Κάτι από ξαναζεσταμένο φαγητό θύμισε το σημερινό "ντέρμπι",  με τον ΑΡΗ μας να θέλει αλλά να μην μπορεί να κάνει ούτε τα βασικά, τους διαιτητές να παίζουν με τη νοημοσύνη μας και τον Παναθηναϊκό χωρίς να αγχώνεται να παίρνει  για ακόμη μια φορά αυτό που θέλει. Η "ιδιαίτερη" αμυντική προσέγγιση της ομάδος μας, τα 17 επιθετικά ριμπάουντ του Παναθηναϊκού, το τραγικό ποσοστό μας στα τρίποντα και η διαφορά στις βολές(στις οποίες είχαμε μόλις 6/11) ήταν τα σημεία που έκριναν την αναμέτρηση και οδήγησαν στην 4η ήττα μας στις 7 πρώτες αγωνιστικές του πρωταθλήματος.

Ορεξάτος ο ΑΡΗΣ κυρίως στην άμυνα και με τον Κάμινγκς για πρώτη φορά να συνδυάζεται ωραία με τον Μπάκνερ η ομάδα μπήκε δυνατά και έδειξε ότι ήθελε να χτυπήσει στα ίσια τον σημερινό του αντίπαλο. Όσο περνούσε όμως ο χρόνος οι παίκτες του Παναθηναϊκού διάβαζαν ολοένα και καλύτερα την άμυνα μας με αποτέλεσμα να γίνουμε μάρτυρες μιας παγκόσμιας πρωτοτυπίας... μιας και οι αντίπαλοι ψηλοί βρισκόντουσαν σχεδόν σε όλη την διάρκεια του παιχνιδιού κάτω από το καλάθι μας με προσωπικό αντίπαλο κάποιον από τους περιφερειακούς μας, την ίδια στιγμή που οι δικοί μας ψηλοί ήταν χαμένοι κάπου στο τρίποντο. Μια αμυντική προσέγγιση που οδήγησε σε πολλά εκνευριστικά φάουλ αλλά και χαμένα ριμπάουντ δίνοντας τεράστιο πλεονέκτημα στους παίκτες του Παναθηναϊκού. Η διαφορά των 15 πόντων έμοιαζε με την φυσιολογική εξέλιξη του παιχνιδιού μιας και ο ΑΡΗΣ δεν έβρισκε λύσεις ούτε στην επίθεση ούτε στην άμυνα. Το ξέσπασμα του Β ημιχρόνου που ήρθε με κάποια αψυχολόγητα σου και οδήγησε στο -1 δεν είχε ανάλογη συνέχεια. Οι παίκτες έβγαλαν όλα τα αρνητικά που χαρακτηρίζει την επιθετική λειτουργία της ομάδος και κάπου εκεί κάθε φιλοδοξία για κάτι παραπάνω τελείωσε. Τραγική η προσέγγιση του Δημήτρη Πρίφτη στο σημερινό παιχνίδι, απίστευτη εμμονή με μια άμυνα που δεν μας πρόσφερε τίποτα πέρα από 3-4 κερδισμένες μπάλες, κακή διαχείριση του ρόστερ με τον Μπάκνερ πάνω που είχε πάρει τα πάνω του(8 πόντους στα πρώτα 5' και 2 κοψίματα) να μένει για 7-8 συνεχόμενα λεπτά στον πάγκο, αδράνεια στην περίπτωση του Τζένκινς με το 5ο φάουλ ενώ  ξεχάστηκε και ο Ντραγκίσεβιτς σε ένα χρονικό σημείο που η ομάδα έψαχνε διακαώς τον δρόμο προς το καλάθι. Αν πάντως πρέπει να πούμε και κάτι θετικό, ας μείνουμε στις συνεργασίες Κάμινγκς και Μπάκνερ που περισσότερο θέαμα χαρίζουν παρά ουσία μιας και όσες φορές πέτυχε το άλεϊ ουπ άλλες τόσες φορές απέτυχε.

Την παράσταση της σημερινής ημέρας έκλεψε ο Νίκος Λάσκαρης, τόσο με την παρουσία του στο γήπεδο όσο και με τις δηλώσεις που ακολούθησαν την αναμέτρηση. Δηλώσεις που άφησαν ανάμεικτα συναισθήματα σε όποιον κάνει μια προσπάθεια παραπάνω να μπει στην ουσία των θεμάτων και όχι να πιαστεί από κάποια "συνθήματα" που έχουν να κάνουν με τις διαιτησίες, τον ΕΣΑΚΕ και ένα σάπιο σύστημα που άπαντες γνωρίζουν στην Ελλάδα. Αρχικά θα πρέπει να τονίσουμε ότι ο Αρειανός γουστάρει να έχει πρόεδρο που δεν μασάει και λέει τα πράγματα με το όνομα τους όπως έκανε ο Ν.Λάσκαρης σήμερα. Και όταν μάλιστα τα λέει ένας έντιμος πρόεδρος που είναι 100% σωστός στις υποχρεώσεις του και με το παραπάνω τότε ο λόγος του έχει ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα. Κάπου όμως φάνηκε να μην έχει πλήρη γνώση των θεμάτων στα οποία αναφέρθηκε. Από την διαιτησία και τον ορισμό των αγώνων όπου όπως ρωτήθηκε από δημοσιογράφο ο ΑΡΗΣ δεν έχει κάνει κάποια επίσημη ενέργεια μέχρι και τις επίσημες θέσεις στελεχών του Basketball Champions League όπου ουσιαστικά σύστησαν εκ νέου τον θεσμό της FIBA ως τον φτωχό συγγενή στο Ευρωπαϊκό μπάσκετ που ψάχνει το σημείο προσέγγισης με την κορυφαία ευρωπαϊκή διοργάνωση, κάτι που σημαίνει ότι δεν θα τραβηχτεί άλλο το σχοινί με την Ευρωλίγκα . Ενώ και οι τοποθετήσεις περί υποβιβασμού του ΑΡΗ στην Γ Εθνική, αντιπολίτευσης που θα πρέπει να κάνει επίσημη πρόταση για την ομάδα ή να σιωπήσει,   για τον Σανικίντζε(τον παίκτη που ήρθε 2 μέρες πριν ολοκληρωθεί η προετοιμασία) που θα έκανε τα πάντα μέσα στο γήπεδο, για το ότι είμαστε ακόμη νωρίς στη χρονιά και ότι στα 5 παιχνίδια με την ΑΕΚ μπορούμε να κερδίσουμε φαίνεται ξεκάθαρα ότι στον μπασκετικό ΑΡΗ εξακολουθεί να υπάρχει μια νοοτροπία από τα παλιά που με την παρουσία του Νίκου Λάσκαρη ευελπιστούσαμε να αποτελούσε παρελθόν... #synexizoumemazi

ΥΓ. Χωρίς δόσεις ειρωνίας ειλικρινά δεν μπορώ να θυμηθώ άλλο παιχνίδι που να έχω δει τόσες φορές να συμβαίνει το mismatch κάτω από το καλάθι μας ή οποιασδήποτε άλλης ομάδος!

