Πλησιάζωντας στα 35 και έχοντας μεγαλώσει μέσα στο Παλέ παρακολουθώντας τον ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ ΑΡΗ να σαρώνει τα πάντα και τον θεό Νίκο Γκάλη με την παρέα του να αναγκάζει όλη την Ελλάδα ανεξαρτήτως οπαδικής προτίμησης να "προσκυνάει" τα χρώματα του ΑΡΗ δεν φοβάμαι να το πω οτι για εμένα το ποδόσφαιρο είναι κατα κάποιον τρόπο σε δεύτερη μοίρα μιας και οι συγκινήσεις που έχω ζήσει με την ποδοσφαιρική ομάδα δεν αγγίζουν ούτε στο ελάχιστο αυτές που έχω ζήσει στο μπάσκετ. Παρακολουθώντας σήμερα το καλογυρισμένο αφιέρωμα του ΣΚΑΙ στο ένδοξο ποδοσφαιρικό παρελθόν της ομάδος μας ανατρίχιασα, ένιωσα και κατάλαβα πάρα πολλά. Καταρχάς κατάλαβα μέσα σε 30' περίπου  όλους αυτούς που υπερήφανα δηλώνουν, "Εγώ έγινα Αρειανός πρίν τον Γκάλη,  απο το ποδόσφαιρο" και την τρέλα που βγάζουν με το συγκεκριμένο άθλημα παρά το γεγονός οτι είχαν και την τύχη να ζήσουν και μια μπασκετική Αυτοκρατορία που κάθε οπαδός άλλης ομάδος ζηλεύει. Ανατρίχιασα με τις μεγάλες στιγμές της ομάδος μας στην Ευρώπη, με την απόρθητη τότε έδρα μας και με το πάθος που βγάζανε με τα λόγια τους οι βετεράνοι της ομάδος μας τόσα χρόνια μετά! Ένιωσα ως ενα βαθμό την υπερηφάνεια του Αρειανού εκείνης της εποχής που πήγαινε κόντρα στο κατεστημένο του ΠΟΚ και πάλευε με όλες τις δυνάμεις τους κόντρα σε απίθανες καταστάσεις και παρασκήνια που και τότε μας έβαζαν τεράστια εμπόδια και μας κυνηγούσαν γιατί μας φοβόντουσαν. Μάλιστα η ομάδα μας ήταν τόσο δυνατή που στην προσπάθεια να μας σταματήσουν γινόντουσαν ρεζίλι σε όλη την Ελλάδα. Επιβεβαιώθηκε η άποψη μου οτι ο Αρειανός έχει ήθος και ιδανικά βαθιά ριζωμένα μέσα του που συνοδεύουν απο την αρχή της δημιουργίας αυτής της ομάδος περνάνε απο γενια σε γενιά ανεξίτηλα. Έτσι εξηγούνται πολλά τόσο για την τεράστια αγάπη μας προς αυτήν την ομάδα όσο και για οπαδούς άλλων ομάδων που μεγάλωσαν με τα ψέματα και  το βρώμικο παρασκήνιο στο αίμα τους και αυτό δυστυχώς περνάνε και στους επόμενους ομοϊδεάτες τους. Συγχαρητήρια στον Σκάι για αυτήν την πρωτοβουλία και για το άριστο αποτέλεσμα με μια ελάχιστη παρατήρηση το σχόλιο στο φινάλε που έγινε αναφορά στο παρόν  απαξιωτικά. Βέβαια πολύ πιθανόν για κάποιον που έχει τα διπλάσια μου χρόνια να είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα. Όσοι δεν το είδατε πρέπει να το δείτε! Λογικά στο παρακάτω link του ΣΚΑΙ θα μπει σύντομα ολόκληρη η εκπομπή κανονικά και θα μπορεί ο καθένας να το παρακολουθήσει Online ανα πάσα στιγμή. Φυσικά θα γίνει και προσπάθεια για να ανέβει η εκπομπή και στο Web TV του PlanetARIS.gr. ΑΡΗ ΘΕΕ ΜΟΥ ΜΟΝΑΔΙΚΕ ΜΟΥ...

Σημαντικά σημάδια βελτίωσης έδειξε ο ΑΡΗΣ σήμερα που για 3 δεκάλεπτα ήταν μέσα στο παιχνίδι και κόντραρε τον παναθηναϊκό, στο τέλος όμως για ακόμη μια φορά η ομάδα του Ζέλικο Ομπράντοβιτς λειτούργησε σωστά και πήρε την νίκη μέσα στο Παλέ. Για ακόμη μια φορά οι παίκτες μας είχαν πολύ άσχημα ποσοστά στην επίθεση με την μπάλα αρκετές φορές να μπαίνει και να βγαίνει απο το καλάθι κάτι που τελικά στοίχισε. Στην άμυνα παρά τις σημαντικές απουσίες σε γενικές γραμμές τα πήγε καλά, υπήρχαν καλές αλληλοκαλύψεις κάτι που φαίνεται άλλωστε και απο τους 70 πόντους που πέτυχε ο αντίπαλος μας σήμερα. Στο τελευταίο δεκάλεπτο με όλους σχεδόν τους βασικούς παίκτες μας να είναι στα 4 φάουλ και οι εναλλακτικές λύσεις απο τον πάγκο να είναι περιορισμένες λόγο των τραυματισμών η άμυνα μας χαλάρωσε κάτι που δεν το άφησε ανεκμετάλλευτο και καθάρισε το παιχνίδι. Αρχίζει να φαίνεται σιγά σιγά η δουλειά του Φώτη Κατσικάρη αλλά νομίζω οτι ο ΑΡΗΣ σε αυτό το τραγικό ξεκίνημα έχει ήδη πληρώσει με τον χειρότερο τρόπο τον κακό σχεδιασμό του καλοκαιριού. Απο την άλλη έχει περάσει ένας μήνας με τον νεο προπονητή στον πάγκο και αν και έχουν γίνει κάποιες διορθωτικές κινήσεις παραμένει το τεράστιο κενό κάτω απο το καλάθι που έχει γίνει ακόμη πιο μεγάλο με τους τραυματισμούς των Ντικούδη και