Έβδομη συνεχόμενη νίκη για την ομάδα μας που έστω και με αρκετή δυσκολία κατάφερε να αποφυγεί το σραβοπάτημα κόντρα σε μια αξιόμαχη ομάδα. Τρίτο συνεχόμενο παιχνίδι που η ομάδα μας προβληματίζει με την εικόνα της πάνω στο παρκέ, ευτυχώς όμως χωρίς να το πληρώνει. Μπορεί τα αποτελέσματα ως τώρα να είναι θετικά αλλά είναι ολοφάνερο ότι από την στιγμή που ο ΑΡΗΣ  δυσκολεύεται μέσα στην έδρα του με μια ομάδα σαν τα Τρίκαλα, δείχνει αυτό το πρόσωπο και επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη κάποια στιγμή θα του στοιχίσει...

Τα Τρίκαλα είναι μια χαμηλής δυναμικότητας ομάδα όπου με 2-3 μέτρικους Αμερικάνους προσπαθεί να κερδίσει την παραμονή της στην κατηγορία. Αυτό ξέραμε και αυτό είδαμε πάνω στο παρκέ από τα Τρίκαλα που εκτός από τον Οβιέ και τον Κόντζερ δεν είχε να δείξει τίποτα άλλο. Και όμως αυτοί οι 2 ήταν αρκετοί ώστε να κάνουν το παιχνίδι ντέρμπι και μέχρι λίγα λεπτά πριν το τέλος του αγώνα να αγχωνόμαστε για το τελικό αποτέλεσμα. Άγνωστο αν αυτό είναι το στυλ παιχνιδιού που παίζουν τα Τρίκαλα ή σήμερα βρήκαν και τα έκαναν αλλά από την αρχή του αγώνα ήταν φανερό ότι είχαν στόχο να χτυπήσουν με κάθε ευκαιρία κοντά στο καλάθι. Η γνωστή μας αδυναμία στην άμυνα μέσα στο ζωγραφιστό μας στοίχισε αρκετά και σε συνδυασμό με την κάκιστη διαιτησία ήταν ο βασικός λόγος που το παιχνίδι έγινε άνω κάτω και σε κανένα σημείο του αγώνα δεν καταφέραμε να πάρουμε μια διαφορά ασφαλείας. Ο Γουότερς αρχικά, ο Χάγκινς στη συνέχεια και ο Γουάιτ στο τέλος ήταν οι παίκτες που με την παρουσία τους εμπόδισαν στην πραγματοποίηση της έκπληξης και χάρισαν ουσιαστικά τη νίκη στην ομάδα μας. Εκτός κλίματος ο υγιής Μακνήλ που εκτός των 5 ασίστ δεν μπόρεσε να βοήθησει επιθετικά σήμερα. Ακατανόητο(για εμάς ως θεατές) το κοουτσάρισμα του Πρίφτη και το ανακάτεμα της τράπουλας κατά τη διάρκεια του αγώνα, την ίδια στιγμή που η απάθεια για την έλλειψη μπλοκ άουτ και την ανυπαρξία επιθετικού συστήματος μοιάζουν με μόνιμες πληγές. Χαρακτηριστικό του σημερινού παιχνιδιού το επιθετικό πλάνο των Τρικαλινών που προσπαθούσαν με κάθε ευκαιρία να μπουκάρουν μέσα σε κοντράστ με το δικό μας που μόνιμα οι παίκτες μας είχαν αντίπαλο το χρονόμετρο και κατέληγαν σε βεβιασμένες προσωπικές ενέργειες.

Η νίκη είναι αυτό που μετράει και μένει στο τέλος και ο ΑΡΗΣ από το ξεκίνημα της φετινής σεζόν τα καταφέρνει μια χαρά σε αυτό το κομμάτι. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να εθελοτυφλούμε στα κακώς κείμενα του φετινού ΑΡΗ, να ωραιοποιούμε ότι στραβό γίνεται πάνω στο παρκέ και να περιμένουμε να έρθει το "χαστούκι" από κάποια Στεάουα ή κάποιο Τρίκαλο... Ακόμη είμαστε στην αρχή και ο κόουτς έχει όλο τον χρόνο μπροστά του για να διορθώσει τις αδυναμίες αλλά ίσως και να αναθεωρήσει κάποια από τα αρχικά του πλάνα και σχεδιασμό. Η ομάδα δεν δείχνει να βελτιώνεται εκεί που υστερεί και αυτό όταν θα έρθουν τα δύσκολα ίσως να μας κοστίσει. Ας μην εφησυχαζόμαστε επειδή έρχονται νίκες σαν τη σημερινή. Ο ΑΡΗΣ μπορεί και πρέπει να παίξει πολύ καλύτερα!

ΥΓ. Ναι η φετινή χρονιά είναι μεταβατική... δεν έχουμε ορίσει στόχους.... δεν μας είπε κανείς ότι θα πάρουμε τίτλους... οπότε όλα καλά... 

ΥΓ2. (κατόπιν παράκλησης αγανακτησμένου μπασκετικού φίλου) Επιτέλους κάντε μπλόκ άουτ!!!

Μετά την ευρωπαϊκή "περιπέτεια" της Τετάρτης ο ΑΡΗΣ μας δίνει δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι στο Παλέ και όλοι μας ευχόμαστε αυτή τη φορά όντως να περάσουμε ένα ευχάριστο και χαλαρό απόγευμα  χωρίς την αγωνία και το άγχος των τελευταίων λεπτών όπως προέκυψε κόντρα στη Στεάουα. Αντίπαλος μας μια εξίσου αδύναμη ομάδα όπου πέρα από τον δεδομένο στόχο της νίκης περιμένουμε να δούμε και μια πιο καλή εμφάνιση με λιγότερα σκαμπανεβάσαμτα κατά τη διάρκεια του αγώνα. Ο Μακνήλ ευτυχώς φαίνεται να είναι μια χαρά και θα αγωνιστεί κανονικά στη σημερινή αναμέτρηση.

Τα Τρίκαλα όπως όλες τις χρονιές από τότε που ανέβηκαν στην πρώτη κατηγορία έτσι και φέτος βασίζονται αποκλειστικά στους ξένους. Ο άγγλος Σοκο και ο αμερικάνος Κοντζερ είναι οι ως τώρα οι πρωταγωνιστές της ομάδας των Τρικάλων. Μαζί με τον Ρόμπινσον είναι οι παίκτες που έχουν οδηγήσει την ομάδα σε ένα σχετικά καλό ξεκίνημα με 2 νίκες και 2 ήττες με τις νίκες 2 να είναι κόντρα σε αντιπάλους με τους ίδιους στόχους δηλαδή την παραμονή. Αν η άμυνα μας επικεντρωθεί σε αυτούς τους παίκτες δύσκολα να βρεθεί κάποιος άλλος να μας κάνει τη ζημιά και η νίκη θα έρθει εύκολα. Κάτι που θα πρέπει να επιδιώξει ο Δ.Πρίφτης από νωρίς ώστε με μεγαλύτερη ασφάλεια και λιγότερη υπεροψία σε σχέση με τον αγώνα της Τετάρτης να κάνει τις δοκιμές του ενόψει της συνέχειας αλλά και να δώσει χρόνο σε παίκτες  που σε παιχνίδια αυτής της δυναμικότητες θα έπρεπε να είχαν πιο ενεργό ρόλο. Από την στιγμή που ο κόουτς είναι λάτρης του ροτέισον τότε είναι αναπόφευκτη η "ενεργοποίηση" όλων των παικτών που έχει στη διάθεση του. Τσούπκοβιτς και Ζάρας μοιάζουν ως τώρα "αδικημένοι" όσο αφορά τις ευκαιρίες που έχουν πάρει ενώ ο νεαρός Δίπλαρος παρά τον "αέρα" που φαίνεται να έχει από το Ευρωπαϊκό συνεχίζει να κοσμεί τον πάγκο. Πάντως με 2 αγώνες της ομάδος όλοι οι παίκτες θα χρειαστούν οπότε ελπίζουμε σήμερα να δούμε καλύτερη και αποτελεσματικότερη διαχείριση του ρόστερ.

