Καλώς ή κακώς το μπάσκετ έχει πέσει τόσο χαμηλά που το αυτονόητο ξαφνικά γίνεται ένα σημαντικό πλεονέκτημα. Την ώρα λοιπόν που στις υπόλοιπες ομάδες της Α1 πλην του παναθηναϊκού και του ολυμπιακού ο ένας παίκτης φεύγει μετά τον άλλον λόγο οικονομικών οφειλών και η μια αποχή διαδέχεται την άλλη στον ΑΡΗ μας όχι μόνο είναι τακτοποιημένοι οικονομικά όλοι οι παίκτες αλλά και τυχόν δυσαρεστημένοι σαν τον Τάκερ τους  αντικαθιστούμε άμεσα πριν καν προλάβουμε να διαπιστώσουμε εάν δημιουργήθηκε κάποιο αγωνιστικό κενό στο παιχνίδι μας. Παρά τα λάθη λοιπόν της ΚΑΕ σε πάρα πολλά θέματα αυτό είναι κάτι που πρέπει να το αναγνωρίσουμε όλοι μας και από ότι φαίνεται είναι και το βασικό μας όπλο στην μάχη για την 3η θέση. Με τον Τάκερ λοιπόν να βρίσκεται στις ΗΠΑ και τον Γουίντερς να θέλει να αρπάξει την ευκαιρία από τα μαλλιά ο ΑΡΗΣ μας προσπαθήσει να καλύψει το χαμένο έδαφος στην Καβάλα με μια εκτός έδρας νίκη σε μια δύσκολη έδρα. Πλέον με τον Γουίντερς ο ΑΡΗΣ έχει μια ακόμη επιλογή στην περιφέρεια που ταιριάζει πολύ πιο πολύ στα αγωνιστικά πλάνα του Λευτέρη Σούμποτιτς. Μεγάλο ατού του νέου μας Αμερικάνου είναι το φαρμακερό σουτ όπου με ποσοστά στα μακρινά σουτ σχεδόν πάντα πάνω από το 40% δείχνει ικανός να δώσει πολύτιμες λύσεις στην επίθεση όταν η ομάδα κολλάει σε άμυνες ζώνης και γενικά παθαίνει μερικά από τα γνωστά επιθετικά μπλάκ άουτ που μας έχουν πληγώσει πάρα πολύ φέτος. Απέναντι μας η Καβάλα την οποία αν και κερδίσαμε σχετικά εύκολα στον πρώτο γύρο αποτελεί έναν πολύ δυνατό αντίπαλο με τους Παλάσιο και Σίμμονς να αποτελούν το συστατικό της επιτυχίας για την Καβάλα που φέτος διανύει την καλύτερη της χρονιά. Με μόλις 1 βαθμό παραπάνω από την Καβάλα και 1 έναν λιγότερο από μπάογκ και Μαρούσι ο ΑΡΗΣ πρέπει αύριο να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία που του δίνεται μιας και η σχεδόν σίγουρη ήττα του μπάογκ από τον ολυμπιακό και η πολύ πιθανή ήττα του αμαρουσίου από τον Πανελλήνιο θα μας φέρουν στην 3η θέση όπου είναι και ο βασικός μας στόχος. Βέβαια οι 2 ομάδες που βρίσκονται στην 3η θέση αυτήν την στιγμή και ιδίως ο συμπολίτης που έχει σχετικά καλό πρόγραμμα δείχνει σημάδια διάλυσης και το κατά πόσο θα καταφέρει να διατηρηθεί στις υψηλές θέσεις της βαθμολογίας αποτελεί τεράστιο ερωτηματικό. Από την άλλη εμείς ανεξάρτητα το τι γίνεται στις υπόλοιπες ομάδες είναι καθήκον μας να σταθεροποιηθούμε στην 3η θέση και να μην δώσουμε το άλλοθι σε οποιονδήποτε θελήσει να μας πετάξει έξω μέσα από παρασκηνιακές διαβουλεύσεις τόσο από την Ευρωλίγκα όσο και από την Μεσογειακή Λίγκα που όπως όλα δείχνουν θα είναι η διοργάνωση που θα συμμετέχουμε του χρόνου. Όπως έχει φανεί και στα τελευταία παιχνίδια παρά τα στραβά αποτελέσματα η ομάδα βελτιώνεται συνεχώς και το μόνο που απομένει είναι αυτή η βελτίωση να φέρει και τα ανάλογα αποτελέσματα. Επιτέλους ένα παιχνίδι του ΑΡΗ εκτός έδρας που θα έχει τηλεοπτική μετάδοση εκτός απροόπτου(γιατί με Ηλυσιακό και Ρόδο τελευταία στιγμή ακυρώθηκε) και έτσι όλοι την Τετάρτη στις 17.00 θα καρφωθούμε στην ΤV για να δούμε επιτέλους την Αρειανάρα να βρίσκει τον δρόμο της!

