"Ηρωική έξοδο" έκανε ο Β.Αγγέλου από τον ΑΡΗ με την πρόκριση επί του Πανιωνίου να είναι ουσιαστικά η πρώτη και η τελευταία αξιοσημείωτη επιτυχία του Χαλκιδαίου προπονητή αυτούς τους 15 μήνες(περίπου) που βρέθηκε στον πάγκο της ομάδος μας. Τα λεφτά της Εφές ήταν πάρα πολλά για να επιμείνει στο βαθυστόχαστο πλάνο και τις εξαιρετικές προσωπικές σχέσεις με τους ανθρώπους της ΚΑΕ και του ARIS Golden Club. Eίτε σαν πρώτος προπονητής είτε σαν βοηθός προπονητή o Β.Αγγέλου θα γεμίσει τις τσέπες του, θα κάτσει σε μια ομάδα Ευρωλίγκας σαν βασικός προπονητής ενώ και το διαχρονικά τεράστιο brand name του ΑΡΗ κοσμεί έτσι και αλλιώς το βιογραφικό του που προτού να έρθει στην ομάδα δεν θα μπορούσε με τίποτα να δικαιολογήσει την παρουσία του σε έναν μεγάλο σύλλογο σαν τον ΑΡΗ. 

Για πολλούς από εμάς που παρακολουθούμε τον μπασκετικό ΑΡΗ από κοντά και μένουμε στην ουσία, δηλαδή σε αυτά που βλέπουμε εντός των 4 γραμμών του γηπέδου η συγκεκριμένη εξέλιξη με τη φυγή του Β.Αγγέλου ήταν κυριολεκτικά ονειρική. Ενώ το γεγονός ότι συνοδεύτηκε με μια σημαντική επιτυχία (άμεσα μετρήσιμη και όχι με πιθανή μελλοντική εξαργύρωση) ήταν ακόμη καλύτερη μιας και ο Αγγέλου δεν αφήνει πίσω του καμένη γη, ούτε "φαινομενικά" προδομένους και ονειροπόλους παράγοντες. Μια πιθανή ήττα το βράδυ της Κυριακής θα ξεμπρόστιαζε για ακόμη μια φορά τις προπονητικές αδυναμίες του πρώην προπονητή μας, θα ξεσήκωνε ακόμη περισσότερο τον κόσμο που έτσι και αλλιώς με την περιορισμένη παρουσία του στο γήπεδο δείχνει πόσο αναγνωρίζει και είναι συμπαραστάτης σε αυτό το "πλάνο" διοίκησης και Αγγέλου και φυσικά θα άφηνε επικίνδυνα  εκτεθειμένους όλους αυτούς τους παράγοντες που θέλανε να μας πείσουν ότι ο Β.Αγγέλου ανήκει στους κορυφαίους προπονητές(και όχι βοηθούς) της Ευρώπης σπάνιας "πάστας" που έχει συγκινηθεί από την προσπάθεια των παραγόντων του ΑΡΗ. Προφανώς η απόφαση του να πετάξει στο καλάθι των αχρήστων το 3ετες συμβόλαιο και τα "κλειδιά της ομάδος" που του πρόσφερε απλόχερα η διοίκηση Αρβανίτη είναι η απόδειξη ότι όλα αυτά τα λόγια για μελλοντικά πλάνα εκ των συνθηκών μπορούν να παραμείνουν απλά όμορφα λόγια και τίποτα παραπάνω. Χθες ήταν οι Βεργίνης και Πάσαλιτς που δεν πείσθηκαν να μείνουν, σήμερα είναι ο Αγγέλου που προτίμησε τα χρήματα της Εφές, αύριο μπορεί να είναι ο Βεζένκοφ ή  ο Μποχωρίδης. Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα και με βάση αυτή την πραγματικότητα θα πρέπει η διοίκηση να δει τι καλύτερο μπορεί να κάνει. Το να καλύπτει όμως έναν προπονητή με μια άνευ προηγουμένου ασυλία σε όλα τα επίπεδα και να παλεύει να πείσει τον οπαδό του ΑΡΗ να αισθάνεται χαρούμενος που έχει γίνει "πελάτης" του Πανιωνίου, του Ρεθύμνου, του μπαογκ και ο σάκος του μποξ των 2 της Αθήνας είναι κάτι που δεν περπατάει... Για αυτό λοιπόν, ευκαιρία με τη φυγή του Αγγέλου να γίνουμε περισσότερο ρεαλιστές. Να δούμε και να παραδεχθούμε αν τελικά σε αυτό το αστείο Ελληνικό πρωτάθλημα ΜΟΝΟ ο ΑΡΗΣ έχει οικονομικά προβλήματα και αν τελικά αυτό το ρόστερ που έχουμε είναι άξιο ή δεν είναι. Εκτός και αν θεωρούμε πλέον ότι το να είσαι Αμερικάνος είναι προσόν για να παίξεις καλό μπάσκετ... Μπόλικοι είναι οι αστείοι Αμερικάνοι που παίζουν στο Ελληνικό πρωτάθλημα και σίγουρα ο ΑΡΗΣ δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από αυτούς. Ενώ η εμμονή σε άπειρους παίκτες ήταν καθαρά θέμα επιλογής προπονητή και όχι μονόδρομος. Φυσικά δεν θα ισοπεδώσουμε τα πάντα. Ο Β.Αγγέλου πρόσφερε έργο στον ΑΡΗ και αυτό έχει να κάνει με την παραμονή του Σ.Βεζένκοφ, ενός παίκτη που πραγματικά έτσι όπως εξελίσσεται μπορεί να δώσει νέα πνοή στην ομάδα μας. Ενώ και το ρόστερ που έχει αφήσει φεύγοντας έχει εξαιρετικές δυνατότητες που μπορεί να ξεδιπλωθούν ακόμη περισσότερο με σαφώς πιο ορθολογική διαχείριση και όχι όλους αυτούς τους μπασκετικούς παραλογισμούς που παρακολουθούμε από τότε που ήρθε στον ΑΡΗ.

Το πάθημα Αγγέλου, θα πρέπει να γίνει μάθημα στη διοίκηση Αρβανίτη. Ανεξάρτητα από το ποιος θα είναι ο νέος προπονητής θα πρέπει να του τεθούν συγκεκριμένοι στόχοι  με βάση τα σημερινά δεδομένα αλλά και να συμβαδίζουν με την ιστορία του συλλόγου. Όχι είσοδο στα πλέιοφς και είμαστε χαρούμενοι... Όχι μια χρονιά πίκρα με την καραμέλα ότι στο τέλος θα δείξουμε τι αξίζουμε... Όχι ότι θέλουμε να διατηρήσουμε ένα κορμό και όλη η περιφέρεια σου να αλλάζει... Όχι να μην σου κάνει κανένας έμπειρος παίκτης και μετά να χρησιμοποιείς την δικαιολογία της απειρίας. Όχι να δίνουμε ευκαιρία στον πιτσιρικά για πρώτη φορά στο πρωτάθλημα κόντρα στον Ολυμπιακό αδιαφορώντας ότι ο ΑΡΗΣ εξευτελίζεται. Η ομάδα θα πρέπει να έχει στόχους, να παίζει καλό μπάσκετ και μέσα από μια καλή πορεία με νίκες να προσπαθεί να αναδείξει κάποια ταλέντα. Όχι όλα να ισοπεδώνονται στην προοπτική ότι κάποια στιγμή αυτά τα παιδιά θα φέρουν χρήματα στην ομάδα. Κάθε προπονητής θα πρέπει να αισθάνεται υπόλογος στη διοίκηση της ομάδος αλλά και στον κόσμο του ΑΡΗ. Όχι άλλοι προπονητές υπεράνω όλων.  Τα ονόματα που ακούγονται είναι πολλά και καλύπτουν όλα τα γούστα. Σίγουρα οι περισσότεροι θα συμφωνήσουμε στο όνομα του Π.