Το μήνυμα ενόψει της νέας χρόνιας στάλθηκε ξεκάθαρα προς όλες τις κατευθύνσεις. Ο ΑΡΗΣ με τη διοίκηση Ηλιάδη στο τιμόνι αλλάζει σελίδα και το χθεσινό παιχνίδι με τη Ρόμα στο γιορτινό Κλ.Βικελίδης ήταν η καλύτερη επιβεβαίωση. Η γιορτή στήθηκε όπως ήταν αναμενόμενο από τον κόσμο του ΑΡΗ παρόλο που βρισκόμαστε στην καρδιά του Καλοκαιριού, η μεγάλη καλεσμένη Ρόμα παρουσιάστηκε όπως έπρεπε με όλα της τα αστέρια και οι παίκτες μας ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις του αγώνα μοιράζοντας υπόσχεσεις. Η εμφάνιση του Τάτου που γνώρισε την αποθέωση ήταν το κερασάκι στην τούρτα και απο χθες το βράδυ και το τελευταίος φίλος της ομάδος έχει καταλάβει ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει.

Είχαμε γράψει και στο preview της αναμέτρησης ότι αυτό το σπουδαίο διεθνές φιλικό είχε πολλούς περισσότερους εξεωαγωνιστικούς στόχους παρά αγωνιστικούς πάνω στο χόρτο. Το όνομα του ΑΡΗ ακούστηκε εκτός συνόρων, ο κόσμος του ΑΡΗ "ξεκόλλησε" ως ένα βαθμό απο την μιζέρια της περσινής περιόδου παίρνοντας λίγο άρωμα Ευρώπης, η ΠΑΕ έβαλε κάποια χρήματα στα ταμεία της, μιας και η κινητικότητα που υπήρχε λόγω Ρόμα έσπρωξε και τα διαρκείας ενώ και ο Χατζηνικολάου πρέπει να έμεινε ικανοποιημένος που είδε την ομάδα του σε γενικές γραμμές να ανταποκρίνεται απέναντι σε έναν πολύ πιο δυνατό και ποιοτικό αντίπαλο. Η ομάδα για ακόμη ένα παιχνίδι έδειξε ότι έχει αποκτήσει μια αγωνιστική ταυτότητα κυρίως μεσοαμυντικά όπου οι παίκτες μας όταν καταφέρνουν να αποφεύγουν τα ατομικά λάθη δείχνουν την απαιτούμενη πειθαρχία και συγκέντρωση ώστε να κλείνουν τους χώρους σωστά και να προβληματίζουν ακόμη και αντιπάλους σαν τη Ρόμα. Ενώ μεσοεπιθετικά φάνηκε ξεκάθαρα πόσο μεγάλη ανάγκη ώστε να υπάρχουν μέσα στην ομάδα παίκτες με προσωπικότητα και ταλέντο σαν τους Ουντότζι και Αγκάνθο. Να μπορούν να κρατάνε τη μπάλα, να την "σπάνε" σωστά στους συμπαίκτες τους και να μπορούν με μια προσωπική ενέργεια να προσφέρουν το κάτι παραπάνω στην ομάδα που θα οδηγήσει στο γκολ. Παίκτης με τέτοια χαρακτηριστικά είναι και ο Τάτος που θα καλύψει μια σημαντικότατη θέση βοηθώντας σε μεγάλο βαθμό τους Έλσνερ και Παπαδόπουλο να δέσουν καλύτερα με την επιθετική γραμμή της ομάδος αλλά και να δώσει την ευκαιρία στους Αγκάνθο και Ουντότζι να κάνουν το παιχνίδι τους. Για την Ρόμα ότι και να πούμε είναι λίγο. Η διαφορά ποιότητας ήταν εμφανής καθώς και η διαφορά νοοτροπίας. Η Ιταλική ομάδα παρόλο που ήρθε σχεδόν κατευθείαν απο το αεροδρόμιο παρουσιάστηκε σοβαρή και χωρίς τη διάθεση να χαριστεί σε κανέναν.

