Σαν ταινία σε επανάληψη είδαμε τον ΑΡΗ μας πάλι σήμερα  να είναι για 35' κακός και στο τέλος απλά να παλεύει άναρχα να μαζέψει τα ασυμμάζευτα. Το αποτέλεσμα το ίδιο… μια κακή ήττα από μια κακή ΑΕΚ με την προσπάθεια των τελευταίων λεπτών να είναι η στάχτη στα μάτια για τα τεράστια αγωνιστικά προβλήματα της ομάδος που παραμένει το ίδιο στάσιμη με τις πρώτες ημέρες της καλοκαιρινής προετοιμασίας.

Είτε γράφαμε για ένα από τα προηγούμενα παιχνίδια που χάσαμε είτε για το σημερινό οι διαφορές μπορεί να είναι από ελάχιστες ως μηδαμινές. Χωρίς πλάνο ο ΑΡΗΣ σε καμία πλευρά του γηπέδου, χωρίς ιδιαίτερο πάθος για 35' χωρίς καμία βοήθεια από τον πάγκο…  Η χαλάρωση της ΑΕΚ στο τέλος και κάποια εύστοχα σουτ μέσα από το άναρχο παιχνίδι μας ήταν αρκετά για να ξαναμπούμε στο παιχνίδι θεωρητικά μιας και στην πράξη ποτέ δεν καταφέραμε να αγχώσουμε πραγματικά την ΑΕΚ. Μια ΑΕΚ που χωρίς να χρειαστεί να φορτσάρει ή κάποιος παίκτης της να κάνει κάτι το ξεχωριστό πήρε μια εύκολη νίκη. Οι 24 πόντοι του Μποχωρίδη ήταν κάτι το εξαιρετικό αλλά όπως και ολόκληρη η ομάδα ανούσιο. Γιατί όταν ακόμη και οι 24 πόντοι ενός παίκτη δεν προκύπτουν μέσα από μια αγωνιστική φιλοσοφία στην κανονική ροή του παιχνιδιού αλλά είναι κάποια ξεσπάσματα μέσα στο γενικότερο μπάχαλο τότε έχουμε μια τρύπα στο νερό… Ανάλογη με τα τρίποντα των Χρηστίδη και Κάιζερ που μας οδήγησαν για πολλοστή φορά στο αξιολύπητο η ομάδα προσπάθησε αλλά δεν τα κατάφερε…

Άλλη μια ήττα σαν να μην τρέχει τίποτα… Άλλωστε φέτος ολόκληρος ο μπασκετικός ΑΡΗΣ κάπως έτσι πορεύεται. Χάνει… χάνει… ξαναχάνει και όλα καλά… Και φυσικά στον μπασκετικό ΑΡΗ η οποιαδήποτε κουβέντα για το αγωνιστικό απαγορεύεται… οπότε το να αναρωτιέται κανείς γιατί δεν έμειναν οι Τσαϊρέλης και Μάρας, γιατί δεν αποκτήθηκαν Έλληνες(ναι υπάρχουν και φθηνοί Έλληνες εκτός από τους ξένους)  πιο ετοιμοπόλεμοι από αυτούς που έχουμε, γιατί ο προπονητής επιμένει να παραγκωνίζει τον μοναδικό παίκτη που μπορεί να οργανώσει το παιχνίδι και να επιμένει να βαφτίζει πόιντ γκαρντ τον Νταλό, γιατί από το καλοκαίρι ως σήμερα δεν υπάρχει ίχνος βελτίωσης και κάτι που να θυμίζει επαγγελματική ομάδα, γιατί ανέλαβε μια διοίκηση που δεν έχει να πληρώσει κάτι παραπάνω από κάτι χαμηλόμισθους παίκτες, γιατί δεν έχει αρθεί ακόμη το μπαν για να ενισχυθεί η ομάδα,  γιατί αφού δεν έχει λεφτά δεν ψάχνει για χορηγίες και συμπαίκτες και άλλα πολλά γιατί… αλλά ξέχασα… ούτε προπονητές είμαστε και ούτε έχουμε τα λεφτά για να αγοράσουμε την ΚΑΕ αλλά δεν δικαιούμαστε να μιλάμε… Κουράγιο σε όλους μας.

ΥΓ. Παρακαλείτε ο οποιοσδήποτε υποστηρικτής του Β.Αγγέλου να μας κατονομάσει τι έχει πετύχει ο "τρέλαρχος" σε αγωνιστικό επίπεδο από το καλοκαίρι  που ανέλαβε υπό τις γνωστές δύσκολες συνθήκες και περιορισμούς. Ποια είναι η αγωνιστική φιλοσοφία της ομάδος, ποιο το δυνατό της σημείο, ποια είναι η σταθερά το παιχνίδι της…

ΥΓ2. Πήρε την ευθύνη(???) πάνω του ο Αγγέλου και ξέρει τι πρέπει να κάνει. Πιθανόν ότι έκανε και την προηγούμενη φορά που ήταν στον ΑΡΗ αφού όμως βεβαιωθεί ότι το καράβι βουλιάζει.