ΥΓ2. Μπορεί ο Ν.Λάσκαρης να μην πλήρωνει γ@@ισιάτικα σε διαιτητές έστω για να έχει η ομάδα το fair play, σίγουρα όμως πληρώνει για την ανάδειξη της καριέρας του ενός και μοναδικού "χημικού"!

ΥΓ3. Και για τους "χαρούμενους"... χωρίς Σανικίντζε, Καββαδά, Μάρμπλ και τέτοια διαιτησία ήταν πραγματική "υπέρβαση" που η ομάδα αγωνίστηκε έτσι! Μπράβο σε όλους στην ομάδα για την προσπάθεια!

ΥΓ4. Την ίδια στιγμή που εμείς "ξενερωμένοι" συζητάμε για το αν αξίζει να προσπαθήσουμε με αυτή την κατάσταση, στον Παναθηναϊκό το θέμα συζήτησης είναι αν η ομάδα θα πρέπει να ενισχυθεί και άλλο.

Αυτό που ξέρει να κάνει καλά όταν συναντάει τούρκικες ομάδες έκανε και σήμερα ο ΑΡΗΣ κόντρα στην Μπάνβιτ κερδίζοντας με 84-78! Η ομάδα έδειξε χαρακτήρα αφήνοντας στην άκρη το τραγικό πρώτο δεκάλεπτο, βρήκε στο πρόσωπο του Γιάνκοβιτς που έκανε τα πάντα μέσα στο γήπεδο τον μπροστάρη της αντεπίθεσης και βγάζοντας αστείρευτο πάθος όσο το παιχνίδι προχωρούσε κατάφερε και επικράτησε σε μια αναμέτρηση που είχε αρχίσει με τους χειρότερους οιωνούς! Μια νίκη που μπορεί να σημαίνει και την κατάκτηση της πρώτης θέσης του ομίλου όπου με το σύστημα διεξαγωγής του BCL είναι σημαντική!

Ότι χειρότερο ήταν το ξεκίνημα του σημερινού αγώνα με τους παίκτες μας χαμένους πάνω στο παρκέ και τον Πρίφτη να προσπαθεί να ανακατέψει την τράπουλα δοκιμάζοντας πράγματα που δεν έκανε απέναντι στον Ολυμπιακό όπως το να βάλει τον Γιάνκοβιτς στο 3 και τον Μάρμπλ στο 2. Ούτε έτσι όμως η ομάδα βρήκε ρυθμό μιας και ο Ντραγκίσεβιτς σήμερα ήταν ιδιαίτερα άστοχος,  ο Κάμινγκς τραγικός στην οργάνωση του παιχνιδιού και Μπάκνερ στην άμυνα θύμιζε ελβετικό τυρί. Έτσι για ακόμη μια φορά ο κόουτς αναγκάστηκε να εμπιστευτεί περισσότερο το Ελληνικό στοιχείο και έριξε στο παιχνίδι τους Ξανθόπουλο, Μούρτο, τον Σίμτσακ και στη συνέχεια τον Τσαϊρέλη σαν σέντερ με αποτέλεσμα να δούμε έναν εντελώς διαφορετικό ΑΡΗ. Ο Γιάνκοβιτς βρήκε τις βοήθειες και τους χώρους που χρειάζοταν και έδωσε το σύνθημα της αντεπίθεσης. Οι 10 πόντοι διαφορά που ήταν μπροστά οι Τούρκοι εξανεμίστηκαν και το παιχνίδι εξελίχθηκε σε ντέρμπι για γερά νεύρα. Οι παίκτες της Μπάνβιτ με τον Μπάκνερ στον πάγκο δυσκολευόντουσαν να βρουν με την ίδια ευκολία εύκολους πόντους κοντά στο καλάθι και άρχισαν να βομβαρδίζουν έξω από τα 6.75 προσπαθώντας να πάρουν και πάλι μια διαφορά ασφαλείας. Παρόλα αυτά η ομάδα μας έδειχνε αποφασισμένη να κερδίζει, έβγαλε αρκετός πάθος στην άμυνα, κυνήγησε όλες τις φάσεις και ανάκγασε τους Τούρκους σε πολλά λάθη και κακές επιλογές. Στην επίθεση η λύση ήρθε από τον Κάμινγκς που μπορεί σαν "οργανωτής"  να είναι ανύπαρκτος αλλά  τιμώρησε την χαλαρότητα που έδειξε η τούρκικη άμυνα στην 4η περίοδο  και έπαιξε καθοριστικό ρόλο ώστε να έρθει η νίκη όπως και ο Μπάκνερ που πέτυχε σημαντικούς  πόντους στο τέλος. Και κάπως έτσι ο ΑΡΗΣ πήρε μια σημαντική νίκη κόντρα σε έναν σοβαρό και δυνατό αντίπαλο όπως η Μπάνβιτ. Νίκη που την είχαμε ανάγκη και την χαρήκαμε ιδιαίτερα!

Τέλος καλό όλα καλά όταν η ομάδα κερδίζει αλλά ακόμη υπάρχει ατελείωτος δρόμος μέχρι ο ΑΡΗΣ να είναι αυτός που πρέπει. Το άναρχο στυλ που είδαμε σήμερα μπορεί να μας χάρισε τη νίκη αλλά δύσκολα να οδηγήσει σε κάτι καλό. Είναι φανερό ότι το τεχνικό τιμ ακόμη πειραματίζεται και ψάχνει να δει τι μπορεί να πάρει από τον κάθε παίκτη ξεχωριστά. Όπως είναι φανερό ότι και οι ίδιοι οι παίκτες δεν γνωρίζουν τον ρόλο τους στην ομάδα. Ίσως το καλύτερο να είναι τόσο εμείς που τα βλέπουμε απο  εξώ όσο και ο προπονητής να ξεφύγουμε από τα κλασσικά πρώτυπα που θέλουν Αμερικάνους βασικούς και πρωταγωνιστές και να δούμε με τις υπάρχουσες συνθήκες πως ο ΑΡΗΣ μπορεί να παρουσιαστεί καλύτερος στη συνέχεια. Νίκες σαν και αυτή δίνουν ψυχολογία και χρόνο για να βελτιωθείς. Ας το εκμεταλλευτούμε λοιπόν...

ΥΓ. Όταν το καλοκαίρι ακούστηκε το όνομα του Γιάνκοβιτς για τον ΑΡΗ, αυτόν τον παίκτη που είδαμε σήμερα φανταζόμασταν να αποτελεί το Α και το Ω του φετινού ΑΡΗ!

ΥΓ2. Επιβραβεύτηκε ο Ζάρας σήμερα για τις συνεχόμενες καλές εμφανίσεις του....

