Την πρώτη ήττα  της χρονιάς γνώρισε η ομάδα μας στο ντέρμπι κορυφής όπου ο Ολυμπιακός χωρίς να πιάσει κάποια σπουδαία απόδοση πήρε αυτό που ήθελε. Η ομάδα προσέγγισε φοβισμένα το παιχνίδι και το πλήρωσε. Βελτιώθηκε και πάλεψε στο Β μέρος αλλά όπως φάνηκε ήταν αργά…

Με τον Άκη Μάντζιο να προσεγγίσει το παιχνίδι όπως αναμέναμε αρκετά επιφυλακτικά, ο ΑΡΗΣ μπήκε στο παιχνίδι προσφέροντας τον έλεγχο του αγώνα στον αντίπαλο του. Η είσοδος του Σάσα ξεκάθαρα είχε στόχο την ενίσχυση της αμυντικής λειτουργίας της ομάδος όταν στα προηγούμενα παιχνίδια η επίθεση ήταν το πρόβλημα. Μια τακτική που έκανε σε μεγάλο βαθμό τους παίκτες του Ολυμπιακού να νιώθουν εξαρχής ότι έχουν το πάνω χέρι. Καμία διάθεση για ουσιαστικό πρέσιγνκ και ένας αργός ρυθμός που κοίμισε σταδιακά την ομάδα μας. Το 0-1 αποτέλεσμα αυτής της «υπνηλίας» με τον Σαμπιάνη να γκρεμίζει με ευκολία την καλή εικόνα που είχε χτίσει στα προηγούμενα παιχνίδια.  Στο δεύτερο ημίχρονο ο Μάντζιος φάνηκε να καταλαβαίνει ότι αυτό το πλάνο δεν έβγαινε αλλά το 0-2 που διαμορφώθηκε από το 46’ ήταν δύσκολο να ανατραπεί απέναντι στην καλύτερη άμυνα του πρωταθλήματος. Οι αλλαγές των Σίλβα, Μπερτόγλιο και Λόπεθ φρέσκαραν την ομάδα που αποφάσισε έστω και άναρχα να αρχίσει να πιέζει. Το πολύ ωραίο γκολ από τον συνδυασμό Σίλβα-Μπερτόγλιο μπορεί προσωρινά να αναπτέρωσε τις ελπίδες μας αλλά σε μια τόσο κακή βραδιά δεν υπήρχαν οι ψυχικές δυνάμεις.

Έλειψε το πάθος, έλειψε η ένταση από όλο το παιχνίδι μας. Λογικό επακόλουθο όταν το πλάνο σου είναι απλά να αμυνθείς και αν σου κάτσει να χτυπήσεις στην αντεπίθεση. Όχι ότι αν ο ΑΡΗΣ έμπαινε με τα τρεχαντήρια Μπερτόγλιο, Μαντσίνι να πιέζουν ακατάπαυστα θα κερδίζαμε αλλά τουλάχιστον θα υπήρχε μεγαλύτερη ένταση και αποφασιστικότητα στην προσπάθεια μας. Και φυσικά θα πρέπει κάποια στιγμή ο Μάντζιος να αναγνωρίσει ότι αυτή η ομάδα μεσοεπιθετικά ξεχωρίζει και να επικεντρώσει εκεί το πλάνο του. Άφαντοι οι Γκάμα και Γκαρσία από τους οποίους περιμέναμε να φτιάξουν το επιθετικό μας παιχνίδι. Έχασε τη μάχη ο Μάνος που όμως είχε εξαρχής δύσκολο έργο. Μοιραίος ο Σαμπιάνης που με το ανόητο γκολ που δεχθήκαμε άνοιξε τον δρόμο προς την ήττα. Πάλεψε ο Σούντγκρεν προσηλωμένος στα αμυντικά του καθήκοντα και αγνοώντας όμως τα υπόλοιπα κομμάτια του παιχνιδιού. Ξεχώρισε ο Σάκιτς που ήταν με διαφορά ο πιο μαχητικός παίκτης της ομάδος. Όπως και οι Μπερτόγλιο και Σίλβα που με την ενέργεια που βγάλανε παραλίγο να αφυπνίσουν και όλους τους υπόλοιπους.