ΥΓ3. Όσο για τα αρδάκια τα λόγια είναι περιττά. Τα "ντέρμπι" που είναι χαμένα από τα αποδυτήρια τα παρακολουθούν 3000 φίλοι της ομάδος που μέσα στον αγώνα με αυτά που βλέπουν δεν έχουν το κουράγιο ούτε να ανασάνουν και εσείς το ίδιο τροπάριο… "Προσπάθεια και διαιτησία, συνεχίζουμε γερά και όλα καλα" .  Και φυσικά φταίει και ο κόσμος που δεν γεμίζει το Παλέ ασφυκτικά για να λιώσουμε το κάθε περιστεράκι... Ντροπή και μόνο ντροπή για όλους σας.

Κόντρα στα προγνωστικά που χρίζουν την ΑΕΚ ως το απόλυτο φαβορί της σημερινής αναμέτρησης ο ΑΡΗΣ μας θα προσπαθήσει να πάρει μια σημαντική νίκη και να επαναφέρει την ηρεμία στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο όπου τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα. Το παιχνίδι μόνο εύκολο δεν είναι παρόλα αυτά μέσα στο Παλέ τα πάντα μπορούν να συμβούν.

Μέσα σε ένα τοίχος προστασίας που ανύψωσαν οι γνωστοί "κύκλοι" γύρω από τον Β.Αγγέλου και όλοκληρο τον μπασκετικό ΑΡΗ η ομάδα επί 2 εβδομάδες δούλεψε απερίσπαστη χωρίς γκρίνιες και παρεμβολές.  Το φιλικό με τον Ηρακλή ήταν μια ευκαιρία για χρήσιμα συμπεράσματα και πλέον το μόνο που απομένει είναι να αρχίσει ο προπονητής και οι παίκτες να μιλάνε και πάνω στο παρκέ.  Καλή η αισιοδοξία του προπονητή  ότι την άνοιξη θα είμαστε καλά, ωραίες και οι τοποθετήσεις των  "δασκαλεμένων" παικτών για το πόσο καλή είναι η ομάδα και ότι απλά θέλει τον χρόνο της αλλά κάποια στιγμή όλα αυτά θα πρέπει να συνοδεύονται και με ανάλογες πράξεις. Πράξεις που ως τώρα δείχνουν διαφορετικές από τα λόγια. Ας ελπίσουμε σήμερα όλο αυτό να αλλάξει και να κόψουμε τον "αέρα" από το αεκάκι.

Το αν η απουσία του Μποχωρίδη με την εθνική ή ο τραυματισμός του Χάρις που εμπλουτίζει την "αγαπημένη λίστα" με δικαιολογίες θα είναι ο οδηγός για αυτό το παιχνίδι ή θα δούμε μια ομάδα που έκανε 2 εβδομάδες προετοιμασίας για ένα  κρίσιμο παιχνίδι θα φανεί πάνω στο παρκέ. Κατά τα άλλα εμείς την δουλειά μας στην κερκίδα… όσοι αντέχουμε… όσοι έχουμε απομείνει… Πάμε δυνατά ρε Αρειανάρα!

ΥΓ.  Άλλο πράγμα η ηρεμία σε μια ομάδα και άλλο πράγμα η αδιαφορία. Όταν η κατάσταση φθάσει στο απροχώρητο και θα ζητάτε την εγρήγορση του κόσμου για να σωθεί η ομάδα τότε θα είναι αργά… γιατί επί χρόνια "εκπαιδεύετε" τον Αρειανό να μην ασχολείται με το μπάσκετ για να κάνετε τις δημόσιες σχέσεις σας…

Άλλη μια ήττα ντροπής για την ομάδα μας, αυτή την φορά από το Περίστερι που κατάφερε να  αναδείξει την "γύμνια" μας σε όλα τα επίπεδα. Ομάδα μπάχαλο που με άναρχα ξεσπάσματα προσπαθούσε να γυρίσει το παιχνίδι, διοίκηση απλός παρατηρητής που αδυνατεί να κάνει τα βασικά για μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ με κόσμο πιστό που ακόμη και στις πιο μίζερες στιγμές δίνει βροντερό παρών όπως έκανε σήμερα.

