Χωρίς ενέργεια και με το μυαλό στα μεθεόρτια από την πρόκριση κόντρα στην ΑΕΚ η ομάδα μας γνώρισε ντροπιαστική ήττα από τη γερμανική Σκάιλαϊνερς μέσα στο Nick Galis Hall. Μια ήττα που αναπόφευκτα μας φέρνει πίσω στην σκληρή πραγματικότητα και στα εμφανή αγωνιστικά προβλήματα που συνεχίζουν να ταλανίζουν την ομάδα μας από την αρχή της χρονιάς. Μια εμφάνιση που "φωνάζει" ενίσχυση και όλων πλέον η σκέψη είναι στις επόμενες κινήσεις που θα κάνει η διοίκηση σε συνεργασία με το τεχνικό τιμ.

Ορεξάτη μπήκε η ομάδα σήμερα δείχνοντας αποφασισμένη να αποδείξει ότι η ήττα του πρώτου γύρου ήταν απλά μια άτυχη βραδιά. Με Καββαδά και Γιάνκοβιτς μπορστάρηδες και τον Ζάρα να σκοράρει με κάθε ευκαιρία νωρίς νωρίς φτάσαμε στο +9 χωρίς τίποτα να προμηνύει την εξέλιξη του αγώνα. Κάπου εκεί όμως άρχισε να χάνεται ο ρυθμός και τα γνωστά προβλήματα με την χαλαρή άμυνα και τις κακές επιλογές στην επίθεση να κάνουν την εμφάνιση τους δίνοντας το δικαίωμα στους Γερμανούς όχι μόνο να μειώσουν αλλά να χτίσουν και μια διαφορά υπέρ τους. Φυσικά σε όλο αυτό το χρονικό διάστημα ο "καυτός" Ζάρας εξαφανίσθηκε στον πάγκο όπως και ο Καββαδάς όπου από την αρχή του αγώνα είχε προβληματίσει την αντίπαλη άμυνα. Και με τους Γερμανούς να κάνουν ότι θέλουν στο γήπεδο ακολούθησε το απόλυτο βραχυκύκλωμα τόσο μέσα στις 4 γραμμές  του γηπέδου αλλά και παραέξω. Ο κόουτς προσπάθησε με συνεχείς αλλαγές να βρει την λύση αλλά μάλλον μπέρδεψε περισσότερο τους παίκτες του με αποτέλεσμα να μην έρθει ποτέ η αντίδραση και η μετριότατη Σκάιλαϊνερς του Γκόρντον Χέρμπερτ να κερδίζει για 2η φορά φέτος τον ΑΡΗ... Στα ρηχά ο Κάμινγκς, ανύπαρκτος ο Τζένκινς, κακός ο Ντραγκίσεβιτς και με σκαμπανεβάσματα ο Γιάνκοβιτς. Προσπάθησαν οι Καββαδάς, Ζάρας και Ξανθόπουλος χωρίς όμως να τα καταφέρουν...

Η σημερινή ήττα μπορεί να μην σημαίνει και πολλά βαθμολογικά(η 3η θέση βοηθάει στην κλήρωση της επόμενης φάσης) αλλά πληγώνει σημαντικά το γόητρο κάθε Αρειανού. Ήττες σαν και αυτές στην "μαύρη τρύπα" του Πάλε είναι που χαλάνε την νοοτροπία του Αρειανού, τον βάζουν στην ανόητη λογική της επιλογής αγώνων και στόχων και τον αναγκάζουν να συμβιβάζεται με το ενδεχόμενο της αποτυχίας ακόμη και στις πιο αστείες προκλήσεις... Όταν το κατανοήσουν αυτό η διοίκηση, ο προπονητής, οι παίκτες και ο κάθε άνθρωπος που αποτελεί κομμάτι του μπασκετικού ΑΡΗ τότε ίσως και να αρχίσουν να γίνονται ουσιαστικά βήματα προόδου και να ακολουθήσουν και επιτυχίες που να μην χρειάζονται "υπότιτλους" για να καταλάβουμε το πότε πρέπει να χαρούμε...

ΥΓ. Άλλος είχε την φήμη του "ύπνου" και άλλος τον ψιλοπήρε χαλαρά εκεί στην άκρη του πάγκου...

ΥΓ2. Δύο ήττες από τον Γκόρντον Χέρμπερ και τους Γερμανούς του!?!?!?

ΥΓ3. Ο αποτυχημένος-ύπνος Χέρμπερτ που μας έβγαλε τρίτους στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος και μας πήγε στις 16 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης. Φαντάσου να σε πήγαινε ο MVP στους 16 της Ευρωλίγκας και να σε έβγαζε τρίτο. Κουστούμι κρεμασμένο θα είχαμε στην οροφή του Παλέ δίπλα στην φανέλα με το νούμερο 6!!!!

ΥΓ4. "Αδιάφορο" παιχνίδι με όλη σχεδόν την ομάδα να σέρνεται... Άραγε αυτά τα 2 τα "πιτσιρίκια" στην άκρη του πάγκου πόσο χειρότερα θα τα κατάφερναν;

YΓ5. Αυτά συμβαίνουν όταν μια νίκη-πρόκριση μήνα Ιανουάριο απέναντι στην ΑΕΚ με 1 πόντο μέσα στο κατάμεστο Παλέ σε παιχνίδι της χρονιάς και σε κατάκτηση στόχου...

ΥΓ6. Και για τους 'χαρούμενους" οπαδούς... το παιχνίδι ήταν αδιάφορο και δεν μας ένοιαζε... μας αναστάτωσε η αποχώρηση του Μπάκνερ... επηρρέασε ψυχολογικά την ομάδα η αρνητική απόφαση για την Μπάνβιτ... αυτό που θέλαμε με την ΑΕΚ το πήραμε.... δηλαδή η Σκάιλαϊνερς που κέρδισε θα σηκώσει κούπα; ποια ενίσχυση, θα χαλάσει η χημεία... σημασία έχει η οικονομική εξυγίανση της ομάδος... ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ???

