Σχεδόν μια εβδομάδα μετά την ολοκλήρωση των επίσημων υποχρεώσεων της αγαπημένης μας ομάδας ήρθε η στιγμή να κάνουμε το συνολικό ταμείο της χρονιάς όπως αρέσκονται να ζητάνε διοικούντες, προπονητές και παίκτες κατά τη διάρκεια της χρονιάς και κυρίως μετά από αποτυχίες για να κατευνάσουν τα πνεύματα και να κερδισούν χρόνο. "Κρίνετε μας στο τέλος", "ταμείο θα κάνουμε στο τέλος", "η ομάδα χρειάζεται 2 μήνες", "μετά τον Δεκέμβρη.." κτλ κτλ που προσωπικά τα εκλαμβάνω ως την εύκολη δικαιολογία στην οποία δύσκολα μπορεί οποιοσδήποτε να αντιπαρατεθεί. Όπως όμως σε όλα στην ζωή έτσι και στον μπασκετικό ΑΡΗ έφθασε το πλήρωμα του χρόνου και πλέον με μια πιο καθαρή ματιά συνολικά μπορούμε να δούμε αν το πρόσημο του φετινού ΑΡΗ είναι θετικό ή αρνητικό.

Ο κακός καλοκαιρινός σχεδιασμός και τα οφθαλμοφανέστατα λάθη

Οι ομάδες χτίζονται το καλοκαίρι συνηθίζουνε να λένε οι ειδικοί και θα συμφωνήσω μαζί τους, ιδίως στην περίπτωση του ΑΡΗ μας που οι διορθωτικές κινήσεις στη μέση της χρονιάς δεν είναι εφικτές λόγω του απαγορευτικού της FIBA. Την διατήρηση του βασικού κορμού είχε ως πρωταρχικό στόχο ο Β.Αγγέλου και οι ιθύνοντες της ΚΑΕ αλλά στην πράξη είδαμε διαφορετικά πράγματα. Ολόκληρη η περιφερειακή γραμμή των γκαρντ(Πάσαλιτς, Βεργίνης, Καραποστόλου) ξηλώθηκε και όλο το βάρος έπεσε στους νεαρούς Μποχωρίδη, Μούρτο, στον εξίσου νέο και χωρίς εμπειρία από Α1 Γκίκα και στον ρολίστα Αθηναίου. Συνολικά και μόνο από το δούμε το θέμα από πλευρά στατιστικής ο ΑΡΗΣ πέρσι είχε ουσιαστικά 5 ετοιμοπόλεμους γκαρντ με τους 3 μάλιστα να είναι ιδιαίτερα έμπειροι και να σηκώνουν σε πολλά παιχνίδια μόνοι τους επιθετικά την ομάδα ενώ φέτος είχε 4 με κανέναν σε θεωρητικό επίπεδο να μην μπορεί να αποτελέσει εγγύηση είτε στην οργάνωση του παιχνιδιού είτε στο σκοράρισμα. Ενώ και στη θέση 3 πάρθηκε το τεράστιο ρίσκο της παραμονής του "άμπαλου" και τραυματία Τζ.Χαντ ενώ θα μπορούσε να γίνει μια μεταγραφή τύπου Γιαννόπουλου(είχε μείνει ελεύθερος από τον Παναθηναϊκό) ή έστω να έμενε ο Τσιάρας που μπορούσε με ευκολία να αγωνιστεί στη θέση 3 και 4. Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε ότι το ρίσκο με τον Τζ.Χαντ δημιουργεί και κάποια ερωτηματικά μιας και ο τραυματίας Αμερικάνος που φέτος δεν αγωνίσθηκε σχεδόν καθόλου υπέγραψε πέρσι 2ετες συμβόλαιο συνεργασίας που θα πρέπει να σπάσει. Αν και σε όλες τις επιλογές αυτό που προωθούσε επικοινωνιακά η ΚΑΕ και ο κόουτς Αγγέλου ήταν οτι οι κινήσεις που έγιναν ήταν κατά βάση αναγκαστικές λόγω των περιορισμών στις μεταγραφές και της οικονομικής δυστοκίας, οι διαθέσιμες επιλογές που υπήρχαν έδειχναν ότι έγιναν με βάση τη φιλοσοφία του προπονητή που προτιμούσε παίκτες ρολίστες που θα προσπαθούν να ακολουθήσουν απλά τις εντολές χωρίς να δημιουργήσουν πρόβλημα... Όταν λοιπόν όλα τα παραπάνω αποτέλεσαν το βασικό θέμα συζήτησης του περσινού Καλοκαιριού στο PlanetARIS.gr και σε άλλες ιστοσελίδες τότε ο χαρακτηρισμός "κακός σχεδιασμός και οφθαλμοφανέστατα λάθη" είναι αρκετά επιεικής.

Για του λόγου το αληθές μπορείτε να ρίξετε μια ματιά στις σχετικές αναρτήσεις και στα σχόλια των επισκεπτών

Επένδυση στον βασικό κορμό και στο μέλλον λόγω FIBA

Χάθηκε ο Πάσαλιτς, λιγοστεύουν οι επιλογές!

Αδιέξοδο στην αναζήτηση γκαρντ

Η τραγική διαχείριση του ρόστερ, η απουσία ρόλων στην ομάδα και οι 2 προπονητές

Ο περιορισμός των μεταγραφών μπορεί να είναι σημαντικό στοιχείο στη δημιουργία μιας ομάδος αλλά η κακή διαχείριση και ο αποκλεισμός παικτών μπορεί να αποβεί καταστροφικός όπως συνέβη στην περίπτωση του ΑΡΗ μας. Για σχεδόν μισό πρωτάθλημα και κάτι παραπάνω ο ΑΡΗΣ αγωνιζόταν χωρίς σέντερ και τον Α.Ασημακόπουλο στα 37 του να αγγίζει και να ξεπερνάει σε αρκετά παιχνίδια τα 30' συμμετοχής, κυρίως στη θέση 5 κόντρα σε πιο ψηλούς και πιο δυνατούς αντιπάλους. Τι και αν στο φινάλε του πρό προηγούμενου πρωταθλήματος ο Κ.Χαρίσης αξιοποιήθηκε από τους συμπαίκτες του και ήταν εκ των κορυφαίων και βασικών λόγων που παραλίγο ο ΑΡΗΣ θα έκανε το μπρέικ με τον Πανιώνιο, ο κόουτς Αγγέλου επέστρεψε στην γνωστή συνταγή με σέντερ τύπου Χάινς και Ντόρσεϊ χωρίς όμως να διαθέτει ανάλογους αθλητές. Το επιθετικό πλάνο της ομάδος δεν συμπεριλάμβανε και τους ψηλούς της ομάδος και η εύκολη λύση του μακρινού σουτ ήταν το σήμα κατατεθέν μας. Νίκες όπως αυτές στην Πυλαία και στη Δράμα στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος με αστεία σκορ όπως αποδείχθηκε οφειλόταν κυρίως στον κακό βαθμό ετοιμότητας του αντιπάλου και τίποτα παραπάνω. Συνεχίζοντας με την  τραγική διαχείριση του ροστερ είδαμε και πάλι το φαινόμενο των "χαμένων" παικτών. Στο ένα παιχνίδι κορυφαίος στο άλλο καρφωμένος στον πάγκο. Κανείς παίκτες εκτός ελαχίστων δεν γνώριζε ποιος είναι ο ρόλος του στην ομάδα σε σημείο που μπορεί στο ένα παιχνίδι να αγωνιζόταν 25' και να έπαιρνε τα εύσημα του προπονητή του και στα επόμενα 3 να είχε συνολικό χρόνο συμμετοχής 5 λεπτά... Το φαινόμενο αυτό το είδαμε με παίκτες όπως ο Χαρίσης, ο Σαρικόπουλος, ο Μούρτος, ο Τσακαλέρης, ο Γκίκας. Πιθανόν για να μην φορμαριστούν ιδιαίτερα οι συγκεκριμένοι αθλητές και πάρουν τα μυαλά τους αέρα ο κόουτς Αγγέλου αποφάσισε να τους κόψει την φόρα... Ενώ και με τους νεαρούς Λαρετζάκη και Πουλιανίτη παρόλο που είχαν δείξει θετικά στοιχεία ο ρόλος τους ήταν διακοσμητικός. Η εμφάνιση του Λαρετζάκη στον αγώνα με τον Πανελευσινιακό ήταν απλά η απόδειξη ότι κάτι δεν έβλεπε σωστά ο κόουτς Αγγέλου...  Ενώ μετά από την φετινή περιπέτεια το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι μέχρι και για να κάνεις ένα καθοριστικό φάουλ την κατάλληλη στιγμή πρέπει να έχεις υψηλό μπάτζετ και Αμερικάνους... Ο Μ.Μίνιτς σουλούπωσε ως ένα σημείο την κατάσταση βάζοντας τους ψηλούς στο επιθετικό κομμάτι της ομάδος παρόλα αυτά δεν απέφυγε και αυτός τα λάθη. Το ότι κατάφερε να παρουσιάσει έναν καλύτερο ΑΡΗ μετά τη φυγή του Αθηναίου και το θετικό του ρεκόρ σε νίκες ήττες σε αντίθεση με αυτό που είχε ο Αγγέλου δείχνει απλά ότι ο χρυσός(από την Χαλκίδα) που μας παρουσίαζαν ίσως και να ήταν άνθρακας. Πάντως αυτό που θα μας μείνει από τον Μ.Μίνιτς στην δεύτερη του παρουσία στον πάγκο του ΑΡΗ θα είναι τα χαμόγελα του στον τελικό με τον Παναθηναϊκό χωρίς ίχνος ντροπής ή αίσθησης του τι είχε συμβεί. 