Απότομη προσγείωση από την κορυφή… με την νερόβραστη εμφάνιση της ομάδος μας  να πληγώνει περισσότερο από την ήττα. Υποτίμησε τις δυνάμεις του ο ΑΡΗΣ μας που σίγουρα με διαφορετική αγωνιστική φιλοσοφία θα είχε κερδίσει κάτι παραπάνω.  Ίδια λάθη, ίδιες αδυναμίες που κρυβόντουσαν από τα νικηφόρα αποτελέσματα αλλά όχι πλέον. Και από εκεί ακριβώς θα πρέπει να αρχίσει η επόμενη ημέρα με στόχο να χρειαστούν άλλες τόσες αγωνιστικές(και ακόμη περισσότερες) για να ξαναχάσουμε.

ΥΓ. Μην τρώει κανείς σας τον πρόλογο… όπως τα λέει ακριβώς το πανό από το παρελθόν που κρεμάστηκε στη Θ2 πανηγυρίστηκε η ήττα μας σήμερα σε διάφορες γειτονιές της πόλης.

Στα χρόνια της εποπτείας του Ελληνικού ποδοσφαίρου από τους ξένους «φωστήρες», του VAR(και με γραμμή offside πλέον!) και πάνω από όλα της «εξυγίανσης» του αθλήματος οτιδήποτε σχετίζεται με εξασφάλιση ίσων όρων ανταγωνισμού συνεχίζει να αποτελεί ταμπού και είδηση. Κάπως έτσι ο ΑΡΗΣ μας «εκλιπαρεί» για τα αυτονόητα στο ντέρμπι κορυφής  της 10^ης αγωνιστικής και αναγκάζεται να στείλει για ακόμη μια φορά αίτημα(λες και πρέπει) για να διεξαχθεί το παιχνίδι με όσο το δυνατό γίνεται δίκαιες συνθήκες.

Καθαρά επικοινωνιακή ήταν η κίνηση της ομάδος μας  να στείλει αίτημα για το συγκεκριμένο παιχνίδι μιας και η θέση του ΑΡΗ είναι ξεκάθαρη από την πρώτη στιγμή που επέστρεψαν οι ξένοι διαιτητές στην Ελλάδα. Όταν όμως από τα γνωστά τα «εξυγιαντικά» ΜΜΕ παίζει διαρκώς το παραμύθι «γιατί ο ΑΡΗΣ κόντρα στον Ολυμπιακό δεν ζητάει ξένους διαιτητές» τότε καλά έπραξαν εκεί στην ΠΑΕ και ακολούθησαν αυτή την τακτική. Ποτέ δεν υπήρχε εμπιστοσύνη στην Ελληνική διαιτησία μιας και  οι Έλληνες διαιτητές με κάθε ευκαιρία μας υπενθυμίζουν πόσο «ικανοί» είναι. Τόσο «ικανοί» που έχουν καταφέρει να υποβαθμίσουν και το εργαλείο του VAR μετατρέποντας το στα χέρια τους σε «δολοφονικό όπλο».  Μόνο τα εξόφθαλμα λάθη διορθώνονται εις βάρος των big-πορδ υπό τον φόβο του απόλυτου εξευτελισμού τους. Ενώ όταν πρόκειται μέσω VAR να ευνοήσουν τους εκατέρωθεν «παραγκάρχες» του ΠΟΚ4 ανακαλύπτουν ακόμη και την πρόθεση παράβασης στις αντίπαλες ομάδες!  Και φυσικά όταν μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ ζητάει τα αυτονόητα οπυ δεν είναι άλλα από το να διεξάγεται το πρωτάθλημα με ίσους όρους και προϋποθέσεις για όλες τις ομάδες η απάντηση που παίρνει είναι κάτι μεταξύ σιωπής και χλευασμού. Φυσιολογικά πράγματα δηλαδή για το Ελληνικό ποδόσφαιρο που δεν συγκινούν κανέναν.

