Το πρωτάθλημα ολοκληρώθηκε για άλλη μια χρονιά πρόωρα για την αγαπημένη μας ομάδα και όπως συνηθίζεται να λέμε "στο τέλος θα κάνουμε ταμείο"  ήρθε η ώρα με πιο καθαρό μυαλό να κάνουμε τον απολογισμό της χρονιάς που μόλις ολοκληρώθηκε αλλά και να δούμε την επόμενη ημέρα του ΑΡΗ μας. Τα προβλήματα ήταν πολλά από το ξεκίνημα της σεζόν ενώ οι στόχοι παρά τις αρχικές προσδοκίες περιορίστηκαν καθαρά σε εξωαγωνιστικούς. Επειδή όμως ο ΑΡΗΣ δεν είναι κάτι που αρχίζει και τελειώνει σε μια χρονιά αλλά έχει και συνέχεια για αυτό θα κρίνουμε τη φετινή χρονιά και με βάση τις προϋποθέσεις που δημιουργήθηκαν για την επόμενη σεζόν.

Μπορεί ο μπασκετικός ΑΡΗΣ να είναι μια ομάδα όπου δεν μπορείς να ξεχωρίσεις τα διάφορα κομμάτια της(διοίκηση, αγωνιστικό, ακαδημίες, κτλ) αλλά νομίζω με τις ιδιαίτερες συνθήκες που επικρατούν εδώ και πολλά χρόνια στον Αυτοκράτορα ελέω Γ.Δαμιανίδη και των πρώην μετόχων της ΚΑΕ θα πρέπει να τα διαχωρίσουμε σε διοικητικό και σε αγωνιστικό.

Διοικητική - εξωαγωνιστική πορεία της ομάδος. Σίγουρα δεν είναι αυτό που βλέπει ο κόσμος πάνω στο παρκέ κάθε αγωνιστική(αν και επηρεάζει άμεσα) και όσες σημαντικές νίκες και αν κάνουν οι διοικούντες του ΑΡΗ και οι εξωδιοικητικοί παράγοντες δύσκολα να αποθεωθούν στο γήπεδο όπως οι παίκτες όταν σκοράρουν και παίρνουν μια σπουδαία νίκη. Παρόλα αυτά η νέα διοίκηση της ΚΑΕ πέτυχε σπουδαίες εξωαγωνιστικές νίκες που αξίζουν το θερμό μας χειροκρότημα. Η ομάδα μπήκε στο άρθρο 99, έφθασε σε συμφωνία με αρκετούς καλαθοσφαιριστές(πληρώνοντας κάποιους από αυτούς), βρήκε χορηγούς και νέους ανθρώπους να φέρει κοντά στον Αυτοκράτορα, κατάφερε να κρατήσει την ομάδα ενωμένη παρά τις οικονομικές δυσκολίες λόγω της ρευστότητας, άλλαξε τον μετοχικό χάρτη της ομάδος με τον κ.Αρβανίτη και τον κ.Γαλιλαία να παίρνουν υπό την κατοχή τους το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών απαλλάσσοντας τους ανενεργούς μετόχους της ΓΕΝΕΣΙΣ και φυσικά τίμησαν όπως του άξιζε τον έναν και μοναδικό Νίκο Γκάλη!  Αν όλα αυτά δεν είναι μια τεράστια επιτυχία στην πρώτη χρονιά της νέας διοίκησης τότε μάλλον περιμέναμε θαύματα και όχι ρεαλιστικά αποτελέσματα. Βέβαια δεν ήταν όλα ρόδινα μιας και για το θέμα με τα δελτία των Αμερικάνων ήταν λάθος χειρισμός της διοίκησης ενώ η απομάκρυνση του Β.Αλεξανδρή και το ρίσκο με την πρόσληψη του Β.Αγγέλου πίκρανε πολλούς. Ενώ θα πρέπει να περιμένουμε να ακούσουμε τον πρόεδρο της ΚΑΕ να μας πει και αν αυτή τη χρονιά η ομάδα μπήκε μέσα οικονομικά ή όλα πήγαν σύμφωνα με το πλάνο και ο ΑΡΗΣ δεν δημιούργησε νέα χρέη. Χωρίς καμία αμφιβολία το πρόσημο της διοίκησης Αρβανίτη είναι θετικό και ευελπιστούμε να συνεχίσει στους ίδιους ρυθμούς και του χρόνου.

