Ούτε για μια στιγμή δεν μπόρεσε ο ΑΡΗΣ να κοιτάξει στα μάτια την Προμετέι και αναπόφευκτα γνώρισε μια βαριά ήττα-αποκλεισμό. Δυνατοί παρουσιάστηκαν οι Ουκρανοί αλλά με τόσο κακό ΑΡΗ όλοι οι αντίπαλοι μας στο Eurocup εκτός ίσως της Σλάσκ θα έκαναν πάρτι. Παρά την όποια απογοήτευση η ομάδα αποθεώθηκε από την δυναμική κιτρινόμαυρη κερκίδα που στήθηκε στη Λετονία μιας και η φετινή πορεία μας στην Ευρώπη ήταν ανέλπιστα ευχάριστη.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ «ΣΤΑ ΣΧΟΙΝΙΑ»

Κανένα περιθώριο δεν άφησαν οι Ουκρανοί στον Καστρίτη και τους παίκτες του. Με το που πάτησαν στο παρκέ σε κάθε στιγμή επιβεβαίωναν την ανωτερότητα τους. Σε άμυνα, επίθεση, ριμπάουντ, στα πάντα. Δεν υπήρχαμε στο γήπεδο και αυτό το εκμεταλλεύτηκαν στο απόλυτο οι αντίπαλοι μας. Οι 28 πόντοι  διαφοράς αντικατοπτρίζουν απόλυτα το πόσο κακοί ήμασταν σήμερα. Χάρελ και Τολιόπουλος αν και άστοχοι στα μακρινά σουτ ήταν οι μόνοι που προσπάθησαν να αντισταθούν. Όλοι οι υπόλοιποι κούρασαν με την ατολμία τους.

ΜΑΛΛΟΝ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΑΝ ΛΑΘΟΣ

Την έχουμε ξαναδεί την εικόνα ο ΑΡΗΣ να μένει πίσω στο σκορ από νωρίς και στη συνέχεια να παλεύει να επιστρέψει στο παιχνίδι. Εκτός  ελαχίστων εξαιρέσεων πάντα έβρισκε στην πορεία τα πατήματα του, προσαρμοζόταν στις απαιτήσεις του αγώνα και στο τέλος ανεξαρτήτως αποτελέσματος έβγαζε μια θετική εικόνα μαχητή. Σήμερα όμως φάνηκε η ομάδα να μην είναι σωστά προετοιμασμένη για να αντιμετωπίσει την Προμετέι. Ήξερε τι είχε να αντιμετωπίσει αλλά μάλλον το πλάνο δεν ήταν αυτό που έπρεπε. Ούτε κάτω από το καλάθι, ούτε μακριά από το καλάθι μπορέσαμε να αμυνθούμε. Για πλάκα έμπαιναν μέσα και σκόραραν, ελεύθεροι σούταραν έξω από τα 6.75 . Και άλλους δυνατούς αντιπάλους βρήκαμε στην πορεία αλλά συνήθως δείχναμε διαφορετικό πρόσωπο. Μοναδικό «θετικό» στοιχείο που βγαίνει από τον σημερινό αποκλεισμό ίσως να είναι το ότι έγινε ξεκάθαρο ότι η ομάδα χρειάζεται μέχρι να έρθει ο Γκάλινατ ένα ακόμη σημείο αναφοράς στην επίθεση. Για αυτό αποκτήθηκε ο Ριντ και για αυτό θα πρέπει ένας από τους ξένους που φοβάται να βγει μπροστά να κάτσει στην κερκίδα.

ΜΕ ΨΗΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΒΑΡΕΙΑ ΗΤΤΑ

Σαν μποξέρ παγιδευμένος στη γωνία που κινδυνεύει από την αρχή με νοκ άουτ έμοιαζε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα.  Ανήμπορος να αμυνθεί, ανήμπορος να επιτεθεί, ανήμπορος να αντιδράσει στις διαθέσεις των παικτών της Προμετέι. Βαριά η ήττα, πικρός ο αποκλεισμός αλλά όχι ικανός για να αμαυρώσει το θετικό πρόσημο της επιστροφής μας στα ευρωπαϊκά γήπεδα. Μπράβο στον Γιάννη Καστρίτη και τους παίκτες του για την φετινή υπερπροσπάθεια και τις χαρές που μας πρόσφεραν σε έναν θεσμό όπου υπήρχε ο φόβος να εξελιχθεί σε εφιάλτη. Ο ΑΡΗΣ επέστρεψε και πλέον η μπασκετική Ευρώπη το γνωρίζει!