Σκορδίλη. Σίγουρα η πιθανή προσθήκη του Μάσεϊ θα είναι κάτι το σπουδαίο εφόσον επιτευχθεί αλλά απο την άλλη εαν καθυστερήσει κι άλλο υπάρχει φόβος σημαντικοί στόχοι όπως είναι το κύπελλο Ελλάδος αλλά και το Eurocup να χαθούν. Ακόμη εντύπωση μου προκαλεί η εμπιστοσύνη που δείχνουν στον Ρίτσαρντσον,  ένας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής που απο οτι φαίνεται αγνοεί την ύπαρξη της λέξης defense(μιας και είναι Αμερικανός). Όσο για το φαινόμενο της αστοχίας ακόμη και απο παίκτες καλαθομηχανές σαν τον Κλάρκ και τον Χατζηβρέττα νομίζω οτι το θέμα είναι καθαρά ψυχολογικό. Μόλις αρχίσουν οι νίκες θα πάρουν οι παίκτες μας τα πάνω και θα αρχίσουν να τα "χώνουν". Δεν γίνεται ξαφνικά να ξεχάσανε να στέλνουν την μπάλα στο καλάθι. Εκπληκτικός ο κόσμος που βρέθηκε στο Παλέ σήμερα που απέδειξε εμπράκτως οτι δεν μασάει απο πίκρες και διασυρμούς και οτι και αν γίνει θα είναι εκεί στο πλευρό του Θεού. Ελπίζω κάποια στιγμή και οι υπόλοιποι δυσαρεστημένοι απο τις εμφανίσεις ή απλά αδιάφοροι για το συγκεκριμένο σπορ να καταλάβουν τι σημαίνει μπασκετικός ΑΡΗΣ και να έρθουν πιο κοντά στην ομάδα.  Πέρασε αυτη η δύσκολη 3άδα αγώνων στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος με τον χειρότερο δυνατό απολογισμό και κάτι παραπάνω. Πλέον το επόμενο παιχνίδι κόντρα στον Ηλυσιακό στην Αθήνα είναι η ουσιαστική αφετηρία για τον ΑΡΗ μας και η ευκαιρία να βρεί η ομάδα τον δρόμο της και να καλύψει το χαμένο έδαφος.

Έχει καταντήσει πλέον ένα κακόγουστο αστείο, απελπιστικά κουραστικό μιας και το έχουμε ξαναζήσει αμέτρητες φορές και όσο και αν προσπαθούμε να κοιτάξουμε τα δικά μας λάθη και να βελτιωθούμε σαν ομάδα πάντα συναντάμε διαιτητές σαν τον Ντάκο, τον Παμπορίδη, τον Κουκουλάκη και άλλους που συνεχώς μας προκαλούν και παίζουν με τα νεύρα μας και τα όρια μας. Και επειδή πάντα υπάρχουν οι φωστήρες της κερκίδας που θεωρούν εύκολη λύση το να κατηγορούν την ομάδα μας και τους παίκτες μας για τις χαμένες ευκαιρίες θα σας υπενθυμίζω τον βασικό σκοπό του ποδοσφαίρου που είναι να βάλεις την μπάλα στα δίχτυα περισσότερες φορές απο τον αντίπαλο σου και να πάρεις τους 3 βαθμούς. Τώρα εαν αυτό γίνει με κεφαλιά του Αμπρέου, με πλασέ του Χαβίτο, με μακρινό σου του Νέτο, με τακουνάκι του Γκρασιάν ή με εκτέλεση πέναλτι απο τον Κόκε ελάχιστη σημασία έχει μιας και αυτό που μετράει είναι η νίκη και 3 βαθμοί. Σε κενή εστία μπροστά να βρίσκεται παίκτης της ομάδος σου και να αστοχήσει 10 φορές στον ίδιο αγώνα σε καμιά περίπτωση δεν δίνει το δικαίωμα στον διαιτητή να μην σφυρίζει οφθαλμοφανέστατα πέναλτι που τα δικαιούσε και να σου στερεί μοναδική ευκαιρία για να σκοράρεις και να πάρεις την νίκη. Οι δίκαιες 3 αποβολές για το αντιαθλητικό παιχνίδι της Καβάλας νομίζω δείχνουν οτι ο διαιτητής προσπαθούσε να "χρυσώσει το χάπι" για όλα αυτά που έκανε στο Α ημίχρονο χωρίς επιτυχία όμως γιατί εμείς δεν τρώμε αυτόν τον "παπά". Ας έδινε τα πέναλτι που έπρεπε και ας βλέπαμε πως θα εξελισσόταν το παιχνίδι. Κατά τα άλλα η ομάδα μου άρεσε σήμερα. Απο το 20' και μετά απαίτησε την νίκη, δημιούργησε ευκαιρίες και όσο περνούσε  ο χρόνος ανέβαζε απόδοση σε αντίθεση με τα προηγούμενα παιχνίδια όπου η απόδοση μας στο Β ημίχρονο ήταν τραγική. Ευχάριστη έκπληξη ήταν για όλους μας η πολύ καλή εμφάνιση  του Σέρτζιο Κόκε που μετά απο πολύ καιρό  θύμισε σε μεγάλο βαθμό τον παλιό καλό του εαυτό. Μπορεί να μην σκόραρε αλλά έβγαλε 2 πάσες στον Αμπρέου μισό γκόλ, άσχετα εαν ο τελευταίος τις πέταξε στα σκουπίδια. Ελπίζω να υπάρχει και συνέχεια  γιατί ο ΑΡΗΣ έχει ανάγκη τον καλό Κόκε. Μπορεί να χάθηκαν άλλοι 2 βαθμοί αλλά ας μην ξεχνάμε οτι το πρωτάθλημα έχει πολύ δρόμο ακόμη και η έλευση του νέου προπονητή μπορεί να αλλάξει τα κακώς κείμενα της ομάδος μας που και σήμερα έκαναν την εμφάνιση τους. Η επιθετική ανάπτυξη της ομάδος μας είναι προβληματική. Υπήρχαν αρκετες στιγμές που αν και η ομάδα μας πίεζε ασφυκτικά τον αντίπαλο