Αγωνιστική πορεία της ομάδος. Εδώ παρά την ωραιοποίηση των καταστάσεων που κάποιοι καλοθελητές το έχουν κάνει επάγγελμα δυσκολεύομαι να δεχθώ την 6η θέση στην τελική κατάταξη μετά από μια κανονική περίοδο όπου αυτή η 6η θέση μοιάζει με θαυμά να την δεχθώ σαν μια θετική χρονιά για τον ΑΡΗ ή έστω μέτρια. Η 6η θέση σε ένα τόσο υποβαθμισμένο πρωτάθλημα ισοδυναμεί για τον Αυτοκράτορα του Ελληνικού αθλητισμού ως πλήρη αποτυχία. Και επειδή δυστυχώς όπως ολόκληρος ο Ελληνικός λαός έχουμε "κοντή" μνήμη καλό είναι να γυρίσουμε τον χρόνο πίσω στο περασμένο καλοκαίρι όταν ο ΑΡΗΣ με μεταγραφικές επιτυχίες όπως αυτή του Πελεκάνου, του Χαρίση, του Σαρικόπουλου αλλά και αυτές του Πάσαλιτς και του Βεργίνη είχε ανεβάσει τον πήχη ψηλά και είχε γεμίσει τον κόσμο με προσδοκίες. Το θέμα με τα δελτία των Αμερικάνων άλλαξε τα δεδομένα, το στραπάτσο από την Κηφισιά στο κύπελλο και ο διασυρμός από το Ρέθυμνο μας έφερε τη λέξη "υποβιβασμός" και εκεί χάθηκε οριστικά η μπάλα... Ο Β.Αγγέλου ανέλαβε την ομάδα, έκανε μια φιλότιμη προσπάθεια αλλά όπως φάνηκε ο χρόνος δεν ήταν αρκετός και τα κενά στο ρόστερ(έλλειψη καθαρού πόιντ γκαρντ) μεγάλα ώστε να μπορέσει ο ΑΡΗΣ να ορθοποδήσει και να σώσει την χρονιά. Ήττες όπως αυτές με τον μπάογκ, τον Πανιώνιο και το Ρέθυμνο στο Παλέ αλλά και αυτή στο κρίσιμο παιχνίδι με τον Ίκαρο λίγες αγωνιστικές πριν την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος απλά επιβεβαίωσαν τις αδυναμίες του φετινού ΑΡΗ. Στο τέλος ο Β.Αγγέλου και οι παίκτες του προσπάθησαν στη σειρά με τον Πανιώνιο να αλλάξουν τις εντυπώσεις μιας ολόκληρης χρονιάς και ως ένα βαθμό το πέτυχαν αλλά επειδή το αποτέλεσμα μετράει θα ήταν αδιανόητο να χαρακτηρίσουμε την φετινή χρονιά αγωνιστικά θετική. Κόλιμον, Άουτερμπριτζ και Σίμονς όπως αποδείχθηκε στους επόμενους σταθμούς της καριέρας τους δύσκολα να μπορούσαν να είχαν κάνει την διαφορά. Ενω το "τεράστιο"  πρόβλημα/δικαιολογία της απαγόρευσης μεταγραφών που υπήρχε από το ξεκίνημα της σεζόν παρακολουθώντας το υποβαθμισμένο φετινό πρωτάθλημα από ότι φάνηκε δεν ήταν ο βασικός λόγος της αποτυχίας μιας και ομάδες όπως ο συμπολίτης με έναν Αμερικάνο, έναν κοινοτικό(που αποχώρησε χωρίς να αντικατασταθεί στο Β γύρο) και μόλις 2 αξιόλογους παίκτες απέδειξε ότι με εξίσου χαμηλό μπάτζετ αλλά με καλύτερη οργάνωση μπορείς να έχεις μια αξιόλογη πορεία. Θα ήταν παράλογο αν στον φετινό προβληματικό ΑΡΗ δεν έπαιρναν χρόνο συμμετοχής νεαροί παίκτες όπως οι Βεζένκωφ, Μποχωρίδης και Μούρτος ενώ η χημεία που φαίνεται να αποκτά η ομάδα προς το τέλος της χρονιάς εφόσον διατηρηθεί ο ίδιος κορμός τότε έχουμε κάτι θετικό να κρατήσουμε από τον φετινό έκτο ΑΡΗ.