Το "ταξίδι" και ο "προορισμός" πάνω στο παρκέ

Πέρσι ο ΑΡΗΣ χάρη στην εντιμότητα του Πανιωνίου(που κέρδισε μέσα στην Πάτρα την τελευταία αγωνιστική) κατέληξε 6ος και παραλίγο θα έκανε το μπαμ στα πλέιοφς αφήνοντας μια γλυκόπικρη γεύση. Ο αυτονόητος στόχος τόσο βάση λογικής, πλάνου αλλά και των δηλώσεων όλων όσων αποτελούν τον μπασκετικό ΑΡΗ ήταν το βήμα παραπάνω. Βήμα παραπάνω σημαίνει από 6ος να βγεις τουλάχιστον 5ος. Το να καταλήξεις 7ος είναι βήμα προς τα πίσω. Εξίσου σημαντικό ιδίως για αυτούς που παρακολουθούν από κοντά τον μπασκετικό ΑΡΗ και δεν αρκούνται στο τελικό αποτέλεσμα και στη βαθμολογία είναι και το "ταξίδι". Ο ΑΡΗΣ προς τα μέσα του Β γύρου(και πιο μετά) ήταν μεταξύ των θέσεων 7 με 11 και αυτό από μόνο του φανερώνει πόσο τραγική ήταν η φετινή του πορεία. Αν δεν αυτοκτονούσαμε σε κάποια παιχνίδια κυρίως εντός έδρας θα μπορούσαμε να μιλάμε για έναν ΑΡΗ που άνετα θα ήταν στην 4αδα, δηλαδή για μια εντελώς διαφορετική χρονιά. Όταν όμως παιχνίδια(μπαογκ, Πανιώνιος, Τρίκαλα, Απόλλων Π., Κολοσσός Ρ.)  επανειλημμένα κρίνονται στην αδυναμία σου να κάνεις ένα φάουλ την κατάλληλη στιγμή τότε μάλλον είσαι άξιος της μοίρας σου. Οι 2 νίκες επί του Πανιωνίου με την μια να οδηγεί στον τελικό του κυπέλλου είναι ότι πιο αξιόλογο πετύχαμε την φετινή χρονιά αλλά ταυτόχρονα μας αφήνει και ένα μεγάλο παράπονο μιας και σε αυτά τα 2 παιχνίδια ο ΑΡΗΣ έπαιξε εξαιρετικό μπασκετ και έδειξε ότι έχει δυνατότητες για να πετύχει πολλά περισσότερα από την 7η θέση. Το ότι βλέπαμε κάποιους νεαρούς αθλητές με την φανέλα του ΑΡΗ να παλεύουν ήταν κάτι το αισιόδοξο αλλά παράλληλα ήταν και απογοητευτικό μιας και εύκολα ο καθένας μπορούσε να καταλάβει ότι αυτά τα παιδιά με λίγη βοήθεια παραπάνω(1ή 2 έμπειρους παίκτες) θα μπορούσαν να είχαν πετύχει πολλά παραπάνω. Δυστυχώς όμως με το κατάντημα του ΑΡΗ ακόμη και τον απλό φίλαθλο κόσμο τον βάζουν στην τραγική λογική του να υπολογίζει πόσο τελικά θα πουληθεί ο Βεζένκοφ και πόσο μπορεί να κοστολογηθεί ο Λ.Μποχωρίδης... 

Η οικονομική εξυγίανση, η μίζερη νοοτροπία και τα επικοινωνιακά τρικ

Πέρα από τους αγωνιστικούς στόχους ο ΑΡΗΣ μας είχε και εκτός παρκέ στόχους που ίσως να ήταν και σημαντικότεροι από αυτούς που κάθε φίλαθλος έχει στο μυαλό του. Η οργάνωση στην ΚΑΕ σε συνδυασμό με την υπαγωγή της ομάδος στο άρθρο 99 ήταν μια τεράστια επιτυχία της διοίκησης Αρβανίτη και αξίζουν τα εύσημα σε όλους όσους βοήθησαν για να επιτευχθεί. Παρόλα αυτά η διοίκηση Αρβανίτη δεν απέφυγε τα λάθη με σημαντικότερο από όλα την μη επένδυση στην αγωνιστική επιτυχία της ομάδος. Είχαμε αναφερθεί σε πρόσφατο άρθρο ότι ο ΑΡΗΣ αν κατάφερνε να βγει 5ος την τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος θα είχε ένα οικονομικό όφελος που θα ξεπερνούσε τα 100.000 ευρώ. Φανταστείτε λοιπόν αν ο ΑΡΗΣ με 1 ή 2 παίκτες παραπάνω είχε μια πιο σταθερή πορεία που θα κυμαινόταν μεταξύ τρίτης και πέμπτης θέσης πόσα παραπάνω έσοδα θα μπορούσε να είχε. Αντί λοιπόν να παρουσιαστεί ένας πιο ανταγωνιστικός ΑΡΗΣ πάνω στο παρκέ η διοίκηση αποφάσισε να πατήσει πάνω στα προβλήματα της ομάδος που κληρονόμησε από παλαιότερες διοικήσεις(με ίδιους μετόχους) και με κάθε ευκαιρία να περνάει στην αντεπίθεση  κατηγορώντας τον κόσμο για μη μαζική στήριξη, δικαιολογώντας κάθε παράλογη απόφαση του απόλυτου αφεντικού της ΚΑΕ Β.Αγγέλου και αναπροσαρμόζοντας τους στόχους κατά το δοκούν. Μια νοοτροπία που φυσικά πέρασε σε προπονητές και παίκτες με αποτέλεσμα πραγματικά να υπάρχουν κάποιοι σαν τον συμπαθή Α.Ασημακόπουλο που πραγματικά να πιστεύει και να δηλώνει ότι η χρονιά ήταν πετυχημένη γιατί όταν έφυγε ο Γ.Αθηναίου η ομάδα κινδύνευε με υποβιβασμό... Η μη άρση του απαγορευτικού της FIBA, η αδυναμία συμμετοχής σε κάποιο Ευρωπαϊκό θεσμό, η ξαφνική φυγή του Β.Αγγέλου που ήταν ο άνθρωπος κλειδί στην "κοσμοθεωρία" της ΚΑΕ και η πώληση του Γ.Αθηναίου για ψίχουλα χωρίς τη δυνατότητα αντικατάστασης ήταν εξίσου σημαντικά λάθη της ΚΑΕ που πλήγωσαν τον κόσμο του ΑΡΗ που σαφώς και περίμενε κάτι πιο αισιόδοξο με την φυγή του Γ.Δαμιανίδη από τη θέση του προέδρου. 