Την πρόκριση στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος κατάφερε να πάρει ο ΑΡΗΣ μας σε ένα παιχνίδι θρίλερ που κρίθηκε στις λεπτομέρειες. Η ομάδα είχε ψυχή, δεν εγκατέλειψε όταν το ματς φάνηκε να στραβώνει, πήρε δύναμη από την κερκίδα και πάτησε για ακόμη μια φορά το αεκάκι! Δικαιολογημένοι, τρελοί πανηγυρισμοί στο Παλέ από παίκτες, τεχνικό τιμ, διοίκηση και κόσμο μιας και η σημερινή νίκη δίνει ελπίδα για κάτι κάλο σε μια χαμένη(όπως φαινόταν ως τώρα) χρονιά γεμάτο λάθη και ατυχίες.

Κάτι από τον ημιτελικό με τον Πανιώνιο στο Παλέ πριν 3 χρόνια θύμισε ο ΑΡΗΣ μας με το εκρηκτικό του ξεκίνημα δείχνοντας αποφασισμένος να καθαρίσει το παιχνίδι πολύ πιο εύκολα από ότι θα περίμενε και ο πιο αισιόδοξος οπαδός της ομάδος.  Η ευστοχία στα μακρινά σουτ, η καλή άμυνα και η διψήφια διαφορά που χτίσαμε από νωρίς έδειχνε ότι πατούσαμε καλά. Σε εκείνο όμως το σημείο το υπερβολικό ροτέισον αποσυντόνισε την ομάδα και μαζί με την προκλητική διαιτησία έδωσαν την ευκαιρία στην ΑΕΚ να μπει στο παιχνίδι. Στο Β ημίχρονο η ΑΕΚ προσπάθησε να ξεφύγει στο σκορ(+8) και εκεί ακριβώς ο ΑΡΗΣ έδειξε χαρακτήρα και με μπροστάρηδες τους Τζένκινς, Γιάνκοβιτς και Κάμινγκς κατάφεραν να γυρίσουν το παιχνίδι. Στο θρίλερ των τελευταίων δευτερολέπτων ο Ούκιτς πέτυχε ένα πολύ δύσκολο και τυχερό καλάθι αλλά ο Κάμινγκς με μια εξαιρετική προσπάθεια γεμάτο δύναμη και αυτοπεποίθηση έστειλε τον ΑΡΗ στον τελικό! Αναμφισβήτητα κορυφαίος ο Κάμινγκς που πέτυχε κρίσιμους πόντους, πολύ καλός και ο Τζένκινς που σήμερα εκτός από πόντους έπαιξε καλή άμυνα, βοήθησε στα ριμπάουντ και είμαι μια γεμάτη εμφάνιση. Ο Γιάνκοβιτς μπορεί να μην ήταν πολύ εύστοχος σήμερα αλλά βοήθησε πάρα πολύ σε όλους τους τομείς. Ενώ και ο Μπάκνερ στο τελευταίο(?!?!) του παιχνίδι με την κιτρινόμαυρη φανέλα ήταν ουσιαστικός στο παιχνίδι του. Σημαντική ήταν και η βοήθεια που πρόσφεραν από τον πάγκο οι Σίμτσακ και ο Ξανθόπουλος. Όσο για τον κόουτς μας μπέρδεψε λίγο με το ροτέισον του, τον παραγκωνισμό του Καββαδά και την μη χρησιμοποίηση του Ξανθόπουλου στα τελευταία λεπτά που θα μπορούσε να βοηθήσει σε άμυνα και επίθεση αλλά το αποτέλεσμα έστω και οριακά ευτυχώς για όλους μας τον δικαίωσε!

Σπουδαία η σημερινή βραδιά για όλους τους Αρειανούς ανεξάρτητα από τις συμπάθειες και τις αντιπάθειες του καθενός. Σε καμία περίπτωση όμως δεν θα πρέπει να σταθούμε στη σημερινή νίκη λες και πετύχαμε κάτι παραπάνω από το δικαίωμα στην διεκδίκηση ενός τίτλου. Αυτός είναι ο βασικός στόχος και η πρόκριση ήταν απλά το απαραίτητο βήμα. Ας σοβαρευτούμε λιγάκι σαν ομάδα, ας σταματήσουμε να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας και ας γίνουν οι κινήσεις που πρέπει να γίνουν ώστε ο ΑΡΗΣ να κατέβει ως διεκδικητής του κυπέλλου και πάνω στο πάρκε και όχι μόνο στην θεωρία. Άλλωστε αν η διοίκηση, το τεχνικό τιμ και οι παίκτες φτιάχτηκαν σήμερα με τον κόσμο και τα γούστα μετά την λήξη του αγώνα, ας απλά σκεφτούν τι έχει να γίνει αν σηκώσουμε και μια κούπα ύστερα  από τόσα χρόνια!

ΥΓ. Βελτιωμένος ο Μπάκνερ στα τελευταία παιχνίδια αλλά εξακολουθεί να απέχει πολύ από τον σέντερ που είχαμε στο μυαλό μας όταν αποκτήθηκε το καλοκαίρι. Πόσο δε μάλλον και για τον παίκτη με το μεγαλύτερο συμβόλαιο στον φετινό ΑΡΗ. Πακετάκι, κορδελίτσα, φιογκάκι και άντε γειά...

ΥΓ2. Πραγματικά πολύ κακοί οι Έλληνες διαιτητές...

Μπορεί οι Τσέχοι να ήταν αυτοί που ταλαιπωρήθηκαν σημαντικά για να φθάσουν στη Θεσσαλονίκη μόλις λίγες ώρες πριν την έναρξη του αγώνα, ο ΑΡΗΣ μας όμως ήταν αυτός που παρουσιάστηκε "κρύος" στην μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα. Οι 3 Αμερικάνοι μας και ο Ντραγκίσεβιτς όμως έκαναν την διαφορά και οδήγησαν την ομάδα στη νίκη πρόκριση παρά την συνολικά μέτρια εικόνα της ομάδας σε ένα παιχνίδι που γρήγορα θα ξεχαστεί.