ΥΓ. Μπράβο σε όλους όσους βρέθηκαν σήμερα στη Ρίγα και στο χειροκρότημα που πρόσφεραν στην ομάδα παρά την ήττα. ΑΡΗΣ ΠΑΝΤΟΥ!

Λίγες ημέρες πριν την επιστροφή στην αγωνιστική δράση με την δύσκολη εκτός έδρας αναμέτρηση με τον Ολυμπιακό και τα πράγματα στην ομάδα μόνο ήσυχα δεν φαίνεται να είναι. Η αποχώρηση του Μανωλόπουλου πέρασε στα ψιλά μιας και ο παίκτης πέρασε και δεν ακούμπησε αλλά αυτή τη φορά η νέα αποχώρηση με πρωταγωνιστή τον Γκίκα  ήταν σαφώς πιο ήχηρη. Όχι τόσο για  αγωνιστικούς λόγους όσο για λόγους γοήτρου μιας και κάτι τέτοιες ενέργειες αποκαλύπτουν ξεκάθαρα τα τεράστια προβλήματα που υπάρχουν στο εσωτερικό του μπασκετικού ΑΡΗ.

Όπως και στις περιπτώσεις Τάκερ, Τζέιμς, Αθηναίου, Μανωλόπουλου, Γκίκα και πολλών άλλων παικτών που είτε αποχώρησαν τα προηγούμενα χρόνια στην μέση της χρονιάς είτε προτίμησαν να μην έρθουν στην ομάδα μας κατά την μεταγραφική περίοδο έτσι και αυτή τη φορά φαίνεται ότι ο ΑΡΗΣ την δεδομένη χρονική στιγμή συνεχίζει να δυσκολεύεται πολύ να προσφέρει το κάτι παραπάνω που θα δελεάσει έναν παίκτη να έρθει ή να παραμείνει στην ομάδα. Η αιτία είναι ξεκάθαρη και δεν έχει να κάνει αποκλειστικά με τον οικονομικό παράγοντα(μιας και η διοίκηση παλεύει καθημερινά για να είναι συνεπής) αλλά έχει να κάνει περισσότερο με την φανερή έλλειψη φιλοδοξίας και αγωνιστικών στόχων. Κάτι που φάνηκε με την απόφαση να μην συμμετέχει ούτε φέτος η ομάδα στην Ευρώπη, τον γρήγορο(και άδικο) αποκλεισμό από το κύπελλο Ελλάδος αλλά και την γλυκόπικρη γεύση που μας έχει αφήσει ως τώρα το πρωτάθλημα με τον ΑΡΗ μας ναι μεν να έχει την ευκαιρία να διατηρηθεί σε υψηλές θέσεις αλλά οι ανόητες ήττες που έγιναν δείχνουν ότι τα πράγματα και αγωνιστικά δεν είναι και τόσο ρόδινα. Κόντα σε όλα αυτά  έχουμε και τον πρόχειρο καλοκαιρινό σχεδιασμό της ομάδος με αρκετούς παίκτες να συνωστίζονται στις ίδιες θέσεις και κατά συνέπεια να υπάρχουν δυσαρεστημένοι όπως ο Γκίκας, ο Μανωλόπουλος, ο Τόμας την ίδια στιγμή όπου σε άλλες θέσεις όπως στην θέση 3 και θέση 4 να μην υπάρχει ούτε μια αλλαγή... Όσο περίεργο και αν ακουστεί θεωρητικά η αποχώρηση του Γκίκα μπορεί να κάνει πολλαπλό καλό στην ομάδα. Καταρχήν θα πάρει περισσότερο χρόνο ο Αντεγκμπόγιε που είναι ένας πιο αποτελεσματικός και σχετικά σταθερός παίκτης από τον Γκίκα αλλά και ο Μούρτος από τον οποίο περιμένουμε να δούμε σαφώς περισσότερα από ότι έχει δείξει ως τώρα. Μαζί με αυτούς θα αισθανθεί πιο άνετα και ο Τόμας που έδειξε να "χαλιέται" με την παραμονή του Αντεγκμπόγιε. Ενώ δεν θα πρέπει να μας φανεί και απίθανο παίκτες σαν τον Πουλιανίτη και τον Φλιώνη να βρουν την ευκαιρία και να κάνουν το δικό τους ξεπέταγμα. Παίκτες που υπάρχει προοπτική να μείνουν σε αντίθεση με τον Γκίκα που το καλοκαίρι τελείωνε το συμβόλαιο του και ή θα μας χαιρετούσε έτσι απλά ή θα  μας "εκβίαζε" για περισσότερα χρήματα και θα κατέληγε κάπου αλλού σε περίπτωση που κατά την διάρκεια της χρονιάς έβρισκε ρυθμό και ανέβασε τα στατιστικά του σε όλους τους τομείς. 