Για τα διοικητικά λάθη τα τελευταία χρόνια στην ΚΑΕ ΑΡΗΣ έχουν γίνει αμέτρητα σχόλια και συζητήσεις κάποια πάνω σε καλοπροαίρετη βάση και κάποια απλά ως ξεσπάσματα αγανάκτησης και αηδίας για αυτά που βιώνουμε στον μπασκετικό ΑΡΗ και φυσικά ως αποτέλεσμα έχουμε το άδειο Παλέ και τον απαξιωμένο Αυτοκράτορα του Ελληνικού αθλητισμού. Πολλές φορές όταν τα πράγματα πηγαίνουν στραβά αυτό που μπορεί να σε αφυπνίσει είναι η πρόσκρουση όταν φθάσεις με φόρα στον πάτο. Έναν πάτο που όλοι μας λίγο πολύ αισθανόμαστε ότι έχουμε φθάσει αναλογικά βέβαια με την ιστορία και το ειδικό βάρος της ομάδος μας και όχι σε σχέση με άλλες ομαδούλες που και λουκέτο να βάζανε στο μπασκετικό τους τμήμα δεν θα ένοιαζε κανέναν... Κάπως έτσι και η φετινή χρονιά με τις απίστευτες εντός έδρας ήττες, τους διασυρμούς από Παναθναϊκό, Ολυμπιακό, Κολοσσό και λίγο Περιστέρι αλλά και τις ευρωπαϊκές σφαλιάρες από Ακαντέμικ, Γκέτιγκεν και Λε Μάν. Ο Ντρούκερ έφυγε ο Σούμποτιτς ήρθε και παρόλο που δεν ήρθαν τα επιθυμητά αποτελέσματα κάτι φαίνεται ότι πάει να αλλάξει. Και ξαφνικά ο Τάκερ από το πουθενά δείχνει ένα αντιεπαγγελματικό πρόσωπο και σηκώνεται και φεύγει για την πατρίδα διευκολύνοντας με αυτόν τον τρόπο την ΚΑΕ αλλά και τον Λ.Σούμποτιτς που είμαι σχεδόν σίγουρος ότι στην φιλοσοφία που προσπαθεί να περάσει στην ομάδα δεν κολλάνε 4άρια τόσο κοντά σαν τον Τάκερ ή 3άρια με τόσο κακό μακρινό σουτ σαν του Τάκερ(χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν είναι καλός παίκτης). Τα οικονομικά δεδομένα δεν αλλάζουν μιας και ο Τάκερ ήταν "τακτοποιημένος" και μάλιστα είχε και το πιο υψηλό συμβόλαιο στην ομάδα άρα πλέον διοίκηση και προπονητής μπορούν να αναζητήσουν με ένα σχετικά καλό ποσό έναν παίκτη σε μια εποχή που αν και δεν υπάρχουν πολλές καλές λύσεις οι τιμές έχουν πέσει και σε συνδυασμό με κάποιες αποδεσμεύσεις που συνήθως γίνονται αυτήν την εποχή ίσως να βρούμε και κάτι εξαιρετικό! Και εδώ ξαφνικά αρχίζει και περιπλέκεται η υπόθεση με τον 18χρονο Χρυσικόπουλο και το περιβόητο συμβόλαιο του να αποτελεί εμπόδιο στα πλάνα του προπονητή! Σίγουρα ο Λίνος Χρυσικόπουλος είναι ένα μεγάλο ταλέντο που δεν πρέπει να χαθεί και σίγουρα δεν έχει πάρει τον χρόνο συμμετοχής που θα έπρεπε αλλά αυτό είναι κάτι εντελώς διαφορετικό με το να μην υπογράφει το νέο του συμβόλαιο(που είναι υποχρεωμένος να υπογράψει) και να πιέζει να μην αποκτηθεί παίκτης στην θέση 2-3 που θέλει ο Σούμποτιτς(και κατά την ταπεινή μου άποψη χρειάζεται η ομάδα) ώστε να πάρει περισσότερο χρόνο ο ίδιος. 'Η αλλιώς να το πούμε πιο ξεκάθαρα η πλευρά του Χρυσικόπουλου πιέζει ώστε ο ΑΡΗΣ να αποκτήσει παίκτη που να αγωνίζεται κυρίως στην θέση του πάουερ φόργουορντ αλλά να μπορεί να δίνει λύσεις και στην θέση 3 όπως ακριβώς κάνει ο Χρήστος Ταπούτος που είναι ίσως ο κορυφαίος παίκτης του ΑΡΗ την φετινή μίζερη χρονιά... Αυτά τα πράγματα δεν συζητιούνται μήνα Μάρτιο υπό συνθήκες εκβιασμού αλλά το καλοκαίρι προτού πάρεις προπονητή, προτού αποκτήσεις παίκτες, προτού ξεκινήσεις τον σχεδιασμό της ομάδος... Βέβαια τα τελευταία χρόνια αυτός ο σχεδιασμός υπό την επίβλεψη του Γ.