Αιφνιδίασαν οι Τσέχοι με την αποδόση τους, που εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο την χαλαρή άμυνα μας δείχνοντας από νωρίς ότι σήμερα δεν θα είχαμε εύκολο έργο όπως περιμέναμε. Με σουτ έξω από τα 6.75 αλλά και χτυπώντας σε πρώτο χρόνο κοντά στο καλάθι προσπάθησαν από την αρχή να ξεφύγουν στο σκορ όπως ακριβώς έκαναν και στην Τσεχία. Η αντίδραση ήρθε χάρη στον Τζένκινς όπου μετά από καιρό βρήκε το χέρι του και κατάφερε να πετύχει 21 πόντους με 5 τρίποντα με κάποια από αυτά να είναι πολύ σημαντικά προς το τέλος της αναμέτρησης. Μαζί με τον Κάμμινγκς αλλά και την πολύτιμη βοήθεια των Μπάκνερ, Ντραγκίσεβιτς και Ζάρα η αντίσταση της Νίμπουργκ κάμφθηκε και ήρθε η νίκη. Μπορεί να μην καλύφθηκε η διαφορά αλλά με το σύστημα διεξαγωγής του BCL ελάχιστη σημασία έχει. 

Πέρα από κάποιες καλές επιδόσεις παικτών όπως του Τζένκινς και του Μπάκνερ(σε σχέση με προηγούμενες εμφανίσεις) η ομάδα και σήμερα είχε μια προβληματική εικόνα. Soft άμυνα και νευρικότητα στην επίθεση με πολλά ανόητα λάθη. Μια εικόνα που έρχεται σε αντίθεση με την βελτίωση και την αισιοδοξία μετά τις 7 συνεχόμενες νίκες. Με το παιχνίδι της χρονιάς(μέχρι το επόμενο) να ακολουθεί δεν υπάρχει το χρονικό περιθώριο για να αναρωτηθούμε αν τελικά τα εύκολα παιχνίδια οδήγησαν σε λάθος συμπεράσματα και αν θα έπρεπε η ομάδα να είχε ενισχυθεί εδώ και καιρό. Κρατάμε την νίκη και ευελπιστούμε να δούμε έναν διαφορετικό ΑΡΗ το απόγευμα του Σαββάτου...

ΥΓ. Την μια το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό, την άλλη ο "χιονιάς". Όταν το σύμπαν συνομωτεί για να μην γεμίσει το Παλέ.

Με νίκη κόντρα στο Λαύριο θέλει να κλείσει τη χρονιά η αγαπημένη μας ομάδα σήμερα στις 17.00 στο Nick Galis Hall και να συνεχίσει το νικηφόρο σερί. Ένα παιχνίδι ξεχωριστής σημασίας μιας και πρόκειται το τελευταίο από σειρά εύκολων θεωρητικών αγώνων και με ένα μήνα φωτιά να ακολουθεί. Ενώ δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι πρόκειται για το πρώτο με τον Μάρμπλ να είναι και επίσημα παρελθόν, μια απόφαση που καθυστέρησε αρκετά κατά την άποψη μας αλλά θα επανέλθουμε σε αυτό το θέμα όπως και στο θέμα της ενίσχυσης τις επόμενες ημέρες.

Το Λαύριο αναμφισβήτητα ανήκει στο γκρουπ των αδύναμων ομάδων της Α1 και σε σχέση με πέρσι που κυρίως στο εκτός έδρας μας είχε δυσκολέψει είναι ακόμη πιο αποδυναμωμένο. Το Α και το Ω του σημερινού μας αντιπάλου είναι οι Αμερικάνοι του, με τον Μπόλτς να είναι αυτός που ξεχωρίζει και να πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα. Λίγο σοβαρός όμως να παρουσιαστεί ο ΑΡΗΣ μας και δεν θα συναντήσει κανένα πρόβλημα. Όπως όμως σε κάθε παιχνίδι έτσι και σήμερα η εμφάνιση πέρα από τη νίκη έχει τη δική της ξεχωριστεί σημασία για μια ομάδα που θέλει πολλά παραπάνω από το απλά να "επιβιώσει" στο πρωτάθλημα της Basket League. Η αποχώρηση του Μάρμπλ που είχε το δεύτερο μεγαλύτερο συμβόλαιο στην ομάδα απλά επιβεβαίωσε την λανθασμένη επιλογή που έγινε το καλοκαίρι, την αδυναμία του Αμερικανού να προσαρμόσει και την ολοκληρωτική αποτυχία του τεχνικού τιμ να μπολιάσει τον παίκτη με τους υπόλοιπους και να πάρει έστω κάποια στοιχεία από αυτά που περίμενε όταν το καλοκαίρι μετά από πολύ κόπο και οικονομική θυσία απέσπασε την υπογραφή του παίκτη. Πλέον όμως τα πράγματα γίνονται πιο ξεκάθαρα και ο χρόνος που σπαταλιόταν στην ελπίδα ότι ο Μάρμπλ θα μπορέσει να βοηθήσει ουσιαστικά την ομάδα ίσως τελικά να μοιραστεί σε παίκτες που και θέλουν να βοηθήσουν αλλά και μπορούν. Ο Γιάνκοβιτς όπως λέει η λογική θα πάρει σαφώς περισσότερο χρόνο στη φυσική του θέση αλλά και οι Ζάρας και Μούρτος θα καλύψουν το κενό του Μάρμπλ. Όσο οξύμωρο και αν μας φαίνεται η απόφαση να μην αντικατασταθεί(για την ώρα) ο Αμερικανός με δεδομένες τις συνθήκες που υπάρχουν στην ομάδα ίσως και να είναι και καλύτερα. Όλα αυτά όμως θα φανούν πάνω στο παρκέ, εκεί που κρίνεται κάθε παίκτης ξεχωριστά, όλη η ομάδα μαζί και φυσικά οι όποιες αποφάσεις παίρνονται από τη διοίκηση και τον προπονητή.

