Χαμόγελα σκόρπισε σήμερα το πρωί το αποτέλεσμα της κλήρωσης για τα ζευγάρια των ημιτελικών κυπέλλου Ελλάδος  όπου ο ΑΡΗΣ μας αντιμετωπίσει μέσα στο Παλέ τον Πανιώνιο. Σε ένα παιχνίδι νοκ αουτ όπου ο νικητής θα αντιμετωπίσει στον τελικό έναν εκ των Ολυμπιακό ή Παναθηναϊκό που θα κονταροχτυπηθούν για την πρόκριση. Ναι καλά καταλάβατε! Μετά από 6 συνεχόμενα χρόνια όπου σε καμία φάση του κυπέλλου εκτός του τελικού οι 2 "μεγάλοι" της Αθήνας δεν αντάμωναν μεταξύ τους. φέτος χωρίς να δηλώσει κανείς από τους 2 κώλυμα ή να αποσυρθεί η κλήρωση τους έφερε αντιμέτωπους στα ημιτελικά! Ίσως λοιπόν φέτος και αν οι διοργανωτές σκεφτούν λίγο το καλό του αθλήματος να δούμε έναν τελικό με κόσμο και όχι με ελάχιστους "εκλεκτούς" οπαδούς και με τεράστια banner χορηγών να κοσμούν τις άδειες κερκίδες.

Όπως είναι λογικό το άκουσμα της είδησης έφερε ενθουσιασμό μιας και ο ΑΡΗΣ μας θα έχει μια χρυσή ευκαιρία ύστερα απο πολλά χρονιά να βρεθεί μια ανάσα από έναν τίτλο, σε ένα άθλημα που κάποτε μονοπωλούσαμε τους τίτλους. Όχι φυσικά ότι ο Πανιώνιος είναι καμιά εύκολη ομαδούλα που τη νίκη την έχουμε στο τσεπάκι μας αλλά όπως και να το κάνουμε με τον Πανιώνιο θα αγωνιστούμε εντός έδρας που έχει 2 νίκες τα τελευταία 100 χρόνια μέσα στο Παλέ... Σε αντίθεση λοιπόν με αυτό που λέγεται ότι ο ΑΡΗΣ δεν έχει πραγματικούς στόχους αλλά μόνο την ελπίδα ότι η προσπάθεια που γίνεται τον τελευταίο 1 με 1.5 χρόνο και κυρίως τη φετινή χρονιά θα αποδώσει καρπούς στο μέλλον πλέον ο ΑΡΗΣ έχει έναν ξεκάθαρο πραγματικό στόχο και αυτός είναι η συμμετοχή στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος. Ναι, για "να μην τρομάξουμε τα παιδιά" μιλάμε απλά για τη συμμετοχή στον τελικό και όταν έρθει η ώρα το ξανασυζητάμε. Περιττό να αναλωθούμε στα ευεργετικές επιπτώσεις που θα έχει μια συμμετοχή στον τελικό για αυτή τη ομάδα σε όλα τα επίπεδα. Ας πούμε απλά ότι ο Αυτοκράτορας θα επιστρέψει σε γνώριμες καταστάσεις για αυτόν και ότι όλοι αυτοί που έχουν "κοντή" μνήμη θα ξαναθυμηθούν. Όσο για το τι μπορεί να γίνει σε έναν τελικό ας ρωτήσουν τους "εναπομείναντες" απλήρωτους, χιλιοταλαιπωρημένους παίκτες που σήκωσαν την κούπα μέσα στο Παλέ το 1998 κόντρα σε ΑΕΚ, Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό στα καλύτερα τους.

Θέλω να πιστεύω ότι όπως αυτή η κλήρωση ικανοποίησε όλους μας και μας έκανε να σκεφτόμαστε από τώρα τον τελικό έτσι θα ικανοποίησε διοίκηση και τεχνικό τιμ και δεν θα προτιμούσαν μια κλήρωση με Παναθηναϊκό ή Ολυμπιακό εντός ώστε να "παλέψει" η ομάδα με εξασφαλισμένο άλλοθι. Εκτός από το οικονομικό σκέλος της κλήρωσης όπου ο ΑΡΗΣ θα αγωνιστεί λογικά σε ένα γεμάτο Παλέ υπάρχει και το δέλεαρ της πρόκρισης στον τελικό κάτι που σημαίνει ότι η διοίκηση Αρβανίτη, ο Β.Αγγέλου και οι παίκτες του θα έχουν επιτέλους ένα αγωνιστικό σημείο αναφοράς. Μια επιτυχία που δεν θα χρειάζεται υπότιτλους για να την καταλάβουμε αλλά ακόμη και ο πιο ανίδεος μπασκετικά φίλαθλος του ΑΡΗ θα μπορεί να κατανοήσει. Για αυτό λοιπόν ας αφήσουμε τις αηδίες περί μπασκετικής γιορτής, αγωνιστικής πρόκλησης, συλλογής εμπειριών και άλλων παραπλήσιων νερόβραστων δηλώσεων και ας προετοιμαστούμε για μια μάχη που θα ξεκινήσει σε περίπου 2 μήνες από τώρα και νικητής θα πρέπει να βγει ο ΑΡΗΣ. Όσο για τα 7 ενδιάμεσα παιχνίδια ας χρησιμοποιηθούν σαν προετοιμασία για τον ημιτελικό. Άλλωστε όπως οι ίδιοι οι ιθύνοντες του μπασκετικού ΑΡΗ προσπαθούν να μας πείσουν η ομάδα αγωνιστικούς στόχους στο πρωτάθλημα δεν έχει, γιατί όχι λοιπόν να μην επικεντρωθούμε στο κύπελλο!

ΥΓ. Ήδη βγήκαν κάποια δημοσιεύματα που μιλάνε για τελικό στη Κρήτη. Προφανώς θα πρέπει να πρόκειται για ανέκδοτο. Μετά βιας να πάμε ως στη Λάρισα, αλλά αν ο κ.Βασιλακόπουλος και οι υπόλοιποι φωστήρες του Ελληνικής καλαθοσφαίρισης θέλουν να ξαναδούν έναν τελικό με περισσότερους φιλάθλους από ότι ματ και άδεια καρεκλάκια. Ουδέτερο, κρατικό γήπεδο στη Θεσσαλονίκη υπάρχει. Άσε που οι υπάλληλοι του περιμένουν πως και πως να γίνει καμία συναυλία ή κανένας τελικός μπας και πληρωθούν...