Το 10-0 με το οποίο μπήκε δυνατά ο ΑΡΗΣ μας στο πρώτο δίλεπτο ήταν πολύ καλό για να είναι "αληθινό" …και να έχει ανάλογη συνέχεια. Η απάντηση του Περιστερίου με ένα επιμέρους σκορ 16-2 έστειλε το μήνυμα ότι σήμερα δύσκολα θα κερδίζαμε. Για να γίνει όμως αυτό έπρεπε ο Αγγέλου να αλλάξει όλη την πεντάδα μαζικά(όπως έκαναν και οι προπονητές με τα παιδάκια στο ημίχρονο), οι διαιτητές να μας χρεώσουν με ανύπαρκτα φάουλ και φυσικά να μην πάρουμε εγκαίρως ένα τάιμ άουτ ώστε να κόψουμε τον ρυθμό του αντιπάλου. Από εκείνο το σημείο και μέχρι την λήξη του αγώνα η ομάδα με μπροστάρη τον κόουτς έδειχνε να έχει περισσότερο το νου της στους διαιτητές παρά στο ίδιο το παιχνίδι. Η επιλογή του Αγγέλου να βάλει από τον πάγκο τον Τζόουνς με 2 φάουλ στα τελευταία 16'' για να παίξει άμυνα ήταν η πιο τρανταχτή απόδειξη.  Στο Β ημίχρονο η εικόνα τόσο εντός παρκέ όσο και στον πάγκο ήταν τουλάχιστον ντροπιαστική… Με μια ηρεμία και απάθεια που τρόμαζε καταφέραμε να κάνουμε το Περιστέρι να φαίνεται Λέικερς και να τελειώσουμε το δεκάλεπτο αν και στο -15 με μόλις 2 φάουλ! Δείγμα της γενικότερης τρικυμίας που επικρατούσε στην ομάδα. Στο τέταρτο δεκάλεπτο η απελπισία και ο συμβιβασμός με την ήττα όπως έχει συμβεί και σε άλλα παιχνίδια απελευθέρωσε πνευματικά τους παίκτες μας που βρήκαν κάποια καλά σουτ, πήραν δύναμη από την κερκίδα και πάλεψαν για την ανατροπή μέχρι το τέλος. Ή καλύτερα μέχρι που ο Πιτσίλκας τζούνιορ να αποφασίσει να στερήσει την ευκαιρία από τον ΑΡΗ να διεκδικήσει τη νίκη και να την χαρίσει απλόχερα στους Περιστεριώτες.  Αντί για καλάθι και φάουλ ο Πιτσίλκας ανακάλυψε επιθετικό και τέλειωσε ουσιαστικά εκεί το παιχνίδι. Κάτι που και πάλι είναι ντροπιαστικό με 1' και 40'' πριν το τέλος για μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ που παραδοσιακά κυνηγούσε πάντα τα παιχνίδια μέχρι το τέλος σε αντίθεση με τα "νέα δεδομένα" όπου με το που στραβώσουν τα πράγματα με την πρώτη ευκαιρία πετάμε λευκή πετσέτα. Από εκεί και πέρα δεν έλειψαν οι γνωστές εμμονές με Μποχωρίδη και Νταλό και τα αργά αντανακλαστικά σε όλη την διάρκεια του αγώνα. Αν δεν το πάρει απόφαση ο Αγγέλου να αναθεωρήσει το πλάνο που είχε στο μυαλό του από το καλοκαίρι και να δει πιο ψύχραιμα τους παίκτες που έχει στη διάθεση και να μοιράσει εκ νέου τους ρόλους στην ομάδα τα πράγματα θα γίνουν πολύ πιο δύσκολα. Και την άνοιξη που θα είναι(;) έτοιμη η ομάδα θα επικρατεί καύσωνας…

Και φυσικά μέσα στο γενικότερο μπάχαλο που επικρατεί περίοπτη θέση έχει η διοίκηση με την ανυπαρξία της σε όλα τα επίπεδα. To "onemanshow" είναι ολοφάνερο ότι δεν μας βγαίνει… Αν δεν στελεχωθεί η διοίκηση και το τεχνικό τιμ με ενεργά μέλη που θα προασπίζονται τα συμφέροντα της ομάδος εντός και εκτός παρκέ τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει. Δεν γίνεται το Περιστέρι να έρχεται με πολυμελής αποστολή και ο ΑΡΗΣ μέσα στην έδρα του να έχει έναν Αγγέλου να τρέχει για τα πάντα και 1-2 παρατηρητές στην πρώτη σειρά των επισήμων… Δεν γίνεται να μην υπάρχει ένας άνθρωπος να φωνάξει στην γραμματεία όταν γίνεται η παράβαση των 8''…  Δεν γίνεται ο Πεδουλάκης και οι παίκτες του να ανοίγουν διάλογο με την κερκίδα και να προκαλούν με κίνδυνο την τιμωρία και να μην υπάρχει αντίδραση από τους ανθρώπους του ΑΡΗ… Δεν γίνεται ο ΕΣΑΚΕ να σου μεταθέτει τα παιχνίδια για να βολεύει άλλους και εσύ να μην βγάζεις έστω μια επίσημη ανακοίνωση για να καταλάβουμε τι ακριβώς συμβαίνει… Δεν γίνεται ο ΑΡΗΣ να είναι η μοναδική ομάδα στην BasketLeagueχωρίς χορηγό στην φανέλα την ώρα που το χρήμα είναι το ζητούμενο… Απλά δεν γίνεται…

ΥΓ. Και επίσημα μετά από αυτή την ήττα θα πρέπει να αποδεχτούμε ότι φέτος η ομάδα ανήκει στο γκρουπ των ομάδων που θα παλέψουν για την παραμονή. Ας ελπίσουμε να μην χρειαστεί να φθάσουμε 3 αγωνιστικές πριν το τέλος όπως πέρσι για να αποφασίσουμε αν η ομάδα χρειάζεται ηλεκτροσοκ ή όχι.

ΥΓ2. Αυτά τα "καλά παιδιά" που θέλουμε στον ΑΡΗ μας έχουν φάει. Το καλά και ευαίσθητα που κατά την διάρκεια των αγώνων καταρρέουν από το βάρος των συναισθημάτων… Όποιος φοβάται ή δεν αντέχει ας κάτσει σπίτι του να ηρεμήσει, να σκεφτεί, να συνέλθει και μετά να επιστρέψει… Όπως πολύ εύστοχα σχολίασε ένας φίλος "2 εβδομάδες άδεια".