Για αρκετό κόσμο αυτές οι γιορτινές ημέρες αποτελούν την ιδανική ευκαιρία για να αφήσουν στην άκρη την καθημερινότητα και να "αποδράσουν" επιζητώντας την αλλαγή. Για όλους εμάς όμως που ο ΑΡΗΣ είναι τρόπος ζωής το να υπάρχει σε αυτές τις χαλαρές ημέρες και ένα εντός έδρας παιχνίδι του ΑΡΗ μας είναι ότι το καλύτερο! Ετοιμαζόμαστε σιγά σιγά για Παλέ, να βρεθούμε στο πλευρό του Αυτοκράτορα για ακόμη μια φορά αδιαφορώντας για το ποιος είναι ο αντίπαλος. ΓΙΑΤΙ ΑΡΗ ΜΟΥ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΛΛΙΩΣ...

Κερδίζοντας  για 2η φορά  τους Ισραηλινούς με το εντυπωσιακό 85-58 η αγαπημένη μας ομάδα  όπως αναμενόταν πήρε τη νίκη και μαζί κατά 99.9% και το εισιτήριο για την επόμενη φάση του Basketball Champions League. Τζένκινς, Ντραγκίσεβιτς και Κάμινγκς έβαλαν από νωρίς τις βάσεις για τη νίκη, ενώ ο Μάρμπλ βρήκε την ευκαιρία να δείξει λίγο από το ταλέντο του βοηθώντας να φθάσει η διαφορά στο ευρύ +27!

Η ομάδα δείχνοντας ιδιαίτερη διάθεση κυρίως σε άμυνα και ριμπάουντ αλλά και σουτάροντας με πολύ καλά ποσοστά έξω από τα 6.75 δεν άφησε κανένα περιθώριο στους Ισραηλινούς που παρά τις φιλότιμες προσπάθειες τους στο πρώτο δεκάλεπτο απέδειξαν ότι είναι μια κακή ομάδα. Με τον Ντραγκίσεβιτς να συνεχίζει να είναι ζεστός εδώ και αρκετούς αγώνες και τον Τζένκινς να βρίσκει το χέρι του ο ΑΡΗΣ δεν δυσκολεύτηκε να πάρει κεφάλι στο σκορ. Ο Κάμινγκς με τις γνωστές μπούκες του αλλά και ο Μάρμπλ που στο Β ημίχρονο έκανε το "ξέσπασμα" του βοήθησαν στο να μην πέσει ο ρυθμός και η διαφορά να συνεχίσει να ανεβαίνει μέχρι το τέλος. Ο Δ.Πρίφτης από την άλλη θέλησε να αρπάξει την ευκαιρία που του έδινε ο χαμηλού επιπέδου αντίπαλος και να αναλωθεί περισσότερο σε δοκιμές παρά να προσπαθήσει να "πατήσει" πάνω στις πεντάδες που εντυπωσίασαν στον αγώνα με τον Απόλλων Πατρών. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα κυρίως στην επίθεση μερικές φορές η ομάδα να κολλάει αλλά σε κάτι τέτοια παιχνίδια υπάρχει το περιθώριο να δουλευτούν και να δοκιμασθούν στην πράξη όλα όσα γίνονται στην προπόνηση. Πήρε χρόνο και ο Καββαδάς που παλεύει να βρει αγωνιστικό ρυθμό.

Η ομάδα έκανε το αυτονόητο, χωρίς να παίξει ιδιαίτερα καλό μπάσκετ. Είχε όμως ουσία στο παιχνίδι της τόσο στην άμυνα όσο και στην επίθεση. Η εμφάνιση του Μάρμπλ είναι ένα σημείο αναφοράς αλλά όπως και για την υπόλοιπη ομάδα η σταθερότητα και οι εμφανίσεις σε πιο δύσκολα παιχνίδια από το σημερινό είναι αυτά που μετράνε. Το θετικό είναι ότι σιγά σιγά αρχίζουν να επιστρέφουν οι τραυματίες παρόλο που και σήμερα υπήρχε  ο Ζάρας στον πάγκο που δεν ήταν σε κατάσταση να αγωνιστεί. Ενώ η ταχεία ανάρρωση του Μπάκνερ ίσως και να σημαίνει ότι το 2017 να βρεί ύστερα από καιρό όλη την ομάδα μαζί χωρίς απώλειες. Ως τότε ελπίζουμε η ομάδα να συνεχίσει να βελτιώνεται και φυσικά να συνεχίζουν να έρχονται τα θετικά αποτελέσματα ανεξάρτητα από τον αντίπαλο.

ΥΓ. Ευτυχώς για τον Μάρμπλ(και την ομάδα) σήμερα έπαιξε καλά. Διαφορετικά τα "highlights" που θα μας έμεναν από τον Αμερικανό κόντρα στην Ναχαρίγια θα ήταν η είσοδος του στο παρκέ κατά την αλλαγή με την μπλούζα προπόνησης και το πολύ καλό "μαρκάρισμα" πάνω στον Ξανθόπουλο όταν έφευγε στον αιφνιδιασμό.

Με τυπική διαδικασία μοιάζει η υπόθεση πρόκριση στην επόμενη φάση του Basketball Champions League όπου με νίκη σήμερα μόνο με σενάρια που ξεπερνάνε την φαντασία μπορεί η ομάδα μας να αποκλειστεί. Και όταν αντίπαλος σου είναι η Ναχαρίγια από το Ισραήλ όπου στον πρώτο γύρο είχες στήσει μέσα στην έδρα της ένα τρελό πάρτι τότε παρά τις ιδιαιτερότητες του αγώνα, η νίκη θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη.