Το θλιβερό συμπέρασμα

Όποιος έχει ζήσει έστω και λίγο τον μεγάλο ΑΡΗ ή έχει προλάβει την αύρα που συνέχιζε να υπάρχει για αρκετά χρόνια μετά την φυγή του Νίκου Γκάλη στον μπασκετικό ΑΡΗ θα πρέπει να θεωρηθεί ως ιερόσυλος ή υποκριτής αν δηλώνει ότι η φετινή χρονιά του ΑΡΗ ήταν πετυχημένη. Με το 5ο πιο υψηλό μπάτζετ στην Α1 και με ένα βαρύ όνομα σαν αυτό του ΑΡΗ η δίκαιη 7η θέση είναι απλά η απόδειξη της αποτυχίας. Με τον ΑΡΗ στην έβδομη θέση και χωρίς προοπτική για κάτι καλύτερο είναι ουτοπικό να ζητάμε την μαζική στήριξη του κόσμου που τέτοιες δύσκολες εποχές ψάχνει αφορμές για να χαμογελάσει και όχι για να χτυπάει το κεφάλι του στον τοίχο. Σίγουρα το ότι δεν μπήκαμε μέσα οικονομικά, το ότι στην μπασκετική πιάτσα έχει αρχίσει και γίνεται γνωστό ότι στην ΚΑΕ υπάρχουν σοβαροί άνθρωποι που δεν μοιράζουν υποσχέσεις και μεγάλα λόγια όπως οι προηγούμενοι, το ότι η ομάδα μπήκε στο άρθρο 99 και βαδίζει σε έναν δρόμο οικονομικής εξυγίανσης και φυσικά ότι πλέον έχει κάποια δυνατά περιουσιακά στοιχεία σαν τον Βεζένκοφ και τον Μποχωρίδη είναι σημεία αναφοράς. Όλα αυτά είναι θετικά και πιστώνονται στον κ.Αρβανίτη και στους συνεργάτες του, αν όμως αυτή υγεία που φαίνεται να υπάρχει στα γραφεία της ΚΑΕ δεν αποτυπωθεί και πάνω στο παρκέ με αγωνιστικές επιτυχίες(της πλάκας...) που απλά να δίνουν την ελπίδα στον κόσμο τότε κάθε συζήτηση για θετικό αποτέλεσμα θα οδηγεί στο κενό.

ΥΓ. Κάθε κριτική προς την ΚΑΕ ΑΡΗΣ δεν σημαίνει ότι γίνεται κακοπροαίρετα και ότι είναι υποκινούμενη από κάποιους "παλιούς" που έχουν συμφέροντα. Ευελπιστώ κάποια στιγμή οι άνθρωποι της ΚΑΕ να αφουγκραστούν τα θέλω του κόσμου. Μια καλή αρχή είναι να αρχίσουν να ασχολούνται με αυτούς που είναι ήδη κοντά στην ΚΑΕ και στηρίζουν και όχι αυτούς που περιμένουν να δουν τον ΑΡΗ πρωταθλητή ή αντίπαλο με τον μπαογκ για να έρθουν στο γήπεδο.

Μπορεί η φυγή του Πάσαλιτς, η δημοσιοποίηση της επιθυμίας του Βεργίνη να βρει ομάδα στο εξωτερικό, οι δυσκολίες στην υπόθεση παραμονής του Μ.Πελεκάνου και η διαφαινόμενη αποχώρηση του Βεζένκωφ να μας απογοήτευσαν αρκετά αλλά τελικά η διοίκηση της ΚΑΕ με 2 καλές κινήσεις δείχνει ότι δεν πρόκειται να κάτσει με σταυρωμένα χέρια και μοιρολατρικά να μπει σε μια λογική "ότι περισσέψει από την αγορά το μαζεύουμε εμείς" και ανακοίνωσε την απόκτηση των Αθηναίου και Γκίγκα. 2 παίκτες που σίγουρα δεν είναι τα "πρώτα" ονόματα που μπορούν να συγκινήσουν τον οποιοδήποτε φίλαθλο αλλά για όποιον γνωρίζει τα δεδομένα του Ελληνικού πρωταθλήματος εύκολα μπορεί να αντιληφθεί ότι πρόκειται για 2 πολύ καλές κινήσεις.

Ο Γ.Αθηναίου πρόκειται για έναν πολύ καλό ρολίστα που αγωνίζεται με ευκολία και στις 2 θέσεις των γκαρντ. Το πάθος και ο δυναμισμός του είναι τα δυνατά του σημεία ενώ και αμυντικά θεωρείται εξαιρετικό εργαλείο στα χέρια κάθε προπονητή. Τόσο στην παρουσία του στον ΚΑΟΔ όσο και στον Πανιώνιο όπου έπεσαν τα στατιστικά του φάνηκε ότι δύσκολα μπορούμε να περιμένουμε σπουδαία πράγματα από τον συγκεκριμένο αθλητή. Παρόλα αυτά η προσήλωση του στην ομάδα και το πάθος του για διάκριση μπορεί να φανούν καταλυτικά στο σύνολο που προσπαθεί να στήσει ο Β.Αγγέλου.  Το μεγάλο στοίχημα ακούει στο όνομα Νίκος Γκίγκας. Σε παλαιότερο ποστ είχαμε κάνει ειδική αναφορά στο ότι ο ΑΡΗΣ λόγω της νομοθεσίας που υπάρχει για τους νέους αθλητές κάτω των 18(με το που ενηλικιωθούν μπορούν να φύγουν) θα πρέπει να επενδύσει και να ρισκάρει με ταλαντούχους παίκτες άνω των 18 δίνοντας τα παραδείγματα των Παππά, Σλιούκα, Μάντζαρη που σε ηλικία 19-20 ετών περίπου μπορούσαν εύκολα να αποκτηθούν αλλά και την περίπτωση του Ν.Παπαντωνίου απο το Περιστέρι που  αν και μόλις 23 ετών έχει 3 γεμάτες χρονιές στην Α1. Σε αυτή την κατηγορία παικτών ανήκει ο Ν.Γκίκας που πραγματοποίησε μια εξαιρετική χρονιά στην Α2 με τη φανέλα του Φιλαθλητικού. Εκεί παρέα με τα αδέρφια Αντετοκούμπο έφεραν τον Φιλαθλητικό μια ανάσα απο την άνοδο στην Α1. Πρόκειται για πόιντ γκαρντ που εκτός απο την ωριμότητα στο παιχνίδι του παρά το νεαρό της ηλικίας του έχει έφεση και στο σκοράρισμα. Σίγουρα υπάρχει διαφορά μεταξύ Α1 και Α2 αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι τα πράγματα όπως παλιά όπου η διαφορά είναι χαώδης. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε το περσινό στραπάτσο του ΑΡΗ μας στο κύπελλο από ομάδα  της Α2 κάτι που για άλλες εποχές θα έμοιαζε σενάριο φαντασίας, όχι μόνο για τον ΑΡΗ αλλά για σχεδόν όλες τις ομάδες της Α1.  Ο Γκίκας λοιπόν αν αρπάξει την ευκαιρία από τα μαλλιά μπορεί να αποδειχθεί μια εξαιρετική επιλογή σχεδόν από το πουθενά και να δώσει στον ΑΡΗ μας πολλά περισσότερα από όσα κανείς θα περίμενε. 