Μπόρει να γίνεται αρκετά ντόρος τον τελευταίο καιρό σχετικά με την όποια κριτική ακούγεται προς τον μπασκετικό ΑΡΗ και πολλοί συνΑρειανοί μας να έχουν βαλθεί να βάλουν φρένο και να σταματήσουν κάθε συζήτηση επί του αγωνιστικού αλλά καλό είναι κάποια στιγμή να καταλάβουν ότι αυτό που γίνεται φέτος είναι κάτι διαφορετικό. Είναι ευτύχημα για τον Αρειανό να μπορεί να μιλάει καθαρά αγωνιστικά, να ασχολείται με επιλογές παικτών, με συστήματα, αλλαγές και όλα αυτά που λατρεύουμε σε αυτό το άθλημα και όχι για άρθρα 99, παίκτες προς πώληση και απαγορευτικά μεταγραφών. Το να εκφράζεις κάποια διαφορετική άποψη ακόμη και με τον πρόεδρο ή τον προπονητή(σαν λέμε με τον Θεό σύμφωνα με μερικούς) δεν είναι απαραίτητα κακό... Απλά σημαίνει ότι ο κόσμος γουστάρει, συμμετέχει και θέλει να δει ακόμη περισσότερα.... Περισσότερα που ευελπιστούμε να παρακολουθήσουμε σήμερα στις 17.00 στο Παλέ. Όλοι διαρκείας! Όλοι στο Παλέ!

Παίζοντας υποδειγματική άμυνα στην τέταρτη περίοδο η ομάδα μας κατάφερε να κερδίσει το Λαύριο αλλά και την κούραση που ουσιαστικά μας οδήγησε σε μια μέτρια εμφάνιση μακριά από ότι έχουμε δει στα έως τώρα παιχνίδια. Τα ανεξήγητα πολλά φάουλ που φορτώθηκαν από νωρίς οι παίκτες μας καθώς και οι πολλές άστοχες βολές λίγο έλλειψε να μας στοιχίσουν. Χάρη όμως στην άμυνα και την εκτελεστική δεινότητα του Μακνήλ που πήρε αρκετές φάσεις πάνω του στα τελευταία λεπτά φθάσαμε στη νίκη.

Συνήθως η κούραση αποτελεί μια συνηθισμένη δικαιολογία στα χείλη προπονητών και παικτών, όταν όμως μιλάμε για το δύσκολο ταξίδι της επιστροφής από μακρινό Καζάν τότε όλη αυτή η ταλαιπωρία είναι λογικό ως ένα σημείο να βγαίνει και πάνω στο παρκέ.  Και αν το 5-11 μετά τα πρώτα λεπτά του αγώνα δεν έδειχναν κάτι τέτοιο η συνέχεια ήταν αρκετά διαφορετική και αγχωτική. Βρίσκοντας λύσεις από τους Νίξον, Μπάρλο και Γιάνγκ η ομάδα του Λαυρίου κατάφερε να πάρει κεφάλι το σκόρ και μάλιστα σχεδόν στη μεγαλύτερη διάρκεια του δευτέρου δεκαλέπτου να προηγείται με διψήφια διαφορά. Όσο περνούσε ο χρόνος ο Δ.Πρίφτης άρχισε να κλείνει το ροτέισον και αφήνοντας τον Μακνήλ πάνω στο παρκέ ο ΑΡΗΣ άρχισε να ανακάμπτει. Στο τρίτο δεκάλεπτο η ομάδα κατάφερε να ισορροπήσει το παιχνίδι  και όλα έδειχναν ότι στην τέταρτη περίοδο θα τα δίναμε όλα ώστε να κλειδώσουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα τη νίκη. Παίζοντας με πιο χαμηλά σχήματα και πιέζοντας σε όλο το γήπεδο οι παίκτες μας κατάφεραν να εγκλωβίσουν τους αντιπάλους τους και να τους δυσκολέψουν μέχρι και να περάσουν το κέντρο. Την ίδια στιγμή ο Μακνήλ έδινε λύσεις στην επίθεση αλλά και έβρισκε σημαντική βοήθεια από παίκτες που ερχόντουσαν από τον πάγκο σαν τον Κοέν και τον Μούρτο που έκαναν καλό παιχνίδι σήμερα. Καλός και ο Χάγκινς που λίγο όμως έλειψε να είναι και ο "μοιραίος" λόγω των πολλών χαμένων βολών(1/7).

Η νίκη μπορεί να ήρθε πολύ πιο δύσκολα από όσο θα περιμέναμε αλλά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε και την ταλαιπωρία των παικτών μας που εδώ και μια εβδομάδα περίπου είναι στους "δρόμους". Ακόμη και έτσι ο ΑΡΗΣ έκανε το χρέος του, απέφυγε το στραβοπάτημα και πήρε μια νίκη απέναντι σε μια ομάδα που σίγουρα θα κάνει αρκετές ζημιές. Μετά και από το σημερινό διπλό ο ΑΡΗΣ επιβεβαιώνει τα προγνωστικά που τον θέλουν να είναι μια ταχύτητα πιο πάνω από την πλειοψηφία των ομάδων της Α1 . Κάτι που επιβεβαιώθηκε περίτρανα μιας και ο ΑΡΗΣ πήρε αυτό που ήθελε ακόμη και με μια μέτρια εμφάνιση.  Παρόλα αυτά σίγουρα ο Δ.Πρίφτης θα περίμενε να δει περισσότερα από παίκτες που ήταν πιο φρέσκοι και δεν εκμεταλλεύτηκαν τον χρόνο που πήραν. Ενώ και οι βολές μοιάζουν με μόνιμο πονοκέφαλο... Ο αγώνας την Τετάρτη το απόγευμα στο Παλέ με την Στεάουα φαντάζει ως ιδανική ευκαιρία για να πάρουμε μια ξεκούραστη νίκη που θα γεμίσει τις μπαταρίες της ομάδος ενόψει της συνέχειας. 5 νίκες σερί και συνεχίζουμε!

Χωρίς να πιάσει σπουδαία απόδοση και έχοντας απέναντι μια διαιτητική τριάδα που με κάθε ευκαιρία έστελναν τους αντιπάλους μας στις βολές η ομάδα μας έκανε το καθήκον της και πήρε τη νίκη που τόσο θέλαμε. Σίγουρα περιμέναμε να δούμε έναν πολύ καλύτερο ΑΡΗ αλλά το να κερδίζεις με μια τόσο μέτρια εμφάνιση και κόντρα στη διαιτησία είναι πάρα πολύ σημαντικό.