Ναι μεν στα χαρτιά πολλά παιχνίδια θεωρούνται εύκολα αλλά στην πράξη οι παίκτες μας πρέπει να αποδείξουν την ανωτερότητα τους. Το παιχνίδι λόγω των πολλών προβλημάτων τραυματισμού που παρά την επιστροφή των Γιάνκοβιτς και Καββαδά συνεχίζουν να υπάρχουν αλλά και την "πληρότητα" των Ισραηλινών σε σχέση με την πρώτη αναμέτρηση θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με ιδιαίτερη σοβαρότητα. Είτε χωρίς πόιντ γκάρντ είτε με τον νέο στο ρόστερ τους η Ναχαρίγια δύσκολα να αποτελέσει απειλή, οπότε το ζητούμενο είναι το πως θα παρουσιαστεί η δική μας η ομάδα. Στον αγώνα με τον Απόλλων Πατρών για περίπου 23' παίξαμε ίσως το καλύτερο μπάσκετ από το ξεκίνημα της σεζόν. Και αυτό χωρίς Αμερικάνους μέσα... κάτι που ενισχύει την άποψη που πολλές φορές έχουμε τονίσει μέσα από εδώ ότι ανεξάρτητα από τους τραυματισμούς και τα πρόσωπα η ομάδα οφείλει να κάνει τα βασικά και να παίζει ορθολογικό μπάσκετ. Στην Πάτρα αυτό ακριβώς έκανε με αποτέλεσμα να φθάσει σε μια εύκολη νίκη και για μεγάλο χρονικό διάστημα να εντυπωσιάσει. Έτσι δυνατά και μυαλωμένα θα πρέπει να παίξουμε και σήμερα.

 Ήδη με την ολοκλήρωση της τελευταίας αγωνιστικής στο Ελληνικό πρωτάθλημα άρχισε αυτός ο "μηχανισμός ωραιοποίησης" των πάντων που έχουν σχέση με τον μπασκετικό ΑΡΗ να μιλάνε για την 4η θέση στην οποία έμεινε μόνη η ομάδα μας μιλώντας για "στόχους" παρά τις αντιξοόητες. Αφήνοντας φυσικά στην άκρη ότι δεν "βολεύει" όπως την εικόνα που δεν έχει καμία σχέση με το "καλό και ελκυστικό μπάσκετ" αλλά και το αυτονόητο βήμα παραπάνω σε σχέση με πέρσι που "αγχώνει". Το να γίνεται όμως συζήτηση για την πρόκριση από αυτόν τον όμιλο πραγματικά προσβάλλει την ιστορία της ομάδος μας αλλά και τη δική μας νοημοσύνη. Νίκη και καλή εμφάνιση αδιαπραγμάτευτος στόχος και για σήμερα.

ΥΓ. Πολύ καλό και ταυτόχρονα μοναδικά Αρειανό. Ο κορυφαίος Έλληνας κόουτς βρίσκεται στον ΑΡΗ και ο κορυφαίος προπονητής στην Ευρώπη και πρώην του ΑΡΗ βρίσκεται στον Προμηθέα Πατρών! Μα καλά είναι δυνατόν ο βοηθός του Ίβκοβιτς(σαν να λέμε το ίδιο πράγμα) με τόσους τίτλους στο παλμαρέ του να μην πάει σε κάποια ομάδα της Ευρωλίγκας και να παλέψει για την σωτηρία του Προμηθέα Πατρών στην Ελληνική Basket League? Άραγε τώρα τα λιβανηστήρια που προωθούσαν τον Αγγέλου ως τον επόμενο προπονητή του ΑΡΗ θα συνεχίσουν και τώρα;  

Το καλό του πρόσωπο έδειξε αυτή τη φορά η αγαπημένη μας ομάδα που δεν δυσκολεύτηκε να κερδίσει την Κύμη παρά τις γνωστές απουσίες λόγω τραυματισμών. Η καλή κυκλοφορία της μπάλας στην επίθεση και ο επιθετικός οίστρος του Ντραγκίσεβιτς που δείχνει αυτή την χρονική περίοδο να προσπαθεί να σηκώσει στις πλάτες του την ομάδα ήταν αρκετά για να έρθει μια εύκολη νίκη. Πέρα όμως από τον "Ντράγκι" όλη η ομάδα είχε καθαρό μυαλό, ήταν συγκεντρωμένη(κυρίως στην επίθεση) και όσοι αγωνίσθηκαν μπόρεσαν να βοηθήσουν ώστε να έρθει αυτή η νίκη.

Ο Σέρβος φόργουορντ δείχνει στα τελευταία παιχνίδια ότι έχει την προσωπικότητα που απαιτείται για μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ και παρά την έντονη κριτική που έχει επηρεάσει την πλειοψηφία των παικτών ο Ντραγκίσεβιτς αντιδρά όπως ακριβώς πρέπει να κάνει κάθε αθλητής που σέβεται τον εαυτό του.  Με 21 πόντους και 8 ριμπάουντ δείχνει ότι τώρα στα δύσκολα μπορεί να κάνει την διαφορά. Για να έχει όμως αυτές τις επιδόσεις ο Σέρβος έπρεπε και όλη η ομάδα να λειτουργήσει καλύτερα όπως και έγινε. Σε αντίθεση με τα προηγούμενα παιχνίδια στην επίθεση δεν ήμασταν στατικοί και η μπάλα κυκλοφορούσε σαφώς καλύτερα. Ο Κάμινγκς για πρώτη φορά φέτος  δεν κούρασε με τις τραβηγμένες ατομικές του ενέργειες και πάσαρε περισσότερο κάτι που φαίνεται από τους 15 πόντους που πέτυχε με μόλις 1 χαμένο σουτ.. Ο Τσαϊρέλης και ο Ξανθόπουλος είχαν ουσία στο παιχνίδι τους ενώ ύστερα από καιρό και ο Τζένκινς έδωσε τις βοήθειες στην επίθεση που περιμένει όλη η ομάδα από αυτόν τον παίκτη. Ο Χρηστίδης (που αυτή τη φορά δηλώθηκε κανονικά) πήρε σχεδόν 15' και απέδειξε για ακόμη μια φορά ότι μπορεί να βοηθήσει άμεσα την ομάδα και ότι κακώς δεν υπολογιζόταν από την αρχή της χρονιάς. Μακάρι τόσο ο συγκεκριμένος παίκτης όσο και ο Φλιώνης να μπουν κανονικά στο ροτέισον της ομάδος και να μην ξεχαστούν με το που επιστρέψουν οι τραυματίες και γίνουν και οι αλλαγές στο ρόστερ που αναμένεται να γίνουν.