μας μέσα στην περιοχή υπήρχε μόνο ενας Αμπρέου και οι υπόλοιποι αλλάζανε πασούλες έξω, ψάχνωντας απελπιστικά μια σέντρα. Ο Λεάντρο Γκρασιάν πάρα τις μεγάλες προσδοκίες που έφερε με τον ερχομό του φαίνεται να έχει εγκλωβιστεί στις κακές του εμφανίσεις και πλέον ο Έκτορ Ραούλ Κούπερ φαντάζει ως ο ιδανικός άνθρωπος για να τον αφυπνίσει και να ον αναγκάσει να βγάλει απο μέσα του τις πραγματικές του δυνατότητες. Για πρώτη φορά φέτος θα μιλήσω για ατυχία σε αντίθεση με κάποιους γκρινιάρηδες που προτιμούν την λέξη ανικανότητα αλλά όσοι έχουν παίξει ποδόσφαιρο γνωρίζουν πολύ καλά το "Όλα μπαίνουν και όλα χάνονται". Δυστυχώς σήμερα ξαναπαρακολουθήσαμε το "όλα χάνονται"... Τα συγχαρητήρια μου θέλω να δώσω στην συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου που βρέθηκε στο γήπεδο τόσο για την υπομονή που έδειξε όσο και για το πάθος που κατάφερε και πέρασε απο το 20' και μετά. Νομίζω οτι αυτό το παιχνίδι θα πρέπει να μας γίνει παράδειγμα και να το καταλάβει μέχρι και ο τελευταίος οτι μεγάλο μέρος απο την ενέργεια που βγάζουμε στην κερκίδα περνάει και στους παίκτες μας. Πάντως η αλλαγή ψυχολογίας φάνηκε ακόμη και με τον Κούπερ στην κερκίδα και οι 2 εβδομάδες διακοπής που ακολουθούν μοιάζουν με μια μίνι προετοιμασία όχι μόνο για το ντέρμπι της τούμπας που ακολουθεί αλλά και για το υπόλοιπο του πρωταθλήματος. Όσο για την προσαρμογή του Κούπερ στα Ελληνικά δεδομένα νομίζω οτι σήμερα πήρε μια γεύση και κατάλαβε οτι στην Ελλάδα όταν θέλεις να κάνεις μεγάλη ομάδα θα πρέπει να είναι τόσο δυνατή μέσα στο γήπεδο που να κερδίζει ακόμη και τους διαιτητές. Εκτός βέβαια και αν οι διαιτητές είναι με το μέρος σου, που ευτυχώς δεν είναι... γιατί ως Αρειανός δεν θα το δεχόμουνα ποτέ!

Οι ημέρες περάσανε, ο μαύρος Οκτώβρης έφυγε(και να μην ξαναέρθει) και η ώριμη σκέψη ξαναεπέστρεψε στο μυαλό όλων μας υπερκαλύπτοντας σε μεγάλο βαθμό την ντροπή που νιώσαμε το βράδυ του Σαββάτου. Αυτή η ώριμη σκέψη, η φωνή λογικής μέσα στο κεφάλι μας λέει και ξαναλέει οτι ο Αρειανός οπαδός είναι για τα δύσκολα και όχι μόνο για τις χαρές και τα πανηγύρια και δεν νοείται να παίζει ο Αυτοκράτορας του Ελληνικού μπάσκετ στο θρυλικό Παλέ και να είναι μόνος. Οι βαριές ήττες απο Μαρούσι και μπαοκ μπορεί να ήταν μέρες ντροπής που θα τις θυμόμαστε αλλά ο πραγματικός διασυρμός του ΑΡΗ είναι να παίζει σε άδειο γήπεδο και αυτό είναι κάτι που δεν μπορούμε να το επιτρέψουμε. Απο την άλλη εξακολουθώ να πιστεύω σε αυτούς τους παίκτες όπως και στον νεο προπονητή που φυσικά και θέλει χρόνο για να δείξει το έργο του. Ανεξήγητες αυτές οι εμφανίσεις αλλά ο λόγος που αυτές οι ήττες ήταν ανεξήγητες  είναι οτι η πλειοψηφία των παικτών του ΑΡΗ είναι σπουδαίοι παίκτες που μπορούν να σηκώσουν τον ΑΡΗ μας ψηλά. Φυσικά ψάχνουν να βρούν και αυτοί την δύναμη να αντιδράσουν σε αυτήν την ξεφτίλα που βιώσανε(και βιώσαμε) και εμείς με την παρουσία μας, την φωνή μας, το πάθος μας για διάκριση και την τρέλα μας για αυτήν την ομάδα θα πρέπει να τους ξεσηκώσουμε, να τους δώσουμε την απαραίτητη ώθηση και να τους βάλουμε στον δρόμο των επιτυχιών. ΄Τον Παναθηναϊκό τον ξέρουμε, μια εκ των κορυφαίων ομάδων της Ευρώπης με σπουδαίους παίκτες που δεν χαρίζει τίποτα σε κανέναν. Τον σεβόμαστε αλλά δεν τον φοβόμαστε. Δεν γίνεται να φοβάσαι μέσα στο σπίτι σου με όλα αυτά τα λάβαρα να κρέμονται στο ταβάνι του Παλέ! Το αγωνιστικό κομμάτι της ομάδος μας αποτελεί τεράστιο ερωτηματικό και κανείς δεν νομίζω οτι μπορεί να κάνει κάποια πρόβλεψη. Αυτό όμως που θέλουμε όλοι να δουμε στο παρκέ  είναι παίκτες που παλεύουν, σκίζονται, μοχθούν, ματώνουν  για την νίκη και τιμάνε την βαριά φανέλα που φοράνε. Μόνο αυτό αρκεί... Τα άλλα ολα θα έρθουν απο μόνα τους. Δεν νομίζω να χρειάζεται ιδιαίτερη πρόσκληση κάποιος για να έρθει σε αυτό το σπουδαίο παιχνίδι. Όποιος είναι Αρειανός και νιώθει έστω και λίγο ποια ομάδα αγαπάει και ποιος είναι ο μπασκετικός ΑΡΗΣ θα είναι εκεί...

