Ο ΑΡΗΣ πήρε την νίκη που χρειαζόταν και σε συνδιασμό με την εντός  έδρας ήττα του Πανελληνιου απο το Μαρούσι σε μεγάλο ποσοστό καθάρισε την υποθεση 3η θέση μιας και στους επόμενους 2 αγώνες με Πανιώνιο εκτός και Τρίκαλα εντός χρειαζόμαστε μόλις 1 νίκη! Όσο αφορά το πρώτο σκέλος της επιτευξης του βασικού μας στόχου πρέπει να δώσουμε τα συγχαρητήρια στον Α.Ματζόν και τους παίκτες του για αυτήν την επιτυχία αλλά απο εκεί και πέρα δεν πρέπει να εθελοτυφλούμε για αυτά που είδαμε σήμερα. Απο όποια πλευρα και αν κάτσεις να κρίνεις το σημερινό παιχνίδι του ΑΡΗ δεν θα μπορέσεις να δώσεις ελαφρυντικά σε κανέναν παίκτη ή προπονητη και αυτό που μένει είναι οτι είμασταν τυχεροί που η Λάρισα αγωνιστήκε με ομάδα ανάγκης μιας και είχε μόλις 9 παίκτες στο ρόστερ της. Συνολικα αυτό που λέμε οτι είναι το ζητουμενο για την ομάδα μας στον τρόπο που αγωνιζεται για να βελτιωθεί ειναι η διαρκεια και η συγκέντρωση των παικτών μας για 40'. Σημερα ομως δεν υπηρξε συγκεντρωση στο παιχνίδι μας ουτε για 2' και η νικη ηρθε  καθαρά λογο  της μεγάλης  διαφορας δυναμικότητας αναμεσα στις 2 ομάδες. Σίγουρα οπως ειχα γραψει και πριν αυτο το παιχνίδι ηταν η κατάλληλη ευκαιρία για μια καλή προπονηση κατι σαν φιλικο οπου ο Αντρέα Ματζόν θα μπορουσε να δοκιμάσει στην πράξη διαφορες εμπνεύσεις και συστηματα. Αγαπητε Αντρεα ελπίζω να εβγαλες και εσυ το συμπερασμα οτι ολες αυτες σου εμπνευσεις δεν θα πρεπει να ξαναδοκιμαστουνε και το DVD απο το σημερινο παιχνιδι αποτελει ενα καλο μαθημα για το αρχειο σου ωστε να το δειχνεις στους παικτες αλλα και να το βλεπεις ο ιδιος για το πως ΔΕΝ πρεπει μια επαγγελματικη ομαδα μπασκετ να αγωνίζεται... Για το παιχνίδι οτι και να πουμε είναι λίγο με αυτα που μου έμειναν να ειναι η υπερπροσπαθεια των παικτων της Λάρισας, η ανετοιμότητα του Ράιτ που οηρε σημαντικό χρόνο συμμετοχής και η εκνευριστική αστοχία του Μπέτς κάτω απο το καλάθι. Χαρακτηριστική είναι μια φάση 4' περίπου πριν την λήξη της 3ης περιόδου όπου ο Μπέτς αφήνει την μπάλα στο καλάθι και σχεδόν βέβαιος για την επιτευξη γυρναει την πλάτη του και φεύγει γεμάτος ικανοποίηση μέχρι που ξαφνικά ανακαλύπτει οτι η μπάλα δεν κατέληξε μέσα(αναπήδησε καπως περιέργα και βγήκε) σε μια αστεία μπασκετική σκηνη που σπάνια βλέπεις! Το στενάχωρο συμπέρασμα που βγαινει είναι οτι για άλλη μια φορά παρά το κάλεσμα της διοίκησης προς τον κόσμο η ομάδα μας με το θέαμα που παρουσίασε δικαιολόγησε όλους αυτούς που πηραν την απόφαση να μην έρθουν στο γήπεδο... Ακουγωντας καθως έφευγα απο το γήπεδο στα αθλητικα νέα 98.7 τις δηλωσεις του Ματζόν στην καθιερωμένη συνέντευξη τύπου θα ταίριαζε καλύτερα να έλεγε αντι για το ευχαριστώ του προς τους 3500 φιλάθλους της ομάδος που βρέθηκαν στο γήπεδο συγνώμη για τον πονοκέφαλο...