Είχαμε πει πριν τον αγώνα ότι ο ενθουσιασμός που υπήρχε στον κόσμο δεν θα μας έβγαινε σε καλό. Μάλιστα ο κόσμος παρασύρθηκε τόσο πολύ πριν το παιχνίδι που αγνόησε επιδεικτικά την "κλήρωση" των διαιτητών που ήταν πέρα για πέρα ύποπτη και προκλητική. Οι φόβοι μας δικαιώθηκαν και τα κοράκια έδωσαν αμέτρητες βολές στον μπάογκ παρόλο που ο συμπολίτης βαρούσε όλη την ώρα τρίποντα. Ενδεικτικά αν και εμείς επιχειρήσαμε 42 δίποντα έναντι μόλις 22 των αντιπάλων μας οι διαιτητές κατάφεραν να τους δώσουν 32 βολές ενώ σε εμάς μόλις 16! Κάπως έτσι ο μπάογκ έμενε κοντά στο παιχνίδι και κάπως έτσι κοβόταν διαρκώς ο ρυθμός του αγώνα και οι παίκτες μας δεν μπορούσαν να επιβάλλουν τον ρυθμό τους. Αυτή η κακή αντιμετώπιση από την διαιτησία επηρρέασε σε μεγάλο βαθμό τους παίκτες μας που έκαναν πολλά ανόητα λάθη και κάκιστες επιθετικές επιλογές. Ευτυχώς ο Όκαρο Γουάιτ βρήκε το κατάλληλο παιχνίδι για να δικαιώσει αυτούς που τον επέλεξαν και να δικαιολογήσει το μεγάλο του συμβόλαιο. Με 27 πόντους έχοντας εξαιρετικά ποσοστά και 11 ριμπάουντ ήταν ο κορυφαίος για την ομάδα μας. Αφανής ήρωας ο Ξανθόπουλος που ίσως και φέτος να πραγματοποιεί την καλύτερη χρονιά της καριέρας του. Με 9 ασιστ 11 πόντους και 2 κλεψίματα ήταν από τους παίκτες που έδωσαν αυτοπεποίθηση στην ομάδα και παρέσυρε τους συμπαίκτες του στη σημερινή νίκη. Με σκαμπανεβάσματα στην απόδοση του και ο Μακνήλ παρά τους 18 πόντους που πέτυχε την ίδια στιγμή που ο Σίμτσακ έδωσε πολύτιμη βοήθεια από τον πάγκο σε άμυνα και επίθεση. Παρά τη νίκη δεν μπορούμε να πούμε ότι κόουτς διαχειρίστηκε σωστά το παιχνίδι. Τόσο πριν σε ότι έχει να κάνει με την προετοιμασία της ομάδος όσο και κατά την διάρκεια έμοιαζε σε αρκετές στιγμές να τα έχει χαμένα. Η εμμονή στο ροτέισον όταν παίκτες σαν τον Χάγκινς, τον Μακνήλ και τον Ξανθόπουλο έδειχναν να έχουν βρει ρυθμό έμοιαζαν λες και γινόταν αυτοματοποιημένα από κάποιον υπολογιστή και όχι από κάποιον που παρακολουθούσε από τόσο κοντά στο παιχνίδι. Ενώ σίγουρα οι πολλές κακές επιθετικές επιλογές και τα λάθη που έκαναν οι παίκτες μας σήμερα θα πρέπει να γέμισαν το μπλοκάκι του Δ.Πρίφτη.

Η νίκη ήρθε πολύ πιο δύσκολα από όσο περιμέναμε αλλά η νίκη είναι αυτό που μετράει και αυτό πρέπει να κρατήσουμε από σήμερα. Ίσως το άγχος που μας προκάλεσε η αντίσταση  του αδύναμοι αλλά άκρως μαχητικού μπάογκ να μας κάνει καλό ενόψει της συνέχειας. Όχι ότι η ομάδα μας ξαφνικά "ψήλωσε" και κοιτάει τους αντιπάλους της υπεροπτικά αλλά σίγουρα θα πρέπει οι παίκτες μας να μάθουν να παίζουν πιο έξυπνα και να διαχειρίζονται καλύτερα σημαντικά παιχνίδια όπως ήταν το σημερινό. Ναι υπάρχει ενθουσιασμός, ναι είσαι καλύτερος από τον αντίπαλο αλλά δεν γίνεται επειδή δεν σου βγαίνει το παιχνίδι όπως το είχες στο μυαλό να πηγαίνεις από το ένα λάθος στο άλλο. Το θετικό είναι ότι υπάρχουν τεράστια περιθώρια βελτίωσης και αυτό είναι που μας κάνει ακόμη πιο αισιόδοξους για τη συνέχεια. Όσο για τον κόσμο μπορεί η διαφορά να μην ήταν αυτή που περίμενε αλλά το γλέντι δεν χαλούσε με τίποτα! Πάμε για το επόμενο sold out!

ΥΓ. Αν και Αρειανός... πρέπει να είσαι πολύ φελλός για να έρχεσαι στο γήπεδο ύστερα από κάτι χρόνια(λόγω μπαογκ) και να ψάχνεις τους αριθμούς στα καρεκλάκια για να κάτσεις στην θέση σου... 

ΥΓ2. Κυκλοφορεί έντονα  η φήμη για ενίσχυση στη θέση 3 με τον Θανάση Αντετοκούμπο! Μπορεί το παλικάρι να μην έχει παραστάσεις σε υψηλό επίπεδο αλλά ταιριάζει γάντι στον φετινό ΑΡΗ!

Πετυχαίνοντας μια από τις μεγαλύτερες σε έκταση νίκες των τελευταίων 20 ετών ο ΑΡΗΣ καλωσόρισε με τον πιο σκληρό τρόπο τον Αρκαδικό που σήμερα έδωσε το πρώτο εντός έδρας παιχνίδι στην ιστορία του στην Basket League. Η σοβαρότητα και η συνέπεια όλων των παικτών για 40' χωρίς να χαλαρώσουν ούτε μια στιγμή ήταν αυτό που οδήγησε τους αντιπάλους στον άχαρο ρόλο του κομπάρσου στο ξέφρενο πάρτι που έστησαν οι παίκτες του Δ.Πρίφτη.