Ο έντονος ενθουσιασμός και η αισιοδοξία για το παρόν κα το μέλλον του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ είναι εμφανής στα πρόσωπα και στα λόγια όλων μας. Η παρουσία αυτού του σπουδαίου προπονητή στην ομάδα μας έχει αλλάξει 100% το κλίμα στην ομάδα και η πεποίθηση όλων είναι οτι τα αγωνιστικό προφίλ της ομάδος μας θα μεταλλαχθεί σημαντικά προς το καλύτερο και τα στραβοπατήματα θα σταματήσουν! Φυσικά όλα αυτά δεν μπορούν να γίνουν μέσα σε ελάχιστα 24ωρα για αυτό και θα πρέπει να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί στο αυριανό παιχνίδι κόντρα στην Καβάλα που εκτός από το γεγονός οτι είμαστε ισόβαθμοι έχει αποδείξει η συγκεκριμένη ομάδα οτι είναι και αρκετά δυνατή μιας και ήδη έχει κάνει ζημιά σε αρκετές ομάδες.  Παίκτες σαν τους Ονουάτσι, Μεντί, Ντουγκλάο θα πρέπει να τους προσέξουμε πάρα πολύ και να μην τους δώσουμε ουτε στιγμή την ευκαιρία να παραβιάσουν την εστία μας. Στο δικό μας στρατόπεδο τώρα θεωρώ δεδομένο οτι θα δούμε έναν διαφορετικό ΑΡΗ όχι λόγο των ικανοτήτων του νέου μας προπονητή αλλά γιατί σίγουρα όσοι θα αγωνιστούν θα θέλουν να εντυπωσιάσουν τον Εκτορ Ραουλ Κούπερ(που μάλλον δεν θα βρίσκεται στον πάγκο) και να αποδείξουν οτι αξίζουν  μια θέση στην βασική 11άδα. Απουσίες υπάρχουν και μάλιστα σημαντικές  στην άμυνα με το δίδυμο Κουλουχέρη-Ρομπέρζ που αγωνίστηκε στο πρόσφατο παιχνίδι κυπέλλου κόντρα στον Ασπρόπυργο και δέχθηκαμε 3 γκόλ δεν εμπνέει και πολύ εμπιστοσύνη. Φυσικά ευχή όλων μας είναι α αγώνας να εξελιχθεί μονόπλευρος, με τον ΑΡΗ μας άκρως επιθετικό και τον Σηφάκη σε ρόλο "θεατή". Το παιχνίδι θα ξεκινήσει στις 16.45 και το γήπεδο αναμένεται να είναι κατάμεστο. Η έλευση του Έκτορ Ραουλ Κούπερ που βρίσκεται στην 16η θέση της παγκόσμιας κατάταξης προπονητών έχει τρελάνει όλο τον κόσμο και έχει θυμίσει καλοκαιρινές ημέρες αεροδρομίου! Τώρα που μας το ξαναθύμισε ο Έκτορ θα το βροντοφωνάξω "Vamos Αρειανάρα, Vamos CAAAMPEEEEEOOOOOOON!!!!!!!!!!!!"

Το να υπάρχουν φιλικές σχέσεις μέσα σε εναν σύλλογο ανάμεσα σε παράγοντες, μέλη της διοίκησης, προπονητές, παίκτες, δημοσιογράφους και οπαδούς προσωπικά όχι μόνο δεν το θεωρώ κακό αλλά αντιθέτως το θεωρώ πολύ υγιές. Αρχικά είχε ανακοινωθεί στο ARIS FM 92.8 οτι ο πρόεδρος της ΚΑΕ ΑΡΗΣ Γ.Δαμιανίδης θα είναι στο στούντιο καλεσμένος του Γ.Δασκάλου, ενός δημοσιογράφου με ιδιαίτερη ευαισθησία στο μπάσκετ που ποτέ δεν χάιδεψε αυτιά με εξαίρεση μόνο την πώληση του Σέκουλιτς. Ξαφνικά ο κ.Δαμιανίδης παρουσιάστηκε στην εκπομπή του Super 3 όπου βρισκότανε ο πρόεδρος του συνδέσμου Γ.Σαουρίδης ο οποίος έκανε μπόλικες ερωτήσεις στον πρόεδρο του ΑΡΗ σε μια προσπάθεια να καταλάβουμε όλοι τι συμβαίνει στην ομάδα τι λάθη γίνανε αλλά και τι προσπάθεια έχει γίνει για να ξαναβρει η ομάδα την χαμένη της αξιοπιστία, να ξανακαθιερωθεί   στις κορυφαίες ομάδες της Ελλάδος και να φτάσει στο σημείο να αποκτά Wild Card απο την Ευρωλίγκα. Αναλυτικά την συνέντευξη του Γ.Δαμιανίδη μπορείτε να την διαβάσετε εδώ. Όλα καλά μέχρι εδώ με ενα τεράστιο ΑΛΛΑ που προσβάλλει την νοημοσύνη μας ως ανθρώπους και ως φιλάθλους αυτής της ομάδος που θέλουμε να υπερηφανευόμαστε οτι είμαστε ενα επίπεδο πιο πάνω απο οπαδούς άλλων ομάδων ή το ελάχιστο οτι το μπάσκετ το γνωρίζουμε καλύτερα απο καθένα. Παρακάτω θα κάνω όλες αυτές τις ερωτήσεις που δεν έκανε ο Γ.Σαουρίδης  στον Γ.Δαμιανίδη για να μην τον φέρει σε δύσκολη θέση. Ερωτήσεις όμως που "καίνε" τον κόσμο του ΑΡΗ και κάποια στιγμή θα πρέπει να ακουστεί η αλήθεια για να μην υποθέτει ο καθένας οτι θέλει...

1. Αναφορικά με τα όσα λέγονται για την πώληση Παπανικολάου, τόνισε:
   "Λέω ξεκάθαρα πως αν δεν είχε γίνει η συγκεκριμένη κίνηση, στις 30 του μήνα δεν θα υπήρχαν ούτε γραφεία, ούτε και ο ΑΡΗΣ."  @ Δηλαδή ο σχεδιασμός της νέας χρονιάς έγινε με βάση την πιθανότητα ο Παπανικολάου να εντυπωσιάσει με τις Εθνικές ομάδες και να πουληθεί σε κάποιον εκ των ΠΑΟ ή Ολυμπιακο?????
2. Για το θέμα της αποχώρησης της Γένεσις, όπως και για τον Ενιαίο ΑΡΗ διοικητικά, δήλωσε:
   «Δεν γνωρίζω τους λόγους που οι άνθρωποι της Γένεσις αποχώρησαν, είναι καθαρά προσωπικοί. Όσον αφορά την υπόθεση του Ενιαίου ΑΡΗ διοικητικά, δεν “έτρεξε” επί εποχής Λάμπρου Σκόρδα και Θανάση Τζεβελέκη. Με τον τελευταίο έχω επαφή, είναι και αυτός προβληματισμένος». @ Δηλαδή στα παραπάνω θέματα δεν είχε καμιά προσωπική ευθύνη ο  κ.Τζεβελέκης? Το πλάνο του "Ενιαίου ΑΡΗ"  δεν ήταν βιαστικό, πρόχειρο και έγινε με άκομψο τρόπο δημόσια?