Την πιο δύσκολη ομάδα του ομίλου αντιμετωπίζει σήμερα το βράδυ στο Nick Galis Hall η αγαπημένη μας ομάδα, σε ένα παιχνίδι όπου η νίκη μοιάζει μονόδρομος. Όχι τόσο βαθμολογικά μιας και σε αυτόν τον όμιλο ο ΑΡΗΣ δεν ανησυχεί αλλά γιατί μια νίκη κόντρα σε έναν δυνατό αντίπαλο θα πιστποιήσει ότι η ομάδα βελτιώνεται. Κάτι που το είδαμε έστω και σε ελάχιστο βαθμό και κόντρα στον Ολυμπιακό. 

Η Μπάνβιτ είναι σαφώς πιο δυνατή σε σχέση με την ομάδα που αντιμετωπίσαμε 2 φορές πέρσι στο Eurocup αλλά σίγουρα πρόκειται για μια ομάδα στα μέτρα του ΑΡΗ. Η αήττητη πορεία της σε Τουρκία και Ευρώπη δείχνει ότι είναι μια δυνατή ομάδα αλλά όπως φάνηκε και στο τελευταίο ευρωπαϊκό παιχνίδι που έδωσε απέναντι στην Τσέχικη Νίμπουργκ όπου και δυσκολεύτηκε να κερδίσει δεν πρόκειται για κάποια ομάδα φόβητρο. Αυτό όμως που μας τρομάζει φέτος είναι ο κακός μας εαυτός. Το άσχημο πρόσωπο που έχουμε δείξει σχεδόν σε όλα τα παιχνίδια φέτος, με εξαίρεση ίσως ένα δύο. Στο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό υπήρχε πάθος, οι παίκτες μας έβγαλαν μπόλικη ενέργεια πάνω στο παρκέ, την ίδια στιγμή που παίκτες που ενσωματώθηκαν καθυστερημένα στην ομάδα όπως ο Ντραγκίσεβιτς άρχισαν να ξεδιπλώνουν το ταλέντο τους. Κάτι ανάλογο ευελπιστούμε να αρχίσει από σήμερα να γίνεται και με τον Γιάνκοβιτς όπου καλό θα είναι να πάρει τον σωστό ρόλο στην ομάδα και να μην χαραμιστεί στη θέση 4 σαν αλλαγή του Ντραγκίσεβιτς. Κατά τα άλλα στο ίδιο έργο θεατές θα είμαστε για ακόμη μια φορά, ανεμένοντας με αγωνία να δούμε αν σήμερα θα ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του αγώνα οι 4 Αμερικάνοι. Κάμινγκς, Μάρμπλ και Τζένκινς έχουν δείξει κάποια καλά στοιχεία αλλά απέχουν έτη φωτός ακόμη από το να δικαιώσουν τους ανθρώπους που τους επέλεξαν. Ο Μπάκνερ από την άλλη παρά τα τρομερά αθλητικά προσόντα μοιάζει ως ο πιο αδύναμος κρίκος στην ομάδα τη δεδομένη χρονική στιγμή. Ιδίως από τη στιγμή που τραυματίστηκε ο Καββαδάς και έχει πέσει μεγαλύτερο ευθύνης πάνω του. Και μόνο που η ομάδα με τον Σίμτσακ μέσα ρολάρει πολύ καλύτερα λέει πάρα πολλά για τις επιδόσεις του Μπάκνερ. Συνολικά πάντως οφείλει η ομάδα να δείξει ένα καλύτερο πρόσωπο σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια μπας και κάποια στιγμή αρχίσουμε να αισιοδοξούμε για τη φετινή χρονιά.

Αν και η ήττα με τον Ολυμπιακό χαρακτηρίζεται από αρκετούς μίζερους συνΑρειανούς μας ως ήττα εντός προγράμματος, η προσπάθεια να αναδειχθεί η Μπάνβιτ ως άλλη μια Ευρωπαϊκή υπερδύναμη μάλλον πέφτει στο κενό. Η ομάδα οφείλει όχι απλά να νικήσει σήμερα αλλά να κάνει και μια πειστική εμφανίση ώστε να επανέλθει η ηρεμία στο σύλλογο και να δούν και οι τυφλοί ότι οι "δουλευταράδες" όντως δουλεύουν... Ας μην σκεφτόμαστε το σενάριο της ήττας ούτε για πλάκα. Με το κύπελλο Ελλάδος να προχωράει με γοργούς ρυθμούς σε σχέση με την πίστωση χρόνου που χρειάζεται η φετινή ομάδα,  η Ευρώπη φαίνεται τουλάχιστον ως τώρα η μοναδική ελπίδα μας για διάκριση. Ας μην την σπαταλήσουμεκαι αυτή την ευκαιρία.

ΥΓ. Πέρα από τους στόχους(αυτούς που φοβόμαστε να πούμε επίσημα αλλά τους συζητάμε καφενειακά) που σιγά σιγά απομακρύνονται υπάρχει και ο κόσμος της ομάδος που τα τελευταία χρόνια έχει έρθει πιο κοντά στην ομάδα. Όπως φάνηκε και στον αγώνα με τον Ολυμπιακό παρά την πίκρα του σχεδόν γέμισε το Παλέ. Εμείς οι άρρωστοι ότι και αν γίνει θα είμαστε εκεί. Με 1500 άτομα στο Παλέ όμως η ομάδα δεν γίνεται πάει μπροστά. Για αυτό ας προσέξουν άπαντες στην ομάδα να μην ξενερώσουν και άλλο τον κόσμο...

Λίγες ώρες έμειναν πριν το τζάμπολ της σημαντικής αναμέτρησης με τον Ολυμπιακό! Ένα παιχνίδι που αποτελεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για την ομάδα μας για να "ρεφάρει" το πολύ κακό ξεκίνημα στη φετινή αγωνιστική σεζόν. ΄Οχι τόσο βαθμολογικά, γιατί οι ήττες από το Ρέθυμνο και τον μπαογκ δύσκολα μπορούν να καλυφθούν αλλά κυρίως στη συνείδηση του κόσμου που σε μεγάλο βαθμό έχει απογοητευτεί με την εικόνα της ομάδος σε μια χρονιά γεμάτη προσδοκίες. Η παρουσία του Γιάνκοβιτς με τα κιτρινόμαυρα τραβάει όλο μας το ενδιαφέρον ελπίζοντας ότι αυτός ο παίκτης θα κάνει τη διαφορά παρασύροντας και τους συμπαίκτες του για μια καλύτερη συνέχεια αρχίζοντας με μια σπουδαία νίκη!