Αν υπάρχει κάτι που είναι πολύ σημαντικό για την εξέλιξη ενός αγώνα είναι να μπαίνει η ομάδα δυνατά και να δείχνει από νωρίς ποιος είναι το αφεντικό της αναμέτρησης. Αυτό ακριβώς έκανε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα. Μπήκε φουριόζος φθάνοντας την διαφορά σε διψήφια νούμερα μόλις μετά από 5 λεπτά αγώνα. Το +16 της πρώτης περιόδου αντικατόπτριζε στο απόλυτο την εικόνα του αγώνα. Η συνέχεια ήταν ανάλογη παρά το συνεχές ροτέισον του Πρίφτη με τη διαφορά λίγο πριν το τέλος να φθάνει στο εντυπωσιακό +41!  Όλοι οι παίκτες παρουσιάστηκαν βελτιωμένοι και έβγαλαν τον καλύτερο τους εαυτό με μοναδικό ίσως μελανό σημείο τα 5 λάθη του Γουότερς. Μέχρι και στον τομέα των βολών που την περασμένη Τετάρτη ίσως να ήταν και ο βασικός λόγος της ήττας στην Τουρκία σήμερα η ομάδα μας έχασε μόλις 3 σε σύνολο 16 βολών. Πρώτος σκόρερ ο Χάγκινς με 18 πόντους και απόλυτη ευστοχία (6/6 2π.) ενώ και ο Μακνήλ σήμερα ήταν εύστοχος πετυχαίνοντας 16 πόντους (7/10 2π.. Ο Γουάιτ δείχνει ολοένα και καλύτερος από παιχνίδι σε παιχνίδι όπως και ο Ζάρας που σήμερα ήταν αρκετά αποτελεσματικός.  Μέχρι και ο Τσούκποβιτς σήμερα στα 10' που αγωνίσθηκε είχε θετική παρουσία προσθέτοντας άλλους 7 πόντους. Συνολικά πάντως οι 24 ασίστ αλλά και οι 17 πόντοι από αιφνιδιασμούς φανερώνουν ότι ο ΑΡΗΣ ήταν συνολικά καλός και δεν βασίστηκε στο ξέσπασμα μεμονωμένων παικτών.

Η σημερινή νίκη κόντρα σε μιας από τις πιο αδύναμες ομάδες του πρωταθλήματος σίγουρα δεν μπορεί να είναι αφορμή για να πανηγυρίζουμε σαν χαζοί. Από την άλλη όμως αυτό το επιβλητικό +40 δείχνει ότι ο ΑΡΗΣ βαδίζει στο σωστό δρόμο. Στον δρόμο όπου οι αντίπαλοι δεν θα τον σέβονται απλά για την ιστορία του και την προσφορά του στον Ελληνικό αθλητισμό αλλά θα τον φοβούνται κιόλας για τις αγωνιστικές του δυνατότητες. Μάλιστα θα μείνουμε και στην δήλωση του προπονητή μας που είπε με νόημα ότι τον Αρκαδικό σήμερα τον σεβαστήκαμε. Έτσι μας σεβόντουσαν όλες οι ομάδες όταν μας έβρισκαν στα χάλια μας και έτσι πρέπει να τις σεβόμαστε και εμείς. Μετά από αυτή την εντυπωσιακή νίκη και τα 2 εντός έδρας παιχνίδια που ακολουθούν η ομάδα μας έχει την ευκαιρία να βρει τον κατάλληλο αγωνιστικό ρυθμό και να χαράξει την πορεία που όλοι περιμένουμε να δούμε φέτος. Ανυπομονούμε για την Τετάρτη όπου το Παλέ θα βάλει το Ευρωπαϊκό του κουστούμι ύστερα από χρόνια και προετοιμαζόμαστε για το  κοτο-πάρτυ του Σαββάτου με τον συμπολίτη που όπως φάνηκε σήμερα η κωλοφαρδία των περασμένων ετών φαίνεται να έχει στερέψει!

ΥΓ. Μπράβο στα αλάνια που έδωσαν βροντερό παρών και στην Τρίπολη!

Συνέχεια στις αγωνιστικές υποχρεώσεις του μπασκετικού ΑΡΗ με ένα θεωρητικά εύκολο παιχνίδι παρόλο που θα δοθεί αρκετά χιλιόμετρα μακριά από την έδρα μας και ακριβώς μετά από το κουραστικό και επίπονο ταξίδι της επιστροφής από την Τουρκία . Ο νεοφώτιστος Αρκαδικός είναι το "μπασκετικό καμάρι" της Τρίπολης και αύριο ουσιαστικά δίνει το πρώτο εντός έδρας παιχνίδι στην κορυφαία κατηγορία  στην ιστορία του. Το έτσι και αλλιώς μικρό γήπεδο του αναμένεται να είναι κατάμεστο αλλά ο φετινός ΑΡΗΣ πρέπει να αποδείξει ότι κάτι τέτοια παιχνίδια θα αποτελούν για αυτόν τυπική διαδικασία.

Με την αποδεκατισμένη και προβληματική ΑΕΚ υπήρχε η δικαιολογία του μεγάλου μπάτζετ λόγω της μεταγραφής Μαυροκεφαλίδη, με τον Παναθηναϊκό λόγω της επί χρόνια εκ των έσω προπαγάνδα ήταν σαν να αγωνιζόμαστε με ομάδα από το NBA και με την μετριότατη Τραμπζονσπόρ λόγω του αυξημένου μπάσκετ που έχουν όλες οι Τούρκικες ομάδες ώστε να ψήσουν καλούς ξένους παίκτες να έρθουν στην Τουρκία την βαφτίσαμε ομάδα Ευρωλίγκας(εδώ γελάμε...). Αύριο με τον Αρκαδικό άλλοθι δεν υπάρχει... Ο ΑΡΗΣ πρέπει να παίξει σαν ΑΡΗΣ, να είναι σοβαρός για 40' και να πάρει έτσι απλά το ροζ φύλλο αγώνα. Με μια γρήγορη ανάγνωση του μετριότατο και  ρόστερ των νεοφώτιστου στην Basket League μπορούμε να δούμε ότι πραγματικά ίσως και να πρόκειται για μια από τις πιο αδύναμες ομάδες της κατηγορίας που θα πρέπει να προσπαθήσει πάρα πολύ για να μην υποβιβαστεί. Τα ψηλά κορμιά λείπουν από τον Αρκαδικό και οι 2 Έλληνες σέντερ που διαθέτει έχουν ελάχιστη εμπειρία από Basket League. Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να την υποτιμήσουμε μιας και όπως φάνηκε κόντρα στην πιο έμπειρη και δυνατή Κηφισιά είναι αξιόμαχη ομάδα που δεν τα παρατάει εύκολα.  Εύκολα ή δύσκολα ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του θα πρέπει να βρουν τους τρόπους για να πάρουν τη νίκη. Μάλιστα η δυναμικότητα του αντιπάλου δίνει τη δυνατότητα στον κόουτς να κάνει μια καλή προπόνηση ενόψει της σημαντικής αναμέτρησης με την Τετάρτη.

Έντονη κριτική ασκήθηκε στον Δ.Πρίφτη και στην ομάδα γενικότερα για την ήττα από την Τραμπζονσπόρ τις προηγούμενες ημέρες. Δικαιολογημένη ή μη θα φανεί στην πορεία μιας και αυτό που θέλουμε όλοι είναι να δούμε τον ΑΡΗ να βελτιώνεται και τουλάχιστον παιχνίδια που είναι μέσα στις δυνατότητες του να τα κερδίζει. Αυτό που θα κρατήσω ενόψει της συνέχειας από όλα όσα ακολούθησαν τον αγώνα με τους Τούρκους είναι οι δηλώσεις του Μακνήλ και συγκεκριμένα την φράση "Δεν μας αρκεί να είμαστε απλά ανταγωνιστικοί αλλά πρέπει να τα κερδίζουμε τα παιχνίδια". Έτσι ακριβώς είναι τα πράγματα και αυτό περιμένουμε να δούμε στα επόμενα παιχνίδια που το πρόγραμμα γίνεται σαφώς πιο βατό.