3. Αναφορικά με όσα λέχθηκαν για το ματς της Πυλαίας και τις δικές του ευθύνες, απάντησε:
   «Η διοίκηση, ή, αν θέλετε, κι εγώ προσωπικά, όλα τα χρόνια που βρίσκομαι στον ΑΡΗ, δεν αποτελώ αυτόν που προετοιμάζει την ομάδα." @ Σίγουρα αλλά στον σχεδιασμό της ομάδος δεν έχετε λόγο? Δεν παρακολουθείτε την πορεία της ομάδος στην προετοιμασία? Δεν έχετε άποψη για τις μεταγραφές? Δεν σας απασχολεί οτι ο βασικός κορμός της ομάδος κάθε χρόνο αλλάζει? Δεν σας προβληματίζει που τόσα χρόνια δεν μπόρεσε η ομάδα μας να αξιοποιήσει αγωνιστικά ούτε έναν νεαρό παίκτη? Δεν σας προβλημάτισε οτι ο Παπανικολάου που πωλήθηκε για περισσότερο απο 1εκ Ευρώ στον ΑΡΗ μας αγώνιστηκε για περίπου 62' την χρονιά που μας πέρασε?
4. Με το τμήμα μάρκετινγκ και την έλλειψη χορηγών στο μπάσκετ δεν υπάρχουν διοικητικές ευθύνες?
5. Η επιστροφή του Α.Ματζόν ενώ υπήρχαν φωνές διαμαρτυρίας απο την πρώτη του πετυχημένη παρουσία στην ομάδα, η διατήρηση του στην ομάδα μετά απο το περσινό στραπάτσο στα πλέιοφ κόντρα στο Μαρούσι με ποιά κριτήρια έγινε?
6. Για τις υποτιμητικές δηλώσεις του Αντρέα Ματζόν σχετικά με τον 2ετή σχεδιασμό και την προσωπική του δικαίωση για την μεταγραφή του Παπανικολάου έχει γνώση και άποψη?
7. Για τον φετινό σχεδιασμό της ομάδος και συγκεκριμένα για τις επιλογές των 3 αμερικανών(Στίνσον, Ρίτσαρντσον, Μπέσλερ) όπως και για τον τρόπο με τον οποίο "εντοπίστηκε"  και αποκτήθηκε για 3 χρόνια ο Ντέι εχετε άποψη?
8. Για τις προσπάθειες όλα αυτα τα χρόνια που βρίσκεται στην ΚΑΕ προσέγγισης του Νίκου Γκάλη?
9. Για την οικονομική κατάσταση της ΚΑΕ? Πως γίνεται απο την μια να είμαστε αξιόπιστοι και νοικύρηδες και απο την άλλη η φετινή χρονιά να σώθηκε απο την πώληση ενός παίκτη?
10. Ποιό είναι το πλάνο για τον μπασκετικο ΑΡΗ? Ύπάρχει κάποιος στόχος να φτάσουμε κάπου ή μας ενδιαφέρει αποκλειστικά η "επιβίωση"?

Αυτά είναι μερικά απο τα ερωτήματα που μου έρχονται στο μυαλό και θα θέλαμε όλοι μας να γίνουν στον Γ.Δαμιανίδη  και  δυστυχώς δεν έγιναν. Απο εκεί και πέρα πρέπει να ξεκαθαρίσω οτι οποιαδήποτε κρίση γίνεται μέσα απο αυτό το site στους Θ.Τζεβελέκη και Γ.Δαμιανίδη(όπως και σε οποιονδήποτε άλλο παράγοντα) αφορά διοκητικές επιλογές και οχι αόριστες λασπολογίες επι προσωπικού απο αυτές που ακούγονται στα καφενεία. Συγκεκριμένα για τον Γ.Δαμιανίδη οι περισσότεροι στην Θεσσαλονίκη γνωρίζουν πράγματα και καταστάσεις και όλα αυτές οι αβάσιμες κατηγορίες προς το πρόσωπο του γίνονται καθαρά με σκοπιμότητα απο κάποιους που θέλουν το κακό της ομάδος.

Και ενα άσχετο σχόλιο για τους δημοσιογράφους εξ Αθηνών κυρίως που έχουν γίνει και φανατικοί θαυμαστές του blog. Καταλαβαίνω οτι είναι δύσκολο να βρίσκεσαι 504χλμ μακριά και να πληρώνεσαι για να γράφεις  άρθρα για μια ομάδα που δεν την αγαπάς, δεν την ζεις καθημερινά  και δεν γνωρίζεις πράγματα και καταστάσεις οπότε αναγκαστικά βρίσκεις υλικό σε sites, blogs και forums. Το να αντιγράφεις όμως κατα 99%  πόστ και γραφώμενα Αρειανών βγαλμένα απο την καρδιά τους και να βάζεις την υπογραφή σου(και να προσθέτεις μάλιστα και μερικές κακοήθειες) το ελάχιστο που μπορώ να πώ είναι οτι κοροϊδεύεις τους αναγνώστες σου και είσαι "μαϊμου" αλητοδημοσιογράφος της πλάκας...

Χθες το απόγευμα η ΠΑΕ ΑΡΗΣ ανακοίνωσε το όνομα του νέου προπονητή Hector Raul Cuper ο οποίος θα βρίσκεται στην Θεσσαλονίκη την Πέμπτη απόγευμα για να αλλάξει οριστικά σελίδα στην ιστορία του ΑΡΗ μας και να μας οδηγήσει σε αγωνιστικές επιτυχίες και τίτλους που λείπουν απο την ομάδα μας εδώ και πολλά χρόνια! Για όσους δεν έχουν καταλάβει περι τίνος πρόκειται θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν οτι ο συγκεκριμένος άνθρωπος είναι οτι πιο μεγάλο ποδοσφαιρικά που έχει έρθει ποτέ στον σύλλογο για να τον ενισχύσει με τις προπονητικές ικανότητες. Ποτέ ο ΑΡΗΣ δεν είχε στην ομάδα του παίκτη ή προπονητή με το βιογραφικό του Έκτορ Ραούλ Κούπερ! Ίντερ, Βαλένθια, Μαγιόρκα, Μπέτις, Πάρμα είναι μερικές απο τις ομάδες που εργάστηκε ο νέος προπονητής μας, με τους 2 τελικούς Champions League και τον 1 του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης να είναι τα πιο σημαντικά επιτεύγματα του. Χαρακτηριστικές οι δηλώσεις των Ρεκόμπα και Μπασινά που συνεργάστηκαν μαζί του που μόνο καλά λόγια έχουν να πουν αν και ο δεύτερος βρέθηκε στο περιθώριο στην Μαγιόρκα με την έλευση του συγκεκριμένου προπονητή. Η δήλωση του Έκτορ Ραούλ Κούπερ στο επίσημο ραδιόφωνο της ομάδος μας "Ήρθα για να πάρουμε το πρωτάθλημα"  νομίζω τα λέει όλα. Πάρα κάποιες ελλείψεις στο ρόστερ που λίγο πολύ όλες οι ομάδες έχουν, η διοίκηση της ΠΑΕ ΑΡΗΣ έστω και καθυστερημένα ολοκλήρωσε τον μεταγραφικό σχεδιασμό με έναν μεγάλο προπονητή ώστε να πλαισιώσει τους μεγάλους παίκτες που ήρθανε.  Τρέλα πουλάμε σε όλη την Ελλάδα ρεεεεεεε!