Ο ΑΡΗΣ πήρε την αυτονόητη νίκη δείχνοντας και ένα βελτιωμένο πρόσωπο, κάτι που είχε κάνει και κόντρα στον Κολοσσό. Στο ενδιάμεσο κόντρα στους Έλιος Σανς είδαμε έναν προβληματικό ΑΡΗ και αυτή η αστάθεια που δείχνει η ομάδα είναι ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα που πρέπει να λύσει ο Δ.Πρίφτης. Την επόμενη αγωνιστική στην Πάτρα αναμένεται να ξαναδούμε πάνω στο παρκέ τον Γιάνκοβιτς και τον Καββαδά, ενώ σύμφωνα με τις "ανεπίσημες μη επιβεβαιωμένες πληροφορίες" η ομάδα θα κινηθεί σίγουρα για την απόκτηση σέντερ σε αντίθεση με παίκτη στη θέση 3 όπου τα πάντα θα κριθούν από τις διαπραγματεύσεις για τη λύση του συμβολαίου του Μάρμπλ. Με όλη αυτή την κατάσταση δύσκολα να μπορεί κανείς να πει ποιες είναι οι δυνατότητες του φετινού ΑΡΗ γιατί πολύ απλά δεν ξέρουμε για ποιο ρόστερ μιλάμε... Μέχρι λοιπόν να επιστρέψουν οι τραυματίες, να γίνουν οι όποιες αλλαγές και να σταθεροποιηθεί το ρόστερ ας ελπίσουμε ο ΑΡΗΣ να βελτιώνεται όπως φάνηκε να γίνεται χθες. #synexizoumemazi...

ΥΓ. Μόνο ευχάριστο είναι το γεγονός ότι χθες αγωνίσθηκε ο πιτσιρικάς Καλαϊτζάκης αλλά καλό είναι να μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας. Ούτε ο Δ.Πρίφτης είναι χθεσινός στον ΑΡΗ μιας και διανύει την 3η χρονιά στον πάγκο της ομάδος μας, ούτε μήνα Οκτώβριο έχουμε για να μιλάμε για έναν προπονητή και μια ομάδα που "επενδύει" στους νέους παίκτες. Μπορεί η διοίκηση σαν πλάνο να το κάνει αλλά πάνω στο παρκέ όπως έχει φανεί μετά τον Βεζένκωφ δεν το κάνει... Για αυτό ας αφήσουμε στην άκρη τα σαλιαρίσματα και ας ελπίσουμε στη συνέχεια ο Χρηστίδης και ο Φλιώνης αρχικά να μην ξεχαστούν μεταξύ πάγκου και κερκίδας και να τους δοθεί η ευκαιρία να μας αποδείξουν πάνω στο παρκέ αν αξίζουν ή όχι. Στη συνέχεια βλέπουμε αν στον ΑΡΗ των μεταβατικών χρονιών οικονομικής εξυγίανσης χωράει και ένας ακόμη δεκαεπτάχρονος...

Ο αγώνας με την Κύμη μας φέρνει στο μυαλό την πρώτη επίσημη αναμέτρηση της χρονιάς. Εκεί όπου ο ΑΡΗΣ πλήρης, με Σανικίντζε μέσα έκανε μια επιβλητική εμφάνιση και με δεδομένο ότι μιλούσαμε μόλις για την πρώτη επίσημη παρουσία της ομάδος όλοι μας είχαμε πεισθεί ότι φέτος έχουν γίνει πιο εύστοχες επιλογές, η ομάδα είναι πιο δυνατή και ότι η χρονιά θα εξελιχθεί καλύτερα από την περσινή. Η συνέχεια μας διέψευσε πανηγυρικά με αποτέλεσμα πλησιάζοντας προς τα μέσα του Δεκέμβρη και αντιμετωπίζοντας ξανά την Κύμη αντί να μιλάμε για μια δυνατή προπόνηση να φοβόμαστε μην ο ΑΡΗΣ παρουσιαστεί όπως την Τετάρτη και καταλήξουμε να δούμε ένα αγχωτικό παιχνίδι.

Τόσο ο ΑΡΗΣ όσο και η Κύμη δεν θυμίζουν σε τίποτα τις ομάδες που αναμετρήθηκαν στην αρχή της χρονιάς. Η Κύμη σαφως πιο ανεβασμένη, έχει βρει ρυθμό, έχει πάρει κάποιες σημαντικές νίκες και λογικά πλέον δεν θεωρείται εκ των φαβορί για υποβιβασμό. Και μόνο ότι μιλάμε για μια ομάδα που έχει μόλις 1 νίκη λιγότερη από εμάς κάτι λέει. Στο δικό μας στρατόπεδο τα πράγματα μόνο καλά δεν είναι. Ευτυχώς που υπάρχει αυτό το basketball champions league και κοροϊδευόμαστε ότι κάτι λειτουργεί σωστά στην ομάδα. Το πρώτο ημίχρονο με τους Σάνς είναι παράδειγμα προς αποφυγή. Αν ο ΑΡΗΣ δείξει αυτό το πρόσωπο πολύ πιθανόν τα πράγματα να γίνουν ακόμη πιο δύσκολα γιατί σίγουρα η Κύμη είναι πιο δυνατή ομάδα από τους Σλοβένους. Ο Δ.Πρίφτης παλεύει να βρει την λύση με όλες αυτές τις απουσίες αλλά η αλήθεια είναι ότι το πρόβλημα είναι οι διαχείριση των Αμερικάνων που είναι ολοφάνερο ότι δεν τους εμπιστεύεται καθόλου και αυτοί με την σειρά τους δεν έχουν ίχνος αυτοπεποίθησης. Με εξαίρεση ίσως τον Κάμινγκς που μάλλον έχει παραπάνω αυτοπεποίθηση από όσο θα έπρεπε και παίζει περισσότερο για τον εαυτό του παρά για την ομάδα.

