Επιστροφή στις νίκες για την αγαπημένη μας ομάδα που για ακόμη ένα παιχνίδι προβλημάτισε με την εμφάνιση της και απέδειξε ότι απέχει αρκετά απο το να μας κάνει να αισθανόμαστε σιγουριά ότι θα συνεχίσουμε με νίκες ως το τέλος. Όταν πρέπει να φτάσουμε σχεδόν στο 90' για να "κλειδώσουμε" τη νίκη και να αισθανθούμε την σιγουριά ότι οι  3 βαθμοί δεν χάνονται κόντρα σε έναν αντίπαλο που παλεύει για να γλιτώσει τον υποβιβασμό τότε σίγουρα αυτό σημαίνει ότι κάτι δεν λειτουργεί καλά...

Το παιχνίδι πριν καν ξεκινήσει ήταν ιδιαίτερο. Η απογοητευτική ήττα από την Δράμα, η επιστροφή του Καλαϊτζίδη σε ρόλο προπονητή και η απουσία των πολυσυζητημένων Σανιά και Ν'λουντούλου από την αποστολή  ήταν αρκετά για να μην υπάρχει η απαιτούμενη ηρεμία στην ομάδα. Αν και στο ξεκίνημα του αγώνα φάνηκε ότι ο ΑΡΗΣ θα κέρδιζε εύκολα τελικά η συνέχεια δεν ήταν η ανάλογη. Προς στιγμή το 1-0 με το γκολ του Καπνίδη μετά από την ωραία πάσα του Νάκα μας έκανε να πιστέψουμε ότι τα πράγματα θα γίνουν ευκολότερα αλλά τελικά το παιχνίδι κύλησε αγχωτικά μέχρι το τέλος. Όχι ότι ο αντίπαλος μας πήρε πρωτοβουλίες και απειλούσε διαρκώς αλλά όταν βλέπεις σε κάποιες αντεπιθέσεις ή μακρινές μπαλιές την άμυνα μας να αντιδρά σπασμωδικά και να είναι έτοιμη να κάνει το μοιραίο λάθος τότε λογικό είναι να φοβάσαι για την θετική έκβαση του αγώνα. 3' πριν το 90 ο Κωσταντινίδης πέτυχε το 2-0 και  έδιωξε το άγχος .

Όπως ήταν λογικό η παρουσία του Καλαϊτζίδη δεν άλλαξε κάτι ουσιαστικό στην ομάδα και πως να αλλάξει όταν και οι πέτρες γνώριζαν εξαρχής ότι ο Ντομπρασίνοβιτς ήταν απλά ένας "μπροστινός" χωρίς πραγματικές αρμοδιότητες και εξουσία. Αυτό όμως που προέχει τη δεδομένη χρονική στιγμή είναι τουλάχιστον στην τελευταία στροφή του πρωταθλήματος ο ΑΡΗΣ να παρουσιαστεί όπως πρέπει βάση του ρόστερ που διαθέτει και να εξαντλήσει τις πιθανότητες  που έχει για την άνοδο. Το αν αυτό το καταφέρει ο Καλαϊτζίδης ή ο Ντομπρασίνοβιτς μας είναι εντελώς αδιάφορο... Το τελικό αποτέλεσμα μετράει και αυτό πρέπει να είναι η πρώτη θέση και τίποτα άλλο.

ΥΓ. Εντάξει ας είμαστε λίγο λογικοί... από συνεντεύξεις τύπου για το Champions League τώρα να πηγαίνει σε συνεντεύξεις τύπου για Γ Εθνική? 

Σημαντική εκτός έδρας νίκη για την ομάδα απέναντι στον Άρη Ακροποτάμου σε ένα παιχνίδι με λίγες φάσεις, αρκετά νεύρα και σημαντικές λανθασμένες αποφάσεις από τον διαιτητή που προσπάθησε να βάλει την "υπογραφή" του στον αγώνα. Μια νίκη που μας φέρνει στο -2 από την κορυφή και οριοθετεί με τον πλέον θετικό τρόπο το νέο ξεκίνημα της ομάδος μας με τον  Πάουλο Κάμπος στην άκρη του πάγκου.