Πρόβα τζενεράλε και για τον κόσμο του ΑΡΗ που πήρε άριστα. Μπορεί ποσοτικά να μην πλησίασε τα προηγούμενα σπουδαία φιλικά αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι χθες έλλειψε από την κερκίδα ο όγκος και ο παλμός που απαιτούνται για να δώσουν μια ξεχωριστή χροιά στο παιχνίδι. Ιδίως η Θ3 έβραζε και χορεύε ασταμάτητα σε κιτρινόμαυρους ρυθμούς. Ιδίως οι νεοαποκτηθέντες πήραν μια γεύση από τον κόσμο του ΑΡΗ ενώ αν όλα κυλήσουν καλά αναμένεται το Κλ.Βικελίδης κάθε εντός έδρας παιχνίδι να θυμίζει το γνωστό ηφαίστειο Αρειανίδικης τρέλας! Άλλη μια επιτυχία της διοίκησης Ηλιάδη το χθεσινό φιλικό όπως και η μεταγραφή του Τάτου. Δεν νομίζω να έχει απομείνει Αρειανός που να εξακολουθεί να αμφισβητεί τις προθέσεις και τις ικανότητες της συγκεκριμένης διοίκησης. Το μόνο που απομένει είναι να επισημοποιηθεί και η θετική έκβαση της υπόθεσης του άρθρου 99. Μετά θα μπορούμε να μιλάμε με σιγουριά για τη νέα σελίδα του ΑΡΗ μας!

Για ακόμη μια φορά η Θεσσαλονίκη και το Κλ.Βικελίδης θα φιλοξενήσει ένα πραγματικά μεγάλο διεθνές φιλικό παιχνίδι όπου όπως είναι λογικό τραβάει όλα τα φώτα της δημοσιότητας πάνω του. Αυτή τη φορά ο ΑΡΗΣ μας θα υποδεχθεί τη μεγάλη Ρόμα των Τότι, Οσβάλντο, Μπουρντίσο, Πιάνιτς, Μποριέλο και των άλλων ποδοσφαιρικών αστέρων της ιταλικής ομάδας. Ένα παιχνίδι που όπως είναι λογικό έχει ξεσηκώσει όλους μας που μετράμε τις ώρες για να βρεθούμε στην πιο ποδοσφαιρική έδρα της Ελλάδος, στο πλευρό του Θεού ΑΡΗ!

Όπως σε όλα τα φιλικά έτσι και σε αυτό τα αγωνιστικά συμπεράσματα περνάνε σε δεύτερη μοίρα. Σίγουρα ο κ.Χατζηνικολάου και οι συνεργάτες του θα θέλει να δει την αγωνιστική συμπεριφορά των παικτών του απέναντι σε μια πολύ πιο δυνατή και πειθαρχημένη ομάδα όπως είναι η Ρόμα αλλά όταν δεν υπάρχει η σκοπιμότητα του τελικού αποτελέσματος και όλοι οι ποδοσφαιριστές το πρώτο πράγμα που έχουν στο μυαλό τους είναι να αποφύγουν κάποιον τραυματισμό λογικό είναι όλα αυτά τα φιλικά παιχνίδια που παρακολουθούμε να διαφέρουν δραματικά από τα επίσημα. Αυτό που σίγουρα είναι κέρδος από το σημερινό φιλικό είναι το πρεστιζ του συλλόγου αλλά και η αυτοπεποίθηση των παικτών μας που λογικά θα ανέβει στα ύψη. Σίγουρα ο ΑΡΗΣ την περσινή περίοδο είχε τραγική χρονιά και παραλίγο θα ακολουθούσε τον δρόμο της ΑΕΚ(όπως πολλοί ήθελαν και προσπαθούσαν για αυτό) αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο σύλλογος μας έχει μικρύνει και έχει γίνει άλλη μια ομαδούλα της σειράς. Όταν υπάρχουν 100 χρόνια  ιστορίας με πολλές σελίδες γραμμένες με χρυσά γράμματα και όταν απο πίσω υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου που λατρεύουν την κιτρινόμαυρη φανέλα με το Θεό του πολέμου στο στήθος τότε πάντα παραμένουμε μεγάλοι. Για όσους λοιπόν το ξεχνάνε βραδιές σαν την αποψινή είναι η καλύτερη ευκαιρία για να το θυμηθούν. Και φυσικά πρώτοι από όλους οι παίκτες μας που πρέπει να κατανοήσουν το βάρος της φανέλας που φοράνε και να συμπεριφερθούν την αγωνιστική χρονιά που έρχεται ανάλογα. Ο Αρειανός οπαδός είναι μαχητής και τίποτα δεν μπορεί να του στερήσει την υπερηφάνεια που αισθάνεται αλλά οι παίκτες επειδή είναι επαγγελματίες πολλές φορές ξεχνιούνται.

