ξηλώθηκε και όλο το βάρος έπεσε στους νεαρούς Μποχωρίδη, Μούρτο, στον εξίσου νέο και χωρίς εμπειρία από Α1 Γκίκα και στον ρολίστα Αθηναίου. Συνολικά και μόνο από το δούμε το θέμα από πλευρά στατιστικής ο ΑΡΗΣ πέρσι είχε ουσιαστικά 5 ετοιμοπόλεμους γκαρντ με τους 3 μάλιστα να είναι ιδιαίτερα έμπειροι και να σηκώνουν σε πολλά παιχνίδια μόνοι τους επιθετικά την ομάδα ενώ φέτος είχε 4 με κανέναν σε θεωρητικό επίπεδο να μην μπορεί να αποτελέσει εγγύηση είτε στην οργάνωση του παιχνιδιού είτε στο σκοράρισμα. Ενώ και στη θέση 3 πάρθηκε το τεράστιο ρίσκο της παραμονής του "άμπαλου" και τραυματία Τζ.Χαντ ενώ θα μπορούσε να γίνει μια μεταγραφή τύπου Γιαννόπουλου(είχε μείνει ελεύθερος από τον Παναθηναϊκό) ή έστω να έμενε ο Τσιάρας που μπορούσε με ευκολία να αγωνιστεί στη θέση 3 και 4. Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε ότι το ρίσκο με τον Τζ.Χαντ δημιουργεί και κάποια ερωτηματικά μιας και ο τραυματίας Αμερικάνος που φέτος δεν αγωνίσθηκε σχεδόν καθόλου υπέγραψε πέρσι 2ετες συμβόλαιο συνεργασίας που θα πρέπει να σπάσει. Αν και σε όλες τις επιλογές αυτό που προωθούσε επικοινωνιακά η ΚΑΕ και ο κόουτς Αγγέλου ήταν οτι οι κινήσεις που έγιναν ήταν κατά βάση αναγκαστικές λόγω των περιορισμών στις μεταγραφές και της οικονομικής δυστοκίας, οι διαθέσιμες επιλογές που υπήρχαν έδειχναν ότι έγιναν με βάση τη φιλοσοφία του προπονητή που προτιμούσε παίκτες ρολίστες που θα προσπαθούν να ακολουθήσουν απλά τις εντολές χωρίς να δημιουργήσουν πρόβλημα... Όταν λοιπόν όλα τα παραπάνω αποτέλεσαν το βασικό θέμα συζήτησης του περσινού Καλοκαιριού στο PlanetARIS.gr και σε άλλες ιστοσελίδες τότε ο χαρακτηρισμός "κακός σχεδιασμός και οφθαλμοφανέστατα λάθη" είναι αρκετά επιεικής.

Για του λόγου το αληθές μπορείτε να ρίξετε μια ματιά στις σχετικές αναρτήσεις και στα σχόλια των επισκεπτών

Επένδυση στον βασικό κορμό και στο μέλλον λόγω FIBA

Χάθηκε ο Πάσαλιτς, λιγοστεύουν οι επιλογές!

Αδιέξοδο στην αναζήτηση γκαρντ

Η τραγική διαχείριση του ρόστερ, η απουσία ρόλων στην ομάδα και οι 2 προπονητές

Ο περιορισμός των μεταγραφών μπορεί να είναι σημαντικό στοιχείο στη δημιουργία μιας ομάδος αλλά η κακή διαχείριση και ο αποκλεισμός παικτών μπορεί να αποβεί καταστροφικός όπως συνέβη στην περίπτωση του ΑΡΗ μας. Για σχεδόν μισό πρωτάθλημα και κάτι παραπάνω ο ΑΡΗΣ αγωνιζόταν χωρίς σέντερ και τον Α.Ασημακόπουλο στα 37 του να αγγίζει και να ξεπερνάει σε αρκετά παιχνίδια τα 30' συμμετοχής, κυρίως στη θέση 5 κόντρα σε πιο ψηλούς και πιο δυνατούς αντιπάλους. Τι και αν στο φινάλε του πρό προηγούμενου πρωταθλήματος ο Κ.Χαρίσης αξιοποιήθηκε από τους συμπαίκτες του και ήταν εκ των κορυφαίων και βασικών λόγων που παραλίγο ο ΑΡΗΣ θα έκανε το μπρέικ με τον Πανιώνιο, ο κόουτς Αγγέλου επέστρεψε στην γνωστή συνταγή με σέντερ τύπου Χάινς και Ντόρσεϊ χωρίς όμως να διαθέτει ανάλογους αθλητές. Το επιθετικό πλάνο της ομάδος δεν συμπεριλάμβανε και τους ψηλούς της ομάδος και η εύκολη λύση του μακρινού σουτ ήταν το σήμα κατατεθέν μας. Νίκες όπως αυτές στην Πυλαία και στη Δράμα στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος με αστεία σκορ όπως αποδείχθηκε οφειλόταν κυρίως στον κακό βαθμό ετοιμότητας του αντιπάλου και τίποτα παραπάνω. Συνεχίζοντας με την  τραγική διαχείριση του ροστερ είδαμε και πάλι το φαινόμενο των "χαμένων" παικτών. Στο ένα παιχνίδι κορυφαίος στο άλλο καρφωμένος στον πάγκο. Κανείς παίκτες εκτός ελαχίστων δεν γνώριζε ποιος είναι ο ρόλος του στην ομάδα σε σημείο που μπορεί στο ένα παιχνίδι να αγωνιζόταν 25' και να έπαιρνε τα εύσημα του προπονητή του και στα επόμενα 3 να είχε συνολικό χρόνο συμμετοχής 5 λεπτά... Το φαινόμενο αυτό το είδαμε με παίκτες όπως ο Χαρίσης, ο Σαρικόπουλος, ο Μούρτος, ο Τσακαλέρης, ο Γκίκας. Πιθανόν για να μην φορμαριστούν ιδιαίτερα οι συγκεκριμένοι αθλητές και πάρουν τα μυαλά τους αέρα ο κόουτς Αγγέλου αποφάσισε να τους κόψει την φόρα... Ενώ και με τους νεαρούς Λαρετζάκη και Πουλιανίτη παρόλο που είχαν δείξει θετικά στοιχεία ο ρόλος τους ήταν διακοσμητικός. Η εμφάνιση του Λαρετζάκη στον αγώνα με τον Πανελευσινιακό ήταν απλά η απόδειξη ότι κάτι δεν έβλεπε σωστά ο κόουτς Αγγέλου...  Ενώ μετά από την φετινή περιπέτεια το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι μέχρι και για να κάνεις ένα καθοριστικό φάουλ την κατάλληλη στιγμή πρέπει να έχεις υψηλό μπάτζετ και Αμερικάνους... Ο Μ.Μίνιτς σουλούπωσε ως ένα σημείο την κατάσταση βάζοντας τους ψηλούς στο επιθετικό κομμάτι της ομάδος παρόλα αυτά δεν απέφυγε και αυτός τα λάθη. Το ότι κατάφερε να παρουσιάσει έναν καλύτερο ΑΡΗ μετά τη φυγή του Αθηναίου και το θετικό του ρεκόρ σε νίκες ήττες σε αντίθεση με αυτό που είχε ο Αγγέλου δείχνει απλά ότι ο χρυσός(από την Χαλκίδα) που μας παρουσίαζαν ίσως και να ήταν άνθρακας. Πάντως αυτό που θα μας μείνει από τον Μ.Μίνιτς στην δεύτερη του παρουσία στον πάγκο του ΑΡΗ θα είναι τα χαμόγελα του στον τελικό με τον Παναθηναϊκό χωρίς ίχνος ντροπής ή αίσθησης του τι είχε συμβεί. 