Γιαννάκη. Όχι γιατί έχουμε πάθει αμνησία αλλά είναι πολυτέλεια για τον ΑΡΗ, ιδίως στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα να κλείνει την πόρτα σε μια προσωπικότητα σαν τον Γιαννάκη. Άσε που τα διδάγματα των χρόνων που ακολούθησαν την φυγή του Γιαννάκη απέδειξαν ότι το χρήμα είναι πάνω από όλα.  Πέρα όμως από αυτό το γεγονός που ανήκει στο παρελθόν ο Π.Γιαννάκης είναι ένας έμπειρος προπονητής με υψηλές παραστάσεις όπου αυτά τα νεαρά παιδιά που έχουμε σήμερα στην ομάδα μας τον σέβονται και έχουν πανηγυρίσει τις επιτυχίες του με την Εθνική Ελλάδος. Αυτό και μόνο αρκεί για να είναι πρώτος στη λίστα. Ονόματα σαν και αυτά του Αλεξανδρή ή του Σούμποτις μπορεί να έχουν αρκετούς υποστηρικτές αλλά ίσως να είναι και ένα πισωγύρισμα. Αντιθέτως το δεύτερο φαβορί που ακούει στο όνομα Μάρκοβιτς αν και πρόκειται για εξαιρετικό προπονητή ίσως το τάιμινγκ να μην είναι το κατάλληλο μιας και ο ΑΡΗΣ τη δεδομένη χρονική στιγμή στο ρόστερ του έχει μόνο Έλληνες και τους Βεζένκοφ, Χάντ, με τον Σάσα "ανδρωμένος" στην Ελλάδα να θεωρείται Έλληνας. Από τις επιλογές με ρίσκο σίγουρα αυτή που ξεχωρίζει είναι αυτή του Πρίφτη αλλά όπως ήδη έχει ακουστεί δύσκολα να σπάσει το συμβόλαιο του. Αυτό που μου κάνει ιδιαίτερη είναι ότι δεν έχει ακουστεί καθόλου το όνομα του Ηλία Ζούρου ενός έμπειρου προπονητή που στο πέρασμα του από τον ΑΡΗ ίσως να φαγώθηκε γρήγορα μιας και η ομάδα που είχε στήσει όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια ήταν αρκετά καλή. Ενώ τρέμω και μόνο στην ιδέα της επιστροφής του Μίνιτς. Του προπονητή που έβαλε την υπογραφή σε μια από τις μελανές σελίδες του συλλόγου όταν ο ΑΡΗΣ "έχασε" από τον Ιωνικό Ν.Φ. μέσα στο Παλέ(αδιανόητο για εκείνη την εποχή) ώστε να σωθεί η ομάδα της Αθήνας και να υποβιβαστεί ο ΚΑΟΔ. Ένα παιχνίδι όπου όσοι ήμασταν στο γήπεδο το θυμόμαστε πάρα πολυ καλά. Όλοι ξεφωνίζαμε τον Κίνγκ όπου έκανε το ένα κραυγαλέο λάθος μετά το  άλλο. Ο μόνος που δεν το έβλεπε ήταν ο Μίνιτς. Όταν ο Κινγκ ολοκλήρωσε την αποστολή ο Μίνιτς τον απέσυρε μέσα σε απίστευτες γιούχες που ανάγκασαν τον Αμερικανό να πάρει μια σκούπα και να επιτεθεί σε οπαδούς στην Θ6. Ακολούθησε "ντου" στα αποδυτήρια όπου ο "νοικοκύρης" μας είπε ότι θα το κανονίσει το θέμα. Τελικά μόνο ο Κινγκ είδε την πόρτα της εξόδου ενώ ο Μίνιτς που περιέργως τον κράτησε μέσα στο παιχνίδι την έβγαλε καθαρή... Επίσης μετά τη λήξη του αγώνα για όσους θυμούνται υπήρχε και ένα πεσιματάκι στον Κίνγκ από 5-6 άτομα που δεν υπολόγισαν καλά τις δυνάμεις του Αμερικανού(ήταν ζωάκι) που "ξέφυγε" ατσαλάκωτος.