Ευκαιρία λοιπόν για όλους μας να ξεμουδιάσουμε και να κάνουμε ένα καλό ζέσταμα ενόψει της έναρξης των επίσημων διοργανώσεων. Σίγουρα το γήπεδο θα είναι κατάμεστο παρόλο που βρισκόμαστε στην μέση του Καλοκαιριού. Εκπλήξεις θα υπάρχουν στις κερκίδες του Κλ.Βικελίδης και σίγουρα η εικόνα θα θυμίζει μιας από εκείνες τις σπουδαίες βραδιές του Europa League. Ας δούμε λοιπόν την σημερινή σπουδαία αναμέτρηση σαν την διαχωριστική γραμμή  με την περσινή κακή χρονιά και σαν την αφετηρία για έναν καλύτερο ΑΡΗ που προσμένουμε όλοι. Ας γουστάρουμε παρέα με την ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Φυσικά οι διαχωριστικές γραμμές με το παρελθόν δεν σημαίνει ότι παθαίνουμε αμνησία ή δίνουμε άφεση αμαρτιών στον κάθε πονηρό που άπλωσε τα νύχια του πάνω στον ΑΡΗ μας. Έτσι με αφορμή την άφιξη της Ρόμα και τον παραλίγο παίκτη του ΑΡΗ Μπενατιά  ας θυμηθούμε τι έγινε τότε. Μετά και την περίπτωση του Αμορόζο σιγά σιγά όλοι οι "μύθοι" καταρρίπτονται και η αλήθεια βγαίνει στο φώς.

Αναμνήσεις και περίεργα συναισθήματα από το πρόσφατο παρελθόν έφερε το χθεσινό φιλικό κόντρα στην Ρόμα μέσα στο Ολίμπικο. Φυσικά και δεν αναφερόμαστε σε κάποια σπουδαία νίκη ή ένδοξο θρίαμβο κόντρα στην Ιταλική ομάδα, ούτε καν στην υπερήφανη ισοπαλία μέσα στο Κλ.Βικελίδης αλλά στο βροντερό παρών που έδωσαν 2000 τρελαμένοι Αρειανοί στην Ρώμη σε μια εποχή γεμάτο απογοήτευση που θυμίζει κάτι από αυτά που βιώνουμε σήμερα στην αγαπημένη μας ομάδα.