Δαμιανίδη έχει πάει περίπατο και οι πολλές αλλαγές στην θέση του προπονητή αλλά και στο ρόστερ της ομάδος το αποδεικνύουν. Αγωνιστικά τώρα δεν πιστεύω ότι ο Χρυσικόπουλος είναι έτοιμος για να προσφέρει στον ΑΡΗ αλλά σαν περιουσιακό στοιχείο ίσως ξαφνικά να αποτελέσει ένα δυνατό χαρτί ανάλογο του Παπανικολάου. Παρόλα αυτά θα πρέπει κάποια στιγμή η διοίκηση της ομάδος είτε λέγεται Γένεσις, είτε Σάρισα, είτε Τζεβελέκης, είτε Δαμιανίδης να επικεντρωθεί στο αγωνιστική ανάσταση της ομάδος και όχι μόνο στην οικονομική. Μπορεί στον ΑΡΗ να μην γίνονται αποχές και οι παίκτες και οι προπονητές που αποχωρούν να μην το κάνουν για οικονομικούς λόγους όπως και να υπάρχει και μια βάση παραγόντων που να μας δίνει κάποια ελπίδα για το μέλλον αλλά αν συνεχιστεί και άλλο αυτή η μετριότητα που βλέπουμε μέσα στο γήπεδο είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι θα μείνουμε 500 άτομα στο Παλέ και όσοι έχουν την διάθεση να προσφέρουν στον σύλλογο λογικά θα αδιαφορήσουν και αυτοί με την σειρά τους. Πάνω από όλα και όλους πρέπει να είναι ο ΑΡΗΣ και για αυτό συμπεριφορές σαν και αυτές των Τάκερ και Χρυσικόπουλου δεν χωράνε... Ευτυχώς σύμφωνα με τα ρεπορτάζ το ενδιαφέρον για τον Μπόουμαν(παρόμοιο στυλ παίκτη με τον Τάκερ χωρίς μακρινό σουτ)της Λε Μαν ατόνισε και πλέον θα αναζητήσουμε παίκτη που θα αγωνίζεται στις θέσεις 2-3. Άντε να δούμε...

Σε ένα σχετικά εύκολο απόγευμα η ομάδα μας χωρίς να ζοριστεί πήρε την νίκη κόντρα στον Κολοσσό και εάν δεν έκανε κάποια παιδαριώδη λάθη στο τέταρτο δεκάλεπτο ίσως να μπορούσε να είχε πάρει και την διαφορά που θέλαμε για κάθε ενδεχόμενο. Ανάμικτα συναισθήματα μας άφησε η ομάδα μας σήμερα. Από την μια είδαμε ουσιαστική βελτίωση στην επίθεση όπου τα περισσότερα σουτ έβγαιναν ελεύθερα μετά από καλή κυκλοφορία ή περνούσε ωραία κάτω από το καλάθι και από την άλλη είδαμε πολλά παιδαριώδη λάθη και χαμένους αιφνιδιασμούς. Κάτι ανάλογο ίσχυε και για την άμυνα. Από την μία είχαμε καλή περιφερειακή άμυνα και αλληλοκαλύψεις και από την άλλη κάποιες στιγμές αδράνειας που έδιναν εύκολους πόντους στους αντιπάλους. Κορυφαίος ο Χαραλαμπίδης που επιτέλους πήρε τον χρόνο που του αναλογούσε και δεν έφαγε πάγκο για χάρη του Χατζηβρέττα όπως γινότανε σε μόνιμη βάση επί Ντρούκερ. Μπορόβνιακ και Ταπούτος βοήθησαν και αυτοί σημαντικά και ιδίως ο πρώτος εάν δεν έκανε τόσα ανόητα λάθη(7!!!) θα μιλούσαμε ίσως για την καλύτερη του εμφάνιση. Θετικός και ο Σκορδίλής που όμως στην συνέχεια ξεχάστηκε στον πάγκο. Γενικά όμως εάν εξαιρέσουμε το χαμηλό σχήμα που επέμεινε αρκετά ο Σούμποτιτς στην 4η περίοδο με Τάκερ - Ταπούτο στις θέσεις των ψηλών ή την εμμονή στον συνδυασμό Σλούκα -  Μπορόβνιακ που οδήγησε σε πολλά λάθη νομίζω ότι είδαμε έναν βελτιωμένο ΑΡΗ σε όλους τους