Το "ταξίδι" και ο "προορισμός" πάνω στο παρκέ

Πέρσι ο ΑΡΗΣ χάρη στην εντιμότητα του Πανιωνίου(που κέρδισε μέσα στην Πάτρα την τελευταία αγωνιστική) κατέληξε 6ος και παραλίγο θα έκανε το μπαμ στα πλέιοφς αφήνοντας μια γλυκόπικρη γεύση. Ο αυτονόητος στόχος τόσο βάση λογικής, πλάνου αλλά και των δηλώσεων όλων όσων αποτελούν τον μπασκετικό ΑΡΗ ήταν το βήμα παραπάνω. Βήμα παραπάνω σημαίνει από 6ος να βγεις τουλάχιστον 5ος. Το να καταλήξεις 7ος είναι βήμα προς τα πίσω. Εξίσου σημαντικό ιδίως για αυτούς που παρακολουθούν από κοντά τον μπασκετικό ΑΡΗ και δεν αρκούνται στο τελικό αποτέλεσμα και στη βαθμολογία είναι και το "ταξίδι". Ο ΑΡΗΣ προς τα μέσα του Β γύρου(και πιο μετά) ήταν μεταξύ των θέσεων 7 με 11 και αυτό από μόνο του φανερώνει πόσο τραγική ήταν η φετινή του πορεία. Αν δεν αυτοκτονούσαμε σε κάποια παιχνίδια κυρίως εντός έδρας θα μπορούσαμε να μιλάμε για έναν ΑΡΗ που άνετα θα ήταν στην 4αδα, δηλαδή για μια εντελώς διαφορετική χρονιά. Όταν όμως παιχνίδια(μπαογκ, Πανιώνιος, Τρίκαλα, Απόλλων Π., Κολοσσός Ρ.)  επανειλημμένα κρίνονται στην αδυναμία σου να κάνεις ένα φάουλ την κατάλληλη στιγμή τότε μάλλον είσαι άξιος της μοίρας σου. Οι 2 νίκες επί του Πανιωνίου με την μια να οδηγεί στον τελικό του κυπέλλου είναι ότι πιο αξιόλογο πετύχαμε την φετινή χρονιά αλλά ταυτόχρονα μας αφήνει και ένα μεγάλο παράπονο μιας και σε αυτά τα 2 παιχνίδια ο ΑΡΗΣ έπαιξε εξαιρετικό μπασκετ και έδειξε ότι έχει δυνατότητες για να πετύχει πολλά περισσότερα από την 7η θέση. Το ότι βλέπαμε κάποιους νεαρούς αθλητές με την φανέλα του ΑΡΗ να παλεύουν ήταν κάτι το αισιόδοξο αλλά παράλληλα ήταν και απογοητευτικό μιας και εύκολα ο καθένας μπορούσε να καταλάβει ότι αυτά τα παιδιά με λίγη βοήθεια παραπάνω(1ή 2 έμπειρους παίκτες) θα μπορούσαν να είχαν πετύχει πολλά παραπάνω. Δυστυχώς όμως με το κατάντημα του ΑΡΗ ακόμη και τον απλό φίλαθλο κόσμο τον βάζουν στην τραγική λογική του να υπολογίζει πόσο τελικά θα πουληθεί ο Βεζένκοφ και πόσο μπορεί να κοστολογηθεί ο Λ.Μποχωρίδης... 

Η οικονομική εξυγίανση, η μίζερη νοοτροπία και τα επικοινωνιακά τρικ

Πέρα από τους αγωνιστικούς στόχους ο ΑΡΗΣ μας είχε και εκτός παρκέ στόχους που ίσως να ήταν και σημαντικότεροι από αυτούς που κάθε φίλαθλος έχει στο μυαλό του. Η οργάνωση στην ΚΑΕ σε συνδυασμό με την υπαγωγή της ομάδος στο άρθρο 99 ήταν μια τεράστια επιτυχία της διοίκησης Αρβανίτη και αξίζουν τα εύσημα σε όλους όσους βοήθησαν για να επιτευχθεί. Παρόλα αυτά η διοίκηση Αρβανίτη δεν απέφυγε τα λάθη με σημαντικότερο από όλα την μη επένδυση στην αγωνιστική επιτυχία της ομάδος. Είχαμε αναφερθεί σε πρόσφατο άρθρο ότι ο ΑΡΗΣ αν κατάφερνε να βγει 5ος την τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος θα είχε ένα οικονομικό όφελος που θα ξεπερνούσε τα 100.000 ευρώ. Φανταστείτε λοιπόν αν ο ΑΡΗΣ με 1 ή 2 παίκτες παραπάνω είχε μια πιο σταθερή πορεία που θα κυμαινόταν μεταξύ τρίτης και πέμπτης θέσης πόσα παραπάνω έσοδα θα μπορούσε να είχε. Αντί λοιπόν να παρουσιαστεί ένας πιο ανταγωνιστικός ΑΡΗΣ πάνω στο παρκέ η διοίκηση αποφάσισε να πατήσει πάνω στα προβλήματα της ομάδος που κληρονόμησε από παλαιότερες διοικήσεις(με ίδιους μετόχους) και με κάθε ευκαιρία να περνάει στην αντεπίθεση  κατηγορώντας τον κόσμο για μη μαζική στήριξη, δικαιολογώντας κάθε παράλογη απόφαση του απόλυτου αφεντικού της ΚΑΕ Β.Αγγέλου και αναπροσαρμόζοντας τους στόχους κατά το δοκούν. Μια νοοτροπία που φυσικά πέρασε σε προπονητές και παίκτες με αποτέλεσμα πραγματικά να υπάρχουν κάποιοι σαν τον συμπαθή Α.Ασημακόπουλο που πραγματικά να πιστεύει και να δηλώνει ότι η χρονιά ήταν πετυχημένη γιατί όταν έφυγε ο Γ.Αθηναίου η ομάδα κινδύνευε με υποβιβασμό... Η μη άρση του απαγορευτικού της FIBA, η αδυναμία συμμετοχής σε κάποιο Ευρωπαϊκό θεσμό, η ξαφνική φυγή του Β.Αγγέλου που ήταν ο άνθρωπος κλειδί στην "κοσμοθεωρία" της ΚΑΕ και η πώληση του Γ.Αθηναίου για ψίχουλα χωρίς τη δυνατότητα αντικατάστασης ήταν εξίσου σημαντικά λάθη της ΚΑΕ που πλήγωσαν τον κόσμο του ΑΡΗ που σαφώς και περίμενε κάτι πιο αισιόδοξο με την φυγή του Γ.Δαμιανίδη από τη θέση του προέδρου. 