Οι πρώτες κινήσεις για το ροστερ έχουν γίνει. Αθηναίου και Γκίγκας τα νέα αποκτήματα, Μποχωρίδης, Μούρτος, Τσακαλέρης είναι οι σίγουροι, Ασημακόπουλος, Χαρίσης, Χαντ είναι οι σχεδόν σίγουροι, ο Πελεκάνος αποτελεί ερωτηματικό, Βεργίνης, Βεζένκωφ, Καραποστόλου, Σαρικόπουλος θα είναι έκπληξη αν μείνουν, ενώ οι Πάσαλιτς, Δήμας και Ν.Μποχωρίδης είναι ήδη παρελθόν. Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι ο ΑΡΗΣ μετά την αποχώρηση του Πάσαλιτς χρειάζεται οπωσδήποτε σκορερ. Απο ότι φαίνεται το κασέ του Χάτεν δεν μπορούμε να το πλησιάσουμε ενώ η περίπτωση του Κυρίτση έχει μεγάλο ρίσκο. Στους ψηλούς τα σενάρια για Σαρικόπουλο και Μίσελ ολοένα και φουντώνουν περισσότερο και αν και μου αρέσει ο Σαρικόπουλος στο στυλ του Αγγέλου δείχνει να ταιριάζει πολύ περισσότερο ο Μίσελ που θα  πρέπει να τονίσουμε ότι έχει ανοδική πορεία σαν παίκτης. Όσο για την ανακοίνωση και το Ιστορία, Φανέλα και δουλειά της διοίκησης που έχουν υιοθετήσει εκεί στην ΚΑΕ τελικά φαίνεται να έχει την λογική του εξήγηση. Όταν δεν υπάρχει χρήμα να προσφέρεις αναγκαστικά προσπαθείς να προσφέρεις άλλα πράγματα για να δελεάσεις παίκτες και προπονητές.

Ρίξτε μια ματιά στον Ν.Γκίκα που θυμίζει κάτι απο Γ.Σιούτη

{source}
<object width="420" height="315"><param name="movie" value="//www.youtube.com/v/SqWpAEHVkMc?hl=el_GR&amp;version=3&amp;rel=0"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="//www.youtube.com/v/SqWpAEHVkMc?hl=el_GR&amp;version=3&amp;rel=0" type="application/x-shockwave-flash" width="420" height="315" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true"></embed></object>
{/source}

Ναι, υπάρχει και μπάσκετ. Με όλα αυτά τα σημαντικά γεγονότα στο ποδόσφαιρο αλλά και την απαράδεκτη αναβολή του πρωταθλήματος για χάρη των 2 "μεγάλων" της Αθήνας θέλοντας και πει οι περισσότεροι ξεχάσαμε ότι υπάρχει και ένα πρωτάθλημα που πλησιάζει στο φινάλε του. Και αν στο μπασκετ όλη η ουσία είναι τα πλέιοφς που ξεκινούν με τη λήξη της κανονικής περιόδου για εμάς όπως τα έχουμε καταφέρει  θα είναι μια αδιάφορη τυπική διαδικασία. Εκτός και αν φυσικά διατηρήσουμε τις μαθηματικές μας ελπίδες στο Περιστέρι και εκμεταλλευτούμε τυχόν στραβοπατήματα του Ικάρου στις τελευταίες 3 αγωνιστικές .

Ανεξάρτητα πάντως από την ύπαρξη ή μη στόχων ο ΑΡΗΣ οφείλει πάντα να κατεβαίνει με μοναδικό στόχο. Ανεξάρτητα από το αν ο αντίπαλος του είναι αδιάφορος ή έχει στόχο την παραμονή στη κατηγορία όπως είναι το Περιστέρι. Ένα Περιστέρι που στον πρώτο γύρο αποδείχθηκε πολύ εύκολος αντίπαλος δικαιολογώντας τη φήμη που κουβαλούσε ως ένα εκ των φαβορί για υποβιβασμό στην Α2. Κάτι όμως που πάει να αλλάξει κυρίως λόγω της ενίσχυσης της Αθηναϊκής ομάδας με τους Αμερικάνους Μίτσελ και Πάρκερ(του γνωστού Σμούς!)  που δείχνουν να έχουν την ικανότητα να κρατήσουν το Περιστέρι στην κατηγορία. Αυτοί είναι και οι 2 βασικοί κίνδυνοι που θα πρέπει οι παίκτες του Β.Αγγέλου να βρουν τον τρόπο να εξουδετερώσουν. Μπορεί πολλούς να τους ξενέρωσε αυτή η διακοπή του πρωταθλήματος αλλά σίγουρα ο Β.Αγγέλου θα πρέπει να αισθάνεται χαρούμενος μιας και είδε σχεδόν όλοι τραυματίες εκτός του Τσακαλέρη να επιστρέφουν και να λαμβάνουν κανονικά μέρος στην τελευταία προπόνηση. Ενώ και ο Πάσαλιτς που έλειψε για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα στα 2 φιλικά που έγιναν με Πιερικό και ΚΑΟΔ έδειξε να πατάει καλά και να είναι έτοιμος να προσφέρει σε αυτές τις τελευταίες αγωνιστικές. Το ίδιο ισχύει και για τους Πελεκάνο & Χαντ που αν δεν υπήρχε η διακοπή σίγουρα θα απουσίαζαν από τον αγώνα με το Περιστέρι.

Δεν χρειάζονται πολλά λόγια για αυτό το παιχνίδι. Ο καλός ΑΡΗΣ είναι σαφώς ανώτερος από αυτό το Περιστέρι. Αρκεί να παρουσιαστούμε σοβαροί και αποφασισμένοι για τη νίκη. Μια νίκη που κρατάει τις ελπίδες μας ζωντανές.  Το παιχνίδι είναι τηλεοπτικό και αυτό είναι πολύ καλό μιας και μετά από αρκετό καιρό θα έχουμε την ευκαιρία να γουστάρουμε και λίγο με τον μπασκετικό ΑΡΗ. Αν μας κάνει τη χάρη και ο Ηλυσιακός και κερδίσει τον Ίκαρο τότε ίσως να αρχίζουμε να σκεφτόμαστε και άλλα γούστα ενόψει πλέιοφς!

Με το δεξί ξεκίνησε τις υποχρεώσεις της η αγαπημένη μας ομάδα όπου πήρε μια νίκη πολύ πιο άνετα από όσο περιμέναμε πριν την έναρξη του αγώνα. Το Περιστέρι έμοιαζε πολύ αδύναμο να αντιδράσει και ο Β.Αγγέλου βρίσκοντας λύσεις από παίκτες που δεν είχαν τόσο μεγάλη προσφορά στα προηγούμενα παιχνίδια μάζεψε το τέταρτο ροζ φύλλο αγώνα.