Απογοήτευση, πίκρα και αγανάκτηση για όλα όσα είχαν συμβεί εκείνη την μαύρη χρονιά και οδήγησαν την ομάδα μας στην Β Εθνική. Και όμως με την ομάδα υποβιβασμένη περισσότεροι από 5000 Αρειανοί κατέβηκαν ως την Πάτρα να βροντοφωνάξουν το ιστορικό "ΑΡΗ ΘΥΜΙΣΟΥ ΜΙΑ ΖΩΗ ΜΑΖΙ ΣΟΥ" σε ένα παιχνίδι σχεδόν χαμένο από τα αποδυτήρια. Το κέρδος ήταν η έξοδος στην Ευρώπη και το γεγονός ότι ο ΑΡΗΣ της Β εθνικής θα αγωνιζόταν στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ ήταν από μόνο του αρκετά ασυνήθιστο. Το ότι όμως θα είχε και τον κόσμο στο πλευρό τόσο στο κατάμεστο Κλ.Βικελίδης όσο και στην Ρώμη με μια εντυπωσιακή κερκίδα  ήταν κάτι που σίγουρα δημιούργησε αίσθηση. Πραγματικά όπως και στην Πάτρα έτσι και στην Ρώμη ήταν μια από τις πιο ωραίες εκδρομές που έχω κάνει με την Αρειανάρα μιας και το συναίσθημα Αρειανοσύνης, αφοσίωσης και πίστης σε αυτό τον τεράστιο σύλλογο ήταν εμφανής κάθε λεπτό αυτού του όμορφου ταξιδιού. Ούτε καν η 5αρα δεν ήταν ικανή να μας ξενερώσει γιατί πολύ απλά υπήρχε η πεποίθηση σε όλους μας ότι όλα αυτά που ζούμε είναι μια μεταβατική περίοδος και ο ΑΡΗΣ μας σύντομα θα βρει τον δρόμο και θα επιστρέψει ακόμη πιο δυνατός. Κάτι που ως ένα βαθμό τα χρόνια που ακολούθησαν έγινε. Αν και ο ΑΡΗΣ είναι στην σουπερλίγκα και έχει εξασφαλίσει κανονικά την συμμετοχή του στο πρωτάθλημα θα έλεγα ότι μέσα του ο Αρειανός νιώθει ακόμη χειρότερα από τότε που ήξερε ότι έχει μπροστά του μια ολόκληρη χρονιά περιπλάνησης, απαξίωσης και μιζέριας. Και αυτό γιατί πολύ απλά τότε υπήρχε η ελπίδα για κάτι καλύτερο σε σχέση με σήμερα. Η προδοσία που όλοι βιώσαμε από συνΑρειανούς μας είναι τόσο μεγάλη που πιστεύω ότι θα χρειαστεί αρκετός καιρός για να μπορέσουμε να πιστέψουμε στο θαύμα, στην ανάκαμψη, στην αντεπίθεση. Ως τότε όπως είναι λογικό οι φωνές που θα φωνάζουν το "ΑΡΗ ΘΥΜΙΣΟΥ ΜΙΑ ΖΩΗ ΜΑΖΙ ΣΟΥ" ολοένα και θα λιγοστεύουν...

Στο σήμερα τώρα(ή καλύτερα στο χθες) στο σχεδόν γεμάτο Ολίμπικο όπου η Ρόμα είχε ετοιμάσει μια μίνι φιέστα παρέα με τους οπαδούς της θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο ΑΡΗΣ μας στάθηκε σχετικά καλά. Καλά κόντρα σε μια ομάδα που θα μπορούσε να μας διασύρει και αν βγάλουμε κάποιες μεμονωμένες φάσεις και τα λάθη του Βελλίδη δεν μπορούμε να πούμε ότι νιώσαμε ιδιαίτερη πίεση και άγχος. Επι της ουσίας όμως για ακόμη ένα παιχνίδι δείξαμε πόσο έντονο είναι το πρόβλημα ανάπτυξης της ομάδος μεσοεπιθετικά και πόσο άμεση ανάγκη υπάρχει για την απόκτηση ενός ικανού επιθετικού και ενός έμπειρου μέσου. Διάθεση και πάθος υπήρχε αλλά ως εκεί. Μάλιστα το πολύ ωραίο γκολ του Οσβάλντο στο 1-0 μας υπενθύμισε ότι αν έχεις έναν καλό επιθετικό μπροστά όπως κάποτε είχαμε τον Κάμπορα και τον καλό Κόκε ακόμη και σε φάσεις που δεν "μυρίζουν" γκολ η μπάλα μπορεί να καταλήξει στα δίχτυα. Είναι φανερό νομίζω ότι και ο Κατσαβάκης είναι έντονα προβληματισμένος με την έλλειψη αξιόπιστων λύσεων σε συγκεκριμένες θέσεις με αποτέλεσμα να χαραμίζει παίκτες σαν τον Ασλανίδη που έδειξε το παλικάρι ότι τουλάχιστον σαν αμυντικό χαφ μπορεί να τα καταφέρει μια χαρά. Ο άτυχος του αγώνα ήταν ο Ηρακλής που αν και είχε καλή παρουσία σε μια ανύποπτη φάση τραυματίστηκε σοβαρά και όπως όλα δείχνουν θα χάσει το μεγαλύτερο μέρος της χρονιάς.  Σίγουρα το φιλικό κόντρα στην Ρόμα δεν μπορεί να αποτελέσει κριτήριο αλλά συνεχίζει να αποτελεί ένα μυστήριο το πως θα παρουσιαστεί ο ΑΡΗΣ στην Ν.Σμύρνη για την πρεμιέρα του πρωταθλήματος.