Το θλιβερό συμπέρασμα

Όποιος έχει ζήσει έστω και λίγο τον μεγάλο ΑΡΗ ή έχει προλάβει την αύρα που συνέχιζε να υπάρχει για αρκετά χρόνια μετά την φυγή του Νίκου Γκάλη στον μπασκετικό ΑΡΗ θα πρέπει να θεωρηθεί ως ιερόσυλος ή υποκριτής αν δηλώνει ότι η φετινή χρονιά του ΑΡΗ ήταν πετυχημένη. Με το 5ο πιο υψηλό μπάτζετ στην Α1 και με ένα βαρύ όνομα σαν αυτό του ΑΡΗ η δίκαιη 7η θέση είναι απλά η απόδειξη της αποτυχίας. Με τον ΑΡΗ στην έβδομη θέση και χωρίς προοπτική για κάτι καλύτερο είναι ουτοπικό να ζητάμε την μαζική στήριξη του κόσμου που τέτοιες δύσκολες εποχές ψάχνει αφορμές για να χαμογελάσει και όχι για να χτυπάει το κεφάλι του στον τοίχο. Σίγουρα το ότι δεν μπήκαμε μέσα οικονομικά, το ότι στην μπασκετική πιάτσα έχει αρχίσει και γίνεται γνωστό ότι στην ΚΑΕ υπάρχουν σοβαροί άνθρωποι που δεν μοιράζουν υποσχέσεις και μεγάλα λόγια όπως οι προηγούμενοι, το ότι η ομάδα μπήκε στο άρθρο 99 και βαδίζει σε έναν δρόμο οικονομικής εξυγίανσης και φυσικά ότι πλέον έχει κάποια δυνατά περιουσιακά στοιχεία σαν τον Βεζένκοφ και τον Μποχωρίδη είναι σημεία αναφοράς. Όλα αυτά είναι θετικά και πιστώνονται στον κ.Αρβανίτη και στους συνεργάτες του, αν όμως αυτή υγεία που φαίνεται να υπάρχει στα γραφεία της ΚΑΕ δεν αποτυπωθεί και πάνω στο παρκέ με αγωνιστικές επιτυχίες(της πλάκας...) που απλά να δίνουν την ελπίδα στον κόσμο τότε κάθε συζήτηση για θετικό αποτέλεσμα θα οδηγεί στο κενό.

ΥΓ. Κάθε κριτική προς την ΚΑΕ ΑΡΗΣ δεν σημαίνει ότι γίνεται κακοπροαίρετα και ότι είναι υποκινούμενη από κάποιους "παλιούς" που έχουν συμφέροντα. Ευελπιστώ κάποια στιγμή οι άνθρωποι της ΚΑΕ να αφουγκραστούν τα θέλω του κόσμου. Μια καλή αρχή είναι να αρχίσουν να ασχολούνται με αυτούς που είναι ήδη κοντά στην ΚΑΕ και στηρίζουν και όχι αυτούς που περιμένουν να δουν τον ΑΡΗ πρωταθλητή ή αντίπαλο με τον μπαογκ για να έρθουν στο γήπεδο.

Η νίκη και η ήττα, η επιτυχία και η αποτυχία είναι μέρος του παιχνιδιού και όπως όταν κερδίζει η Αρειανάρα μας χαιρόμαστε έτσι στις "στραβές" στεναχωριόμαστε. Κάθε λογικός οπαδός-φίλαθλος που παρακολουθεί από κοντά την αγαπημένη του ομάδα το γνωρίζει αυτό και ως ένα σημείο είναι συμβιβασμένος με αυτή την κατάσταση. Αυτό όμως που κανείς δεν μπορεί να το δεχθεί είναι να σου στερούν ακόμη και την ελπίδα για τη νίκη και στην περίπτωση του μπασκετικού ΑΡΗ εδώ και αρκετά χρόνια δυστυχώς όταν απέναντι μας έχουμε τον Ολυμπιακό ή τον Παναθηναϊκό αυτή η ελπίδα για τη νίκη σχεδόν εξαλείφεται. 

Το χειρότερο από όλα είναι ότι αυτήν την ελπίδα δεν μας την στερεί ο αντίπαλος επειδή είναι ανίκητος, ούτε κάποια "παράγκα" αλλά αυτή η μίζερη νοοτροπία που έχει ριζώσει εδώ και περίπου 6-7 χρόνια στην ομάδα. Ακόμη την χρονιά που ο ΑΡΗΣ βγήκε δεύτερος στο πρωτάθλημα με τον Α.Ματζόν στον πάγκο ανυψώσαμε τόσο πολύ τους αντιπάλους μας με αποτέλεσμα παρά το πλεονέκτημα έδρας να αποκλειστούμε από τον Ολυμπιακό. Η κατηούσα πορεία του ΑΡΗ συνεχίστηκε σε τέτοιο βαθμό όπου οι προπονητές μας έφθασαν στο σημείο να μιλάνε για παιχνίδι προπονητικού χαρακτήρα και να θέτουν ως στόχους στα παιχνίδια με τους "μεγάλους" της Αθήνας την καλή εμφάνιση και τις εμπειρίες(από διασυρμούς?!?) των παικτών μας. Λογική συνέπεια ακόμη και όταν οι αντίπαλοι μας ρίχνουν αισθητά το μπάτζετ, βρίσκονται σε κακή ημέρα ή λείπει η μισή ομάδα λόγω τραυματισμών εμείς να αδυνατούμε να κερδίσουμε, όπως ακριβώς έγινε στο παιχνίδι του Β γύρου με τον Ολυμπιακό. Αυτή λοιπόν η κατάσταση μπορεί να εδραιώθηκε με την διοίκηση των νοικυραίων  της ΚΑΕ αλλά όπως φαίνεται βολεύει τους πάντες. Μάλιστα έχει περάσει σε τέτοιο βαθμό στους παίκτες μας που το μόνο άγχος που έχουν πλέον σε αυτά τα παιχνίδια είναι να μην ρεζιλευτούν όπως στον τελικό του κυπέλλου ή στον αγώνα της Δευτέρας στο ΣΕΦ. Τώρα που αγωνιζόμαστε και εντός έδρας μια 15άρα στο κεφάλι είναι αξιοπρεπής, ενώ ήττα με μονοψήφιο αριθμό διαφοράς είναι σχεδόν νίκη. Φυσικά και δεν φταίνε οι παίκτες μας για αυτό το κατάντημα. Άλλοι είναι αυτοί που βάζουν τους στόχους της χρονιάς, άλλοι είναι αυτοί που χαμογελάνε ή σφυρίζουν αδιάφορα όταν ο ΑΡΗΣ εξευτιλίζεται.

Και μέσα σε όλο αυτό κλίμα ενόψει και του επίσημου φινάλε ακόμη μιας μαύρης χρονιάς ήρθε η δημοσίευση του πλάνου βιωσιμότητας. Μια εξαιρετική κίνηση που θα μου επιτρέψετε όμως να πω ότι μπήκε και αυτή στο τσουβάλι με τα αποτυχημένα επικοινωνιακά τρικ της διοίκησης. Η σχετική ανακοίνωση της ΚΑΕ θα έπρεπε να έχει τίτλο "Μην γκρινιάζεις Αρειανέ γιατί πλέον έχεις πλάνο βιωσιμότητας", γιατί αυτό ήταν το μήνυμα που πέρασε τόσο με την συγκεκριμένη ενέργεια όσο και με τις δηλώσεις των μελών της διοίκησης. Οικονομικό και αγωνιστικό είναι 2 διαφορετικά κομμάτια οπότε το να πεις ότι στο ένα πετύχαμε αλλά στο άλλο αποτύχαμε δεν είναι κακό και θα εκτιμηθεί. Το ότι οι αγωνιστικοί στόχοι μας από ένα βήμα παραπάνω σε σχέση με πέρσι, δηλαδή έστω 5ος έγινε ξαφνικά 6η θέση είναι από αυτά που προσβάλλουν την νοημοσύνη μας. Αφού δεν μας είπαν ότι στόχος ήταν η είσοδος στο TOP 8 της Basket League μάλλον θα πρέπει να πούμε ευχαριστώ... Όπως και να έχει η θέση μας είναι στο Παλέ, ακόμη και αν πρόκειται για μια σεμνή τελετή λήξης μιας μαύρης χρονιάς. Το αν κάνουμε λάθος και παίκτες και προπονητής έχουν διάθεση να καθυστερήσουν τις καλοκαιρινές διακοπές τους θα φανεί στο γήπεδο.