Μπορεί το Περιστέρι να είναι από τις θεωρητικά αδύναμες ομάδες και να απουσίαζε ένας από τους καλύτερους παίκτες της αλλά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι βαθμολογικά ήταν πιο ψηλά από εμάς ενώ και εμείς είχαμε τις δικές μας σημαντικές απουσίες. Παρόλα αυτά μέσα στον αγωνιστικό χώρο η πολύ καλή απόδοση του Τζ.Χάντ αλλά και η ενέργεια που έβγαλε ο Σπ.Μούρτος αγωνιζόμενος ως πόιντ γκαρντ έκαναν τις απουσίες του Πελεκάνου και του Μποχωρίδη να περάσουν απαρατήρητες. Ο Αμερικάνος μπορεί με το περίεργο στυλ  του να μας προβληματίζει σχετικά με το πόσο ικανός και τι αγωνιστικά στοιχεία χρειάζεται να έχει ένας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής αλλά από την στιγμή που για πρώτη φορά τα σουτ μπήκαν και κατάφερε να βοηθήσει και σε άλλους τομείς όπως στα ριμπάουντ(5) και στην άμυνα με 5 κλεψίματα τότε μακάρι να ήταν αυτό το παιχνίδι αυτό που χρειαζόταν ο Χαντ για να πιστέψει στις δυνάμεις του και να βρει ρυθμό. Πάντως ο Αγγέλου σήμερα ίσως για πρώτη φορά να αισθάνεται δικαιωμένος για την εμμονή του στον Χάντ. Όπως επίσης και για την παρουσία του Σπ.Μούρτου που όπως αρκετές φορές έχουμε αναφέρει κατά το παρελθόν τόσο ο συγκεκριμένος αθλητής όσο και ο Τ.Δήμας με την ταχύτητα και την ενέργεια που βγάζουν πάνω στο παρκέ μπορούν να δώσουν λύσεις και κυρίως στην άμυνα μπορεί να αποδειχθούν πολύ πιο αποτελεσματικοί  από τα υπόλοιπα γκαρντ που είναι σαφώς πιο αργά. Ηγετική η παρουσία του Ασημακόπουλου όπου αυτός ήταν ουσιαστικά ο παίκτης που με προσωπικές ενέργειες πάτησε το γκάζι για να ξεφύγει η ομάδα. Ο Σαρικόπουλος και στο παρελθόν έχει δείξει καλά στοιχεία αλλά σήμερα είχε μια ολοκληρωμένη εμφάνιση. Με 12 πόντους με καλά ποσοστά ευστοχίας, 10 ριμπάουντ, 1 κόψιμο, 2 κλεψίματα και γενικά καλές τοποθετήσεις σε άμυνα και επίθεση έστειλε το μήνυμα στον προπονητή του ότι θα πρέπει να τον υπολογίζει περισσότερο. Ερωτηματικό η μη χρησιμοποίηση του Τσακαλέρη αλλά και ο ελάχιστος χρόνος συμμετοχής στον Τ.Δήμα σε ένα παιχνίδι που διαφορά για μεγάλο χρονικό διάστημα ήταν πάνω από τους 20 πόντους.

Φυσικά όσοι αγαπάμε αυτό το άθλημα δεν μένουμε μόνο στο τελικό αποτέλεσμα και ασχολούμαστε και με την γενικότερη εικόνα της ομάδος όπου δυστυχώς δεν μπορούμε να πούμε ότι είδαμε κάποια ουσιαστική βελτίωση. Οι 70 πόντοι σε ένα παιχνίδι σαν το σημερινό λένε πολλά. Βεργίνης και Χαρίσης εξακολουθούν να δείχνουν χαμένοι ενώ η έλλειψη επιθετικών συστημάτων και η κακή κυκλοφορία της μπάλας  ήταν και πάλι εμφανής. Οι στιγμές αδράνειας στην άμυνα και τα μηδαμινά μπλοκ άουτ είναι προβλήματα που εδώ και καιρό περιμέναμε να τα δούμε να λύνονται αλλά δυστυχώς εξακολουθούν να υπάρχουν. Χαρακτηριστικό του σημερινού αγώνα που κερδίσαμε τόσο εύκολα ήταν ότι περισσότεροι από τους  μισούς πόντους που δεχθήκαμε προήλθαν από δεύτερες ευκαιρίες, ανόητα χαμένα ριμπάουντ, λανθασμένες μεταβιβάσεις και κλεψίματα. Ας μην έχουμε λοιπόν αυταπάτες σχετικά με την έκταση της νίκης και ας ελπίσουμε στην συνέχεια να δούμε πραγματική βελτίωση στην ομάδα. Τώρα βέβαια αν αποδίδωντας έτσι μπορούμε να κερδίζουμε και στα επόμενα παιχνίδια μακάρι να συμβεί αλλά νομίζω ότι ο σημερινός ΑΡΗΣ με μια πιο δυνατή ομάδα θα είχε προβλήματα. Πάντως πετύχαμε την 4η φετινή νίκη, σκαρφαλώσαμε στην 8η θέση και αν κάνουμε αυτό το μικρό σερί μέχρι το τέλος του 'Α γύρου τότε ίσως να αρχίσουμε να κάνουμε τους υπολογισμούς μας για το κατά πόσο προλαβαίνουμε την 6η θέση που θα μας δώσει την ευκαιρία για κάτι καλύτερο στα πλέιοφς. Αν δεν μας είχε κλέψει ο Γκόντας την νίκη στην Δράμα θα βρισκόμασταν ήδη στην 6η θέση και θα μπορούσαμε πολύ πιο άνετα να κοιτάμε προς τα επάνω παρά να έχουμε το νου μας για το τι συμβαίνει προς τα κάτω. Ας συνεχίσει η ομάδα να κερδίζει και είναι σίγουρο ότι και θα καταφέρει να μπει στην πρώτη 6αδα αλλά και θα ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη του κόσμου.

ΥΓ. Το βίντεο αδιάψευτος μάρτυρας, ο πρόεδρος της ΚΕΔ πήρε ξεκάθαρα θέση για αλλοίωση αποτελέσματος, οι διαιτητές τιμωρήθηκαν αλλά το έγκλημα παραμένει αντί να αποδοθεί δικαιοσύνη. Το έχουμε ξαναδεί το σενάριο...

Με τον Β.Αγγέλου να μετράει σχεδόν 10 ημέρες στον ΑΡΗ και να έχει ήδη καταγράψει ένα επίσημο παιχνίδι στον πάγκο μας λογικό είναι όσο περνάνε οι ημέρες να αρχίζουν να εμφανίζονται αλλαγές και καινούργια στοιχεία στο παιχνίδι της ομάδος μας με βάση τη φιλοσοφία του νέου προπονητή μας.  Σίγουρα στο παιχνίδι με τον Ηλυσιακό δεν είχε την πολυτέλεια του χρόνου για να αλλάξει κάτι μιας και μετά βίας πρόλαβε να γνωρίσει από κοντά τους παίκτες του και να τους δει σε 2-3 προπονήσεις στο αυριανό παιχνίδι όμως περιμένουμε να δούμε κάτι το διαφορετικό από τις μετριότατες εμφανίσεις του ΑΡΗ σε αυτό το ξεκίνημα της νέας αγωνιστικής σεζόν. Άλλωστε ένα από τα βασικά επιχειρήματα όλων όσων δεν ήθελαν τον Β.Αλεξανδρή είναι ότι ανήκει στην παλαιά γενιά προπονητών που η εξέλιξη του αθλήματος τους έχει ξεπεράσει σε αντίθεση με τον Β.Αγγέλου που ανήκει στην νέα φουρνιά Ελλήνων προπονητών ανεξάρτητα αν το όνομα του το έφτιαξε στο πλευρό του μεγάλου μπασκετικά και ηλικιακά Ντ.Ίβκοβιτς. Όχι ότι είμαστε ανυπόμονοι και περιμένουμε να δούμε μαγικά αλλά το παιχνίδι με τον Πανελευσινιακό φαντάζει ιδανικό για μια νίκη συνοδευόμενη με μια ελπιδοφόρα εμφάνιση.