Όποιος και αν είναι ο προπονητής αυτό που μετράει είναι η συνεργασία να χτιστεί πάνω σε σωστές βάσεις. Να ξεκαθαρίσει η διοίκηση στον προπονητή τι θέλει από αυτόν και ποιοι είναι οι ρεαλιστικοί στόχοι της ομάδος. Σε αυτό το πρωτάθλημα με αυτούς τους αντιπάλους είναι ντροπή ο ΑΡΗΣ να παλεύει για την είσοδο στα πλέιοφς ή να θεωρείται επιτυχία η 6η θέση. Ναι μεν οι 2 της Αθήνας έχουν ξεφύγει και ο Πανιώνιος έχει καλό ρόστερ και δυνατή διοίκηση αλλά ως εκεί. Από εκεί και πέρα κάθε προσπάθεια άλλης ομάδος όσο φιλότιμη και αν είναι απέχει έτη φωτός από τον ΑΡΗ μας. Αν δηλαδή η διοίκηση Αρβανίτη αδυνατεί να συναγωνιστεί ομάδες σαν τον Πανελευσινιακό, τον Ίκαρο Χαλκίδας ή τον ΚΑΟΔ ας το ξεκαθαρίσει και ας μείνει με το τεχνικό δίδυμο Μουρατίδη - Καμπερίδη. Τι να τον κάνεις τον Γιαννάκη αν εσύ ο ίδιος πιστεύεις ότι τη δεδομένη χρονική στιγμή είσαι 6η δύναμη στην Ελλάδα? Για αυτό λοιπόν σοβαρότητα, ρεαλισμός και προσπάθεια ώστε ο Αυτοκράτορας να επιστρέψει στον θρόνο του. Και φυσικά ο δρόμος προς το θρόνο δεν είναι στρωμένος με ελπιδοφόρες εμφανίσεις, επικοινωνιακά τρικ και υποσχέσεις για το μέλλον αλλά με νίκες και επιτυχίες σαν αυτή της περασμένης Κυριακής!

Σε ένα Παλέ βγαλμένο από τα χρυσά χρόνια του Αυτοκράτορα να κοχλάζει σαν ηφαίστειο ο "τεράστιος" Πανιώνιος φάνηκε πολύ λίγος απέναντι στα παλικάρια με την κιτρινόμαυρη πανοπλία. Παίκτες πραγματικοί μαχητές που το μάτι τους γυάλιζε από τα αποδυτήρια και με το που πάτησαν στο παρκέ και πήραν ώθηση από τον κόσμο κυριολεκτικά αφήνιασαν. Ακόμη και όταν το παιχνίδι έδειχνε να γυρίζει η ομάδα είχε τα απαραίτητα ψυχικά αποθέματα, δεν άφησε το πάρτι να χαλάσει και ο ΑΡΗΣ μας πανάξια κέρδισε το δικαίωμα να διεκδικήσει άλλον έναν τίτλο και να μεγαλώσει την ήδη μεγάλη συλλογή του. Κάτι που το θέλαμε όλοι μας σαν τρελοί και για αυτό το πανηγυρίσαμε σαν μικρά παιδιά!

Ονειρικό ξεκίνημα με αφηνιασμένους παίκτες σε άμυνα και επίθεση που πραγματικά δεν θυμάμαι πόσα χρόνια έχω να δώ κάτι ανάλογο. Οι παίκτες του Πανιωνίου έδειχναν ανήμποροι να αντιδράσουν και η διαφορά ανέβαινε σε εντυπωσιακά επίπεδα με αποκορύφωμα το +27! Όσοι παρακολουθούμε από κοντά τον μπασκετικό ΑΡΗ κυρίως τα τελευταία χρόνια, περιμέναμε την αντίδραση του Πανιώνιου και το "πάγωμα" της ομάδος μας. Ευτυχώς όμως η ομάδα είχε τα ψυχικά αποθέματα και βρήκε έστω και με δυσκολία τις λύσεις καταφέρνοντας να πάρει μια υπερήφανη πρόκριση. Μεγάλοι πρωταγωνιστές οι Σ.Βεζένκοφ και Γ.Αθηναίου που πέτυχαν από 26 πόντους και όχι μόνο. Ιδίως ο Βεζένκοφ έδειξε απίστευτο πάθος και εκπληκτική ωριμότητα. Χαρακτηριστική η ασίστ που δίνει στον Πελεκάνο στο τελευταίο λεπτό του αγώνα από την μια ακρή του γηπέδου στην άλλη και ότι αναγκάστηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα να κατεβάζει την μπάλα και να οργανώνει το παιχνίδι της ομάδος μας. Ενώ για τον Γ.Αθηναίου έχουμε κάνει ειδική αναφορά αρκετές φορές μιας και ο παίκτης έχει αρπάξει την ευκαιρία από τα μαλλιά και έχει ξεπεράσει κατά πολύ τα στάνταρ του. Αυτοί οι 2 παίκτες που είναι και από τους πιο σταθερούς της ομάδος μας θα πρέπει να γίνουν παράδειγμα προς μίμηση και για τους υπόλοιπους. Αν το λέει η καρδιά σου ούτε η ηλικία παίζει ρόλο, ούτε τα νούμερα που σε ακλουθούν στην καριέρα σου. Από κοντά και ο Πελεκάνος που ιδίως στο πρώτο ημίχρονο ήταν καταιγιστικός. Στην επανάληψη με την πίεση του Πανιωνίου η μπάλα  δεν έφθανε στα χέρια του και έτσι περιορίστηκε σε παθητικό ρόλο. Ένα από τα σημάδια της νίκης κατά  τη διάρκεια του αγώνα ήταν η παρουσία του Τζ.