ΥΓ. Η κριτική δεν είναι πάντα υποκινούμενο προϊόν που εξυπηρετεί "σκοτεινά συμφέροντα" και ούτε αποσκοπεί στην απόλυτη ισοπέδωση.Η νίκη και η ήττα, η επιτυχία και η αποτυχία είναι μέρος του παιχνιδιού και όπως όταν κερδίζει η Αρειανάρα μας χαιρόμαστε έτσι στις "στραβές" στεναχωριόμαστε. Κάθε λογικός οπαδός-φίλαθλος που παρακολουθεί από κοντά την αγαπημένη του ομάδα το γνωρίζει αυτό και ως ένα σημείο είναι συμβιβασμένος με αυτή την κατάσταση. Αυτό όμως που κανείς δεν μπορεί να το δεχθεί είναι να σου στερούν ακόμη και την ελπίδα για τη νίκη και στην περίπτωση του μπασκετικού ΑΡΗ εδώ και αρκετά χρόνια δυστυχώς όταν απέναντι μας έχουμε τον Ολυμπιακό ή τον Παναθηναϊκό αυτή η ελπίδα για τη νίκη σχεδόν εξαλείφεται. 

Με το όμορφο περιτύλιγμα στα μακροχρόνια πλάνα να ξεφτίζει από νωρίς και τους έτσι και αλλιώς ανούσιους στόχους να απομακρύνονται ο ΑΡΗΣ θα προσπαθήσει να κάνει το απόλυτο στα 5 εναπομείναντα παιχνίδια μπας και οι συγκυρίες τα φέρουν τα πράγματα έτσι και τελικά ο στόχος της 6ης θέσης επιτευχθεί παρά τα σημερινά αρνητικά δεδομένα. Ένας στόχος που έτσι και αλλιώς  προέκυψε στην πορεία μιας και το αρχικά σεμνό ένα βήμα παραπάνω σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά έγινε προς την ανάποδη κατεύθυνση. Οι λόγοι πολλοί αλλά θα αναλυθούν κάποια άλλη στιγμή μιας και αυτό που μας ενδιαφέρει τώρα είναι ο ΑΡΗΣ να κερδίσει και τουλάχιστον να διαλυθούν τα οποιαδήποτε σενάρια εμπλέκουν τον Αυτοκράτορα του Ελληνικού αθλητισμού στην μάχη παραμονής στην Α1...

Ότι σπείραμε το καλοκαίρι θερίζουμε τώρα με τον Μ.Μίνιτς όπως έχει αποδειχθεί να είναι μια συνέχεια των πολλών κακών επιλογών της διοίκησης Αρβανίτη. Η οδυνηρή ήττα από τον Απόλλων Πατρών στο Παλέ και η αδυναμία να κερδίσεις τον χειρότερο(και βαθμολογικά αδιάφορο) Ολυμπιακό όλων των εποχών αυτό έδειξε. Τώρα το αν απέναντι σε μια ομάδα σαν τον Ηλυσιακό που παίζει ίσως το τελευταίο του χαρτί για να σωθεί στο αυριανό παιχνίδι καταφέρουμε να βγάλουμε τον καλό μας εαυτό είναι κάτι που θα το διαπιστώσουμε πάνω στο παρκέ.  Αν και πολύ διαφορετικός ο Ηλυσιακός σε σχέση με την ομάδα που κερδίσαμε με χαρακτηριστική ευκολία στο παιχνίδι του πρώτου γύρου, οι 4 ξένοι που διαθέτοι καθώς και οι έμπειροι Έλληνες όπως ο Χατζής, ο Καυκής και ο Δορκοφίκης δεν φαίνεται να είναι αρκετοί για να το κρατήσουν στην κατηγορία. Με τον φετινό όμως ΑΡΗ δύκολα κανείς μπορεί να θεωρήσει κάποιο παιχνίδι εύκολο. Ο Μίνιτς στα τελευταία παιχνίδια δείχνει να έχει αρχίσει να εμπιστεύεται τους ψηλούς της ομάδος και να αρχίσει να ζητάει να περνάει η μπάλα κοντά στο καλάθι. Εκεί ακριβώς που πρέπει να χτυπήσουμε μιας και ο Ηλυσιακός εκτός του Σενεγαλέζου Μπόντζ δεν έχει κάποιον άλλο αξιόλογο ψηλό. Ενώ αν ρισκάρουμε με τα μακρινά σουτ τότε σε περίπτωση που το παιχνίδι κριθεί στις λεπτομέρειες δύσκολα να βρούμε τις λύσεις.  Η παράδοση είναι με το μέρος μας και ακόμη και σε χρονιές που ο Ηλυσιακός είχε σαφώς καλύτερη ομάδα εύκολα ή δύσκολα καταφέρναμε και φεύγαμε νικητές. Αρκετά αρνητικά ρεκόρ έχουν καταγραφεί τα τελευταία χρόνια, όπως και πολλές θετικές παραδόσεις έχουν τερματιστεί. Ας μην σημειώσουμε άλλη μια.

Η 6αδα μπορεί να μοιάζει μακρινή αλλά η επικίνδυνη ζώνη βρίσκεται πιο κοντά. Και σύμφωνα με όσα έχουμε δει αν αυτή η ομάδα φθάσει στο σημείο να αρχίσει να ιδρώνει και να χρειάζεται πάση θυσία νίκες για να σωθεί δύσκολα να βρει τα ψυχικά αποθέματα για να ανταπεξέλθει. Για αυτό λοιπόν με μια νίκη αύριο ουσιαστικά διώχνουμε κάθε αρνητική σκέψη και προχωράμε στη συνέχεια ευελπιστώντας σε κάτι καλύτερο από την 10η θέση που βρισκόμαστε σήμερα. Και φυσικά με την ελπίδα ότι όλοι οι εμπλεκόμενοι  έχουν διδαχθεί από τα λάθη τους ενόψει της επόμενης χρονιάς...

Σε δεύτερη μοίρα έχει περάσει αναγκαστικά το τμήμα μπάσκετ λόγω της δραματικής κατάστασης που βρίσκεται το ποδόσφαιρο αλλά και αυτής της διακοπής για το αστείο all star game που απευθύνεται στους 3000 με 4000 της εκάστοτε τοπικής κοινωνίας που δίνουν το παρών στο συγκεκριμένο παιχνίδι. Για όλους τους υπόλοιπους είναι απλά μια νεκρή μπασκετική περίοδος. 

