Τελικά το συμπέρασμα που βγαίνει από την φετινή χρονιά είναι ότι ο μπασκετικός ΑΡΗΣ αποτελεί ίσως την μεγαλύτερη μπασκετική σχολή της σύγχρονης εποχής! Προπονητές που θέλουν να γεμίσουν το βιογραφικό τους ή να επανέλθουν στην ενεργό δράση, νεαροί που θέλουν να κάνουν τα πρώτα τους βήματα ή τραυματίες που θέλουν να ξαναβρούν τα πατήματα τους καθώς και παράγοντες χωρίς χρήμα και εμπειρία μαθαίνουν τα μυστικά του μπάσκετ μέσα από τον ΑΡΗ μας. Έτσι μάλλον δικαιολογείται και η ατάκα που τα τελευταία χρόνια μας έχει στοιχειώσει "Μπορεί να χάσαμε σήμερα αλλά οι παίκτες πήραν ένα σπουδαίο μάθημα...".

Τα μαθήματα δεν τελειώνουν στην Ρόδο μιας και θα συνεχιστούν σήμερα και την Πέμπτη σε ΣΕΦ και Παλέ αντίστοιχα. Ο Μ.Μίνιτς και οι παίκτες του όπως τα κατάφεραν θα αντιμετωπίσουν στα πλέιοφ τον Ολυμπιακό σε μια σειρά αγώνων που δεν χωράει και πολύ συζήτηση. Αν μάλιστα σκεφτεί κανείς ότι ο ΑΡΗΣ δεν κατάφερε να κερδίσει τον χειρότερο Ολυμπιακό(λόγω απουσιών) όλων των εποχών στον αγώνα του Β γύρου παρόλο που ήταν μπροστά για σχεδόν 35' τότε τι να περιμένει σε αυτά τα παιχνίδια όπου ο αντίπαλος μας είναι σχεδόν πλήρης και έχει επικεντρώσει όλο του το ενδιαφέρον στην κατάκτηση του πρωταθλήματος. Θα παλέψουμε, θα προσπαθήσουμε, ίσως να αντισταθούμε και λίγο αλλά ως εκεί... Και αυτό όσο και να διαφωνούν αρκετοί δεν οφείλεται αποκλειστικά στα μπάτζετ και στην διαφορά ποιότητα αλλά στην νοοτροπία που έχει καλλιεργηθεί εδώ και χρόνια που ακόμη και με τα δεύτερα να κατέβουν Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός το παιχνίδι θα είναι ντέρμπι και πιθανόν στο τέλος να χάσουμε αφού θα ξεχάσουν οι παίκτες μας να κάνουν φάουλ...

Πιθανόν το προτελευταίο παιχνίδι της χρονιάς και όπως γίνεται σε όλα τα σχολεία έτσι και στο δικό μας οι μαθητές θα έχουν το μυαλό τους στα μπάνια. Τουλάχιστον ας ελπίσουμε να μην δούμε φαινόμενα σαν και αυτά του τελικού που ακόμη δεν μπορούμε να τα ξεχάσουμε. Όσο για τη διοίκηση, πολύ σύντομα θα φανεί αν αυτά τα 2 χρόνια τα πήρε τα μαθήματα της ή θα μείνει μετεξεταστέα...