Η επόμενη ημέρα. Το πρωτάθλημα έχει ελάχιστες ημέρες που τελείωσε για τον ΑΡΗ και ήδη όλοι ανυπομονούμε για την επόμενη σεζόν όπου ευελπιστούμε να δούμε μέσα στο γήπεδο έναν ΑΡΗ πολύ πιο ανταγωνιστικό από τον φετινό. Έναν ΑΡΗ που θα βάλει ως στόχο την 3η θέση και θα μπορεί να κοιτάξει τους 2 της Αθήνας χωρίς φόβο. Έναν ΑΡΗ που θα επιστρέψει στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις και θα παλέψει για μια πορεία αντάξια του ονόματος της. Έτσι θα μπορέσει να πείσει αθλητές σαν τον Βεζένκωφ ότι το μέλλον τους είναι στον ΑΡΗ, έτσι θα καταφέρει να αξιοποιεί παίκτες αγωνιστικά και να τους πουλάει για να έχει οικονομικά οφέλη. Κάπως έτσι πούλησε ο ΑΡΗΣ παίκτες όπως τον Λιχολίτοφ, τον Ράιτ, τον Μάσεϊ, τον Γουίλκινσον και τον Σέκουλιτς. Εφόσον τα οικονομικά το επιτρέπουν ο ΑΡΗΣ έχει μια τεράστια ευκαιρία να το πετύχει λόγω του ότι η φετινή περίεργη χρονιά κατάφερε να "σκληραγωγήσει" τους παίκτες του και να τους κάνει να αναλάβουν πρωταγωνιστικό ρόλο. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Πανιώνιος που έκανε 7 νίκες περισσότερες έφτυσε αίμα για να μας αποκλείσει. Ο ΑΡΗΣ έχει ποιότητα, έχει εμπειρία, έχει ταλέντο απλά του λείπουν κάποια στοιχεία. Θα ήταν αμαρτία  να μην διατηρηθεί ο φετινός κορμός όπως και ο προπονητής που τουλάχιστον δείχνει να αξίζει μια "κανονική" ευκαιρία. Να χτίσει την ομάδα όπως θέλει, να κάνει προετοιμασία και να μας παρουσιάσει έναν ΑΡΗ όπως το φαντάζεται. Τώρα αν ο ΑΡΗΣ του Β.Αγγέλου χρειαστεί άλλους 8 μήνες για να στρώσει και να βγάλει την πραγματική του αξία πάνω στο παρκέ τότε καλά να πάθουμε που επιμένουμε στα πειράματα...  Επειδή λοιπόν ο χρόνος μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικός και ανεξάρτητα αν το νέο πρωτάθλημα αργεί να ξεκινήσει καλό είναι η διοίκηση να τρέξει όλα τα σημαντικά θέματα άμεσα. Καθορισμός μπάτζετ της νέας χρονιάς, συμφωνία με προπονητή, διατήρηση κορμού, ενίσχυση με ξένους παίκτες(με ή χωρίς το απαγορευτικό της ΦΙΜΠΑ), συμμετοχή στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις και κάλεσμα προς τον κόσμο!

Μακάρι όλα να δρομολογηθούν σωστά και να μην ξαναζήσουμε χρονιά σαν την φετινή!