Φυσικά το ρόλο του σε αυτή την παγωμάρα που υπάρχει και στον μπασκετικό ΑΡΗ έχει παίξει η κατρακύλα στη βαθμολογία όπου μετά την ήττα από τον Απόλλων Π. μέσα στο Παλέ οι όποιοι στόχοι υπήρχαν μοιάζουν να απομακρύνονται. Αν λοιπόν ο Μ.Μίνιτς και οι παίκτες του πιστεύουν ότι μπορούν να ρεφάρουν τις απρόσμενες εντός έδρας ήττες και με νίκες ανάλογες με αυτή στη Ν.Σμύρνη να πιάσουν την 6η θέση τότε αυτή η διακοπή 2 εβδομάδων αποτελεί την ιδανικότερη ευκαιρία ώστε όλοι μαζί να δουλέψουν σκληρά και να παρουσιασθούν σαφώς πιο δυνατοί στα εναπομείναντα παιχνίδια. Αυτό ακριβώς έγινε και με το φιλικό με τον ΚΑΟΔ και λογικά γίνεται καθημερινά στις προπονήσεις όπου συμμετέχουν όλοι κανονικά εκτός του Τζ.Χαντ που παρόλο που δεν έχει προσφέρει το παραμικρό από την αρχή της χρονιάς παραμένει ένα εξαιρετικό παιδί που σύμφωνα με τον πρώην προπονητή της ομάδος αξίζει να βρίσκεται στο ρόστερ και να αμοίβεται από τον ΑΡΗ... Ο Μίνιτς πάντως έχει δείξει ότι δεν τον εμπιστεύεται έτσι και αλλιώς αλλά με αυτές τις εμφανίσεις που έχει κάνει φέτος ο Χάντ δύσκολα να τον εμπιστευτεί οποιοσδήποτε προπονητής. Το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό είναι πολύ δύσκολο αλλά αν παρουσιαστεί πάλι η ομάδα του Πειραιά χωρίς τον Σπανούλη και με ενδιάμεσο το δύσκολο παιχνίδι με την Μπαρτσελόνα ίσως ο ΑΡΗΣ μας να έχει μια ευκαιρία να κάνει μια νίκη εκτός προγράμματος.

Αν το πρόβλημα του Μίνιτς από τότε που ήρθε στον ΑΡΗ ήταν το ότι δεν γνώριζε την ομάδα και δεν είχε χρόνο να δουλέψει αυτά που ήθελε πλέον αυτό παύει να ισχύει. Στο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό η ομάδα έδειξε μια διαφορετική φιλοσοφία αξιοποιώντας τους ψηλούς και περνώντας διαρκώς την μπάλα κοντά στο καλάθι. Περιμένουμε λοιπόν να δούμε την ερχόμενη Δευτέρα την δουλειά που κάνουν εδώ και 2 εβδομάδες ο Μ.Μίνιτς και οι παίκτες του να βγαίνει πάνω στο παρκέ και ο ΑΡΗΣ να ξαναμπαίνει δυνατά στην διεκδίκηση της 6ης θέσης. Διαφορετικά στο μόνο που μπορούμε να ελπίζουμε είναι σε κάποιου είδους ισοβαθμία με τον ΚΑΟΔ μέσα που λόγω των 2 νικών να μας ανεβάσει πιο ψηλά.

Τα "τρυπήματα" τελειωμό δεν έχουν... αφήσαμε τα ποδοσφαιρικά και περάσαμε στα μπασκετικά... Αυτή τη φορά δεν χρειάστηκε κάποιο σενάριο συνωμοσίας μιας και αυτή συμπαθητική φυσιογνωμία που λέγεται Μίλαν Μίνιτς μας κορόιδεψε μέσα στα μούτρα μας και κατάφερε με έναν εκνευριστικό τρόπο να θέσει σε μεγάλο βαθμό την ομάδα εκτός στόχων. Σε ένα παιχνίδι που οι παίκτες μας έβγαλαν απίστευτο πάθος ο Σέρβος προπονητής ξαφνικά είδε ένα όνειρο στο Β ημίχρονο ότι η συνταγή της επιτυχίας είναι να παίξει χωρίς κλασσικό 5αρι αλλά με τον τραυματία Ασημακόπουλο σχεδόν για όλο το υπόλοιπο του αγώνα. Κάτι που είχε ως αποτέλεσμα να χαθεί στην επανάληψη η μάχη των ριμπάουντ, να μην υπάρχει η δυνατότητα να περνάει η μπάλα κοντά στο καλάθι αλλά κυρίως οι Αμερικάνοι του Απόλλων να μην φοβούνται να μπουκάρουν στο καλάθι μας. Βλέπετε στο πρώτο ημίχρονο Χαρίσης(2 κοψίματα) και Σαρικόπουλος γέμιζαν την ρακέτα και δυσκόλευαν πολύ τις κοντινές προσπάθειες των αντιπάλων μας. Τι και αν όλο το γήπεδο ούρλιαζε επί 25' γιατί ήταν ολοφάνερο ότι η ομάδα έμοιαζε ανύμπορη έτσι, ο  Μ.Μίνιτς τον χαβά του. Αν σε αυτά βάλουμε το κόψιμο του ρυθμού του Μ.Πελεκάνου στο πρώτο δεκάλεπτο όπου ενώ είχε πετύχει 7 πόντους στα πρώτα λεπτά με τις παράλογες αλλαγές του Μίνιτς ο παίκτης πέτυχε στα υπόλοιπα 26' που αγωνίστηκε μόλις 6 αλλά και ότι για ακόμη μια φορά δεν πήρε τάιμ άουτ να κόψει το σερί του Απόλλων  συνθέτουν την εικόνα της "μπασκετικής απάτης" που λέγεται Μ.Μίνιτς. Τα συνεχόμενα 3ποντα στα τελευταία 15' του αγώνα απλά φανερώνουν τη "δουλειά" που γίνεται καθημερινά στις προπονήσεις.

Ένας άνθρωπος που και στην προηγούμενη θητεία του σε εκείνο το αλησμόνητο παιχνίδι με τον Ιωνικό Ν.Φ. είχε δώσει δείγματα γραφής για το ήθος του αλλά σήμερα ξεπέρασε κατά πολύ τον εαυτό. Υστερικές φωνές στους παίκτες του όταν το παιχνίδι είχε χαθεί, χαμόγελα με τη λήξη του αγώνα και ύβρεις προς οπαδό του ΑΡΗ που ήταν δίπλα στο παρκέ σαν συνοδός ατόμου σε αναπηρικό καροτσάκι. Ο άνθρωπος βγήκε εκτός εαυτού μιας και ο Μ.Μίνιτς τον εξύβρισε γιατί αντιλήφθηκε ότι έλεγε στους παίκτες "Μην μασάτε, δεν το χάσατε εσείς, ο προπονητής το έχασε". Κατί δηλαδή που φώναζαν και οι 1500 φίλοι της ομάδος που βρέθηκαν στο Παλέ. Για κακή του τύχη πολλοί ήταν οι μάρτυρες στο περιστατικό, μερικοί από αυτούς και εξωδιοικητικοί παράγοντες και ελπίζω αυτή τη φορά το συγκεκριμένο γεγονός να μην περάσει στα ψιλά... Φυσικά και όλοι οι υπόλοιποι που ήμασταν σήμερα στο γήπεδο δεν μείναμε στο απυρόβλητο. Την μια σύμφωνα με τον Αγγέλου ήμασταν καρεκλάκια που φωνάζαμε και θέλαμε η ομάδα να χάσει, τώρα σύμφωνα με τον Μίντις γίναμε οι φίλαθλοι που δεν ξέρουμε πως να βοηθήσουμε την ομάδα γιατί στα δύσκολα θέλει στήριξη και όχι γιούχες... Οι γιούχες ήταν για τα χάλια σου Μίλαν Μίνιτς και όχι για την μάχη που έδωσαν τα παιδιά πάνω στο παρκέ.  Πήγαινε δες τι γίνεται στα άλλα γήπεδα και μέτα έλα να την  πεις στους 1500 φίλους του ΑΡΗ που Δευτεριάτικα ήρθαν στο Παλέ για να παρακολουθήσαν ρεσιτάλ μπασκετικής αηδίας από έναν ουρανοκατέβατο προπονητή.