ΥΓ3. Και σαν να μην φθάνουν αυτά που ζήσαμε στο Παλέ γυρίζουμε σπίτι μας για να δούμε την νέα "προεδρική εμφάνιση" Καρυπίδη στο ΟΑΚΑ…  Πώς να μην αναπολούμε τα 80sκαι τα 90sόπου τέτοιες συμπεριφορές όπως και πολλές άλλες που έχουμε βιώσει τα τελευταία χρόνια από παραγοντάρες μας θα σήμαιναν αυτόματα και "εξορία" από τη Θεσσαλονίκη.

Το Περιστέρι θα υποδεχθεί ο ΑΡΗΣ μας αύριο το απόγευμα στο NickGalisHallσε ένα παιχνίδι πάρα πολύ δύσκολο όπως άλλωστε δύσκολα θα είναι όλα τα παιχνίδια φέτος. Ο αντίπαλος μας έρχεται με φόρα από το εξαιρετικό του ξεκίνημα αλλά ο Β.Αγγέλου και οι παίκτες του μοιάζουν αποφασισμένοι να του κόψουν τον ενθουσιασμό και να δείξουν ότι τον ΑΡΗ παρά τα όποια πρόβλημα θα πρέπει πάντα να τον σέβονται και να τον υπολογίζουν.

Με το σοκ από τον άσχημο τραυματισμό του Σλαφτσάκη να έχει καταλαγιάζει η ομάδα είχε κάποιες μέρες να προετοιμαστεί για αυτό το πολύ κρίσιμο παιχνίδι. Το πως έχει προετοιμαστεί και το πώς θα παρουσιαστεί αύριο όπως και σε όλα τα παιχνίδια που έχει δώσει η ομάδα παραμένει ένα τεράστιο ερωτηματικό. Και μόνο το πρόσφατο νικηφόρο παιχνίδι να δούμε στη Ρόδο θα διαπιστώσουμε ότι η νίκη προήλθε κυρίως από παίκτες που ήρθαν από τον πάγκο όπως ο Σλαφτσάκης, ο Φλιώνης και ο Κάιζερ. Παίκτες που αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς δεν χτίζεται πάνω τους το πλάνο νίκης. Μοναδικός παίκτης "πρώτης γραμμής" που ξεχώρισε ήταν ο Λάκι Τζόουνς που και αυτός όμως ως τώρα ήταν ιδιαίτερα ασταθής. Ενώ και στο παιχνίδι της Τετάρτης και στην εύκολη νίκη κόντρα στους Ουκρανούς δύσκολα μπορείς να πεις ότι κάποιος ξεχώρισε. Και αυτό από την μια δείχνει το χαμηλό επίπεδο ετοιμότητας της ομάδος από την άλλη όμως βάζει δύσκολα στον αντίπαλο προπονητή που ειλικρινά απορώ το τι είδους σκάουτινγκ θα κάνει με αυτόν τον ΑΡΗ που έχουμε δει ως τώρα… Και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να εκμεταλλευτούμε, να μπει δυνατά η ομάδα να πάρει δύναμη από την κερκίδα και να δείξει από νωρίς στο Περιστέρι ότι στο Παλέ δεν κερδίζει. Έτσι οι παίκτες μας θα διώξουν από νωρίς το άγχος του "πρέπει" της νίκης και θα μπορέσουν με περισσότερη αυτοπεποίθηση στη συνέχεια να σκοράρουν. Κάτι που το είδαμε και στο αδιάφορο παιχνίδι της Τετάρτης όπου χωρίς πίεση οι παίκτες μας τα πήγαιναν μια χαρά στην επίθεση και στα μακρινά σουτ.

Κάλεσμα προς τον κόσμο και μειωμένες τιμές στα εισιτήρια σε μια προσπάθεια από τη διοίκηση να δώσει στην ομάδα το παραδοσιακά πιο δυνατό της όπλο που είναι η καυτή έδρα. Μας πονάει το ότι έχουμε φθάσει στο σημείο να χρειάζεται "λαϊκός ξεσηκωμός" για μια νίκη με το Περιστέρι μέσα στο θρυλικό Παλέ αλλά αυτή είναι η ωμή πραγματικότητα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε… Δεν χρειάζεται και πολύ σκέψη… Ντυνόμαστε στα κίτρινα, γεμίζουμε το Παλέ και δίνουμε ένα καλό Αρειανό μάθημα στους νεοφώτιστους!

ΥΓ. Πέρα από την αντιπαλότητα που θα υπάρχει αύριο κατά την διάρκεια του αγώνα για οποιοδήποτε αγαπάει το μπάσκετ και αναπολεί τις χρυσές δεκαετίες του μπάσκετ στην Ελλάδα το Περιστέρι ιστορικά αξίζει μια περίοπτη θέση στην πρώτη κατηγορία. Όπως φαίνεται ήρθε για να μείνει και μάλιστα με μια διοίκηση που φαίνεται να βάζει τα γυαλιά στους "σοφούς" που κατά καιρούς παιρνάνε από τα μέρη μας... 

ΥΓ2. Και μια που αναφερθήκαμε σε "σοφούς"... είναι δυνατόν να πορεύεται το Περιστέρι με Κίκι Κλάρκ; μα δεν κάνει ο παίκτης... είτε με μπαν, είτε χωρίς μπαν... εμείς στον ΑΡΗ ξέρουμε...