Και τυπικά λοιπόν ο ΑΡΗΣ ζήτησε για πολλοστή φορά να διατηρηθούν τα όποια προσχήματα αξιοκρατίας και ίσων όρων ανταγωνισμού στο ποδοσφαιρικό Ελλαδιστάν «απαιτώντας» ξένους διαιτητές για το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό. Ένα αίτημα που το πιο πιθανό είναι να έχει την ίδια τύχη με προηγούμενα μιας και η «υπερηφάνεια» των big-πορδ και η «μαγκιά» τους εντός και εκτός γηπέδων συνοδεύεται με μπόλικους αστερίσκους και το 50-50 πάντα τους χαλάει. Δεν θα μας προκαλέσει έκπληξη, δεν  θα μας ξενερώσει, δεν θα μας φοβίσει, αντιθέτως θα μας πωρώσει!

ΥΓ. Κορυφαίος διαιτητής ο Σιδηρόπουλος πρόσθεσε ακόμη ένα δωράκι 2 βαθμών στο σακούλι του γείτονα… που συνεχίζει να κάνει πρωταθλητισμό με τους +4 πόντους από τα «λαθάκια» των διαιτητών κόντρα σε ΟΦΗ και Γιάννενα πλέον να παρουσιάζονται με δόξα και καμάρι!

ΥΓ2. Το θέμα δεν είναι η μόνο η ηθική δικαίωση  του «θύματος» εκ των υστέρων από τον κάθε  Κλάντεμπεργκ αλλά και η τιμωρία του «θύτη» που για την ώρα αγνοείται.

ΥΓ3. Και για όποιον αρνείται να καταλάβει… το πρόβλημα δεν είναι τα λάθη των διαιτητών αλλά ότι αυτά τα λάθη δεν γίνονται τυχαία και έχουν πάντα ίδιους ευνοημένους και αδικημένους.

ΥΓ4. Πρώτο ντέρμπι για τον ΑΡΗ λένε υποβαθμίζοντας το project του Παναθηναϊκού… Ντροπή!

Σταθερά στην κορυφή της σουπερλίγκας(με συγκάτοικο) παραμένει ο ΑΡΗΣ μας που σήμερα απέδειξε ότι δεν χρειάζεται να φορτσάρει για να κερδίσει. Λίγα λεπτά υπεροχής και ένα γκολ από την άσπρη βούλα ήταν αρκετό για να έρθει ακόμη μια νίκη κόντρα σε έναν Παναιτωλικό που παραδοσιακά μας παιδεύει. Προβληματισμός για την επιθετική ανάπτυξη και την αδικαιολόγητη οπισθοχώρηση μετά το 0-1, ενθουσιασμός για την συμπαγή άμυνα και την αποτελεσματικότητα της ομάδος.

Ίσες ευκαιρίες προς όλους υποσχέθηκε ο Μάντζιος με το που ήρθε στον ΑΡΗ και αυτό ακριβώς φαίνεται ως τώρα να κάνει. Σιαμπάνης και Σίλβα εξαργύρωσαν την καλή τους παρουσία κόντρα στον Αστέρα Τρίπολης όπως και οι Μπεναλουάν και Μάνος που πήραν φανέλα βασικού. Οι υπόλοιποι έμοιαζαν «σίγουροι» εξαρχής  και κάπως  έτσι χωρίς αγωνιστικά προβλήματα αυτή την φορά ο ΑΡΗΣ κατέβηκε στο Αγρίνιο για τη νίκη απέναντι σε έναν μετριότατο Παναιτωλικό. Η ομάδα μπήκε δυνατά, απείλησε από νωρίς, άνοιξε το σκορ με την φανταστική εκτέλεση πέναλτι του Γκάμα και κάπου εκεί γύρισε ο διακόπτης. Οπισθοχώρηση, κούραση με τις πάσες προς τα πίσω με κάθε ευκαιρία και τραγικές εμπνεύσεις μεσοεπιθετικά με το ένα λάθος να διαδέχεται το άλλο. Τα άστοχα σουτ των Γκαρσία και Γκάμα από καλή θέση ήταν οι μοναδικές καλές ευκαιρίες στο παιχνίδι την στιγμή που με μεγάλη ευκολία η τελική πάσα που θα οδηγούσε στο γκολ πεταγόταν στα σκουπίδια. Ευτυχώς τα λάθη που βλέπαμε μεσοεπιθετικά δεν τα βλέπαμε στο δικό μας μισό, εκεί όπου η ομάδα με εξαίρεση 1-2 φάσεις ήταν σχεδόν αλάνθαστη. Μπεναλουάν, Ρόζ, Σάκιτς και Σούντγκρεν ήταν μέσα σε όλες τις φάσεις με σωστές τοποθετήσεις και αντιδράσεις. Όπως ακριβώς σωστές τοποθετήσεις  και αντιδράσεις είχε ο Σαμπιάνης που πρόσθεσε άλλη μια καλή εμφάνιση. Ο Παναιτωλικός δεν μπόρεσε να απειλήσει παρά την φαινομενική υπεροχή του μετά το 0-1 μιας και η άμυνα μας εξουδετέρωσε κάθε σκέψη για ισοφάριση.