Μόνο ως δέσμιους των μάνατζερ μπορώ να χαρακτηρίσω τους διοικούνες της ΚΑΕ μιας και αδυνατώ να καταλάβω πως μπορούν να κλείνουν τα μάτια σε αυτό το έκτρωμα. Από την αρχή η επιλογή του Μ.Μίνιτς ήταν αρκετά ύποπτη ενώ και η όλη του στάση στον τελικό πέρασε στα ψιλά. Σήμερα υπενθύμισε σε όλους που είχαν ξεχάσει γιατί είχε αποτελέσει παρελθόν στο προηγούμενο πέρασμα του. Η χρονιά μετά την σημερινή ήττα πιθανόν και να ολοκληρώθηκε/ Βάλτε τον Π.Μουρατίδη ή αν δεν αντέχει(το ακούσαμε και αυτό) βάλτε τον Σ.Καμπερίδη. Κάντε player manager τον Ασημακόπουλου, στείστε ένα σκιάχτρο στον πάγκο αλλά αυτή την "μπασκετική απάτη" που λέγεται Μ.Μίνιτς  δεν πρέπει να την ξαναδούμε στο Παλέ... Ας πάει στην ομάδα εργασίας της Εφές μπας και μαζί με τον άλλο τον "γκουρού" προλάβουν και την ρίξουν...

Μετά από μια θυελλώδες εβδομάδα όπου θα μπορούσε να πει κανείς ότι τα πράγματα έγιναν χειρότερα αντί να γίνουν καλύτερα μετά το φιάσκο του τελικού της Κρήτης ο ΑΡΗΣ μας καλείται να ξεπεράσει τα εσωτερικά του προβλήματα πάνω στο παρκέ. Αντίπαλος μας ο Πανιώνιος σε ένα παιχνίδι ιδιαίτερων συνθηκών μιας και η προπαγάνδα του ποδοσφαιρικού Πανιωνίου κατάφερε να πείσει τους οπαδούς της ομάδος της πλατείας ότι κάτι περίεργο έγινε στο Κλ.Βικελίδης με αποτέλεσμα οι "πάνθηρες" να απειλούν και να υπόσχονται γήπεδο-ζούγκλα. Υπό φυσιολογικές συνθήκες κάτι τέτοιο θα με ανησυχούσε αλλά αυτός ο ΑΡΗΣ του 50-13 σε ένα ημίχρονο, της ήττας με κατεβασμένα χέρα από τον Κολοσσό και των πολλών προβληματικών εμφανίσεων δεν έχει ανάγκη από "ειδικές" συνθήκες για να τα σκατώσει... Φυσικά υπάρχει και το παιχνίδι-φάρος κόντρα στον Πανιώνιο για τα ημιτελικά του κυπέλλου που αν και τείνει να ξεχαστεί ευελπιστούμε μέσα στη χρονιά να δούμε μια ανάλογη εμφάνιση.

Αν και το συμβάν "ακυρώθηκε" από τους παίκτες που έπλεξαν το εγκώμιο της διοίκησης η ειδησεογραφία λέει ότι ο Μίνιτς τελικά πείσθηκε να μην τραβήξει την ιστορία στα άκρα και συνέχισε κανονικά τις προπονήσεις. Προπονήσεις που περιμένουμε κάποια στιγμή να βγουν πάνω στο παρκέ και να δούμε επιτέλους και την πινελιά του Σέρβου προπονητή σε αυτόν τον ΑΡΗ. Οι συνθήκες γίνονται ιδανικές για τον Μίνιτς και τους παίκτες του μιας και μετά από καιρό το απουσιολόγιο της ομάδος είναι λευκό και στη Ν.Σμύρνη ταξίδεψαν όλοι. Τα μικροπροβλήματα που αντιμετώπισαν οι Ασημακόπουλος, Βεζένκοβ και Χαρίσης ξεπεράστηκαν ενώ και ο Σαρικόπουλος προπονήθηκε κανονικά. Σε ότι έχει να κάνει καθαρά με το τεχνικό κομμάτι του αγώνα όλα πιστεύω θα εξαρτηθούν από τον ΑΡΗ που θα παρουσιαστεί στο γήπεδο αλλά και από τις αντοχές που θα δείξει η ομάδα μας καθώς θα κυλάει ο χρόνος. Ο Πανιώνιος είναι μια πλήρης ομάδα με αρκετούς καλούς παίκτες ικανούς να κάνουν τη ζημιά και ο μόνος τρόπος για να τους αντιμετωπίσεις είναι η καλή ομαδική άμυνα για 40'. Μπορεί ο Ντούβνιακ να είναι ο συνήθης ύποπτος αλλά και τους υπόλοιπους δεν μπορείς να τους αγνοήσεις. Ιδιαίτερο ενδιαφέρων θα έχει να δούμε τώρα που επέστρεψε και ο Σαρικόπουλος αν ο Μίνιτς θα επιδιώξει το παιχνίδι κοντά στο καλάθι ή θα αρκεστούμε σε χαμηλά σχήματα και σε φεστιβάλ τρίποντων.

Βαθμολογικά η ομάδα μας αν θέλει να σώσει τη χρονιά και να μην την τελειώσει με εντελώς άδοξο τρόπο θα πρέπει να κυνηγήσει νίκες εκτός έδρας για να ρεφάρει τα στραβοπατήματα μέσα στο Παλέ, τα οποία ήταν κάμποσα. Μακάρι να φύγουμε νικητές αύριο από το κλειστό της Ν.Σμύρνης αλλά όταν δεν τα καταφέραμε σε πιο εύκολες έδρες με πιο αδύναμους αντιπάλους τότε μάλλον δεν θα πρέπει να περιμένουμε πολλά. Πάντως μετά από όλα όσα έγιναν την Κυριακή στην Κρήτη, το κράξιμο που ακολούθησε προς τη διοίκηση αλλά και τα "τεχνάσματα" του ποδοσφαιρικού Πανιωνίοιυ εύχομαι ο κ.Αρβανίτης και οι συνεργάτες του να έχουν κατέβει προετοιμασμένοι και να μην ανεχτούν οποιαδήποτε πρόκληση. Οι χαμηλοί τόνοι και το σκυμμένο κεφάλι δεν ταιριάζει στον ΑΡΗ και τον κόσμο του και αυτό θα πρέπει να το καταλάβουν όλοι. Διοίκηση, προπονητής και παίκτες! 