"Η ΠΑΕ ΑΡΗΣ ανακοινώνει την συμφωνία για λύση της συνεργασίας κοινεί συναινέσει με τον Ιομάρ Μαζίνιο και το Ντονάτο Γκάμα Ντα Σίλβα. Η ΠΑΕ ΑΡΗΣ τους ευχαριστεί για την μέχρι τώρα προσφορά τους και τους εύχεται καλή επιτυχία στην καριέρα τους. "  Με αυτήν την απλή ανακοίνωση η ΠΑΕ ΑΡΗΣ έδωσε τέλος σε μια συνεργασία με μια μεγάλη ποδοσφαιρική προσωπικότητα που όλοι ευχόμασταν να εξελιχθεί και σε εναν μεγάλο προπονητή μέσα απο τις επιτυχίες που θα είχε στην ομάδα μας. Σαν άνθρωπος ο Μαζίνιο όπως τον γνωρίσαμε απο τις δημόσιες εμφανίσεις/τοποθετήσεις του μπορώ να πω οτι μου ήταν συμπαθής αλλά σαν προπονητής και κρίνοντας το συνολικό του έργο μπορώ να πω οτι ήταν πολύ λίγος. Ήρθε και αντικατέστησε τον Κίκε Ερνάντεθ και όλοι μας ελπίζαμε οτι εκτός απο την αλλαγή ψυχολογίας στην ομάδα που ως ενα βαθμό το είδαμε να δούμε και κάποια άλλα στοιχεία στα συστήματα, στην ανάπτυξη και γενικότερα στο αγωνιστικό στυλ του ΑΡΗ μας, στοιχεία που δεν είδαμε ποτέ ούτε στο ελάχιστο. Το αποτέλεσμα της προετοιμασίας στην Ιταλία ήταν κατι παραπάνω απο απαράδεκτο εαν κρίνει κανείς τις χτυπητές αδυναμίες σε πολλού τομείς που έχει η ομαδα μας. Αδυναμίες που όλοι τις βλέπουμε κάθε κυριακή και όμως δεν έγινε η παραμικρή κίνηση για βελτίωση με ελάχιστη εξαίρεση την αναγκαστική είσοδο των Φερνάντεζ, Κάμπορα λόγο τραυματισμών και απουσίας του Αμπρέου στην εθνική ομάδα της χώρας αλλά και την είσοδο του Πίτου Γκαρσία μετά απο 7 αγωνιστικές όπου ξεκίνησε η ομάδα μας να αγωνίζεται και απο την αριστερή πλευρά. Ακόμη σε θέματα πειθαρχίας ή επιβολής της προσωπικής του άποψης φάνηκε οτι υπήρχε πρόβλημα με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον παραγκωνισμό του Νέτο(μετά απο χαρτάκι της διοίκησης) στον αγώνα με τα Γιάννενα... Και όλα αυτά τα προβλήματα με τον ΑΡΗ μας να έχει το καλύτερο υλικό των τελευταίων δεκαετιών κατά γενική ομολογία. Όπως όλα δείχνουν το πάθημα του Μαζίνιο αυτήν την φορά έγινε και μάθημα στην ΠΑΕ ΑΡΗΣ και αυτό που απομένει είναι η ανακοίνωση του μεγαλύτερου προπονητή που έχει έρθει ποτέ στην Ελλάδα Έκτο Ραούλ Κούπερ!

Άλλη μια ιστορική ήττα ντροπής γνώρισε η ομάδα μας μετα απο αυτήν κόντρα στο Μαρούσι σε μια χρονιά που το καλοκαίρι είχαν δημιουργηθεί φιλοδοξίες για μεγάλα πράγματα.  Η σημερινή εμφάνιση όχι μονο απογοήτευσε τον κόσμο του ΑΡΗ αλλά λέξεις όπως οργη και αγανάκτηση είναι πολύ ελαφριές για να περιγράψουν αυτό  που πραγματικά αισθανόμαστε και πραγματικά δυσκολεύομαι να καταλάβω πως γίνεται να αντιστραφεί αυτό το κλίμα και αυτή η ομάδα με τους συγκεκριμένους αθλητές να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη μας. Αυτές οι ντροπιαστικές στιγμές θα πρέπει να μας γίνουν μάθημα για το μέλλον και οταν λέω να μας γίνουν πρώτα αναφέρομαι κυρίως στους   5000 με 6000(μέσα σε αυτούς και εγώ) συνΑρειανούς που έχουν παραμείνει πιστοί σε αυτήν την ομάδα και όποιο και αν είναι το  αγοράζουμε το διαρκείας μας  ή το απλό εισητηριάκι , είμαστε σε κάθε παιχνίδι εκεί για να στηρίξουμε την όποια προσπάθεια και χειροκροτάμε ανεξάρτητα απο το τελικό αποτέλεσμα... Εντός έδρας ήττα απο την Ολύμπια Λάρισας 2 φορές, εντός έδρας ήττα απο τον Πανελλήνιο σε κρίσιμο παιχνίδι, εντός έδρας ήττα απο τον πεθαμένο μπαοκ στο κατάμεστο Παλέ, ήττα με 34 πόντους απο τον Παναθηναϊκό στο κατάμεστο Παλέ, αποκλεισμός απο διαλυμένη αεκ στο κύπελλο, αποκλεισμός απο το Eurocup με υποδυέστερες ομάδες, "πελατειακές σχέσεις" με το Μαρουσάκι και άλλα παρόμοια είναι όλα αυτά που έχουμε ανεχτεί τα τελευταία χρόνια(3-4 αν δεν κάνω λάθος) και έχουμε αντιδράσει με χειροκρότημα και αυτοπαρηγοριά του στυλ "δεν πειράζει θα ανακάμψουμε"... Ε ως εδώ... αρκετά με όλα αυτά... τέρμα το φίλαθλο πνεύμα και ο σεβασμός προς όλους αυτούς που αποτελούν και εκπροσωπούν τον ΑΡΗ μας εντός και εκτός γηπέδου.  