Εκτός από νέα φιλοσοφία στο αυριανό παιχνίδι εκτός απροόπτου ο ΑΡΗΣ μας θα έχει και 2 νέα πρόσωπα. Ο Γ.Τσιάρας που υπόγραψε και ήρθε πριν λίγες ημέρες στην Θεσσαλονίκη θα συμπεριλήφθηκε στην αποστολή όπως και ο Χαντ που δηλώνει έτοιμος να προσφέρει ανεξάρτητα από το τι λένε οι ιατρικές εξετάσεις σχετικά με το πονεμένο του γόνατο. 2 παίκτες σε καίριες θέσεις που έστω αγωνιζόμενοι για λίγα λεπτά μπορούν να δώσουν ανάσες στους συμπαίκτες τους και λύσεις από τον πάγκο. Και οι 2 παίκτες αν και θα βρίσκονται στην διάθεση του Β.Αγγέλου θα χρησιμοποιηθούν ανάλογα με την εξέλιξη του παιχνιδιού. Έστω όμως και χωρίς τις νέες προσθήκες και ρίχνοντας μια ματιά στο ρόστερ του Πανελευσινιακού και στο τι έκανε τις πρώτες 3 αγωνιστικές ενδεχόμενο στραβό αποτέλεσμα θα θεωρηθεί ως ακόμη μια βραδιά ντροπής για τον Αυτοκράτορα. 3 μέτριοι Αμερικάνοι που έχουν αφήσει έμπειρους Έλληνες παίκτες όπως είναι οι Παπανικολόπουλος, Τσιάκος, Μαγγούνης και Λιακόπουλος να πρωταγωνιστούν φανερώνει ξεκάθαρα την δυναμική μιας ομάδος που σίγουρα αποτελεί ένα από τα φαβορί μαζί με τον Ηλυσιακό, το Περιστέρι και την Καβάλα για υποβιβασμό. Πάντα όμως ομάδες σαν και αυτές που δεν έχουν τίποτα να χάσουν αντιμετωπίζοντας έναν θρύλο του Ελληνικού μπάσκετ όπως είναι ο ΑΡΗΣ μας παθιάζονται και τα δίνουν όλα πάνω στο παρκέ για αυτό περιθώρια για χαλάρωση και υπεροψία δεν υπάρχουν ούτε για πλάκα. Κάπως έτσι την πατήσαμε από Κηφισιά και ΑΓΟΡ για αυτό καλό είναι το πάθημα να μας γίνει μάθημα. Ένα ακόμη πλεονέκτημα για τον ΑΡΗ μας είναι ότι το παιχνίδι δεν διεξάγεται στην φυσική έδρα του Πανελευσινιακού αλλά στο γήπεδο του Περιστερίου επομένως ο  Β.Αγγέλου και οι παίκτες του θα μπορούν χωρίς ιδιαίτερη πίεση από την κερκίδα να κάνουν το παιχνίδι τους και να επιστρέψουν με το πρώτο διπλό στην Θεσσαλονίκη.

Για καλή μας τύχη και παρά τις συνεχόμενες απεργίες της κρατικής τηλεόρασης θα υπάρχει τηλεοπτική μετάδοση χωρίς σχολιασμό(καλύτερα!) και έτσι θα μπορούμε να δούμε τι ακριβώς θα γίνει γιατί ακόμη και στα παιχνίδια με Κηφισιά και ΑΓΟΡ παρά την ραδιοφωνική μετάδοση και τα στατιστικά της αναμέτρησης δεν νομίζω να υπάρχει κανείς που να κατάλαβε πως εξελίχθηκαν έτσι αυτοί οι αγώνες για την ομάδα μας. Νέα αρχή, με νέο προπονητή και νέους παίκτες για τον ΑΡΗ μας που όλοι ευελπιστούμε να αρχίσει νικηφόρα. Έτσι για να μπει καλά ο Νοέμβρης που θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό την πορεία μας στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος μιας και με αρχή του αυριανό παιχνίδι υπάρχουν αναμετρήσεις που αν τις κερδίσεις πας για 4αδα αλλά αν τις χάσεις θα κυνηγάς 6αδα για να αποφύγεις πάλι ΟΣΦΠ ή ΠΑΟ στα πλέιοφς. ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΚΑΝΕ ΜΑΣ ΤΗΝ ΧΑΡΗ ΚΑΙ ΠΑΡΕ ΤΟ ΔΙΠΛΟ!

Όσοι βρέθηκαν σήμερα στο Παλέ περιμένοντας  ένα ήσυχο απόγευμα και μια εύκολη νίκη στο ντεμπούτο του Β.Αγγέλου στο πάγκο του ΑΡΗ μας διαψεύσθηκαν και αντί για αυτό παρακολούθησαν ένα αγχωτικό παιχνίδι που κράτησε 2 ολόκληρες ώρες και πήγαινε πόντο πόντο μέχρι το σφύριγμα της λήξης. Ευτυχώς στο φινάλε οι παίκτες μας φάνηκαν ψύχραιμοι από την γραμμή των βολών και να πάρουν την νίκη έστω και με περιπετειώδη τρόπο αποφεύγοντας να σημειώσουν άλλη μια ιστορική ήττα.

Από το ξεκίνημα του αγώνα τίποτα δεν έδειχνε όλα αυτά που θα ακολουθούσαν, αντιθέτως με αρκετά καλή κυκλοφορία της μπάλας και πλουραλισμός στην επίθεση η ομάδα πήρε προβάδισμα στο σκορ και ανέβαζε διαρκώς την διαφορά. Μάλιστα ο Β.Αγγέλου βλέποντας την διαφορά δυναμικότητας ανάμεσα στις 2 ομάδες άρχισε τις αλλαγές, μοιράζοντας τον χρόνο στους παίκτες του και δοκιμάζοντας σχήματα. Και ενώ όλα έδειχναν ότι θα κυλήσουν ομαλά στο τρίτο δεκάλεπτο ήρθε το γνωστό μπλακ άουτ για την ομάδα και ξαφνικά τίποτα δεν λειτουργούσε σωστά. Τα πολύ καλά ποσοστά ευστοχίας του Α' ημιχρόνου πήγαν περίπατο στο Β ημίχρονο και το καλάθι του Ηλυσιακού έμοιαζε σαν παραθυράκι με τα στόρια κατεβασμένα... Κάτι λογικό μιας και οι περισσότερες επιθέσεις γινόταν με τη λήξη των 24 δευτερολέπτων υπό δύσκολες συνθήκες. Στην συνέχεια άρχισε να μιλάει το άγχος και τα πράγματα να γίνονται ακόμη πιο δύσκολα. Στο τέλος η ψυχραιμία του Βεργίνη αλλά και η μαχητικότητα του Ασημακόπουλου  αποδείχθηκαν αρκετά για να κάμψουν την αντίσταση του μαχητικού  Ηλυσιακού που βρήκε απέναντι του έναν προβληματικό ΑΡΗ και προσπάθησε να το εκμεταλλευτεί.

Το συμπέρασμα που βγαίνει για ακόμη ένα παιχνίδι είναι ότι αυτή η ομάδα έτσι όπως είναι δύσκολα θα προχωρήσει και ακόμη και οι θεωρητικά καλές μεταγραφές μάλλον δεν θα μπορέσουν να αποδώσουν τα αναμενόμενα εγκλωβισμένοι στο άγχος και στις απαιτήσεις που έχει μια μεγάλη ομάδα όπως είναι ο ΑΡΗΣ. Δεν ξέρω αν με την  πάροδο του χρόνο παίκτες όπως ο Πελεκάνος και ο Πάσαλιτς καταλάβουν ότι πρέπει να πάρουν περισσότερες πρωτοβουλίες ή θα χαθούν στην μετριότητα. Ενώ από την άλλη ο βελτιωμένος σήμερα Βεργίνης που έχει και την περσινή εμπειρία ίσως τελικά φέτος να μπορέσει να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο μιας και γνωρίζει καλύτερα από τους υπόλοιπους τις ειδικές συνθήκες που επικρατούν στον ΑΡΗ μας. Λίγο δύσκολα να καταφέρει να αλλάξει αυτή την εικόνα ο Αγγέλου μιας και το πρόβλημα μοιάζει να είναι κυρίως των παικτών που παγώνουν μόλις βρουν τα δύσκολα. Μοναδική γιατρειά μοιάζει την δεδομένη χρονική στιγμή η ενίσχυση της ομάδος αλλά και πάλι με αναγκαστικές επιλογές τύπου Χαντ που με το καλημέρα επιβεβαίωσε τις φήμες περι τραυματισμού το μέλλον μοιάζει δυσοίωνο. Μια κατάσταση που επηρεάζει άπαντες στον σύλλογο. Τόσο στην κερκίδα όπου τα 1500 άτομα που βρέθηκαν στο Παλέ έφυγαν εκνευρισμένα όσο και στην διοίκηση που βλέπει την τεράστια προσπάθεια που κατέβαλλε να αποτυγχάνει από πολύ νωρίς μιας και για την ώρα δεν μπορεί να συγκινήσει κανέναν. Όπως και να έχει ΑΡΗΣ σημαίνει μαχητής και αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάει κανείς. Είτε είναι απλός οπαδός είτε είναι μέλος της διοίκησης...