Στα τελευταία παιχνίδια ο ΑΡΗΣ έχει δείξει ένα διαφορετικό πρόσωπο και παίκτες που δεν βλεπόντουσαν έχουν αρχίσει να παρουσιάζουν βελτίωση. Η δυναμικότητα των αντιπάλων ως τώρα δεν μας έχει επιτρέψει να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα για τις δυνατότητες του φετινού ΑΡΗ αλλά με μια πρώτη ανάγνωση τα πράγματα απέναντι σε αντιπάλους του επιπέδου του Ολυμπιακού φαίνονται πολύ δύσκολα. Ναι μεν στην επίθεση υπάρχει βελτίωση και στην καλή μας ημέρα μπορούμε να κάνουμε σπουδαία πράγματα αλλά στην άμυνα για την ώρα δεν πείθουμε. Μπορεί τα σκορ να δείχνουν άλλα πράγματα, ας μην ξεχνάμε όμως με ποιους αντίπαλους δοκιμαστήκαμε ως τώρα. Ενδεικτικά ο Προμηθέας Πατρών που θεωρητικά ήταν ίσως ο πιο δύσκολος αντίπαλος που αντιμετωπίσαμε ως τώρα μας έβαλε σχεδόν 80 πόντους. Με τον Ολυμπιακό που έχει πιο δυνατά κορμιά και χτυπάει αρκετές φορές κοντά στο καλάθι τα πράγματα θα είναι σαφώς πιο δύσκολα. Οπότε αν θέλουμε να κερδίσουμε η αρχή θα πρέπει να γίνει από την άμυνα. Ο Μπάκνερ επιτέλους να βρει τον χώρο δράσης του πάνω στο παρκέ αλλά και όλη η υπόλοιπη η ομάδα να γίνει πολύ πιο σκληρή και να μην φοβηθεί τις επαφές. Ο Γιάνκοβιτς είναι ένας παίκτης που μπορεί να βοηθήσει σε όλες τις πλευρές του γηπέδου αλλά μόνος του είναι αδύνατο να τα καταφέρει. Ας εκμεταλλευτούν το τίτλο του αουτσάιντερ και ας τα δώσουν όλα σήμερα για τη νίκη!

Σε μια χρονιά χωρίς ουσιαστικούς στόχους ένας από τους "επιμέρους στόχους" που συζητιόταν από την αρχή στα κιτρινόμαυρα στέκια ήταν το Παλέ να ξαναγίνει η απόρθητη έδρα που ήταν και παλιά. Απόρθητη έδρα χωρίς εξαιρέσεις. Βέβαια ο συμπολίτης ήδη μας έκανε τη ζημιά, αλλά μια νίκη σήμερα μπορεί να ξεπλύνει την ντροπή και να πείσει άπαντες ότι ο ΑΡΗΣ βαδίζει στο σωστό δρόμο. Άλλωστε η διοίκηση απέδειξε με την μεταγραφή του Γιάνκοβιτς ότι και θέλει και μπορεί να κάνει αυτά που πρέπει ώστε η ομάδα να συνεχίσει την ανοδική της πορεία. Πλέον πρέπει να μιλήσει ο κόουτς και οι παίκτες του πάνω στο παρκέ! ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ!!!!!

Επιστροφή στις νίκες για την αγαπημένη μας ομάδα κόντρα στην αδύναμη Μπάκεν Μπέαρς σε ένα παιχνίδι που περιμέναμε να δούμε έναν διαφορετικό ΑΡΗ, που δυστυχώς και πάλι δεν είδαμε. Το τελικό σκορ δεν αντικατοπτρίζει την εικόνα αγώνα. Μια εικόνα στην οποία φάνηκε ξεκάθαρα ο πανικός και το άγχος που διέπει τον προπονητή και τους παίκτες μας δημιουργώντας την εύλογη απορία για το αν αυτή η ομάδα μπορεί να παίξει καλύτερο μπάσκετ και αν μπορεί πόσο χρόνο θα χρειαστεί.

Άναρχο μπάσκετ σε όλη την διάρκεια του αγώνα, προσωπικές ενέργειες χωρίς πλάνο και αρκετά soft άμυνα ήταν αυτά που έδειξε ο ΑΡΗΣ σήμερα. Κάτι που φάνηκε ξεκάθαρα στο δεύτερο ημίχρονο όπου σε περίπου 15' πετύχαμε μόλις 12 πόντους δίνοντας το δικαίωμα στους Δανούς να μειώσουν μέχρι και στους 6 πόντους! Το ξέσπασμα του Ζάρα στα τελευταία 5' ήταν αρκετό για να μην αγχωθεί η ομάδα και οδηγηθούμε σε "ντέρμπι". Δύσκολα να κρατήσεις κάτι το θετικό πέρα από τη νίκη στο σημερινό παιχνίδι. Ναι μεν η στατιστική έχει γράψει 21 πόντους για τον Μάρμπλ και μια θετική παρουσία του Μπάκνερ αλλά και του Κάμινγκς που πήρε αρκετό χρόνο συμμετοχής αλλά όσοι παρακολούθησαν το παιχνίδι μάλλον δεν τα είδαν και τόσο καλά τα πράγματα. Και αν η επίθεση είναι ένα κομμάτι του παιχνιδιού που θέλει το χρόνο του και έχει να κάνει με την ημέρα που θα βρεθούν οι παίκτες(όπως ο Ζάρας σήμερα) η αμυντική απόδοση της ομάδος θα έπρεπε να είναι σε σαφώς καλύτερο επίπεδο. Με τον Ντραγκίσεβιτς να απουσιάζει από τα αμυντικά του καθήκοντα και τον Μπάκνερ να συνεχίζει να βρίσκεται στα χαμένα υπήρχαν στιγμές που οι αντίπαλοι μας ορμούσαν στο καλάθι μας σαν σε προπόνηση... Ενώ και πάλι είναι ζήτημα για το αν βγήκε(ή έγινε καν προσπάθεια) κάποιο σύστημα στην επίθεση. Πάλι καλά που οι Δανοί απλά συλλέγουν εμπειρίες από αυτά τα παιχνίδια και δεν μπήκαν καν στην λογική να δουν πως μας αντιμετώπισαν οι ομάδες που μας νίκησαν για να εφαρμόσουν την ίδια τακτική...

Αν και από την αρχή που μαζεύτηκε αυτή η ομάδα το πρόβλημα επικεντρονώταν στην προσαρμογή των ξένων στην φιλοσοφία του Δ.Πρίφτη πλέον τα πράγματα φαντάζουν ακόμη πιο δύσκολα. Ο πανικός που ακολούθησε την ήττα με τον συμπολίτη και ο βομβαρδισμός ειδήσεων που είχε να κάνει με την αντικατάσταση παικτών και τις συμφωνίες με άλλους έχει κλονίσει για τα καλά την αυτοπεποίθηση  όλων στην ομάδα. Είναι ίσως η πρώτη φορά από τότε που ήρθε ο Δ.Πρίφτης στον ΑΡΗ που φαίνεται τόσο αγχωμένος και παράλληλα εκνευρισμένος με όλα όσα βλέπει. Η αλλαγή πλεύσης στο σκεπτικό της "μαζικής αντικατάστασης παικτών" σύμφωνα με τις δηλώσεις του κόουτς μοιάζει να είναι η απέλπιδα προσπάθεια για να αλλάξει το κλίμα στην ομάδα. Κάτι που όμως μοιάζει να μην είναι αρκετό από μόνο του και ίσως ο αγώνας στην Πάτρα το ερχόμενο Σάββατο να έχει πάρει την μορφή "τελικού" για αυτή την ομάδα... όπως τουλάχιστον την ξέρουμε μέχρι σήμερα...

