Κοντά στο να κάνει το «μπαμ» στο πρωτάθλημα και να φύγει με ένα σπουδαίο διπλό από το ΟΑΚΑ έφθασε ο ΑΡΗΣ μας, στο τέλος όμως η διαφορά ποιότητας μεταξύ των 2 ομάδων έπαιξε τον ρόλο της. Το εκπληκτικό 2ο δεκάλεπτο με το εντυπωσιακό ποσοστό ευστοχίας ήταν ότι καλύτερο ως τώρα μας έχει δείξει η ομάδα, ωστόσο τα προβλήματα στην οργάνωση του παιχνιδιού παραμένουν άλυτος γρίφος και παρασύρουν την ομάδα στην μετριότητα.
ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΑΠΟΔΥΤΗΡΙΑ
Η αδυναμία μας να εκδηλώσουμε μια ορθολογική επίθεση ήταν το μείζον πρόβλημα από το ξεκίνημα του αγώνα. Το δίδυμο Τζόουνς και Μήτρου Λόνγκ δεν έβγαινε, ο ΑΡΗΣ πήγαινε στην μια κακή επιλογή μετά την άλλη και όταν απέναντι σου έχεις μια ομάδα σαν τον Παναθηναϊκό το να βασιστείς αποκλειστικά στην άμυνα φαντάζει δύσκολο. Οι αντίπαλοι μας σιγά σιγά έχτισαν μια διψήφια διαφορά και έμοιαζαν να ελέγχουν με ευκολία τον ρυθμό του αγώνα.
ΑΛΛΑΞΕ ΤΟ ΠΛΑΝΟ ΜΕ ΠΟΥΛΙΑΝΙΤΗ ΚΑΙ ΞΕΚΛΕΙΔΩΣΕ Η ΕΠΙΘΕΣΗ
Η είσοδος του Πουλιανίτη στο παιχνίδι ήταν η κίνηση που μεταμόρφωσε ολικά την ομάδα μας. Ξαφνικά ο ΑΡΗΣ απέκτησε την ηρεμία που του έλειπε στην επίθεση, βρήκε τα σουτ και άρχισε να ροκανίζει την εις βάρος του διαφορά. Δεν σταμάτησε όμως εκεί. Με τον Πουλιανίτη να μοιράζει και τον Μήτρου Λόνγκ να βρίσκει το χέρι του ο ΑΡΗΣ πραγματοποίησε ένα 2ο δεκάλεπτο όνειρο που το επέτρεψε από το -10 να φθάσει στο +10 με τη λήξη του ημιχρόνου!
ΙΔΙΑ ΛΑΘΗ, ΙΔΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
Αν και ήταν ολοφάνερο ότι η ομάδα με τον Πουλιανίτη λειτουργούσε καλύτερα στο 3ο δεκάλεπτο το σχήμα Μήτρου Λόνγκ – Τζόουνς έκανε και πάλι την εμφάνιση του. Αποτέλεσμα… μέσα σε 5’ ο Παναθηναϊκός είχε ισοφαρίσει. Η επιστροφή του Πουλιανίτη εξισορρόπησε λίγο την κατάσταση αλλά από εκεί που είχαμε τα ηνία της αναμέτρησης και τον πρώτο λόγο για τη νίκη, φαινόταν η αυτοπεποίθηση μας να έχει κλονιστεί. Από την άλλη πλευρά ο Παναθηναϊκός βρίσκοντας λύσεις από πολλούς παίκτες κατάφερε να προσπεράσει στο σκορ και στα τελευταία κρίσιμα λεπτά να μπει με ένα «μαξιλαράκι» 4-5 πόντων. Σε εμάς η συγκέντρωση είχε χαθεί εντελώς και οι κακές επιλογές που οδηγούσαν σε φθηνά λάθη εξάλειψαν κάθε πιθανότητα διεκδίκησης της νίκης.
ΚΑΛΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΑΛΛΑ ΘΕΛΕΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΑΚΟΜΗ
Απρόσμενα καλός ήταν ο ΑΡΗΣ σήμερα, με την εμφάνιση του στο 2ο δεκάλεπτο να ήταν από τις κορυφαίες των τελευταίων ετών. Η βελτίωση στην άμυνα με τη συμμετοχή του Νόα αλλά και τη γενικότερη προσαρμογή στα θέλω του Μίλισιτς ήταν και σήμερα εμφανής. Ενώ και τα ποσοστά ευστοχίας έξω από τα 6.75 ήταν εξαιρετικά αν έχει κάποια αξία. Όσο όμως δεν δίνεται μια οριστική λύση στον «άσσο» το πρόβλημα παραμένει. Όταν η μπάλα πάει στα χέρια του Τζόουνς ή του Μήτρου Λόνγκ και η οδηγία είναι να «μοιράσουν παιχνίδι» αντί να σκοράρουν ξεκινάνε τα μπερδέματα. Αντιθέτως όταν έχει άλλος αυτόν τον ρόλο όπως για παράδειγμα ο Πουλιανίτης όλα λειτουργούν καλύτερα. Δεν ξέρω αν θα εμπιστευτεί περισσότερο τον Πουλιανίτη ο Μίλισιτς ή θα δώσει και έναν αντίστοιχο ρόλο και στον Μποχωρίδη για κάποια λεπτά, όσο όμως διαρκεί αυτή η κατάσταση αχρηστεύουμε τους παίκτες στο 4 και στο 5. Πως να σκοράρει ο Νόα ή ο Ίνοχ αν δεν πάρει σωστά τη μπάλα; Μάλιστα με τον τρόπο που διαχειρίζεται τα γκαρντ ο Μίλισιτς μάλλον τα πράγματα για την επιλογή του ξένου που αναμένεται να αποκτηθεί και η απόφαση για το ποιος θα μένει εκτός εγχώριων διοργανώσεων περιπλέκεται.
ΠΑΛΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΑ ΈΧΑΣΕ
Το βραχυκύκλωμα των τελευταίων λεπτών… πλήρωσε και σήμερα ο ΑΡΗΣ μας στο ΟΑΚΑ κόντρα στον Παναθηναϊκό. Η εντυπωσιακή αντίδραση του 2ου δεκαλέπτου που οδήγησε από το -10 στο +12 τελικά δεν αποδείχθηκε αρκετή. Στο τέλος φάνηκε η έλλειψη μιας ηγετικής μορφής που θα έπαιρνε τα μεγάλα σουτ που χρειαζόμασταν. Σε αντίθεση με τους αντιπάλους μας που είχαν μπόλικους και όταν χρειάστηκε έκαναν τη δουλειά τους. Καλή η προσπάθεια, βελτιώνεται η ομάδα αλλά θέλει πολύ δουλειά ακόμη για να στρώσει.
ΥΓ. Άντε πες μου τώρα έτσι όπως τα διαχειρίζεται τα γκαρντ ο Μίλισιτς τι στυλ παίκτη παίρνεις; Ηγέτη σκόρερ; Ή έμπειρο οργανωτή πασέρ; Και ποιον αφήνεις έξω από πρωτάθλημα και κύπελλο;