Με νέο look θα παρουσιαστεί ο ΑΡΗΣ μας απέναντι στον Ηλυσιακό που με τον Αγγέλου στην άκρη του πάγκου και τον Χαντ πάνω στο παρκέ θα επιδιώξει να πάρει το πρώτο ροζ φύλλο αγώνα στο πρωτάθλημα. Σχεδόν με ιεροσυλία μοιάζει μια συζήτηση για νίκη του ΑΡΗ επί του Ηλυσιακού αλλά όταν διασύρεσαι απο Κηφισιά και ΑΓΟΡ θα πρέπει με μια μεγάλη δόση ρεαλισμού να σκύψεις πάνω από τα προβλήματα και να αντιμετωπίσεις κάθε αντίπαλο με σοβαρότητα αφήνοντας στην άκρη ονόματα και προϊστορίες.

Κάπως έτσι προέκυψε και η ξαφνική αντικατάσταση του Αλεξανδρή με τον Αγγέλου με την παγωμάρα που έφερε η είδηση να δίνει την θέση της σε ένα τεράστιο ερωτηματικό για το αν ο νέος προπονητής έχει την απαιτούμενη δυναμική για να παραμείνει στην ηλεκτρική θέση του πάγκου με επιτυχία. Τα αποτελέσματα για αρχή αλλά και η συνολική εικόνα της ομάδος μετά από ένα εύλογο χρονικό διάστημα θα είναι αυτά που θα δείξουν για το αν ο Βαγγέλης Αγγέλου μπορεί να ανταπεξέλθει ως πρώτος προπονητής της ομάδος μας ή θα είναι άλλος ένας περαστικός που με 1-2 στραβά αποτελέσματα θα αντικατασταθεί. Μαζί του ντεμπουτάρει και ο Τζέρεμι Χαντ που θα προσπαθήσει να αρπάξει απο τα μαλλιά την μεγαλύτερη ευκαιρία της καρίερας του. Μπορεί να μην εντυπωσίασε πέρσι αλλά είναι ένας παίκτης ομάδος που μπορεί να προσφέρει σε πολλούς τομείς και εφόσον αποδειχθεί και υγιής ίσως να δέσει ιδανικά και με τους υπόλοιπους. Στο αγωνιστικό κομμάτι τώρα λίγα πράγματα μπορούμε να πούμε για τον Ηλυσιακό που είναι από τις πιο αδύναμες ομάδες του πρωταθλήματος. Παρόλα αυτά από το καλημέρα οι παίκτες του Δ.Παπανικολάου έστειλαν το μήνυμα τους ότι όποιος τους υποτιμήσει θα το πληρώσει όπως το πλήρωσε η Καβάλα μέσα στην έδρα της στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος. Απο εκεί και πέρα αν οι παίκτες μας παίξουν σύμφωνα με τις δυνατότητες τους δεν θα υπάρξει πρόβλημα. Χαρίσης και Καραποστόλου είναι σχεδόν ανύπαρκτοι στις πρώτες 2 αγωνιστικές ενώ και οι Πάσαλιτς και Πελεκάνος δεν έχουν αντιληφθεί τον πρωταγωνιστικό ρόλο που πρέπει να έχουν στον φετινό ΑΡΗ. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τον Βεργίνη που όμως δικαιολογείται μιας και μετράει ελάχιστες ημέρες στην ομάδα. Το να βρει το "κουμπί" των παικτών του είναι η πρώτη και η πιο σημαντική αποστολή του Β.Αγγέλου. Αν το πετύχει όλα τα άλλα θα έρθουν από μόνα τους γιατί ο φετινός ΑΡΗΣ έχει καλό υλικό ή τουλάχιστον καλύτερο υλικό από την πλειοψηφία των ομάδων της Α1.

Λίγο το 3ημερο λόγω της σημερινής αργίας, λίγο το ξενέρωμα από την απόλυση του Αλεξανδρή που σε γενικές γραμμές δεν άρεσε όπως όλα δείχνουν θα επηρεάσουν την προσέλευση του κόσμου. Αυτό όμως δεν θα πρέπει να απογοητεύει κανέναν γιατί ο Αρειανός οπαδός συνέρχεται γρήγορα από τις "σφαλιάρες" και στηρίζει κάθε υγιή προσπάθεια. Πάντως εύχομαι η διοίκηση να καταφέρει να αποκρυπτογραφήσει τα μηνύματα που της στέλνει ο κόσμος και αφού σε ότι έχει να κάνει με το αγωνιστικό όλα δείχνουν ότι πάμε για άλλη μια χρονιά υπομονής ας φορτσάρει εξωαγωνιστικά όπου και εκεί περιμένουμε πολλά και σημαντικά με την οικονομική "ανάσταση" της ομάδος, τον έλεγχο και τον καταλογισμό ευθυνών.

Με φανερή την έλλειψη κάποιου συγκεκριμένου πλάνου και αντιδρώντας  σπασμωδικά η διοίκηση της ΚΑΕ ΑΡΗΣ μετά την απόφαση της να στηρίξει τον Β.Αλεξανδρή κάνοντας μάλιστα δεκτή την απαίτηση του "τίγρη" για ενίσχυση της ομάδος και φέρνοντας άμεσα τον Αμερικάνο Χάντ προχώρησε ξαφνικά στην απομάκρυνση του Αλεξανδρή και στην συμφωνία με τον Β.Αγγέλου. Μια απόφαση που όπως βγαίνει προς τα έξω ήταν το αποτέλεσμα της δυσαρέσκειας των διοικούντων της ΚΑΕ για κάποιες τοποθετήσεις του Β.Αλεξανδρή σε ότι έχει να κάνει με την αγωνιστική παρουσία της ομάδος. Τώρα γιατί αυτό δεν έγινε την Δευτέρα το βράδυ στο έκτακτο διοικητικό συμβούλιο όπου βγήκε  δημόσια ότι δεν υπάρχει θέμα Αλεξανδρή και έγινε λίγες ώρες μετά απλά φανερώνει την προχειρότητα, τον ερασιτεχνισμό αλλά και την απογοήτευση των ανθρώπων της ΚΑΕ για αυτό το πολύ κακό ξεκίνημα του ΑΡΗ όπου η ομάδα μας πάνω στο παρκέ κατάφερε να εκμηδενίσει όλη την προσπάθεια που έγινε το καλοκαίρι από την νέα διοίκηση και να κάνει άλματα προς τα πίσω γεμίζοντας τον κόσμο με απογοήτευση αλλά και στερώντας από την διοίκηση ένα πολύ σημαντικό ποσό που θα κέρδιζε από τον αγώνα κυπέλλου με τον Ολυμπιακό που δεν έγινε ποτέ...

Λογικό είναι να υπάρχει εκνευρισμός και απογοήτευση αλλά όπως γράψαμε και σε πρόσφατο κείμενο αυτό το κακό ξεκίνημα ήταν το αποτέλεσμα του ρίσκου που πήρε η διοίκηση σε συνεργασία με τον Β.Αλεξανδρή το καλοκαίρι στο θέμα των δελτίων αλλά και η αδυναμία των παικτών που αγωνίστηκαν να αποδώσουν τα αναμενόμενα. Με αυτό ως δεδομένο θεωρώ οτι η διοίκηση της ΚΑΕ βιάστηκε πολύ και έκανε ένα σημαντικό λάθος τόσο επικοινωνιακά όσο και ηθικά απέναντι σε έναν άνθρωπο που κατά την διάρκεια της περσινής χρονιάς κατάφερε να κρατήσει μια απλήρωτη ομάδα που ταξίδευε στην Αθήνα οδικώς ενωμένη, να παρουσιάσει ένα ανταγωνιστικό σύνολο παρά το γεγονός ότι ο καλύτερος παίκτης αποχώρησε και δεν αντικαταστάθηκε ποτέ και να εμπνεύσει ως ένα σημείο τον κόσμο του ΑΡΗ που στο πρόσωπο του Βαγγέλη Αλεξανδρή έβλεπε έναν συνδετικό κρίκο με το ένδοξο παρελθόν του Αυτοκράτορα. Αν δεν πίστευαν στον Β.Αλεξανδρή έπρεπε να το είχαν ξεκαθαρίσει από το καλοκαίρι και όχι σε μια χρονιά εξυγίανσης να διώχνεις τον άνθρωπο που αποδεδειγμένα αντέχει στα δύσκολα σε μια προσπάθεια να του φορτώσεις κάθε ευθύνη.