τομείς. Σίγουρα δεν παρουσιαστήκαμε όπως στο Β ημίχρονο κόντρα στην Μπουτιβέλνικ αλλά σε μια ημέρα όπου ουσιαστικά σκόραραν 3 παίκτες νομίζω ότι τα πήγαμε καλά. Φυσικά και αυτό που είδαμε δεν μας αφήνει ικανοποιημένους και ίσως να οφείλεται στο ότι ο Σούμποτιτς ακόμη ψάχνετε και μέσα από παιχνίδια σαν και αυτά κάνει κατά κάποιον τρόπο και τις δοκιμές του σε σχήματα, συστήματα και παίκτες. Δυστυχώς η μιζέρια που ακολουθεί την ομάδα μας τα τελευταία χρόνια δεν λέει να τελειώσει και πάνω που λέμε ότι κάτι πάει να αλλάξει και ότι σιγά σιγά φαίνεται να βρίσκουμε τον δρόμο μας εμφανίζονται νέα προβλήματα από το πουθενά. Ξαφνικά λοιπόν υπάρχει πρόβλημα με Τάκερ που όπως είπε στην συνέντευξη τύπου ο προπονητής μας δεν του αρέσει η νέα κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην ομάδα όπως και το γεγονός ότι χάνουμε συχνά και ζήτησε να φύγει... Το χειρότερο από όλα είναι ότι ο Τάκερ δεν έμεινε μόνο σε αυτά τα λόγια προς τον προπονητή του αλλά με τον τρόπο που αγωνίστηκε σήμερα το έδειξε και στην πράξη. Πραγματικά ο Τάκερ ήταν εξοργιστικός με τον τρόπο που δεν συμμετείχε στις φάσεις και η συμπεριφορά του εκτός από απαράδεκτη ήταν και αντιεπαγγελματική 100%. Νομίζω ότι η συγκεκριμένη συμπεριφορά δείχνει στο απόλυτο πάνω σε τι βάσεις έχει στηθεί ο φετινός ΑΡΗΣ και πόσο οι παίκτες νιώθουν και παλεύουν για τον ΑΡΗ μας. Δυστυχώς έχουμε πέσει τόσο χαμηλά όπου ο κάθε παίκτης με όποια συνεισφορά μπορεί να έχει στην ομάδα φέρετε σαν βεντέτα αδιαφορώντας για την ευθύνη που έχει για την αγωνιστική μετριότητα της ομάδος μας. Που δηλαδή ο Τάκερ να είχε μονίμως καλή απόδοση και να οδηγούσε τον ΑΡΗ από νίκη σε νίκη. Θα απαιτούσε να παίζει 40' και να τον προσκυνάμε... Γενικά αν και μιλάμε για επαγγελματίες παίκτες και επαγγελματικές ομάδες δεν πιστεύω ότι αξίζει να κρατάς παίκτη που δεν θέλει να μείνει. Ας τον αφήσουν να πάει στην ευχή του θεού, να γλιτώσουν μερικά χρήματα και να ψάξουν για εναλλακτική λύση με παίκτη που να ταιριάζει πιο πολύ στο νέο προφίλ της ομάδος στην μετά Ντρούκερ εποχή. Όσο για την Ευρώπη όπου δεν έχουμε δικαίωμα αλλαγής ξένου παίκτη σε περίπτωση που προκριθούμε ας παλέψουν αυτοί που έχουν όρεξη. ΑΡΗΣ είσαι και δεν πρέπει να παρακαλάς κανέναν Τάκερ. Παρά την αποχή του Super 3 δεν φάνηκε να αλλάζει κάτι στιςκερκίδες του Παλέ αντιθέτως από ότι φάνηκε πολλοί που δεν την πάλευαν με τον Ντρούκερ επέστρεψαν. Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι είχαμε αρκετό κόσμο ή ότι είναι καλό ένα κομμάτι του ΑΡΗ όπως είναι ο Super 3 να απέχει από το γήπεδο. Εύχομαι πάντως η ομάδα να συνεχίσει την ανοδική της πορεία και αναγκάσει σιγά σιγά όλους τους μπερδεμένους Αρειανούς να ξαναέρθουν στο Παλέ. Πάνω από όλα και όλους ο ΑΡΗΣ. Δεν μας νοιάζει κανένας Σούμποτιτς και κανένας Τάκερ... μόνο ο ΑΡΗΣ για αυτό όλοι την Τρίτη στο Παλέ για την νίκη κόντρα στην Λε Μάν και για την ελπίδα ότι η Γκέτιγκεν θα μας κάνει την χάρη...