Όταν 2 ρολίστες παίκτες  ζητάνε να φύγουν στην μέση της χρονιάς όσα όμορφα ρεπορτάζ και αν διαβάσουμε για το καλό κλίμα στα αποδυτήρια και την οικογενειακή ατμόσφαιρα ανάμεσα στους παίκτες δύσκολα να μας πείσουν. Δυστυχώς ο Δ.Πρίφτης κάπου τα μπέρδεψε το καλοκαίρι τα πράγματα με αποτέλεσμα να υπάρχουν δυσαρεστημένοι παίκτες που δεν αγωνίζονται και σημαντικά κενά στο ρόστερ. Έστω και έτσι ο φετινός ΑΡΗΣ έχει δείξει πολύ καλά στοιχεία και μπορεί μέσα από αυτά τα σκαμπανεβάσματα και τις αναπόφευκτες αλλαγές στο ρόστερ με τους Αντεγκμπόγιε, Γκίκα και Μανωλόπουλο τελικά να βγει κάτι πολύ καλό. Περιμένουμε τώρα που έγινε ένα ξεκαθάρισμα στο ρόστερ και με παρακαταθήκη την τελευταία εκπληκτική εμφάνιση στο φινάλε του 2014 να δούμε έναν πιο αποφασισμένο ΑΡΗ που θα πιστέψει ακόμη παραπάνω στις δυνατότητες του και θα συνεχίσει το 2015 το ίδιο εντυπωσιακά με το τελείωμα του 2014. Όλα και όλοι θα κριθούν πάνω στο παρκέ!

ΥΓ. Στις απογοητευτικές τάσεις φυγής εξαίρεση αποτελεί ο Βεζένκοβ που αγωνιστικά παίρνει 100% αυτό που θέλει από την ομάδα σύμφωνα με το πλάνο που έχει για την επίτευξη των προσωπικών του στόχων αλλά και ο Χαρίσης που παρά τον λίγο χρόνο συμμετοχής αναγνωρίζει ότι έχει πάρει από τον ΑΡΗ ένα συμβόλαιο που δεν μπορεί να πάρει αλλού. Με λίγα λόγια αγωνιστικά ή οικονομικά οι ευχαριστημένοι και οι δυσαρεστημένοι φαίνονται.

ΥΓ2. Είναι λυπηρό να ακούς από τον διαχειριστή-πρόεδρο της ΚΑΕ να μην δέχεται κριτική και κάθε έκφραση αγωνίας του απλού φίλαθλου να την εκλαμβάνει ως κακοπροαίρετη, κατευθυνόμενη κριτική που αποσκοπεί στο να βλάψει τον ίδιο και την ομάδα... Ίσως κάποια στιγμή θα πρέπει όλοι οι Αρειανοί παράγοντες που κατέχουν διοικητικές θέσεις να καταλάβουν ότι αυτοί οι φίλαθλοι που ψάχνουν, ρωτάνε, κρίνουν ή ακόμη και κράζουν είναι τα αρρώστακια που συνεχίζουν να στηρίζουν την ομάδα εμπράκτως με την φυσική τους παρουσία στο γήπεδο ανεξάρτητα από το αν είναι 7η, εκτός Ευρώπης όπως συμβαίνει στο μπάσκετ ή στην Γ Εθνική όπως συμβαίνει στο ποδόσφαιρο. Οι υπόλοιποι Αρειανοί  που δεν βγάζουν γκιχ ή τα βλέπουν όλα υπέροχα είναι συνήθως αυτοί που εφαρμόζουν το μακρυά και αγαπημένοι...