Εσείς εκεί στον Super 3 που παλεύετε για το καλό της ομάδος μας ποτέ επιτέλους θα σταματήσετε να τους κάνετε πλάτες και θα απαιτήσετε απο διοίκηση, προπονητή και παίκτες τον σεβασμό που αξίζουμε? Τέρμα με το χειροκρότημα και τις αποδείξεις πίστης. Ας αλλάξουμε λίγο τροπάριο... Τζεβελέκη, Δαμιανίδη, ο  επι χρόνια αγώνας σας  για να αναδείξετε σαν στόχο του ΑΡΗ την 3η θέση,  την έξοδο στην Ευρωλίγκα,  "ντέρμπι κορυφής" τους αγώνες με Μαρούσι, Πανελληνίο και Πανιώνιο, "αφεντικό της πόλης"  τον ΑΡΗ κόντρα στον μισοπεθαμένο μπάοκ και τον διαλυμένο ηρακλάκο  οδήγησε αγωνιστικά τον ΑΡΗ μας σε περίγελο της μπασκετικής Ελλάδος, το Παλέ σε γήπεδο που να χωράει τους οπαδούς μας και τον Αρειανό φίλαθλο στο να ντρέπεται να αναφερθεί στην μεγάλη του αγάπη που είναι το μπάσκετ! Και όλα αυτά για να φανεί το έργο σας και η προσφορά σας στην ομάδα! Παλέψατε να διώξετε το φάντασμα του Αυτοκράτορα γιατι δεν σας βόλευε ο Αρειανός φίλαθλος να έχει απαιτήσεις. Ολα αυτα τα χρόνια ανεχτήκαμε παίκτες που υπο κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να πληρώνουν για να μπαίνουν στο θρυλικό Παλέ και προπονητές που με τις ικανότητες τους και τα λόγια τους προσβάλανε την νοημοσύνη μας... Και εμείς(όσοι έχουμε τις αντοχές) εκεί να χειροκροτάμε και να λέμε δεν πειράζει, εχουν νοικοκυρέψει τον σύλλογο και να αναφερόμαστε στο παιχνίδι με τον Μίλωνα που παίζαμε την παραμονή μας και στα συλλαλητήρια για την ρύθμιση των χρεών... Για να φτάσουμε στην σημερινή βραδυά και να ζήσουμε άλλον εναν διασυρμό απο μια μέτρια ομάδα που κάθε χρόνο παλεύει για την επιβίωση της και η πλειοψηφία των οπαδών της οταν αναφέρεται στο μπάσκετ μιλάει για την πορτοκαλί μπάλα με τα σπυριά... Όπως τότε βόλεψε να τα ρίξουμε όλα στο Χέρμπερτ έτσι και φέτος βόλεψε για το αρχικό στραπάτσο να την πληρώσει επιτέλους ο ανεκδιήγητος Ματσόν. Ωραία λοιπόν ο Ματσόν έκανε οτι του κατέβαινε στο κεφάλι. Μας έφερε τον Μπέσλερ την μετριότητα απο την Λάρισα, τον Ρίτσαρντσον που ειναι ο μοναδικός μπασκετμπολίστας που έχω δει να παίζει άμυνα με τα χέρια κάτω και κολλημένα στο σώμα και τον άπειρο Ντέι απο την Ελβετική Λουγκάνο που τον εντυπωσίασε σε ενα φίλικο  κοντρα στον ΑΡΗ και αντικατέστησε τον Στίνσον που δεν μπορώ καν να φανταστώ ποσο κακός παίκτης μπορεί να ήταν ωστε να αντικατασταθεί απο τον Ντέι. Το οτι η ομάδα δεν είχε σοβαρό πλέιμέικερ και ψηλό  δεν το πρόσεξε κανείς? Εσείς που ήσασταν σε όλα αυτά? Κανένα φιλικό προετοιμασίας δεν παρακολουθήσατε? Ή ξαφνικά γίνατε τόσο άπλες και δίνατε μονο χρήματα στον Αντρέα που του είχατε τυφλή εμπιστοσύνη? Εσύ Φώτη μου? Πως προετοίμασες την ομάδα για αυτό το κρίσιμο παιχνίδι? Εσείς παίκτες του ΑΡΗ δεν ντρέπεστε καθόλου? Δεν αντιλαμβάνεστε ούτε στο ελάχιστο σε ποιά ομάδα αγωνίζεστε? Δεν αντιλαμβάνεστε οτι είστε επαγγελματίες και πρέπει να φέρεστε ανάλογα? Εσυ Νίκο Χατζηβρέττα και Μιχάλη Κακιούζη?  σπουδαίοι παίκτες που ο κόσμος του ΑΡΗ σας εκτιμάει και το έχει δείξει σε κάθε ευκαιρία μας κοροϊδεύετε? Πιστεύετε οτι χαρήκαμε που ήρθατε μόνο και μόνο επειδή θα έχουμε την δυνατότητα να σας βγάλουμε φωτογραφίες με την φανέλα της ομάδος μας? Δεν ντρέπεστε να γίνεστε ρεζίλι απο ομάδες της πλάκας? Ρε το εφηβικό να έπαιζε μπορεί να έχανε με λιγότερους πόντους. Γιατί ρε μόνο ο Μπάρλος  μοχθούσε στο παρκέ και ο Μπέτς έκανε το φυσιολογικό του παιχνίδι? Οι άλλοι σε ποιό γήπεδο είσασταν? 'Η ήρθατε απο πριν με κατουρημένα βρακάκια? ΣΤΟΝ ΑΡΗ ΠΑΙΖΕΤΕ ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ! Μπράβο σε αυτούς που "υποδέχθηκαν" την αποστολή στο Παλέ, μακάρι αντί για 40 να ήταν 1000... Το πρόστιμο σε παίκτες και προπονητή είναι κάτι παραπάνω απο αυτονόητο, όχι οτι θα αλλάξει και κάτι αλλά ως μια μικρή ένδειξη αναγνώρισης της κατάστασης. Τώρα για το παιχνίδι κόντρα στον παναθηναϊκό θα ήθελα ως ένδειξη διαμαρτυρίας το Παλέ να ήταν άδειο αλλά καλώς ή κακώς δεν έχω την δύναμη να το κάνω και πάλι θα είμαι εκεί.  Τέλος να ζητήσω συγνώμη απο τους αναγνώστες του blog για την "προχειρότητα" αυτού του πόστ αλλά πιέστηκα πάρα πολύ για να γράψω κάτι παραπάνω απο ενα κενό τόσο μεγάλο όσο και η παρουσία της ομάδος μας σήμερα...