Χάντ. Ο Αμερικάνος που από τότε που επέστρεψε δεν βλεπόταν σήμερα κατάφερε στα λίγα λεπτά που αγωνίστηκε να είναι θετικός και να βοηθήσει σημαντικά την ομάδα κυρίως με τους 8 πόντους που πέτυχε! Παίκτης κλειδί και ο Σαρικόπουλος που όσο ήταν μέσα κυριαρχούσε στα 2 καλάθια. Αν δεν τον τρώγανε οι διαιτητές με τα ανύπαρκτα φάουλ θα μπορούσε να προσφέρει ακόμη περισσότερα. Πέρα πάντως από τους παίκτες που αναφέραμε όλοι έδειξαν ιδιαίτερο πάθος και πρόσφεραν στην σημερινή νίκη. Ενώ θα πρέπει να τονίσουμε ότι έτσι όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι η απουσία του Γκίκα έγινε αισθητή μιας και αν είχαμε τον νεαρό πόιντ γκαρντ που είναι με διαφορά ο γρηγορότερος και καλύτερος χειριστής της μπάλας πολλά από τα λάθη στο Β ημίχρονο θα τα γλιτώναμε.  

Σίγουρα βοήθησε και η ομάδα με την παρουσία της αλλά ο κόσμος σήμερα ήταν όπως θα έπρεπε να είναι σε κάθε παιχνίδι σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ. Καλά τα τραγουδάκια αλλά όταν παλεύεις για τη νίκη θα πρέπει και ο κόσμος να γίνεται ένα με την ομάδα και να της δίνει παλμό. Οι γιούχες όταν κάνανε επίθεση οι παίκτες του Πανιωνίου ήταν εκκωφαντικές λες και κάθε επίθεση ήταν η τελευταία κρίσιμη επίθεση του αγώνα. Έτσι πρέπει να είναι η έδρα για να παίρνεις νίκες. Σήμερα επίσης είδαμε ότι τελικά αυτά τα "παιδάκια" που όποτε μας βολεύει θυμόμαστε να τα αποκαλούμε έτσι έχουν και τον ταλέντο και τον τσαμπουκά για να μεγαλουργήσουν άρα δικαιολογίες αυτού του στυλ για ήττες ντροπής  δεν θα πρέπει να ξανακούσουμε. Σίγουρα με 1 ή 2 παίκτες αυτή η ομάδα θα μπορούσε να κάνει σπουδαία πράγματα και μετά την εξέλιξη με τον Β.Αγγέλου ίσως οι διοικούντες να πρέπει να το ξανασκεφτούν. Η σημερινή επιτυχία είναι η πρώτη σημαντική νίκη του Β.Αγγέλου από τότε που ήρθε στον ΑΡΗ,  όπως και η συμμετοχή στον τελικό είναι ο πρώτος στόχος που ο Χαλκιδαίος προπονητής κατάφερε να πετύχει. Όλα τα υπόλοιπα για αυτούς που παρακολουθούν την ομάδα και την κρίνουν αγωνιστικά είναι όμορφα λόγια να αγαπιόμαστε. Το ότι δεν υπήρχε sold out στο σημερινό παιχνίδι ήταν ένα ξεκάθαρο μήνυμα ότι κόσμος θέλει κάτι παραπάνω από όμορφα λόγια. Εμφανίσεις και επιτυχίες σαν τις σημερινές είναι αυτά που φέρνουν τον κόσμο στο γήπεδο. Για αυτό μετά την ονειρική εξέλιξη(για πολλούς από εμάς) στο θέμα Αγγέλου ας φέρει η διοίκηση έναν προπονητή που θα του πει ότι έρχεται στην ιστορικότερη ομάδα της Ελλάδος, στην 3η μπασκετική δύναμη της χώρας τη δεδομένη χρονική στιγμή και πρέπει να του θέσει υψηλούς στόχους. Μέσα από τέτοιες επιτυχίες και την Ευρωπαϊκή συμμετοχή(του χρόνου) η ομάδα θα  σκληραγωγηθεί, θα αποκτήσει εμπειρίες και θα ξεδιπλωθεί το ταλέντο της. Αλλά όλα αυτά μέσα από νίκες και έχοντας στο μυαλό την κορυφή και ας μην την πιάσεις ποτέ. ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟΧΕΥΕΙΣ ΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ!