ΥΓ. Αρκετές φορές έχουμε κατηγορηθεί για εμπάθεια προς το πρόσωπο του προπονητή αλλά η αλήθεια είναι ότι μας δίνει και αυτός πατήματα... Με τον Καββαδά τραυματία, τον Μπάκνερ στα χαμένα(και ίσως και με τις βαλίτσες στο χέρι) σε ένα παιχνίδι-προπόνηση επιλέγεις να αφήσεις τον Χρηστίδη έξω αντί να του δώσεις χρόνο τώρα που οι συνθήκες σε έχουν αναγκάσει να ψάχνεις λύσεις εκ των έσω για τις θέσεις των ψηλών. Αλλά ξέχασα... έχουμε πολλούς Βασίληδες...

ΥΓ2. Διπλό τάιμ άουτ(το δεύτερο νταβατζιλίκι από τον διαιτητή) στο μισό δευτερόλεπτο για να οργανώσεις την τελευταία επίθεση και η ομάδα δεν μπορεί καν να αλλάξει την μπάλα από έξω... Άν έμπαινε και το τρίποντο από το κέντρο που πρόλαβαν και σούταραν οι  αρκούδες τότε σίγουρα θα έπρεπε να μπεί στα highlights του coach of the year!

Νέο ξεκίνημα θα επιδιώξει ο ΑΡΗΣ μας κόντρα στην Μπάκεν Μπέαρς από τη Δανία σε ένα παιχνίδι παράσταση για έναν ρόλο, όπου ο ΑΡΗΣ όχι απλά πρέπει να πρωταγωνιστήσει αλλά να δείξει ότι το χαστούκι από τον συμπολίτη τον έχει αφυπνίσει για τα καλά. Ανήμερα της ονομαστικής του γιορτής ο Δ.Πρίφτης μαζί με την διοίκηση καλούνται να διαχειριστούν την μεγαλύτερη κρίση της εποχής Λάσκαρης σε ένα σημείο όπου φαίνεται να επικρατεί ο απόλυτος πανικός... Παίκτες φεύγουν μαζικά, σπουδαίες μεταγραφές κλείνονται και στο τέλος χαλάνε, περσινοί αστέρες είναι με το ένα πόδι πίσω στην ομάδα και παίκτες που ήταν με τις βαλίτσες στο χέρι κάνουν σκληρή προπόνηση ώστε να αρπάξουν την τελευταία ευκαιρία τους...

Το χάσμα που υπάρχει στο Ευρωπαϊκό μπάσκετ, με εξαίρεση την Ευρωλίγκα όπου όντως συμμετέχουν οι δυνατότερες ομάδες στην Ευρώπη τη δεδομένη χρονική στιγμή έχει δώσει την ευκαιρία μέσω των άλλων διοργανώσεων σε ομάδες όπως είναι η Μπάκεν Μπέαρς από τη Δανία να παίξουν σε ένα πολύ πιο ανταγωνιστικό επίπεδο. Για τη δική μας ομάδα  υπό φυσιολογικές συνθήκες  θα ήταν μια αγγαρεία αλλά με την υπάρχουσα κατάσταση μοιάζει με ιδανική ευκαιρία ώστε να μαζέψουμε τα κομμάτια μας και να μετριάσουμε τους κραδασμούς από το σοκ του περασμένου Σαββάτου. Φυσικά για να ηρεμήσει η κατάσταση χρειάζονται πολλά παραπάνω από μια νίκη με μια άσημη ομάδα της πλάκας αλλά ακόμη και αυτή μπορεί να αποτελέσει μια αρχή αν συνοδευτεί από καλή εμφάνιση. Ο τραυματισμός του Καββαδά είναι το νέο πρόβλημα που παρουσιάστηκε αλλά και πάλι αν θέλουμε να δούμε τα πράγματα ρεαλιστικά, αυτά που πρέπει να διορθώσει ο κόουτς δεν έχουν να κάνουν με τον Καββαδά αλλά σχεδόν με όλους τους υπόλοιπους και ιδιαίτερα τους 4 ξένους. Όσο αναβαθμισμένο ρόλο και αν πάρουν οι "φιλότιμοι", όσους πιτσιρικάδες και αν ξαφνικά θυμηθούμε και τους φωνάξουμε από την κερκίδα για να αγωνιστούν μερικά λεπτά η ομάδα δεν πρόκειται να αλλάξει την εικόνα της αν δεν μεταμορφωθούν οι 4 Αμερικάνοι. Οποιαδήποτε συμπεράσματα για "αλλαγή" στο σημερινό παιχνίδι με αυτόν τον αντίπαλο θα είναι 100% εσφαλμένα αλλά τουλάχιστον μπορεί να είναι μια αρχή.

Όπως γράψαμε στην αρχή του ποστ(και θα αναλύσουμε σε ξεχωριστό ποστ πολύ σύντομα) η ήττα του Σαββάτου "ξεγύμνωσε" τις αδυναμίες μας που μέσα από το συστηματική παραπληροφόρηση και ωραιοποίηση των πάντων  το πλάνο, οι συνεργασίες, η οικογένεια, οι τεχνοκράτες, κτλ παρουσιαζόταν σαν κάτι εντελώς διαφορετικό. Μόνο τα κιτρινόμαυρα ρεπορτάζ να διαβάσεις από Αρειανούς δημοσιογράφους μπορείς να καταλάβεις για το οργανωτικό επίπεδο της ΚΑΕ αλλά και την συνεργασία που υπάρχει με το τεχνικό τιμ. Τα σκληρά παζάρια του καλοκαιριού με παίκτες που υπήρχε η επιθυμία να παραμείνουν στην ομάδα, οι "ψαγμένες" επιλογές από τις προπονήσεις του NBDL. η αδιαφορία για σίγουρες λύσεις με γνώση του Ευρωπαϊκού μπάσκετ και του Ελληνικού πρωταθλήματος, η προσήλωση σε στόχους πιο προσιτούς οικονομικά και η εμμονή στο να μην αλλάζουν παίκτες που ήταν το περσινό "μότο" ξαφνικά από έξυπνες και μελετημένες επιλογές φαντάζουν πλέον με τρανταχτά λάθη. Λάθη για τα οποία η ευθύνη δεν βαραίνει σε καμία περίπτωση μόνο τον προπονητή που έχει συγκεντρώσει τα βέλη της οργής του κόσμου τις τελευταίες ημέρες. Ας ελπίσουμε λοιπόν να δούμε μια νέα αρχή σε όλα τα επίπεδα και ας ξεκινήσουμε από σήμερα το βράδυ πάνω στο παρκέ!

Μάρτυρες σε ακόμη ένα μπασκετικό ναυάγιο γίναμε σήμερα στο κατάμεστο Nick Galis Hall παρακολουθώντας μια ομάδα χωρίς αρχή και τέλος που κατάφερε να ηττηθεί σε ένα παιχνίδι όπου θα έπρεπε να είναι μονόλογος. Οι γνωστές αδυναμίες σε άμυνα και επίθεση έκαναν και πάλι την εμφάνιση τους δίνοντας το δικαίωμα στον εξίσου τραγικό ως αστείο συμπολίτη να πάρει μια νίκη που ούτε ο πιο αισιόδοξος οπαδός τους θα το περίμενε. Κρίμα για τον κόσμο και την μαγική ατμόσφαιρα που δημιούργησε για ακόμη μια φορά.

Όση προσπάθεια και αν κάνεις να αναλύσεις αυτό το παιχνίδι δυσφήμιση του αθλήματος, δύσκολα μπορεί να πεις κάτι ουσιαστικό για το τι ακριβώς έπαιξαν οι 2 ομάδες, που στόχευαν οι προπονητές και ποιό ήταν το αγωνιστικό πλάνο. Βέβαια θα πρέπει να ομολογήσουμε ότι ο συμπολίτης κατάφερε να περάσει και 4-5 φορές την μπάλα κάτω από το καλάθι και στην άμυνα ιδίως στο δεύτερο ημίχρονο ήταν ξεκάθαρο ότι μας άφησε το μακρινό σουτ. Στα δικά μας χάλια τώρα... δυστυχώς δεν είδαμε ούτε ένα κλικ βελτίωσης σε σχέση με την τραγωδία στο Ρέθυμνο ή την νίκη στη Σλοβενία όπου και πάλι η ομάδα ήταν κακή. Τα πολλά φάουλ που έπαιξαν ρόλο στο παιχνίδι είναι φαινόμενο που το ξαναείδαμε και πέρσι μέχρι που ο κόουτς αποφάσισε να εγκαταλείψει το fullpressσε τόσο μεγάλη διάρκεια του παιχνιδιού. Όταν λοιπόν ο coach of the year πετάει στο τέταρτο δεκάλεπτο ως το τελευταίο του χαρτί μια ελληνική πεντάδα από παγκίτες με το σκεπτικό ότι αυτοί μπορούν να ανταπεξέλθουν καλύτερα με αποκορύφωμα το εύστοχο σουτ 3 πόντων του Σίμτσακ τότε ο καθένας μπορεί να καταλάβει την απελπισία που υπήρχε στο τεχνικό τιμ σήμερα. Κάτι άλλωστε που φάνηκε και σε όλη την διάρκεια του αγώνα όπου δύσκολα μπορεί κανείς να βρει μια φάση στην επίθεση που έγινε προσπάθεια να βγει κάποιο επιθετικό σύστημα. Run and gun στην χειρότερη του μορφή, που θύμιζε κάτι από μπάσκετ αλάνας με τον καθέ παίκτη να κάνει ότι του κατεβαίνει στο μυαλό. Όταν αυτή είναι η προσέγγιση της ομάδος στο παιχνίδι τότε μάλλον είναι και λογικό μέχρι και ένας από τους πιο έμπειρους παίκτες πάνω στο παρκέ όπως ο Ξανθόπουλος που μέχρι και ο ίδιος γνωρίζει την αδυναμία του στα μακρινά σουτ να σουτάρει 7 άστοχα τρίποντα. Το αν αυτή η κατάσταση μπορεί να αλλάξει είναι κάτι που για την ώρα φαντάζει πάρα πολύ δύσκολο.

Η ήττα εκτροχιάζει εντελώς την φετινή προσπάθεια μόλις από την 3η αγωνιστική. Βαθμολογικές απώλειες όπως στο Ρέθυμνο και ιδιαίτερα σήμερα σε καμία περίπτωση δεν συμβαδίζουν με τις προσδοκίες που έχει ο κόσμος του ΑΡΗ φέτος από την ομάδα του. Προσδοκίες και αισιοδοξία που φάνηκαν από τον χρόνο ρεκόρ που έγινε το σημερινό sold out. Πλέον αυτό που μένει, είναι να δούμε αν τελικά στον μπασκετικό ΑΡΗ ενδιαφέρεται κανείς για την αγωνιστική πορεία ή απλά το "πλάνο" έχει να κάνει με οτιδήποτε άλλο συμβαίνει εκτός παρκέ... και αν φυσικά υπάρχει κάποιος εκεί στην ΚΑΕ που νευρίασε, αγανάκτησε, απόρησε με αυτό που είδε και θέλει να το αλλάξει... 

ΥΓ. Οι ομάδες χτίζονται το καλοκαίρι για να βγάλουν μια ολόκληρη σεζόν με επίσημες υποχρεώσεις που ξεκινάνε τέλη Σεπτεμβρίου και ολοκληρώνονται τέλη Μάιου. Δεν χτίζεται μια ομάδα για να πάρει μπρος γύρω στον Δεκέμβριο και να μείνει από δυνάμεις από Απρίλιο.

ΥΓ2. Για τους μπασκετικούς φιλόσοφους/ψυχολόγους:: Όταν ο αντίπαλος σε μαρκάρει με 3 μέτρα απόσταση και σου δίνει το σουτ, το κάνει γιατί αυτό έχει μελετήσει και ζητήσει ο αντίπαλος προπονητής γιατί διέκρινε μια αδυναμία σου. Όταν εσύ σουτάρεις και ξανασουτάρεις από μακρυά ουσιαστικά εφαρμόζεις και επιβεβαιώνεις το πλάνο του αντίπαλου προπονητή. Φυσικά αν τα έβαζες τα τρίποντα δεν θα σου έδιναν και 3 μέτρα χώρο για να σουτάρεις...

ΥΓ3. Πάλι καλά που είπε το "ΟΧΙ" ο coach of the year στον Παναθηναϊκό γιατί φαντάσου πως θα έπαιζε η ομάδα αν δεν υπήρχε στον πάγκο μας... 

ΥΓ4. Ευτυχώς που ακολουθεί παιχνίδι με μπυραρία και όλα θα βρουν τον δρόμο τους. Υπομονή, επιμονή, χαμηλά το κεφάλι, όχι επιπόλαιες αποφάσεις, όχι νεοπλουτισμός, πολυετές πλάνο, οικογένεια, χημεία και αγάπη μόνο...

ΥΓ5. Και να κερδίζαμε πρωτάθλημα δεν θα περνάμε, η τρίτη θέση δεν δίνει τίποτα, τέταρτοι μάλλον θα βγούμε, στην Ευρώπη είμαστε αήττητοι, οπότε όλα καλά...

ΥΓ6. Τα μπάτζετ?

Λίγες ώρες έχουν απομείνει για το τζάμπολ ανάμεσα στην αγαπημένη μας ομάδα και τον συμπολίτη, με τον ΑΡΗ μας να είναι το ξεκάθαρο φαβορί παρά τις χαμηλές πτήσεις των τελευταίων 3 παιχνιδιών. Και με τις 2 ομάδες ακόμη να ψάχνονται πάνω στο παρκέ, αναμφισβήτητα ο παράγοντας έδρας πέρα από την διαφορά δυναμικότητας των δύο ομάδων έχει τον πρώτο λόγο. Μοναδικός αντίπαλος ο κακός του εαυτός!