ΥΓ. Για να μην μας παιρνάνε και για άσχετους... όταν ο ΑΡΗΣ αγωνίσθηκε κόντρα στην Καρσίγιακα κάναμε ιδιαίτερη μνεία στους Τούρκους και στο αγωνιστικό τους στυλ που πραγματικά μας εντυπωσίασε. Αυτή η ομάδα χθες νίκησε σχετικά  εύκολα την πολυδιαφημισμένη Μπαρτσελόνα. Οι καλές ομάδες φαίνονται πάνω στο παρκέ και όχι στα λόγια οπότε καλό είναι αυτή καραμέλα των μπάτζετ κάποια στιγμή να κοπεί...

ΥΓ2. Ανεξάρτητα πάντως από την αγωνιστική πορεία της ομάδος η χρονιά όπως αρκετές φορές έχουμε πει είναι ήδη πετυχημένη. Ο Νίκος Λάσκαρης με τις κινήσεις του μας έχει κάνει να αισθανόμαστε ότι ο ΑΡΗΣ διαρκώς κάνει βήματα προόδου και το αγωνιστικό είναι απλά θέμα χρόνου για να ακολουθήσει. Το νέο πούλμαν της ομάδος με το έμβλημα του ΑΡΗ είναι μια ακόμη απόδειξη ότι ο ΑΡΗΣ αλλάζει!!! 

Και μόνο η ανανεωμένη εικόνα του Nick Galis Hall σε κάνει κατευθείαν να καταλάβεις ότι με τον ερχομό της οικογένειας Λάσκαρης ο ΑΡΗΣ έχει γυρίσει οριστικά σελίδα. Οι αλλαγές στο γήπεδο, στα αποδυτήρια, στη μπουτικ, στο ρόστερ είναι κάτι παραπάνω από εμφανείς. Αυτό που απομένει είναι αυτή η αλλαγή να φανεί πάνω στο παρκέ και κυρίως σε παιχνίδια σαν και αυτό της Κυριακής κόντρα στον Παναθηναϊκό. Οι ήττες ντροπής αλλά ακόμη και οι καλές άνευ ουσίας εμφανίσεις πρέπει να μείνουν οριστικά στο παρελθόν και η ομάδα μας να σπάσει αυτήν την τόσο αρνητική παράδοση κόντρα στους 2 "μεγάλους" της πρωτεύουσας..

Η σπουδαία νίκη του Παναθηναϊκού μέσα στο ΣΕΦ δείχνει ότι τα πράγματα θα είναι πολύ δύσκολα αύριο. Οι πράσινοι έχουν ενισχυθεί σημαντικά και φέτος δείχνουν αποφασισμένοι να εκτοπίσουν τον Ολυμπιακό από την κορυφή. Το αν ο ΑΡΗΣ έχει λόγο σε όλο αυτό είναι κάτι που δεν χρειάζεται να ασχοληθούμε τη δεδομένη χρονική στιγμή αλλά σίγουρα θα πρέπει να βρούμε τον τρόπο ώστε να αφήσουμε τον ρόλο του κομπάρσου(ή πελάτη) που μας ακολουθεί τα τελευταία χρόνια στην άκρη. Το πρώτο βήμα για να το πετύχουμε αυτό είναι να κατεβούμε αύριο με μοναδικό στόχο τη νίκη. Μόνο αν η ομάδα πιστέψει στη νίκη και κατέβει να τη διεκδικήσει μπορούμε να τα καταφέρουμε. Διαφορετικά με το πρώτο "ξέσπασμα" του Παναθηναϊκού θα κρυφτούμε πίσω από τα  "προγνωστικά" αυτών των αναμετρήσεων όπως κάνουμε εδώ και χρόνια. Αγωνιστικά όπως φάνηκε και οι δύο ομάδες είναι ακόμη ανέτοιμες. Ναι μεν ο Παναθηναϊκός κέρδισε τον Ολυμπιακό αλλά και οι 2 ομάδες ήταν κακές. Όπως κακός ήταν και ο ΑΡΗΣ απέναντι στην ΑΕΚ. Μακ Νίλ και Γουάιτ θα κρίνουν πολλά σε αυτή την αναμέτρηση μιας και ο Παναθηναϊκός δεν είναι ΑΕΚ και θέλεις όλους τους παίκτες σου να βγάλουν τον καλύτερο τους εαυτό. Αν αυτοί οι 2 είναι σε καλή ημέρα τότε και οι υπόλοιποι θα ακολουθήσουν!

Οι νεαροί σε ηλικία μεγάλωσαν βλέποντας τον Παναθηναϊκό να μας κάνει πλάκα και τους φαίνεται φυσιολογικό να περνάει αέρας από το Παλέ. Για όλους εμάς όμως που έχουμε δει τον ΑΡΗ σε σαφώς καλύτερες "εποχές" δύσκολα μπορείς να το χωνέψεις αυτό που συμβαίνει. Εδώ και χρόνια διοικήσεις, προπονητές και παίκτες το δικαιολογούν αλλά για εμάς είναι αδικαιολογήτο. Αύριο υπάρχει μια ιδανική ευκαιρία ώστε με μια νίκη να πιστποιηθεί η επιστροφή του Αυτοκράτορα σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Περιμένω από τον Δ.Πρίφτη και τους παίκτες του να την αρπάξουν από τα μαλλιά. Όσο για εμάς θα είμαστε εκεί από νωρίς κρεμασμένοι σαν τσαμπιά! Όλοι στο Παλέ να πατήσουμε τον βάζελο!!!!

Μια ασυνήθιστα όμορφη κατάσταση έχει διαμορφωθεί πλέον στο μπασκετικό ΑΡΗ, εκεί όπου πλέον σχεδόν κανείς από τον κόσμο της ομάδος δεν ασχολείται με άρθρα 99, χρέη, μετοχές, υποψήφιους επενδυτές και τα γνωστά ερωτηματικά που κάθε καλοκαίρι μας παιδεύουν. Πλέον η σκέψη και η αγωνία όλων μας έχει να κάνει με το ποιος θα μείνει, ποιος θα έρθει και αν αυτοί που θα έρθουν θα μπορέσουν να δώσουν στην ομάδα την απαραίτητη δυναμική σε αυτή την πολύ σημαντική πρώτη χρονιά του Ν.Λάσκαρη στο τιμόνι της ΚΑΕ. Μια χρονιά που μπορεί να κρίνει το μέλλον ολόκληρου του ΑΡΗ σαν σύλλογο μιας και στην περίπτωση που η επένδυση του κ.Λάσκαρη αρχίζει να αποδίδει από την  πρώτη κιόλας χρονιά και υπάρχουν οι ανάλογες επιτυχίες και ανταπόκριση του κόσμου τότε είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα ακολουθήσουν και άλλοι άνθρωποι το παράδειγμα του κ.Λάσκαρη και στα υπόλοιπα τμήματα του συλλόγου.