Παρακολουθώντας τηλεοπτικά το παιχνίδι και ικανοποιημένος ως ενα σημείο απο την εμφάνιση του Α'  ημιχρόνου αναρωτιόμουν εαν πρέπει να περάσουν 8 ολόκληρες αγωνιστικές(και γύρω στα 15 παιχνίδια συνολικά) ωστε μια επαγγελματική ομάδα να αρχίζει να αξιοποιεί επιτέλους και την αριστερή της πλευρά όπως έκανε επιτέλους σήμερα ο ΑΡΗΣ χάρη στην παρουσία του Πίτου Γκαρσία αλλά και στην συνολική λειτουργία της ομάδος. Ενα πρώτο ημίχρονο που παρά το γεγονός οτι βρεθήκαμε 2 φορές πίσω στο σκόρ μου άφησε ενα συναίσθημα αισιοδοξίας για την νίκη, ενα συναίσθημα που ενισχύθηκε ακόμη πιο πολύ μετά απο την δίκαιη(αλλά αυστηρή για τα Ελληνικά δεδομένα) αποβολή του παίκτη της Λάρισας λίγο πρίν την ανάπαυλα. Ποιός όμως θα το περίμενε οτι για ακόμη μια φορά ο Μαζίνιο θα "ανακάτευε" σε τέτοιο βαθμό την "τράπουλα" ώστε ο ΑΡΗΣ να μεταμορφωθεί σε κάτι που θύμιζε των ΑΡΗ των πρώτων εμφανίσεων του μετά την επιστροφή απο την Ιταλία. Ο Φερνάντεζ(λόγο εκνευρισμού?!?) έδωσε την θέση του στον κακό Γκρασιάν, ο Πίτου έφυγε απο την αριστερή πτέρυγα όπου τα πήγαινε εξαιρετικά γυρίζοντας προς τα πίσω δεξιά(αν δεν κάνω λάθος) και ο Κόκε ξαναγύρισε σε έναν άχαρο ελεύθερο ρόλο πολύ μακριά απο την μεγάλη περιοχή που είναι η κανονική του θέση . Το αποτέλεσμα αυτού του πειράματος του Μαζίνιο είναι η ομάδα μας παίζοντας με 1 παίκτη παραπάνω(όπως και στον Εργοτέλη) για ενα ολόκληρο ημίχρονο να ψάχνει το κεφάλι του Αμπρέου με σέντρες και να δημιουργεί μόλις 1 ευκαιρία! Ενώ σε αντίθεση η Λάρισα με 10 παίκτες αλλά παίζοντας πιο έξυπνα με την μπάλα κάτω και όχι με σέντρες της απελπισίας να φαίνεται πιο απειλητική όσες φορές έβγαινε προς την περιοχή μας. Φυσικά σε καμμία περίπτωση δεν μπορούμε να είμαστε ικανοποιημένοι αλλά αντιθέτως όπως πήγε το παιχνίδι μάλλον βιώσαμε άλλη μια "ήττα".  Μετά και απο αυτό το παιχνίδι νομίζω οτι ο Μαζίνιο έχασε και τους τελευταίους υποστηρικτές του μιας και ήταν ολοκάθαρα ο βασικός υπαίτιος αυτού του ξενέρωτου Χ για τέταρτο συνεχομένο παιχνίδι. Εύχομαι όλοι αυτοί που μιλούσαν πριν το παιχνίδι για στόχους που είναι μέσα η ομάδα μας, για την 3η θέση που βρισκόμασταν και για την πρόκριση στους 16 στο κύπελλο να μην αρχίζουν να μετράνε πόσα παιχνίδια η ομάδα μας είναι αήττητη... Ακόμη θα διαφωνήσω και με όλους αυτούς που κατα καιρούς ρίχνουν τις ευθύνες στους παίκτες για τον απλό λόγο οτι και σε αυτό το κομμάτι υπέυθυνος είναι ο προπονητής. Το πάθος και η δύναμη που βγάζει ενας παίκτης στο γήπεδο μπορεί στις αλάνες της γειτονιάς που παίζουν τα παιδάκια μπάλα να είναι το Α και το Ω, όταν μιλάμε όμως για επαγγελματικές ομάδες και τον ΑΡΗ μας που έχει το καλύτερο υλικό της τελευταίας δεκαετίας υπάρχουν πολλά περισσότερα πράγματα που πρέπει να διορθωθούν στο παιχνίδι μας για να λειτουργήσουμε σωστά ως ομάδα και ύστερα να κοιτάξουμε εαν αυτοί που φοράνε την φανέλα του βασικού "ματώνουν" μέσα στο γήπεδο... Οι πληροφορίες λένε οτι ήδη υπάρχει συμφωνία με τον Έκτορ Ραούλ Κούπερ που σύντομα θα ολοκληρώσει την συνεργασία του με την εθνική Γεωργίας. Μόνο με μια λύση τέτοιου επιπέδου θα καταλάβουμε όλοι οτι με ημίμετρα δουλειά δεν γίνεται και οταν κάνεις μια μεγάλη επένδυση όπως έκανε η ΠΑΕ ΑΡΗΣ θα πρέπει να έχεις καλύτερη οργάνωση και με λιγότερα ρίσκα... Πάλι ο κόσμος ήταν εκεί, πάλι παραδώσαμε μαθήματα κερκίδας και πάλι επιστροφή με σκυμμένα κεφάλια... Καιρός λοιπόν να κλείσει το κεφάλαιο Μαζίνιο και να γεννηθεί η ελπίδα για κατι σαφώς καλύτερο απο αυτό που βλέπουμε τις τελευταίες αγωνιστικές, για κάτι αντάξιο των προσδοκιών μας...