Ότι πλάνο και αν έχει ο κόουτς θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικός. Αν αναλογιστεί κανείς τις απουσίες και την εικόνα που βγάζουμε στα τελευταία παιχνίδια με εξαίρεση τον αγώνα με τον Κολοσσό το παιχνίδι κρύβει παγίδες. Για αυτό συγκέντρωση και σοβαρότητα για 40' ώστε να έρθει η νίκη. Και αν επιβεβαιωθούν τα ρεπορτάζ που θέλουν τον Γιάνκοβιτς και τον Καββαδά να αγωνίζονται κανονικά στο επόμενο παιχνίδι στην Πάτρα τότε μπορεί οδεύοντας προς το τέλος του 2016 να δούμε και έναν καλύτερο ΑΡΗ!

ΥΓ. Ψάχνεις για λαχεία παίκτες σε μεταβατικές χρονιές οικονομικής εξυγίανσης αλλά το να βάζεις από τον πάγκο ένα πλέι μέικερ σαν τον Αντεγκμπόγιε δεν τον ήθελες ούτε πέρσι ούτε φέτος. Πάλι καλά που ήρθαν καλύτεροι και η ομάδα είναι πλήρης στη συγκεκριμένη θέση...

ΥΓ2. Νευρίασε λέει η διοίκηση της ΚΑΕ με την γκάφα και την επόμενη φορά θα υπάρχουν κυρώσεις... Μάλλον για ανέκδοτο πρόκειται. Εδώ ο άλλος σχεδόν 1.5 μύριο το έκανε στάχτη και ακόμη είναι στη θέση του κοιτώντας μας στραβά αν τολμήσει να ακούσει κανένα ουουου...

Χωρίς να ζοριστεί ιδιαίτερα, η ομάδα πήρε την αυτονόητη νίκη απέναντι σε έναν αντίπαλο που δύσκολα να μπορούσε να κάνει τίποτα καλύτερο σήμερα. Οι γνωστές απουσίες λόγω τραυματισμών, η απρόσμενη απώλεια του Σίμτσακ κατά την διάρκεια του αγώνα αλλά και η γκάφα ολκής με τον Χρηστίδη που δεν δηλώθηκε στο παιχνίδι μπορεί να μην στοίχισαν όσο αφορά το τελικό αποτέλεσμα αλλά σίγουρα έπαιξαν σημαντικό ρόλο ώστε να δούμε έναν κάκιστο ΑΡΗ για ακόμη μια φορά.  Η ομάδα δεν πλησίασε ούτε στο ελάχιστο τα επίπεδα απόδοσης που είχε στον αγώνα με τον Κολοσσό και όλα δείχνουν ότι κάπως έτσι θα πορευτούμε σε όλη την χρονιά...

Οι Έλιος Σάνς όπως γνωρίζαμε εξαρχής δύσκολα θα μπορούσε να απειλήσει για αυτό και στη σκέψη όλων μας ήταν μια καλή εμφάνιση πέρα από τη νίκη. Αντί όμως για αυτό είδαμε τον γνωστό κακό ΑΡΗΣ χωρίς αρχή, μέση και τέλος. Όαση ο Ντραγκίσεβιτς που δείχνει να μην επηρεάζεται από το αρνητικό κλίμα που επικρατεί,  αρκετά καλός ήταν και ο Τσαϊρέλης που θα μπορούσε να ήταν ακόμη καλύτερος αν δεν ήταν τόσο επιπόλαιος σε κάποιες επιθετικές του ενέργειες ενώ και ο Ξανθόπουλος άρπαξε την ευκαιρία και επέστρεψε στις καλές εμφανίσεις. Τα ξεσπάσματα του Κάμινγκς σίγουρα πρόσφεραν ένα "αέρα" στην ομάδα όσο αφορά την εξέλιξη του παιχνιδιού αλλά βλέποντας τον τρόπο με τον οποίο αγωνίζεται ο συγκεκριμένος παίκτης κυριολεκτικά μένεις με την απορία για το αν τελικά βοηθάει την ομάδα ή απλά ανεβάζει τα νούμερα του... Αόρατος ο Τζένκινς στο διάστημα που αγωνίσθηκε επηρεασμένος προφανώς από την έλλειψη εμπιστοσύνης που υπάρχει προς το πρόσωπο από τον Δ.Πρίφτη, κάτι που φαίνεται άλλωστε από τον περιορισμένο χρόνο που του έδωσε τμηματικά. Αντιθέτως ο Μάρμπλ που είναι υπ ατμόν εδώ και καιρό πήρε 25' και απέδειξε για πολλοστή φορά ότι απλά το παιδί δεν μπορεί να προσφέρει...  Σε ρηχά νερά οι υπόλοιποι που αγωνίσθηκαν. 

Γενικά η ομάδα όπως από την αρχή της χρονιάς έτσι και τώρα που βαδίζουμε προς τα μέσα Δεκεμβρίου συνεχίζει να βγάζει μια εικόνα πανικού και ολοκληρωτικής έλλειψης αγωνιστικής ταυτότητας. Οι απουσίες σίγουρα παίζουν τον ρόλο τους αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα όπως φαίνεται είναι ότι από το καλοκαίρι δεν έχει γίνει ούτε ένα βήμα βελτίωσης αυτής της εικόνας. Κάτι άλλωστε που είναι ορατό δια γυμνού οφθαλμού μιας και οι 3 Αμερικάνοι που θα έπρεπε να έχουν σταθερά πρωταγωνιστικό ρόλο στα περισσότερα παιχνίδια ως τώρα παλεύουν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους. Σε συνέχεια του κακού κλίματος που υπάρχει στην ομάδα ήρθε και το πρωτοφανές λάθος με τον τραυματία Μπάκνερ να δηλώνεται λανθασμένα στη θέση του Χρηστίδη κάτι που απλά επιβεβαιώνει ότι η ομάδα "πάσχει" όχι μόνο στο παρκέ αλλά και παραπέρα. Με αυτές τις απουσίες και αυτή την εικόνα μάλλον οδηγούμαστε σε ντέρμπι με την Κύμη το Σάββατο. Ας ελπίσουμε λοιπόν μέχρι το Σάββατο να μπορέσει να επανέλθει ο Σίμτσακ, να καταφέρει να πάρει μερικά λεπτά ο Γιάνκοβιτς και φυσικά να δηλωθεί κανονικά ο Χρηστίδης...