Με  εξαίρεση τον μαχητικό Μάνο στην επίθεση  οι   Γκάμα, Σίλβα και Γκαρσία ήταν μετριότατοι και εντελώς ασύνδετοι μεταξύ τους.  Καιρό είχαμε να δούμε τόσες λάθος μεταβιβάσεις. Πιθανόν να έπρεπε νωρίτερα να περάσουν μέσα οι Μπερτόγλιο και Μανσίνι που μόνο με την ταχύτητα τους  άλλαξαν τα δεδομένα του αγώνα και τα τελευταία λεπτά κύλησαν χωρίς άγχος. Σταθερή αμυντική τετράδα που δείχνει να κλειδώνει παρά την επιστροφή του Γκανέα. Καλό που πήραν χρόνο συμμετοχής οι Σάσα και Λόπεθ μιας και ο ΑΡΗΣ θα τους χρειαστεί στη συνέχεια ετοιμοπόλεμους. Είναι φανερό ότι οι 5 αλλαγές βολεύουν τον Άκη Μάντζιο που ιδιαίτερα αυτή την περίεργη χρονιά είναι σημαντικό όλοι οι παίκτες να βρουν αγωνιστικό ρυθμό και να είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμοι να βοηθήσουν.

Αμετακίνητος από την κορυφή ο ΑΡΗΣ μας  που συνεχίζει να μοιράζει πόνο ακόμη και με σβηστές μηχανές όπως αγωνίσθηκε σήμερα. Η αγωνιστική απραξία επηρέασε την ομάδα που όμως χωρίς να απειληθεί ιδιαίτερα έπαιξε όσο χρειάστηκε και πήρε την πολύτιμη νίκη. Νίκες σαν τις σημερινές που έλειπαν τα προηγούμενα χρόνια ιδιαίτερα σε παιχνίδια σαν και αυτά με ομάδες του επιπέδου του Παναιτωλικού που μας άφησαν συνήθως  με την πίκρα και την γκρίνια. Όχι αύτη την φορά, όχι με αυτόν τον «γεμάτο» ΑΡΗ… που έχει στρογγυλοκαθίσει στην κορυφή και δεν θέλει συγκάτοικο! 

ΥΓ. Φυσικά και η ομάδα δεν ικανοποιεί ακόμη με την απόδοση της. Όταν όμως έρχεται η ώρα των αλλαγών και βλέπεις τον κορυφαίο στις πρώτες αγωνιστικές Μπερτόγλιο, τον ανεβασμένο Μανσίνι, εκ των περσινών MVP Σάσα και τον «βασικό» σου σέντερ φορ να περνάει μέσα… μόνο αισιόδοξος μπορείς να είσαι!

Την απάντηση που έπρεπε πήραν οι συμπολίτες μας πάνω στο παρκέ από έναν οριακά βελτιωμένο ΑΡΗ αλλά πολύ παθιασμένο! Οι παίκτες του Σάββα Καμπερίδη έβγαλαν περίσσια ενέργεια σε αρκετά σημεία του αγώνα καταφέρνοντας τελικά να γυρίσουν το παιχνίδι και να φθάσουν στη νίκη. Κορυφαίος ο «φευγάτος» Ντεκόζι που έδειξε ότι μπορεί να ηγηθεί της ομάδος. Σημαντική βοήθεια και από τους Κουζέλογλου και Σλαφτσάκη στο σημείο που όλα έδειχναν χαμένα.