Αυτό όμως που προέχει αυτή τη στιγμή είναι ο αγωνιστικός σχεδιασμός της ομάδος με τα πρώτα ονόματα που ακούγονται να φαίνεται να μπορούν να αλλάξουν τον ΑΡΗ επίπεδο. Ας προσπαθήσουμε να συμπληρώσουμε το πάζλ του νέου ρόστερ, να μπούμε στο μυαλό του Δ.Πρίφτη και να χτίσουμε "παρέα" τον ΑΡΗ της επόμενης χρονιάς.

Ο "κορμός" που διαλύθηκε, το μεγάλο ερωτηματικό και οι αποχωρήσεις που μας κάνουν να χαμογελάμε.

Όταν κάναμε το ταμείο της χρονιάς στο προηγούμενο πόστ ένα από τα λάθη που χρεώσαμε στον Δ.Πρίφτη ήταν ότι το περασμένο καλοκαίρι δεν κατάφερε να συνθέσει ένα ρόστερ τέτοιο που με την κατάλληλη αξιοποίηση θα μπορούσε να αποτελέσει παρακαταθήκη και για του χρόνου. Με εξαίρεση τον Βεζένκοφ που είναι και το μεγάλο ερωτηματικό σχετικά με το ρόστερ της επόμενης χρονιάς ίσως μόνο οι Νέιμικ, Αντεγκμπόγιε και Πάσαλιτς(που είναι ήδη παρελθόν) να μπορούν να χωρέσουν σε έναν βελτιωμένο ΑΡΗ. Και μόνο το γεγονός ότι μιλάμε για 1 αμερικάνο και 3 κοινοτικούς δηλαδή τους 4 από τους 6 ξένους παίκτες που δικαιούται μια ομάδα ο καθένας μπορεί να καταλάβει ότι ουσιαστικά δεν έχουμε κορμό μιας και το να αντικαταστήσεις έναν ξένο είναι σχετικά εύκολο. Σε αντίθεση φυσικά με τους Έλληνες όπου σε πολλές περιπτώσεις κάνουν την διαφορά είτε από τον πάγκο, είτε ακόμη και από τα αποδυτήρια. Η χωρίς δεύτερη σκέψη "φυγή" των Τόμας και Ριντ λέει πάντως πολλά.... Για αυτό άλλωστε και με τον Νέιμικ ενώ έχει γίνει μια πρώτη συζήτηση δεν υπάρχει βιασύνη. Όσο για τις φήμες που θέλουν Σίμτσακ, Μούρτο και τους 2 πιτσιρικάδες Πουλιανίτη και Φλιώνη να μένουν αυτό που έχει σημασία είναι ο ρόλος και ο χρόνος συμμετοχής που θα έχουν στην ομάδα. Αν πρόκειται να δούμε  έναν ΑΡΗ όπου Σίμτσακ και Μούρτος θα αγωνίζονται 20' με 25' τον αγώνα τότε μάλλον θα μιλάμε πάλι για υπερβάσεις 4ης θέσης. Και πάλι όμως σε ότι έχει να κάνει με την ομάδα που είδαμε φέτος όλα στρέφονται γύρω από τον Βεζένκοφ. Αν μείνει ο ΑΡΗΣ θα χτιστεί γύρω του, ενώ αν φύγει το μπάτζετ θα μεγαλώσει σημαντικά.

Οι Έλληνες που θα κάνουν τη διαφορά.

Ζάρας, Πελεκάνος, Μαυροειδής και Κατσίβελης είναι τα 4 ονόματα  που καλούνται να ενισχύσουν σημαντικά την ομάδα. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι μιλάμε για βασικούς και αναντικατάστατους παίκτες αλλά περισσότερο για αθλητές που θα έχουν ενεργό ρόλο στο ροτέισον της ομάδος. Εκεί που την χρονιά που ολοκληρώθηκε ο ΑΡΗΣ υστερούσε σημαντικά. Κάτι που φάνηκε ξεκάθαρα και με τους τραυματισμούς όπου η ομάδα μας δεν είχε παίκτες από τον πάγκο που να μπορούν να δώσουν ουσιαστικές λύσεις. Βέβαια στην περίπτωση του Κατσίβελη και του Μαυροειδή εφόσον κλείσει έστω ένας και από τους δύο θα μιλάμε για μια κίνηση ουσίας με έναν παίκτη που μπορεί να αγωνιστεί και σαν βασικός σύμφωνα με τους ειδικούς. Ο Μαυροειδής με την χρονιά που έκανε σίγουρα πείθει ότι μπορεί να φορέσει φανέλα βασικού, ενώ για τον Κατσίβελη αν και δεν έχω την καλύτερη άποψη μιλάμε για έναν παίκτη σε ιδανική ηλικία για να αρπάξει την ευκαιρία. Μια ευκαιρία που ευελπιστώ να αρπάξει ο Ζάρας που πιθανόν μαζί με τον Πελεκάνο θα αποτελέσουν τις πρώτες μεταγραφικές μας κινήσεις.

Όλα τα λεφτά οι Αμερικάνοι

Με το επίπεδο του Ελληνικού πρωταθλήματος να έχει πέσει δραματικά οι ξένοι και πάλι αποτελούν το Α και το Ω μιας ομάδος. Τουλάχιστον των ομάδων εκτός του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού. 6 δικαιούμαστε, 4 αμερικάνοι, 2 κοινοτικοί με τον έναν κοινοτικό όλοι να ευχόμαστε να είναι ο Βεζένκοφ μιας και η περίπτωση Ελληνοποίησης του παίκτη φαντάζει αρκετά δύσκολη. Ο Δ.Πρίφτης αυτή τη φορά λόγω αυξημένου μπάτζετ θα μπορεί να ψωνίσει από πιο πάνω ράφι οπότε καλό είναι να αποφύγει τους λίγο από όλα παίκτες ή τους μονόπλευρους που μπορούν να κάνουν μόνο μια δουλειά στο γήπεδο. Και το πιο σημαντικό από όλα μην πάρουμε λάθος παίκτες σε λάθος θέσεις όπως έγινε φέτος με τον συμπαθή Τόμας που αποκτήθηκε σαν πόιντ γκάρντ και το δυάρι Πάσαλιτς είχε σαφώς περισσότερες ασιστ.  Ο ΑΡΗΣ θέλει παίκτες προσωπικότητες που να πιστεύουν στις δυνατότητες τους και να μπορούν να προσφέρουν σε όλους τους τομείς. Ενώ στατιστικά στοιχεία όπως η ευστοχία στις βολές είναι από τις λεπτομέρειες που πολλοί προπονητές ψάχνουν. Ο Γουότερς  του Κολοσσού μοιάζει εξαιρετική περίπτωση κάτι που φαίνεται από τις επιδόσεις του, ενώ μετά την φετινή του εμπειρία μπορεί να παρουσιαστεί ακόμη καλύτερος στη συνέχεια. Το εκπληκτικό 95% στις ελεύθερες βολές είναι ένα στατιστικό που αν το είχε φέτος κάποιος από τους παίκτες του ΑΡΗ σίγουρα θα είχε τερματίσει 3ος. Ο Μιλόσεβιτς είναι ένας ακόμη παίκτης που ακούσθηκε σαν backup του Βεζένκοφ. Ένας πολύ καλός παίκτης που κάνει πάρα πολλές δουλειές μέσα στο γήπεδο. Μάλιστα στην καλή του μέρα μπορεί να σκοτώσει τον αντίπαλο. Φυσικά όπως είπαμε και στην αρχή υπάρχουν και οι Νέιμικ και Αντεγκμπόγιε. 2 παίκτες που άρεσαν αλλά ιδίως στην περίπτωση του Νέιμικ θα πρέπει να διασφαλιστεί το ότι θα είναι υγιής αλλά και ότι θα έχει κοντά του έναν καλό πόιντ γκάρντ.