Πάλεψε, κάλυψε διαφορά 18 πόντων αλλά τελικά λύγισε και γνώρισε άλλη μια ήττα στο φετινό πρωτάθλημα συνεχίζοντας το αρνητικό του σερί. Το τραγικό ξεκίνημα και οι πολλές χαμένες βολές στοίχισαν και σήμερα ενώ στα θετικά η ηγετική παρουσία του Τζόουνς που λίγο έλειψε να γυρίσει το παιχνίδι μόνος του.

Παθογένεια το κακό ξεκίνημα για τον ΑΡΗ που και σήμερα από νωρίς έμεινε πίσω και κυνηγούσε τον Ολυμπιακό στο σκορ. Τρικυμία στην επίθεση, βραχυκύκλωμα στην άμυνα και το +18 υπέρ του Ολυμπιακού χωρίς να κάνει κάτι το εξαιρετικό έμοιαζε απολύτως φυσιολογικό. Στο Β ημίχρονο ο ΑΡΗΣ βγήκε αποφασισμένος να παλέψει κάτι που φάνηκε από την ενέργεια που έβγαλε στην άμυνα αλλά και σε κάθε διεκδίκηση της μπάλας. Κάτι που προβλημάτισε τους αντιπάλους μας που είχαν πιστέψει ότι το παιχνίδι είχε τελειώσει. Ο Λάκι Τζόουνς όμως είχε διαφορετική άποψη και με ένα προσωπικό επιθετικό κρεσέντο μας έβαλε μέσα στο παιχνίδι και μας έδωσε το δικαίωμα να ελπίζουμε στην ολική ανατροπή. Με το που φθάσαμε όμως στις κρίσιμες επιθέσεις η έλλειψη αυτοπεποίθησης κυριάρχησε και απανωτά παιδικά λάθη και κακές επιθετικές επιλογές χάθηκε η ευκαιρία για κάτι καλύτερο.  Δεν χωράει και πολύ ανάλυση το παιχνίδι παρά το ότι φανήκαμε ανταγωνιστικοί. Η ομάδα μπήκε στον αγωνιστικό χώρο φοβισμένη, προσπάθησε να εφαρμόσει το όποιο πλάνο είχε δουλέψει τις προηγούμενες ημέρες και απέτυχε παταγωδώς όπως και στις προηγούμενες ήττες. Μόλις ξέφυγε η διαφορά  επικράτησε "αναρχία" στο παιχνίδι μας, οι παίκτες απελευθερώθηκαν πνευματικά και η ηγετική παρουσία του Τζόουνς άλλαξε τις ισορροπίες.  Τόσο απλά φάνηκε πόσο απαραίτητη ήταν απόκτηση ενός σκόρερ στην ομάδα. Το έκανε σήμερα ο Τζόουνς και λίγο έλειψε να κερδίσουμε τον Ολυμπιακό.

Παρά το ανταγωνιστικό πρόσωπο που έδειξε η ομάδα τα πράγματα εξακολουθούν να είναι τραγικά. Το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό ήταν εξαρχής δύσκολο να κερδιθεί σε αντίθεση με αυτό της περασμένης αγωνιστικής στη Νέα Σμύρνη ή αυτό που ακολουθεί στη Ρόδο. Εκεί πρέπει να επικεντρωθεί ολόκληρος ο μπασκετικός ΑΡΗΣ ώστε να διώξει τα μαύρα σύννεφα όσο γίνεται πιο γρήγορα. Τα αποτελέσματα και η εικόνα των υπολοίπων ομάδων  στην basketleagueθα πρέπει να μας αφυπνίσει και να πιέσει τους όλους όσους αποτελούν τον μπασκετικό ΑΡΗ να βγάλουν την ομάδα από αυτή την δύσκολη θέση. Με τις εντυπώσεις μόνο δουλειά δεν γίνεται…

ΥΓ. Κόουτς άσε τα παλιά χρέη, τις συμφωνίες με το Παλέ και το τρομερό επίτευγμα της συγκρότησης μιας ομάδος εν μέσω μεταγραφικού μπάν και ασχολήσου με τους παίκτες που επέλεξες  και τα αγωνιστικά ζητήματα που απασχολούν την ομάδα εντός παρκέ. Για τα άλλα υπάρχει και η διοίκηση…

ΥΓ2. Μπορεί όλες οι υπόλοιπες ομάδες χωρία ή γειτονιές της πρωτεύουσας και της συμπρωτεύουσας να αγωνίζονται σε άδεια γήπεδα αλλά και πιο σοβαρές να φαίνονται σε όλα τα επίπεδα και συχνά πυκνά να μας κάνουν πλάκα στο παρκέ…  αλλά στον ΑΡΗ ο κόσμος φταίει που δεν γεμίζει το Παλέ για να κερδίσουμε από τους απίθανους Φινλανδούς μέχρι και τους γαύρους.  Κάθε αναφορά στην "απουσία" του κόσμου ισοδυναμεί με άλλοθι προς παίκτες, τεχνικό τιμ και διοίκηση.

Συνέχεια στις ευρωπαϊκές υποχρεώσεις για την ομάδα μας σε έναν θεσμό αρκετά υποβαθμισμένο όπου οφείλουμε όμως να πρωταγωνιστήσουμε.  Η Φινλανδική Κατάγια δεν μοιάζει ικανή να μας ανησυχήσει παρά μόνο μια δυνατή προπόνηση που θα πρέπει να αξιοποιήσουμε για τη δύσκολη συνέχει στο πρωτάθλημα.

Και μόνο ότι μιλάμε για την 6η ομάδα του Φινλανδικού πρωταθλήματος καταλαβαίνουμε ότι έχουμε να κάνουμε με έναν πολύ αδύναμο αντίπαλο. Το είδαμε και τα προηγούμενα χρόνια ότι το επίπεδο των μικρομεσαίων ομάδων  περιορισμένης δυναμικότητας πρωταθλημάτων είναι πολύ χαμηλό. Και όσο ξενέρωτο και αν είναι αυτό το στοιχείο, ο ΑΡΗΣ μας θα πρέπει να το εκμεταλλευτεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και μέσα από αυτά τα παιχνίδια να βελτιωθεί. Οι αδυναμίες μας πάρα πολλές, με τους περισσότερους παίκτες μας ακόμη να ψάχνονται. Ο "εγκεφαλικός" πόιντ γκαρντ όχι απλά λείπει αλλά η ομάδα την περισσότερη ώρα δείχνει να αγωνίζεται χωρίς playmaker με συνέπεια το επιθετικό πλάνο να σκαλώνει απέναντι σε κάθε σοβαρή άμυνα. Η Κατάγια είναι μια μέτρια ομάδα που δύσκολα θα μπορέσει να μας κοντράρει και για αυτό θα περιμένουμε να δούμε τους παίκτες του Β.Αγγέλου να κάνουν κάποια πράγματα όπως πρέπει μέσα στο γήπεδο και να στείλουν το μήνυμα ότι δουλεύουν προς τη σωστή κατεύθυνση. Αυτός πρέπει να είναι ο πρωταρχικός στόχος της ομάδος μας και όλα τα υπόλοιπα απλά θα ακολουθήσουν.

Ο ΑΡΗΣ σίγουρα δεν ανήκει στο Fiba Europe Cup, ούτε καν σε αυτό το Basketball Champions League και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να το υπενθυμίσουμε στην "ευρωπαϊκή μπασκετική κοινότητα" ακόμη και αν μιλάμε για μια κατάκτηση τίτλου σε μια υποβαθμισμένη διοργάνωση. Αξιοποιούμε αυτά τα παιχνίδια για να βελτιωθούμε και στοχεύουμε στην κορυφή! Καλή αρχή ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου!

ΥΓ. Πριν 2 περίπου χρόνια αποκαλούσαμε συστηματικά τους παίκτες του ΑΡΗ μέσα από αυτή την διαδικτυακή γωνία "δημοσίους υπαλλήλους". Τελικά ο συσχετισμός του πρώην αρχηγού της ομάδος ότι ο Ήφαιστος Λήμνου θυμίζει τις καλές εποχές(!!!)  στον ΑΡΗ μόνο και μόνο επειδή πληρώνεται στην ώρα του απλά επιβεβαιώνει την άποψη μας

Βελτιωμένος παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ σε σχέση με το πρώτο παιχνίδι φθάνοντας σε ακόμη μια εύκολη νίκη με το εντυπωσιακό +38!  Η Ντιναμό και σήμερα ήταν τραγική ωστόσο οι παίκτες του Β.Αγγέλου αξιοποίησαν την ευκαιρία και έκαναν μια δυνατή προπόνηση δείχνοντας ακόμη καλύτερο πρόσωπο.

Παράσταση για έναν ρόλο ήταν και σήμερα το παιχνίδι με τον ΑΡΗ από πολύ νωρίς να παίρνει κεφάλι στο σκορ μεγαλώνοντας διαρκώς την διαφορά. Οι παίκτες μας φάνηκαν πιο απελευθερωμένοι σούταραν με καλά ποσοστά, απέφυγαν τα πολλά λάθη που έκαναν στην πρώτη αναμέτρηση και μετέτρεψαν τον αγώνα σε περίπατο. Μποχωρίδης, Μπελ, Χάρις και Τζόουνς έκαναν την διαφορά για την ομάδα μας χωρίς ωστόσο οι υπόλοιποι να υστερούν. Ο Κάιζερ φάνηκε βελτιωμένος ενώ και ο Γ.Αγγέλου ήταν και πάλι ουσιαστικός στο παιχνίδι του. Ο Β.Αγγέλου μοίρασε τον χρόνο στους παίκτες και δικαιολογημένα δήλωσε ικανοποιημένος τονίζοντας όμως παράλληλα τα περιθώρια βελτίωσης που υπάρχουν.

Άρεσε ο ΑΡΗΣ σήμερα αν και αγωνιζόταν σε έναν πολύ αδύναμο αντίπαλο. Πλέον το ενδιαφέρον στρέφεται στα παιχνίδια με την Νίζνι αλλά μετά τις 2 αυτές νίκες υπάρχει η αισιοδοξία ότι μπορούμε να ξεπεράσουμε και αυτό το εμπόδιο. Μια αισιοδοξία που σιγά σιγά αρχίζει να περνάει και στον κόσμο που στη συνέχεια θα πρέπει να αγκαλιάσει περισσότερο την προσπάθεια που γίνεται φέτος.