Το ονειρικό ξεκίνημα της ομάδος μας γρήγορα έδωσε τη θέση του στην αναμενόμενη ως ένα βαθμό προβληματική εικόνα μας. Το +14 πήγε περίπατο και ο Ηρακλής στήνοντας το δικό του πάρτι κυρίως στην 3^η περίοδο κατάφερε να φθάσει και στο  +12. Όλα αυτά όμως μέχρι που το τυχαίο ανακάτεμα της τράπουλας από τον Σάββα Καμπερίδη έπιασε τόπο και στο πρόσωπο των Κουζέλογλου και Σλαφτσάκη βρήκε τους παίκτες που θα κάνουν σχεδόν όλες τις δουλειές και στις 2 πλευρές του γηπέδου. Παρέα με τον πολύ καλό σήμερα Ντεκοζί, ο ΑΡΗΣ προσπέρασε και κλείδωσε μια σημαντική νίκη προσγειώνοντας τους υπερόπτες(για κάποιο ανεξήγητο λόγο) αντιπάλους στην σκληρή και γνώριμη για αυτούς πραγματικότητα!

Ελάχιστη η βελτίωση της ομάδος σε επίπεδα τακτικής μιας και δεν είδαμε να βγαίνει κάποιο play ή να υπάρχουν ξεκάθαροι ρόλοι στο παιχνίδι. Μάλιστα το come back όπως και στο Μεσολόγγι ήρθε μέσα από έναν άναρχο τρόπο παιχνιδιού. Η τεράστια όμως διαφορά σήμερα σε σχέση με τα προηγούμενα 2 επίσημα παιχνίδια ήταν στην πνευματική ετοιμότητα και μαχητικότητα που έδειξαν όλοι οι παίκτες. Ακόμη και αυτοί που δεν βλεπόντουσαν σήμερα όπως οι Ντραγκίσεβιτς, Τσάλμερς και Σούλερ. Ο ΑΡΗΣ έχει και ποιότητα και μπόλικη ενέργεια που μπορεί να βγάλει μέσα στο γήπεδο παρά τους «περιορισμούς» του ρόστερ. Φυσικά αυτό θα πρέπει πρώτα από όλα να το αναγνωρίσει ο κουμανταδόρος της ομάδος που και σήμερα έδειξε πέρα από αργά αντανακλαστικά… απελπιστικά χαμένος στα πλάνα του. Ξέχασε τους Ντεκόζι, Κουζέλογλου και Χαριτόπουλο που είχαν καταλυτική παρουσία στο πρώτο μέρος στον πάγκο, ανέχτηκε υπερβολικά τον κάκιστο Ντραγκίσεβιτς και επέμεινε αδικαιολόγητα(με όποιον δάσκαλο καθίσεις τέτοια γράμματα θα μάθεις) στην άμυνα ζώνης στο 3^ο δεκάλεπτο την στιγμή που ο αντίπαλος είχε στήσει το δικό του πάρτι έξω από τα 6.75. Ευτυχώς όμως ο αφηνιασμένος Ντεκόζι μαζί με την ελληνική τριπλέτα Κουζέλογλου, Σλαφτσάκη και Φλιώνη έσωσαν την παρτίδα.

Σπουδαία νίκη η σημερινή απέναντι στον κατακαημένο Ηρακλή που έπεσε απότομα από το καλάμι που είχε καβαλήσει! Η ομάδα έβγαλε αντίδραση και έδειξε χαρακτήρα όταν η μπάλα έκαιγε. Κέρδος πέρα από τους 2 βαθμούς η παρουσία των Ντεκόζι και Κουζέλογλου που πείθουν ότι πρέπει να έχουν πιο σημαντικό ρόλο στην ομάδα. Προβληματισμός για τα «δυνατά όπλα» της ομάδος που ούτε σήμερα ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις του αγώνα. Κρατάμε την νίκη και την μαχητικότητα που έδειξε η ομάδα και συνεχίζουμε!