ΥΓ. Να αποδοθούν ευθύνες λέει για το λάθος που έγινε με τον Χρηστίδη... εδώ έχει σπαταληθεί με συνοπτικές διαδικασίες η μεγαλύτερη επένδυση σε αγωνιστικό μπάτζετ που έχει γίνει τα τελευταία χρόνια στην ομάδα και δεν έχουν αποδοθεί ευθύνες, τώρα θα αποδοθούν? Στον μπασκετικό ΑΡΗ και στο "δημόσιο" συμβαίνουν μόνο αυτά...

ΥΓ2. Ωχ μωρέ, πως κάνετε έτσι... λες και αν έπαιζε το παιδί θα έβαζε 20 πόντους και θα έπαιρνε και 10 ριμπάουντ...

ΥΓ3. Κάποια φορά η ζωή σου παίζει περίεργα παιχνίδια μπας και καταλάβεις 2-3 πράγματα και βάλεις λίγο μυαλό παραπάνω. Ελπίζω όσοι χλεύαζαν την επιμονή της διοίκησης της ΑΕΚ κάτα την περσινή σεζόν φέτος να κατάλαβαν κανά δύο πράγματα παραπάνω με όλα αυτά που περνάμε.

ΥΓ4. Και οι άλλοι τον χαβά τους... μην τολμήσει να εκφράσει κανείς την δυσαρέσκεια του για το χάλι που παρακολουθούμε από το καλοκαίρι, κατευθείαν "πέσιμο"...

Το να υποτιμάς τον αντίπαλο ποτέ δεν είναι καλό. Αν όμως ο φετινός ΑΡΗΣ ακόμη και σε αυτή την κατάσταση με τους τόσους τραυματίες και την συνολικά προβληματική εικόνα αγχώνεται για το αν θα κερδίσει τους απίθανους Σλοβένους, τότε μάλλον το πρόβλημα είναι σαφώς μεγαλύτερο από ότι πιστεύουμε. Επειδή όμως ο "ρεαλισμός" είναι από τα βασικά μότο του μπασκετικού ΑΡΗ, σήμερα το βράδυ οι παίκτες του Δ.Πρίφτη θα έχουν μια ιδανική ευκαιρία για μια καλή προπόνηση. Μια προπόνηση στην οποία θα πρέπει εκτός από την αυτονόητη νίκη να αποδείξουν ότι η εμφάνιση κόντρα στον Κολοσσό ήταν η αρχή της ανάκαμψης και όχι ένα πυροτέχνημα.

Όταν αρκετές φορές αναφερόμαστε στα βασικά που πρέπει να κάνει η ομάδα και ότι οι χαμηλές πτήσεις του φετινού ΑΡΗ δεν οφείλονται στους τραυματισμούς αλλά απλά οι τραυματισμοί μεγέθυναν το γενικότερο πρόβλημα εννοούμε ακριβώς αυτό που είδαμε απέναντι στον Κολοσσό. Εκεί όπου έχοντας ακόμη έναν νέο τραυματία(Γιάνκοβιτς) κατάφερε να παίξει καλή άμυνα, να κυκλοφορήσει σωστά την μπάλα στην επίθεση και να δείξει και χαρακτήρα ως ομάδα κάτι που αποτυπώθηκε ξεκάθαρα στην στατιστική του αγώνα. Αυτά ακριβώς πρέπει να δούμε και σήμερα ανεξάρτητα από το ποιοι θα αγωνισθούν. Σίγουρα το καλοκαίρι κάποιοι αποκτήθηκαν για πρωταγωνιστές και κάποιοι για ρολίστες αλλά από την στιγμή που αυτό το πλάνο για την ώρα δεν προχωράει τότε ο Δ.Πρίφτης οφείλει να διαφοροποιήσει τα πλάνα. Να βάλει κανονικά στο ροτέισον της ομάδος και τον Φλιώνη και τον Χρηστίδη. Άλλωστε αν δεν γίνει φέτος σε μια χρονιά που μοιάζει να πηγαίνει στο καλάθι των αχρήστων και ιδιαίτερα σε παιχνίδια σαν το σημερινό τότε μάλλον δεν θα γίνει ποτέ... Απλά σοβαρός να είναι ο ΑΡΗΣ σήμερα και η νίκη θα έρθει πολύ εύκολα.

Ανεξάρτητα από τη νίκη στο πρωτάθλημα που συνοδεύτηκε και με καλή εμφάνιση ο τρόπος που "παρουσιάζεται" να λειτουργεί το μπασκετικό τμήμα ξενίζει και προβληματίζει... Χάνει ο ΑΡΗΣ δημιουργείται από τους ίδιους τους ανθρώπους της ομάδος ένα κλίμα αμφισβήτης, καταμερσιμού ευθυνών(ή καλύτερα στοχοποίησης) και αλλαγών. Αλλαγές που παρουσιάζονται ως μονόδρομος και ξεκάθαρη διοικητική και προπονητική απόφαση... Περνάνε οι μέρες, έρχεται και καμιά νίκη όπως αυτή με τον Κολοσσό και όλα ξεχνιούνται. Ξαφνικά το "συζητήσεις για λύση συμβολαίου' γίνεται "δεν μπορούμε να σπάσουμε το συμβολαίο" και καταλήγει σε "ψήφο εμπιστοσύνης" στον παίκτη μέχρι νεοτέρας... Μακάρι να βρει ο ΑΡΗΣ τον δρόμο του πάνω στο παρκέ και να αρχίσουμε επιτέλους να απολαμβάνουμε το "καλό και ελκυστικό μπάσκετ" αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει η ομάδα να αρχίσει να λειτουργεί επαγγελματικά σε όλα τα έπιπεδα. Νίκη σήμερα και βλέπουμε...