Το μπάσκετ θεωρείται η ναυαρχίδα του ΑΡΗ μας και για πολλούς από εμάς αυτό είναι 100% αληθινό σε αντίθεση με την ευρεία μάζα του κόσμου που σφυρίζει κυρίως σε ποδοσφαιρικούς ρυθμούς. Το ότι μετά τον αγώνα με τον Πανελευσινιακό ολόκληρη την εβδομάδα δεν ακολούθησε ούτε μια δημοσίευση σχετικά με το μπάσκετ δεν είχε να κάνει με έλλειψη θεματολογίας ή χρόνου αλλά με μια καθαρά συνειδητά επιλογή. Θεωρήσαμε καλό ενόψει του κρισιμότερου ίσως αγώνα του μπασκετικού ΑΡΗ τα τελευταία 6-7 χρόνια μετά από εκείνο το χαμένο παιχνίδι πλέιοφς κόντρα στον Ολυμπιακό στο Παλέ όπου ο ΑΡΗΣ είχε την ευκαιρία να βρεθεί στον τελικό του πρωταθλήματος να μην δημιουργήσουμε έστω και το παραμικρό αρνητικό κλίμα. Αρνητικό κλίμα που πηγάζει από αυτή τη μίζερη  νοοτροπία όπου οποιοσδήποτε Αρειανός άνω των 30 δύσκολα να την αποδεχτεί και έχει δημιουργήσει ένα κλίμα υποτίμησης του αγώνα σε σχέση με το γενικότερο πλάνο διοίκησης και προπονητής αλλά και μεγαλοποίησης του αυριανού μας αντίπαλου που ξαφνικά έχει γίνει ισάξιο μέγεθος του Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού. Το σχόλιο σχετικά με τις φήμες περί αποχώρησης του Β.Αγγέλου που έχουν φθάσει μέχρι και στο σημείο να ακούγονται τα πρώτα ονόματα για πιθανούς αντικαταστάτες του προπονητή μας θα το αφήσουμε για το τέλος.

"Δεν περνάνε οι ώρες" δήλωσε ο Κ.Χαρίσης αναφερόμενος στο αυριανό παιχνίδι και πραγματικά αυτή είναι η νοοτροπία που πρέπει να έχει κάθε άνθρωπος που αποτελεί κομμάτι του μπασκετικού ΑΡΗ. Ο ΑΡΗΣ αύριο παλεύει για το δικαίωμα να ξαναδιεκδικήσει ύστερα από 10 χρόνια ένα τίτλο και όχι για την χαρούμενη συμμετοχή σε έναν τελικό. Ας είναι καλά ο Νίκος Γκάλης και τα άλλα παιδιά που μας φύτεψαν καλά στο μυαλό μας ότι ο Αυτοκράτορας δεν διεκδικεί τη χαρά της συμμετοχής σε έναν τελικό όπως συμβαίνει στο ποδόσφαιρο αλλά την ευκαιρία να βάλει άλλο έναν τίτλο στην τροπαιοθήκη του. Έτσι λοιπόν θα πρέπει να κατέβουμε στο αυριανό παιχνίδι με μοναδική σκέψη τη νίκη πρόκριση. Το αν θα έρθει με 20 πόντους ή με 1 πόντο μετά από 5 παρατάσεις είναι λεπτομέρεια. Η παράδοση σε νοκ άουτ παιχνίδια φυσικά και είναι με το μέρος μας και απλά θα πρέπει να συνεχιστεί. Σίγουρα ο Πανιώνιος σαν ροστερ έχει πιο δυνατό αλλά νομίζω ότι στο παιχνίδι του πρωταθλήματος φάνηκε ξεκάθαρα ότι πρόκειται για μια ομάδα στα μέτρα μας που με λίγη προσοχή περισσότερη μπορούμε να κερδίσουμε. Καλή περιφερειακή άμυνα, συγκέντρωση για 40' και επιθέσεις κοντά στο καλάθι εκεί που είχε φανεί ότι έχει πρόβλημα ο Πανιώνιος μοιάζει να είναι η συνταγή της νίκης. Μάλιστα μετά την αποχώρηση των Μίσελ και Καββαδά και την απόκτηση του Σκορδίλη ο Πανιώνιος μοιάζει ακόμη πιο αδύναμος κοντά στο καλάθι. Δύο όμως είναι τα στοιχεία που θα κρίνουν την αναμέτρηση. Το καλό ξεκίνημα ώστε να βρει ρυθμό η ομάδα και να της φύγει το άγχος και η ψυχραιμία σε περίπτωση που το παιχνίδι δείχνει να ξεφεύγει. Θέλω να πιστεύω ότι ο Αγγέλου έχει δώσει προτεραιότητα στα προσωπικά μαρκαρίσματα και στο πως θα περιορισθεί ο Μίλμπουρν και ο Ντούβνιακ. Ιδίως ο δεύτερος θα πρέπει να ευγνωμονεί τον ΑΡΗ μιας και χάρη στην ανυπαρξία μας έχει καταφέρει να σημειώσει εκπληκτικά νούμερα  στο βιογραφικό του. Ότι έγινε έγινε, αυτό όμως που έχει σημασία είναι να υπάρχει αναγνώριση των λαθών και βελτίωση. Ο βελτιωμένος ΑΡΗΣ αύριο προκρίνεται.

Ύπό άλλες συνθήκες θα έπρεπε να μιλάμε για μια μάχη μεταξύ του κόσμου όπου 5500 νικητές θα κερδίσουν από ένα εισιτήριο διαρκείας. Όταν όμως χθες η προπώληση ήταν σχεδόν στην μέση και ακόμη δεν έχει ανακοινωθεί sold out τότε για ακόμη μια φορά ο κόσμος στέλνει ένα μήνυμα προς τη διοίκηση της ΚΑΕ ΑΡΗΣ. Την ποδοσφαιρική Άρσεναλ είχε φέρει ως παράδειγμα ο κ.Αρβανίτης αλλά για την ώρα βλέπουμε κάτι που δεν εκφράζει τον Αρειανό και το χειρότερο είναι ότι προσπαθούμε να του βάλουμε περιτύλιγμα και να το παρουσιάσουμε σαν κάτι μεγαλύτερο από αυτό που έχουμε. Δεν γνωρίζουμε πως θα καταλήξει αυτή η ιστορία με τον Β.Αγγέλου, προσωπικά όμως το βλέπω ως μια ιδανική ευκαιρία για να γίνουν επιτέλους τα πράγματα με τον σωστό τρόπο και ας είναι και από "καραμπόλα". Ο ένας εκ των κορυφαίων προπονητών της Ευρώπης έχει αύριο τη μεγάλη ευκαιρία να συμπληρώσει στο βιογραφικό του την πρόκριση σε έναν τελικό σαν πρώτος προπονητής, κάτι που είναι σαφώς πιο σημαντικό από την 6η θέση στο τιμόνι του ΑΡΗ που είναι και το μεγαλύτερο του επίτευγμα. Αγαπητέ  Β.Αγγέλου πάρε τη νίκη αύριο και κάνε μετά ότι γουστάρεις! Κανείς δεν θα σου κρατήσει κακία. Ο ΑΡΗΣ θα απαλλαχθεί από ένα τεράστιο συμβόλαιο για τα Ελληνικά δεδομένα, ίσως να καταφέρει να πάρει και κάποιο χρηματικό αντάλλαγμα, προφανώς η διοίκηση θα αλλάξει λίγο το ποίημα και θα καταλάβει ότι οι προπονητές όπως και οι παίκτες πρέπει να είναι υπόλογοι στη διοίκηση και να αισθάνονται την πίεση των στόχων που πρέπει να έχει μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ και έτσι ίσως να καταλήξουμε στην απαραίτητη μεταγραφική ενίσχυση της ομάδος! Όλα αυτά όμως, μετά την πρόκριση στο τελικό! Αύριο στις 19.30 είναι το ματς της χρονιάς για τον Αυτοκράτορα και περιμένω από παίκτες, προπονητή, διοίκηση και κόσμο να φερθούν ανάλογα! ΑΡΗ ΕΣΥ ΕΣΥ ΕΣΥ ΘΑ ΠΡΟΚΡΙΘΕΙΣ!!!!