Και μόνο τα ρόστερ και τα βιογραφικά των παικτών των 2 ομάδων να διαβάσει κανείς μπορεί να καταλάβει την διαφορά που χωρίζει τις 2 ομάδες. Η αλήθεια όμως είναι ότι τα μπάτζετ δεν παίζουν μπάσκετ και για αυτό πρέπει οι παίκτες του Δ.Πρίφτη και ο ίδιος ο κόουτς να δείξουν πάνω στο παρκέ ότι μαθαίνουν από τα λάθη τους, δουλεύουν πάνω στις αδυναμίες τους και ότι απλά είναι θέμα χρόνου να βρεθεί η χημεία ώστε να ξεδιπλώσει αυτή η ομάδα τις αρετές της. Η έλλειψη επιθετικού πλάνου που οδηγεί στην κατάχρηση του τριπόντου και τα πολλά λάθη είναι στην κορυφή της λίστας του κόουτς αλλά και στην άμυνα παρόλο που δεν έχει φανεί ακόμη λόγω των αντιπάλων, υπάρχουν στιγμές που οι παίκτες μας χάνονται. Στην επίθεση όμως με τον Καββαδά να φαντάζει ασταμάτητος, τον Ντραγκίσεβιτς να έχει περισσότερο χρόνο με την ομάδα και τον Τζένκινς να επιστρέφει αναμένεται να δούμε έναν βελτιωμένο ΑΡΗ σε σχέση με τα τελευταία 2 παιχνίδια. Το αν ο Μάρμπλ αρχίζει να παίζει το μπάσκετ που ξέρει, ο Μπάκνερ αποφύγει τα πολλά λάθη και ο Κάμινγκς γίνει πιο ουσιαστικός είναι αυτά που ουσιαστικά θα κρίνουν το πόσο εύκολα θα κερδίσουμε. Δεν πρέπει να υποτιμάμε κανέναν αντίπαλο αλλά όταν απέναντι μας έχουμε μια κουρασμένη ομάδα που έπαιξε 3 παρατάσεις, καλύτερος παίκτης της ως τώρα είναι ο Τσόχλας και ο Χρυσικόπουλος  και το σημαντικότερο όπλο τους για το "ντέρμπι" είναι ο τίτλος του αουτσάιντερ που δεν έχει τίποτα να χάσει, τότε λογικά θέλοντας και μη η σκέψη όλων μας πάει στην τελική διάφορα με την οποία θα επιβληθεί ο ΑΡΗΣ μας επί του αντιπάλου του.

Δυστυχώς έχουν περάσει οι εποχές που αυτά τα παιχνίδια έκριναν τίτλους και ολόκληρη η Ελλάδα τα περίμενε με αγωνία. Για εμάς τους Αρειανούς πάντα έχουν μια ξεχωριστή σημασία αλλά θα πρέπει επιτέλους να κατανοήσουμε ότι ο μπασκετικός ΑΡΗΣ ιδίως από την στιγμή που ήρθε ο Ν.Λάσκαρης σε αυτά τα παιχνίδια δεν έχει να κερδίσει τίποτα παραπάνω από 2 βαθμούς, όσους δηλαδή κέρδισε και με τα Τρίκαλα. Μπορεί να έχουμε τις διαφορές μας με αυτή την ομάδα και να γουστάρουμε να ξεφτιλίζονται αλλά η αλήθεια είναι ότι η αξία του αντίπαλου δίνει αξία στον νικητή... Και με αυτόν τον αντίπαλο δυστυχώς ο ΑΡΗΣ δεν μπορεί να κερδίσει τίποτα περισσότερο από τους 2 βαθμούς... Για αυτό καλό είναι να μην αποπροσανατολιζόμαστε και άπαντες να επικεντρωθούν στην άμεση βελτίωση που θα πρέπει να δείξει από αυτό το παιχνίδι ομάδα ώστε να βάλει τις βάσεις για μια καλύτερη συνέχεια. Συνέχεια που θα έχει να κάνει με πολλά περισσότερα από μια νίκη με τους ανύπαρκτους. ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ!!!!!

ΥΓ. Ανακαίνιση του γηπέδου μπάσκετ για τα πιτσιρίκα στο Κλ.Βικελίδης, τράπεζα αίματος, χορηγία με την κόκα κόλα, σούπερ φωτογράφηση και συνεχίζουμε.... Εύγε στην οικογένεια Λάσκαρη!

Μπορεί η ομάδα μας να μην έπιασε τα υψηλά στάνταρ απόδοσης της περασμένης Τετάρτης αλλά εξίσου εύκολα πήρε τη νίκη κόντρα στα Τρίκαλα που αν και φάνηκαν πιο αξιόμαχη ομάδα σε σχέση με την Κύμη δεν μπόρεσαν να  αντισταθούν ούτε για ένα δεκάλεπτο. Από την αρχή η ομάδα μας προσπάθησε να χτίσει μια διαφορά ασφαλείας, κάτι που το πέτυχε στο δεύτερο δεκάλεπτο και εκεί ουσιαστικά τέλειωσε και το παιχνίδι. Ο βαρύς τραυματισμός του Σανικίντζε λίγο πριν την λήξη της αναμέτρησης επισκίασε τη χαρά μας και όλοι αναμένουμε με αγωνία να μάθουμε σε τι κατάσταση βρίσκεται ο παίκτης.

Η ομάδα των Τρικάλων πέρα από τον πολύ καλό σε κάποιες φάσεις Μπάρλοου δεν είχε να επιδείξει κάτι παραπάνω και μοιραία αφέθηκε σε παθητικό ρόλο από το πρώτο κιόλας δεκάλεπτο. Η απουσία του Τζένκινς αν και περιόρισε την δύναμη πυρός από την περιφέρεια πέρασε απαρατήρητη και η εξέλιξη του αγώνα έδωσε το δικαίωμα στον Δ.Πρίφτη να μοιράσει τον χρόνο και να κάνει αρκετές δοκιμές. Η εκρηκτικότητα του Κάμμινγκς, η υπεροχή του Καββαδά, η επιμονή του Μάρμπλ, οι λύσεις από τον Τσαϊρέλη και η  ευστοχία του Ζάρρα ήταν αυτά που έκαναν την διαφορά για τον ΑΡΗ στο πρώτο ημίχρονο.  Παρόλο που ο ΑΡΗΣ έφθασε σε μια εύκολη νίκη, η εικόνα του κυρίως στο Β ημίχρονο προβλημάτισε. Η αστοχία του Μάρμπλ από τα 6.75(1 στα 9 ίσως και να είναι και ρεκόρ), τα νεκρά διαστήματα στην επίθεση και η αδράνεια του Μπάκνερ μέσα στο ζωγραφιστό ήταν αυτά που χαρακτήρισαν το παιχνίδι της ομάδος μας στην επανάληψη και αυτή ήταν η γεύση που άφησε η ομάδα στον κόσμο που σήμερα έδωσε βροντερό παρών.