Και μόνο που μπαίνουμε στη διαδικασία να μιλάμε για μεταγραφές αυτού του επιπέδου και όχι για το αν κάποιος παίκτης ξεπουληθεί ώστε να βγει η χρονιά είναι ένα τεράστιο βήμα προόδου που δείχνει ότι έχουμε μπει στην εποχή Λάσκαρη! Λίγο περισσότερη προσοχή χρειάζεται από τον Δ.Πρίφτη στην επιλογή των παικτών και όλα θα πάνε καλά.  Αν μάλιστα κάνουν και κανά μαγικό εκεί στην ΚΑΕ και μας φέρουν και κάνα παίκτη κράχτη(ονόματα δεν λέμε ας βάλει ο καθένας ότι θέλει στο μυαλό του) ε τότε είναι που θα μετράμε όπως παλιά τις ημέρες μέχρι την έναρξη του νέου πρωταθλήματος. ΠΑΜΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!!!!!

ΥΓ. Η ΑΕΚ "τσίμπησε" τον Κάρτερ από τον μπάογκ, μήπως εμείς να "τσιμπούσαμε" τον Ίνγκλις από την ΑΕΚ? Καιρό έχουμε να δούμε πραγματικό 3αρι στον ΑΡΗ.

ΥΓ2. Εντάξει, όλοι επαγγελματίες είναι και πρέπει να κοιτάξουν το μέλλον τους... αλλά ρε πουλέν μου Πάσαλιτς... δεύτερη φορά έχεις φύγει από μόνος από την ομάδα με συνοπτικές διαδικασίες? Πήγαινε διακοπές και ανακοίνωσε το μετά...

ΥΓ3. Πλάκα πλάκα, με όλους αυτούς της φωτογραφίας συν τον Μιλόσεβιτς και έναν καλό αμερικάνο στη θέση 3 χτυπάμε κα πρωτάθλημα!

Με άδοξο τρόπο ολοκληρώθηκε η χρονιά σήμερα στο Παλέ, εκεί όπου ο ΑΡΗΣ μας γνώρισε την ήττα στις λεπτομέρειες σε ένα παιχνίδι όπου η νίκη ήταν μονόδρομος. Μεγάλη η συμβολή των "γκρί" στην σημερινή ήττα που πήραν την άτυπη εκδίκηση τους για την ακύρωση της απόφασης τους από το ΑΣΕΑΔ  στο τέλος όμως η ομάδα μας είχε την τύχη στα χέρια της και για ακόμη μια φορά την πέταξε στα σκουπίδια των αχρήστων...

Ο αγώνας φαινόταν από την αρχή ότι θα ήταν για γερά νευρά μέχρι το τέλος. Οι ομάδες δείξανε το γνώριμο πρόσωπο τους. Ο μπάογκ με ξεκάθαρη φιλοσοφία να προσπαθεί να περάσει την μπάλα κάτω από το καλάθι και όποτε είχε το ελεύθερο σουτ να πυροβολεί από μακριά και ο ΑΡΗΣ με το γνώριμο άναρχο επιθετικό στυλ να παίρνει ότι του δίνει ο αντίπαλος συνήθως από δύσκολες συνθήκες και πάντα υπό την πίεση του χρόνου. Η άμυνα του ΑΡΗ ευνουχίστηκε από τα διαιτητικά σφυρίγματα που έδειχνε να  στοχεύει σε παίκτες. Με συνοπτικές διαδικασίες ο πολύ καλός Χαρίσης πέρασε έξω ενώ και ο Βεζένκοφ αναγκάστηκε να μείνει έξω για πολύ ώρα. Οι τα 9 περισσότερα φάουλ που χρεώθηκαν οι παίκτες μας και οι 11 περισσότερες βολές που σούταραν οι αντίπαλοι ήταν καθοριστικά. Ενώ πραγματικά θα ήταν πολύ ενδιαφέρον στατιστικό να δούμε από τα 20 φάουλ που σφύριξαν οι διαιτητές εις βάρος του μπάογκ πόσα από αυτά τα έκαναν επίτηδες οι αντίπαλοι μας για να κόψουν τον ρυθμό και πόσα σφυρίχτηκαν κανονικά πάνω στη φάση. Ενώ τόσα βήματα πρώτη φορά είδαμε. Σε όλα αυτά αν προσθέσουμε τον ξαφνικό τραυματισμό του Σίμτσακ από την αρχή του αγώνα και του Πάσαλιτς γύρω στη μέση καταλαβαίνουμε ότι η ομάδα ξέμεινε από παίκτες και από δυνάμεις... Και αν στο τέλος έγινε ένα ανόητο λάθος από τον Τσιάρα και ένα εξίσου ανόητο από τον Ριντ θα μπορούσαν όλα αυτά να είχαν αποφευχθεί αν στο τελευταίο δίλεπτο έβαζε ο Δ.Πρίφτης τον Νέιμικ να μαζέψει κανά ριμπάουντ και να τρομάξει σαν σκιάχτρο τους αντίπαλους κάτω από το καλάθι που έκαναν πάρτι... Βέβαια η συμμετοχή του Νέιμικ μπορεί να χαλούσε το ηρωικό σενάριο του μισού ΑΡΗ.... οπότε και ο παίκτης έμεινε στον πάγκο... και ο ΑΡΗΣ έμεινε στην απίστευτη, ανεπανάληπτη, μοναδική και πέρα από κάθε φαντασία 4η θέση...

Την ίδια στιγμή που μεγάλη μερίδα του κόσμου του ΑΡΗ έχει την πίκρα του για αυτή την ήττα από ένα αντίπαλο που δεν πείθει και τόσο αγωνιστικά υπάρχει μια εξίσου μεγάλη μερίδα του κόσμου του ΑΡΗ  που έχει  βγάλει τα κομπιουτεράκια, έχει υπολογίσει τα μπάτζετ όλων των ομάδων, έχει δει τα συμβόλαια των παικτών του ΑΡΗ, έχει συνυπολογίσει το άρθρο 99, τα κεκλεισμένων των θυρών και ακόμη πανηγυρίζει για την πρόκριση επί της ΑΕΚ... Το αν ο ΑΡΗΣ θα μπορούσε αν ήταν λίγο πιο σοβαρός να είχε κερδίσει τον μπάογκ σε αυτή τη σειρά των αγώνων ή ακόμη να είχε βγει και τρίτος στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος ούτε λόγος. Όπως ούτε λόγος για  το ότι ο ΑΡΗΣ ξέμεινε από παίκτες και από δυνάμεις στο πιο κρίσιμο σημείο της χρονιάς μιας και όπως είναι γνωστό στα πλέιοφς κρίνεται η χρονιά στο μπάσκετ... Ας ελπίσουμε η παρουσία του Λάσκαρη στο τιμόνι της ΚΑΕ να φέρει κύμα αλλαγών στην ομάδα αλλά και στον κόσμο της ομάδος που μετά από τόσες απογοητεύσεις φοβάται ακόμη και να "ονειρευτεί"...