Αν υπάρχει κάτι που αποζητά διαρκώς ο Αρειανός οπαδός από κάθε διοίκηση, παράγοντα και όποιον τέλος πάντως εμπλέκεται με τον ΑΡΗ σε οποιοδήποτε πόστο αυτό είναι η ειλικρίνεια. Σημαντικό είναι η ομάδα να θωρακίζει επικοινωνιακά την εικόνα της και να φιλτράρει το τι βγαίνει προς τα έξω αλλά εδώ και χρόνια σε όλα τα τμήματα του συλλόγου αυτό έχει διαστρεβλωθεί αρκετά με αποτέλεσμα τα "φίλτρα" και η επικοινωνιακή πολιτική στοχεύουν στον Αρειανό φίλαθλο και όχι σε αυτούς που δεν ανήκουν στην οικογένεια του ΑΡΗ. Πιο απλά όπως λέει ο σοφός λαός "ο κόσμος το έχει τούμπανο και εμείς κρυφό καμάρι". Κάπως έτσι μοιάζουν οι ημέρες που ακολούθησαν το φιάσκο του τελικού, με τον κόσμο δικαιολογημένα να βγάζει οργή για την διοίκηση, με τις διαρροές περί αυτοπροτάσεων του Γ.Αθηναίου σε ομάδες του εξωτερικού να δίνουν και να παίρνουν αλλά και τη χθεσινή συζήτηση των παικτών με τον πρόεδρο της ΚΑΕ για τις καθυστερήσεις πληρωμών να σημαδεύεται από την αποχώρηση του Μίνιτς από την προπόνηση γιατί ενοχλήθηκε από την καθυστέρηση στο πρόγραμμα της προπόνησης...

Σε όλη όμως την παραπάνω επικαιρότητα είχαμε και την αντίδραση της ΚΑΕ τουλάχιστον επικοινωνιακά και εκεί είναι κάπου που αρχίζει να χάνεται η μπάλα και ο Αρειανός οπαδός να μην ξέρει τι να πιστέψει. Ο κ.Αρβανίτης σε μια πολύ ωραία συνέντευξη στα Αθλητικά Νέα έδωσε απαντήσεις για όλους και για όλα και σε γενικές γραμμές θα μπορούσε να πει κανείς ότι ήταν πειστικός. Όπως και να έχει το θέμα το ότι ο ΑΡΗΣ εξευτιλήστηκε στον τελικό αγωνιστικά και εξεωαγωνιστικά και ότι ακόμη και οι φίλοι της ομάδος που βρέθηκαν στην Κρήτη με εισιτήρια στα χέρια δεν μπόρεσαν να μπουν είναι μια πραγματικότητα που δεν την δημιούργησαν ανώνυμα blog, ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης και "φίλοι" των προηγούμενων διοικήσεων. Στο καπάκι μαθαίνουμε ότι ο Γ.Αθηναίου ψάχνεται να φύγει με την πληροφορία να λέει ότι ο μάνατζερ του τον έχει προτείνει σε αρκετές ομάδες του εξωτερικού. Ο ίδιος ο Γ.Αθηναίου μέσω δήλωσης του στην ιστοσελίδα της ΚΑΕ διέψευσε τα πάντα και τόνισε ότι θέλει να παραμείνει στην ομάδα. Αυτό όμως που έχει πιο ενδιαφέρον από όλα είναι η χθεσινή είδηση της συζήτησης των παικτών με τον κ.Αρβανίτη για τις πληρωμές που ενόχλησε τον Μ.Μίνιτς με αποτέλεσμα να αποχωρήσει από την προπόνηση... Φαίνεται αυτή η είδηση να "γεννήθηκε" στο pressaris.gr και από εκεί να κυκλοφόρησε σε όλα τα ΜΜΕ ανά την Ελλάδα. Με όλα αυτά που συμβαίνουν στον ΑΡΗ μόνο περίεργο δεν μας φάνηκε μέχρι το σημείο που βγήκε η ανακοίνωση των παικτών του ΑΡΗ που εξυμνεί τη διοίκηση, διαψεύδει τη συγκεκριμένη είδηση και ζητά από όλους τους συκοφάντες να αφήσουν την ομάδα ήσυχη να συνεχίσει την προσπάθεια της. Σε όλο αυτό όμως αναφορά στον προπονητή δεν γίνεται πουθενά. Να συμπεράνουμε ότι από τη στιγμή που οι παίκτες διαψεύδουν την είδηση τότε ο Μίνιτς δεν είχε λόγο να ενοχληθεί και όλα κύλησαν φυσιολογικά; Ποιος ξέρει...

Όλα αυτά πάντως φανερώνουν το τεράστιο επικοινωνιακό χάσμα που υπάρχει μεταξύ της διοίκηση και του κόσμου του ΑΡΗ με αποτέλεσμα όλοι μας να προχωράμε στα τυφλά και να μην μπορούμε να κατανοήσουμε αν η ομάδα μας βαδίζει στην άκρη του γκρεμού ή σε ασφαλή μονοπάτια. Σίγουρα  ο κ.Αρβανίτης έχει να ασχοληθεί με χίλια δύο πράγματα και όπως δήλωσε και ο ίδιος υπάρχει ανάγκη να μπουν και άλλα άτομα στο Δ.Σ. της ΚΑΕ αλλά θα πρέπει να επιληφθεί του θέματος και να δει πως η εικόνα του μπασκετικού ΑΡΗ επικοινωνιακά μπορεί να βελτιωθεί. Σε μια τέτοια εποχή όπου ο ΑΡΗΣ είναι αγωνιστικά απαξιωμένος η ειλικρινής σχέση με τον κόσμο της ομάδος είναι μονόδρομος. Αλλιώς θα συνεχίσουμε να είμαστε 1000 άτομα στο Παλέ και να πανηγυρίζουμε αν 1 ή 2 φορές τον χρόνο κάνουμε sold out και ανά 5-6 χρόνια πηγαίνουμε σε έναν τελικό... 

ΥΓ. Οι κακές γλώσσες πάντως λένε ότι αυτές οι "ειδήσεις" πηγάζουν από δημοσιογραφικούς "κύκλους" που είχαν καλομάθει με το προηγούμενο καθεστώς τώρα που η ροή ειδήσεων από την ΚΑΕ κάνει και παύσεις ή καθυστερεί σημαντικά χαλάει τη δουλειά τους. Κάπως έτσι η "ομάδα εργασίας της ΚΑΕ" από την καθημερινή σκληρή δουλειά γεμάτο διαφάνεια πέρασε σε ένα θολό τοπίο με τους καπνούς από τα "προβλήματα-φωτιά" να καλύπτουν τα πάντα.

ΥΓ2. Ενοχλήθηκε ο Μίνιτς και αποχώρησε; Εδώ σε ολόκληρο τελικό που κατάφερε να πετύχει το εκπληκτικό 50-13 δεν ενοχλήθηκε και χαμογελούσε χαρούμενος. Η καθυστέρηση στην προπόνηση τον πείραξε;

Όσο και αν είχαμε στην άκρη του μυαλού μας μια τέτοια εξέλιξη η ντροπή που νιώθουμε για όλους αυτούς που κλήθηκαν να εκπροσωπήσουν το μεγαλείο του ΑΡΗ μας δεν έχει τελειωμό. Με μια παρουσία σχεδόν σε όλα τα επίπεδα που πρόσβαλλε την ένδοξη ιστορία του συλλόγου αλλά και το μεγαλείο του ηρωικού κόσμου που αψήφησε τα προγνωστικά, τα αστυνομικά μπλόκα και τα τεχνάσματα του Βασιλακόπουλου και προσπάθησε να δώσει το παρόν στην Κρήτη. Οι φόβοι μας έγιναν πραγματικότητα, ο κόσμος του ΑΡΗ επιλεκτικά αποκλείστηκε(μεγάλο μέρος του κόσμου ενώ είχε εισιτήρια έμεινε εκτός), η διοίκηση κατέβασε τα βρακιά χωρίς να πει κουβέντα για τίποτα και ο συνταξιούχος-ταβερνιάρης που θέλει να λέγεται προπονητής κατάφερε μια ομάδα πωρωμένη στο Α ημίχρονο να την μετατρέψει σε ευνουχισμένη μέσα σε λίγα λεπτά. Η άγνοια του για τα ιστορικά ρεκορ που λίγο έλειψε να καταρριφθούν, το αηδιαστικό χαμόγελο του με τη λήξη του αγώνα και  τα συγχαρητήρια που μοίρασε στην συνέντευξη τύπου προς πάσα κατεύθυνση απλά φανερώνουν όλα αυτά που λέγαμε από την πρώτη στιγμή για κακή επιλογή. 

