Εύκολα πέρασε ο ΑΡΗΣ μας από το Πανθεσσαλικό με τον Χόνγκλα στο 21’και το αυτογκόλ του Τριανταφύλλου από την προσπάθεια του Γιαννιώτα αμέσως μετά την ισοφάριση του Βόλου να διαμορφώνουν το τελικό αποτέλεσμα. Σε έναν αγώνα όπου ο ΑΡΗΣ ήταν κατά πολύ ανώτερος από τον αντίπαλο του, είχε 3 δοκάρια και σωρεία χαμένων ευκαιριών που του στέρησαν μια πιο εμφατική νίκη. Αυτό όμως που μετράει τη δεδομένη χρονική στιγμή είναι ότι ο Γρηγορίου έχει καταφέρει να πείσει τους παίκτες του να παραμείνουν προσηλωμένοι στον στόχο της νίκης. Οι νίκες είναι πάντα νίκες και έχουν την αξία όπως και τα μικρά συμπεράσματα που βγαίνουν από αυτή τη διαδικασία έχουν την αξία τους.
ΤΟ ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΑΠΟ ΟΣΟ ΗΤΑΝ
Με την ίδια λογική μπήκε η ομάδα στο παιχνίδι και γρήγορα γρήγορα επέβαλλε τον ρυθμό του στον αγώνα. . Το 0-1 στο 21’ με το σουτ του Χόνγκλα μέσα από την μεγάλη περιοχή ήρθε απολύτως φυσιολογικά. Οι αντίπαλοι μας έμοιαζαν αποσυντονισμένοι, έκαναν λάθη και άφηναν χώρους που εμείς δεν εκμεταλλευόμασταν για να τελειώσουμε από νωρίς το παιχνίδι.
Ο Καντεβέρε ήταν κατά κάποιο τρόπο το πρόσωπο της αναμέτρησης με τις χαμένες του ευκαιρίες και τα δοκάρια σε μια προσπάθεια να χτίσει ίσως ένα μοναδικό ρεκόρ. Και όταν χάνεις τη μια ευκαιρία μετά την άλλη το ποδόσφαιρο σε τιμωρεί. Στο 54’ ο Λάμπρου βρήκε τον χώρο, εκτέλεσε από καλό σημείο και έγραψε το 1-1.
Αυτή τη φορά η αντίδραση ήταν άμεση. Στη σέντρα σχεδόν, ο Ράτσιτς έβγαλε υπέροχα στον Γιαννιώτα που έκανε το γύρισμα προς την μικρή περιοχή και ο Τριανταφύλλου την έστειλε στα δίχτυα κάνοντας το 1-2. Και αφού αποκαταστάθηκαν οι σωστές ισορροπίες στο παιχνίδι ο ΑΡΗΣ προσπάθησε να το τελειώσει. Είχε νέες μεγάλες ευκαιρίες, νέο δοκάρι, νέα «μπλοκ» από τον Μορέιρα και έφθασε στο φινάλε να χρειαστεί τον Αθανασιάδη για μια μεγάλη απόκρουση στην κεφαλιά του Τριανταφύλλου.
ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΧΡΗΣΙΜΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Η διάρκεια σε όλη τη σεζόν και τα παιχνίδια που «καίνε» είναι το κριτήριο για μια ομάδα και τους παίκτες οπότε αυτή η σειρά αγώνων χωρίς στόχο εξαιρούνται από το συγκεκριμένο αγώνα. Ωστόσο υπάρχουν κάποια επιμέρους στοιχεία που μπορείς να εντοπίσεις σε αυτούς τους αγώνες που ναι μεν δεν γίνεται να οδηγήσουν στην αποθέωση ή στην καταδίκη κάποιου παίκτη αλλά είναι κάποιες λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά. Όταν λοιπόν ένας παίκτης που του δίνεται η ευκαιρία σε ένα παιχνίδι χωρίς πίεση δεν βρίσκει κίνητρο ούτε για το επόμενο του συμβόλαιο ή έστω για τον προσωπικό ποδοσφαιρικό του εγωισμό δύσκολα να είναι αυτός που θα μας βοηθήσει να πάμε ένα βήμα παραπάνω. Και αν για τον Μπουσαϊντ υπάρχει η δικαιολογία της έλλειψης ρυθμού και αγωνιστικών λεπτών συνολικά, για τον Τεχέρο μάλλον οι δικαιολογίες έχουν στερέψει. Ίσως και για τον Μεντίλ. Πιθανόν η μέτρια εικόνα των περισσότερων παικτών κατά τη διάρκεια της σεζόν να είναι συνάρτηση πολλών παραγόντων αλλά σε αυτή την προβληματική κατάσταση δεν αντέδρασαν όλοι το ίδιο. Άλλοι εγκατέλειψαν την προσπάθεια, άλλοι τα έδωσαν όλα, άλλοι απλά προσπάθησαν και άλλοι μας απέδειξαν ότι μπορούν και καλύτερα. Και αυτά τα στοιχεία της «προσωπικότητας» του ποδοσφαιριστή που ψάχνει ο ΑΡΗΣ σε κάθε μεταγραφική περίοδο μάλλον είναι τα ψιλά γραμματάκια του βιογραφικού που δεν ασχολείται κανείς.
ΑΧΑΜΠΑΡΟΣ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΝΙΚΗΦΟΡΟ ΡΥΘΜΟ
Νικηφόρο πέρασμα και από τον Βόλο για τον ΑΡΗ μας που μετά από την 4η συνεχόμενη νίκη του έφερε τη σειρά 5-8 εκεί που ακριβώς θέλαμε. Μόλις 1-2 το τελικό σκορ, σε ένα παιχνίδι όπου εύκολα θα μπορούσε να είχε πετύχει 2-3 γκολ παραπάνω. Ο στόχος γοήτρου της 5ης θέσης παραμένει στο χέρι μας και η ομάδα δείχνει να θέλει να την κατακτήσει. Χαιρόμαστε για τη νίκη όπως και για την επόμενη – με το καλό να έρθει – κόντρα στο Λεβαδειακό. Πιο πολύ θα χαρούμε όμως όταν ξεκινήσει η συζήτηση για την επόμενη ημέρα. Αυτό μας καίει και αυτό περιμένουμε με ανυπομονησία με το που ολοκληρωθεί το πρωτάθλημα. Με την ελπίδα φυσικά ότι κάτι θα αλλάξει…