Σε λίγες ώρες(19.00) από τώρα ο μπασκετικός ΑΡΗΣ θα σφραγίσει και τυπικά το εισιτήριο του για την επόμενη φάση των προκριματικών του BasketballChampionsLeague. HΝτιναμό Τιφλίδας παραδόθηκε από το πρώτο παιχνίδι με αποτέλεσμα ο αγώνας στο NickGalisHallνα αποτελεί την ιδανική ευκαιρία για μια καλή προπόνηση.

Όπως στο πρώτο παιχνίδι έτσι και στο σημερινό, η κούραση από το πήγαινε έλα στην Τιφλίδα είναι ο μοναδικός μας αντίπαλος σε αυτή την φάση.  Μάλιστα οι κοντινές ημερομηνίες όλων των προκριματικών κάνουν τον παράγοντα κούραση ακόμη πιο σημαντικό. Για αυτό άλλωστε και ο Β.Αγγέλου μοίρασε αρκετά τον χρόνο στους παίκτες του στο πρώτο παιχνίδι, κάτι που αναμένεται να γίνει και σήμερα. Κατά τα άλλα όπως έχουμε τονίσει πολλές φορές αυτά τα παιχνίδια είναι η ιδανική ευκαιρία για να βρει η ομάδα αγωνιστικό ρυθμό και να βελτιωθεί ενόψει της πολύ δύσκολης συνέχεια σε Ευρώπη και Ελλάδα.

Πρεμιέρα στις εντός έδρας επίσημες αγωνιστικές υποχρεώσεις για την ομάδα με την παρουσία του κόσμου αυτή τη δύσκολη χρονιά να αποτελεί ερωτηματικό για πολλούς και διάφορους λόγους. Καλό είναι πέρα από τους αγωνιστικούς στόχους ο Β.Αγγέλου και οι παίκτες του να θέσουν ως βασικό στόχο να φέρουν τον κόσμο στο γήπεδο με την εικόνα τους στο παρκέ. Ευκαιρία το σημερινό παιχνίδι για να αρχίσει να ανεβαίνει το ηθικό και στο μπάσκετ. Πάμε ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Ανάμεικτες εντυπώσεις άφησε ο ΑΡΗΣ μας σε αυτό το πρώτο παιχνίδι μπροστά στον κόσμο του. Έστω και αρκετά αγχωτικά μιας και χρειάστηκε το έξτρα πεντάλεπτο της παράτασης τελικά η ομάδα κατάφερε να πάρει τη νίκη  με 73-68 κόντρα στην τούρκικη Μπουγιουκσεχίρ δείχνοντας όμως ότι χρειάζεται ακόμη αρκετή δουλειά μέχρι να φθάσει στα επιθυμητά επίπεδα.

Όπως όλα τα φιλικά παιχνίδια έτσι και αυτό οποιοδήποτε βιαστικό συμπέρασμα μάλλον θα είναι λάθος μιας και παίκτες και τεχνικό τιμ ψάχνουν ακόμη τον κώδικα επικοινωνίας τους. Κάπως έτσι και σήμερα είδαμε τον Β.Αγγέλου να δοκιμάζει πάρα πολλά σχήματα και να μοιράζει αρκετά τον χρόνο στους παίκτες του. Σε γενικές γραμμές είδαμε και τα καλά και τα αρνητικά στοιχεία που θεωρητικά περιμένουμε να δούμε από τον φετινό ΑΡΗ αλλά προτιμότερο είναι την τεχνική ανάλυση να την αφήσουμε για τα επόμενα παιχνίδια ώστε να μην αδικήσουμε κανένα. Ας μείνουμε λοιπόν στα θετικά και να κρατήσουμε την παρουσία του Γκάρι Μπέλ. Ενός παίκτη που πέρσι δεν απέδωσε τα αναμενόμενα αλλά φέτος μέσα σε ένα πιο φυσιολογικό περιβάλλον ο ΑΡΗΣ περιμένει πολλά περισσότερα από αυτόν. Ο Αμερικάνος σε γενικές γραμμές ήταν αυτός που έπρεπε για όσο χρόνο αγωνίσθηκε. Είχε καλές επιλογές στην επίθεση και έδωσε λύσεις στο σκοράρισμα σε κρίσιμα σημεία του αγώνα. Η ευχάριστη έκπληξη όμως ήταν ο Γιώργος Αγγέλου που αν και κουβαλάει την ταμπέλα του "γιού του προπονητή" έδειξε εξαιρετικά στοιχεία σε όλες τις γραμμές του γηπέδου. Πολύ καλή τεχνική κατάρτιση, ταχύτητα και γρήγορο καλό σουτ είδαμε σήμερα από τον Αγγέλου τζούνιορ  ευελπιστώντας αυτή η εικόνα του να είναι κάτι το φυσιολογικό και να μην μας προκαλεί έκπληξη. Σχετικά καλός και ο Λάκι Τζόουνς που είχε όμως μεγάλα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση του. Γενικά πάντως ο ΑΡΗΣ είχε διάθεση, πάλεψε σε κάθε φάση αλλά έδειξε και πολλές αδυναμίες σε όλες τις γραμμές του γηπέδου κάτι πάνω στο οποίο θα πρέπει να δουλέψει το τεχνικό τιμ.