Αυτοί που έχουν την μικρότερη ευθύνη σε όλο αυτό το φιάσκο είναι οι παίκτες της ομάδος μας που βρέθηκαν για ακόμη μια φορά ανοχύρωτοι σαν πρόβατα στην σφαγή για να γίνουν περίγελος όλης της Ελλάδος. Και αν και έδειξαν ότι έχουν τσαγανό μέσα τους όταν έχεις τον Μίνιτ;ς στον πάγκο να σου ξεκινάει το Β ημίχρονο χωρίς τον Μποχωρίδη και τον Βεζένκοβ που ήταν οι κορυφαίοι της ομάδος μας στο Α ημίχρονο και να επιμένει σε τραγικά χαμηλά σχήματα χάνοντας κατά κράτος την μάχη των ριμπάουντ στην επανάληψη.  Αδικαιολόγητη εμπιστοσύνη στον  Ασημακόπουλο που όσο και αν θέλει να το παίξει ο μεγάλος αρχηγός του τεράστιου συλλόγου που λέγεται ΑΡΗΣ μάλλον δεν καταλαβαίνει ότι μοιάζει περισσότερο με τραγική φιγούρα παρά ο παίκτης που θα σηκώσει την σημαία του συλλόγου ψηλά. Όταν λοιπόν αυτή η άπειρη ομάδα που δεν έχει έναν κανονικό ηγέτη μέσα στο παρκέ δεν έχει ούτε καν την απαραίτητη καθοδήγηση από τον πάγκο λογικό είναι σε ένα ημίχρονο να βάζει 13 πόντους. Το πως έβλεπε το παιχνίδι ο Μίνιτς φάνηκε από την επιλογή του να ρίξει τον Λαρετζάκη  όταν η διαφορά πλησίαζε στους 40 πόντους... Ένα ολόκληρο ημίχρονο η ομάδα μας έμοιαζε να βρίσκεται σε τρικυμία και η κίνηση του καπετάνιου ήταν να βάλει μέσα έναν από τους νεαρότερους παίκτες της ομάδος που σε άλλα παιχνίδια δεν τον βάζει καν. Βάλε ρε και τον Πουλιανίτη μέσα ρε Μίνιτς να πάρει εμπειρία από το πως είναι να γίνεσαι σάκος του μποξ και να γελάει όλη η φίλαθλη Ελλάδα μαζί σου... Κρίμα για τα παιδιά που το ζήσανε όλο αυτό, ακόμη πιο κρίμα όμως που φορούσαν τις τιμημένες φανέλες του ΑΡΗ μας...

Όπως είπαμε και στον πρόλογο μας όλα τα παραπάνω ως ένα σημείο ήταν αναμενόμενα. Αν υπήρχε κάποιος που μπορούσε να περισώσει κάτι από την αξιοπρέπεια του ΑΡΗ αυτός ήταν ο κ.Αρβανίτης και οι συνεργάτες του. Δηλαδή κ.Αρβανίτη τι έπρεπε να γίνει για να αγανακτήσετε και να  προασπίσετε τα συμφέροντα του ΑΡΗ και του κόσμου του; Μήπως δεν γνωρίζατε για τους ταξιδιώτες από τη Θεσσαλονίκη; για τις οργανωμένες μετακινήσεις των φίλων του Παναθηναϊκού δεν ενημερωθήκατε ότι τους άφησαν να μπουν χωρίς κανένα πρόβλημα; Μέχρι και ορισμός διαιτητή έγινε που είχε την ταμπέλα του βάζελου έγινε και δεν είπατε κουβέντα... Πλήρη αποτυχία σε όλα τα επίπεδα για τον ΑΡΗ και αποκλειστική υπεύθυνη για αυτό είναι η διοίκηση του ΑΡΗ.  Ναι μεν το άρθρο 99 είναι μια επιτυχία και ίσως αυτοί οι νεαροί αν μείνουν στον ΑΡΗ να κάνουν μια αξιόμαχη ομάδα αλλά διασυρμοί σαν τον σημερινό σε έναν τελικό και αποκλεισμοί ντροπής σαν τον περσινό από ομάδα Α2 είναι κατάμαυρες σελίδες στην ιστορία του ΑΡΗ...  Αν νιώθετε λίγο ντροπή για όλα όσα έγιναν εις βάρος του ΑΡΗ και του κόσμου μας λόγω της δικής σας ανεπάρκειας και ανοχής ίσως να πρέπει να παραιτηθείτε. Πάρτε λοιπόν τον ταβερνιάρη προπονητή που ήταν χαρούμενος και μίλησε για ωραία ατμόσφαιρα στην συνέντευξη τύπου, μαζέψτε την ομάδα εργασίας σας που παραμυθιάστηκε από τον Αγγέλου και έστησε μια ομάδα βασισμένη σε επικοινωνιακά τρικ και άντε στα τσακίδια... 

ΥΓ. Ως κάτοχος διαρκείας εδώ και δεκαετίες έχω σαν φιλοσοφία να μην επηρεάζεται η παρουσία μου στο γήπεδο από καμία διοίκηση, προπονητή ή παίκτη που αποτελεί τον ΑΡΗ μας. Σε διαφορετική περίπτωση θα το είχα κάνει κομμάτια και θα σας το πετούσα στα μούτρα σας κ.Αρβανίτη και λοιποί της διοίκησης...

ΥΓ2. Η πληροφορία ότι οι μέτοχοι είπαν στον κ.Αρβανίτη ότι θα καλύψουν τα πρόστιμα ώστε αυτός να μην κατεβάσει την ομάδα μέχρι να τηρηθούν όλα όσα είχε υποσχεθεί η ΕΟΚ είναι κάτι που θα πρέπει σίγουρα να διερευνηθεί.

ΥΓ3. Όταν βιάζεσαι ομαδικώς από βάζελο, αστυνομία, ΕΟΚ, ΚΕΔ, Δημόσια Τηλεόραση και δεν παλεύεις να σωθείς αλλά το δέχεσαι χωρίς να βγάλεις τσιμουδιά τότε λογικό είναι οι βιαστές σου να δηλώνουν δημόσια ότι ήταν συναινετικό και σου άρεσε... 

ΥΓ4. Συγχαρητήρια σε όλα τα Αρειανά που βρέθηκαν στην Κρήτη.

ΥΓ5. Συγχαρητήρια κ.Αρβανίτη σήμερα κάνατε κάποιους συνΑρειανούς μας να αναπολούν τον Γ.Δαμιανίδη που χρέωσε την ομάδα με 5 εκ. ευρώ...