ΥΓ.  Ο Ντεκόζι που ήταν με το ένα πόδι στο αεροπλάνο της επιστροφής ελέω Καμπερίδη τελικά κρατάει τον προπονητή μας στην θέση του. Αν κόβει το μάτι σου στις επιλογές παικτών…

ΥΓ2. Ο Ηρακλής στη Λάρισα θα μας κέρδιζε να υποθέσω;

ΥΓ3. Αν το μπασκετικό θαύμα του Γηραιού(σύμφωνα με τα λεγόμενα των συμπολιτών μας) έχασε από την «δεύτερη πεντάδα» του ΑΡΗ μας τότε μόνο αισιόδοξοι θα πρέπει να είμαστε.

ΥΓ4. Χειρότερη της τραγικής ποιότητας των παικτών που αγωνίζονται πλέον στο Ελληνικό πρωτάθλημα, η Ελληνική διαιτησία που καταφέρνει με περίσσια ευκολία να εκνευρίσει και τις 2 ομάδες.

ΥΓ5. Πόσο μας έλειψες ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου!

Σπουδαία νίκη δεδομένων των συνθηκών πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα, κερδίζοντας τον Αστέρα Τρίπολης με 1-0! Το γκολ μπορεί να προήλθε από πόδια αντιπάλου αλλά η ομάδα με την συνολική της παρουσία, κυρίως στο Β ημίχρονο άξιζε και με το παραπάνω αυτό το αποτέλεσμα. Άρεσαν οι Σίλβα, Σιαμπάνης και Μπεναλουάν στην παρθενική τους εμφάνιση σε αντίθεση με τον διαιτητή Φωτιά που μετά το 1-0 άλλαξε τα σφυρίγματα του με αποκορύφωμα το πέναλτι που αρνήθηκε πάνω στον Ματέο Γκαρσία σε προφανή θέση για γκολ.

Ιδιαίτερο ήταν το σημερινό παιχνίδι με τον ΑΡΗ να έπρεπε πρώτα να αντιμετωπίσει τα εσωτερικά του προβλήματα με την πανδημία του κορωνοϊού να αναγκάζει τον Μάντζιο να ανακατέψει την τράπουλα καλύπτοντας περισσότερα κενά πέρα από τα δεδομένα του Ροζ, του Σάσα και του ανέτοιμου Γκανέα. Ο πιο φορμαρισμένος παίκτης της ομάδος ο Μπερτόγλιο όπως και οι 2 «βασικοί» τερματοφύλακες έμειναν εκτός μάχης, ενώ και ο Λόπεθ που ήταν στον πάγκο είχε χάσει πάρα πολλές προπονήσεις. Και όμως ο Άκης Μάντζιος δικαιώθηκε απόλυτα για τις επιλογές του όπως δικαιώνεται και για την αμυντική φιλοσοφία του που σε αυτή την περίεργη χρονιά δείχνει να έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο όπως εξελίσσεται το πρωτάθλημα.  Ο ΑΡΗΣ και σήμερα έπαιξε έξυπνα εξουδετερώνοντας δημιουργικά τον αντίπαλο που αρκέστηκε σε μόλις 2 ευκαιρίες και χωρίς να είναι φλύαρος δημιούργησε κάμποσες ευκαιρίες φθάνοντας τελικά στη νίκη με αυτογκόλ.