Ο σοβαρός τραυματισμός του Σανικίντζε λίγο πριν το φινάλε πάγωσε άπαντες στο γήπεδο και όπως φαίνεται θα αναγκάσει τον Δ.Πρίφτη να αλλάξει τα πλάνα του μιας και οι πρώτες πληροφορίες μιλάνε για ρήξη χιαστών και τον παίκτη να μένει εκτός για μεγάλο χρονικό διάστημα. Μακάρι να μην επιβεβαιωθεί κάτι τέτοιο μιας και ο συγκεκριμένος παίκτης έμοιαζε να ταιριάζει απόλυτα στον ρόλο που τον ήθελε ο κόουτς. Δυστυχώς όμως και αυτά είναι μέσα στο παιχνίδι και θα πρέπει το τεχνικό τιμ και η διοίκηση να κάνουν το καλύτερο δυνατό για την ομάδα. Ευτυχώς υπάρχει το περιθώριο για μια θέση κοινοτικού με τα σενάρια να έχουν ήδη ξεκινήσει μόλις λίγα λεπτά(!!!)  μετά τον τραυματισμό του Σανικίντζε. Δεν ξεκινάει καλά η χρονιά αλλά ας ελπίσουμε η συνέχεια να μην μας κρύβει και άλλες τέτοιες δυσάρεστες εκπλήξεις και με όλους τους παίκτες υγιείς ο ΑΡΗΣ μας να μπορέσει να παίξει φέτος το μπάσκετ που μπορεί.

ΥΓ. Πέρα από τον τραυματισμό του Σανικίντζε και τη νίκη της ομάδος το παιχνίδι σημαδεύτηκε και από την παρουσία του μοναδικού Νίκου Γκάλη! Μπορεί το φιάσκο με το Nick Galis Cup να μας ξενέρωσε όλους αλλά ο μπασκετικός Θεός έδειξε σήμερα πόσο μεγάλος είναι και εκτός παρκέ και με την παρουσία του στο γήπεδο έκλεισε στόματα! Φυσικά και γνώρισε την αποθέωση μιας και όπως δήλωσε ο ίδιος το Παλέ είναι το σπίτι του και όλοι εμείς οι τυχεροί, η οικογένεια του  ...και αυτό δεν πρόκειται να το χαλάσει κανείς που δεν νιώθει τι εστί ΑΡΗΣ και τι εστί Νίκος Γκάλης για τον κόσμο της ομάδος!

ΥΓ2. Ώρες ώρες το "δημοσογραφικό δαιμόνιο" ξεπερνάει κάθε ανθρώπινη λογική... λίγα λεπτά μετά τον τραυματισμό του άτυχου Σανικίντζε και σε ραδιόφωνο της πόλης μιλούσαν ήδη για σκέψεις(!?!?!) των ανθρώπων του ΑΡΗ για αντικατάσταση του παίκτη ή ενίσχυση της ομάδος αναφέροντας μάλιστα και συγκεκριμένα ονόματα παικτών!!! ...και όλα αυτά λίγα λεπτά μετά τον τραυματισμό του παίκτη!

Μετά την πρεμιέρα στο κύπελλο ήρθε η ώρα και για την πρεμιέρα του πρωταθλήματος. Εκεί όπου ο ΑΡΗΣ καλείται τουλάχιστον να αποδείξει ότι είναι ένα(ή και περισσότερα) επίπεδο πάνω από τις μικρομεσαίες ομάδες του πρωταθλήματος και σε αυτήν την Basket League των 3 ταχυτήτων θα ξεχωρίζει. Το αν μπορεί να κάνει το βήμα παραπάνω είναι μια ερώτηση που θα απαντηθεί κατά τη διάρκεια της χρονιάς, εκεί που θα φανεί η δυναμική, η συνέπεια και η δίψα για διάκριση του φετινού ΑΡΗ.

Τα Τρίκαλα και φέτος θα είναι ένα από τα φαβορί για τον υποβιβασμό στη δεύτερη κατηγορία. Μέχρι και το ότι συμμετέχει τελικά στο πρωτάθλημα αποτελεί επίτευγμα για τους Τρικαλινούς μιας και το καλοκαίρι που μας πέρασε είχαν φθάσει μια ανάσα από το να ακολουθήσουν τον δρόμο της Κηφισιάς και να εγκαταλείψουν την πρώτη κατηγορία λόγω διάφορων οικονομικών και διοικητικών προβλημάτων. Οι 4 Αμερικανοί και οι 3 "πρώην Αρειανοί"(Τσαλδάρης, Μανωλόπουλος και Καραθανάσης) δύσκολα να μπορέσουν να κάνουν την διαφορά στο αυριανό παιχνίδι και όπως όλα δείχνουν η ομάδα μας θα πάει σε ακόμη μια καλή προπόνηση. Φυσικά και δεν υπάρχει διάθεση να υποτιμήσουμε τον αντίπαλο αλλά όπως τονίσαμε και στην αρχή ο μίνιμουμ στόχος του φετινού ΑΡΗ είναι να κάνει ξεκάθαρο σε όλη την μπασκετική Ελλάδα ότι οι εποχές όπου ομάδες σαν τον Κόροιβο και τον Κολοσσό έπαιρναν  παλικαρίσιες νίκες κόντρα στην ομάδα μας ανήκουν στο παρελθόν. Αυτό έγινε απέναντι στην Κύμη και αυτό ακριβώς θα πρέπει να γίνει και αύριο. Εκεί που πέρα από τη νίκη ο Δ.Πρίφτης θα έχει την ευκαιρία να δουλέψει με τους παίκτες του σε συνθήκες αγώνα με στόχο την βελτίωση. Μπορεί ο Τζένκινς να μην αγωνισθεί αλλά και αυτό είναι μια δοκιμασία που θα οδηγήσει σε χρήσιμα συμπεράσματα το τεχνικό τιμ.

Η ομάδα άρεσε πολύ στο παιχνίδι του κυπέλλου αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης. Τα πολλά λάθη, η έλλειψη επιθετικού πλάνου και η χαλαρή άμυνα κάτω από το καλάθι είναι μερικά από αυτά που πρέπει να διορθωθούν. Το πρόγραμμα βοηθάει και ο κόουτς με τους παίκτες του θα πρέπει να το εκμεταλλευτούν. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αν και την περσινή χρονιά η ομάδα στα πρώτα παιχνίδια είχε δείξει εξαιρετικά στοιχεία, στη συνέχεια όχι μόνο δεν έδειξε την βελτίωση που θα περιμέναμε(με εξαίρεση 1-2 παίκτες) αλλά στο τέλος έμεινε και από δυνάμεις. Οπότε καλό είναι από την αρχή να μπει ο πήχης ψηλά και να δει ο Δ.Πρίφτης πως μπορεί να πάρει το καλύτερο δυνατό από όλους τους παίκτες του, γιατί σε μια τόσο μεγάλη χρονιά σίγουρα θα τους χρειαστεί όλους. Καλή αρχή Αρειανάρα μου!