Επειδή όμως σαν οπαδοί αυτής της ομάδος είμαστε υπεράνω προσώπων φυσικά και δεν θα σταθούμε παραπάνω σε αυτό το λάθος της διοίκησης και θα ευχηθούμε και εμείς με την σειρά μας θα ευχαριστήσουμε για την προσφορά του και θα αποχαιρετήσουμε τον Β.Αλεξανδρή και ασχοληθούμε με τον αντικαταστάτη του που όπως όλα δείχνουν θα είναι ο Βαγγέλης Αγγέλου που ήδη βρίσκεται στην Θεσσαλονίκη. Αν και σαν παίκτης ο Β.Αγγέλου ήταν αρκετά αντιπαθής και το αγωνιστικό του στυλ τραγικό μιας και είχε την εκνευριστική συνήθεια ακόμη και μόνος κάτω από το καλάθι του αντιπάλου να ήταν, αυτός προτιμούσε να πασάρει έξω σαν προπονητής έχει δείξει ένα πολύ πιο σοβαρό πρόσωπο. Βέβαια επι της ουσίας σαν προπονητή είναι δύσκολο να τον κρίνουμε μιας και το όνομα του το "έφτιαξε" ως βοηθός προπονητή του Ντούσαν Ίβκοβιτς για σχεδόν 4 χρόνια σε Ντιναμό Μόσχας και Ολυμπιακό όπως βοηθός προπονητή ήταν και επι Μίνιτς στον ΑΡΗ μας πριν 10 χρόνια περίπου. Σαν βασικός προπονητής στο πέρασμα του από ομάδες όπως η Χαλκίδα, τα Τρίκαλα και η προβληματική ΑΕΚ δεν έχει να επιδείξει και κάτι σπουδαίο. Ας ελπίσουμε με να ήρθε η στιγμή για τον Β.Αγγέλου να "φτιάξει" και το όνομα του ως βασικός προπονητής στον πάγκο του ΑΡΗ μας. Όσο για τους διοικούντες της ΚΑΕ θα πρέπει να παραδειγματιστούν από την υπομονή και την επιμονή που δείχνει ο κόσμος της ομάδος και από την στιγμή που έχουν ξεκινήσει αυτή την προσπάθεια αρκετά δυνατά, κάτι που έχει αναγνωριστεί από όλο τον κόσμο καλό είναι να μην ξεφύγουν από το γενικότερο πλάνο εξυγίανσης και να αποφύγουν τα άλματα προόδου μιας και για αρχή και τα μικρά βηματάκια προς τα μπροστά είναι αρκετά.

Δεν είναι μυστικό ότι μετά τον πρόσφατο διασυρμό στο Ρέθυμνο το κλίμα έχει γίνει αρκετά αρνητικό γύρω από το πρόσωπο του Β.Αλεξανδρή. Σίγουρα υπάρχουν σημαντικοί λόγοι που η ομάδα δεν είναι αυτή που πρέπει στο ξεκίνημα των αγωνιστικών της υποχρεώσεων αλλά για το τρόπο με τον οποίο ηττήθηκε χωρίς καν να παλέψει από Κηφισιά και ΑΓΟΡ δεν υπάρχει η παραμικρή δικαιολογία.

Για αυτά τα αποτελέσματα φυσικά και έχουν όλοι ευθύνη. Από παίκτες και προπονητικό τιμ μέχρι και την διοίκηση. Αυτό που ουσιαστικά πλήρωσε ο ΑΡΗΣ με τον χειρότερο τρόπο ήταν το ρίσκο που αποφάσισαν από κοινού να πάρουν διοίκηση και προπονητής στο θέμα των 3 Αμερικανών. Όσο λοιπόν και αν λέμε ότι στην ιστορία με την ΦΙΜΠΑ πιαστήκαμε κορόιδα από την ΕΟΚ το ότι τους εμπιστευτήκαμε ήταν δικό μας λάθος. Αυτό ακριβώς από ότι φάνηκε αναγνώρισε ο κ.Αρβανίτης και οι συνεργάτες του και για αυτό δεν τέθηκε καν θέμα Αλεξανδρή παρά την έντονη δυσαρέσκεια που υπάρχει στο πρόσωπο του. Αντιθέτως από την στιγμή που τον στηρίζουν έκαναν δεκτό και το αίτημα του για ενίσχυση της ομάδος με τον πρώην γκαρντ του ΚΑΟΔ Τζέρεμι Χάντ να είναι εκτός απροόπτου το επόμενο μεταγραφικό απόκτημα της ομάδος μας.  Ένας παίκτης που αν και δεν εντυπωσίασε στο προηγούμενο πρωτάθλημα φαντάζει ικανός να δώσει λύσεις κυρίως στο σκοράρισμα αλλά και σε άλλους τομείς μιας και είναι παίκτης που παλεύει και στα ριμπάουντ, μαρκάρει καλά και βλέπει γήπεδο. Ουσιαστικά η διοίκηση σε συνεργασία με το προπονητικό τιμ προσπαθεί να αναπληρώσει το κενό που άφησαν οι 3 Αμερικάνοι φέρνοντας παίκτες στις ίδιες θέσεις. Η αρχή έγινε με τον Βεργίνη που αγωνίζεται στις θέσεις 1-2 όπως ο Κόλιμον, η συνέχεια φαίνεται να γίνεται με τον Χάντ που αγωνίζεται στις θέσεις 2-3 και πολύ πιθανόν αν χρειαστεί να δούμε και έναν παίκτη στην θέση 4 που αγωνιζόταν ο Άουτερμπριτζ. Κανείς δεν μπορεί να προκαταβάλει ποιο θα είναι το αποτέλεσμα από αυτές τις κινήσεις και δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι είναι λύσεις ανάγκης. Ακόμη και η έλευση του Βεργίνη που είναι ένας πολύ καλός παίκτης που από την αρχή ο Αλεξανδρής τον ήθελε στην ομάδα δεν ήταν βάσει προγραμματισμού και φυσικά δεν συμμετείχε στην προετοιμασία.

Μπορεί ο Β.Αλεξανδρής να συνεχίζει κανονικά και η διοίκηση να τον στηρίζει και στην πράξη υλοποιώντας τις εισηγήσεις του αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα ανεχθούν και άλλα τέτοια αποτελέσματα. Νίκη με νίκη διαφέρει όπως και ήττα με ήττα και ιδίως όταν είσαι ΑΡΗΣ έχεις την υποχρέωση ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα και τον αντίπαλο να ματώνεις μέσα στο γήπεδο. Πάντως εντύπωση προκάλεσε το γεγονός ότι δεν αποφασίσθηκε κάποιο πρόστιμο ώστε να αφυπνίσει παίκτες και προπονητικό τιμ και να τους υπενθυμίσει ότι εδώ υπάρχουν μόνιμες απαιτήσεις και ασταμάτητη πίεση όπως συμβαίνει σε κάθε μεγάλη ομάδα. Ας ελπίσουμε να είναι υγιής ο Χαντ και να μπορέσει να προσφέρει στην ομάδα γιατί είναι φανερό ότι και οι υπόλοιποι παίκτες χρειάζονται μια ώθηση.