Πέρα από τον Μάντζιο σιγά σιγά  δικαιώνονται και όσοι έχτισαν το φετινό ρόστερ με τον τρίτο στην σειρά τερματοφύλακα Σαμπιάνη στην  πρώτη του παρουσία στην σουπερλίγκα να είναι καθοριστικός και στις 2 ευκαιρίες που είχε ο Αστέρας σε όλο το παιχνίδι. Σίγουρα όταν οι ευκαιρίες είναι 10-2 δεν μπορείς να χρίσεις MVP τον τερματοφύλακα αλλά χάρη στον Σαμπιάνη σήμερα αποφύγαμε να δούμε αυτό το κακόγουστο σενάριο που θέλει ομάδες του επιπέδου της Τρίπολης και χειρότερες με λίγη πίεση και 1-2 ευκαιρίες να καταφέρνουν να σκοράρουν. Ο Μπεναλουάν αν και σε κάποιες περιπτώσεις είχε αργές αντιδράσεις σε γενικές γραμμές είχε πολύ σωστές τοποθετήσεις και έδειχνε σταθερός στην άμυνα παρέα με τον Δεληζήση. Την τριπλέτα των πρωτοεμφανιζόμενων συμπλήρωσε ο Σίλβα που με 2-3 ενέργειες του κατάφερε να πείσει άπαντες ότι στο πρόσωπο του βρήκαμε «λαχείο». Εξαιρετική τεχνική σε συνδυασμό με ταχύτητα και εκρηκτικότητα που λείπει από την επίθεση μας. Για πρώτη φορά από τότε που ήρθε στον ΑΡΗ ο Σούντγκρεν με την σημερινή του εμφάνιση μας κάνει να αρχίσουμε να τον κοιτάμε με άλλο μάτι. Ο Σουηδός ήταν ιδιαίτερα μαχητικός με εξαιρετικές αντιδράσεις ιδίως στο ένας με ένας και ήταν από τους βασικούς λόγους που ο Αστέρας επιθετικά ήταν ανύπαρκτος. Εξαιρετικός και ο Τζέγκο για ακόμη μια φορά που στον χώρο του κέντρου έχει καταλυτική παρουσία.  Προσπάθησε ο Μάνος που ναι μεν ήταν μέσα στις φάσεις αλλά από την στιγμή που δεν μπόρεσε να σκοράρει τα λόγια είναι περιττά.

Από τις καλύτερες φετινές εμφανίσεις ήταν αυτή του Β ημιχρόνου με τον ΑΡΗ μας έστω και με αυτογκόλ να φθάνει σε μια σημαντική νίκη που την άξιζε και με το παραπάνω. Σιαμπάνης, Μπελανουάν και Σίλβα επιβεβαίωσαν το «γεμάτο ποιοτικές λύσεις ρόστερ» που χαρακτηρίζει τον  φετινό ΑΡΗ όπως και ο Σούντγκρεν που σήμερα παρουσιάστηκε αναγεννημένος. Μετά και από αυτή την νίκη κόντρα στις επιπτώσεις του κορωνοϊού στην ομάδα και τον προκλητικό Φωτιά που μάλλον το παιχνίδι το ήθελε στο Χ ο ΑΡΗΣ μας  πείθει ότι μπορεί να πρωταγωνιστήσει! Συνεχίζουμε έτσι δυνατά μέχρι η κορυφή και ο ΑΡΗΣ να γίνουν συνώνυμα!

ΥΓ. Από τις ελάχιστες φορές που θυμάμαι η ομάδα να λειτουργεί σωστά στις καθυστερήσεις και να μην δείχνει την γνωστή ποδοσφαιρική της αφέλεια.

ΥΓ2. Και για όποιον δεν το καταλαβαίνει ας το κάνουμε πιο λιανά… Ο ΑΡΗΣ σήμερα απέναντι σε μια ομάδα που έχει ξεκινήσει καλά και θεωρείται τα τελευταία χρόνια βασικός υποψήφιος για την έξοδο στην Ευρώπη, χωρίς τους 2 «πρώτους» τερματοφύλακες, με αμυντική τετράδα ανάγκης λόγω του ντεμπούτου του Μπελανουάν και την μετατόπιση του Σάκιτς αριστερά, τον πιο φορμαρισμένο παίκτη του τον Μπερτόγλιο εκτός και τον Λόπεθ έχοντας χάσει προπονήσεις σχεδόν 2 εβδομάδων, πήρε τη νίκη έχοντας δημιουργήσει αρκετές καλές ευκαιρίες και επιτρέποντας στον αντίπαλο να κάνει μόλις 2 σε 95’.

ΥΓ3. Δηλαδή αν η κατεδάφιση του Γκαρσία από πίσω την στιγμή που είναι σε θέση βολής μέσα στην μεγάλη περιοχή δεν συγκίνησε τον Φωτιά και τους επιστήμονες στο VAR απορώ τι θα τους έκανε να δώσουν το πέναλτι…