 Χωρίς να εντυπωσιάσει ή να φανεί κλάσεις ανώτερος από τον αντίπαλο του ο ΑΡΗΣ μας πήρε αυτό που ήθελε και κατά συνέπεια όλα τα υπόλοιπα μένουν σε δεύτερη μοίρα. Το αν η εικόνα της ομάδος προβλημάτισε για ακόμη μια φορά είναι κάτι με το οποίο θα πρέπει να ασχοληθεί το τεχνικό τιμ και να δώσει λύση. Κάτι ανάλογο ισχύει και για την διαιτησία που και σήμερα είδαμε το "κοράκι" όχι μόνο να μην δείχνει τον απαιτούμενο σεβασμό στην ομάδα μας αλλά αντιθέτως να βγάζει μια απίστευτη εχθρικότητα με αποκορύφωμα την φάση του Α ημιχρόνου. Εκεί όπου ο Φερνάντες δέχθηκε πεντακάθαρα χτύπημα από τον αντίπαλο και αντί να αποβληθεί ο παίκτης του Ακροποτάμου πήραν και οι 2 παίκτες από μια κίτρινη... Μια απόφαση που είχε και συνέχεια από τον ρέφερι μιας και 15' πριν το φινάλε της αναμέτρησης  σε ένα απλό φάουλ  έδειξε δεύτερη κίτρινη στον Φερνάντες ολοκληρώνοντας το έργο του. Καιρός να αρχίσει να μοιράζει "χαστούκια" ο Γαλανός και εκτός αποδυτηρίων.

Η χρονιά για τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ πρέπει να είναι καθαρά διαδικαστική και εμείς μέσα από το PlanetARIS.gr κάπως έτσι την αντιμετωπίζουμε. Δεν θα μείνουμε στο αν ο Σουνάς πέτυχε ενάμιση γκολ(το δεύτερο ήταν αυτογκολ) ούτε αν ο Καπνίδης είχε καλή παρουσία. Είναι ολοφάνερο ότι αυτή η ομάδα έχει έλλειψη αυτοπεποίθησης και σωστής νοοτροπίας με αποτέλεσμα με το που πάει να στραβώσει λίγο το παιχνίδι ή αρχίζει να πιέζει ο αντίπαλος οι παίκτες μας να τα χάνουν όπως είδαμε στην επανάληψη σήμερα. Ελπίζουμε σήμερα πραγματικά να ήταν μια νέα αρχή και οι αλλαγές που φέρνει η ισχυροποίηση του κ.Γαλανού στο ποδοσφαιρικό τμήμα παιχνίδι με το παιχνίδι να εξαργυρώνονται πάνω στο χορτάρι.Με ζόρια ή χωρίς ο ΑΡΗΣ πρέπει πάση θυσία να ανέβει και αυτό πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση για όποιον θέλει να αποτελεί κομμάτι αυτής της ομάδος.

ΥΓ. Δευτέρα μεσημέρι σε ένα άθλιο γήπεδο 150 χλμ περίπου μακριά από την Θεσσαλονίκη και όμως ο κόσμος του ΑΡΗ ήταν εκεί!

ΥΓ2. Αρκετές φορές τα χώνουμε στα διάφορα ΜΜΕ της πόλης για την αβάντα που κάνουν στον συμπολίτη και τον ύπουλο πόλεμο στην ομάδα μας. Σήμερα όμως θα πρέπει να δώσουμε τα εύσημα στους ιθύνοντες του ARENA FM που πρόσφεραν μέσω live streaming  το παιχνίδι στον κόσμο του ΑΡΗ. Μια πολύ απλή και οικονομική διαδικασία που θα έπρεπε να συμβαίνει σε κάθε παιχνίδι που δεν έχει τηλεοπτική μετάδοση από τους ίδιους τους ανθρώπους της ομάδος μας. Σε αυτόν τον ΑΡΗ βέβαια κάτι τέτοια φαντάζουν με το πρώτο ταξίδι του ανθρώπου στο φέγγαρι...