Η νίκη ακόμη και σε φιλικό επίπεδο πάντα λειτουργεί ευεργετικά και σε βοηθάει να βελτιώνεσαι μέσα από τα παιχνίδια σε ένα πολύ καλύτερο κλίμα. Ακριβώς αυτό θα πρέπει να κάνει η ομάδα μας και στα επόμενα φιλικά προτού αρχίσουν τα δύσκολα. Τα δύσκολα που θα ακολουθήσουν μετά τη Δυναμό Τιφλίδας που δεν θα αποτελέσει πρόβλημα ανεξάρτητα από το επίπεδο ετοιμότητας. Όσο γρηγορότερα η προσπάθεια που κάνει ο Δ.Γουλιέλμος και οι συνεργάτες τους φέτος αποτυπωθεί και πάνω στο παρκέ τόσο καλύτερα θα είναι για όλο τον μπασκετικό ΑΡΗ. Άλλωστε όπως φάνηκε και σήμερα από την προσέλευση στο γήπεδο,  μετά την περσινή παγωμάρα και την φετινή ποδοσφαιρική φρενίτιδα θα πρέπει η ομάδα με την εικόνα της να φέρει τον κόσμο στο γήπεδο.

ΥΓ. Όπως στα προηγούμενα ποστ αναφερθήκαμε σε κάποιες μικρές πινελιές που δείχνουν την σοβαρότητα που χαρακτηρίζει τη διοίκηση του Δ.Γουλιέλμου έτσι επισημάνουμε και τα κακώς κείμενα που δείχνουν ότι ακόμη οργανωτικά υπάρχουν πολλά προβλήματα. Όποιος σήμερα αποφάσισε να πάει στο Παλέ καταλαβαίνει…

Ένα ακόμη βήμα προς τη θετική κατεύθυνση μετά το ARIS Open Day κάνει η διοίκηση του Δ.Γουλιέλμου αποφασίζοντας τη διοργάνωση ενός επίσημου φιλικού παιχνιδιού ανοιχτό προς τον κόσμο. Κάτι που τα τελευταία χρόνια δυστυχώς δεν το βλέπαμε(εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων)  όπως γινόταν συστηματικά κατά το παρελθόν. Έτσι λοιπόν την Τετάρτη το απόγευμα στις 19.00 κόντρα στην τούρκικη I.B.B. θα έχουμε την ευκαιρία να πάρουμε μια πρώτη γεύση από τον νέο ΑΡΗ  του Β.Αγγέλου!

Κάιζερ, Νταλο, Μακγκί, Χάρις, Τζόουνς, Σλαφτσάκης, Βεργίνης και Αγγέλου είναι τα νέα πρόσωπα που θα δούμε φέτος με την φανέλα Αυτοκράτορα όπου μαζί με τους "παλιούς" Μποχωρίδη, Μπελ, Φλιώνη, Χρηστίδη και τους νεαρούς Βουλγαρόπουλο,  Κουρτίδη και Βλάσιο αποτελούν το ρόστερ του ΑΡΗ της νέας αγωνιστικής σεζόν. Μια αγωνιστική χρονιά που φέτος λόγω των προκριματικών για τους ομίλους του BCL αρχίζει αρκετά πιο νωρίς από ότι συνήθως και αυτό είναι αρκετό για να καταλάβει ο καθένας πόσο σημαντικό είναι το αυριανό φιλικό. Η ομάδα είναι εντελώς νέα και σίγουρα θα χρειαστεί αρκετό χρόνο μονταρίσματος μέχρι να βγάλει πάνω στο παρκέ τις πραγματικές της δυνατότητες.  Η Δυναμό Τιφλίδας είναι μια αδύναμη ομάδα που σίγουρα θα καταφέρουμε να περάσουμε. Η συνέχεια όμως θα είναι πολύ πιο δύσκολη και για αυτό θα πρέπει σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα η ομάδα να πιάσει καλό επίπεδο απόδοσης.

Κάθε αρχή είναι δύσκολη ακόμη και αν είναι σε "φιλικό επίπεδο" μιας και κάθε ομάδα μέσα από τις νίκες χτίζει την ψυχολογία και τη νοοτροπία που θα την καθοδηγεί σε όλη τη χρονιά. Μάλιστα το περσινό αγχωτικό παραλίγο πάθημα και το ψυχολογικό βασανιστήριο  που πρόσφερε στον κόσμο, ως ένα βαθμό είναι πάνω στις πλάτες αυτής της ομάδος και θα πρέπει νωρίς νωρίς να το διώξει. Ενώ όπως είδαμε και στο ποδόσφαιρο ο κόσμος του ΑΡΗ όταν δει με τα μάτια του μπορεί να αναγνωρίσει και να στηρίξει μαζικά την όποια καλή προσπάθεια γίνεται. Οπότε γεμίζουμε αύριο το απόγευμα το Nick Galis Hall και ευχόμαστε από κοντά "Καλή αγωνιστική χρονιά" στην Αρειανάρα μας!

ΥΓ. Πολυτέλεια μπορεί να πει κανείς ότι είναι τα Court Side Seats για τον χιλιοταλαιπωρήμενο ΑΡΗ… Παρόλα αυτά κάποιες τέτοιες μικρές πινελιές προς την σωστή κατεύθυνση βοηθάνε ποικιλοτρόπως.