ΥΓ. Δεν θα ξεσπάσουμε εν βρασμώ μετά την ήττα για να κάνουμε απολογισμό της χρονιάς και να επιρρίψουμε με ευκολία ευθύνες από εδώ και από εκεί αλλά πολύ σύντομα θα κάνουμε μια πιο ψύχραιμη εκτίμηση για αυτά που είδαμε από τον ΑΡΗ φέτος.

ΥΓ2. Μέρος της αρρωστημένης νοοτροπίας που υπάρχει στον μπασκετικό ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια και τον περιορίζει είναι να ακούς παίκτες και προπονητές να ασχολούνται δημόσια με διοικητικά και εξωδιοικητικά του ΑΡΗ... Κάποια στιγμή ελπίζω να γίνουν πάλι ξεκάθαροι οι ρόλοι προπονητή, παικτών, διοικητικών και εξωδιοικητικών παραγόντων και αυτοί που θα πρέπει να δουλεύουν πάνω στο παρκέ να ασχολούνται μόνο με τη δουλειά τους πάνω στο παρκέ και αυτοί που δουλεύουν εκτός παρκέ να ασχολούνται μόνο με τις δουλειές τους εκτός παρκέ...

ΥΓ3. Στεναχωρήθηκε ο Σούλης που δεν είχε κόσμο ο ΑΡΗΣ. Αυτό είναι το άλλο πρόσωπο του Σούλη όταν κερδίζει... εντελώς διαφορετικό από αυτό που δείχνει όταν χάνει...

ΥΓ4. Όσο μικροί είναι αυτοί του μπάογκ που κάνουν τα καραγκιοζλίκια και πιέζουν για τεχνικές ποινές στη μέση του αγώνα ώστε να έχουν εύνοια μετά άλλο τόσο μικροί και ανόητοι είναι αυτοί με τα γκρι που τσιμπάνε και εφαρμόζουν τους άγραφους ηλίθιους κανόνες του Ελληνικού μπάσκετ...

ΥΓ5. Αυτή τη νοοτροπία των "σύγχρονων προπονητών" που όταν ένας παίκτης βάζει 2-3 συνεχόμενα καλάθια μετά τον "ξεκουράζουν" ούτε την κατάλαβα ποτέ και ούτε πρόκειται να την καταλάβω...

Μια από τις χειρότερες εμφανίσεις της χρονιάς πραγματοποίησε ο ΑΡΗΣ μας στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας  γνωρίζοντας μια εύκολη ήττα σε ένα παιχνίδι που περιμέναμε να γίνει το μπρέικ. Αντιθέτως είδαμε έναν ΑΡΗ τόσο εντός των 4 γραμμών όσο και εκτός να τα έχει χαμένα και να περιμένει απλά να λήξει το παιχνίδι. Η αποκαρδιωτική εμφάνιση φαίνεται να πονάει πιο πολύ από την ήττα μιας και μετά το σημερινό η όποια αγωνιστική ανωτερότητα μπορεί να έχει ο ΑΡΗΣ έναντι του αντιπάλου μοιάζει να πηγαίνει περίπατο όταν παρουσιάζεται με τέτοιο τρόπο.

Με εξαίρεση το τρίποντο του Βεζένκοφ που ήταν το πρώτο καλάθι του αγώνα από την αρχή όλα έδειχναν ότι το παιχνίδι θα εξελιχθεί στραβά. Όταν στα πρώτα 3΄ έχεις χάσει  4-5 λέιαπ και αντί να προηγείσαι με 8-10 πόντους βρίσκεσαι πίσω με αντίστοιχη διαφορά τότε δύσκολα να μπορέσεις στη συνέχεια να συγκεκντρωθείς και να κάνεις το σωστό. Ιδίως όταν στο ίδιο χρονικό διάστημα και ο πάγκος μοιάζει να  τα έχει εξίσου χαμένα και αντί να κάνει τις κινήσεις που πρέπει για να φέρει την ηρεμία καταφέρνει να τα κάνει χειρότερα...  Ο φανερά εκνευρισμένος Πάσαλιτς συνέχισε να παραμένει μέσα ενώ και στη συνέχεια είδαμε και το απίστευτο να προσπαθούμε να ανατρέψουμε τη διψήφια διαφορά με Πουλιανίτη, Μούρτο, Σίμτσακ, Χαρίση και Τόμας ταυτόχρονα για πρώτη φορά φετός. Βέβαια όλα αυτά έχουν να κάνουν με την προετοιμασία και την τρόπο προσέγγισης  αυτών των αγώνων  που όπως φαίνεται είναι τραγικός. Τα 3' φυσιολογικού μπάσκετ στην 4η περίοδο ήταν αρκετά για να μας κάνουν να καταλάβουμε πως για ακόμη μια φορά κάναμε δώρο τη νίκη στον αντίπαλο.

Τελικά βλέποντας τον ΑΡΗ σήμερα άρχισα να κατανοώ ολοένα και περισσότερα τι εννοούν όλοι αυτοί που μιλάνε για αγωνιστική υπέρβαση φέτος. Αν αυτοί είναι οι παίκτες του, αυτός είναι ο προπονητής του και αυτός είναι ο τρόπος που αγωνίζεται τότε ναι πράγματι έχει γίνει ένα μικρό θαύμα ως τώρα. Μετά το σημερινό κανείς δεν μπορεί να προβλέψει τη συνέχεια της σειράς αν όμως πραγματικά υπάρχουν παίκτες ή προπονητές που θεωρούν τους εαυτούς τους τόσο λίγους ώστε κάθε επιτυχία τους να θεωρείται υπέρβαση καλό είναι να ενημερώσουν τη νέα διοίκηση ώστε ανάλογα με το πλάνο που θα υπάρχει του χρόνου να ξέρει τι θα κάνει... και ο Θεός βοηθός...

ΥΓ. Πιν εν ρολ με τον Σίμτσακ? Μάλλον δεν τους ξέρει τους παίκτες του... 

ΥΓ2. Είδαμε και πρώτη φορά στη ζωή μας γκαρντ να ξεκινάει για μπάσιμο προς το καλάθι σχεδόν αμαρκάριστος και από το ξεκίνημα της φάσης μέχρι και την λάθος πάσα να κοιτάει τον παίκτη που θέλει να πασάρει...

ΥΓ3. Δηλαδή αν ο μπαογκ παίξει με 5 πόιντ γκαρντ θα πρέπει να παίξουμε και εμείς?

ΥΓ4. "Συμβουλές" για το πως να συμπεριφέρονται έδιναν στην ανάπαυλα του ημιχρόνου οι "κύριοι" Γαλατσόπουλος και Ζουρνατζίδης στον Πάσαλιτς και στον Μούρτο... ακόμη να καταλάβουν ότι τα καραγκιοζλίκια πλέον δεν πουλάνε  όπως φάνηκε από την προσέλευση του κόσμου και σήμερα στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας...